А зараз трошкі лічбачак, каб усё сур'ёзна было. Могілкі тут з'явіліся ў канцы XVIII ст. па загадзе новых губернскіх уладаў (прывет, падзелы Рэчы Паспалітай) на месцы былога засценка Кузьмішкі, якім валодаў род Вісмантаў. Пэўны час могілкі ня мелі акрэсленай мяжы, дзякуючы чаму на іх маглі пасвіцца хатнія жывёлкі. Толькі каля 1900 г. з'явілася мураваная агароджа.
У капліцы св. Барбары лёс таксама няпросты. Вось гэтую цагляную пачалі будаваць у 1930-м. Доўга і марудна, толькі ў 1937-м накрылі дахам, але працы не былі скончаны і да пачатку вайны ў 39-м. Па-сапраўднаму яе дабудавалі толькі ў пачатку 00-х. А першая капліца, драўляная, з'явілася яшчэ ў пачатку ХІХ ст., у першай палове якога ў горадзе зачынілі кармеліцкі кляштар, касцёл ордэна піяраў пацярпеў ад вялікага пажару, а фарны касцёл быў зачынены на рамонт (колькі супадзенняў). Засталося толькі адно месца для правядзення імшы - гэтая самая капліца. Дарэчы, выгляд яе захаваўся на малюнку 1917 г. нямецкага жаўнера і старых здымках.

#ліда #sacral_fortificatio
Калі ўжо гаворка ідзе пра Ліду, то як не абысці галоўную славутасць горада - лідскі піўзавод замак!
Усё ж, нягледзячы на простыя формы, пабудова ўражвае. Асабліва а 4 раніцы, пад самымі сценамі.