mard pad hunar u-š rōz-wehīh pad hunar nigerēnd pad guft ud uskārd ud wīr ud xrad, pas rōz-wehīh wēš menēd, az axwēš-kārīh nām ul stānēd, frāz ō wuzurgīh arzōmandīh pad xrad xēm šawišn. (Jamasp-Asana, 1913, p.162)

آدمی را به هنر و شایستگیِ او می‌سنجند، و روزیِ او نیز از همان هنر است که به وی می‌رسد؛ گفتارِ سنجیده، اندیشه و هم‌اندیشی با دیگران، آگاهی و زیرکی، و سرانجام خردی که همواره راهنمای اوست، همگی یاورش خواهند بود. پس سزاوار است بیش از هر چیز، به بهروزیِ خویش از راهِ درست بیندیشد و از وظیفه‌نشناسی و کوتاهی در امور دوری جوید؛ تا نامش از کردار و شایستگی به خوبی بلند گردد، و با خرد و خیمِ نیک، راهِ خویش را به سوی بزرگی و ارجمندی بپیماید…
«بندی از متن پهلوی خیم و خرد فرخ مرد»

A person is measured by their skill and worthiness, and even the share that comes to them in life is shaped by that same excellence. Thoughtful speech, reflection and counsel with others, awareness and discernment, and above all the wisdom that continually guides them, all become companions along the way. Therefore, one should seek true well being through the right path, avoiding neglect of duty and carelessness in one’s responsibilities, so that a good name may rise from one’s deeds and worthiness. And with wisdom and noble character, one may walk the path toward greatness and true esteem.
A passage from the Pahlavi text of xēm ud xrad ī farrox-mard.

☝🏼✨
t.me/ZoroastrianismWisdom
☝🏼✨
https://www.instagram.com/zoroastrian.wisdom

ān ī dušāgāh ī wiyābān kē xwēš-tan rāy zūr drāyēnēd, u-š āhōg pad xwēš wattar čē axwēš-kārīh *dušnām az *drāyīdan nang *ī *drāz-gōwišnīh xwēš-tan xwad kunēd ōbastag ud dusraw ud duščašm be bawēd pad xwēš abāyist bawēnd ēraxtag. (Jamasp-Asana, 1913, p.164)

پس آن انسانِ بداندیش و گمراه که در زندگی به ناراستی و سخنِ دروغ روی می‌آورد، بیش از همه، زیانِ این بدی را خود بر دوش می‌کشد. زیرا وظیفه‌نشناسی و کوتاهی در آنچه بر عهدهٔ اوست، بدنامی به بار می‌آورد؛ و گفتارِ مهارنشده و درازگویی، جز ننگ و خواری، ثمری برای او ندارد. چنین کسی، خودْ خویشتن را از جایگاهش فرو می‌کشد؛ بدنام می‌گردد و حتی از دیدنِ نیکی و کامیابیِ دیگران نیز به رنج می‌افتد. سرانجام، به سبب همان راهی که خود برگزیده و کردارهایی که خود به انجام رسانده است، سزاوارِ نکوهش می‌گردد…
«بندی از متن پهلوی خیم و خرد فرخ مرد»

Thus, the ill minded and misguided person who turns to falsehood and deceitful speech in life bears, above all, the harm of that wrongdoing himself. Neglecting one’s duties and failing in what has been entrusted to one brings a bad name; and uncontrolled, long winded speech bears no fruit but shame and humiliation. Such a person lowers himself from his own standing, falls into ill repute, and even becomes troubled by the goodness and prosperity of others. In the end, because of the path he himself has chosen and the deeds he himself has carried out, he becomes deserving of reproach.
A passage from the Pahlavi text of xēm ud xrad ī farrox-mard.

☝🏼✨
t.me/ZoroastrianismWisdom
☝🏼✨
https://www.instagram.com/zoroastrian.wisdom

pad gētīg fradom pad dēn āstawān būdan pad-iš warzīdār ud yaštār ud az-iš awardāg būdan, wurrōyišn menišnīhā pad weh-dēn ī māzdēsnān dāštan, sūd az zyān ud wināh az kirbag wehīh az wattarīh ud rōšnīh az tārīkīh ud māzdēsnīh az dēw-ēsnīh be wizīdan. (Jamasp-Asana, 1913, pp.42-43)

پس در جهان، نخستین گام آن باشد که انسان به دینِ بهی پایبند و بدان استوار باشد؛ و دین را تنها در دل و زبان نپذیرد، بلکه آن را در کردار خویش نیز به کار ببرد، در نیایش و پرستش بدان پایبند و هرگز از آن روی نگرداند. باورِ خویش به دینِ مزدیسنی را در اندیشه زنده نگاه دارد، تا چشمِ خردش چنان روشن شود که سود را از زیان، گناه را از کرفه، خوبی را از بدی، روشنی را از تاریکی، و مزداپرستی را از دیوپرستی بازشناسد و از یکدیگر تمیز دهد.
«بخشی از متن پهلوی چند اندرز از پوریوتکیشان»

Thus, in this world, the first step is for a person to remain devoted to the Good Religion and steadfast in it. One should not merely accept the Religion in word and in heart, but live it through one’s actions; remain devoted to it in worship and prayer, and never turn away from it. One should keep one’s faith in the Religion of the Mazdayasnians alive within one’s thoughts, until the eye of wisdom becomes so clear and illumined that one can discern benefit from harm, sin from merit, goodness from evil, light from darkness, and the worship of Mazda from the worship of the Daevas.
A fragment from the Pahlavi text of “čīdag handarz ī pōryōtkēšān”

☝🏼✨
t.me/ZoroastrianismWisdom
☝🏼✨
https://www.instagram.com/zoroastrian.wisdom

mihr rōz agar-it az kas mustōmand-ē abar mad ēstēd pēš mihr ēst az mihr dādwarīh xwāh ud garzišn kun. (Jamasp-Asana, 1913, p.70)

در مهرروز، اگر از کسی رنجی بر دل داری و گله و دادخواهی‌ای از دیگری پیش آمده، در پیشگاهِ مهر ایزد بایست؛ آنچه بر تو رفته است بازگو کن و از مهر یاوری بخواه؛ آنگاه که گلهٔ خویش را به پیشگاه او بردی، داوری را نیز به او بسپار…
«بندی از اندرزنامه‌ی پهلوی دستور آذرباد ماراسپندان»

On Mihr Roj, if someone has left sorrow in your heart and you have a grievance or cause to seek justice from another, stand before Mihr Yazad. Speak of what has befallen you and ask Mithra for a judgment. And once you have brought your grievance before Mithra, entrust the judgment to the angel as well.
A passage from the Pahlavi text of exhortation of ‘Ādurbād-ī Mahraspand’

☝🏼✨
t.me/ZoroastrianismWisdom
☝🏼✨
https://www.instagram.com/zoroastrian.wisdom

چنین است که آنچه مرگ از هم گسسته بود، در فرشگرد بار دیگر به هم می‌پیوندد؛ از مرگ برخاسته، جان یافته و رها می‌گردند، و سرانجام به همازوریِ یکدیگر بازمی‌گردند؛ تا در پایان، هر یک برای دیگری سرچشمهٔ رامش شود…
(بخشی از متن پهلوی گزیده‌های زادسپرم)

Thus, at Frashogard, all whom death had parted will be brought together once more. The departed will rise from death, return to life, and be freed from mortality; and in the end, they will find one another again in Hamazori, each becoming a source of peace and joy for the other.
A passage from the Pahlavi text of “Selections of Zādspram”.

☝🏼✨
t.me/ZoroastrianismWisdom
☝🏼✨
https://www.instagram.com/zoroastrian.wisdom


#مهشاد_کشانی

ōšnar guft kū: xwarišn nē tanīhāg xwarēnd; ud kirbag petyārag kē ān bazag kunēd ud bazag kē kunēd stambagīh ī āz ud xēšm rāy ud pad āz ud xēšm ud waran-iz, čē āz pad hunsandīh ud waran pad čārag ud hammōzišn ī pad xōg ud xēšm pad wahman-menišnīh zanēd. (Dhabhar, 1930, pp. 7-8)

پس اوشنر دانا چنین گفت: آذوقه و خوراک را تنها برای خویش مخواه و در داد و دهش کوشا باش؛ و بدان که آنچه در برابر کرفه و کردار نیک می‌ایستد، جز تباهی‌ای نیست که از چیرگیِ آز (حرص)، خشم و وَرَن (شهوت) بر آدمی پدید می‌آید. اما آدمی در برابر این نیروها بی‌پناه نیست؛ آن‌چنان‌که دیوِ آز را با خرسندی می‌توان شکست داد، وَرَن و طمع را با چاره‌اندیشی و نیک‌سرشتی به سامان آورد، و خشم را با نیک‌اندیشی و منشی که از وهومن سرچشمه می‌گیرد، فرو نشاند. چراکه هرگاه خرسندی جایِ آز را بگیرد، خویِ آدمی به نیکی پرورده شود و وهومن بر اندیشه فرمان براند، دیگر آز و خشم و شهوت نیستند که راهِ انسان را برمی‌گزینند؛ این خودِ اوست که با خرد و منشِ نیک، راهِ خویش را به سوی نیکی و کرفه برمی‌گزیند…
«بخشی از متنِ پهلویِ کتابِ اندرز اوشنر دانا»

Thus spoke the wise Ōšnar: Do not desire food and sustenance for yourself alone, but be generous in giving and sharing. Know that what stands against kirbag and righteous deeds is the corruption that arises when greed, wrath, and uncontrolled desire gain mastery over a person. Yet we are not powerless before these forces. The demon of greed can be overcome through contentment; lust and craving can be brought under control through wise judgment and the cultivation of good character; and wrath can be subdued through good thoughts and a disposition inspired by Vohuman, the Good Mind. For when contentment takes the place of greed, when one’s character is nurtured toward goodness, and when Vohuman guides the mind, greed, wrath, and lust no longer choose the path we walk. It is then we ourselves, through wisdom and good character, choose our path toward goodness and kirbag.
A passage from the Pahlavi text of Handarz-ī ōšnar ī dānāg.

☝🏼✨
t.me/ZoroastrianismWisdom
☝🏼✨
https://www.instagram.com/zoroastrian.wisdom

čiyōn gōwīhēd pad gāhān kū: ēdōn-iz ān ī har dō mēnōg ō ham mad hēnd, ō ān ī ōy fradom dahišn, kū har dō mēnōg ō tan ī gayōmart mad hēnd, kē-z pad zīndagīh. ohrmazd, pad ēd kār kū tā-š zīndag *dārād; kē-z pad azīndagīh, gannāg-mēnōg kū tā-š be *ōzanād. kē-z ēdōn ān ast tā ō ān ī abdom andar axwān, kū mardōm-iz ī abārīg abar *ōh rasēnd. ud wattomīh ī druwandān, ahreman druwandān rāy *abēsīhēnišn be dīd, ēdōn ōy ī ahlaw, pāšom-menišnīh ī ohrmazd ī ēmēd ī hamēīgīhā. (Anklesaria, 1964, p. 18-19)

چنان‌که در گاهان نیز گفته شده است، آن دو مینو در آغازِ آفرینش به یکدیگر رسیدند و در تنِ کیومرث، نخستین انسان، رویاروی شدند و در هم آمیختند؛ یکی در سوی زندگی و دیگری در سوی مرگ. اورمزد خواستارِ پویایی و نگهبانِ آن بود، و اهریمن در پیِ مرگ و نابودی؛ و این رویاروییِ زندگی و مرگ، که از کیومرث آغاز گشت، تا واپسین هنگامِ جهان، در میان مردمان نیز همچنان ادامه خواهد یافت؛ چراکه آنچه بر نخستین انسان رفت، به دیگر آدمیان نیز خواهد رسید. اما این دو راه به یک فرجام نمی‌رسند؛ در سویِ دروندان، آنان که راهِ تباهی را برمی‌گزینند، بدترین فرجام و نابودی در پیش است؛ و در سویِ اَشَوان، آن‌که با اَشا هم‌راه و هم‌پیمان است، در سایهٔ اندیشهٔ اورمزد قرار می‌گیرد؛ اندیشه‌ای که در دلِ او امیدی همیشگی برمی‌افروزد و جاودانگی در قلبِ آن می‌تپد…
(بخشی از متن پهلوی گزیده‌های زادسپرم)

As it is also said in the Gathas, at the beginning of creation the two Spirits came together and met within the body of Gayomard, the first man, where they confronted and mingled with one another: one stood on the side of life, and the other on the side of death. Ohrmazd desired life and its flourishing, and stood as its guardian, while Ahriman sought death and its destruction. And this encounter between life and death, which began with Gayomard, will continue among humankind until the final hour of the world; for what befell the first man will also come to the generations of humanity that follow him. Yet these two paths do not lead to the same end. On the side of the Druj stand the druvands, those who choose the path of corruption, and before them lies the darkest end and destruction. But the Ashavan, the one who walks in fellowship and covenant with Asha, abides beneath the wisdom of Ohrmazd, a divine thought that kindles an everlasting hope within the heart, where the promise of immortality continues to beat.
A passage from the Pahlavi text of “Selections of Zādspram”.

☝🏼✨
t.me/ZoroastrianismWisdom
☝🏼✨
https://www.instagram.com/zoroastrian.wisdom

لینک ارسال درخواست در کپشن پایین.
👇🏼

👆🏼
An Opportunity for all the Mobeds and Mobedyars:

The Future Zoroastrians 2027 Leadership Programme, organised by the Shapoorji Pallonji Institute of Zoroastrian Studies (SSPIZS) at SOAS University of London, aims to nurture the next generation of Zoroastrian religious leaders through academic learning, practical skills development, and individual mentoring.

Program Date: 26–30 April 2027
Venue: SOAS University of London, London.
Travel and Accommodation: Fully funded for selected participants.
Application Deadline: 15 November 2026

Who Can Apply?
All the Mobeds and Mobedyars around the world, even priest inside Iran and abroad, are encouraged to consider this valuable opportunity. The organisers welcome applications from both women and men who meet the programme’s eligibility requirements. This program offers an opportunity to strengthen leadership skills, exchange experiences with Zoroastrian communities around the world, and help build a stronger future for our religious heritage.

Program Detail:

https://mailchi.mp/3a88fd9f0a73/artisttalk-18243803

Application Form:

https://forms.cloud.microsoft/Pages/ResponsePage.aspx?id=odBNZ2Kux0Kjn2nuGZU3qPVDF8rAGYBJp7039x6V0dVUM082MUk2RUNSTjJMSUVSVzEzM1kzTEwxRy4u

For further enquiries, contact: sspizs@soas.ac.uk

We encourage eligible Iranian Mobeds and Mobedyars to explore this opportunity and apply before the deadline.

☝🏼✨
t.me/ZoroastrianismWisdom
☝🏼✨
https://www.instagram.com/zoroastrian.wisdom

hangār kū spōzēd kard-ē pad abēsūdīh, nām ī wad be *āwēnēm, frazām ī saxwan be šnās kū-mān abēsūdīh bar čē dahēd, u-tān abdom rāh ō xrad ud xēm, u-tān ačāragīhā rāh ō pēš, wardē čihr az abēsūdīh, dil ud tan ēn ārzōg ī stambag ī menišn abāz ō xwēš-kārīh āwarēd, ud čašm ul kunēd ud šahr wēnēd ud mardōm wēnēd pad xēm xrad, kū-šān čē passand bawēd az xēm ud xrad, čē bar bawēd az axwēš-kārīh, abzār čē kunēnd dānišn ud xrad. (Jamasp-Asana, 1913, p.165)

بدان که هر کرداری که در بیهودگی و بی‌ثمری بگذرد، جز بدنامی و بی‌سرانجامی از خود بر جای نمی‌گذارد. پس پایانِ سخن و کردار را پیش از آغاز، نیک بسنج و بنگر که در فرجام، چه بار و ثمری برای آدمی به همراه خواهد داشت؛ چراکه در آخر، راهِ آدمی باید به سوی خرد و منشِ نیک رهنمون شود، و راه و روشِ گیتی ناگزیر رو به جلو و پیشرفت است. پس از بیهودگی روی بگردان و در دل و جانِ خویش، خواست‌ها و میل‌هایی استوار بپروران؛ خواستی که منش را بار دیگر به سوی خویشکاری بازگرداند. چشم بگشا؛ جهان و جامعهٔ خویش را ببین و مردمان را نیز بسنج، و با خیم و خرد بنگر که چه چیز نیک و شایسته است و وظیفه‌نشناسی چه ثمری به دنبال خواهد داشت. آنگاه دانش و خرد را ابزارِ راه ساز؛ تا نه عمر در بیهودگی بگذرد و نه کردارت بی‌ثمر بماند؛ بلکه آدمی جایگاه خویش را بشناسد و با چشمی گشوده، خردی بیدار و منشی نیک، آنچه را شایسته است در زندگی به کردار درآورد…
«بندی از متنِ کتابِ پهلوی خیم و خرد فرخ مرد»

Know that a life spent on empty and fruitless pursuits leaves little behind but a poor name and a sense of having gone nowhere. Before you speak or act, think carefully about where your choices may lead and what they may bring into your life. The path we follow should ultimately lead us toward wisdom, good character, and a better way of living. Turn away from what is empty and without purpose. Nurture within yourself a strong desire to live with meaning and responsibility, and let that desire bring you back to consciousness and a sense of duty and responsibility, and an awareness of what is yours to do. Open your eyes to the world beyond yourself. See the community you belong to and the people around you, and let wisdom and good character help you recognize what is right and worthy, as well as the consequences of neglecting your responsibilities. Make knowledge and wisdom your companions along the way, so that your days are not lost to what is empty and your actions are not without meaning. Know your place and purpose in life, and with open eyes, an awakened mind, and good character, turn what is right and worthy into the way you live.
A passage from the Pahlavi text of xēm ud xrad ī farrox-mard.

☝🏼✨
t.me/ZoroastrianismWisdom
☝🏼✨
https://www.instagram.com/zoroastrian.wisdom

پس در آبان‌روز، آب‌ها را پاس دار و از آن‌ها به نیکی مراقبت کن؛ تا ایزدِ آب آزرده نگردد. چراکه پاسداشتِ آنچه به ما سپرده شده، خود بخشی از خویشکاریِ آدمی در برابر آفریده‌های نیکوی اهورایی است…
«بندی از اندرزنامه پهلویِ دستور آذرباد ماراسپندان»

Thus, on Avan Roj, cherish the waters and care for them with reverence, so that the Yazad of the Waters may not be grieved. For caring for what has been entrusted to us is itself part of our duty and responsibility toward the good creations of Ahura Mazda.
A passage from the Pahlavi text of exhortation of ‘Ādurbād-ī Mahraspand’

☝🏼✨
t.me/ZoroastrianismWisdom
☝🏼✨
https://www.instagram.com/zoroastrian.wisdom

āb-iz ī nihānīg azēr zamīg xwaršēd-nigerišn kardan ud ō warz ud ābādānīh ud sūd ud āsānīh ud rāmišn ī mardōmān ud stōrān ud gāwān ud gōspandān pad nērōg ī xrad šāyēd burdan. (Anklesaria, 1913, p.153)

آب‌های نهفته در زمین را نیز می‌توان به نیروی خرد، از تاریکیِ نهان و دلِ خاک بیرون آورد و به دیدارِ خورشید رسانید؛ تا روانهٔ کشت و ورز شوند و زمین را به آبادانی رسانند. و از همین آب است که سود و آسایش و رامش برای مردمان و جانوران پدید می‌آید؛ برای ستوران، گاوان و گوسفندان، و برای همهٔ آنانی که زندگی‌شان به آبادانیِ زمین وابسته است. پس چنین است نیروی خرد؛ آنچه را در دلِ زمین نهفته و جاری است می‌شناسد و به‌گونه‌ای به کار میگیرد که از آن، زندگی، آبادانی و آسایش برای آفریدگانِ نیکو پدید آید…
«بخشی از متنِ کتابِ پهلویِ دادستانِ مینویِ خِرَد»

Through the power of wisdom, even the waters hidden deep within the earth can be brought out from the darkness of the soil and into the light of the sun, so that they may flow toward cultivation and bring the land to life and prosperity. From these waters come benefit, comfort, and well, being for people and animals alike for beasts of burden, cattle, sheep, and all whose lives depend upon the flourishing of the land. Such is the power of wisdom: it recognizes what lies hidden and flowing within the earth and brings it into use in a way that gives rise to life, prosperity, and ease for the good creations.
A passage from the Pahlavi text The Spirit of Wisdom.

☝🏼✨
t.me/ZoroastrianismWisdom
☝🏼✨
https://www.instagram.com/zoroastrian.wisdom