#жодзішкі #sacral_urban #sacral_catholic #гара_цэгла?
Калі звонку будынак палацу/калегіюму асабліва не вылучаецца адметнасцю, то ўнутры пануе іншы настрой. Тут літаральна спляліся эпохі і атмасферы. Скляпенні ды аголеныя муры нагадваюць пра братоў-езуітаў з іх змрочнай рэпутацыяй патаемнасці і ўсёмагутнасці. Рэшты познясавецкіх інтэр’ераў медычнай установы таксама ня тое, каб задавалі тон жыццясцьвярджальнасці. Усё як любім. (Я люблю. А вы?)
Тут, канешне, і шляхецкая рэзідэнцыя была, толькі дух сармацкай урачыстасці выветрыўся тут цалкам. Але жыццё ня знікла. Працяг будзе.

#жодзішкі #sacral_museum
Скончу гэты шэраг допісаў пра былы калегіюм\палац нечым пазітыўным. Раней тут месцілася псіхіятрычная лякарня (утрымліваліся ў тым ліку небяспечныя злачынцы - дадае вайбу. Так?). У 2019 годзе здарыўся пажар, пасля якога яе зачынілі. Калі што, пазітыў ня ў гэтым. Добрая навіна ў тым, што трошкі пазней увесь комплекс за 100 даляраў выкупіў загадкавы маладзён Змицер і зладзіў тут культурную прастору VOBRAZ.
Пагадзіцеся, такія ўстановы больш верагодна сустрэць на якой-небудзь "кастрычніцкай" у Менску, і зусім не чакаеш у Смаргонскім раёне. Тым больш цікава наведаць.
У пачатку лета, калі давялося заплыць у госці, паразглядаць галерэю можна было бясплатна (ды прымаліся ахвяраванні). Зараз прачытаў у "вобразным" інстаграме, што зараз квіток каштуе 10 р. для дарослых. А наведаць можна з пятніцы да нядзелі.

#жодзішкі #sacral_mill #sacral_brovar
Калі ў нас тут быў маёнтак важных шляхціцаў, то напэўна і гаспадарчы двор меўся? Анягож!
Буду шчырым, кантэнтавы патэнцыял раскрыты будзе слаба. Гледзячы на нешматлікія здымкі, нават думаў скіпнуць гэтую частку і плыць далей па допісным рэчышчы. Але не, усё паглядзіце.
Быў тут раней бровар. А зараз у цагляным будынку месціцца аграсядзіба.
А яшчэ быў вадзяны млын. Зараз у ім музей. Некалі было ў мяне пытанне, а ці ёсць у нас дзе млын з дзеючым механізмам. Чытачы тады падказалі, што так, менавіта ў Жодзішках і ёсць. Працуе ад ручая, што ўпадае ў Вяллю. Пабачыў я яго? Не, было зачынена. Шукаць наглядчыкаў неяк часу не было, а абысці з усіх бакоў не дазвалялі страшныя забараняльныя шыльды, а ў нас там човены з рыштункам пад мостам без догляду...
Ай, усё! Сёння так. Гэтым допісам не ганаруся, пакрысе шуруем адсюль.