.
اینجا باغ کتاب تهران است
امروز بابت یک قرار دوستانه برای چندمین بار متوالی گذارم به آنجا خورد
این صحنه ای از یک جلسه داستان خوانی است که جایی میانه فضای بزرگ و پیوسته همکف را برای دقایقی اشغال کرده است

بسیاری از آدمهایی که در مجموعه تردد میکنند یا روی این صندلی ها نشسته اند به قصد داستان خوانی به لینجا نیامده اند

اما بی واسطه در حال تجربه کردن این محفل هستند
شاید برای اولین بار در زندگی
احتمالا تا به حال آن جماعت داستان خوان ادیب مسلک که میگویند را از نزدیک ندیده باشند
عده ای رد می شوند، عده ای آن طرف تر بین کتابها قدم می زنند، عده ای روی مبل های کناری ساندویچ یا قهوه میخورند

انگار همه این فعالیت های متنوع در کنار هم و درون یک فضا روی یکدیگر تا شده اند

این صحنه ای از ممکن شدن یک فضای عمومی است
مماس شدن انسان ها، فعالیت ها و فضاهای متنوع درون یک فضا
از این صحنه فیلم میگرفتم و به این فکر میکردم که چگونه فضا می تواند تمرینی برای مدارای اجتماعی باشد

انگار وقتی فضا گروه های اجتماعی را در شهر پخش و تفکیک می‌کند با فاصله گذاری، به شکل گرفتن تصویرهای کلیشه ای و قضاوت آلودشان از از یکدیگر کمک می‌کند



@archresearchmethod

.
معماری از دهه شصت به این سو توانسته به گونه ای آگاهانه خود را در برابر دو مسیر شناسایی کند:
اول مسیری که به حل مسئله های دنیایی میپردازد که بیرون از معماری در جریان است و در آن زندگی میکنیم
و دوم مسیری که از خود معماری دنیایی مستقل میسازد و به حل مسئله های درون این دنیا علاقمندی بیشتری دارد تا مسئله های بیرون آن:
اگرچه مخالف آن نیست که در یک بازه زمانی بسط این دنیای درونی، به تأثیرات مفیدی برای دنیای واقعی بیانجامد

پریتزکر حالا باز هم نشان داد که به شکلی نهادی مسیر اول را برای معماری مفیدتر یافته است
شاید به خاطر حال نا خوش این دنیا...
دنیایی که لابد زیر بار مسئله هایش چنان فرتوت شده است که هر نیرویی من جمله معماری، تنها در مسیر بهبود آن مشروع می شود

بحث بر سر تبیین یک دستور کار اخلاقی برای معماری است

نباید فراموش کرد آدم های مسیر دوم، همواره آوانگارد و در اقلیت بوده اند و حالا هم بعید است پیروی از چنین دستورالعمل هایی را در برنامه بگنجانند
حتی اگر بنا باشد قید معتبر ترین جایزه معماری را بزنند

در ایران هم خوشبختانه به اندازه ای تعداد معماران و دانشجویان معماری زیاد است که نیازی به تجمیع این دو مسیر، به نفع یکی از آنها و یا ملامت گروه های دگراندیش نیست

بالکریشنا دوشی یکی از دست پرورده های لوکوربوزیه است،
ورژن هندی از کنزو تانگه...
هرچند به اندازه او در آموزش و تربیت آدم هایی که از رویکردش یک سنت پویا بسازند موفق نبوده است
اما تلاش کرده از هند، هند بهتری بسازد
در نبود بسیاری از زیرساخت ها...
و باید به احترام او ایستاد

@archresearchmethod

لووان هفتوان، بازیگر فیلم تامل برنگیز پرویز درگذشت
@archresearchmethod

دو سال پیش برای این فیلم یادداشتی نوشتم
با محوریت امر نمادین روانکاوی لاکانی، که شاید مطالعه آن برای علاقمندان روانکاوی خالی از لطف نباشد
https://www.salamcinama.ir/post/oj3989rv9bjs1k0/یادداشتی-بر-فیلم-پرویز-parviz-اضطراب-نمادین

حساسیت اخیر جوانان دهه شصتی در ایران، به  شخصیت کارتونی «پدرِ پسرِ شجاع» می­تواند شروع تاملی فلسفی باشد.  ظاهرا هویت «پدرِ پسرِ شجاع» را باید در «پسرِ شجاع» جست و جو کرد، اما مسئله اینجاست که حتی «پسرِ شجاع» بودن نیز یک هویت توپر و منسجم به حساب نمی آید و در تمایز با پسرهای غیر شجاع تعریف شده است. غم انگیز تر آنکه هر کسی دیگری می تواند «پسرِ شجاع» باشد و این امر فردیت کسی را که با این نام بازنمایی شده است را با هجمه روبرو می کند. این همان خشونت امر نمادین است. امرنمادین شما را فروکاست می دهد و در حالی که شما رویای تکین بودن و منحصربفرد بودن را می پرورانید در لحظاتی به سختی فقدان این آرزو را به شما گوشزد میکند.
@archresearchmethod

چندی پیش کتابفروشی پاگرد ازمن خواسته بود تا لیستی از کتابهای مفید تهیه کنم که آن را اینجا هم میگذارم... لزوما این کتابها ارتباط مستقیم با معماری ندارند اما همگی خوب و موثرند...به مرور کتابهای بیشتری هم خواهم گذاشت

معنای زندگی تری ایگلتون ترجمه عباس مخبر

از مدرنیسم تا پست مدرنیسم لارنس کهون

سرگشتگی نشانه ها گزینش مانی حقیقی

حقیقت و زیبایی بابک احمدی

حامعه شناسی سلیقه یوکا گرونو

مبانی پارادایمی روش های کمی و کیفی تحقیق در علوم انسانی محمدتقی ایمان


ژیژک تونی مایر نشر مرکز


ژان بودریار ریچارد جی . لین


آثار کلاسیک فلسفه نایجل واربرتون

واضح اندیشیدن نشر گمان

مبانی استدلال نشر ققنوس
درآمدی بر تولید فضا هانری لوفور نشر تیسا

پیش گامان معماری مدرن پیتر بلیک

تجربه مدرنیته مارشال برمن

هنر امر متعالی مبتذل ژیژک

نگاه واقعی تاد مک گوان

اکران اندیشه نشر مرکز

فلسفه به روایت فیلسوفان نشر ققنوس

زبان فضا برایان لاوسون

محاط در محیط آزاده شاهچراغی

مبانی جامعه شناسی گیدنز

لاکان و امر سیاسی استاریاکیس

هنر مدرنیسم ساندرا بکولا

هنر همیشه بر حق بودن شوپنهاور

اما آیا این هنر است؟ سینتیا فریلند

تئوری معماری پست مدرن، کیت نزبیت ترجمه پویان روحی

@archresearchmethod

با توجه به ایام تعطیلات پیش رو، یادآوری لیست کتابهای مفید خالی از لطف نیست

پست چند مناسبته:

عباس میرزا، مصدق، شایگان

عباس میرزا، نایب السلطنه قاجار وقتی مستاصل از شکست از روسیه،
از موسیو ژوبر فرانسوی پرسید: شما چگونه آن گونه توسعه یافته و سعادتمند شدید و ما چنین در بدبختی فرو رفتیم؟
وقتی تعدادی از ایرانیان را به فرنگ فرستاد تا ببینند غرب چگونه غرب شد؟
هرگز فکر نمیکرد که حدود صد سال بعد، محمد مصدق، پسر ملک تاج خانم، یعنی نوه اش، اسطوره مبارزه با غرب می شود.

در نقطه ای از تاریخ، تصویر غرب از یوتوپیای توسعه یافتگی به مرجع استعمارگری استحاله می شود.

اگر نسل اول روشنفکران ایرانی که عمدتا محصول اصلاحات عباس میرزا بودند، علاقه شدیدی به غرب داشتند،
بعد از مصدق نسل تازه ای از روشنفکری ظهور میکند که عمدتا به دنبال فاصله گذاری با غرب هستند

احمد فردید، جلال آل احمد، علی شریعتی و داریوش شایگان، مولدان پروژه ای تحت عنوان "بازگشت به خویشتن" بودند
پیدا کردن یک خویشتن گم شده
سیدجواد طباطبایی امروز، همه این افراد را تحت عنوان مصلوب کنندگان سنت در ایران نکوهش میکند

بسیاری از کسانی که با انگیزه های مختلف به دنبال نمایش تصویری از «مای شرقی» در تقابل با غرب بودند، از آنچه شایگان در این حوزه ساخته و پرداخته کرده است، بهره گرفتند
من جمله بهرام شیردل، معمار ایرانی که ارتباط نزدیکی هم با او داشت.
شایگان نمود تلاش بی پایان روی مسئله ای حل ناشدنی بود

@archresearchmethod

پیشنهادهای #محمدیاسر_موسی‌پور به مخاطبان کوبه
#امسال_بخوانیم
@Koubeh

از ویژگی های خوب سایت اتوود تشکیل پرونده های هدفمند نظری است
امیدوارم این پرونده از پروژه های با کیفیت این رسانه باشد
منتظر انتشار تدریجی مقاله ها هستیم

@archresearchmethod
@etooodchannel

.
انسان گرگ انسان است
به همین صراحت و تلخی
این جمله ای توماس هابز است که اساس اندیشه سیاسی او را نیز به ما شرح میدهد

از کارهای غریب و وجدآور فلاسفه یکی این است که بدیهیات را واژگون میکنند و تفکر آغاز می شود
هابز میگفت انسان ذاتی اجتماعی ندارد
از قضا بسیار هم فردی است و تنها برای حل مشکلات و نقصان هایش به زندگی اجتماعی مراجعه میکند

برای همین انسان برای انسان عین گرگ است
اما تحت سایه تربیت و قرارداد اجتماعی میتواند از این شرایط هولناک خارج شود
شرایطی که هابز اسم آن را وضع طبیعی میگذاشت

به همین دلیل هابز از کسانی است که در تاسیس نظری ایده دولت مدرن نقش مهمی دارد
دولت یا همان موجودی که او اسم افسانه ای لویاتان برایش میگذارد کارش مهار طبیعت بشر است

آنارشیست ها البته با این ایده مخالفند و معتقد هستند انسان بدون دولت هم توان زندگی اجتماعی دارد

فروید در کتاب تمدن و ملالت های آن متکی بر همین نگاه، فرهنگ را توضیح میدهد
فرهنگ یعنی قرارداد اجتماعی میان افرادی که از وضع طبیعی و لجام گسیخته خود فاصله گرفته اند و بدین ترتیب از جنگ بی پایان بر سر منافع شان نجات یافته اند
اگرچه این نجات به بهای دور شدن از غرایز و حیات طبیعی شان باشد

انگار فرهنگ دولت درون است

امروز سالروز تولد هابز است

#هابز

@archresearchmethod

نکته اول

نظریه پردازان برای توجیه تز های فکری که با ما در میان میگذارند دلایلی می آورند و به این کار میگوییم استدلال.
به مثال دقت کنید

دانشجوی ترم اول معماری هم میتواند با نتیجه یا تز فکری گوینده ابراز موافقت یا مخالفت کند
مثلا بگوید "خیر من می گویم معماری علم است"

این موافقت یا مخالفت فاقد ارزش "نظری" است

بعضا هم مستعد آن است که به جای کار فکری، به خط کشی ذوقی و شبه فوتبالی مبدل شود: بشود تقابل علمیون و هنریون.


شما نمی توانید به لحاظ فکری با گوینده مثال فوق، موافق یا مخالف باشید در حالی که فقط تز نهایی یا نتیجه حرف او را میدانید. هرچند این راه میانبر و ساده باشد.

مخالفت با نتیجه امکان پذیر است اما پس از بررسی موشکافانه دلایل...چرا؟ چون وظیفه ما نفی و اثبات ذائقه مان نیست: تلاش برای پیدا کردن سخن درست یا لااقل درست تر است.

گاهی برای دانستن اینکه چرا آقای ایکس معتقد است معماری هنر است، باید یک یا چند کتاب از او مطالعه کرد
و سپس از طریق موافقت یا مخالفت به گفتگوی فکری با او پرداخت و از این طریق کار فکری را در آن موضوع منبسط کرد

متاسفانه آدمهای زیادی در ایران با آیزنمن، با الکساندر، با زومتور و یا رم کولهاس مخالف هستند و با بعضی های دیگر موافق اند، بی آنکه برای فهمیدن منظومه فکری آنها تلاشی کرده باشند.

#محمدیاسر_موسی_پور

@archresearchmethod

فهرست مقالات کتاب از این قرار است:
۱. شکوهمندی (۱۹۴۴)
۲. نگاهی به آموزش معماری (۱۹۵۶)
۳. سخنرانی در اختتامیۀ کنگرۀ اُترلو (۱۹۵۹)
۴. فرم و طرح (۱۹۶۰)
۵. هنر جدید طراحی شهری: آیا ما مهیا هستیم؟ (۱۹۶۰)
۶. گفتگو در دفتر کان (۱۹۶۱)
۷. سرشت طبیعت (۱۹۶۱)
۸. قاعده و قانون در معماری (۱۹۶۱، ۱۹۶۲)
۹. سخنرانی در همایش بین‌المللی طراحی، اَسپِن، کُلُرادو (۱۹۶۲)
۱۰. سخنرانی در دانشگاه یِیل (۱۹۶۳)
۱۱. سخنرانی در همایش «پزشکی در سال ۲۰۰۰» (۱۹۶۴)
۱۲. گفتگو با کارل لین (۱۹۵۶)
۱۳. سخنرانی در انجمن معماران بوستون (۱۹۶۶)
۱۴. فضا و الهام‌ها (۱۹۶۷)
۱۵. سکوت و نور (۱۹۶۸، ۱۹۶۹)
16. اتاق، خیابان، و توافق بشری (۱۹۷۱)
17. خطاب به شهروندانِ تابعیت‌یافته (۱۹۷۱)
۱۸. سخنرانی در مؤسسۀ پرَت (۱۹۷۳)
۱۹. این است نظم (۱۹۶۰)

@archresearchmethod

لویی کان تحت تاثیر افلاطون بود
جهان را متشکل از «انواع» و انواع را دارای ذات های مشترکی می دید
مثلا همه مدرسه ها یک ذات دارند
همگی مصادیقی از یک ایده غیر مادی هستند
متکی بر همین نگاه، میگفت معمار اول باید ذات چیزی که باید طراحی کند را شناسایی کند
و برای این کار میتواند از خودش بپرسد:
مدرسه چه میخواهد باشد؟

بحث مفصل است...اگر علاقمندی دارید به مطالعه بیشتر دعوت میکنم شما را

@archresearchmethod