ገብረ ክርስቶስ ግጥምን የሚደርስ ከያኒ ብቻ ሳይሆን የነገረ ጥበቡም ህያሲ ነው። ይህን የጥበብ ሰው በተለየ ዐይን እንዳየው የሚያደርገኝ ይኼው የሀያሲነት ዝንባሌው ነው:: ይልቁንም ደግሞ የሥዕሉንም ሆነ የግጥሙን ጥበብ በሚመለከት ረገድ፣ ሂስ ስላለው አስፈላጊነት ያለው ስሱነት ነው:: የግጥም ሐሳብ (ወይም ስሜት) ከማንኛውም ነገር፣ ጥቃቅን የምንለውም ሳይቀር፣ ሊመነጭ ይችላል። ሐሳቡን ከቋንቋ አዋቅሮ፣ ሥጋ አልብሶ፤ ገጣሚው እንደተሰማው አድርጎ ለታዳ ሚው፣ ለራሱም ጭምር እንዲያረካ አድርጎ ማቅረቡ ደግሞ ራሱን የቻለ ጣጣ ያለበት መሆኑን የተገነዘበ ከያኒ ነው::

ዮናስ አድማሱ