#хойнікі #sacral_graveyard #sacral_jews
Быццам нікому непатрэбная інсталяцыя былой эпохі, пасярод Хойнікаў хаваюцца ў зарасніках мацэвы былых юдэйскіх могілак. Рэдкі выпадак, калі атрымалася зняць літаральна ўсе помнікі. Асабліва старымі іх не назавеш. А з іншага боку ўжо больш за паўстагоддзя.
Тэрыторыю цяжка назваць паркам ці скверам. Проста кавалачак лесу пасярод мястэчка, які забыліся ці то ссекчы, ці то добраўпарадкаваць. Але хіба варта кагосьці за гэта вінаваціць? На маю думку, не. Мо лепш пакінуць як ёсць?

Як у такую малапрыемную пару не наведаць лес? Ня толькі каб закідваць галаву да хваёвых верхавінаў, але і паглядзець пад ногі, дзе хаваецца чароўны сьвет імхоў, грыбочкаў ды лішайнікаў.
Добрага ранку і з пятніцай, спадарства!🌲
#waldmachtfrei

#гомель #sacral_urban
Вяртаемся ў Гомель, працягваем падглядаць у вокны разглядаць дзіўныя ліштвы гарадскіх закуткоў.

#гомель #sacral_orthodox
Гомельскі допіс з добрушскімі флэшбэкамі.
У 1870-я гады Фёдар Паскевіч вымаў грошы з кішэняў ня толькі на камерцыйныя праекты кшталту папяровай фабрыкі ў Добрушы, але і думаў пра бясконца-вечнае. Таму дасталося грошай архітэктарам і будаўнікам, якія у паскевічскім маёнтку ў Гомлі, побач з царквою, ў 1889 годзе збудавалі капліцу ў псеўдарускім стылі. Ды ня проста капліцу, а яшчэ і з пахавальняй пад зямлёю, дзе руплівы гаспадар перапахаваў сваіх продкаў – бацьку і маці, дзеда і бабулю. А ў 1903 годзе і сам спусціўся туды назаўсёды.
У наш час можна ўласна наведаць гэтае сямейства. Як бачыце, уваход у сутарэнні знаходзіцца асобна, побач с капліцай. На сайце музею пішуць, што патрэбны папярэдні запіс. Але я туды трапіў без усякіх гэтых, заплаціўшы жанчыне, што адмыслова там сядзела, 4 рублі.