به انقلابیون تبریک بگویید نه ملت

امیر ترکاشوند، ۱۳۹۹/۰۶/۲۷

«تهران - ایرنا- رییس جمهوری درباره ناکامی آمریکا در استفاده از مکانیسم ماشه برای بازگرداندن تحریم‌ها، گفت: پیشاپیش پیروزی روزهای شنبه و یکشنبه هفته بعد و شکست مفتضحانه آمریکا را به ملت ایران را تبریک می‌گویم»: (https://www.irna.ir/news/84041651)

در این‌که آمریکای ترامپ تاکنون چند بار از نظر اداری و تشریفاتی در مجامع بین‌المللی در موضوع برجام و ایران دچار شکست شده و یحتمل یکشنبه نیز همین شکست اداری و تشریفاتی با انتشار بیانیه‌هایی از سوی برخی کشورهای مربوط، تکرار می‌شود حق با شماست

نیز در این‌که متولیان نظام و انقلاب به اندازۀ سر سوزنی تسلیم قلدری‌ها و یکّه‌تازی‌های نامعقول ترامپ نشدند و یک قدم عقب ننشستند و بلکه یکی دو گام جلو آمدند و تاکنون پیروز شده‌اند را ما اعتراف می‌کنیم

ولی این روزها را روز پیروزی ملت ایران دانستن، فقط و فقط از اختلاف تعریفِ شما متولیان فعلی نظام با تعریف همۀ جهانیان از واژۀ "ملّت و مردم" نشأت می‌گیرد زیرا ملت و مردمِ قابل اعتنا و توجه در نزد شما هرگز این هشتاد و پنج میلیونی که در آمار کشورمان ثبت شده نیست بلکه مطابق آموزه‌های فقه سنتی‌تان فقط آن بخش از این آمار را می‌توان ارجگذاری کرد که: علاوه بر معتقد و متشرّع بودن مطیع نیز باشند و طبیعی است که با این سه شرط، آن آمار در نزد شما به زیر ده میلیون کاهش می‌یابد و بر این اساس با خیال راحت می‌توانید تبریکات پیشاپیشِ خود را (با وجود اُفت پیاپی و افسار گسیختۀ ارزش پول کشور، و با وجود تن دادن "عملیِ" کشورها به تحریم‌های ترامپ) نثار همین جمعیتِ معدود ولی مخلصِ چند میلیونی کنید و جشن بگیرید، هرچند اکثریت قاطعِ آن ۸۵ میلیون به جشن شما بخندند یا بگریند و شما به رویِ خود نیاورید یا دقیق‌تر بگویم آدم حساب‌شان نکنید

راه‌ها و سیاست‌های بهتری وجود داشت که هم هرگز تسلیم سیاست نامتعارف ترامپ نشد و هم تمام آن جمعیت و آمار را با خود همراه کرد بشرطها و شروطها که اصلی‌ترین آن شروط تغییر نگاه به مردم ، انسان، جهان و نیز تغییر و بهینه‌سازیِ ملاک‌های ارزشگذاری است.

در چهل سال دوم انقلاب، باید به سمت ملاک‌های "محتوایی" (تعهد ، انسانیت ، وجدان ، تقوی‌وپرهیز ، نظم ، نوعدوستی و...) حرکت کرد و آن‌ها را ارزش‌های اجتماعی و حکمرانی قلمداد کرد و نه ملاک‌های ظواهری و شعائری که هم ربطی به موضوع ندارد و هم قابل سرقت و تظاهر است.

امام علی به دو چیز سفارش کرد: نظم و تقوی؛ اگر همین دو، آویزۀ گوشِ مسئولان و متولیان می‌شد اینچنین مردم در کوچه و بازار، از "ول بودنِ مملکت" سخن نمی‌گفتند
@baznegari
.
.
https://t.me/baznegari/579

کتاب حجاب شرعی در عصر پیامبر

حجاب و پوشش امری است که بیشترین درگیری ذهنی و مراقبت عملی را برای مؤمنان به وجود آورده است. نقش حجاب شرعی در زندگی روزمرۀ مسلمانان با هیچ چیز دیگری قابل مقایسه نیست. ناگفته پیداست لزومِ این مراقبت در ایران، پس از استقرار نظام مبتنی بر احکام اسلامی دوچندان گردید.
اهمّیّت حجاب، از جمله ناشی از ذهنیّتی است که ما مسلمانان در مورد میزان پوشیدگی مؤمنانِ صدر اسلام و به ویژه پیشوایان داریم. تصوّر اکثر مسلمانان در بارۀ حجاب آنان معمولاً یکسان است. ما گمان می‌‏کنیم که رسول‌‏خدا، امام‏‌علی و سایر صحابه دارای پوشش حدّاکثری بوده، و از آن مهم‌‏تر پوششِ همسران پیامبر، حضرت فاطمه و سایر بانوانِ آن زمان را سرتاسری دانسته و چه بسا اینان را همراه با روبند و یا پنهان در پس پرده تصوّر می‌‏کنیم.
حال پرسش این است که آیا به راستی آنان چنین بودند، آیا آن‌‏ها آن‌‏گونه که ما فکر می‌‏کنیم بوده، و میزان حجاب و پوشیدگی‌‏شان مطابق با همان ذهنیّتی است که از ایشان داریم و تصویری که روزگار از آن‌‏ها در ذهن‌‏مان حکّ کرده با واقعیّت‌‏شان یکسان است؟ آیا زنان‌شان دارای چادر، مقنعه، بلوز، مانتو، شلوار، دامن، و... بوده، و مردان از شورت، شلوار، زیرپیراهن،پیراهن و... استفاده می‌کردند؟
وجود چنین تصوّراتی ناشی از مقایسۀ حجاب و البسۀ رایج در عصر کنونی با وضعیّت حجاب و جامه‌های رایج در آن عصر، و نیز ناشی از مقایسۀ مؤمنان زمانِ خود با مؤمنان و شخصیّت‌های آن روزگار است.
امّا در پاسخ باید گفت که این‌ها همه فاقد صحّت است زیرا در آن زمان خبری از وجود "شورت، شلوار، دامن، زیرپیراهن، پیراهن، مانتو، مقنعه و چادر" نبود و علاوه بر آن حجاب در نزد پیامبر و مؤمنان صدر اسلام، در حدّی که اینک مطرح است به دین گره نخورده بود.
بنابراین می‌بایست به بازنگری در متون دینی پرداخت تا حجاب واقعیِ مؤمنان عصر پیامبر ،که برگرفته از آیات الهی و ارشادات نبوی بود، را استخراج کرد تا از رهگذر آن به درستی یا نادرستیِ ذهنیّتی که از حجاب آنان داریم برسیم و در نتیجه میزان پوشیدگی واقعی ایشان را به دست آوریم (سخن نویسنده در آغاز کتاب حجاب شرعی در عصر پیامبر).

▫️در این کتاب تلاش داشتم تا خواننده را برای درک بهتر و ملموسِ سرگذشت حجاب و پوشیدگی در ماقبل و مابعدِ بعثت، با سفر در زمان، به مکه و مدینۀ چهارده قرن پیش ببَرم و ابتدا (علاوه بر شناسایی و توضیح تمام عناصر و پدیده‌های مرتبط با پوشش و کاستی‌های فوق‌العادۀ هریک در آن عصر و مصر) تصویری از پوششِ ناچیز، محدودیت‌ها و بی‌انگیزگی مردم در دوران جاهلیت را ترسیم کنم تا سپس خواننده با آن آگاهی‌ها، انتظارات خود از تغییرات به وجود آمده از سوی اسلام (که به احکام و رهنمودهای صادره از قرآن و پیامبر گرامی معروف شد) را تعدیل کرده، آمادۀ شنیدن رهنمودهایی متناسب، متوازن و طبیعتاً حداقلی و ناظر به واقعیات شود.
با این تبیین، تمام آن ذهنیّت‌های حداکثری که در بارۀ شخصیّت‌ها و مؤمنان عصر پیامبر داشتیم فرو می‌ریزد. این البته تلاشی است که می‌تواند مورد نقد و ارزیابی قرار گیرد.


اینک فایل پی‌دی‌افِ این کتاب که در اردیبهشت ۱۳۹۰ در وبلاگم بارگزاری شد در پیوند زیر به علاقه‌مندان در فضای تلگرام تقدیم می‌شود:
https://t.me/baznegari/4

همچنین برای دریافت مطالبِ «کانال بازنگری» کانال اینجانب در تلگرام وارد پیوند زیر شده و گزینۀ Join را فعال کنید.

امیر ترکاشوند، ۱۳۹۴/۰۸/۱۹
Telegram.me/baznegari
.
.

حجاب اختیاری [در دوران اقتدار نبی]

(عدم بازخواستِ زنان بی‌روسری در حکومت پیامبر)

امیر ترکاشوند ۱۳۹۹/۰۷/۰۲
@baznegari

دو تن از همسران پیامبر در بارۀ آیۀ "ولیضربن بخُمُرهنّ علی جیوبهنّ" (و یا: یدنین علیهنّ من جلابیبهنّ) این توضیح مهم را دادند که:

«وقتی این آیه نازل شد، "زنان انصار" از آن پس با روسری از خانه بیرون می‌آمدند»

[مرتضی مطهری: عایشه همواره زنان انصار را این چنین ستایش می‏کرد: مرحبا به زنان انصار، همین‏که آیات سوره نور نازل شد یک نفر از آنان دیده نشد که مانند سابق بیرون بیاید؛ سر خود را با روسری‌های مشکی می‏پوشیدند گوئی کلاغ روی سرشان نشسته است. در سنن ابوداود جلد ۲ ص ۳۸۲ همین مطلب را از أمّ‌سلمه نقل می‏کند با این تفاوت که أمّ‌سلمه می‏گوید: پس از آن‏که آیه سوره احزاب یدنین علیهنّ من جلابیبهنّ نازل شد، زنان انصار چنین کردند -مسئله حجاب ص ۲۵ به نقل از حجاب شرعی در عصر پیامبر ص ۵۷۶-]

[حجاب کاملاً اختیاری و بنا به تشخیص:]
این گزارش به خوبی نشان می‌دهد که در زمان خودِ پیامبر گرامی و به ویژه در زمان حکمرانیِ وی، زنان به تشخیص و به انتخاب خود عمل می‌کردند به گونه‌ای که گروهی از زنان (یعنی زنان انصار) روسری می‌پوشیدند ولی گروه دیگر (یعنی زنان مهاجر و غیر انصاری [مگر احتمالاً اولین گروه از زنان مهاجر بنا به روایتی دیگر]) از آن پوشش استفاده نمی‌کردند و با این وجود هرگز تحت بازخواست قرار نمی‌گرفتند و حکومت پیامبر برای فاقدین روسری به وضع قانون کیفری و مدنی اقدام ننمود [و آن را جُرم نشمرد]. نکتۀ مهم دیگر این‌که برداشت‌های مختلف از آیه نیز به رسمیت شناخته شد به طوری‌که برخی آن آیه را به لزوم استفاده از سرانداز تفسیر و به آن عمل کردند و برخی دیگر چنین استنباطی از آیه نداشته و یا اگر هم داشته، از حق انتخاب خود استفاده کردند.

[به یادداشتِ بالا: "حجاب اختیاری در دوران اقتدار نبی"که مربوط به دو سال پیش است یکی دو عبارت افزودم و آن را در آستانه اعلام نظر فقهای شورای نگهبان در باره مصوبه خشم‌آلود و واجد شبهات متعدد شرعیِ مجلس موسوم به لایحه حجاب و عفاف، به عنوان بخش سوم از سلسله یادداشت‌های "پاسدار کدام شریعت!؟" به اعضای شورای نگهبان تقدیم می‌کنم.
خوشبختانه در یکسال اخیر با این‌که "حجاب"/روسری از سوی برخی زنان (گویا کمتر از ده درصد) و نیز مانتو/روپوش در یکسال و نیمِ اخیر از سوی جمعیتی بیش از ده درصد کنار گذاشته شد اما "عفاف" لطمه‌ای ندید و بلکه در ادامه روندِ چند سال اخیر، حریم‌ها بیشتر محترم شمرده شد و چشم‌ها بهداشتی‌تر و پاک‌تر گردید؛ پس چه باک از تعمیم سیاست نبوی به عصر حاضر. ۱۴۰۲/۰۷/۰۱]


[پاسدار کدام شریعت!؟ بخش۳]

توجه
عباراتی که درونِ کروشه [ ] گذارده شده، در تاریخ ۱۴۰۲/۰۷/۰۱ به متن افزوده شد

https://t.me/baznegari/581

.

ارزش پول ما و فلسطین. مقایسۀ ثباتِ ارزش پول‌های رایج در نزد مردم فلسطین (پوند ، شِکِل ، دینار اردن ، دلار امریکا) با بی‌ثباتی وصف‌ناپذیرِ ارزش پول رایج مردم ایران (ریال) نشان می‌دهد که متولیان کشورمان بسیار بسیار بیش از حدود متعارف، خود و مردم‌شان را به رنجِ پشتیبانی از مردم فلسطین انداخته‌اند زیرا ارزش پول کشورمان در حمایت مافوق تصور از مردم فلسطین، به شدت ریزش داشته به طوری‌که دلارِ هزار تومانیِ ده سال پیش، امروز ۲۷ هزار تومان را پشت سر گذاشته، ولی ارزش پول‌های رایج مردم فلسطین (که ما خود را به خاطر آن‌ها به آب و آتش می‌زنیم) هرگز چنین سرنوشتی نداشته و دچار ریزش و اُفت نمی‌باشد. با این وصف گمان نمی‌کنم خودِ فلسطینی‌ها راضی به این وضعیت باشند. پشتیبانی از مظلوم، ضروری است و نباید از آن دست کشید امّا باید اندازه نگه داشت تا بیش از حد شور نشود. کانال بازنگری (ترکاشوند) ۱۳۹۹/۰۷/۰۴ @baznegari
https://t.me/baznegari/583

انقضای یادداشت موقتِ روز

https://t.me/baznegari/584

کارکرد تشریفاتیِ روسری. روسری (سرانداز) در اصل کارکردی تشریفاتی و حتّی طبقاتی داشت ولی اسلام با وضع کارکردی ثانوی و شرعی برای آن، مأموریت پوشاندنِ ناحیۀ سینه و جلوی بدن (با نزدیک ساختنِ لبه‌های دو طرفش به هم) را به آن سپرد.
به خاطر همان کارکردِ "تشریفاتی ، آدابی و رسومی" بود که زنان خارج از تشریف یا بی‌حوصله و بی‌انگیزه (زنان غیر مسلمان ، زنان کنیز ، زنان یائسه ، زنان تهامه ، زنان روستایی و...) از پوشیدنش معافیت داشتند.
کانال بازنگری (ترکاشوند) دوشنبه ۷ مهر ۱۳۹۹ @baznegari

اسلام دینِ صلح‌طلب یا تسلیم‌طلب؟

امیر ترکاشوند ۱۳۹۹/۰۷/۰۷


اسلام چه جور دینی است؟

آیا منادی صلح میان ابنای بشر است یا شیپور جنگ به دست مسلمان‌ها داده و فرمان حمله به زمین و زمان صادر کرده؟

آیا جان بشر را می‌نوازد یا به جان بشریّت افتاده است؟

آیا تنوّع عقاید و مسالک و طریقت‌ها را می‌پذیرد یا شمشیر بر سرِ هر عقیده و مسلک و طریقتی جز خود بالا برده است؟

آیا برای اختیار و انتخاب بشر ارزش قائل است یا انتخاب‌هایی جز منتهی به خود را هرگز برنمی‌تابد؟

آیا به عقل و عقول بشری (این ویژگی ممتاز انسان) بها و محوریّت می‌دهد یا آن را (مگر در حدّ ابزار و توجیه) نیرنگ و دام شیطان و رقیب خود معرفی می‌کند؟

آیا انسان‌ها در پنج قارّه را برابر در نزد خدا می‌داند یا قائل به تبعیض بوده جز به ادای شهادتین رضایت نمی‌دهد؟

آیا تولّد در دیگر کشورها، و شناسنامۀ مسلمانی نداشتن را امری عادی و بی‌تأثیر در سرنوشت انسانی و الهی‌اش دانسته و یا اینان را محروم از لطف الهی و مستحقِ خلود در عذاب جهنم می‌داند؟

آیا تقرّب انسان‌ها به پروردگار را به درستکرداری می‌داند یا ولایت را شاخص اصلی دین دانسته و فقدان آن را حتّی موجب حبط عمل درستکردارانِ عالَم می‌داند؟

آیا تقیّد به مناسک را امری فردی و مربوط به رابطۀ فرد و خدا دانسته یا تارکِ آن را مستوجب تعزیر و شکنجه و محرومیت اجتماعی می‌داند؟

ما باید به این پرسش‌ها پاسخ دهیم که آیا اسلام‌مان خواهان آشتی و روابط عادلانه و فاقد تبعیض میان انسان‌ها فارغ از نژاد و مذهب است یا پرچمِ تبرّی به دست، خواهان ستیز با دیگران به جرم دیگر بودن؟

تا تکلیف خود با این نوع پرسش‌ها را مشخص نکنیم، مسلمانی ما و حکومت اسلامی ما، چون آتش زیر خاکستر خواهد ماند که هر لحظه امکان فوران دارد

واژۀ "اسلام" از نظر لغت و معنا تاب هر دو قرائت را دارد ولی مهم شناخت حقیقت اسلام است که کدام نسخه (: نسخۀ جهنمیِ ستیز یا نسخۀ بهشتیِ صلح) را تجویز می‌کند

این تلقی متضاد، در انتظارهای متضاد از ظهور مهدی نیز نمایان است: یکی منتظر تسلطش بر کلّ جهان و تشکیل حکومت واحد جهانی با زور شمشیر، و دیگری منتظر عدالت و امنیت و انفجار علوم
https://t.me/baznegari/586

رفاه و بهشت

(شکاف بهشتی میان حکومت و مردم)

نامأنوس‌ترین و غریبه‌ترین واژه در آمال و اهدافِ متولیان نظام جمهوری اسلامی ایران، "رفاه" است و درست به همین خاطر تمرکز روی اقتصاد کشور هیچگاه دغدغۀ اصلی و کانون توجه‌شان نبوده است؛ حال آن‌که بهشت (که هدف غائیِ همان‌هاست) جز رفاه چیزی نیست. تا رهبران‌مان با رفاهِ جامعه آشتی نکنند تا رفاه و اقتصاد شکوفا و تا ثروتمند شدنِ آحاد جامعه مبنا قرار نگیرد و بلکه تا رفاه‌محوری (بهشت‌سازی) سیاست اصلی کشور نشود، وضعی بهتر از این نخواهیم داشت. باید نگاه رهبر جامعه به اولویت‌ها تغییر کند چنان‌که نگاه امام خمینی به فقه هزار سالۀ سنتی عوض شد و از قرمزترین خط قرمزِ حوزه یعنی ثابت و ابدی بودن احکام فقهی عبور کرد و به فقه پویا مبتنی بر مدخلیّت دو عنصر زمان و مکان روی آورد. اینک نیز درمان معضلات و گشودن گره‌های بسته، این است که رفاه بهشتی را با چنگ و دندان نصیب ملّت کرد نه این‌که مدیران کشور مژده دهند که ارز کافی برای تأمین کالاهای اساسی موجود است. به جای هدف‌گذاریِ اقامۀ نماز جماعتِ مهدی در بیت‌المقدس، و تنظیم و انتظام امورات کشور با آن، باید به فکر سامان حداکثریِ زندگی مردم بود.
آیا می‌دانید رفاه در شعارهای انتخاباتی هیچ یک از گروه‌های سیاسیِ حاکم جایی ندارد.
اینقدر از بهشت دوری نکنید.
امیر ترکاشوند، سه‌شنبه ۸ مهر ۱۳۹۹ @baznegari
.
.

ناامن کردن زندگیِ بدحجابان، مُرّ فقه است

امیر ترکاشوند، ۱۳۹۹/۰۷/۱۳
@baznegari

دو فقیه (امام جمعۀ اصفهان و بجنورد) صریحاً خواهان نا امن کردنِ زندگی بر بدحجابان شدند. اکثریت قاطع مردم ایران، این سخنان و خواسته‌ها را چندش‌آور و منزجر کننده می‌دانند که البته حق هم دارند ولی یادمان نرود که خواستۀ این دو فقیه کاملاً برگرفته از فقه هزار سالۀ سنتی است. گواه سخنم در این ادعا، عدم اعتراض سایر فقهای سنتی در این‌گونه موارد به اظهارات آن دو و اظهارات مشابه است. اگر اعتراض کردند در صورت تمایل به من اطلاع دهید. مطابق فقه سنتی نه فقط مأموران بلکه تک تکِ آحاد جامعه موظفند زندگی را بر بدحجابان نا امن کنند و حتی همین آحاد مجوّز ضرب و جرح و حتی بالاتر را (البته احتیاطاً با کسب مجوز از فقیه و مجتهد) دارند. سخن یکی از آن دو فقیه را ببینید: «امام جمعه بجنورد: علاوه بر ورود پلیس و قوه قضاییه به امر مقابله با بی‌حجابی، مردم هم باید به این امر ورود پیدا کنند و آمر به معروف و ناهی از منکر باشند».

و اما خوب است یادمان بیاید که:
نود سال پیش در چنین روزهایی، خواستۀ این فقها، نا امن کردن زندگی بر زنانِ فاقد پوشیه و روبند بود (و از این دو بدتر خواستۀ برخی صحابه ،که بعداً خلیفه شد، نا امن کردن زندگی بر زنانِ بیرون‌آمده از خانه بود). بنابراین اینک در خانۀ این دو فقیه، زنانی زندگی می‌کنند که اگر با وضع کنونی‌شان در نود سال پیش حاضر می‌شدند در این صورت به جرم نبستن روبند، مستحق ناامن شدن زندگی‌شان از سوی ناهیان بودند.

برداشت فقهای سنتی، از ابتدا نادرست بوده و نه پرده‌نشینی و نه نصب روبند و پوشیه، هیچ‌یک خواست اسلام نبوده و کارکرد روسری نیز کارکردی شرعی و جنسی و اخلاقی نبوده بلکه جنبۀ رسومی و آدابی داشته و در نتیجه فقدانش ترک شرع قلمداد نمی‌شده و در هر صورت مستوجب هیچ تعزیر و ایجاد ناامنی و مؤاخذه‌ای نبوده و نخواهد بود.

در این باره به کتاب حجاب شرعی در عصر پیامبر مراجعه شود.

کهنگی
امیر ترکاشوند، ۱۳۹۹/۰۷/۱۶
بدترین ایراد فقه رسمی، نه تحریف و استخراج احکام نادرست در کثیری از موضوعات دینی، و نه بها ندادن به انسان و ارزش‌های انسانی است (که البته این دو بلا در جای خود بسیار مهم و نگران کننده است) بلکه بزرگترین ایراد آن، این خواست‌شان (بر ضدِ حرکتِ رو به جلوی قافلۀ بشریّت) است که می‌گویند:
کتاب فلان فقیهِ معروف قرن پنجم ، کتاب بهمان فقیه معروف قرن ششم ، کتاب بیسار فقیه معروف قرن هفتم ، کتاب آن‌یک فقیه معروف قرن هشتم ، ... کتاب هریک فقیه معروف قرون "گذشته" (که اگر امروز به زندگی بازگردانده شوند، از سرعت پیشرفت بشر ، تغییرات بزرگی که رخ داده ، متفاوت شدن معادلات و مترها و سنجه‌ها "هاج و واج" می‌مانند) نه فقط برای مردم زمان خودش نوشته شده بلکه هر آن‌چه از ریز و درشت در ابواب مختلفِ معاملات ، کسب‌وکار ، خانواده و ازدواج ، روابط بین ملل و ادیان ، قضاء و جزا ، فُرم خاص از مناسک ، جنگ ، عاقبت‌بخیری و... در هر یک از آن کتب آمده (که قاعدتاَ باید ناظر به سطح زندگی و واقعیات عصرِ همان فقیه باشد) برای همۀ مردم جهان تا ابد الآباد در هر قرن و قاره‌ای لازم‌الاجرا است؛ غافل از آن‌که حتّی وحی و آیات قرآن با وجودی که فرمان خداست در همان مدت کوتاه ۲۳ سالِ خودش، بارها با تغییر شرایطی که به وجود آمد، دستخوش تغییر و صدور فرمان جدید شد؛ سخن پیامبر گرامی ، ائمه ، صحابه و فقها که جای خود دارد.
بدترین ایراد فقه سنتی، پافشاری بر کهنگی است
T.me/baznegari/589

دست‌کشیدن از اولویت‌ها از ترسِ تنها ماندن
(در سیرۀ امام علی و هارونِ نبی)

امام علی برخی از اساسی‌ترین اولویت‌های دینی اخلاقی و حکومتی را کنار گذارد تا "تنها" نمانَد (۱)

حضرت هارون پیامبر بزرگ الهی در حکومت دینی‌اش از توحید صرفنظر کرد و به تنوّع حتی در اصلی‌ترین اصول دین تن داد تا جامعه دچار فروپاشی نشود (۲)

آیا رهبران نظام‌مان حاضرند به آنان تأسی کنند؟
آیا شیرینیِ ایجاد آرامش پایدار برای ۸۵ میلیون انسان، از شیرینی برپایی نماز جماعت در بیت‌المقدس به امامت مهدی و حضور حضرت عیسی در آن (با فرض صحّت و وقوع این آمال) کمتر است؟
آیا ظهور ترامپِ "زبان‌نفهم"، ما را نباید متوجهِ چوب خدا و "سخت‌گیری‌های انعطاف ناپذیرمان" در حق ملت‌مان کند؟



۱- حضرت علی: من اگر بخواهم مردم را وادار به ترکِ این اعمالِ خلاف كنم و بخواهم آن (سنت‌های تغییر داده‌شده) را به سرِ جايش و به حالتی که در زمان پیغمبر بود برگردانم (در این‌صورت) سپاهیانم از اطرافم پراکنده می‌شوند و خودم تک‌وتنها و یا (فقط) با اندک‌شیعیانم باقی می‌مانم

۲- هنگامی که موسی دید قومش در غیاب وی دوباره به شرک و گوساله‌پرستی روی آوردند، بر هارون که جانشینش بود خشم گرفت که چرا جلوی آن را نگرفتی و به آن تن دادی؛ و هارون در پاسخ، برادرِ انقلابی و تندمزاجش موسی را دعوت به آرامش کرد و گفت: ترسیدم برخلاف سفارشت، کار به تفرقۀ ملی بکشد

امیر ترکاشوند، ۱۳۹۹/۰۷/۲۰
T.me/baznegari

ترامپ رئیس جمهور آمریکا در موضوع اعراب و اسرائیل از"انعقاد توافق ابراهیمی" (ریشۀ دینی مشترک مسلمانان و کلیمیان) سخن می‌گوید؛
در مقابل اما متولیان کشور ما از "لزوم محو اسرائیل" (یکی از دو طرف دعوا) سخن گفته‌اند. از جنبۀ تبلیغاتی به نظر نمی‌رسد این سیاست چندان خریداری در جهانی که خدا آفریده داشته باشد پس یا باید با همین وصف بر آن پای فشرد و یا در حلّ آن گرهِ هزارتو و ۳۷۰۰ ساله، به ابتکار دیگری که هم انسانی و دینی باشد و هم شدنی، روی آورند.
کانال بازنگری (ترکاشوند) ۱۳۹۹/۰۷/۲۱ @baznegari

فردای صدور
(صدورِ چه؟)
امیر ترکاشوند، ۱۳۹۹/۰۷/۲۲

در این‌که متولیان کشورمان با عزمی راسخ و با اهدافی مشخص درصدد صدور نسخۀ انقلاب خود به دیگر سرزمین‌ها و به ویژه کشورهای اسلامی‌اند کوچکترین تردیدی نیست و همه می‌دانند که روزگارِ همواره سخت‌مان در این چهل و دو سال مربوط به همین عزم و سیاست است.
حال می‌مانَد این پرسش که انقلاب پس از فردای صدور به تمام کشورهای اسلامی و شکل‌گیری اُمت واحده با محوریت کشورمان، چه تحفه‌ای برای آن کشورهای متحد دارد؟
اگر ترویج مناسک و عبادات است، گمانم میانگین اقبال دیگر کشورهای مسلمان به این امور از میزان اقبال مردم ایران اگر بالاتر نباشد کمتر نیست.
اگر رعایت حجاب از سوی زنان باشد، گمانم میانگین اقبال زنان دیگر کشورهای مسلمان به این امر از میزان رعایت آن از سوی زنان ایران (حتّی با وجودی که رعایت حجاب در ایران الزامی است) بیشتر است.
اگر صلح و روابط مسالمت‌آمیز با دیگر آفریده‌های خدا در کشورها و قاره‌های مختلف است، گمانم دست‌مان برای این الگوسازی خالی است زیرا دیگر کشورهای مسلمان روابط عادی‌تری با دیگر ملل و کشورها دارند و ما هنوز در حال محاسبۀ موضوع هستیم.
اگر توجه به کانون خانواده و توفیق سیاست‌ها در امر ازدواج است، گمان نمی‌کنم کارنامۀ ما بهتر از کارنامۀ میانگین دیگر کشورهای مسلمان باشد چه رسد که قابل الگوسازی باشد.
اگر اقتصاد موفق و شکوفا ، معیشت خوب ، زندگی مرفّه و ارزش پول ملی است، گمانم الگوهای خیلی بهتری از ما در کشورهای مسلمان وجود دارد و ما در این باره نمی‌توانیم هیچ الگویی برای آن‌ها باشیم.
اگر آرامش مردم است، گمانم ابتدا باید خودمان در داخل آن را پیدا کنیم تا بعد ببینیم چه می‌شود.
اگر ارتش قوی و دفاع از مرزها است که خود به خدا در این باره خیال‌مان راحت است هر چند برخی از آن دیگر کشورهای اسلامی، جدی‌ترین نگرانیِ مرزی‌شان از خودِ ما (ایران و انقلابش) است.
ما اگر عزم‌مان در صدور جزم است، باید هدف‌مان این باشد که خشتی روی خشت بگذاریم و اوضاع‌شان را بهتر کنیم وگرنه با صدور ریال جمهوری اسلامی به آن سوی مرزها، زندگی آنان از هم می‌پاشد.
رهبران انقلاب باید به این پرسش توجه نشان دهند که از نظر محتوایی چه چیزی را قرار است در فردای تأسیس اُمت واحده، به مردم مسلمان ارزانی کنند که تا دیروز فاقدِ آن بودند؟
https://t.me/baznegari/592

ضرورت روشن‌سازیِ موضوع اسرائیل و فلسطین توسط مقامات
(ما و فلسطین‌واسرائیل)

امیر ترکاشوند، ۱۳۹۹/۰۷/۲۳

۴۲ سال است که سرنوشت انقلاب مردمی و اسلامیِ خود را به لزوم محو اسرائیل از روی صفحۀ روزگار گره زده‌ایم

۴۲ سال است که حیثیّت اولین حکومت جمهوری در تاریخ ایرانزمین را به اسرائیل‌ستیزی گره زده‌ایم

۴۲ سال است که سخت‌ترین شرایط اقتصادی و تحریمی در مناسبات جهانی را به خاطر آرمان مردم فلسطین بر خود تحمیل کرده‌ایم


اینک انتظار می‌رود عالی‌ترین مراکز تصمیم‌گیری نظام‌مان (دبیرخانۀ شورای عالی امنیت ملی) برای ما مردمِ سردرگم (و لااقل برای کودکانِ تازه‌متولد و بی‌خبر) روشن کنند که:

اینقدری که ما خود را فدای آرمان مردم فلسطین می‌کنیم، آیا خودشان به همین اندازه هزینه می‌کنند؟

شعار ثابت و سیاست قطعیِ "نابودی و محو اسرائیل" که به طرفداری از مردم مظلوم فلسطین از سوی ما اتخاذ شده، آیا خودِ مردم فلسطین نیز دقیقاً خواهان همین‌اند؟ آیا فلسطینی‌ها (نوار غزه ، کرانۀ باختری ، ساکنان اسرائیل ، آوارگان در اردن ، مهاجران به اروپا و غیره) رویهمرفته خواهانِ آن نابودی و محوند؟ اگر آری، در راه تحقق آن چه اقدامات عملی و سیاست‌های عینی (همانند ایران) در پیش گرفته‌اند؟

اگر بازگشت فلسطینیان آواره و مهاجر به سرزمین‌شان حق و در صورت تمایل لازم است (که هست) آیا دعوت و بازگشت خانوادۀ بزرگ و پراکندۀ یهودیان به سرزمین آبا و اجدادی و خانوادگی‌شان ناحق است؟

کارشناسان دبیرخانه، برای ملّتی که هزینۀ آن محوخواهی را می‌دهد توضیح دهد و روشن کند که آیا ما واقعاً "کاسۀ داغ‌تر از آش" نیستیم؟ و آرمان و هدفی که در قبال موضوع فلسطین برای خود تعریف کرده‌ایم همان آرمان و هدف فلسطینیان کنونی است؟ آیا این تعصّب مافوق تصوری که ما نسبت به آرمان فلسطینیان داریم آیا همین اندازه تعصّب را آن‌ها خود نسبت به خودشان دارند؟

اگر احترام گذاردن به فرزندان و نوادگان حضرت محمد (ص) که ما ایرانیان با عنوان سادات و سیّد از آن‌ها نام می‌بریم خوب و عواطفی است، چرا باید این‌همه بغض و بیزاری علیهِ فرزندان و نوادگان حضرت یعقوب (و اسحاق و ابراهیم ع) پمپاژ شود؟

حدِ یقفِ جانفشانی و حیثیت‌گذاریِ ما ۸۵ میلیون (: نوزاد و کودک و نوجوان و جوان و میانسال و سالمند و مرد و زن و پیر و جوان و روستایی و شهری و باخبر و بی‌خبر و شاغل و بیکار و دارا و ندار و میلیون‌هامهاجر و ده‌هامیلیون‌داوطلب و آشنا به تاریخ فلسطین و ناآشنا و...) با ده‌ها معضل و بحران اقتصادی و زیست‌محیطی در داخل کشورمان، کجاست؟

ما چنان همۀ سیاست‌ها را روی نابودی و محو، قفل کرده‌ایم که حتّی اجازۀ مسابقه میان ورزشکاران ایران با اسرائیل (که به حکم قرعه و تصادفاً پیش می‌آید) را نمی‌دهیم؛ لطفاً به ما بگویید و روشن‌مان کنید آیا ورزشکاران فلسطینی (چه ساکنان قلمرو حکومت خودگردان ، چه ساکنان در اردن ، چه باقی‌ماندگان در اسرائیل و چه مهاجران به اروپا و دیگر کشورها) متعصبانه از رویارویی با ورزشکاران اسرائیلی پرهیز می‌کنند؟

لطفاً دبیران و کارشناسان دبیرخانه، با برگزاری میزگردها ما و به ویژه نسل‌های جدید جامعه را نسبت به درستیِ سیاست‌های حداکثری (و بلکه مافوق حداکثریِ) جاری قانع کنند.

خاطره- ابتدای انقلاب که پیاپی از کلمۀ اردوگاه فلسطینیان و عبارتِ اما یک فلسطینی خانه ندارد سخن به میان می‌آمد، تا چند سال بعد که تلویزیون تصادفاً صحنه‌ای از فلسطین و کرانۀ باختری (مربوط به موشکبارانِ مقرّ یاسر عرفات) نشان داد، تازه فهمیدم مردم فلسطین درون چادر (همان ذهنیتی که در سال‌های نخست انقلاب القا شده بود) زندگی نمی‌کنند و همانند ما، آن‌ها نیز شهر و ساختمان دارند.
https://t.me/baznegari/593

.

ولادتی کاملاً عادی و بی‌هیچ اعجاز

امیر ترکاشوند،۱۳۹۹/۰۷/۲۴

یکی از روحانیون (آقای محمد شجاعی) در شبکۀ قرآنِ سیما به شکستن طاق کسری و فرو ریختنِ چهارده کنگرۀ آن قصر در لحظۀ ولادت پیامبر، و نیز ربط آن عدد به این‌که چهارده قرن بعد در ایران چه و چه می‌شود پرداخته است. این سخن چنان‌که وی بر آن اساس به توضیح پرداخته، توسط امام خمینی مطرح شده است: "اینجا" و "اینجا"


امام خمینی ( ۹ آذر ۱۳۶۴):

«آن چیزی که می‌خواستم امروز عرض کنم این است که در ولادت حضرت رسول - صلی الله علیه وآله - قضایایی واقع شده است، قضایای نادری به حسب روایات ما و روایات اهل سنت وارد شده است که این قضایا باید بررسی بشود که چی است. از جمله قضیه شکست خوردن طاق کسری‌ و فرو ریختن چهارده کنگره از آن قصر و از آن جمله خاموش شدن آتشکده‌های فارس و ریختن بتها به روی زمین. قضیه شکست طاق کسری شاید اشاره به این باشد که در عهد این پیغمبر بزرگ، طاق ظلم، طاقهای ظلم می‌شکند و مخصوصاً طاق کسری‌ شکسته شد برای اینکه آن وقت این طاق کسری مرکز ظلم انوشیروان بود ... اینکه چهارده کنگره از کنگره‌های قصر ظلم خراب شد، به نظر شما نمی‌آید که یعنی‌ در قرن چهاردهم این کار می‌شود، یا چهارده قرن بعد این کار می‌شود؟ به نظر شاید بیاید این، محتمل هست که این بنای ظلم شاهنشاهی بعد از چهارده قرن از بین می‌رود و بحمدالله رفت از بین. بتها همه به رو افتادند، این بتها هم خواهند از بین رفت، حالا چه بتهایی که تراشیده بودند از سنگ یا بتهایی که خود ملتها یا بعض از ملتها می‌تراشند با آدم. اینها هم رفتنی هست، منتها ما حوصله‌مان کم است. تمام دنیا از اول تا آخرش پیش حق تعالی یک جور پیداست، این‌ور و آن‌ور ندارد که یک راه دوری باشد. پیش ما این‌طور است که خیلی راه دور است که هزار سال طول می‌کشد، دوهزار سال طول می‌کشد. نخیر اینها قریب است، نزدیک است و می‌شود، و بتها شکسته خواهد شد ان شاء الله. و آتش افروزیها و بت پرستیها و آتش پرستیها هم ان شاء الله از بین خواهد رفت»

(منبع- صحیفۀ امام ج ۱۹ ص ۴۳۲ و ۴۳۵ و ۴۳۶: "اینجا" ، فایل تصویری: "اینجا" ، فایل صوتی: "اینجا")


برخی از ما مذهبی‌ها در طول تاریخ همواره عادت‌مان بر این بوده که ولادت افراد مقدسِ خود را همراه با رخ دادن وقایع عجیب‌غریبِ زمینی و کهکشانی بدانیم تا عظمت و آسمانی بودنِ آن مولود، بیشتر ملموس شود؛ و چون در این‌جا ولادت آخرین پیامبر بزرگِ خدا مطرح بوده، طبیعتاً باید در زمینۀ خلق آن وقایع، سنگ تمام گذاشت تا هم دل‌مان آرام بگیرد و هم حقِ آن مولود الموالید ادا شود. در همین راستا وقایع زیر را برای لحظۀ ولادت حضرت محمد (ص) فهرست کرده‌اند (و یعنی موضوع، محدود به فرو ریختنِ چهارده کنگره نمی‌شود):

-در همان لحظۀ ولادتِ پیامبر، تمامی بت‌ها به رو بر زمین افتادند
-ایوان کسری بلرزید و چهارده کنگرۀ آن فرو ریخت
-دریاچه ساوه که سال‌ها آن را می‌پرستیدند، فرو رفت و خشک گردید
-در بیابان سماوه (محلی بین کوفه و شام) که سال‌های طولانی، آب در آن یافت نمی‌شد سیل جاری شد
-آتشکدۀ فارس که هزار سال روشن بود خاموش گردید
-طاق کسری از میان شکافت و دو نصف گردید و آب رودخانۀ دجله طغیان کرد و در آن کاخ نفوذ کرد
-نوری در آن شب ظاهر گردید و از سمت حجاز حرکت کرد و تا شرقِ عالم منتشر شد
-تخت‌های پادشاهان جهان سرنگون و واژگون گردید
-تمام پادشاهان جهان در آنروز تا شب لال شدند و در بهت و حیرت بسر بردند
(نمونه‌ای از اسناد: أَصبحت الأصنام علی وجوهها و ارتجَس إِيوان كِسرى و سَقط مِنه أَربع عشْرة شُرافةً و غاضت بُحيرةُ ساوة و خَمَدَتْ نَارُ فارِسَ و لَمْ تُخْمَدْ قَبْلَ ذلك بِأَلْفِ عامٍ و لَمْ يَبْقَ سَرِيرٌ لِمَلِكٍ إِلَّا أَصْبَحَ مَنْكُوساً و الْمَلِكُ مُخْرَساً لا يَتَكَلَّمُ يَوْمَه ذلك و انْتُزِعَ عِلْمُ الكهنة و بطل سحر السّحَرَة و لم تَبْقَ كاهنةٌ فی العرب إِلّا حُجبتْ عن صاحبِها -المناقب ابن شهر آشوب ج ۱ ص ۳۰ +ر.ک: امالی صدوق ص ۳۶۰-).

بنابراین، این رشته سرِ دراز دارد.
چنان‌که پیداست هیچ یک از این وقایع، در وقت ولادت پیامبر گرامی رخ نداده (و لازم هم نبوده) است زیرا در زمان حیات ایشان هیچگاه به وقوع این وقایع اشاره نشده است. تولید این وقایع، از شدّت علاقه به حضرت و نیز برای عقب نیفتادن از دیگر مللی که برای ولادت قهرمانان و انبیای خود، داستان‌هایی سرهم کرده بودند می‌باشد.
برخلاف این روایات، اما قرآن هیچگاه از ولادت ویژۀ محمد (ص) چیزی نگفته و بلکه در بارۀ وی، بستری کاملاً عادی را پرداخت کرده است.
https://t.me/baznegari/594

جُرم نبودنِ برچسب‌زنی سیاسی و بدخُلقی بر علیه امام

الف- لقب شیعه به امام حسن: ای خوارکنندۀ مؤمنان
«امام صادق (ع) فرمود: بدان كه چون حسن بن على (ع) نيزه خورد و مردم (بر سر حكومت) او اختلاف كردند كار (ظاهر) را به معاويه واگذاشت و شيعه بر او چنين سلام كردند: "سلام بر تو اى خوار سازِ مؤمنان" امام حسن مجتبی (ع) فرمودند: من نه خواركننده مؤمنان، بلكه عزّت بخش آنانم. وقتى ديدم شما در برابر دشمن توان و قدرتى نداريد، كار را به او واگذاشتم تا من و شما در ميان آنان باشيم. همچنان كه آن فرزانه [خضر] كشتى را معیوب و سوراخ كرد تا براى صاحبانش باقى بماند، و اين چنين است حكايت من و شما تا در ميان آنها باقى بمانيم. متن حدیث: روى عن الامام الصادق (ع) أنه قال في وصيته لابي جعفر محمد بن النعمان: اعلم أن الحسن بن علي (ع) لما طعن واختلف الناس عليه سلم الامر لمعاوية فسلمت عليه الشيعة: "عليك السلام يا مذل المؤمنين" فقال (ع): ما أنَا بِمُذِلِّ المُؤمِنينَ ولكِنّي مُعِزُّ المُؤمِنينَ ، إنّى لَمّا رَأَيتُكُم لَيسَ بِكُم عَلَيهِم قُوَّةٌ سَلَّمتُ الأمرَ لأِبقى أنا و أنتُم بَينَ أظهُرِهِم، كَما عابَ العالِمُ السَّفينَةَ لِتَبقى لأِصحابِها و كَذلِكَ نَفسِي و أنتُم لِنَبقى بَينَهُم -تحف‌العقول،ص ۲۲۷ ، بحار ج ۱۰ ص ۱۰۴ ، ميزان‌الحكمه، ح ۱۰۵۱-»: "اینجا"

ب- خطاب به امام حسن: روی مؤمنان را سیاه کردی
«در روایتی که از سیدمرتضی(ره) نقل شده: پس از ماجرای صلح، حجر بن عدی نزد آن حضرت آمد و با اعتراض به ایشان گفت: "سودت وجوه المؤمنین‏؟ روی مؤمنان را سیاه کردی؟" امام(ع) در پاسخش فرمود: "ما کل احد یحب ما تحب و لا رأیه کرأیک و إنما فعلت ما فعلت ابقاء علیکم‏؛ این‌طور نیست که همه‌ی افراد، چیزی را که تو می‏خواهی بخواهند و یا مثل تو فکر کنند و من کاری را که انجام دادم جز به خاطر حفظ جان و ابقای شما نبود!"»: "اینجا"



کانال بازنگری (ترکاشوند)، ۲۷ مهر ۱۳۹۹
https://t.me/baznegari/595

زنده‌یاد امیرحسین خُنجی:
... ما وقتی آیات قرآن و سخنان پیامبر اکرم در بارۀ زنا و فحشاء را در کنار هم می‌‏گذاریم،
و فرمان تحریم مطلق ازدواج با زناکار را یکبار دیگر از نظر می‌‏گذرانیم،
و در عین حال آن مجازات‌‏های خفیفی که در بارۀ ارتکاب به فحشای زنان شوهردار به بیان قرآن و زبان پیامبر اکرم مقرر شده است را در برابر خودمان می‌نهیم،
شاید به این نتیجه برسیم که آن زناکارانی که باید صد تازیانه بخورند و ازدواج کردن با آنها نیز حرام است، کسانی‌اند که زنا را به حرفه‌شان تبدیل کرده‌اند، نه زن یا مردی که خطائی از او سرزده باشد.

لینک تصویر:
https://t.me/Khonjibook/993

برای مطالعۀ مقالۀ زنده‌یاد دکتر امیرحسین خنجی در "بازخوانی حکم مجازات مرتکبان زنا و فحشاء در قرآن و سنت" به کتاب رجمِ سنگسار (به گردآوری امیر ترکاشوند) به نشانی زیر ،صفحۀ ۵۵ تا ۶۳، مراجعه شود:
http://Telegram.me/baznegari/314

کانال بازنگری، ۳۰ مهر ۱۳۹۹
(هفتمین سالروز درگذشت دکتر خنجی)
@baznegari

فایل صوتی جرم‌انگاری گناه در لینک‌های زیر:

http://3danet.ir/1WRzI
و
https://t.me/sokhanranihaa/9382
و
https://t.me/AnSoo/3089
ارائه شده در انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی
در تاریخ: ۲۳ مرداد ۱۳۹۶
.

‍ فایل صوتی:

🎙«جرم‌انگاری گناه»

امیرحسین ترکاشوند

ارائه شده در انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی
در تاریخ: ۲۳ مرداد ۱۳۹۶

https://t.me/AnSoo/3089

یکم آبان سالروز درگذشت احمد قابل (واضع شریعت عقلانی)
احمد قابل: امروز با زحمتی که بعضی از دوستان کشیده‌اند و تحقیقی که جناب آقای ترکاشوند کردند فکر نمی‌کنم هیچ فقیهی بتواند به آغاز بحث حجاب باز گردد. تحقیق آقای ترکاشوند همه چیز را بر روی دایره ریخت و نشان داد که هیچ‌گونه بنیان محکم و قوی در بحث حجاب برای اندیشه سنتی وجود ندارد ...
منبع:
https://t.me/baznegari/39