🖥 آینده اقتصاد ایران تاریکه؟

👤 امیرحسین خالقی

◽️@utfinance◽️

📄 تأملاتی بر دولت اخلاقی هگل: از حیات انضمامی تا استعلای امر سیاسی

👤 اشکان زارع

◼️ @iranpazhohi
◽️@utfinance◽️

📄 دولت کوچک: دفاعیه‌ای اقتصادی

👤 مهرپویا علا

در این متن کوشیدم استدلال کنم که دانش اقتصاد در اصل شعبه‌ای از نظام فکری لیبرالیسم است و اقتصاد غیرلیبرالی نمی‌تواند وجود داشته باشد. سپس توضیح دادم که این دانش که از سدۀ هجدهم به وجود آمد، در چهارچوب اقتصاد کلاسیک صورت‌بندی شد و سپس در انقلاب موسوم به مارژینال به اوج رسید نگاه ما را به جوامع انسانی به‌طور بنیادین دگرگون کرد. پرسش‌های با قدمت نزدیک ۲۵ قرن راجع‌به سیاست و زندگی جمعی انسان‌ها وجود دارند که پیش‌تر فلسفۀ سیاسی می‌کوشید به آن‌ها پاسخ دهد. فیلسوفان باستانی، سده‌های میانه و ابتدای دوران مدرن از قِبَل تلاش برای پاسخ به این پرسش‌ها اعتبار فراوانی کسب کردند. به‌هیچ‌وجه قصد انکار این را ندارم که هنوز خواندن متون این فیلسوفان می‌تواند ارزشمند باشد؛ اما این فیلسوفان در دورانی می‌زیستند و می‌اندیشیدند که هنوز «فرد» به‌عنوان موجودیتی از لحاظ حقوقی مستقل به‌طور گسترده به وجود نیامده بود و بالتبع دانش اقتصاد هم که پیامدهای حضور چنین فردی در جامعه را که همان بازار باشد بررسی می‌کند وجود نداشت. بنابراین ما نمی‌توانیم از نگاه فلسفه سیاسی و بدون توجه کافی به اقتصاد به‌طور قانع‌کننده‌ای به پرسش‌های سیاسی مهم بپردازیم. پوزیتیویسم هم به‌عنوان جریان دیگری که در قرن نوزدهم به وجود آمد و در قرن بیستم به اوج رسید به شکل دیگری دانش اقتصاد را نادیده می‌گیرد و در نتیجه دچار همان مشکل فلسفه سیاسی کهن است. در پایان یادداشت قدری هم دربارۀ مشکل منطقی «آنارکوکاپیتالیسم» نوشتم و اینکه چرا از لحاظ منطقی منجر به تشکیل دولت می‌شود.

◼️ @alamehrpouia
◽️@utfinance◽️

📄 مقاله علمی-پژوهشی

تخمین سهم عوامل مؤثر بر سوءتخصیص سرمایه؛ شواهدی از کارگاه‌های صنعتی در اقتصاد ایران

👥 سیدمهدی حسینی معصوم - امینه محمدزاده - سیدعلی مدنی‌زاده

🗓 1403

◽️@utfinance◽️

شش وعدۀ انتخاباتی زهران ممدانی که نیویورک توان پرداختشان را ندارد
جک نیکاسترو (منتشر شده در ریزن)
ترجمۀ مسعود یوسف‌حصیرچین (منتشر شده در اکوایران)

https://t.me/yusefmasoud/1187

شرق وحشی
تلگرام | یوتوب

شش وعدۀ انتخاباتی زهران ممدانی که نیویورک توان پرداختشان را ندارد
جک نیکاسترو (منتشر شده در ریزن)
ترجمۀ مسعود یوسف‌حصیرچین (منتشر شده در اکوایران)
*
زهران ممدانی در انتخابات شهرداری نیویورک پیروز شده است. این «سوسیالیست دموکرات» خودخوانده به مردم نیویورک وعدۀ مجموعه‌ای از سیاست‌ها، برنامه‌ها و خدمات را داده است. با این حال، دلایل فراوانی وجود دارد که باور کنیم طرح‌های او نتیجۀ معکوس خواهند داد و مالیات‌دهندگان نیویورکی توان پرداخت هزینۀ چک‌هایی را که ممدانی از طرف آن‌ها می‌نویسد، نخواهند داشت:
1.   ثابت نگه داشتن اجاره‌بها: وعدۀ شاخص ممدانی در کارزار انتخاباتی‌اش، ثابت نگه‌داشتن اجارۀ بیش از دو میلیون مستأجر ساکن خانه‌های تحت کنترل اجاره‌ بود. اما هزینۀ زندگی در شهر، علی‌رغم دهه‌ها کنترل اجاره، بدون وقفه افزایش یافته است ــ‌و این سیاست، همراه با محدودیت‌های سخت‌گیرانۀ منطقه‌بندی، کمبود مسکن شهر را تشدید کرده است.
2.  حداقل دستمزد ۳۰ دلاری: نیویورکی‌ها به‌درستی نسبت به طرح ممدانی برای افزایش حداقل دستمزد بدبینند. در سال 2018 که این شهر حداقل دستمزد را به ۱۵ دلار در ساعت افزایش داد، نتیجۀ قابل پیش‌بینی، افزایش بیکاری و شکل‌گیری بازار سیاه کار بود. تقریباً دو برابر کردن حداقل دستمزد فعلی (۱۶٫۵۰ دلار) تا سال ۲۰۳۰ پیامدهای مشابهی در پی خواهد داشت.
3.  اتوبوس‌های «رایگان»: ممدانی در کارزار انتخاباتی وعده داد با حذف کرایۀ همۀ اتوبوس‌های شهری، آن‌ها را «سریع» و «رایگان» کند. اجرای این طرح برای مالیات‌دهندگان سالانه بین ۶۰۰ تا ۸۰۰ میلیون دلار هزینه خواهد داشت و احتمالاً به کاهش سرعت اتوبوس‌ها می‌انجامد، چنان‌که همین اتفاق در طرح آزمایشی پنج خط اتوبوس بدون کرایه در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ رخ داد.
4.    فروشگاه‌های مواد غذایی دولتی: ممدانی پیشنهاد داده است فروشگاه‌های مواد غذایی غیرانتفاعی و دولتی ــ‌با یارانه‌ای معادل ۱۴۰ میلیون دلار در سال‌ــ برای کاهش قیمت‌ها ایجاد شوند. اما فروشگاه‌های مواد غذایی در نیویورک، مانند سایر نقاط کشور، با حاشیۀ سود بسیار اندک فعالیت می‌کنند. عامل گرانی مواد غذایی، انگیزۀ سود نیست؛ عامل اصلی‌اش تورم و اختلال در زنجیرۀ تأمین است.
5.  مهدکودک «همگانی»: برای جلوگیری از مهاجرت خانواده‌هایی که از عهدۀ هزینۀ نگهداری از کودکان برنمی‌آیند، زهران می‌خواهد مراقبت از کودکان ۶ هفته تا ۵ ساله را رایگان کند. مهدکودک‌های دولتی او سالانه حدود ۶ میلیارد دلار برای مالیات‌دهندگان ــ‌از جمله والدینی که نیمه‌وقت کار می‌کنند یا خود در خانه از فرزندانشان مراقبت می‌کنند‌ــ هزینه خواهد داشت.
6.  مالیات شرکتی ۵ میلیارد دلاری: ممدانی طبیعتاً وعده می‌دهد که شما هزینۀ برنامه‌های چند میلیارد دلاری او را نخواهید پرداخت ــ‌‌شرکت‌های «طماع» خواهند پرداخت! اگر ممدانی بتواند قانون‌گذاران ایالتی را متقاعد کند تا نرخ مالیات شرکتی شهر را از ۷٫۵ درصد به ۱۱٫۵ درصد افزایش دهند، نیویورکی‌ها باید انتظار داشته باشند که شرکت‌ها برای بقا، حقوق، مزایا و تعداد کارکنان خود را کاهش دهند. برخی نیز احتمالاً تصمیم خواهند گرفت به‌کلی شهر را ترک کنند و در نتیجه، مالیات‌دهندگان «جمهوری خلق نیویورک» باید هزینۀ آرمان‌شهر سوسیالیستی‌شان را بپردازند.
تنها گذر زمان نشان خواهد داد که آیا ممدانی واقعاً می‌تواند طرح‌های سوسیالیستی خود را به تصویب برساند یا نه. اما اگر چنین شود، احتمالاً این سیاست‌ها تولیدکنندگان را از شهر بیرون برانند، هزینۀ کالاها و خدمات را افزایش دهند و از درآمدهای در دسترسش برای تأمین وعده‌های پرخرج او بکاهند.

شرق وحشی
تلگرام | یوتوب

میلی پس از پیروزی: افزایش اصلاحات بازار آزاد و رابطه با ترامپ
مایکل استات و سیارا ناجنت (منتشر شده در فایننشال تایمز)
ترجمۀ مسعود یوسف‌حصیرچین (منتشر شده در اکوایران)
https://t.me/yusefmasoud/1192

سخنرانی خاویر میلی در مجمع اقتصاد جهانی:
https://www.youtube.com/watch?v=W8K8KEgXTQc

مصاحبۀ نیل فرگوسن دربارۀ علمکرد خاویر میلی:
https://www.youtube.com/watch?v=GxVni0OM9-w

شرق وحشی
تلگرام | یوتوب

میلی پس از پیروزی: افزایش اصلاحات بازار آزاد و رابطه با ترامپ
مایکل استات و سیارا ناجنت (منتشر شده در فایننشال تایمز)
ترجمۀ مسعود یوسف‌حصیرچین (منتشر شده در اکوایران)
*
رئیس‌جمهور آرژانتین، خاویر میلی، درخواست سرمایه‌گذاران برای آزادسازی کامل نرخ پزو را رد کرده است، این در حالی است که در آستانۀ پیروزی او در انتخابات میان‌دوره‌ای، ایالات متحده حدود 2 میلیارد دلار برای حمایت از ارز آرژانتین هزینه کرده بود.
میلی که پس از پیروزی غیرمنتظره و قاطع بر مخالفان چپ‌گرای پرونیست روحیه گرفته بود، در گفت‌وگویی با فایننشال تایمز وعده داد اصلاحات بازار آزاد را شتاب بخشد و اتحاد خود را با رئیس‌جمهور دونالد ترامپ عمیق‌تر کند.
او گفت: «باید مطمئن شویم که ... می‌توانیم ایده‌های سوسیالیستی را که در صد سال گذشته این کشور را نابود کرده‌اند، از بین ببریم.»
میلی پیشنهاد کرد که تا انتخابات سال ۲۰۲۷ پزو را در محدوده‌هایی که به‌تدریج گسترده‌تر شونده در برابر دلار آمریکا حفظ می‌کند تا از نوسانات مزمن آرژانتین کاسته شود و انتقادهای اوایل امسال را مبنی بر اینکه این سیاست باعث ارزش‌گذاری بالاتر پزو شده بود، رد کرد.
او دربارۀ ارز گفت: «ما یک برنامه داریم و آن را ادامه خواهیم داد.» بانک‌های سرمایه‌گذاری استدلال کرده‌اند که میلی باید از خوش‌بینی تازۀ پس از انتخابات بازار بهره بگیرد و نرخ ارز را آزاد و ذخایر ارزی را که در ماه اکتبر تحت فشار قرار گرفته بودند، بازسازی کند.
طی حرکتی بی‌سابقه در قرن حاضر، وزارت خزانه‌داری آمریکا برای خرید پزو وارد عمل شد و یک خط اعتباری بیست میلیارد دلاری اعلام کرد، چراکه سقوط ارزش پزو می‌توانست شانس انتخاباتی میلی را تهدید کند. اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، گفت برای نجات یک متحد راهبردی هر کاری لازم باشد انجام می‌دهد.
میلی با اشاره به گفتۀ ماه اکتبر بسنت که پزو را «کمتر ارزش‌گذاری شده» توصیف کرده بود، گفت: «وزارت خزانه‌داری آمریکا با دیدن فرصت تجاری، به موقع مداخله کرد.» این ارزیابی برخلاف دیدگاه بسیاری از اقتصاددانان داخلی بود که معتقد بودند پزو بیش‌ازحد ارزش‌گذاری شده است.
میلی پرسید: «به نظر شما کدام یک معتبرتر است؟ قضاوت کارشناس بسیار موفقی، مانند آقای بسنت، که وزارت خزانه‌داری آمریکا را پشت سرش دارد ... یا گروهی از نادانان داخلی؟»
پس از پیروزی میلی، فشار بر نرخ ارز کاهش یافته است و پزو از پایین‌ترین سطح محدودۀ هدف خود تقویت شده است. رئیس‌جمهور گفت قصد ندارد طراحی این محدوده‌ها را تغییر دهد و حد بالا و پایین آن‌ها هر ماه یک درصد از هم فاصله می‌گیرند و «در دو سال آینده بسیار گسترده‌تر خواهند بود.»
او افزود: «این محدوده‌ها طوری طراحی شده‌اند که به مرور باز شوند ــ‌و زمانی خواهد رسید که بی‌اهمیت می‌شوند.»
میلی ادعا کرد که «افزایش تقاضا برای پول» در ماه‌های آینده، همراه با پایان یافتن عدم‌اطمینان انتخاباتی و رونق دوبارۀ اقتصاد، باعث می‌شود دولت راحت‌تر بتواند برای ذخایر بانک مرکزی دلار بخرد.
او گفت سرمایه‌گذارانی که خواهان شناورسازی کامل ارز هستند، تحت تأثیر «اقتصاددانان و مشاوران داخلی قرار گرفته‌اند که به‌صورت نظام‌مند اشتباه کرده‌اند.»
میلی گفت بسنت در سفر خود به بوئنوس آیرس در ماه آوریل ــ‌زمانی که آرژانتین از نظام نرخ ثابت به نظام شناور محدود تغییر مسیر داد‌ــ پذیرفته بود که دولت ممکن است پیش از انتخابات مورد حملۀ مخالفان قرار گیرد و نیازمند حمایت بازار شود.
ماه گذشته، بسنت گفته بود که حمایت از آرژانتین بخشی از «دکترین اقتصادی مونرو» جدید آمریکاست، زیرا واشنگتن در پی آن است تا نفوذ خود را در آمریکای لاتین احیا کند و جلوی گسترش سریع چین را بگیرد.
میلی گفت: «ایالات متحده آشکارا تصمیم گرفته رهبر منطقه باشد و من قویاً از این بابت خوشحالم. پیش‌تر آمریکا بیشتر به فکر کمک به غیر‌متحدان و تغذیۀ دشمنان خودش بود. امروز آنها چرخشی کوپرنیکی انجام داده‌اند که فوق‌العاده است. یعنی: حمایت از متحدان و عدم حمایت از غیر‌متحدان. به نظر من کار هوشمندانه‌ای است.»
او گفت ترامپ حین استفاده از نیروی دریایی آمریکا برای منهدم کردن قایق‌های تندروی حامل مواد مخدر در کارائیب و اقیانوس آرام، می‌تواند روی حمایت کامل آرژانتین حساب کند. میلی افزود که او «کاملاً موافق» فشار ترامپ بر نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلاست که او را «دیکتاتور مواد مخدر» توصیف کرد. [ادامه در بخش دوم]
https://t.me/yusefmasoud/1193

میلی پس از پیروزی: افزایش اصلاحات بازار آزاد و رابطه با ترامپ
مایکل استات و سیارا ناجنت (منتشر شده در فایننشال تایمز)
ترجمۀ مسعود یوسف‌حصیرچین (منتشر شده در اکوایران)
بخش اول: https://t.me/yusefmasoud/1192
بخش دوم
*
میلی تأکید کرد که رشد ارزش دارایی‌های آرژانتینی پس از پیروزی حزب آزادی پیش‌می‌رود در انتخابات میان‌دوره‌ای، «ما را خوش‌بین می‌کند» که آرژانتین بتواند سال آینده به بازارهای سرمایۀ جهانی بازگردد.
او گفت: «فکر می‌کنم در سال ۲۰۲۶ آرژانتین در بازار خواهد بود. و اگر نتواند بدهی‌هایش را با قیمت بالاتر تعویض اختیار کند، خط اعتباری [آمریکا] موقعیت نقدینگی آرژانتین را پوشش می‌دهد. یعنی آرژانتین نکول نخواهد کرد. تعهد ما به پرداخت بدهی‌هایمان شکست‌ناپذیر است.»
بسنت همچنین از یک تسهیلات ۲۰ میلیارد دلاری تأمین‌شده توسط بانک‌های خصوصی برای سرمایه‌گذاری در بدهی دولتی آرژانتین سخن گفته است. میلی گفت مذاکرات «زمان‌بر» است اما تأکید کرد که طرح همچنان فعال است.
صندوق بین‌المللی پول نیز در ماه آوریل با وام ۲۰ میلیارد دلاری از اصلاحات میلی حمایت کرد و بدهی کل آرژانتین به این نهاد را به ۵۶ میلیارد دلار رساند.
در حالی که میلی توانسته تورم وحشتناکی را که از دولت قبلی به ارث برده بود مهار کند، اقتصاد آرژانتین در ماه‌های اخیر متوقف شده است. کاهش هزینه‌های دولتی و افزایش نرخ بهره که برای کنترل تورم طراحی شده بودند، دسترسی کسب‌وکارها را به اعتبار محدود کرده و قدرت خرید مصرف‌کنندگان را کاهش داده‌اند.
میلی گفت اصلاحات مالیاتی و کارگری که قصد دارد امسال به کنگره ارائه دهد، اقتصاد را دوباره به حرکت درمی‌آورد.
او گفت: «ما تمام موتورهای رشد را روشن کرده‌ایم.» و مدعی شد که با حفظ بودجۀ متوازن، کاهش مالیات‌ها و مقررات‌زدایی، رشد اقتصادی می‌تواند از ۴ درصد پیش‌بینی‌شدۀ امسال به «بین ۷ تا ۱۰ درصد در سال از سال آینده» برسد.
او توضیح داد که اصلاح مالیاتی قرار است ۲۰ نوع مالیات مختلف را حذف کند و تا پایان دور دوم احتمالی ریاست‌جمهوری‌اش در سال ۲۰۳۱، حدود ۵۰۰ میلیارد دلار به جیب آرژانتینی‌ها بازگرداند. همچنین قوانین کار انعطاف‌پذیرتر می‌تواند بخشی از ۴۲ درصد نیروی کار غیررسمی کشور را وارد اقتصاد رسمی کند.
میلی، در حالی که یک اره‌برقی برنزی دست‌ساز روی میز دفترش در کاخ ریاست‌جمهوری کاسا روسادا قرار داشت ــ‌نمادی از همان ابزاری که در کارزار انتخاباتی در دست می‌گرفت‌ــ قول داد که به کوچک‌سازی دولت ادامه دهد؛ دولتی که به گفتۀ او در زمان آغاز به کارش ۴۲ درصد تولید ناخالص داخلی را مصرف می‌کرد.
او گفت: «هدف ما کاهش هزینه‌های عمومی به ۲۵ درصد تولید ناخالص داخلی است. تاکنون ۱۱ درصد کم کرده‌ایم و شش درصد دیگر باقی مانده است.»
تحلیلگران هشدار داده‌اند که برای تصویب این اصلاحات، حزب آزادی پیش‌می‌رود ــ‌که هنوز اکثریت کنگره را ندارد‌ــ باید با احزاب کوچک‌تر مخالف میانه یا فرمانداران ایالتی که کنترل بلوک‌های رأی را در دست دارند، ائتلاف کند.
برخی سرمایه‌گذاران از استعفای «گی‌یرمو فرانکوس» رئیس دفتر کابینه در جمعۀ گذشته نگران شدند، فردی که از سیاستمداران کهنه‌کار و مذاکره‌کنندۀ سیاسی اصلی میلی بود. میلی اعلام کرد که از این پس مذاکرات توسط وزیر کشور تازه‌منصوب‌شده، «دیگو سانتی‌لی» از حزب پی‌آراُ رئیس‌جمهور پیشین، مائوریسیو ماکری، هدایت خواهد شد که «مردی اهل گفت‌وگو و اجماع» است.
میلی گفت با «اقدامات عملی» تعهد خود به ایجاد ائتلاف‌های سیاسی را نشان می‌دهد و به سخنرانی‌های آشتی‌جویانه و دیدار با ۲۰ نفر از ۲۴ فرماندار منطقه‌ای کشور اشاره کرد.
او افزود که آمریکای لاتین در حال تجربۀ یک «رنسانس لیبرال» است و ابراز امیدواری کرد که انتخابات سال آینده در چند کشور بزرگ، دولت‌های محافظه‌کار را به قدرت بازگرداند: «امیدواریم موج آبی ادامه پیدا کند. از سرخ‌ها دیگر سیر شده‌ایم.»
میلی با نگاهی به اوضاع جهانی از کاخ ریاست‌جمهوری گفت تردیدی ندارد که «شکست ایدئولوژی بیدار (woke) اثبات شده است.»
او گفت: «امروز جهان به سوی نظمی متفاوت در حرکت است، نظمی که در آن یک بلوک به رهبری ایالات متحده، یک بلوک به رهبری روسیه و یک بلوک به رهبری چین وجود خواهد داشت. در این نظم جهانی، ایالات متحده دریافته که بلوک او در قاره آمریکا قرار دارد ــ‌و بی‌تردید، ما بزرگ‌ترین متحد راهبردی آن هستیم.» [پایان]

شرق وحشی
تلگرام | یوتوب

🖥 قمار آزادی

👥 گفت‌وگوی مصطفی صادق و موسی غنی‌نژاد

▫️دولت در پهنه اقتصاد یک خویش‌کاری دارد و آنهم پاسداری از حق‌ها و آزادی‌ها و دادوستد آزاد است.

▫️بزرگترین ثروت ساخت نهادهای پاسداری از آزادی است و دولت در تولید، قیمت‌گذاری، توزیع و بازتوزیع ثروت نبایست دخالت کند و تنها از قواعد بازی خردمندانه و دادبنیاد پاسداری می‌کند و نتایج بازی دادبنیاد را به قصد نیل به اهداف خود نمی‌تواند دگرگون کند.

◽️@utfinance◽️

📄 از نفی مارکسیسم تا پذیرش مبانی آن: مطالعه‌ای در فلسفه سیاسی

👤 اویس ارشادیان

شاید شما هم دوست و/یا آشنایی داشته باشید که وقتی درباره مسائل سیاسی و اقتصادی با او صحبت می‌کنید، زبان به نقد و حتی ناسزا علیه چپ می‌گشاید و ریشه تمام مشکلات کنونی ایران را «چپ‌ها» می‌داند. قصد بررسی درستی یا نادرستی این گزاره را ندارم، بلکه می‌خواهم از جنبه دیگری به این پدیده نگاه کنم. نکته قابل‌توجه درباره دیدگاه دوست/آشنای ما زمانی آشکار می‌شود که پی می‌بریم خودِ او به افکار چپ باور دارد؛ برای مثال با مالیات زیاد بر ثروتمندان، بیمه درمانی رایگان، ثابت نگه داشتن اجاره خانه، محدود یا ممنوع کردن بیمارستان خصوصی، آموزش رایگان، تعیین حداقل دستمزد، دخالت دولت در اقتصاد و... موافق است و حتی به تبلیغ این ایده‌ها بین نزدیکانش می‌پردازد. اگر شما هم تجربه مشابهی داشتید، احتمالاً اولین سوالی که برای شما پیش آمده این است: چرا؟ چرا او از «چپ‌ها» متنفر است، اما خودش، نادانسته، با تمام وجود به ایده‌های چپ باور دارد؟

◼️@oveissershadian
◽️@utfinance◽️

◽️ رتبه آزادی اینترنت ایران: ۷۰ از ۷۲

سازمان خانه آزادی (freedom house) گزارش Freedom on the Net 2025 را منتشر کرد. طبق یافته‌های این گزارش، از میان ۷۲ کشور بررسی‌شده، ۲۷ کشور شاهد بدتر شدن وضعیت آزادی اینترنت بودند و تنها ۱۷ کشور بهبود داشتند. به صورت کلی، جهان برای پانزدهمین سال پیاپی شاهد افول آزادی اینترنت بوده است.

ایسلند آزادترین کشور است و پس از آن استونی و شیلی قرار داشتند. کنیا بیشترین افت را داشت که دلیل آن قطع اینترنت در جریان اعتراضات و بازداشت‌های گسترده بود. بنگلادش بهترین بهبود را پس از سقوط دولت سرکوبگر در ۲۰۲۴ داشت.

از میان ۱۸ کشور آزاد، ۹ کشور افت امتیاز داشتند که بیشترین برای گرجستان، آلمان و آمریکا بود. کشورهایی که بیشترین سقوط ۱۵ ساله را داشته‌اند، مصر، پاکستان، روسیه، ترکیه، ونزوئلا، سرکوب را تشدید کردند.

دست‌کم ۵۷ کشور مردم را به‌دلیل بیان آنلاین در موضوعات سیاسی، اجتماعی و مذهبی بازداشت کرده‌اند که بالاترین میزان ثبت‌شده تاکنون است.

ایران از نظر آزادی اینترنت، در بین ۷۲ کشور بررسی‌شده، رتبه ۷۰ را به خود اختصاص داد و تنها چین و میانمار وضعیتی بدتر از آن دارند.

◽️@utfinance◽️

📉 نرخ فقر در آرژانتین

در این نمودار می‌توان دید که پس از آغاز به کار دولت خاویر میلی در دسامبر ۲۰۲۳ و شروع اصلاحات اقتصادی در آرژانتین نرخ فقر کاهش یافته است.

بازار آزاد کار می‌کند، آن هم خیلی سریع.


◽️@utfinance◽️

📄 پایان دولت رفاه نزدیک است؟

👤 امیرمحمد علوی

کیکی کوچک را در یک جشن تولد در نظر بگیرید. تقسیم عادلانه این کیک، سهمی برابر اما اندک به همه می‌رساند. در مقابل کیک بزرگ را حتی اگر ناعادلانه برش بزنیم، احتمالا سهم بالاتری به افراد تعلق می‌یابد. این مثال کوتاه می‌تواند خلاصه وضعیت کنونی کشورهای اروپایی و آمریکا باشد. کشورهای اروپایی با سیاست دولت رفاه از قافله نوآوری، فناوری و تکنولوژی جامانده‌ و حتی در دفاع از خود نیز وابستگی شدیدی به آمریکا پیدا کرده‌اند. در مقابل رقابتی شدید بین آمریکا و چین در رسیدن به فناوری‌ها و نوآوری‌های سودآورتر شکل گرفته است.

◽️@utfinance◽️

📄 نسبت جامعه‌شناسی با آزادی: مروری انتقادی بر دیدگاه‌های یوسف اباذری

👤 مهرپویا علا

سالن شریعتی دانشکدۀ علوم اجتماعی دانشگاه تهران در روز 11 آبان پذیرای دکتر یوسف اباذری استاد بازنشستۀ آن دانشکده بود تا برای دانشجویان تازه‌وارد سخن بگوید.
یوسف اباذری بحث خود را با قائل شدن یک تمایز میان پنداشت طبیعی بودن جامعه با حقیقت تاریخی بودن جامعه آغاز کرد. گفته شد ایدئولوژی عامل پیدایش این پندار است که «جامعه‌ای را که بشر خودش ساخته و ساخته خرد و هوش و کار بشری بوده، به‌عنوان یک عنصر طبیعی جلوه دهیم.» (سرویس دین و اندیشۀ ایبنا، 12 آبان 1404). یکی از وظایف جامعه‌شناس این است که در برابر این پنداره بایستد و در راه تغییر جامعه بکوشد: «بنابراین یکی از وظایف جامعه‌شناسی مسئله تغییر است. یعنی برای جامعه‌شناسی مهم است که تغییر ایجاد کند و جامعه را تغییر بدهد.» (همان‌جا)

◼️ @alamehrpouia
◽️@utfinance◽️

📄 مقاله

why do americans work so much more than europeans?

👤 Edward C. Prescott

◽️@utfinance◽️

🖥 سخنرانی داگلاس ماری دربارۀ رشد غرب‌ستیزی و چگونگی شکست آن در مراسم پریگریو:
https://www.youtube.com/watch?v=k5YYWrv_hVo

داگلاس ماری، تحلیلگر و نویسندۀ محافظه‌کار برجستۀ بریتانیایی برای ایرانیان نامی غریبه نیست. بسیاری او را با کتاب پرفروشش، مرگ غریب اروپا می‌شناسند. پریگر یو هم از بنیادهایی است که بسیاری از ایرانیان مخاطب محتوای تولیدی آن هستند.

چند شب پیش، داگلاس ماری، در مراسم پریگریو شرکت کرد و دربارۀ رشد ضدیت با غرب و چگونگی شکست آن سخنرانی کرد. در این سخنرانی، او از یک سو به کسانی مثل زهران ممدانی، شهردار جدید نیویورک، در سمت چپ اشاره می‌کند و از سوی دیگر، به کسی مثل تاکر کارلسون و گروهی از افراد حاضر در راست آمریکا می‌پردازد و می‌کوشد و در میان این جریان‌ها، از راه آزادی بگوید. در این سخنرانی، او خطاها و مضرات هر دو این گروه‌ها را می‌گوید و البته، راه شکست آن‌ها را هم پیش روی مخاطبانش قرار می‌دهد.

این ویدیو را می‌توانید در یوتوب شرق وحشی ببینید:

https://www.youtube.com/watch?v=k5YYWrv_hVo

شرق وحشی
تلگرام | یوتوب

◽️@utfinance◽️

📄 نگاهی مختصر به تاریخچه قوه مؤسس

👤 اشکان زارع

قوّهٔ مؤسّس مفهومی مدرن است. این مفهوم هرچند دارای ریشه‌هایی در اندیشه قرون وسطی است، اما تنها با استقرار نهاد مدرن دولت است که به شکلی عینی و البته متمایز پدیدار می‌شود. کارکرد اصلی آن، مشخص کردن منبع نهایی اقتدار در دولت به زبان مشروطه یا به زبان دیگر قانون اساسی است.

◼️ @iranpazhohi
◽️@utfinance◽️

📄 لیبرالیسم فرد را اتمیزه می‌کند؟

👤 مهرپویا علا

«لیبرالیسم فرد را اتمیزه می‌کند» یعنی قبلاً شما اختیار ازدواج و خریدوفروش و سکونت و باورها و شرکت در مناسک و اشتغال و به‌طورکلی اموری را که امروزه در جوامع مدرن کاپیتالیستی به‌عنوان خصوصی‌ترین حیطۀ انسان شناخته می‌شوند نداشتید و شیخ قبیله این مسائل را با «مصلحت‌اندیشی» برای شما تعیین می‌کرد، ولی فردگرایی لیبرل آمد و به شما در این حیطه‌ها اختیار و آزادی داد؛ و خب بله آزادی ترس و مسئولیت و ریسک دارد. کسی که با این موضوع مشکل دارد منطقاً نباید با توتالیتریسم مشکلی داشته باشد چون توتالیتریسم تعمیم همان منطق حاکم بر مناسبات قبایل چند صد نفره به جوامع ملی چند میلیون نفره است.

◽️@utfinance◽️

📄 جورج اورول، ریتزر، مک دونالد و آشویتس

👤 مهرپویا علا

شاید شگفت‌زده شوید اگر بدانید جامعه‌شناس‌هایی که عموماً رادیکال و بسیار ضدمحافظه‌کار هستند در دهه هشتاد و نود میلادی چه میزان دربارۀ «مک‌دونالد» می‌نوشتند و حتی تا مقایسه آن با اردوگاه‌های آشویتس پیش رفتند. تمام داستان این بود که این فروشگاه‌های زنجیره‌ای آمده بودند و فرایند تهیه غذا را ارزان و آسان و سریع کرده بودند. حالا یک نفر دلش برای رستوران‌های شیک قدیمی تنگ شده بود کسی جلویش را نمی‌گرفت و نگرفت و هنوز هر دو نوع این غذاخوری‌ها در جهان وجود دارند. کتاب کسی که فرایند درون مک‌دونالد را با آشویتس مقایسه می‌کرد (ریتزر) الان مرجع کنکور کارشناسی ارشد علوم اجتماعی در ایران است!

◽️@utfinance◽️