#крывічы #sacral_catholic
Пачнем здалёк. З мяжы XII-XIII стагоддзяў, калі манахі-цыстэртыянцы яшчэ рабілі выгляд, што хаваюцца ў пустэльні ад свету, а да з’яўлення манахаў-прапаведнікаў (францішканцаў, дамініканцаў) засталося лічанае дзесяцігоддзе. Раптоўна, ці не зусім, парачка будучых святых у Францыі, Жан дэ Мата ды Фелікс Валуа (хм, прозвішча, як у будучага караля РП) вырашылі стварыць манаскі ордэн з выразнай сацыяльнай функцыяй. Названы ён быў у гонар Найсвяцейшай Троіцы, а дэвіз абвяшчаў “Слава Табе Троіца, а палонным — свабода”.
Галоўнай іх дзейнасцю быў выкуп хрысціян з мусульманскага палону, грошы на які збіралі праз міласціню ды ахвяраванні. Ужо ў 1201 годзе першыя палонныя вярталіся дадому, а Жан дэ Мата ўласна выпраўляўся ў Туніс, каб вырашаць пытаннечкі.
У канцы XVIII ст. па ўсёй Еўропе было больш за 300 кляштароў, у тым ліку, з’явіліся і ў Рэчы Паспалітай. У Беларусі ордэн, які мы ведаем як трынітарскі, дзейнічаў у Воршы, Берасці, Маладзечне, Віцебску і ўласна ў Крывічах!
Тут ён заснаваны ў 1770-м. Спачатку комплекс быў драўляным, а ў канцы стагоддзя скончылі будаўніцтва мураванага ў стылі барока.

Вось у XVI ст. трынітарыі выкупілі з алжырскага палону будучага аўтара “Дон Кіхота”, але шкада, што невядома, каго паспелі выкупіць крывічанскія трынітарыі ці агулам беларускія. Можа і нікога канкрэтна? Збіралі ахвяраванні ды адсылалі ў галоўны офіс? Ці ўвогуле ладзілі мясцовыя школы.
У любым выпадку, пасля паўстання 1830-31 гг. улады Расійскай імперыі пазачынялі ўсе кляштары гэтага братэрства. Далей касцёл дзейнічаў як парафіяльны і не спыняў дзейнасць нават за савецкім часам.