Yaxshi odamlar ko‘p. Qiziq hikoya (Linkedin’da, Sardor Qodirov sahifasida o‘qidim):

“Negaligini bilmayman, lekin buni siz bilan bo‘lishish men uchun muhim — balki bu to‘g‘ri emasdir, ehtimol, menga ijtimoiy tarmoqlardan “detoks” ham kerakdir :)

Yaqinda meni juda qiziqarli bir bobo olib ketdi — yoqimli suhbatdosh, o‘z hayotidan ibratli hikoyaga ega inson. U o‘z oldiga ulkan bir maqsad qo‘ygan — Nazarbekdagi hovlisi hududida kam ta’minlanganlar uchun 20 ta uy qurish. Taksi haydab, topgan daromadini shu qurilishga sarflaydi. Hozirga qadar uchta uy qurib bo‘libdi, to‘rtinchisini boshlagan ekan.

Ko‘plab mijozlari bu hikoyani eshitib, xayriya qilarkan. Bir kuni hatto yo‘lovchisi bo‘lib chiqqan bir kishi unga shifer beribdi, boshqa bir safar esa yo‘lida uchragan santexnik yordam beribdi. Sababchilar :)

Bu juda chiroyli va samimiy hikoya — odamda shunday katta va muhim missiya bo‘lsa, hayot ham boshqacha bo‘ladi. Ishonamanki, u hamma uylar bitib, oilalar joylashgan kunni ko‘radi. Va u oilalarning ko‘pi jamiyatga foyda keltiradigan, halol, mehnatkash insonlarga aylanishiga ham ishonaman.

Buni men o‘z tajribamdan bilaman — bobomiz ham urush yillari uch nafar yetim bolani o‘z uyida tarbiyalagan. Qizig‘i, ularning barchasi keyinchalik professor bo‘ldi. Men esa ularning asrab olinganini 16 yoshimda, tasodifan bilib qolganman. Shungacha esa Zoya xolamning ismi nega ruscha ekani haqida hech o‘ylamagan edim.

Hayot mana shunaqa — unda mana shunday yaxshilik urug‘ini ekuvchilar bor va bu urug‘lar albatta unib chiqadi.

Yaxshilik sizlarga ham hamroh bo‘lsin!”