sacral_BY
#даўгінава #sacral_catholic Вось гэта ўдача - трапіць у вясковы касцёл раніцай панядзелка. Як падарунак пасля ранішняга пад'ёму і доўгай дарогі. А яшчэ нечакана пабачыць унутры класічнай базыліцы, з яе паралельна-перпендыкулярнай сур'ёзнасцю, па-барочнаму…
#даўгінава #sacral_urban
Кузня - сведка гаспадарчага жыцця мястэчка з ХІХ стагоддзя. Зараз там толькі салома хаваецца. І дадаць тут асабліва няма чаго.
Але. Трошкі не своечасова, трапілася тут цікавая (хоць і сумнеўная) інфа пра даўгінаўскі касцёл, таму хай гэта будзе працягам:
Тамаш Зан, вяртаючыся з высылкі, завітаў у Даўгінава памаліцца ў касцёле (тады яшчэ драўляным). Ксянздом там быў яго сябар Юзэф Львовіч, які ў размове паскардзіўся на цяжкае становішча мясцовых каталікоў, вакол адны габрэі, а шляхце ўсё абыякава. Тамаш Зан сабраў мясцовых шляхцюкоў, прысароміў іх і сагітаваў на пабудову мураванага касцёла. Ахвяраваў табакерку з золата, радовішча якога той знайшоў, служачы геолагам у Арэнбурскай губерні.
Такі момант апісаны ў загадкавым нарысе пра родныя мясціны нейкага Валянціна Анціпенкі, фрагмент якога можна сустрэць у сеціве. Там ён называе Тамаша Зана ўдзельнікам паўстання 1830-31 гг. Але ж з 1824 года Т. Зан знаходзіўся ў спасылцы на Арэнбуржчыне. Можна памыліцца, тым больш, што і там сабж паспеў паўдзельнічаць у змове супраць мясцовых уладаў.
Але на радзіму ён вяртаецца ў 1841-м. Да пабудовы новага храма 12 гадоў. Ці то грошы на яго збіралі так доўга, ці Тамаш насамрэч наведваў яго напрыканцы жыцця. А мо гэта ўвогуле прыгожая легенда і не было ніякай табакеркі? Сяджу ў роздумах...
Кузня - сведка гаспадарчага жыцця мястэчка з ХІХ стагоддзя. Зараз там толькі салома хаваецца. І дадаць тут асабліва няма чаго.
Але. Трошкі не своечасова, трапілася тут цікавая (хоць і сумнеўная) інфа пра даўгінаўскі касцёл, таму хай гэта будзе працягам:
Тамаш Зан, вяртаючыся з высылкі, завітаў у Даўгінава памаліцца ў касцёле (тады яшчэ драўляным). Ксянздом там быў яго сябар Юзэф Львовіч, які ў размове паскардзіўся на цяжкае становішча мясцовых каталікоў, вакол адны габрэі, а шляхце ўсё абыякава. Тамаш Зан сабраў мясцовых шляхцюкоў, прысароміў іх і сагітаваў на пабудову мураванага касцёла. Ахвяраваў табакерку з золата, радовішча якога той знайшоў, служачы геолагам у Арэнбурскай губерні.
Такі момант апісаны ў загадкавым нарысе пра родныя мясціны нейкага Валянціна Анціпенкі, фрагмент якога можна сустрэць у сеціве. Там ён называе Тамаша Зана ўдзельнікам паўстання 1830-31 гг. Але ж з 1824 года Т. Зан знаходзіўся ў спасылцы на Арэнбуржчыне. Можна памыліцца, тым больш, што і там сабж паспеў паўдзельнічаць у змове супраць мясцовых уладаў.
Але на радзіму ён вяртаецца ў 1841-м. Да пабудовы новага храма 12 гадоў. Ці то грошы на яго збіралі так доўга, ці Тамаш насамрэч наведваў яго напрыканцы жыцця. А мо гэта ўвогуле прыгожая легенда і не было ніякай табакеркі? Сяджу ў роздумах...
1
Сумесна з аўтарам праекта poshyk.info прыдумалі віктарыну па... (чым жа, чым жа, чым жа?) старых беларускіх могілках.
Выпрабуйце свае веды ў такой далікатнай тэме. А потым хваліцеся ў каментрах вынікамі.
Усе варыянты вы маглі бачыць на гэтым канале. Акрамя аднаго. Вось яшчэ паспрабуйце адгадаць, які з?
https://poshyk.info/mohilki-test/
Выпрабуйце свае веды ў такой далікатнай тэме. А потым хваліцеся ў каментрах вынікамі.
Усе варыянты вы маглі бачыць на гэтым канале. Акрамя аднаго. Вось яшчэ паспрабуйце адгадаць, які з?
https://poshyk.info/mohilki-test/
🔥39👍6❤3😍3
#даўгінава #waldmachtfrei
Калі рухацца на поўнач ад вёскі ўздоўж рачулкі Сярчыстая, можна сустрэць маляўнічы ўзгорак. Гэта гарадзішча, што з'явілася тут яшчэ ў раннім жалезным веку. Датуецца з VI стагоддзя да нашай эры да VII стагоддзя эры нашай. Вось і палічыце колькі часу пражылі тут людзі і наколькі даўно гэта было. Можна зразумець: месца прыгожае, рака побач, бераг высокі. Капай сабе ў балотах руду ды гліну, рабі керамло з металічнымі прыладамі. Ну, верагодна, неяк так і жылі тут спачатку прадстаўнікі культуры штрыхаванай керамікі, а пазней банцараўскай культуры. З VI стагоддзя ў рэгіёне з'яўляюцца крывічы, якія асімілююць тыя балцкія (верагодней за ўсё) плямёны.
Месца цікавае і прыгожае. Але цераз зараснікі прабіраўся да яго ня толькі праз яго шмат-тысячагадовую старажытнасць. Захаваўся тут яшчэ пэўны помнік чалавечай дзейнасці, менш старажытны, але больш відавочны. Таму працяг будзе.
Калі рухацца на поўнач ад вёскі ўздоўж рачулкі Сярчыстая, можна сустрэць маляўнічы ўзгорак. Гэта гарадзішча, што з'явілася тут яшчэ ў раннім жалезным веку. Датуецца з VI стагоддзя да нашай эры да VII стагоддзя эры нашай. Вось і палічыце колькі часу пражылі тут людзі і наколькі даўно гэта было. Можна зразумець: месца прыгожае, рака побач, бераг высокі. Капай сабе ў балотах руду ды гліну, рабі керамло з металічнымі прыладамі. Ну, верагодна, неяк так і жылі тут спачатку прадстаўнікі культуры штрыхаванай керамікі, а пазней банцараўскай культуры. З VI стагоддзя ў рэгіёне з'яўляюцца крывічы, якія асімілююць тыя балцкія (верагодней за ўсё) плямёны.
Месца цікавае і прыгожае. Але цераз зараснікі прабіраўся да яго ня толькі праз яго шмат-тысячагадовую старажытнасць. Захаваўся тут яшчэ пэўны помнік чалавечай дзейнасці, менш старажытны, але больш відавочны. Таму працяг будзе.
1❤48👍11