#дубок #sacral_catholic
Спадарства, наш віртуальны круіз набліжаецца да свайго фіналу. Пару км ад рэштак моста і трапляем у вёску Дубок – месца сапраўды чароўнае. Бачыце, якая мілата? Помнік народнага дойлідства 30-х гадоў мінулага стагоддзя. Стаіць сабе на прыгорку ля дуба. Стаіць амаль увесь час зачынены, але раз на год збірае вернікаў на фэст у першую нядзелю ліпеня. Як добра, што ў дзвярох ёсць шкляныя ваконцы і можна зазірнуць адным вокам усярэдзіну.
Месца гэтае сакральнае ня толькі праз наяўнасць касцёлу. Наш стары знаёмы Канстанцін Тышкевіч у 1857 годзе правёў у наваколлі шэраг раскопак мясцовых курганоў і засведчыў наяўнасць старажытных свяцілішчаў. Магчыма, і храм з'явіўся нездарма, бо з даўніх часоў горка магла лічыцца сьвятой. Бачыце, ля ганку камень з лункай? На іншым баку ляжыць такі ж. Мо і гэта нямыя сведкі паганскага мінулага гэтага рэгіёну?
А яшчэ назва вёскі даволі выразная. Дуб – сьвятое паганскае дрэва і ў індаеўрапейскай міталогіі (да чаго і славяне з балтамі адносяцца) асацыюецца з богам-грамавіком.
Такое заветнае месца. І не адзінае, што тут можна пабачыць. Чакаем працяг.