🖥 فاشیسم، معمایی نظری

👤 مهدی تدینی
👤 مسعود یوسف‌حصیرچین
👤 مهرداد بهراد

نشست «فاشیم، معمایی نظری» در خرداد 1404 و توسط «کتاب محام» در اهواز برگزار شد.
این نشست به مناسبت انتشار کتاب «فاشیسم»، نوشتۀ ارنست نولته و ترجمۀ مهدی تدینی، توسط انتشارات پارسه برگزار شد.

©️ شرق وحشی

◽️@utfinance◽️

▪️چهل‌وپنجمین شمارۀ قلم‌یاران منتشر شد.

▫️ پروندۀ ویژۀ این شمارۀ قلم‌یاران در باب دولتمردی است که جنگید اما شکست خورد، در سودای اصلاحات بود اما عمرش کفاف نداد، این پرونده روایتی دیگر از عباس‌میرزا دارد، عباس‌میرزایی که کمتر می‌شناسیم. از مقالات مهم این شماره مقالۀ فرانک چودوروف در باب مالیات بر درآمد با عنوان مالیات ریشۀ تمام شرارت‌ها و مفاسد است. بحثی در باب پولیبیوس و ایدۀ او در باب محدودیت قدرت. مقاله‌هایی در نقد فردگرایی رادیکال، بوروکراتیزه شدن سیاست و عنوان مقالاتی ذیل«قدرت و فساد»، «آزادی از طریق فضیلت»،«معمای موزیکانچی‌باشی ناصرالدین‌شاه»ووو دیگر مقالات.


چهل‌وپنجمین شمارهٔ قلم‌یاران(در312صفحه) را می‌توانید از کتابفروشی‌ها و دکه‌های روزنامه‌فروشی تهیه بفرمایید.

◾️دوستانی که تمایل دارند مجله را از طریق پست دریافت کنند، می‌توانند تنها با پرداخت هزینه مجله(220000 تومان) با هزینۀ پستی رایگان دریافت کنند.

➖شمارۀ کارت: 6037997321603855 به نام آذر ارکانی

✖️ارسال برگۀ واریز و آدرس به شمارۀ تلگرام ۰۹۳۵۶۶۱۷۹۰۹

#قلمیاران #قلم_یاران

◽️ رویداد

چگونه ممکن است ترقی به ارتجاع منجر شود

عصر پارسه: به بهانه انتشار کتاب «نظریه‌های منفی‌باف» نوشته هلن پلاک‌رز و جیمز لینزی

با حضور علی آردم و مترجم کتاب: مسعود یوسف‌حصیرچین

🗓 چهارشنبه، نهم مهر ⏰ ساعت ۱۷

📍 خیابان ویلا (نجات‌اللهی)، بن‌بست باقری، پلاک ۳ ، موسسه ته‌رنگ

📌 کتاب را می‌توانید از بنوبوک پیش‌خرید کنید.

◽️@utfinance◽️

📚 کتاب

به صورت اختصاصی در ایفام منتشر شد:

⚜️تورم‌زدایی و آزادی⚜️

نویسنده: یورگ گایدو هالسمن

مترجم: سلیمان عبدی

انتشارات: کازیوه

تعداد صفحات: ۶۰

قطع: رقعی

قیمت: انتشار رایگان نسخه دیجیتال

روند رو به رشد قیمت‌ها و افزایش عرضهٔ پول دو وجه تورم هستند که مورد دوم وجه اصلی مدنظر ماست. کاهش تولید یک کالای خاص و یا کاهش مواد اولیه مورد نیاز برای تولید چندین کالا به هر دلیلی می‌تواند افزایش قیمت نهایی آنها را در بر داشته باشد. اما در تورم با افزایش عمومی قیمت‌ها مواجهیم که نوشتار پیش روی به تاریخ تسلط دولت بر نظام بانکی و در دست گرفتن اختیار چاپ اسکناس همچون یک علت ساختاری آغازین و برچیده شدن نظام برتون وودز در سال ۱۹۷۱ از سوی نیکسون و پردازش نظریه دفاعی مینارد کینز در دفاع از دخالت دولت در فرآیند تولید پول اشاره دارد.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

🟡➣ @IIFOM_CO

⚫️➣ instagram.com/iifom.co

🌐➣ iifom.com

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

◽️@utfinance◽️

#رونمایی

آیین رونمایی کتاب

بر ویرانه‌های خدایان

با حضور نویسنده (مسعود بربر)، نسیم مرعشی، کاوه فولادی نسب

و به میزبانی محیا ساعدی

زمان: آدینه ۱۱ مهر ساعت ۱۷:۰۰
مکان: بنیاد حامیان دانشگاه تهران

نشانی: خیابان وصال شیرازی نبش کوچه باستانی پاریزی پلاک ۵۰ بنیاد حامیان دانشگاه تهران


@masoudborbor

🖥 درنگ دو نفره - قسمت دوم

👥 گفت‌وگوی اشکان زارع با موسی غنی‌نژاد

©️ یوتیوب تأملات

🔗 قسمت نخست را اینجا ببینید

◽️@utfinance◽️

آزادی و عدالت؛ فراتر از دین و دیانت

مفاهیمی همچون آزادی، عدالت، مالکیت و حقوق، ذاتاً فراتر از دین و اموری مربوط به بیرون از دین هستند؛ یعنی نه در دل یک دین زاده شده‌اند و نه به دین‌ها محدود می‌شوند. عدالت، آزادی، حق مالکیت، اخلاق و حقوق و حتی ازدواج و خانواده، معنویت، نیایش و ...مفاهیمی‌ هستند که از تجربه‌ی انسانی برآمده‌اند و در همه‌ی فرهنگ‌ها و جوامع، چه دینی و چه غیردینی، حضور داشته‌ و دارند.

به تعبیر محمد مجتهد شبستری، متفکر ایرانی و الهی‌دان نواندیش، حقوق‌بشر و آزادی برون‌دینی‌ هستند؛ دین‌ها می‌تواند به آن‌ها رنگ و تعبیر خاص خود را بدهند، اما منشأ و اعتبارشان از جای دیگری می‌آید: از خودِ انسان و تجربه‌ی زیسته‌ی او. در واقع، دین‌ها به این مفاهیم انسانی متوسل می‌شوند و متاسفانه بعضاً حتی آنها را مصادره کنند.

همین نگاه را در اندیشه‌ی فضل‌الرحمان، اسلام‌شناس اصلاح‌طلب پاکستانی، هم می‌بینیم. او در کتاب اسلام و تجدد نشان می‌دهد که قرآن به عدالت اجتماعی و آزادی اشاره دارد، اما این‌ها در اصل مفاهیم انسانی‌ هستند که در پرتو شرایط تاریخی و اجتماعی باید بازفهم شوند.

صادقانه عرض کنم وقتی کسانی تلاش می‌کنند این مفاهیم را به دین وصل کنند من نگران می‌شوم. به نظرم همه باید نگران بشویم. دین‌ها این ظرفیت را داشته‌اند که بزرگترین پایگاه برای خرافات و انحرافات بشوند. حتی خود دینداران دائم در حال تخطئه و محاکمه‌ی هم‌دینانِ خود هستند. دینداران معمولاً هم‌کیشانشان را متهم و حتی مجازات می‌کنند. دینداران، سایر دینداران را گمراه و منحرف تلقی می‌کنند. در داخل یک دین، مثلاً اسلام، همیشه فرقه‌ها و مذاهب در حال تکفیر و حتی کشتار یکدیگر بوده‌اند. دینداران در بسیاری از زمان‌ها تا توانسته‌اند با آزادی و حقوق انسانی جنگیده‌اند. هر چند که عده‌ای تلاش کرده‌اند با نفوذ در میان دینداران آنها را به آزادی و رعایت حقوق انسانی ترغیب کنند اما معمولاً ناموفق بوده‌اند. بله باید نگران و مراقب باشیم چون عده‌ای به ناحق تلاش می‌کنند مفاهیم انسانی که فرادینی و برون‌دینی هستند را توسط دین به مصادره بگیرند. به قول عبدالله النعیم، حقوق‌دان و پژوهشگر سودانی، آزادی و حقوق برای بقا نیازمند جدایی از دستگاه دینی و حکومتی‌ هستند. به باور او، اگر این مفاهیم در انحصار یا در قلمرو دین یا دولت قرار گیرند، از معنای اصلی‌شان تهی می‌شوند و به ابزار کنترل و تبعیض بدل خواهند شد.

این نگاه در سنت اندیشه‌ی غربی هم به‌خوبی بازتاب یافته است. جان لاک در قرن هفدهم وقتی از «حقوق طبیعی» سخن گفت، بر این نکته تأکید کرد که زندگی، آزادی و مالکیت، حقوقی‌ هستند که پیش از هر نهاد دینی یا حکومتی وجود داشته و دارند.
بعدها آدام اسمیت در ثروت ملل نشان داد که رفاه و پیشرفت جوامع بر مبادله‌ی آزاد و مالکیت خصوصی بنا می‌شود؛ اصولی که ریشه در عقلانیت انسانی دارند، نه در آموزه‌های الهی و دینی.

در قرن بیستم، فریدریش هایک، اقتصاددان و اندیشمند اتریشی با توجه و تمرکز بر مفهوم «حاکمیت قانون» (Rule of Law) تأکید می‌کرد آزادی فقط وقتی پایدار است که قواعد حقوقی برای همه یکسان باشد؛ و این برابری حقوقی، مستقل از دین و ایدئولوژی تعریف می‌شود.

خلاصه اینکه، بسیاری از امور انسانی بعداً توسط دینداران به دین متصل شده است. نکته‌ی اصلی که در این یادداشت تاکید شده روشن است: مفاهیمی مثل آزادی، عدالت، مالکیت و اخلاق، فرادینی‌ هستند. دین‌ها ممکن است آن‌ها را بازتاب دهند یا تقویت کنند، اما مالک‌شان نیستند حتی اگر آنها را مصادره کنند. قداست این مفاهیم در «انسان بودن» ماست، نه در برچسب‌های دینی.
و تنها در چارچوب حاکمیت حقوق (Rule of Law) است که این ارزش‌ها می‌توانند همگانی، برابر و پایدار باقی بمانند.

🔹 یادداشت قبلی در ارتباط با همین موضوع:
اسلام پناهگاهی برای همه؛
از چپ‌های کمونیست تا
لیبرتارین‌های آنارکوکپیتالیست

✍️ مرتضی کاظمی
🗓 ۳ مهر ۱۴۰۴
https://t.me/mortezakazemii

آزادی و عدالت، پیشادینی هستند

در یادداشت قبلی از کلمه فرادینی‌ استفاده کردم. دوستم مصطفی صادق ضمن تایید، به عبارت پیشادینی اشاره و یادآوری کرد اموری همچون آزادی، عدالت، اخلاق، خانواده و ... پیشادینی هستند.

پیشادینی یعنی چیزی که پیش از ظهور دین‌ها وجود داشته و در گوهر و تجربه زندگی انسان‌ها ریشه دارد.

ازدواج و خانواده، عدالت و آزادی، حتی خود مفهوم «خدا» و «نیایش» همگی پیشادینی‌ هستند. انسان پیش از آنکه دین یا متنی مقدس داشته باشد خانواده تشکیل می‌داد؛ برای عدالت، نزاع یا صلح می‌کرد؛ آزادی را تجربه می‌کرد یا از دست می‌داد؛ و به آسمان نگاه می‌کرد و با نیایش، پرسش‌هایش را پاسخ می‌‌داد.

دین‌ها وقتی آمدند این مفاهیم را در چارچوب خود معنا کردند؛ گاهی حمایت کردند و گاهی محدود. اما هیچ‌یک از این نهادها توسط دین‌ها ایجاد یا Initiate نشده‌اند. در واقع بنیانگذاران یا مروجان دین‌ها گاهی برای پیشبرد اهدافشان مفاهیم انسانی که از قبل وجود داشته‌اند را تایید و حتی گاهی به مصادره گرفته‌اند همانطور که امروز در ایران مشاهده می‌کنیم عده‌ای قصد دارند چنین کاری انجام بدهند.

در یادداشتی دیگر با عنوان اسلام پناهگاهی برای همه؛ از چپ‌های کمونیست تا لیبرتارین‌های آنارکوکپیتالیست این نکته را عرض کردم این روزها بعضی دوستان که خود را علاقه‌مند به دین نشان می‌دهند تلاش می‌کنند ایده‌هایی که توسط جامعه مورد استقبال قرار گرفته از جمله ایده «آزادی‌خواهی» را توسط دینی که مدنظرشان است به مصادره بگیرند. این رویکرد تازگی ندارد؛ قبلاً در روزگاری که چپ‌گرایی مُد بود «برابری» و ایده‌های چپ را از دین استخراج می‌کردند و این روزها که «آزادی‌خواهی» مورد استقبال قرار گرفته «آزادی» را به مصادره‌ می‌برند.

قبلاً عرض کردم جان لاک می‌گفت آزادی و مالکیت «حقوق طبیعی» هستند نه محصول دین و حکومت و محمد مجتهد شبستری می‌گفت عدالت و آزادی «برون‌دینی»‌ هستند؛ دین فقط می‌تواند درباره‌شان سخن بگوید نه این‌که آن‌ها را اعطا کند. سایر پژوهشگران هم این مفاهیم را پیشادینی دانسته‌اند:

فیلسوفانی مثل جان‌لاک و هوگو گروسیوس با نظریه‌ی حقوق طبیعی (Natural Rights) گفتند که آزادی، عدالت و مالکیت پیش از هر دین و حکومتی وجود داشته‌اند. میرچا الیاده، دین‌پژوه و اسطوره‌شناس نامدار در کتاب
The Sacred and the Profane
از تجربه‌های پیشادینی
(Pre-religious experience)
سخن گفت و اینکه انسان قبل از دین‌های سازمان‌یافته نیز نیایش و امر مقدس را تجربه می‌کرد.

در انسان‌شناسی، مفاهیمی مثل خانواده و مالکیت به‌عنوان جهان‌شمول‌های انسانی (Anthropological universals) معرفی شده‌اند و در مطالعات تکاملی از اصطلاحاتی مثل Proto-religion و Proto-morality استفاده می‌شود تا نشان دهند که اخلاق، عدالت و معنویت ریشه‌های پیشادینی دارند.

خلاصه اینکه؛ آزادی و عدالت، هم در اندیشه‌ی اسلامی نواندیشان و هم در فلسفه و انسان‌شناسی غربی، به‌عنوان مفاهیمی پیشادینی شناخته می‌شوند.


✍️ مرتضی کاظمی
۶ مهر ۱۴۰۴
https://t.me/mortezakazemii

📄 مقاله

شوروی و آرمان فلسطین

👤 بردیا فرهمند

◽️@utfinance◽️

‍ ◽️ صدای آموزش لیبرال

#مایکل_اوکشات، فیلسوف بریتانیایی، یکی از منتقدان برجسته عقل‌گرایی در سیاست و از مدافعان سنت و تجربه عملی در قرن بیستم به شمار می‌رود. اندیشه‌های اوکشات را می‌توانیم نقطه مقابل ایدئولوژی‌های جزمی و مهندسی اجتماعی تلقی کنیم.
آثار و نوشته‌های مایکل اوکشات دعوتی است به فهم سیاست نه به مثابه یک علم دقیق یا یک پروژه مهندسی برای رسیدن به آرمان‌شهری از پیش تعیین‌شده، بلکه به مثابه یک فعالیت عملی، مبتنی بر دانشی ضمنی و سنتی که در طول نسل‌ها انباشته شده است.

اوکشات به زبان فاخر شهرت داشت و به پژوهش در ماهیت دانش بشری، تجربه، تاریخ، و نسبت آنها با کنش سیاسی پرداخت و میراثی فکری از خود به جای گذاشت که همچنان برای پژوهشگران علوم سیاسی و فلسفه، منبع الهام و تفکر است.

یکی از جنبه‌های مهم اندیشه مایکل اوکشات که اغلب کمتر به آن پرداخته می‌شود، فلسفه تعلیم و تربیت اوست. او در مجموعه مقالاتی که پس از مرگش با عنوان «#صدای_آموزش_لیبرال» منتشر شد، به این موضوع می‌پردازد.

برای اوکشات، تعلیم و تربیت نه فرایندی برای انتقال اطلاعات یا مهارت‌های فنی برای یک شغل خاص، بلکه فرایندی برای «آشناسازی» دانش‌آموز با «میراث بشری» است. این میراث، همان «گفت‌وگوی بزرگ» است که در علوم، هنر، ادبیات، فلسفه و تاریخ تجسم یافته است. دانشگاه مکانی است که در آن، دانشجو برای مدتی از دغدغه‌های عملی و روزمره زندگی فاصله می‌گیرد و به این گفت‌وگوی بی‌پایان گوش فرا می‌دهد و یاد می‌گیرد که چگونه در آن مشارکت کند. هدف آموزش لیبرال، نه آماده کردن فرد برای حل مسائل عملی، بلکه غنی‌ ساختن فهم او از جهان و از خود است. این نیز نقدی است بر رویکرد عقل‌گرایانه و ابزاری به آموزش که آن را صرفاً وسیله‌ای برای رسیدن به اهداف اقتصادی یا اجتماعی می‌داند.

اوکشات معتقد است که دانشگاه باید فضایی برای «فراغت» و تأمل باشد، نه کارخانه‌ای برای تولید کارمندان و تکنسین‌ها. آموزش واقعی، دعوتی است به یک ماجراجویی فکری که در آن، دانشجو یاد می‌گیرد که چگونه به صداهای مختلف در گفت‌وگوی بشری گوش دهد، آنها را بفهمد و صدای متمایز خود را به آن بیفزاید.

◽️@utfinance◽️

👤 اشکان زارع:

گروهی از لیبرتارین‌های ایران با حقنه کردن عنعنات آنارکوکاپیتالیست‌ها نه فقط سعی به نابودی «ماشین دولت» دارند که بنا به ترهات اقتصاددانان ساکن آمریکا تجزیه‌طلبی را نیز «حق» جلوه می‌دهند و آن را با ارجاع به آن متون در بی‌التفاتی به تاریخ ایران تئوریزه می‌کنند. سابق گروهک‌های گریز از مرکز لباس مارکسیسم به تن داشتند و بکسوات چریکی می‌کردند. امروز آن دوی ببو گلابی از مد افتاده و رمقی ندارد؛ برخی از تجزیه‌طلب‌ها‌ لیبرتارین شده، کلاشینکف را فعلا زیر متکا کرده‌اند، کت و شلوار پوشیده و کروات‌هایشان را هم گره آکسفوردی می‌زنند. در انواع مشتقات رسانه‌ای هم لیبرالیسم را در ستیز با امر ملی بی‌جاسازی می‌کنند و با زبان آنارشیسم مشغول انتقام گیری از اولین و آخرین(البته تا اطلاع ثانوی) دولت مدرن نهاد ساز در ایران هستند. مسئله این جماعت نه آزادی فردی است و نه آزادی سیاسی و اقتصادی؛ آن‌ها به دنبال ایجاد نفع برای خود در فردای تجزیه ایران هستند. آموزش زبان مادری و این روزها آموزش به زبان مادری یکی از اسم‌های رمز این نیروهای گریز از مرکز جهت اتحاد تاریک‌شان است.
گفت‌وگوی کامل را از این لینک ببینید!

◽️@utfinance◽️

👤 مهرپویا علا

چپ‌ها از هر ده حرفی که می‌گویند فرض کنید هفت تای آن غلط و سه تایش درست است. هر کس دیدید ضد چپ حرف می‌زند فکر نکنید لیبرال است. ببینید مشکل او با آن هفت تا حرف غلط است یا با سه تا حرف درست. خیلی از این‌هایی که با حرارت ضد چپ حرف می‌زنند و یک در میان از هوپه و روتبارد نقل‌قول می‌آورند و اداهای آنارکوکاپیتالیستی هم گاهی در می‌آورند، وقتی وارد مصادیق مشخص به ویژه در مورد مسائل ایران می‌شوید می‌بینید مشکلشان دقیقاً با همان سه تا حرف درست چپ است و آن نقل‌قول‌های از فلان فیلسوف لیبرتارین بازی و نمایشی بیش نیست.

قبلاً توضیح داده بودم مکتب اتریش یک مجموعۀ پیچیده‌ای از معرفت‌شناسی، روش‌شناسی، حقوق، اخلاق، سیاست و اقتصاد است. اقتصاد اتریشی برای کسی که دغدغۀ دانستن دارد یک «کاخ بلند» و بسیار جذاب از تبیین پدیده‌هایی همچون مالکیت، ارزش، مبادله، بازار، قیمت، پول، تورم، کار، بیکاری، انحصار، ساختار تولید، آنتروپرونری و... است. آموختن این مباحث زمان بسیار زیاد و سروکله زدن با متون فراوان می‌طلبد. این زحمت برای کسی که به‌راستی می‌خواهد از عملکرد جوامع سر در بیاورد نه تنها می‌ارزد بلکه بسیار جذاب هم هست. جذابیتش چیزی از قبیل جذابیت فرمول‌ها و معادله‌ها برای یک شیفتۀ ریاضی یا جذابیت مطالعۀ انواع و اقسام جانوران برای یک شیفتۀ زیست‌شناسی است.

این حضرات اما دغدغۀ دانستن ندارند و در سرتاسر این نظام فکری شکوهمند تنها دنبال ابزاری برای نقل‌قول پیدا کردن و محکوم کردن کسانی می‌گردند که از آن‌ها خوششان نمی‌آید. بله ما هم از انواع و اقسام سوسیالیست‌ها خوشمان نمی‌آید و هزار و یک دلیل برای این داریم؛ ولی تمام فکر و ذکرمان به بدوبیراه گفتن به این گروه خلاصه نشده است. آن هم به خاطر اینکه در بعضی موضوعات اجتماعی و فرهنگی حرف‌هایی می‌گویند که اتفاقاً آن حرف‌ها به‌طور استثناء غلط نیستند - هرچند ریشه‌یابی‌شان از مسئله و احتمالاً راه‌حلشان برای مسئله غلط است. ولی اصل وجود مسئله را منکر نمی‌شوند. بسیاری از این نوع چپ‌ستیزی‌ها از سوی کسانی سر می‌زند که خاستگاه خانوادگی شدیداً مذهبی و حتی حزب‌اللهی دارند. آمده‌اند و از مذهب افراطی در ظاهر فاصله گرفته‌اند، ولی در باطن هنوز ذهنیت و عادات رفتاری حزب‌اللهی از مغزشان پاک نشده است. دو سه سالی است که یاد گرفته‌اند پشت نام «شیک» لیبرالیسم پنهان شوند. مثلاً در قبال زنان هنوز ذهنیت سنتی و مذهبی را حفظ کرده‌اند و زن در نظرشان فرق چندانی با برده جنسی ندارد. حالا ارباب به کنیز گفته می‌توانی موهایت را بیرون بگذاری، ولی دیگر صدایت را که اجازه نداده بلند کنی یا اجازه نداده زیاد از حد باز بپوشی¹. در غیراین‌صورت شروع می‌کنند برچسب‌های متعفن به زنی که رفتار باب میلشان ندارد چسباندن و اینجاست که می‌بینی ناراستی درون مغزشان بیرون می‌زند. همین رفتار را در مورد مسائل هویتی و ناسیونالیستی هم می‌بینید تکرار می‌کنند. دین جدید ساخته‌اند و مناسک آن را هم کم کم به وجود می‌آورند. کسی از این بدتر نمی‌تواند به وجهه لیبرالیسم آسیب بزند که بیاید و این گفتار و کردار را به نام لیبرالیسم از خود بروز دهد.

به تازگی یاد گرفته‌اند ادای محافظه‌کارهای اروپایی و آمریکایی را در می‌آورند و خودشان را نسخۀ ایرانی آنان می‌پندارند. این قضیه دو جنبه دارد.

یکی اینکه خود آن محافظه‌کارها بعضاً در جهالت و آزادی‌ستیزی دست‌کمی از چپ‌ها و ووک‌ها ندارند و سهل است که مکمل یکدیگرند. مشکلشان این است که در یکی دو دهۀ اخیر ابزار محدودیت آزادی افتاده دست ووک‌ها و سوسیالیست‌ها وگرنه با اصل وجود این ابزار مشکلی ندارند.

جنبۀ دوم این است که محافظه‌کاری در انگلیس و ایالات متحد شاید تا حدی بتواند نمایندۀ آزادی‌خواهی باشد، چون این کشورها به هر حال «سنت آزادی» داشتند. ما که چنین سنتی نداشتیم. قدیم تغییرات سیاسی‌مان با سر بریدن و اخته کردن و تجاوز گروهی انجام می‌شد، در دوران جدید هم که ترکیب‌های شگفت‌انگیز «شاه سوسیالیست» و «ملای انقلابی» تحویل بشریت داده‌ایم. سنت سیاسی آزادی‌خواهانه‌ای نداریم که بخواهیم از آن «محافظت» کنیم و نامش را لیبرالیسم بگذاریم. پس بهتر است ادای محافظه‌کاران آمریکایی و انگلیسی را هم در نیاوریم.

----------------------------------------
۱. نمونه‌اش همان فوتبالیست بیشعور علی کریمی که سال ۱۴۰۱ و در اوج جنبش مهسا غلط زیادی در مورد طرز لباس پوشیدن بعضی زنان کرد؛ البته آنقدر شوت است که خوشبختانه تا این لحظه ادعای لیبرال بودن نکرده است.

◽️@utfinance◽️

🖥 چطور بمب‌افکن‌های B-2 آمریکا به تاسیسات اتمی در ایران حمله کردند؟ | پشت‌پرده عملیات چکش نیمه‌شب

https://youtu.be/8_3jLazTdEY


پادکست ۱۷۷۶: @Podcast1776


◽️@utfinance◽️

◽️ نقد کانال «چرا ملت‌ها شکست می‌خورند؟» بر یادداشت مهرپویا علا

و اما نکته‌ای دیگر

بعضی‌ که در کسوت طرفداری از «آزادی» درآمده‌اند و هر از چندگاهی به چپ‌ها نیز حمله می‌کنند و البته خود را مخالف «چپ‌گرایی» و موافق «مکتب اتریش» می‌دانند، به هر نوعی از محافظه‌کاری برچسب‌های دلبخواهی می‌زنند و لپ کلامشان این است که در ایران «سنت آزادی» وجود ندارد فلذا هیچ شکلی از فرهنگ تصدیق و حفاظت از میراث‌های مطلوب دینی یا غیردینی که متعلق به جامعه‌ی واقعی ایرانی باشد در حقیقت به «شاه سوسیالیست» و «ملای انقلابی» بدل می‌شود و راه به بیراهه می‌برد و چه و چه. در این نگرش البته می‌توان تامل کرد و به آنجا رسید که اگر هر نوع اقتباسی از غرب به مضحکه‌ای دیگر بدل خواهد شد پس نتیجتاً نمی‌توان خود این افراد را هم که کباده‌ی آزادی می‌کشند و کوس اناالحق می‌زنند، از این قاعده مستثنی دانست.

اگر چپ‌گرایی در ایران به «شاه سوسیالیست» می‌انجامد و محافظه‌کاری به «ملای انقلابی» چه تضمینی وجود دارد که «آزادی‌خواهی» به «روبسپیر ایرانی» منتهی نشود یا جاده‌ی لیبرالیسمِ تنهای مدنظر این افراد خونین‌تر و اسفناک‌تر از راه‌های طی شده نباشد وقتی که قلمرو کنش‌گری آنها یعنی «ایران» تهی از هر میراث قابل پاسداری و در حقیقت نوعی برهوت لم‌یزرع است. این ایده‌گرایی محض البته در مارکسیسم و سایر نحله‌‌های مدرن نیز وجود دارد بطوریکه کشاندن عریان ایده‌ها به فضای عمومی بدون در نظر گرفتن پیچیدگی‌های خاص اجتماعات انسانی و بدون وجود هیچگونه حس تعلق دینی و فرهنگی و خانوادگی از قضا به همان وضعی ختم شده که این افراد منتقد و مخالف آن هستند.

«شاه سوسیالیست» و «ملای انقلابی» هیچ سویه‌ی محافظه‌کارانه ندارند و از قضا کاملاً رادیکال و مخالف بدبینی مرسوم در محافظه‌کاران نسبت به تغییرات دفعی و انقلابی در جامعه هستند. آنها اتفاقاً از «زنان» در مسیر مبارزه‌ی خود نهایت بهره‌برداری را برده و در لباس‌ و ادبیات متفاوتی مدعی «آزادسازی» آنان شدند. هیچ محدودیتی هم برای اعمال و افکار خود قائل نبوده و مدعی‌اند که با پی‌جویی و اجرای سیاست‌های مدنظرشان می‌توانند جامعه‌ای نو بنا کنند و «آزادی» را به ارمغان آورند. آیا کسانی که خود را مخالف این دو طیف می‌نامند در این خط‌مشی با آنها و ایضاً چپ‌گرایان اورجینال تفاوتی دارند؟ پاسخ در یک کلمه خیر است. آنها فقط «آزادی‌خواهی» را راه علاج نهایی می‌دانند و در زیر و رو کردن همه چیز و همه کس با آنها در خفا همدل‌اند.


◽️@utfinance◽️

◽️ رویداد

چگونه ممکن است ترقی به ارتجاع منجر شود

عصر پارسه: به بهانه انتشار کتاب «نظریه‌های منفی‌باف» نوشته هلن پلاک‌رز و جیمز لینزی

با حضور علی آردم و مترجم کتاب: مسعود یوسف‌حصیرچین

🗓 چهارشنبه، نهم مهر ⏰ ساعت ۱۷

📍 خیابان ویلا (نجات‌اللهی)، بن‌بست باقری، پلاک ۳ ، موسسه ته‌رنگ

📌 کتاب را می‌توانید از بنوبوک پیش‌خرید کنید.

◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

بانک‌ها، واسطه‌گران وجوه قابل‌وام‌دهی هستند -قسمت اول

👤 جورج سلجین

✍🏻 ترجمه: مهران خسروزاده

متن پیش‌رو، مقاله‌ای طولانی از یک اقتصاددان است که به گزاره‌های یک نحله نه چندان جدید اقتصاد پولی که به تازگی دوباره مورد توجه قرار گرفته است پاسخ می‌دهد.

طرفداران این نحله جدید را می‌توان با کلیدواژه‌های مختلفی شناخت اما عباراتی چون «ادبیات پولی پساکینزی»، «نظریه درون‌زایی پول» و «نظریه پولی مدرن» را می‌توان از شاخص‌ترین عناوین آن دانست. سلجین در متن پیش رو تلاش می‌کند تا گزاره‌های کلیدی نظریه رقیب را بررسی کند و صحت و سقم آنها بیازماید.

به بیان خلاصه، این مقاله از نظریه‌ای که بانک‌ها را «واسطه‌گر» می‌داند، در مقابل نظریه «خلق پول از هیچ» دفاع می‌کند.

◽️@utfinance◽️

◽️ 10 ارز کم‌ارزش جهان

ریال ایران با اختلاف شدید در رتبه اول است.

ونزوئلا چون هر چندوقت یکبار 5 صفر از پول خود حذف می‌کند در این فهرست نیامده است. ونزوئلا در 13 سال 14 صفر از پول خود حذف کرده است.

◽️@utfinance◽️

🖥 موسی غنی‌نژاد در «باضیا»

گفت‌وگوی علی ضیا با موسی غنی‌نژاد

◽️@utfinance◽️

🖥 موسی غنی‌نژاد در «باضیا»

گفت‌وگوی علی ضیا با موسی غنی‌نژاد

◽️@utfinance◽️

قانون گرشام: یک بینش روش‌شناختی

از متن: پول خوب عبارت از پولی است که اختلاف میان قیمت نامی (عددی که روی آن حک شده است) و قیمت فلز آن در بازار صفر یا ناچیز باشد؛ و در مقابل پول بد پولی است که در آن این اختلاف بالا باشد. قانون گرشام می‌گوید اگر هر دو نوع از این پول‌ها در بازار رواج داشته باشند، پس از مدتی تنها پول بد کارکرد پول بودن خود را نگاه خواهد داشت.

برای مطالعه متن کامل به لینک زیر مراجعه کنید:

https://B2n.ir/ky2173