Вельмі хутка ў мяне скончыцца водпуск. Звычайна час у гэтую пару бяжыць вельмі хутка, але тут здарыўся цуд і ёсць адчуванне, што так гэтае ўсё расцягнулася, нягледзячы на пэўную прадуктыўнасць. Нават зараз рыхтуюся да фінальнай вандровачкі.
І вось вырашыў нагадаць шаноўным чытачам пра існаванне каналу ды распавесці пра свежы сплаў.
Ужо ня першы год праходжу раку Свіслач пэўнымі кавалкамі: Менск-Дукора, Дукора-Пухавічы, Пухавічы-Вяззе. Гэтым разам фінальны бос, апошні рывок да вусця Свіслачы - рака Бярэзіна.
Гэтым разам удвох з сябрам. Завербаваў у секту аматараў пакрафтынгу.
Цягніком даехалі да Асіповічаў, раніцай з вакзалу ёсць аўтобус да вёскі Каменічы, але нам трэба праехаць да прыпынку ГЭС каля Вяззя. Там, уласна, ёсць ГЭС і мост, каля якога зручна саскочыць у ваду. Далей каля 42 км маляўнічай беларускай "Амазоніі" з прыгожымі самотнымі дубамі па берагах, качкамі, бакланамі, чаплямі, а часам і іншымі драпежнымі птушкамі. Спыняліся, каб заночыць у намёце, але пры вялікім жаданні, маглі б скончыць у той жа дзень (гадзінкі за 3 прайшлі б апошнія 8-10 км).
Скончылі водны маршрут ля вёскі Вуглата. Выйшлі раней, бо не былі ўпэўненымі, што ў Ялізава, дзе будзе цягнік на Асіповічы, будзе зручнае месца. Як высветлілі пазней, было, зручны пляжык. Ну нічога, можна і пару км да чыгункі прайсці, бо часу было з запасам.
У вусця Свіслачы ёсць аднайменная вёска, пра якую ўжо быў допіс (праплываў яе раней па Бярэзіне). Завітаў туды гэтым разам і будуць допісы яшчэ.
Спадзяюся, хутка пабачымся, хлопчыкі ды дзяўчаты. Пряцяг будзе😉
#waldmachtfrei #sacral_track
І вось вырашыў нагадаць шаноўным чытачам пра існаванне каналу ды распавесці пра свежы сплаў.
Ужо ня першы год праходжу раку Свіслач пэўнымі кавалкамі: Менск-Дукора, Дукора-Пухавічы, Пухавічы-Вяззе. Гэтым разам фінальны бос, апошні рывок да вусця Свіслачы - рака Бярэзіна.
Гэтым разам удвох з сябрам. Завербаваў у секту аматараў пакрафтынгу.
Цягніком даехалі да Асіповічаў, раніцай з вакзалу ёсць аўтобус да вёскі Каменічы, але нам трэба праехаць да прыпынку ГЭС каля Вяззя. Там, уласна, ёсць ГЭС і мост, каля якога зручна саскочыць у ваду. Далей каля 42 км маляўнічай беларускай "Амазоніі" з прыгожымі самотнымі дубамі па берагах, качкамі, бакланамі, чаплямі, а часам і іншымі драпежнымі птушкамі. Спыняліся, каб заночыць у намёце, але пры вялікім жаданні, маглі б скончыць у той жа дзень (гадзінкі за 3 прайшлі б апошнія 8-10 км).
Скончылі водны маршрут ля вёскі Вуглата. Выйшлі раней, бо не былі ўпэўненымі, што ў Ялізава, дзе будзе цягнік на Асіповічы, будзе зручнае месца. Як высветлілі пазней, было, зручны пляжык. Ну нічога, можна і пару км да чыгункі прайсці, бо часу было з запасам.
У вусця Свіслачы ёсць аднайменная вёска, пра якую ўжо быў допіс (праплываў яе раней па Бярэзіне). Завітаў туды гэтым разам і будуць допісы яшчэ.
Спадзяюся, хутка пабачымся, хлопчыкі ды дзяўчаты. Пряцяг будзе😉
#waldmachtfrei #sacral_track
1👍54
sacral_BY
Photo
#ліда #sacral_graveyard #sacral_catholic
Вяртаючыся праз шмат гадоў на лідскія могілкі, думаў, што зараз упэўнена і асэнсавана, як дасведчаны татафіл, знайду шмат новага і разнастайнага. Пачакайце... але ж на здымкаў сапраўды ўсё даволі разнастайна. Ну так, толькі гэта адмыслова адабраныя здымкі з даволі вялікіх могілак. Усё ж, большасць пахаванняў - міжваенныя і выкананыя з бетону.
Але нельга сказаць, што гэта псуе ўражанні. У гэтым ёсць свая прыгажосць. Вось глядзіш стары галівудскі фільм у дзяцінстве, сцэна на могілках. І ўсё там упарадкавана і аднастайна, а галоўнае, нязвыкла. Так і на лідскіх могілках, толькі ў пэўным балансе з хаатычнай недагледжанасцю. Прыйсці на світанні ды яшчэ б восенню, дадаць туману - усё, ідэальнае l'esthétique комба!
Вяртаючыся праз шмат гадоў на лідскія могілкі, думаў, што зараз упэўнена і асэнсавана, як дасведчаны татафіл, знайду шмат новага і разнастайнага. Пачакайце... але ж на здымкаў сапраўды ўсё даволі разнастайна. Ну так, толькі гэта адмыслова адабраныя здымкі з даволі вялікіх могілак. Усё ж, большасць пахаванняў - міжваенныя і выкананыя з бетону.
Але нельга сказаць, што гэта псуе ўражанні. У гэтым ёсць свая прыгажосць. Вось глядзіш стары галівудскі фільм у дзяцінстве, сцэна на могілках. І ўсё там упарадкавана і аднастайна, а галоўнае, нязвыкла. Так і на лідскіх могілках, толькі ў пэўным балансе з хаатычнай недагледжанасцю. Прыйсці на світанні ды яшчэ б восенню, дадаць туману - усё, ідэальнае l'esthétique комба!
1❤33👍8🙏4👏1
sacral_BY
#ліда #sacral_graveyard #sacral_catholic Вяртаючыся праз шмат гадоў на лідскія могілкі, думаў, што зараз упэўнена і асэнсавана, як дасведчаны татафіл, знайду шмат новага і разнастайнага. Пачакайце... але ж на здымкаў сапраўды ўсё даволі разнастайна. Ну так…
А зараз трошкі лічбачак, каб усё сур'ёзна было. Могілкі тут з'явіліся ў канцы XVIII ст. па загадзе новых губернскіх уладаў (прывет, падзелы Рэчы Паспалітай) на месцы былога засценка Кузьмішкі, якім валодаў род Вісмантаў. Пэўны час могілкі ня мелі акрэсленай мяжы, дзякуючы чаму на іх маглі пасвіцца хатнія жывёлкі. Толькі каля 1900 г. з'явілася мураваная агароджа.
У капліцы св. Барбары лёс таксама няпросты. Вось гэтую цагляную пачалі будаваць у 1930-м. Доўга і марудна, толькі ў 1937-м накрылі дахам, але працы не былі скончаны і да пачатку вайны ў 39-м. Па-сапраўднаму яе дабудавалі толькі ў пачатку 00-х. А першая капліца, драўляная, з'явілася яшчэ ў пачатку ХІХ ст., у першай палове якога ў горадзе зачынілі кармеліцкі кляштар, касцёл ордэна піяраў пацярпеў ад вялікага пажару, а фарны касцёл быў зачынены на рамонт (колькі супадзенняў). Засталося толькі адно месца для правядзення імшы - гэтая самая капліца. Дарэчы, выгляд яе захаваўся на малюнку 1917 г. нямецкага жаўнера і старых здымках.
У капліцы св. Барбары лёс таксама няпросты. Вось гэтую цагляную пачалі будаваць у 1930-м. Доўга і марудна, толькі ў 1937-м накрылі дахам, але працы не былі скончаны і да пачатку вайны ў 39-м. Па-сапраўднаму яе дабудавалі толькі ў пачатку 00-х. А першая капліца, драўляная, з'явілася яшчэ ў пачатку ХІХ ст., у першай палове якога ў горадзе зачынілі кармеліцкі кляштар, касцёл ордэна піяраў пацярпеў ад вялікага пажару, а фарны касцёл быў зачынены на рамонт (колькі супадзенняў). Засталося толькі адно месца для правядзення імшы - гэтая самая капліца. Дарэчы, выгляд яе захаваўся на малюнку 1917 г. нямецкага жаўнера і старых здымках.
1❤36🙏7👍6👏1