İnsanın həyatında elə biri olur ki, həqiqi, təmiz, qarşılıq gözləmədən sevir.. Səni güldürür, qoruyu, qəlbinə toxunur. Elə bir hiss yaradır ki, sanki o insan bu dünyada səni tamam etmək üçün gəlib. Və sən inanırsan buna. “Bu hiss bitməz o heç vaxt getməz” amma bir gün gedir.. Səbəbli ya səbəbsiz. Sözlərlə, ya səssiz. Qapını bağlayaraq, yada sadəcə uzaqlaşıb itərək.. amma ən maraqlısıda, gedən təkcə özü ilə getmir səndən parçalar aparır, xəyallarını, güvənini və bəzən də özünü. Səni sevir kimi edib sonra yoxmuş kimi davranmaq..
sevib gedən insanlar. Bəziləri sevməyi bacarır, amma sevgini qorumağı yox. Onlar üçün hisslər bir filmdi izləyib bitirdikdən sonra yenisini seçərlər. Amma sənin üçün bu film yarımçıq qalar. Çünki sən real sevdin, amma onlar rol oynadılar..
qalan insanlar içlərində bir fırtına olar, kimsəyə danışa bilmədiyin, içində əzilib susduğun suallar.. “axı niyə getdi” “mən nə etdim ki?” “Sevirsə niyə davam etmədi”
amma zamanla başa düşürsən gedən getməliymiş, səni itirən əslində özünü itirib. Sənin sevgini itirib, səni anlayacaq qədər dərin biri olmadan çıxıb gedib…
Hər “Səni sevirəm” deyən sənə aid deyil
Hər hisslər real deyil, bəziləri vərdiş, bəziləridə oyun..
Ən əsasıda getmək sevgini yox etməz, amma qəlbi dəyişər..
🙃