#waldmachtfrei
Даволі даўно хацелася наведаць лясова-балотны заказнік з загадкавай назвай "Астравы Дулебы". Уласна, вось. Даехаў.
Уражанні супярэчлівыя атрымаліся. Але пра ўсё паслядоўна. Дабіраўся чыгункай. Патрэбна галіна між Асіповічамі ды Магілёвам. Пэўных экасцежак там няма і нейкіх распрацаваных маршрутаў не знайшоў, таму ўласны шлях быў даволі імправізаваны. Па намаляваных сцежках на мапе. Ключавой кропкай было абрана возера Стаячае. І гэта было правільна, як высветлілася пазней. Ад прыпынку Вонічы трэ было прайсці каля 24 км. Там заночыць і раніцай зрабіць апошні рывок у 7,5 км, каб паспець на дызель на прыпынку Мілое.
Дык вось, доўгі шлях да возера асаблівымі краявідамі не вылучаўся. Тупаеш праз лес па пяску, некалькі балотных кавалкаў. Але самае горшае - overдахалеры аленевых крывасмокаў/ласіных вошай. Стварэнні вельмі агідныя і шмат сілаў адабралі на барацьбу з сабою.
На беразе возера сустрэў пару раварыстаў, што адпачывалі і купаліся ў цёмных водах. Ад іх даведаўся, што месяц назад тут немагчыма было знаходзіцца праз аваднёў. А ісці трэба было крыху іншай дарогай, больш доўгай, але вартай праз свае краявіды. А яшчэ, што тут жывуць рысі і неяк мужык на дрэве дзень прасядзеў, ратуючыся ад ваўкоў. Карысная інфа перад начлегам у намёце. А перад нашым прыходам тут былі мясцовыя, зладзілі нейкі рытуал асвячэння возера і забору вады з яго...
Карацей, ноч прайшла паспяхова. Ніхто ня з'еў і нават не спрабаваў. Купацца ў возеры было прыемна, але мяркую, што вясна ці восень, калі няма розных казурак - пара больш прымальная для наведвання. Трэба будзе паўтарыць. Але каб трапіць у бліжэйшую да возера вёску (і на станцыю) трэба прайсці праз рачулку без маста. Яшчэ там вельмі дрэнна працуе інтэрнэт, а большасць шляху нават не было сувязі ўвогуле. І цішыня. І ніякага светлавога забруджвання, файна рабіць здымкі зорнага неба.
А вы чулі пра «Астравы Дулебы»? Ці мо нават наведвалі? Можа збіраецеся наведаць?
Даволі даўно хацелася наведаць лясова-балотны заказнік з загадкавай назвай "Астравы Дулебы". Уласна, вось. Даехаў.
Уражанні супярэчлівыя атрымаліся. Але пра ўсё паслядоўна. Дабіраўся чыгункай. Патрэбна галіна між Асіповічамі ды Магілёвам. Пэўных экасцежак там няма і нейкіх распрацаваных маршрутаў не знайшоў, таму ўласны шлях быў даволі імправізаваны. Па намаляваных сцежках на мапе. Ключавой кропкай было абрана возера Стаячае. І гэта было правільна, як высветлілася пазней. Ад прыпынку Вонічы трэ было прайсці каля 24 км. Там заночыць і раніцай зрабіць апошні рывок у 7,5 км, каб паспець на дызель на прыпынку Мілое.
Дык вось, доўгі шлях да возера асаблівымі краявідамі не вылучаўся. Тупаеш праз лес па пяску, некалькі балотных кавалкаў. Але самае горшае - overдахалеры аленевых крывасмокаў/ласіных вошай. Стварэнні вельмі агідныя і шмат сілаў адабралі на барацьбу з сабою.
На беразе возера сустрэў пару раварыстаў, што адпачывалі і купаліся ў цёмных водах. Ад іх даведаўся, што месяц назад тут немагчыма было знаходзіцца праз аваднёў. А ісці трэба было крыху іншай дарогай, больш доўгай, але вартай праз свае краявіды. А яшчэ, што тут жывуць рысі і неяк мужык на дрэве дзень прасядзеў, ратуючыся ад ваўкоў. Карысная інфа перад начлегам у намёце. А перад нашым прыходам тут былі мясцовыя, зладзілі нейкі рытуал асвячэння возера і забору вады з яго...
Карацей, ноч прайшла паспяхова. Ніхто ня з'еў і нават не спрабаваў. Купацца ў возеры было прыемна, але мяркую, што вясна ці восень, калі няма розных казурак - пара больш прымальная для наведвання. Трэба будзе паўтарыць. Але каб трапіць у бліжэйшую да возера вёску (і на станцыю) трэба прайсці праз рачулку без маста. Яшчэ там вельмі дрэнна працуе інтэрнэт, а большасць шляху нават не было сувязі ўвогуле. І цішыня. І ніякага светлавога забруджвання, файна рабіць здымкі зорнага неба.
А вы чулі пра «Астравы Дулебы»? Ці мо нават наведвалі? Можа збіраецеся наведаць?
2❤44👍12🔥5👏2
#баку #sacral_graveyard #sacral_islam
У працяг замежнай тэмы горнага жыцця. А дакладней, не зусім жыцця. Адны з некалькіх старых могілак вёскі Хыналыг. Калі ня ведаеш, ды й не зразумееш, што раскіданыя камяні - гэта помнікі. Тым больш, надпісаў на іх ніякіх не рабілі. Хіба што нейкая каплічка неяк намякае на сутнасць пляцоўкі на схіле. А вось у далечыні можна заўважыць больш сучасныя пахаванні.
У працяг замежнай тэмы горнага жыцця. А дакладней, не зусім жыцця. Адны з некалькіх старых могілак вёскі Хыналыг. Калі ня ведаеш, ды й не зразумееш, што раскіданыя камяні - гэта помнікі. Тым больш, надпісаў на іх ніякіх не рабілі. Хіба што нейкая каплічка неяк намякае на сутнасць пляцоўкі на схіле. А вось у далечыні можна заўважыць больш сучасныя пахаванні.
2🔥29👍17❤2🙏1
#гомель #sacral_graveyard
Старыя гістарычныя могілкі ў Гомелі для мяне - гэта нешта новае. Хоць і раптоўна, але ўжо забыўся адкуль даведаўся пра Прудкоўскія могілкі і ўжо паспеў іх наведаць. Насамрэч, яны ня тое каб асабліва старыя. З'явіліся прыкладна ў міжваенны час. Меркавана, 20-я ці 30-я гады. І з 70-х закрытыя. Спачатку на іх хавалі толькі габрэяў, а потым чалавек любой канфесіі ці нацыянальнасці мог знайсці тут апошні прытулак.
Ужо пасля візіту пачаў шукаць інфу ў сеціве і знайшоў зацемку пра пахавальнага караля часоў НЭПу з Рэчыцкага раёну - селяніна Мікалая Вітаўтава. Пішуць, што пачаўшы з вытворчасці трунаў, Вітаўтаў арганізоўваў хаўтуры для ўсіх слаёў насельніцтва. Нават для гомельскай партнаменклатуры ды чэкістаў. Тым жа займаўся пад час нямецкай акупацыі. Паспяхова дажыў да 1963 года, з'яўляючыся багацейшым чалавекам горада. Прышпільна, што пашчасціла выпадкова зняць яго дамавіну, але можна бачыць, што ў цэнтры кампазіцыі апынуўся больш цікавы помнік жанчыны, магчыма, яго жонкі. Без яе, хутчэй за ўсё, не звярнуў бы ўвагі на савецкага прадпрымальніка, які, мяркуючы па помніку, жыў даволі сціпла.
А больш здымкаў можна пабачыць у альбоме.
Старыя гістарычныя могілкі ў Гомелі для мяне - гэта нешта новае. Хоць і раптоўна, але ўжо забыўся адкуль даведаўся пра Прудкоўскія могілкі і ўжо паспеў іх наведаць. Насамрэч, яны ня тое каб асабліва старыя. З'явіліся прыкладна ў міжваенны час. Меркавана, 20-я ці 30-я гады. І з 70-х закрытыя. Спачатку на іх хавалі толькі габрэяў, а потым чалавек любой канфесіі ці нацыянальнасці мог знайсці тут апошні прытулак.
Ужо пасля візіту пачаў шукаць інфу ў сеціве і знайшоў зацемку пра пахавальнага караля часоў НЭПу з Рэчыцкага раёну - селяніна Мікалая Вітаўтава. Пішуць, што пачаўшы з вытворчасці трунаў, Вітаўтаў арганізоўваў хаўтуры для ўсіх слаёў насельніцтва. Нават для гомельскай партнаменклатуры ды чэкістаў. Тым жа займаўся пад час нямецкай акупацыі. Паспяхова дажыў да 1963 года, з'яўляючыся багацейшым чалавекам горада. Прышпільна, што пашчасціла выпадкова зняць яго дамавіну, але можна бачыць, што ў цэнтры кампазіцыі апынуўся больш цікавы помнік жанчыны, магчыма, яго жонкі. Без яе, хутчэй за ўсё, не звярнуў бы ўвагі на савецкага прадпрымальніка, які, мяркуючы па помніку, жыў даволі сціпла.
А больш здымкаў можна пабачыць у альбоме.
Telegraph
Прудкоўскія могілкі ў Гомлі
2⚡22❤16👍8🙏2
#гомель #sacral_graveyard
А вось больш старыя могілкі горада Гомель, якія называюць Навабеліцкімі ў гонар былога прадмесця Новая Беліца. Заснаваныя ў 1885 годзе. Тут можна знайсці як праваслаўныя пахаванні, так і помнікі каталікоў.
Плошча некропаля - 11 гектараў. І акурат перад наведваннем па горадзе добра прайшлася стыхія. Уласна на могілках навальніца пакінула шмат паваленых дрэваў, праз якія асабліва і не пралезці. Таму сабраны кантэнт - гэта збольшага пахаванні, якія знаходзяцца ня вельмі далёка ад краю. Спадзяюся, гарадскія службы за гэты час прыбралі наступствы надвор'я і могілкі зноў прыдатныя да шпацыраў ды даследаванняў.
А больш здымкаў можна пабачыць у альбоме.
А вось больш старыя могілкі горада Гомель, якія называюць Навабеліцкімі ў гонар былога прадмесця Новая Беліца. Заснаваныя ў 1885 годзе. Тут можна знайсці як праваслаўныя пахаванні, так і помнікі каталікоў.
Плошча некропаля - 11 гектараў. І акурат перад наведваннем па горадзе добра прайшлася стыхія. Уласна на могілках навальніца пакінула шмат паваленых дрэваў, праз якія асабліва і не пралезці. Таму сабраны кантэнт - гэта збольшага пахаванні, якія знаходзяцца ня вельмі далёка ад краю. Спадзяюся, гарадскія службы за гэты час прыбралі наступствы надвор'я і могілкі зноў прыдатныя да шпацыраў ды даследаванняў.
А больш здымкаў можна пабачыць у альбоме.
2❤39👍15❤🔥4🙏2