Kechagi dilkashlar bugun begonadek...
Aytarim ko‘p-u, alamlar pinhonadek...
Eh, do‘stlar, bunchalar tez o‘tar bari...
Zabonlar sukutda, qalbimiz dilporadek...

* * *

Kecha bir piyola choy ustida tunlarni tongga ulab dardlashgan, ko‘zlaridan taskin, sukutidan ma’no uqqan insonlar bugun bir-biriga salom berishga ham bahona izlab qolarkan. Eng og‘iri — bir paytlar seni hammadan ko‘ra yaxshiroq tushungan qalbga bugun ichingdagi bir og‘iz so‘zni ham sig‘dira olmasligingdir. Shunda anglaysan: vaqt faqat kunlarni emas, ba’zan insonlar orasidagi samimiy mehr va yaqinlikni ham asoratsiz olib ketishga qodir ekan.

Jaloliddin Yusuf

Ҳадислардан бирида ҳаё ҳақида шундай дейилган: “Албатта, ҳар бир диннинг хулқи бўлади. Исломнинг хулқи ҳаёдир”