codacker.ir
1.38K subscribers
2 photos
6 files
59 links
محتوای آموزشی امنیت سایبری
🤟 هک یه ابزار نیست. یه طرز فکره.

کانال یوتیوب:
https://www.youtube.com/@codacker-plus

سایت :
Https://codacker.ir

پشتیبانی :
@codacker_support
Download Telegram
🔍 **شناسایی زیردامنه‌های مخفی با تکنیک Certificate Transparency**

وقتی یه شرکت فکر می‌کنه زیردامنه‌هاش مخفیه، ولی خودش همه رو توی لاگ‌های عمومی SSL ثبت کرده! 🎯

---

**Certificate Transparency (CT)** یه سیستم عمومیه که هر گواهی SSL صادرشده رو ثبت می‌کنه. این یعنی حتی اگه یه زیردامنه توی DNS عمومی نباشه، اگه براش SSL گرفته باشن، ردپاش موجوده.

خیلی از تیم‌های امنیتی این منبع رو نادیده می‌گیرن در حالی که گاهی زیردامنه‌های staging، dev، یا internal که نباید public باشن، اینجا لو میرن.

ترکیب این روش با DNS bruteforce و subdomain permutation، پوشش شناسایی رو چند برابر می‌کنه. نکته کلیدی: فقط به یه منبع تکیه نکن.

---

💻 **مثال عملی:**
```bash
# استفاده از crt.sh برای استخراج زیردامنه‌ها
curl -s "https://crt.sh/?q=%.target.com&output=json" | jq -r '.[].name_value' | sort -u

# یا با subfinder (ترکیب چند منبع)
subfinder -d target.com -sources crtsh,certspotter -silent
```

---

🔗 **ابزار/منبع:** crt.sh | subfinder | certspotter.com

#Recon #OSINT #اطلاعات_باز #CertificateTransparency #Subdomain

@codacker_ir

―――――――――――――――――
🎓 مسترکلاس یادگیری هک از صفر تا حرفه‌ای
🔗 codacker.ir/product/hs-masterclass
❤5👍1
🏹 **تکنیک‌های شکار باگ که مبتدی‌ها نادیده می‌گیرن**

اکثر هانترهای تازه‌کار مستقیم میرن سراغ XSS و SQLi، ولی باگ‌های جذاب‌تر جای دیگه‌ان.

**IDOR اولین دوست شماست**
وقتی یه endpoint داری مثل `/api/user/1234/profile`، همون لحظه باید عدد رو عوض کنی. این ساده‌ترین و پردرآمدترین باگ برای شروعه. شرکت‌ها هنوز هم این اشتباه رو تکرار می‌کنن.

**به Response‌ها بیشتر از Request‌ها نگاه کن**
خیلی وقتا سرور اطلاعات اضافی برمی‌گردونه که توی UI نمایش داده نمیشه. ایمیل ادمین، توکن‌های داخلی، یا فیلدهای حساس. Burp رو باز کن و هر response رو کامل بخون.

**جاهایی که همه رد میشن**
فایل‌های JS، صفحات 403، endpoint‌های قدیمی توی robots.txt و sitemap.xml. اینا معدن طلای واقعی‌ان چون رقابت کمتره.

💻 **مثال عملی:**
```bash
# پیدا کردن endpoint‌های پنهان از فایل‌های JS
cat target.js | grep -oE '"\/api\/[^"]+' | sort -u

# تست سریع IDOR
for i in {1..100}; do curl -s "https://target.com/api/user/$i" | grep -q "email" && echo "IDOR at user $i"; done
```

🔗 **ابزار/منبع:** Burp Suite + LinkFinder

#BugHunting #هانت #Recon #IDOR

@codacker_ir

―――――――――――――――――
🎓 مسترکلاس یادگیری هک از صفر تا حرفه‌ای
🔗 codacker.ir/product/hs-masterclass
❤2👍1👏1
قبل از اولین حمله، مهاجم فقط نگاه می‌کنه


سال ۲۰۱۱، قبل از اینکه گروه Anonymous سرورهای HBGary Federal رو از پا دربیاره، هیچ اکسپلویتی اجرا نشد. هیچ پورتی اسکن نشد. اونا فقط نشستن و اطلاعات جمع کردن — ایمیل‌های عمومی، اسم کارمندا، سیستم CMS سایت. همین کافی بود که کل عملیات رو طراحی کنن.

---

Recon یعنی شناخت هدف قبل از هر اقدامی. دو نوع داره:
**Passive Recon** — هیچ ترافیکی به سمت هدف نمی‌ره. فقط از منابع عمومی اطلاعات جمع می‌کنی. موتور جستجو، LinkedIn، WHOIS، آرشیو وب. هدف هیچ‌وقت نمی‌فهمه کسی داره نگاهش می‌کنه.

**Active Recon** — مستقیم با سیستم هدف تعامل داری. پورت‌اسکن، DNS enumeration، fingerprinting. سریع‌تره، اما ردپا می‌ذاره.

---

اکثرا اینجا اشتباه می‌کنن: سریع می‌رن سراغ ابزار. Nmap رو باز می‌کنن و شروع می‌کنن به اسکن — در حالی که هنوز نمی‌دونن دارن چی رو اسکن می‌کنن. Recon پایه همیشه از Passive شروع می‌شه.

یه نقطه‌ی شروع ساده برای passive recon روی یه دامنه:

```
whois target.com
```
```
curl https://web.archive.org/web/*/target.com
```

این دو خط، بدون اینکه یه بسته‌ی واحد به سمت هدف بره، می‌تونن ساختار زیرساخت، تاریخچه‌ی سایت، و حتی ایمیل‌های ادمین رو بهت بدن.

---

هر هدفی یه سطح حمله داره. Recon یعنی پیدا کردن اون سطح — قبل از اینکه کسی بفهمه داری دنبالش می‌گردی.

#Recon

@codacker\_ir

**هک یه ابزار نیست. یه طرز فکره.**
❤5👍3
**وقتی یه باگ‌بانتی‌هانتر ۴۷۳ ساب‌دامین پیدا کرد که تیم امنیتی ازشون خبر نداشت**

یه پنتستر رو تصور کن که روی یه شرکت بزرگ کار می‌کنه. اسکوپ رسمی: فقط `app.example.com`. اما اون قبل از هر چیز دیگه‌ای، subdomain enum می‌زنه — و پیداش می‌کنه: `staging-internal.example.com`، روی یه سرور قدیمی، بدون احراز هویت، با دیتابیس باز.

---

**ساب‌دامین چیه و چرا مهمه؟**

هر سازمان بزرگ ده‌ها یا صدها ساب‌دامین داره — بعضیاشون فراموش‌شده، بعضیاشون تست، بعضیاشون production بدون هیچ hardening‌ای. همین ساب‌دامین‌های فراموش‌شده معمولاً بهترین entry point هستن. وقتی روی `example.com` کار می‌کنی، فقط روی `www` وقت نذار.

---

**دو ابزار اصلی: Amass و Subfinder**

**Subfinder** سریعه، سبکه، و با passive sources مثل VirusTotal، Shodan، CertSpotter و چند ده منبع دیگه کار می‌کنه.
**Amass** سنگین‌تره، قابلیت active enumeration هم داره، و برای کارهای جدی‌تر مناسب‌تره.

اینجاست که اکثرا اشتباه می‌کنن — فقط یکی رو اجرا می‌کنن و فکر می‌کنن کارشون تمومه. ترکیب این دو، پوشش خیلی بهتری می‌ده.

---

**نصب و اجرا:**

```bash
# نصب Subfinder
go install -v github.com/projectdiscovery/subfinder/v2/cmd/subfinder@latest

# نصب Amass
go install -v github.com/owasp-amass/amass/v4/...@master

# اجرای ترکیبی و خروجی یکپارچه
subfinder -d example.com -o subfinder_out.txt
amass enum -passive -d example.com -o amass_out.txt

# ادغام و حذف تکراری‌ها
cat subfinder_out.txt amass_out.txt | sort -u > all_subs.txt
```

خروجی `all_subs.txt` رو مستقیم می‌تونی بدی به `httpx` تا ببینی کدوم‌ها live هستن — اینجاست که کار واقعی شروع می‌شه.

---

#Recon

@codacker_ir

**هک یه ابزار نیست. یه طرز فکره.**
❤2👍2
یه ساعت پورت‌اسکن رو یه ‎IP‎ که مال ‎Cloudflare‎ بوده، نه هدف

یه بار روی یه پروگرام ‎bug‎ ‎bounty‎، سه ساعت داشتم روی یه ‎IP‎ دیپ اسکن می‌زدم — پورت‌ها، سرویس‌ها، همه‌چی. آخرش فهمیدم اون ‎IP‎ مال ‎Akamai‎ بوده، نه سرور واقعی هدف. کل نتیجه‌ی اسکنم شده بود اطلاعات زیرساخت یه شرکت ‎CDN‎ که هیچ ربطی به ‎scope‎ نداشت.

اینجاست که اکثرا اشتباه می‌کنن: لیست ‎subdomain‎ رو ‎resolve‎ می‌کنن، ‎IP‎ می‌گیرن، و مستقیم می‌رن سراغ ‎nmap‎ و اسکن عمیق — بدون اینکه چک کنن این ‎IP‎ اصلاً پشت ‎CDN‎ هست یا نه. نتیجه؟ وقت، رقاله، و گاهی حتی ‎abuse‎ ‎report‎ از طرف ‎Cloudflare‎ یا ‎Akamai‎ بابت اسکن سرورهاشون.

راه‌حل ساده‌ست: قبل از هر اسکنی، ‎IP‎ رو در برابر رنج‌های شناخته‌شده‌ی ‎CDN‎ چک کن. با httpx می‌تونی مستقیم ‎CDN‎ ‎detection‎ بگیری:

httpx -l ips.txt -cdn -json | jq 'select(.cdn==false)'


یا با ابزار cdncheck از ‎ProjectDiscovery‎، یه پاس سریع رو کل لیست بزن و فقط ‎IP‎‌هایی که ‎false‎ برمی‌گردونن رو نگه دار — یعنی همونایی که واقعاً دارایی هدفن، نه یه ‎edge‎ ‎node‎ از یه شبکه‌ی توزیع‌شده.

این یه قدم، بین کسایی که وقتشون رو رو ‎noise‎ می‌سوزونن و کسایی که مستقیم می‌رن سراغ دارایی واقعی، خط می‌کشه.

#‎Recon‎

@‎codacker_ir‎

هک یه ابزار نیست. یه طرز فکره.
❤3