#тбілісі #грузія #sacral_museum
Ну, пасля такога рачнога марафону можна разбавіць мясцовыя краявіды замежнымі. Сёння пакажу грузінскае "Азярцо", этнаграфічны музей-скансэн. А дакладней, умоўна заходні рэгіён і яго драўляныя хаты. Глядзіш на гэтае экзатычнае хараство і разумееш - але колькі ў нас ёсць па-свойму агульнага.

Музей знаходзіцца ў межах горада, але дабрацца сюды - задачка не трывіяльная. Канешне, існуе таннае тбіліскае таксі, але гэта не наш метад. Навошта адмаўляць сабе ў маршруце, які мяркуе карыстанне канатнай дарогай?
Магчыма таму на тэрыторыі ня тое, каб шмат людзей гуляла.
Хаця менскі музей знаходзіцца за горадам, трапіць туды неяк прасцей, але ж і там у будні дзень людзей ня шмат. Нейкая агульная ўласцівасць этнаграфічных музеяў. Усё ж агульнага ў нас шмат. У наступнай серыі пакажу як бывае, калі адрозненняў куды больш.

#тбілісі #грузія #sacral_museum
А зараз, спадарства, перанясемся ва ўсходнюю частку Грузіі. Дакладней, глядзім на тое, што яе прэзентуе. Калі ў мінулым допісе ў нас была гэткая драўляная і па-свойму звыклая пастараль, то зараз усё будзе сувора.
Дарбазі - каменны дом з драўляным купалападобным скляпеннем. У пэўным сэнсе зямлянка і літаральна "мая хата, мая крэпасць".
У музеі адкрыта два такіх дамы. Першы ў допісе (зд. 1-6), быццам, прасцейшы за другі (зд. 7-10), але нельга сказаць, што менш цікавы.
🤌🤌