بسمه تعالی و تقدس
اعلان
از طرف اداره جلیله نظمیهٔ مرکزی فارس ۱۵ شهر صفر ۱۳۳۷
برحسب حکم شریعت غرای مطهره بعموم مخدّرات و محترمات شیراز با نهایت توقیر و احترام اخطار مینماید، از تاریخ انتشار این ورقه اخطاریه احدی از مخدّرات بدون استثناء مجاز نخواهند بود که بدون (چاقچور و داشتن نقاب مشکی) در کوچه و بازار حرکت و گردش نمایند! و چنانچه کسی باین صورت در معابر مشاهده شود فقط مأمورین اداره نظمیه حق خواهند داشت که او را فوراً با کمال ادب باداره نظمیه جلب نموده مجازات خواهند کرد.
(رئیس نظمیه - فضلعلی)

https://t.me/kafe_hamsafar/26724

....................................
کانال بازنگری (ترکاشوند) ۱۳۹۸/۰۳/۰۲: چنان‌که در متن آمده، بر طبق اعلان نظمیهٔ فارس (به تاریخ ۱۵ صفر ۱۳۳۷ قمری برابر با ۲۷ آبان ۱۲۹۷ خورشیدی)، زنان در دوران احمدشاه قاجار موظّف بودند از چادر و روبند ( نقاب مشکی!) استفاده کنند
https://t.me/baznegari/398
.....................................
.
.

لیلة القدر
شبِ قدر، فقط همان شبی بود که در آن ساعاتِ شورانگیز، آیات وحی از عالم غیب بر سینهٔ محمد امین باریدن گرفت و تا صبحدمان همه‌اش توسط فرشتگان، بر آن سینهٔ فراخ، بارگزاری و آپلود شد!

اینک ماییم و فقط سالگرد آن بارش بزرگ و پدیدهٔ سربه‌مُهر؛
ماییم و سالگرد بزرگترین رویداد در حیات معنوی، و عطف‌ترین نقطهٔ عطف؛
ما را چه به وقوع شب قدر!؛ به قول علی زمانیان: «شب قدرِ هر کس به رنگ روزها و ماه‌های زیستهٔ اوست» و از همین رو بود که برای آن امینِ بی‌بدیل و سراپا نزاهت، رخ داد چنان‌که باید و شاید؛ طوری که شناختِ شب و روز از یکدیگر سخت می‌نمود

شبی کآسمان مجلس‌افروز کرد
شب از روشنی دعوی روز کرد

ما حدّاکثر می‌توانیم و بلکه باید هر ساله سالگردی با شکوه و مراسمی شورآفرین به پاسداشت آن واقعهٔ تکرار ناشدنی برگزار کنیم تا حظّ و بهره‌ای به جان‌مان رسد و این یادآوری و تجلیل، توشه‌ای برای روزهای آینده‌مان شود؛ و هشدار که هرگز در این مراسم تجلیل، به زورِ اوراد و اذکار و ادعیه، قصد به پایین کشاندن فرشتگان داشته یا منتظر تغییر ناگهانی احوال باشیم

امیر ترکاشوند، ۱۳۹۸/۳/۳
T.me/baznegari/399

.......................
یادداشت علی زمانیان:

https://t.me/kherade_montaghed/489
.
.

مسلمان کیست؟

مسلمان کسی است که دیگران از اقدامات او در امنیّت و آرامش باشند🌴🌴🌿🌿


(حکومت اسلامی نیز به طریق اولی، حکومتی است که هم مردمش و هم حکومت‌های دیگر، با تصمیمات و رفتار او احساس ناامنی نکنند)

المسلم من سلم المسلمون/الناس من لسانه و یده (رسول‌خدا)

وسُئل أي المسلمين أفضل قال (ص): «من سلم المسلمون من لسانِهِ ويدِه»

قال رسول‌الله (ص) في حجة الوداع: «ألا أخبركم بالمؤمن، المؤمن من أمنه الناس على أموالهم وأنفسهم والمسلم من سلم الناس من لسانه ويده والمجاهد من جاهد نفسه في طاعة الله والمهاجر من هجر الخطايا والذنوب»


کانال بازنگری، امیر ترکاشوند
T.me/baznegari

اعتیاد به نماز

انسان‌ها را با چه سنجه و معیار و ملاکی باید ارزیابی و داوری کرد؟

با میزان تقیّدشان به واجبات شرعی همچو نماز و جماعت و روزه و تسبیح و ریش و چادر و...

یا

با پای‌بندی‌شان به تعهدات انسانی و ویژگی‌های متعالی همچو راستی و درستی و عدم خیانت و دفاع از مظلوم و نیکوکاری و...؟


۱- امام جعفر صادق:
لا تنظروا الی طول رکوع الرجل و سجوده فإنّ ذلک شیئٌ اعتاده فلو ترکه استوحش لذلک ولکن انظروا الی صدق حدیثه و أداء أمانته
(رکوع‌های طولانی و کثرت سجدهٔ افراد را ملاک نگیرید زیرا آن‌ها به این تقیّدات، اعتیاد پیدا کرده و عادت‌شان شده بطوری‌که اگر روزی این عادت‌ها را به جا نیاورند دچار اضطراب و وحشت می‌شوند؛ لیکن شما باید راست‌گفتاری و امانت‌داریِ افراد را ملاک ارزیابی آن‌ها قرار دهید)

۲- امام جعفر صادق:
لا تغترّوا بصلاتهم ‌ولا بصیامهم فإن الرجل رُبّما لهِج بالصلاة والصوم حتی لو ترکه استوحش ولکن اختبِروهم عند صدق الحدیث و أداء الامانة
(به روزه و نمازِ مردم گول نخورید، زیرا بسا انسان به نماز و روزه شیفته می‌شود تا آن‌جا که اگر ترک کند به هراس افتد، ولی آن‌ها را به راستگویی و اداء امانت بیازمایید)

[کافی کلینی کتاب الایمان والکفر باب الصدق و اداء الامانة حدیث ۱۷۷۱ و ۱۷۶۲]


کانال بازنگری، ترکاشوند ۱۳۹۸/۰۳/۰۹
T.me/baznegari

....
یادداشت سال ۹۶ در همین باره: "اینجا"

تکالیف طریقی ، تکالیف موضوعی

(عطف به یادداشتِ «اعتیاد به نمازِ» ترکاشوند)

✍ محمد حکیم‌پور

@baznegari

روح دینداری در قرآن به ظواهر دینداری نیست بلکه به گوهر آن است؛ پس این امر، بسیار مهم است که ما بدانیم کدامین تکالیف در قرآن جنبهٔ «طریقی» دارند و کدامین تکالیف جنبهٔ «موضوعی».

فی المثل نماز خواندن در قرآن، نه جنبهٔ موضوعی، که جنبهٔ طریقی دارد؛ یعنی قرآن فی‌نفسه برای آن اصالتی قائل نیست، بلکه آن را «طریق» و راهی می‌شمرد برای نیل به انجام «عمل صالح» که از نظر قرآن «موضوعیت» دارد و «هدفِ» دینداری است.

عبادات در قرآن نوعاً جنبهٔ طریقی دارند و لذا بدون اتصال به «عمل صالح» از نظر قرآن، واجد ارزشی خاص نیستند. ارزش‌هایی مثل انفاق، زکات دادن به فقیران و مستمندان، درستکاری، امانت‌داری، راستگویی، شفقت به بندگان خدا و... باید گوهر دینداری و از جمله عبادات خلایق باشد تا رضایت خدا را کسب کنند وگرنه بی‌مایه، فطیر خواهد بود.

در سوره بقره حتی هدف از اعتقاد به وحدانیت خدا و رسالت پیامبران و کتاب‌های آسمانی و فرشتگان و روز رستاخیز هم نیل به «عمل صالح» است. یعنی عمل صالح اُس اساس اصول دین در قرآن و زیربنای اصول دین است. در حالی‌که در اصول دینی که امثال خواجه نصیر در «تجرید العقاید» ساخته و پرداخته‌اند، عمل صالح نه تنها زیربنای توحید و دیگر اصل‌های دین نیست بلکه جزو اصول دین و حتی جزو فروع دین هم نیست!!!.

و باز در قرآن [حج:۱۱] از کسانی انتقاد شده است که خدا را در «حرف» عبادت می‌کنند، اینان از نظر قرآن در دنیا و آخرت زیانکار خواهند بود؛ چنان‌که در سوره «ماعون» هم، لبهٔ تیز انتقادِ قرآن متوجه نمازگزاران حرفه‌ای است که نمازشان صوری و لفظی است و در عین نماز خواندن، «دین» را تکذیب می‌کنند و منظور از تکذیب دین هم این نیست که مثلاً بگویند خدا و رسالتی وجود ندارد ،که اگر چنین بود، نماز هم نمی‌خواندند، بلکه با بی‌عملی و یا بدعملیِ خود نشان می‌دهند که به الزامات دین پایبند نیستند مثلا یتیم را از خود می‌رانند، طعام به گرسنگان و مسکینان نمی‌دهند و یا دیگران را ترغیب به این کار نمی‌کنند و...؛ اینها از نظر قرآن همان کسانی هستند که در نماز خود «ریا» می‌ورزند و نماز را سهل می‌شمارند. در این‌جا منظور از گزارهٔ «نماز را سهل می‌شمارند»، با توجه به بافتار سوره - برخلاف برداشت بیشترِ مفسران - این نیست که فی‌المثل نمازشان را اول وقت نمی‌خوانند!!! بلکه این است که به الزامات عملیِ نمازشان پایبند نیستند و نمازشان در مرحلهٔ «حرف» است و به «عمل» تبدیل نشده است، چنان که در آیه ۱۱ سوره حج فرمود که کسانی هستند که خدا را صرفاً در «حرف» عبادت می‌کنند و اینان در دنیا و آخرت، خاسر هستند.
افزون بر این، در تمام قرآن نماز خواندن خودش «هدف» نیست بلکه «مقدمه»‌ای برای رسیدن به هدف (عمل صالح) است. از این روست که در تمام قرآن هر کجا مؤمنان به نماز خواندن دعوت شده‌اند بعدش -بدون استثنا- به پرداخت زکات و یا انفاق فرمان یافته‌اند که از مظاهر بارز «عمل صالح» می‌باشند، گویی که مهمترین فلسفهٔ نماز آرام شدن و آماده شدنِ دلِ نمازگزار برای کمک به محرومان و مسکینان و درماندگان و یا انجام خیرات و مبرات است و اگر کسی با خواندن نماز به چنین آمادگی‌ای نرسید باید در نماز بودن نمازش تردید کرد و دقیقاً اینجاست که قرآن می‌فرماید: فویل للمصلین! وای بر نمازگزاران. در صورتی که اگر خود نماز فی‌نفسه هدف بود، دیگر فرمودنِ «فویل للمصلین» معنای محصلی نداشت! حال آن‌که در «اسلامِ مبتنی بر فقه سنتی» برخلاف «اسلام قرآنی» خود نماز خواندن، اصولاً «هدف» است و «موضوعیت» دارد و نه «طریقیت»؛ بنابراین «عمل صالح» هم - که در قرآن، هدف نماز معرفی شده است از دیدگاه آنان دخلی در قبولی نماز ندارد و نماز فی‌نفسه دارای ثواب است و خدا را در هر حال بدهکار و شرمندهٔ نمازگزاران حرفه‌ای می‌کند، به شرط این‌که نمازشان از مخارج درستش ادا شود!

قرآن در آیه ۱۷۷ سوره بقره اشاره دارد که صِرف اقامه نماز، «برّ» و نیکیِ مورد نظر خدا نیست و موضوعیت ندارد، بلکه طریقی است:
ابتدا برای ایمان خالصانه به خدا و...،
و نهایتاً انفاق و بخشیدن مال با وجود دوست داشتنِ آن.

وانگهی وقتی قرآن از برخی نمازها و نمازگزاران انتقاد می‌کند، این خود نشان می‌دهد که هر نمازی مشمول و محکوم به حکم «برّ» نیست و به همین دلیل موضوعیت نداشته و تنها طریقیت دارد، حال آن‌که هر «بر»ی در قرآن موضوعیت دارد و لذا هیچ کجا قرآن از اهل برّ و تقوی انتقاد نمی‌کند و بلکه خودِ «برّ» چنان اصالت و موضوعیتی در قرآن کریم دارد که حتی اجازهٔ همکاری در امور متعلق به برّ و تقوی با بت‌پرستان مکه را هم به مؤمنین می‌دهد: تعاونوا علی البرّ و التقوی و لا تعاونوا علی الاثم و العدوان

T.me/baznegari/403
.
.
اعتیاد به نماز:
T.me/baznegari/401

عید فطر، روز بزرگِ "غذا برای همه" مبارک باد
@baznegari

فِطر و افطار یعنی غذا خوردن، چنان‌که اِمساک خودداری از غذا خوردن است.

پس عید فطر روزی است که در آن روز مسلمان‌ها پس از مدتی:

▫روزه‌داری و چشیدن دردِ گرسنگان

▫روزه‌داری برای گرامی‌داشتِ سالگرد نزول پرشورِ قرآن بر محمد امین

▫روزه‌داری یا اهدای غذا به همنوعان


اینک در این روز مشخص لب به غذا می‌گشایند و با پرداخت فوریِ فطریه، دیگران را نیز در همین روز میهمان می‌کنند تا همه و همه در روزی واحد جشن بزرگِ غذا خوردنِ همگانی را تجربه کنند!

عید فطر روز بزرگ «غذا برای همه» مبارک و فرخنده باد


کانال بازنگری، ترکاشوند، ۱۳۹۸/۳/۱۵

T.me/baznegari
.
.

عید فطر و عید قربان، جشن خوردنِ همگانی

@baznegari

آیا می‌دانید که:
هر دو عید بزرگ مسلمان‌ها (عید فطر و عید قربان) هر دو موضوع‌شان
«خوردن»
و
«خوراندن»
است!؟

فکلوا منها و أطعموا القانع و المعترّ ... لن ینال الله لحومها ولا دماؤها ولکن یناله التقوی منکم

آیا جوامع اسلامی و حکومت‌های اسلامی به این اولویتِ درجه اول و به این جشن عمومیِ خوردن، اهتمام شایسته و بایسته در تصمیم‌گیری‌ها و سیاست‌گذاری‌های کلان، از خود نشان می‌دهند؟ و یا خوردن و خوراندن، آنان را یادِ «شکم» و اندرزهایی در تقبیح آن می‌اندازد.

عید فطر و عید قربان، جشن خوردنِ همگانی است

کانال بازنگری، ترکاشوند، ۱۳۹۸/۳/۱۶
@baznegari
.
.

نسخ آیهٔ جزیه

آیا می‌دانید آیهٔ اخذ جزیه، سرانجام در آخرین سال بعثت با آیاتی دیگر و از جمله آیهٔ «ولا یجرمنّکم شنئان قومٍ أن صدّوکم عن المسجد الحرام أن تعتدوا و تعاونوا علی البرّ والتقوی ولا تعاونوا علی الإثم والعدوان واتقوا الله إن الله شدید العقاب» نسخ و جایگزین شد؟


شرح مطلب در آینده

کانال بازنگری، ترکاشوند، ۱۳۹۸/۳/۱۶
@baznegari
.
.

روز اول و روز آخر

(سیاست پیامبر نسبت به مخالفان دینی)
امیر ترکاشوند، ۱۳۹۸/۳/۱۸
@baznegari

به کسی که به محمد امین به عنوان رسول خدا ایمان می‌آورد مؤمن می‌گفتند.
به کسی که به او ایمان نمی‌آورد و مخالفت می‌ورزید کافر می‌گفتند.

سیاست و راهبرد پیامبر گرامی نسبت به مخالفان دینش، چه در آغاز بعثت (که همراه با تنگنا و ضعف شدیدِ نظامی پیروان پیامبر بود) و چه در انتهای بعثت (که همراه با گشایش‌ها و قوّت فوق‌العادهٔ نظامیِ پیروان حضرت بود) را مرور کنیم:

۱- آغاز بعثت (عیسی به دین خودش موسی به دین خودش):

سورهٔ کافرون: بگو ای کافران آن‌چه می‌پرستید نمی‌پرستم و آن‌چه می‌پرستم شما نمی‌پرستید و نه آن‌چه پرستیدید من می‌پرستم و نه آن‌چه می‌پرستم شما می‌پرستید؛ دین شما برای خودتان و دین من برای خودم (قل یا ایها الکافرون، لا اعبد ما تعبدون، ولا انتم عابدون ما اعبد، ولا انا عابد ما عبدتم، ولا انتم عابدون ما اعبد، لکم دینکم و لی دین).
این سوره حدوداً در سال دوم بعثت و زمانی که پیامبر و مؤمنان هیچ قدرتی نداشتند و در فشارِ رو به تزاید بودند نازل شد.

۲- انتهای بعثت (کدورت‌زدایی / تعاون و همکاری؟):

آیهٔ دوم مائده: و البته نباید دشمنی با گروهی ،به دلیل این‌که شما را از مسجدالحرام باز داشته‌اند، شما را به تعدّی وادارد. و یکدیگر را بر نیکوکاری و تقوا یاری کنید و در گناه و تعدی با یکدیگر همکاری نکنید؛ و از خدا پروا کنید همانا خدا سخت‌کیفر است (ولا یجرمنٌکم شنئان قوم أن صدّوکم عن المسجد الحرام أن تعتدوا و تعاونوا علی البرّ و التقوی ولا تعاونوا علی الإثم والعدوان واتقوا الله إن الله شدید العقاب)
این آیه در واپسین هفته‌های حیات پیامبر (۱۱ هجری، ۲۳ بعثت) و زمانی که حضرت و مؤمنان در قدرت کامل بوده و فوج‌فوج به این دین جدید ایمان می‌آوردند نازل شد و به روشنی نشان می‌دهد که «دستیابی به قدرت» نه تنها موجب عدول پیامبر از موضع روز اول در قبال مخالفان دینی نشد بلکه این رابطه را تعالی بخشید.

گفتنی است در فاصلهٔ میان دو مقطع بالا، درگیری‌ها و جنگ‌های خونینی میان این دو جبهه درگرفت که سرانجام با پیروزی کامل پیامبر و مؤمنان پایان یافت اما قرآن نه تنها متعرض دینِ کافرانِ شکست‌خورده نشد بلکه طرح تعاون و همکاری متقابل بر محور «نیکی و خویشتن‌داری و عدم تعدی» را با آن‌ها مطرح ساخت.

جالب این‌جاست که ما مسلمان‌ها پس از گذشت ۱۴۰۰ سال، با سیاست روز اول و روز آخر (که هر دو یکی است) کاری نداریم و به آن بی‌اعتنا هستیم و در عوض سفت و محکم به مقطع میانی (که ناخواسته و در اثر فشارهای بی‌امانِ کافران تحمیل شده بود) چسبیده‌ایم!!!

تعاون و همکاری پیشکش!؛ دست از کفر ستیزی برداریم و متون فقه سنتی را بپیراییم.

کانال بازنگری
T.me/baznegari/407
.
.

ممنوعیّتِ روسری!

آیا می‌دانید در صدر اسلام کنیزان، چه مسلمان و مؤمنه و چه غیر مسلمان، اجازه نداشتند روسری به سر کنند و مقرراتِ سخت‌گیرانهٔ ممنوعیتِ روسری در حق آن‌ها جاری بود!؟

برخی، داشتن یا نداشتن روسری را به عفّت و حیا نسبت می‌دهند؛ بر این اساس آیا می‌توان ادعا کرد که پیشوایان فریقین در صدر اسلام مروّج بی‌حیایی و بی‌عفتی بودند که از پوشیدن روسری توسط کنیزانِ نمازخوان و مسلمان نهی و بلکه جلوگیری می‌کردند!؟
حاشا و کلا

کانال بازنگری، ترکاشوند، ۱۳۹۸/۳/۱۹
@baznegari
.
.

Telegram.me/baznegari
.
.
.
.

📔 کتاب "احکام بانوان در شریعت محمدی (ص)"
نویسنده : احمد قابل ۸۷-۱۳۸۲
تعداد صفحات : ۲۲۸
دانلود نسخه کامل کتاب : goo.gl/HCjW7E
دانلود بخش دوم کتاب (حجاب) : goo.gl/y56OlS

📙 کتاب "حجاب شرعی در عصر پیامبر"
نویسنده : امیر ترکاشوند ۱۳۹۰
تعداد صفحات : ۱۰۱۷
دانلود نسخه کامل کتاب : goo.gl/E8no5s
معرفی اجمالی کتاب : goo.gl/qvSMR5
معرفی جامع کتاب : zeitoons.com/1309

@SchoolOfRumi

جشن تیرگان و آب‌پاشی

سیزده تیر، روز جشن تیرگان است و از جمله کارهای این جشن، آب پاشیدن به یکدیگر در آن جشن همگانی است.

شاید در گذشته‌ها بهترین نوع شادیِ همگانی در گرماگرمِ گرم‌ترین ماهِ سال، همین آب‌بازی و آب‌پاشی در کنار رود و برکه و حوض و... بود و چه بسا همچنان نیز کمابیش می‌تواند باشد.


ای کاش با تدبیر شهرداری‌ها میادین شهرها در تیرگان، شاهد جشن بزرگ آب‌پاشیِ فواره‌ها با حضور خیل خانواده‌ها شود.

برپایی جشن‌های بزرگ در نوروز و سیزده‌بدر، که از همراهی طبیعت برخوردار است هنر نیست بلکه برگزاری جشنی هنر است که از همراهی طبیعت برخوردار نیست.


چه نعمتی بزرگ‌تر و دمِ‌دست‌تر، و چه هدیه‌ای خوش‌تر از آب!

و مِن الماء کلّ شیئ حیّ

امتحان کنید شاید گشایش‌هایی به همراه آورَد و ملّتی در تنگناهای پیچیده را زنده!، شاد و امیدوار کند.

پیشاپیش جشن بزرگ آب مبارک باد

کانال بازنگری، ترکاشوند، ۱۳۹۸/۴/۱۰
https://t.me/baznegari/414

#گزارش_تصویری
🛑 استاد ترکاشوند در جمع اهالی کافه فلسفه
🛑 پنجشنبه، ۲۰ تیر ماه

@coffeephilosophy

‍ 🔊فایل صوتی

سخنرانی #امیرحسین_ترکاشوند

«نابودی گناه»، در زمینه ابعاد مبارزه با گناه در نگاه سنتی.

20 تیر 98

🆔 @sokhanranihaa
🆔 @sokhanranihaa
🆑کانال سخنرانی ها
🌹

عروسی‌های مختلط!!!؟؟؟

(چهل سال پیش در همین روز فرمان امام خمینی مبنی بر حذف موسیقی، بکلی!)

کانال بازنگری، امیر ترکاشوند ۱۳۹۸/۴/۳۰


در خبرها آمده که مسئولان انتظامی کشورمان، به مدیران تالارهای جشن و عروسی در خصوص بر پا شدنِ عروسی‌های مختلط هشدار داده‌اند.

هنگامی که عبارت «عروسی‌های مختلط» به کار می‌رود دو تلقی از این تعبیر در اذهان شکل می‌گیرد:
برخی که زندگی را با وسواس بر اساس حلال و حرام نگاه می‌کنند مراد از آن را «مجالس قاطی‌پاطی که در مظانّ گناه و فساد است» می‌دانند و برخی دیگر که به طبیعت زندگی توجه دارند مراد از آن را «مجالس جشن خانوادگی و دورهمی که شادباش آغاز زندگی زوجی جوان است» می‌دانند.

خانه‌هایی که مردم در آن زندگی می‌کنند به علت متراژ کوچک‌شان گنجایش حدود ۲۰۰ نفر مهمانان عروسی را ندارد و ناچار به جای چاردیواریِ خودشان مراسم جشن عروسی را در تالارها برگزار می‌کنند و در نتیجه تالار حکم همان خانه را دارد که برای چند ساعت کرایه می‌شود تا ۶۰ ، ۷۰ خانواده مرکب از ده‌ها زن و شوهر و فرزند، در کنار هم شبی خوش را با شربت و شیرینی و میوه و شادی سپری کنند تا آغازی خوش برای زوج جوانی باشد که این مراسم به افتخار آن‌ها برپا گردیده است.

پرسش- در شب موصوف آیا احتمال هیچ فساد و گناهی در چنان جمع بزرگ خانوادگی حتی به ذهن مریض‌ترین افراد هم خطور می‌کند؟ مگر نه این است که هر فردی در آن محفل شاد، چندین و چند تن از اعضای خانواده و محارم و نزدیکانش حضور دارند!؟ پس آیا وسواسِ گناه‌یابی در چنان جمعی، خود گناهی بزرگ نیست!؟

در کودکی و نوجوانی که برای عروسی بستگان به روستای پدر و مادر دعوت می‌شدیم، آن مجالسِ جشن تماماً از نوع «عروسی‌های مختلط» بود و زن و مرد در کنار هم، دایره‌وار رقص لُری و محلّی اجرا می‌کردند و هیچ حاضری (که تقریباً عموم‌شان اهل نماز و روزه بودند)، از آن مجلس، نگاه گناه‌آلود به ذهنش هم خطور نمی‌کرد.

به نظر شما آیا عروسی‌های صدر اسلام با محدودیت‌های انتظامیِ کنونی روبرو بود؟ آیا زنان و مردان همدیگر را نمی‌دیدند و صدای شادی هم را نمی‌شنیدند؟ و یا مجالس‌شان خانوادگی و در کنار یکدیگر برگزار می‌شد؟


دقیقاً چهل سال پیش در همین روز (۱۳۵۸/۴/۳۰) امام خمینی در دیدار با کارکنان رادیو خواهان این شد که موسیقی "به کلی"! از رادیو تلویزیون حذف شود:

«این‌که می‏گویند که اگر چنانچه موسیقی در رادیو نباشد آنها می‏روند از جای دیگر می‏گیرند موسیقی را، بگذار بگیرند از جای دیگر، شما عجالتاً آلوده نباشید؛ آنها هم کم‌کم برمی‏گردند به اینجا. این عذر نیست که اگر موسیقی در رادیو نباشد، آنها می‏روند از جای دیگر موسیقی می‏گیرند. حالا اگر از جای دیگر موسیقی بگیرند، ما باید به آنها موسیقی بدهیم؟! ما باید خیانت بکنیم؟! این خیانت است به یک مملکتی، خیانت است به جوان‌های ما. این موسیقی را حذفش کنید بکلی» "اینجا"

دو روز پیش از آن نیز به گلایه از رئیس رادیو تلویزیون پرداخت که چرا همچنان از موسیقی در میان‌برنامه‌ها استفاده می‌شود:

«موسیقی خراب می‏کند دِماغ بچه‌های ما را؛ مغز بچه‌های ما را فاسد می‏کند. دائماً تو گوش یک جوان موسیقی باشد، این دیگر به کار نمی‏رسد؛ این دیگر نمی‏تواند فکر جدی بکند. اینکه ما می‏گوییم که اینها را از بین ببرید و مکرر من گفته‌ام، شاید تا حالا ده مرتبه بیشتر من به آقای قطب‌زاده گفته‌ام که آقا این را بردارید از آن، می‏گوید نمی‏شود. من نمی‏دانم این «نمی‏شود» یعنی چه؟» "اینجا"


امروز (۱۳۹۸/۴/۳۰) چهل سال پس از آن تاریخ نه تنها موسیقی حذف نشده و تازه در تمام شبکه‌های قدیمی و جدید‌الولادهٔ صدا و سیما گسترش! یافته بلکه یک رادیوی مستقل به نامِ «رادیو آوا» تأسیس شده که شبانه‌روز کارش فقط پخش موسیقی است!!! و عموم مردم و افراد مذهبی از آن استقبال کرده و شنوندهٔ آن هستند و هیچ احساس گناهی با شنیدن موسیقی‌های آن در خود احساس نمی‌کنند.

آیا چهل سال باید صبر کرد و سپس گزارش رسمی شدنِ جشن‌های خانوادگی و در کنارِ همِ خانواده‌ها را نوشت؟ و یا بهتر است از داستانِ «حذف به کلیِ موسیقی» و سپس تجویزِ «رادیو آوا»!! درس گرفت و زندگی طبیعی را سدّ نکرد.

عاقبت، «نمی‌شودِ» صادق قطب‌زاده به کرسی نشست و سال‌هاست سیاست نظام‌مان شده؛ پس چرا با مقاومتِ نسل‌سوز، مانع شادی دسته‌جمعی و خانوادگی مردم‌مان شویم؟

بی‌تردید تغییر سیاست فقهی امام خمینی و شاگردانش در خصوص موسیقی به معنای عقب‌نشینی ایشان از دستورات اسلام نیست بلکه می‌توان آن را حاصلِ:
مراجعهٔ مجدد به منابع دینی و استخراج نتیجه‌ای جدید

و یا

قبول تفاوت ناشی از مدخلیّتِ عناصر زمانی و مکانی در استنباط از دیدگاه آنان،
دانست

لطفاً جشن‌های خانوادگی و دسته‌جمعیِ مردم و اقوام که هیچ گناهی در آن متصور نیست را با تعبیرِ غلط‌اندازِ «عروسی مختلط» به گناه نیالایید.

https://t.me/baznegari/418

امام علی و حسرت بازگرداندنِ اسرای ایران و دیگر ملل به سرزمین‌شان

(مطابق حدیثِ کلینی در کافی)
@baznegari


امام علی:
《فرمانروایانِ پيش از من، آگاهانه مرتكب اعمالی مخالفِ (مشی) رسول‌خدا شدند، عهد وی را شكستند و سنّتش را دگرگون ساختند؛

من اگر بخواهم مردم را وادار به ترکِ این اعمالِ خلاف كنم و بخواهم آن (سنت‌های تغییر داده‌شده) را به سرِ جايش و به حالتی که در زمان پیغمبر بود برگردانم (در این‌صورت) سپاهیانم از اطرافم پراکنده می‌شوند و خودم تک‌وتنها و یا (فقط) با اندک‌شیعیانم -که برتری‌ام و وجوب امامتم را از کتاب خدا و سنت پیغمبر بدست آوردند- باقی می‌مانم

مثلاً اگر فرمان دهم ... در احکامی که به ناروا صادر شده است تجدید نظر کنم؛

و زنانی را که به غیر حق در اختیار مردان قرار گرفته‌اند، به شوهران اصلی آنها بازگردانده ...

و ... "مردم نجران را به زادگاه‌شان و اسرای فارس و دیگر ملت‌ها را به موجب کتاب خدا و سنتِ پیامبرش به سرزمین‌های‌شان باز گردانم" (و رددت أهل نجران إلى مواضعهم ، و رددت سبایا فارس وسائر الأمم إلى كتاب الله وسنة نبیه)؛
آن وقت است که مردم از گردم پراکنده شده، مرا تنها می‌گذارند》.
(کافی کلینی ج۸ ص ۵۸ تا ۶۳)

کانال بازنگری، ترکاشوند، ۱۳۹۸/۵/۵
T.me/baznegari/419
.
.

امام محمّد تقی:

به دل آهنگِ خدا داشتن، برتر از خسته کردنِ جوارح به عبادت است

القَصدُ إلی الله تعالی بالقُلوب أبلَغُ مِن إِتعاب الجوارح بِالأعمال

(بحار الأنوار ج ۷۸ ص ۳۶۴)


کانال بازنگری (ترکاشوند)
@baznegari


تصویر:

http://media.hawzahnews.com/Capture(256).JPG

متن:
https://t.me/quranpuyan/2552
.
.

انجمن
"فرهنگی هنری زنان سرزمین من"
برگزار می کند
سخنران:
امیرحسین ترکاشوند

🆔 @Cheraqeaql

🔊 فایل صوتی

سخنرانی #امیرحسین_ترکاشوند

عنوان : بازخوانی آیهٔ ۳۴ سوره نساء
(الرجال قوّامون علی النساء ... واضربوهنّ)

اردیبهشت ۹۷

محل برگزاری: کرج کافه کتاب رؤیا


🆔 @sokhanranihaa
🆔 @sokhanranihaa
🆑کانال سخنرانی ها
🌹