🎥 «زنده باد قطرنشینان» (۲۰۱۱) ویکتور کوساکفسکی
🔸یکشنبه ۲۰ اسفند
ساعت: ۱۷
🔹مجموعه‌ی «غیرداستانی خلاق» (به کوشش محمدرضا فرزاد)
https://www.tiwall.com/cinematheque/i-vivan-las-antipodas
🔸یکشنبه ۲۰ اسفند
ساعت: ۱۷
🔹مجموعه‌ی «غیرداستانی خلاق» (به کوشش محمدرضا فرزاد)
https://www.tiwall.com/cinematheque/i-vivan-las-antipodas
نزدیک‌ترین راه میان «انتره ریوس» آرژانتین و شانگهای کدام است؟ خیلی ساده؛ خط مستقیمی که از مرکز زمین می‌گذرد. چون این دو سرزمین بر دو سر قُطر کره‌ی ما قرار دارند. در دوسوی متقابل قطری بر خاک زمین. اطراف زمین را آب فرا گرفته است و تنها هشت سرزمین متقاطر بر خشکی واقع‌اند. ویکتور کوساکوفسکی مستندساز بزرگ، این بار در هیات کاشف و سیاحی زبردست ظاهر می‌شود و نگاه ما به دنیا را زیر رو می‌کند و وارونه می سازد. غروب آرامی در انتره‌ریوس نشانی از خیابان‌های باران‌زده و شلوغ شانگهای ندارد. در این فیلم، ساکنان برهوت، همنشین همسایگان آتشفشان می‌شوند و مناظر روح‌بخش طبیعت همنشین هیاهوی دل‌آشوب شهری عظیم. از چشم کالیدوسکوپ استاد کوساکوفسکی به نظاره‌ی جمع دلپذیر اضداد بنشینید.
🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸
جشنواره‌ی فیلم ونیز (فیلم افتتاحیه)
نامزد بهترین فیلم مستند از آکادمی (اسکار) اروپا
جایزه بهترین فیلم مستند آلمان
جشنواره‌ی پیام هایی به بشر سنت پترزبورگ (بهترین فیلم بلند مستند)
جشنواره‌ی گوادالاخارای مکزیک (بهترین فیلم مستند)
جشنواره‌ی فیلم مستند ترو/فالس برزیل (بهترین فیلم مستند)
جشنواره‌ی فیلم مستند تسالونیکی (بهترین فیلم مستند بخش معیشت ها)
جشنواره‌ی فیلم ترِنتو(جایزه‌ی شهر ترنتو برای بهترین فیلم)
جشنواره‌ی فیلم مستند سیلورداکس (جایزه‌ی بهترین بینش سینمایی)
جشنواره‌ی فیلم ریکیاویک ایسلند (جایزه‌ی بهترین فیلم محیط زیستی) و...
و جشنواره‌ی فیلم مستند ایدفا، لایپزیگ، داک پوینت، داک بارسلونا، موزه مدرن نیویورک، زاگرب داکس، دوحه ترایبکا، ماردل پلاتا، کارتاخنا، داک پوینت، داکیوفست، ییهلاوا، شفیلد، هات داکس، ویزیون دورئل، ایندی لیسبوا، پلی داک، صوفیا، ویلنیوس، داکسا، پلنت داک، سیدنی، یوروداک، لیوبلیانا، ادینبورو، مسکو، دوربان، ملبورن، پارنو، فلاهرتیانا، براتیسلاوا و.....
🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹
🎥 «زنده باد قطرنشینان» (۲۰۱۱) ویکتور کوساکفسکی
🔸یکشنبه ۲۰ اسفند
ساعت: ۱۷
🔹مجموعه‌ی «غیرداستانی خلاق» (به کوشش محمدرضا فرزاد)
https://www.tiwall.com/cinematheque/i-vivan-las-antipodas
🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸
جشنواره‌ی فیلم ونیز (فیلم افتتاحیه)
نامزد بهترین فیلم مستند از آکادمی (اسکار) اروپا
جایزه بهترین فیلم مستند آلمان
جشنواره‌ی پیام هایی به بشر سنت پترزبورگ (بهترین فیلم بلند مستند)
جشنواره‌ی گوادالاخارای مکزیک (بهترین فیلم مستند)
جشنواره‌ی فیلم مستند ترو/فالس برزیل (بهترین فیلم مستند)
جشنواره‌ی فیلم مستند تسالونیکی (بهترین فیلم مستند بخش معیشت ها)
جشنواره‌ی فیلم ترِنتو(جایزه‌ی شهر ترنتو برای بهترین فیلم)
جشنواره‌ی فیلم مستند سیلورداکس (جایزه‌ی بهترین بینش سینمایی)
جشنواره‌ی فیلم ریکیاویک ایسلند (جایزه‌ی بهترین فیلم محیط زیستی) و...
و جشنواره‌ی فیلم مستند ایدفا، لایپزیگ، داک پوینت، داک بارسلونا، موزه مدرن نیویورک، زاگرب داکس، دوحه ترایبکا، ماردل پلاتا، کارتاخنا، داک پوینت، داکیوفست، ییهلاوا، شفیلد، هات داکس، ویزیون دورئل، ایندی لیسبوا، پلی داک، صوفیا، ویلنیوس، داکسا، پلنت داک، سیدنی، یوروداک، لیوبلیانا، ادینبورو، مسکو، دوربان، ملبورن، پارنو، فلاهرتیانا، براتیسلاوا و.....
🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹
🎥 «زنده باد قطرنشینان» (۲۰۱۱) ویکتور کوساکفسکی
🔸یکشنبه ۲۰ اسفند
ساعت: ۱۷
🔹مجموعه‌ی «غیرداستانی خلاق» (به کوشش محمدرضا فرزاد)
https://www.tiwall.com/cinematheque/i-vivan-las-antipodas
🎥 «تابستان جالوت» (۲۰۱۰) نیکولاس پردا
🔸چهارشنبه ۲۳ اسفند
ساعت: ۱۷
🔹مجموعه‌ی «غیرداستانی خلاق» (به کوشش محمدرضا فرزاد)
https://www.tiwall.org/cinematheque/tabestan-jaloot
🔸چهارشنبه ۲۳ اسفند
ساعت: ۱۷
🔹مجموعه‌ی «غیرداستانی خلاق» (به کوشش محمدرضا فرزاد)
https://www.tiwall.org/cinematheque/tabestan-jaloot
🎥 «اشباح»، از آثار مهجور و مهم سال‌های نخست بعد از انقلاب حکایت دو مامور ساواک با نام‌های مستعار دکتر و گروهبان (با بازی ناصر آقایی و مهدی فخیم‌زاده) است که پس از انقلاب برای خروج از کشور با گذرنامه جعلی به کلبه‌ای در جنگل می‌گریزند.
🔹 نمایش «اشباح» که با همکاری دانشگاه صدا و سیما ممکن شده فرصت مناسبی‌ست تا پس از سال‌ها با تماشای نسخه‌ای خوب از این فیلم، به زوایای مغفول مانده‌اش پی ببریم و از نو آن را بشناسیم.
🔸چهارشنبه ۲۲ فروردین
ساعت: ۱۶
🔹 همراه با نقد و بررسی با حضور نوید پورمحمدرضا
🔺آزاد و رایگان
🔹 نمایش «اشباح» که با همکاری دانشگاه صدا و سیما ممکن شده فرصت مناسبی‌ست تا پس از سال‌ها با تماشای نسخه‌ای خوب از این فیلم، به زوایای مغفول مانده‌اش پی ببریم و از نو آن را بشناسیم.
🔸چهارشنبه ۲۲ فروردین
ساعت: ۱۶
🔹 همراه با نقد و بررسی با حضور نوید پورمحمدرضا
🔺آزاد و رایگان
کودک وحشی
کارگردان: اثر فرانسوا تروفو
بازیگران: فرانسوا تروفو، ژان پیر کارگول، فرانسواز سنیه، ژان داسته
محصول ۱۹۷۰، ۸۴ دقیقه
ژان میشل فرودون : فرانسوا تروفو همیشه بر این نکته تأکید داشته که در نگاه او بچه‌ها از جایگاه مهمی برخوردارند و در تأیید این مدعا سه فیلم خودش را نیز به آنها اختصاص داده است: «۴۰۰ ضربه»، «پول توجیبی» و همین «کودک وحشی». با این فیلم، او گام به گام با فرایند آموزشی‌ای همراه می‌شود که شاید تک‌بُعدی خواندن آن منصفانه نباشد. هر چند دکتر ایتار سرگرم آموزش به کودکی می‌شود که در جنگل پیدا شده، اما همزمان از همین کودک نیز چیزهایی یاد می‌گیرد، و زمانی‌که او را به خانه می‌آورد، خودش را هم در مقام پژوهشگر و پزشک می‌بیند، هم در مقام معلم و اومانیست. مسئله‌ی «آن‌چه انتقال می‌یابد» آن‌قدر برای تروفو مهم و اساسی است که برای نوشتن این فیلم‌نامه، درگیر پژوهش‌های تاریخی ژرف شده و سعی‌اش بر این بوده که تا حد ممکن وقایع را آن‌گونه که در آن برهه‌ی زمانی اتفاق افتاده‌اند، بازگو کند. این سینماگر برای نخستین بار نقش اصلی خودش را مقابل ژان پیر کارگول جوان (در نقش ویکتور) ایفا می‌کند تا بتواند بازیگر جوانش را داخل خود صحنه‌ها «هدایت کند». استفاده‌ی بسیار خلاقانه از صدای راوی و ارتباط دادن آن به تصویر (که یادآور تجربه‌گرایی‌های «ژول و جیم» است)، و به همان اندازه، انتخاب فیلم‌برداریِ سیاه و سفید که آن روزها اقدامی نامرسوم به شمار می‌رفته، و همچنین استفاده از موسیقی و صدا و بازی با پنجره‌ها، همگی بیانگر این هستند که فرانسوا تروفو، پشت آن کلاسیسیسم ظاهری‌اش و به موازات تأمل در باب زبان گفتاری در «کودک وحشی»، همچنان به تحقیق و پژوهش درباره‌ی زبان سینماتوگرافیک نیز مشغول است.
🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘
🎥 جلوه هایی از سینمای فرانسه با «کودک وحشی» ساخته‌ی فرانسوآ تروفو
🔸به انتخاب و با حضور ژان میشل فرودون (سردبیر سابق مجله کایه دو سینما)
🔹 روز ۲۷ فرودین، ساعت ۱۴:۳۰
🔺آزاد و رایگان
کارگردان: اثر فرانسوا تروفو
بازیگران: فرانسوا تروفو، ژان پیر کارگول، فرانسواز سنیه، ژان داسته
محصول ۱۹۷۰، ۸۴ دقیقه
ژان میشل فرودون : فرانسوا تروفو همیشه بر این نکته تأکید داشته که در نگاه او بچه‌ها از جایگاه مهمی برخوردارند و در تأیید این مدعا سه فیلم خودش را نیز به آنها اختصاص داده است: «۴۰۰ ضربه»، «پول توجیبی» و همین «کودک وحشی». با این فیلم، او گام به گام با فرایند آموزشی‌ای همراه می‌شود که شاید تک‌بُعدی خواندن آن منصفانه نباشد. هر چند دکتر ایتار سرگرم آموزش به کودکی می‌شود که در جنگل پیدا شده، اما همزمان از همین کودک نیز چیزهایی یاد می‌گیرد، و زمانی‌که او را به خانه می‌آورد، خودش را هم در مقام پژوهشگر و پزشک می‌بیند، هم در مقام معلم و اومانیست. مسئله‌ی «آن‌چه انتقال می‌یابد» آن‌قدر برای تروفو مهم و اساسی است که برای نوشتن این فیلم‌نامه، درگیر پژوهش‌های تاریخی ژرف شده و سعی‌اش بر این بوده که تا حد ممکن وقایع را آن‌گونه که در آن برهه‌ی زمانی اتفاق افتاده‌اند، بازگو کند. این سینماگر برای نخستین بار نقش اصلی خودش را مقابل ژان پیر کارگول جوان (در نقش ویکتور) ایفا می‌کند تا بتواند بازیگر جوانش را داخل خود صحنه‌ها «هدایت کند». استفاده‌ی بسیار خلاقانه از صدای راوی و ارتباط دادن آن به تصویر (که یادآور تجربه‌گرایی‌های «ژول و جیم» است)، و به همان اندازه، انتخاب فیلم‌برداریِ سیاه و سفید که آن روزها اقدامی نامرسوم به شمار می‌رفته، و همچنین استفاده از موسیقی و صدا و بازی با پنجره‌ها، همگی بیانگر این هستند که فرانسوا تروفو، پشت آن کلاسیسیسم ظاهری‌اش و به موازات تأمل در باب زبان گفتاری در «کودک وحشی»، همچنان به تحقیق و پژوهش درباره‌ی زبان سینماتوگرافیک نیز مشغول است.
🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘
🎥 جلوه هایی از سینمای فرانسه با «کودک وحشی» ساخته‌ی فرانسوآ تروفو
🔸به انتخاب و با حضور ژان میشل فرودون (سردبیر سابق مجله کایه دو سینما)
🔹 روز ۲۷ فرودین، ساعت ۱۴:۳۰
🔺آزاد و رایگان
اوقات تابستانی
کارگردان: اُلیویه آسایاس
بازیگران: شارل برلینگ، ژولیت بینوش، ژرمی رنیه، ادیت اسکوب
محصول ۲۰۰۸، ۱۰۰ دقیقه
ژان میشل فرودون: دو برادر و یک خواهر، هر کدام در شرایط بسیار متفاوتی زندگی را سپری می‌کنند، اما به بهانه‌ی برگزاری جشن تولد ۷۵ سالگی مادرشان در ملک بزرگ خانوادگی که مملو از اشیاء متعلق به دوران‌های گذشته، اسباب و اثاثیه‌ی گران‌قیمت، تابلوهای کوچک نفیس یا اشیاء خاطره‌انگیز است، همدیگر را ملاقات می‌کنند. با مرگ مادر، به‌رغم رنجی که می‌برند و احترامی که برای یکدیگر قائلند، بر سر اتخاذ تصمیم درست درباره‌ی این مکان و متعلقات آن و همچنین درباره‌ی زنی که سال‌ها در آنجا به کار و فعالیت مشغول بوده، اختلاف نظر پیدا می‌کنند. بسیار فراتر از بحث ارث و میراث، پرسشی که آسایاس مطرح می‌کند در باب این است که چه چیزی می‌تواند و می‌بایست از نسلی به نسل دیگر منتقل شود و در این میان، نقش افراد، اشیاء، خاطرات، واژه‌ها و تصاویر چیست. آسایس به اتکای بازی درخشان بازیگران، بار مسئولیت پرسشی را به دوش می‌کشد که در سینمای فرانسه مرسوم است: با خانه‌ی پدری چه باید کرد؟ کارگردان پاسخی بسیار اصیل برای این پرسش ارائه می‌کند که نه نوستالژیک است نه ویرانگر؛ پاسخی حاکی از اینکه چطور می‌توان به شیوه‌ای ظریف و منقلب‌کننده با چالش ارتباط با گذشته مواجه شد و این ضرورت را درک کرد که باید میراث گذشتگان را به دوش کشید و البته ضرورتی نه چندان کم‌اهمیت‌تر را نیز مد نظر قرار داد و نگذاشت آدم‌ها و چیزهایی که پیش از ما آمده‌اند، بر دوش زندگی نسل‌های جوان سنگینی کنند.
🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘
🎥 جلوه هایی از سینمای فرانسه با «اوقات تابستانی» ساخته‌ی الیویه آسایاس
🔸به انتخاب و با حضور ژان میشل فرودون (سردبیر سابق مجله کایه دو سینما)
🔹 روز ۲۷ فروردین، ساعت ۱۶:۳۰
🔺آزاد و رایگان
کارگردان: اُلیویه آسایاس
بازیگران: شارل برلینگ، ژولیت بینوش، ژرمی رنیه، ادیت اسکوب
محصول ۲۰۰۸، ۱۰۰ دقیقه
ژان میشل فرودون: دو برادر و یک خواهر، هر کدام در شرایط بسیار متفاوتی زندگی را سپری می‌کنند، اما به بهانه‌ی برگزاری جشن تولد ۷۵ سالگی مادرشان در ملک بزرگ خانوادگی که مملو از اشیاء متعلق به دوران‌های گذشته، اسباب و اثاثیه‌ی گران‌قیمت، تابلوهای کوچک نفیس یا اشیاء خاطره‌انگیز است، همدیگر را ملاقات می‌کنند. با مرگ مادر، به‌رغم رنجی که می‌برند و احترامی که برای یکدیگر قائلند، بر سر اتخاذ تصمیم درست درباره‌ی این مکان و متعلقات آن و همچنین درباره‌ی زنی که سال‌ها در آنجا به کار و فعالیت مشغول بوده، اختلاف نظر پیدا می‌کنند. بسیار فراتر از بحث ارث و میراث، پرسشی که آسایاس مطرح می‌کند در باب این است که چه چیزی می‌تواند و می‌بایست از نسلی به نسل دیگر منتقل شود و در این میان، نقش افراد، اشیاء، خاطرات، واژه‌ها و تصاویر چیست. آسایس به اتکای بازی درخشان بازیگران، بار مسئولیت پرسشی را به دوش می‌کشد که در سینمای فرانسه مرسوم است: با خانه‌ی پدری چه باید کرد؟ کارگردان پاسخی بسیار اصیل برای این پرسش ارائه می‌کند که نه نوستالژیک است نه ویرانگر؛ پاسخی حاکی از اینکه چطور می‌توان به شیوه‌ای ظریف و منقلب‌کننده با چالش ارتباط با گذشته مواجه شد و این ضرورت را درک کرد که باید میراث گذشتگان را به دوش کشید و البته ضرورتی نه چندان کم‌اهمیت‌تر را نیز مد نظر قرار داد و نگذاشت آدم‌ها و چیزهایی که پیش از ما آمده‌اند، بر دوش زندگی نسل‌های جوان سنگینی کنند.
🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘
🎥 جلوه هایی از سینمای فرانسه با «اوقات تابستانی» ساخته‌ی الیویه آسایاس
🔸به انتخاب و با حضور ژان میشل فرودون (سردبیر سابق مجله کایه دو سینما)
🔹 روز ۲۷ فروردین، ساعت ۱۶:۳۰
🔺آزاد و رایگان
خاموشی دریا
کارگردان: ژان پیر ملویل
بازیگران: هوارد ورنون، نیکل استفان، ژان ماری روبن
محصول ۱۹۴۹، ۸۶ دقیقه
ژان میشل فرودون: این فیلم اقتباسی است از رمانی به همین نام که در سال ۱۹۴۲ و در جریان اشغال فرانسه به‌دست نازی‌ها، مخفیانه منتشر شد. نام نویسنده‌ی این کتاب، ورکور، همچون نام کارگردان این فیلم، ملویل، هر دو نام‌های مستعار اعضای نهضت مقاومت فرانسه هستند. کتاب نیز همچون فیلم روایت‌گر روابط پیچیده بین یک افسر آلمانی با یک پیرمرد و برادرزاده‌اش است که این افسر آلمانی در خانه‌شان زندگی می‌کند. به‌تدریج، نفرت از این اشغالگر با بده‌بستان‌های دیگری در هم می‌آمیزد که ماهیت‌شان متفاوت است؛ بده‌بستان‌هایی که بدون زدودن دشمنی بین شخصیت‌‌ها، احتمالاتی را دال بر اشتراک نظر به منصه‌ی ظهور می‌رساند که احساسات و فرهنگ نیز در آن برای خود سهمی دارند. این فیلم، که نخستین اثر ژان پیر ملویلی به شمار می‌رود که بعدها و به‌ویژه با فیلم‌های گنگستری و البته با فیلم بزرگی درباره‌ی نهضت مقاومت، «ارتش سایه‌ها»، به یکی از بزرگ‌ترین سینماگران فرانسویِ پساجنگ بدل می‌شود، به عنوان پیشگام موج نو به شمار می‌رود. فیلم در واقع بدون امکانات مالی و بدون مجوز رسمی فیلم‌برداری شده است، و با تأکید بر سلایق زیبایی‌شناختی‌اش و چشم‌پوشی از قواعد فنی، نشان از ساخته‌ای «وحشی» دارد که پیش‌درآمدی است بر آن آزادی‌ای که ده سال بعد، سینماگران جوانِ برآمده از «کایه دو سینما» آن را محقق خواهند کرد – و در ادامه‌ی آن، ژان پیر ملویل نیز در اقدامی منطقی در «از نفس افتاده»ی ژان لوک گدار حضور خواهد یافت.
🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘
🎥 جلوه هایی از سینمای فرانسه با «خاموشی دریا» ساخته‌ی ژان پیر ملویل
🔸به انتخاب و با حضور ژان میشل فرودون (سردبیر سابق مجله کایه دو سینما)
🔹 روز ۲۸ فرودین، ساعت ۱۴:۳۰
🔺آزاد و رایگان
کارگردان: ژان پیر ملویل
بازیگران: هوارد ورنون، نیکل استفان، ژان ماری روبن
محصول ۱۹۴۹، ۸۶ دقیقه
ژان میشل فرودون: این فیلم اقتباسی است از رمانی به همین نام که در سال ۱۹۴۲ و در جریان اشغال فرانسه به‌دست نازی‌ها، مخفیانه منتشر شد. نام نویسنده‌ی این کتاب، ورکور، همچون نام کارگردان این فیلم، ملویل، هر دو نام‌های مستعار اعضای نهضت مقاومت فرانسه هستند. کتاب نیز همچون فیلم روایت‌گر روابط پیچیده بین یک افسر آلمانی با یک پیرمرد و برادرزاده‌اش است که این افسر آلمانی در خانه‌شان زندگی می‌کند. به‌تدریج، نفرت از این اشغالگر با بده‌بستان‌های دیگری در هم می‌آمیزد که ماهیت‌شان متفاوت است؛ بده‌بستان‌هایی که بدون زدودن دشمنی بین شخصیت‌‌ها، احتمالاتی را دال بر اشتراک نظر به منصه‌ی ظهور می‌رساند که احساسات و فرهنگ نیز در آن برای خود سهمی دارند. این فیلم، که نخستین اثر ژان پیر ملویلی به شمار می‌رود که بعدها و به‌ویژه با فیلم‌های گنگستری و البته با فیلم بزرگی درباره‌ی نهضت مقاومت، «ارتش سایه‌ها»، به یکی از بزرگ‌ترین سینماگران فرانسویِ پساجنگ بدل می‌شود، به عنوان پیشگام موج نو به شمار می‌رود. فیلم در واقع بدون امکانات مالی و بدون مجوز رسمی فیلم‌برداری شده است، و با تأکید بر سلایق زیبایی‌شناختی‌اش و چشم‌پوشی از قواعد فنی، نشان از ساخته‌ای «وحشی» دارد که پیش‌درآمدی است بر آن آزادی‌ای که ده سال بعد، سینماگران جوانِ برآمده از «کایه دو سینما» آن را محقق خواهند کرد – و در ادامه‌ی آن، ژان پیر ملویل نیز در اقدامی منطقی در «از نفس افتاده»ی ژان لوک گدار حضور خواهد یافت.
🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘
🎥 جلوه هایی از سینمای فرانسه با «خاموشی دریا» ساخته‌ی ژان پیر ملویل
🔸به انتخاب و با حضور ژان میشل فرودون (سردبیر سابق مجله کایه دو سینما)
🔹 روز ۲۸ فرودین، ساعت ۱۴:۳۰
🔺آزاد و رایگان
جیب‌بر
کارگردان: روبر برسون
بازیگران: مارتن لاسال، ماریکا گرین، ژان پلگری، پیر له‌ماری، کاساژی
محصول ۱۹۵۹، ۷۹ دقیقه
ژان میشل فرودون: مردی جوان با اطمینان از اینکه وابسته به طیف نخبگان فراقانونی است، به جیب‌بری مشغول می‌شود و آن را توأمان همچون یک هنر و ورزش آریستوکراتیک و نیز راهی برای امرار معاش می‌بیند. پس از مواجهه با یک پلیس فیلسوف و یک دوست اخلاق‌گرا، راه گریز از این مسیر ویرانگر را در احساسات زنی جوان می‌جوید. «جیب‌بر»، پنجمین فیلم بلند روبر برسون، اولین فیلم اوست که فیلم‌نامه‌اش را بدون الهام از یک رمان خاص نوشته است- هر چند البته زیادند کسانی که در این فیلم نیز ردپایی از تأثیر داستایوفسکی مشاهده کرده‌اند، که یکی از نویسندگانی به شمار می‌رود که برسون بیشترین ارجاع را به آنها داشته است. «جیب‌بر» علاوه بر اینکه، به لطف قدرت بازیگری دو پروتاگونیست اصلی آن، نشان از اجرای بی‌نقص سبک برسون دارد که سینمای او را بدل به زیبایی‌ای بی‌بدیل می‌کند، داستانی آموزشی نیز به شمار می‌رود: از سویی، فنون و شیوه‌ها و نتایج گوناگون دزدی را با دقتی آن‌چنان وسوا‌س‌گونه نشان داده شده‌اند که به کورئوگرافی می‌مانند، و از سوی دیگر، آموزش زندگی و زندگی اجتماعی‌ست، بر اساس رابطه‌ی بین شخصیت اصلی و سه «استاد» بسیار متفاوتی که با آنها سروکار دارد.
🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘
🎥 جلوه هایی از سینمای فرانسه با «جیب بر» ساخته‌ی روبر برسون
🔸به انتخاب و با حضور ژان میشل فرودون (سردبیر سابق مجله کایه دو سینما)
🔹 روز ۲۹ فرودین، ساعت ۱۴:۳۰
🔺آزاد و رایگان
کارگردان: روبر برسون
بازیگران: مارتن لاسال، ماریکا گرین، ژان پلگری، پیر له‌ماری، کاساژی
محصول ۱۹۵۹، ۷۹ دقیقه
ژان میشل فرودون: مردی جوان با اطمینان از اینکه وابسته به طیف نخبگان فراقانونی است، به جیب‌بری مشغول می‌شود و آن را توأمان همچون یک هنر و ورزش آریستوکراتیک و نیز راهی برای امرار معاش می‌بیند. پس از مواجهه با یک پلیس فیلسوف و یک دوست اخلاق‌گرا، راه گریز از این مسیر ویرانگر را در احساسات زنی جوان می‌جوید. «جیب‌بر»، پنجمین فیلم بلند روبر برسون، اولین فیلم اوست که فیلم‌نامه‌اش را بدون الهام از یک رمان خاص نوشته است- هر چند البته زیادند کسانی که در این فیلم نیز ردپایی از تأثیر داستایوفسکی مشاهده کرده‌اند، که یکی از نویسندگانی به شمار می‌رود که برسون بیشترین ارجاع را به آنها داشته است. «جیب‌بر» علاوه بر اینکه، به لطف قدرت بازیگری دو پروتاگونیست اصلی آن، نشان از اجرای بی‌نقص سبک برسون دارد که سینمای او را بدل به زیبایی‌ای بی‌بدیل می‌کند، داستانی آموزشی نیز به شمار می‌رود: از سویی، فنون و شیوه‌ها و نتایج گوناگون دزدی را با دقتی آن‌چنان وسوا‌س‌گونه نشان داده شده‌اند که به کورئوگرافی می‌مانند، و از سوی دیگر، آموزش زندگی و زندگی اجتماعی‌ست، بر اساس رابطه‌ی بین شخصیت اصلی و سه «استاد» بسیار متفاوتی که با آنها سروکار دارد.
🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘
🎥 جلوه هایی از سینمای فرانسه با «جیب بر» ساخته‌ی روبر برسون
🔸به انتخاب و با حضور ژان میشل فرودون (سردبیر سابق مجله کایه دو سینما)
🔹 روز ۲۹ فرودین، ساعت ۱۴:۳۰
🔺آزاد و رایگان
مردی که فریاد می‌کشد
کارگردان: محمد صالح هارون
بازیگران: یوسف جائورو، دیوک کوما، امیل آبوسولو ام‌بو، حاجی فاطمه آن‌گوآ
محصول ۲۰۱۰، ۹۲ دقیقه
ژان میشل فرودون: آدم، قهرمان پیشین شنا، در حال حاضر به عنوان ناجی غریق در استخر هتلی بزرگ مشغول کار است و همزمان درگیر تربیت پسرش، عبدل، نیز هست، جوانی که گاه با او تن به رقابت نیز می‌دهد. با تغییر مالکیت هتل، کل نظام ارزش‌محور و شخصیت‌مدارانه‌ی آدم دچار بحران می‌شود و او را وادار به کاری می‌کند که نگاه تحقیرآمیزی به آن دارد و در این مسیر، پسرش را رقیبی تهدیدکننده می‌بیند و سپس، با ورود شورشیان به شهر، با این اخطار مواجه می‌شود که باید عبدل را به جنگ شورشیان بفرستد. «مردی که فریاد می‌کشد» با آن‌که پیوندی مستحکم با واقعیات معاصر آفریقا دارد، توأمان حکایتی اسطوره‌ای و جهانشمول درباره‌ی مسئولیت پدران و دوراهی‌های دراماتیکی است که در برخی شرایط، زاییده‌ی رابطه‌ی بین نسل‌ها هستند. این اثر سینماگر بزرگ آفریقایی، محمد صالح هارون، که در جشنواره‌ی کن ۲۰۱۰ نیز جایزه‌ای دریافت کرد، از منظر سوژه، بازیگران، کارگردان و مکان فیلم‌برداری، بی‌شک محصول کشور چاد به شمار می‌رود. این فیلم که بخش عمده‌ی هزینه‌ی تولید آن را فرانسوی‌ها پرداخت کرده‌اند، همچنین نمونه‌ای است از نحوه‌ی سیاست‌گذاری فرانسه مبنی بر اینکه در حوزه‌ی سینما، چگونه می‌توان در ارائه‌ی شیوه‌های بیانی اصیل و باورپذیر در کشورهای گوناگون از جمله کشورهای آفریقایی همکاری و مشارکت داشت.
🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘
🎥 جلوه هایی از سینمای فرانسه با «مردی که فریاد می کشد» ساخته‌ی محمد صالح هارون
🔸به انتخاب و با حضور ژان میشل فرودون (سردبیر سابق مجله کایه دو سینما)
🔹 روز ۲۹ فرودین، ساعت ۱۶:۳۰
🔺آزاد و رایگان
کارگردان: محمد صالح هارون
بازیگران: یوسف جائورو، دیوک کوما، امیل آبوسولو ام‌بو، حاجی فاطمه آن‌گوآ
محصول ۲۰۱۰، ۹۲ دقیقه
ژان میشل فرودون: آدم، قهرمان پیشین شنا، در حال حاضر به عنوان ناجی غریق در استخر هتلی بزرگ مشغول کار است و همزمان درگیر تربیت پسرش، عبدل، نیز هست، جوانی که گاه با او تن به رقابت نیز می‌دهد. با تغییر مالکیت هتل، کل نظام ارزش‌محور و شخصیت‌مدارانه‌ی آدم دچار بحران می‌شود و او را وادار به کاری می‌کند که نگاه تحقیرآمیزی به آن دارد و در این مسیر، پسرش را رقیبی تهدیدکننده می‌بیند و سپس، با ورود شورشیان به شهر، با این اخطار مواجه می‌شود که باید عبدل را به جنگ شورشیان بفرستد. «مردی که فریاد می‌کشد» با آن‌که پیوندی مستحکم با واقعیات معاصر آفریقا دارد، توأمان حکایتی اسطوره‌ای و جهانشمول درباره‌ی مسئولیت پدران و دوراهی‌های دراماتیکی است که در برخی شرایط، زاییده‌ی رابطه‌ی بین نسل‌ها هستند. این اثر سینماگر بزرگ آفریقایی، محمد صالح هارون، که در جشنواره‌ی کن ۲۰۱۰ نیز جایزه‌ای دریافت کرد، از منظر سوژه، بازیگران، کارگردان و مکان فیلم‌برداری، بی‌شک محصول کشور چاد به شمار می‌رود. این فیلم که بخش عمده‌ی هزینه‌ی تولید آن را فرانسوی‌ها پرداخت کرده‌اند، همچنین نمونه‌ای است از نحوه‌ی سیاست‌گذاری فرانسه مبنی بر اینکه در حوزه‌ی سینما، چگونه می‌توان در ارائه‌ی شیوه‌های بیانی اصیل و باورپذیر در کشورهای گوناگون از جمله کشورهای آفریقایی همکاری و مشارکت داشت.
🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘🔘
🎥 جلوه هایی از سینمای فرانسه با «مردی که فریاد می کشد» ساخته‌ی محمد صالح هارون
🔸به انتخاب و با حضور ژان میشل فرودون (سردبیر سابق مجله کایه دو سینما)
🔹 روز ۲۹ فرودین، ساعت ۱۶:۳۰
🔺آزاد و رایگان