#барысаўшчына #гара_цэгла #sacral_dominium
Працягваем разглядаць гаспадарчы двор былога маёнтка.
Як туды трапіць? Ну-у, гэтым разам у мяне атрымалася ўсё проста і нават па-чыцерску: прыехаўшы ў Хойнікі на маршрутцы, ужо чакалі добрыя людзі, што пасадзілі ў таксі ды завезлі ў лес вёску. Ужо і кошт ня ўспомню, але ехаць туды 15 км. Ня тое, каб і надта далёка.
На здымках рэшты гаспадарчых і жылых будынкаў, цагляная агароджа, гэта недзе канец ХІХ ст. Акрамя вышэй згаданай вінакурні, з адметнага існаваў паравы млын. Не захаваўся мураваны палац. Але дайшоў малюнак мастака Ігнацыя Урублеўскага 1891 года.
Яшчэ з адметнасцяў - парк, закладзены недзе ў той жа час. Займаў тэрыторыю ў 8 га, меў сур'ёзную водную сістэму з сажалкай ды сеткай каналаў. Але галоўнае - больш за 300 відаў раслін-экзотаў ад кветак да дрэваў. Большасць з іх не перажылі Другую сусветную вайну. Зараз гэты парк, так бы мовіць, на "самавыгуле". Але пасля майго візіту траплялася навіна, што на тэрыторыі пакасілі ды павісякалі зараснікі.

Пакуль вярну вас у сучаснасць. Меланхалічную, але стракатую пару.
Зноў пацягнула ў знаёмыя менска-магілёўскія мясціны, якія, між тым, вывучаць ды вывучаць. Ёсць рэчы, якіх лепш пазбягаць, але хацелася, як пару гадоў назад, пабачыць лася ці яшчэ якую жывёліну (🤞толькі не дзікі, толькі не дзікі🤞) з бяспечнай адлегласці. Але акрамя птушачак і адной вавёркі, нічога. Толькі шмат-шмат слядоў дзікоў, касуляў, ласёў. А яшчэ бабрыныя плаціны. Ажно 4 на невялічкім кавалку лясной рачулкі.
Цудоўная пара для лясных шпацыраў (асабліва тая яе частка, калі не ідзе дождж)! Галоўнае цёпла апранацца і захоўваць ногі сухімі👌
#waldmachtfrei

ps: можна дадаць з плюсаў адсутнасць камароў, але вось ласіныя вошы ўсё ніяк не заснуць...