#sacral_track
У 2018-м годзе, які падаецца зараз ужо даволі далёкім, зладзіў вандроўку ў Жамыслаўль. Пагуляў па ранішняй Лідзе, па маёнтку ды паехаў дамоў. Зараз у сядзібы новы ўладальнік, там адбываецца новы будаўнічы варушняк, а яшчэ можна атрымаць пэўную экскурсію.
Таму вырашыў паўтарыць той легендарны выезд, дадаўшы пару кропак, якія праехаў мінулы раз.
Пачатак, як і раней: начны цягнік, а 3-й ночы ў Лідзе. Ёсць ажно 4 гадзіны падзівіцца на замак, могілкі і іншыя лідскія цікавосткі.
7:25 - аўтобус да Жамыслаўля. Гэтым разам на аўтавакзале просяць паказаць наяўнасць пашпарту (еду ў памежную зону). Але адрозна мінулага разу, памежнік у Суботніках, што заглянуў ў салон аўтобуса, паперы не правяраў.
Справа зроблена. Паглядзеў, што жадаў, сфоткаў. Час вяртацца. На шляху шмат цікавых месцаў, але паспрабую трапіць у Суботнікі з Ліпнішкамі. Сёння аўтобусаў з Жамыслаўля больш ня будзе, таму варыянт адзін: аўтаспын.
Між Суботнікамі і Ліпнішкамі доўга ня шчасціла. 16 км, з якіх каля траціны пратупаў пешшу.
З Ліпнішак аўтобус да Іўя, а далей цывілізацыя - дадатак Атлас, маршрутка да Менску.
Ах, якая рэкламная інтэграцыя прападае! Як у модных блогераў з іхнымі авіясэйлсамі. Але мне ніхто не плаціў🥲
Дарэчы, маршрут магчыма было спрасціць. Бо, як аказалася, тая маршрутка на Менск ехала з Воранава праз Ліпнішкі. Быў бы дома на гадзінку раней. Але нічога, пачаставаўся ў Іўі шарыкамі марозіва за 1,5 рублі ля аўтавакзалу.
Карацей, будзе кантэнт👌
У 2018-м годзе, які падаецца зараз ужо даволі далёкім, зладзіў вандроўку ў Жамыслаўль. Пагуляў па ранішняй Лідзе, па маёнтку ды паехаў дамоў. Зараз у сядзібы новы ўладальнік, там адбываецца новы будаўнічы варушняк, а яшчэ можна атрымаць пэўную экскурсію.
Таму вырашыў паўтарыць той легендарны выезд, дадаўшы пару кропак, якія праехаў мінулы раз.
Пачатак, як і раней: начны цягнік, а 3-й ночы ў Лідзе. Ёсць ажно 4 гадзіны падзівіцца на замак, могілкі і іншыя лідскія цікавосткі.
7:25 - аўтобус да Жамыслаўля. Гэтым разам на аўтавакзале просяць паказаць наяўнасць пашпарту (еду ў памежную зону). Але адрозна мінулага разу, памежнік у Суботніках, што заглянуў ў салон аўтобуса, паперы не правяраў.
Справа зроблена. Паглядзеў, што жадаў, сфоткаў. Час вяртацца. На шляху шмат цікавых месцаў, але паспрабую трапіць у Суботнікі з Ліпнішкамі. Сёння аўтобусаў з Жамыслаўля больш ня будзе, таму варыянт адзін: аўтаспын.
Між Суботнікамі і Ліпнішкамі доўга ня шчасціла. 16 км, з якіх каля траціны пратупаў пешшу.
З Ліпнішак аўтобус да Іўя, а далей цывілізацыя - дадатак Атлас, маршрутка да Менску.
Дарэчы, маршрут магчыма было спрасціць. Бо, як аказалася, тая маршрутка на Менск ехала з Воранава праз Ліпнішкі. Быў бы дома на гадзінку раней. Але нічога, пачаставаўся ў Іўі шарыкамі марозіва за 1,5 рублі ля аўтавакзалу.
Карацей, будзе кантэнт👌
1❤53👍14👏2
#менск #sacral_orthodox
Пакуль вернемся ў сталіцу. Чарговы прыклад, як бывае, калі асабліва не звяртаеш увагі на тое, што часта пад самым носам.
Літаральна нядаўна зайшоў нармалёва паразглядаць, што там у Петрапаўлаўскай царкве на Нямізе. А паглядзець ёсць што. Па-першае, гэта не толькі самы старажытны захаваны ў горадзе храм, але самы стары будынак Менску - пачатак XVII ст. Па-другое, цікавыя роспісы, якіх тут слаёў 5, што назбіраліся цягам доўгай гісторыі. Верагодна, лепш за ўсё бачна роспісы ХІХ ст.
Ну і яшчэ з сакрэтаў, якія, магчыма, ведалі ўсе, акрамя мяне: нягледзячы на тое, што гэта барочная базіліка, храм не будаваўся як уніяцкі ці каталіцкі. Праваслаўны адразу. І гэта ў часы Берасцейскай уніі, калі праваслаўе было пад забаронай. На паперы. А ў жыцці ўсё складаней: праваслаўныя Менска сабраліся ў братэрства Яна Хрысціцеля, пачалі будаваць храм, а з ім яшчэ і манастыр. Сярод фундатараў былі нават кальвіністы. Што ня зробіш, каб лацінам падсерці?
А вы наведвалі той храм? Разглядалі фрэскі?
Пакуль вернемся ў сталіцу. Чарговы прыклад, як бывае, калі асабліва не звяртаеш увагі на тое, што часта пад самым носам.
Літаральна нядаўна зайшоў нармалёва паразглядаць, што там у Петрапаўлаўскай царкве на Нямізе. А паглядзець ёсць што. Па-першае, гэта не толькі самы старажытны захаваны ў горадзе храм, але самы стары будынак Менску - пачатак XVII ст. Па-другое, цікавыя роспісы, якіх тут слаёў 5, што назбіраліся цягам доўгай гісторыі. Верагодна, лепш за ўсё бачна роспісы ХІХ ст.
Ну і яшчэ з сакрэтаў, якія, магчыма, ведалі ўсе, акрамя мяне: нягледзячы на тое, што гэта барочная базіліка, храм не будаваўся як уніяцкі ці каталіцкі. Праваслаўны адразу. І гэта ў часы Берасцейскай уніі, калі праваслаўе было пад забаронай. На паперы. А ў жыцці ўсё складаней: праваслаўныя Менска сабраліся ў братэрства Яна Хрысціцеля, пачалі будаваць храм, а з ім яшчэ і манастыр. Сярод фундатараў былі нават кальвіністы. Што ня зробіш, каб лацінам падсерці?
А вы наведвалі той храм? Разглядалі фрэскі?
1❤54👍8🔥2🤔1🤨1👀1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Шыкоўныя індустрыяльныя краявіды адкрывае самы доўгі пешаходны мост у Беларусі. Не пытайце, колькі ён там метраў. Лепш адгадайце, дзе ён?
🔥23❤3