sacral_BY
#менск #sacral_graveyard #sacral_catholic Чароўныя Кальварыйскія могілкі. Ці наведвалі вы іх?
#менск #sacral_catholic #sacral_graveyard
Тэрміновае ўключэнне. У гонар Раства атрымалася нарэшце завітаць у касцёл Узвіжання Святога Крыжа.
Агулам, трэба часам вяртацца да каранёў. Зараз не ў сэнсе наведваць сваякоў-нябожчыкаў, а прыходзіць на месца, дзе нарадзілася прага да старажытных пахаванняў. Мяркую, шмат хто ладзіў шпацыры па сталічнай Кальварыі. І вельмі верагодна, знайшліся тыя, хто падумаў:
Як казаў ніцшэанскі Заратустра:
Ёсць тут такія? Прызнавайцеся!
*-Тафафілія (ст. гр. ταφή "пахаванне, хаўтуры", φιλíα "любоў, цяга") - прыхільнасць да могілак, надмагілляў, пахавальных рытуалаў.
Тэрміновае ўключэнне. У гонар Раства атрымалася нарэшце завітаць у касцёл Узвіжання Святога Крыжа.
Агулам, трэба часам вяртацца да каранёў. Зараз не ў сэнсе наведваць сваякоў-нябожчыкаў, а прыходзіць на месца, дзе нарадзілася прага да старажытных пахаванняў. Мяркую, шмат хто ладзіў шпацыры па сталічнай Кальварыі. І вельмі верагодна, знайшліся тыя, хто падумаў:
"Ваў, як цікава, а дзе яшчэ можна пабачыць такога прыгожага?"
Як казаў ніцшэанскі Заратустра:
"Наведнік Кальварыі - гэта канат, нацягнуты паміж звычайным мінаком і апантаным тафафілам*."
Ёсць тут такія? Прызнавайцеся!
*-Тафафілія (ст. гр. ταφή "пахаванне, хаўтуры", φιλíα "любоў, цяга") - прыхільнасць да могілак, надмагілляў, пахавальных рытуалаў.
❤50❤🔥6🔥4👍2👏2🙏1
sacral_BY
Photo
#свіслач #гара_цэгла #sacral_urban
Трэба ўжо пачынаць выходзіць з зімовых вакацыяў і працягваць пераварваць леташнія прыгоды.
Вяртаемся да вышэй згаданага сплаву, амаль апошняй кропкай якога была вёска Свіслач. І, як там жа вышэй згадвалася, атрымалася зладзіць кароткі шпацыр.
Вось сустракаем старую камяніцу 1911 г. пабудовы, што належала сям'і Яцко. Сустракаецца яшчэ пад назвай «дом Базыля» (то-бок, Васіля).
Сеціва кажа, той Васіль Яцко быў з сялянаў. Пагадзіцеся, вельмі-вельмі прыстойны дамок для чалавека такога паходжання. У тых жа інтэрнэтах падказваюць, што пабудавалі асабняк удзячныя за выхаванне дзеці, у якіх атрымалася пакінуць вёску і выбудаваць уласныя карʼеры.
Зараз будынак закінуты, але раней тут была крама. Яшчэ раней розныя ўстановы тыпу ваенкамату ці нямецкай камендатуры ў часы нямецкай акупацыі.
Што яшчэ, што яшчэ..? А, вось! Цэгла для будынку выраблена было ў Бабруйску на заводзе Гірша Розэнберга – цаглянага магната горада.
Трэба ўжо пачынаць выходзіць з зімовых вакацыяў і працягваць пераварваць леташнія прыгоды.
Вяртаемся да вышэй згаданага сплаву, амаль апошняй кропкай якога была вёска Свіслач. І, як там жа вышэй згадвалася, атрымалася зладзіць кароткі шпацыр.
Вось сустракаем старую камяніцу 1911 г. пабудовы, што належала сям'і Яцко. Сустракаецца яшчэ пад назвай «дом Базыля» (то-бок, Васіля).
Сеціва кажа, той Васіль Яцко быў з сялянаў. Пагадзіцеся, вельмі-вельмі прыстойны дамок для чалавека такога паходжання. У тых жа інтэрнэтах падказваюць, што пабудавалі асабняк удзячныя за выхаванне дзеці, у якіх атрымалася пакінуць вёску і выбудаваць уласныя карʼеры.
Зараз будынак закінуты, але раней тут была крама. Яшчэ раней розныя ўстановы тыпу ваенкамату ці нямецкай камендатуры ў часы нямецкай акупацыі.
Што яшчэ, што яшчэ..? А, вось! Цэгла для будынку выраблена было ў Бабруйску на заводзе Гірша Розэнберга – цаглянага магната горада.
1❤42👍13👏4
#свіслач #гара_цэгла #sacral_urban
Ня ведаю, як зараз, але раней у сеціве была тэндэнцыя называць рэшткі сядзібнай пабудовы руінамі свіслацкага замку. Гледзячы на чужыя здымкі, падавалася гэта недарэчным. Ну які замак? Бачна ж, што свіран нейкі быў!
Але падышоўшы бліжэй, пачынаеш разумець тых людзей: паблізу разваліны выглядаюць сапраўды велічна. Таўшчыня сценаў на замак не цягне, але палацык мог бы атрымацца.
Звярніце ўвагу на стары малюнак пачатку ХХ ст. Ну чыста панарама Горадні XVII ст. з барочным замкам на гары. Перабольшваю, канешне, але ў сярэдзіне ХХ ст. нічога такога ўжо бачна не было.
Вось як успамінаў родныя мясціны Георгі Забаўскі 1930 году нараджэння:
А замак тут сапраўды некалі быў, хоць і драўляны. Вунь, раней быў пра яго допіс.
Ня ведаю, як зараз, але раней у сеціве была тэндэнцыя называць рэшткі сядзібнай пабудовы руінамі свіслацкага замку. Гледзячы на чужыя здымкі, падавалася гэта недарэчным. Ну які замак? Бачна ж, што свіран нейкі быў!
Але падышоўшы бліжэй, пачынаеш разумець тых людзей: паблізу разваліны выглядаюць сапраўды велічна. Таўшчыня сценаў на замак не цягне, але палацык мог бы атрымацца.
Звярніце ўвагу на стары малюнак пачатку ХХ ст. Ну чыста панарама Горадні XVII ст. з барочным замкам на гары. Перабольшваю, канешне, але ў сярэдзіне ХХ ст. нічога такога ўжо бачна не было.
Вось як успамінаў родныя мясціны Георгі Забаўскі 1930 году нараджэння:
«Была ў нас і габрэйская школа. Там, дзе зараз так званае "Гарадзішча Замак", было чатыры будынкі. У адным будынку, як цяпер памятаю, ганак высокі, драўляны, была і габрэйская, і польская, і руская школы. [...] Да вайны ў адным з будынкаў “замка” быў клуб. Будынкі стаялі карэ, падобна на крэпасць. Ужо пасля вайны нейкаму генералу ў Асіповічах спатрэбіліся камяні, і каб іх салдатам на поле не збіраць, гэтыя тры будынкі ўзарвалі. Каб узяць камяні на нейкае будаўніцтва. Здарылася гэта ў 50-я гады».
А замак тут сапраўды некалі быў, хоць і драўляны. Вунь, раней быў пра яго допіс.
1❤29😢14💔3👍2🤬1😭1