🟡 دوره کاربردی و کوتاه مدت «مثل خردمندان اندیشیدن»

➖ هشت کلاسِ چهار ساعته | آنلاین

➖ اساتید دوره:
اردشیر منصوری، حسین بیات، مهدی خسروانی، حامد صفایی پور، علی اکبر ترابیان، محمدرضا واعظ، امید کشمیری، سبحان هوشیار

-تمرکز این دوره بر مساله محور بودن و کاربرد برای زندگی شخصی، شغل و کسب‌و‌کار است.

✅ فرصت ورود به دوره آشنایی با «حرفه تسهیلگری گفت و گو» و ...

✅ نکات مهم را در بنر بالا ببینید.

📥 برای ثبت‌نام و اطلاع از تخفیف‌ها به آیدی زیر پیام دهید:
@samaneh_houshiyar

خانه خرد و خیال | @kheradvakhiyal
اینستاگرام || توییتر
🔚

✔️دین‌آنلاین برگزار می‌کند:

🔻 «دربارهٔ چه صحبت کنم؟»

با حضور فرهاد شفتی
با اجرای تک‌نوازی تنبور

به میزبانی نورا نوری‌صفت


سه شنبه سوم تیر ساعت ۲۱
از صفحه اینستاگرام دین‌آنلاین

https://www.instagram.com/dinonline


🆔 @dinonline

دربارهٔ چه صحبت کنم؟ (فایل صوتی)

✔️دین‌آنلاین برگزار می‌کند:

🔻 «دربارهٔ چه صحبت کنم؟»

با حضور فرهاد شفتی
با اجرای تک‌نوازی تنبور

به میزبانی نورا نوری‌صفت


سه شنبه سوم تیر ساعت ۲۱
از صفحه اینستاگرام دین‌آنلاین

https://www.instagram.com/dinonline


🆔 @dinonline

.🔻گناه نابخشودنی خیانت
✍ سروش دباغ

✔️«دریغ است ایران که ویران شود
کُنام پلنگان و شیران شود
همه سر به سر تن به کشتن دهیم
از آن به که کشور به دشمن دهیم»

ساعاتی پیش، پس از دوازده روز جنگ خانمانسوز و ویرانگرِ اسرائیل و ایران، جنگی که با تجاوز آشکار و ظالمانۀ ارتش اسرائیل به خاک میهن عزیزمان ایران آغاز شد، خوشبختانه آتش بس برقرار شده است. امیدواریم این آتش بس موقت نقض نشود و دوام پیدا کند و از پیِ آن، صلح برقرار گردد و هموطنان ما روی آرامش و امنیت را بخود ببینند.

بجدّ امیدوارم حاکمان ما و زعمای قوم، از تجربۀ جنگِ اخیر درس بگیرند، قدر این مردمِ شریف و نجیب و وطن دوست را بدانند؛ در سیاست های داخلی و خارجی خود تجدید نظر اساسی کنند و شیوه ای از حکمرانی را اختیار کنند که افزایش «خیر عمومی» و کاهش درد و رنج را برای عموم شهروندان به همراه داشته باشد.

ایران زمین چند هزار سال قدمت دارد و واجد فرهنگ پر برگ و ستبری است. چنانکه حکیم فردوسی هزار سال قبل سروده، ایرانیان تن به کشتن می دهند، اما کشور را به دشمنِ آب و خاک نمیدهند. از اینرو، خیانت به این آب و خاک، به نزد اکثریت مطلقِ ایرانیان، گناهی نابخشودنی و فراموش نشدنی است.

اعضای سازمان مجاهدین خلق، در جریان جنگ هشت سالۀ ایران و عراق، با دشمن متجاوز همکاری کردند و برای همیشه از چشم خلایق افتادند. در جریان جنگ اخیر نیز، جماعتی که دم از ایرانیت و سلطنت می زدند و « بی بی بزن» می گفتند، از دشمن متجاوز آشکارا حمایت می کردند؛ با این خیال خام که جنایتکار جنگیِ بین المللی و سربازانش میتوانند برای ما آزادی و دموکراسی بیاورند؛ جا پای سازمان مجاهدین گذاشتند، قافیه را سخت باختند و تتمۀ آبروی خود را بردند.

« کارم از گریه گذشته است، بدان می خندم». فردی که میراث دار آخرین خانوادۀ سلطنتی در این کشور است - نهاد سلطنت و پادشاهی ای که در درازنای تاریخ این مرز و بوم، حافظ کیان و یکپارچگی سرزمینی بوده - آشکارا از حملۀ اسرائیل به خاک کشور دفاع می کند؛ به دروغ می گوید در این جنگ غیر نظامیان کشته نشده اند، از گل نازک تر به ارتش اسرائیل نمی گوید و جنایات آنها در کشتار غیر نظامیان را محکوم نمی کند و در عین حال، سودای بازگشت به مملکت و پذیرفته شدن از سوی قاطبۀ ایرانیان وطن دوست را در سر می پروراند. زهی خیال باطل!

رضا پهلوی در روزهای اولِ جنگ اخیر، از هموطنان خواست که شورش و اعتصاب کنند تا از پی تضعیف حکومت مرکزی و آشفته و پریشان شدنِ امور مملکتی، لابد فضا برای بازگشت او و تیر و طایفه اش فراهم گردد. اگر او  قدری با فرهنگ و تاریخ این ملک و ملت آشنا بود، می دانست که ایرانیان، به رغم انتقادات خرد و درشتِ بحقّ، جدی و موجهی که از نظام سیاسی و حکومت مستقر دارند؛ به دشمن خارجی و اجنبی هیچ روی خوش نشان نمی دهند، با او همکاری نمی کنند و سمت او نمی ایستند. نه او و نه مشاوران و اطرافیانش، این امر مهم را لحاظ نکردند و مرتکب چنین خطای سهمگین و فاحشی شدند؛ خطایی فراموش نشدنی و نابخشودنی:
                                                        «خوش بود گر محک تجربه آید به میان
   تا سیه روی شود هر که در او غش باشد»

🆔 @dinonline

🔴 فرصتی دوباره و محدود برای دوست‌داران خردورزی

علیرغم استقبال خوب شما عزیزان، با توجه با وضعیت خاص کشور تصمیم گرفتیم دوره «مثل خردمندان اندیشیدن» را با یک هفته تاخیر آغاز کنیم تا هیچ علاقه‌مندی از شرکت در این دوره محروم نشود.

فرصت محدودی برای ثبت‌نام فراهم آوردیم تا در جمع دوستان خرد و خیال قرار بگیرید و دامنه ارتباطی خود با خردورزان داخل و خارج کشور را گسترش دهید.

✅ به بهانه شادمانی از اتمام جنگ، برای ۵ نفر تخفیف ۱۰ درصدی درنظر گرفتیم.

آخرین فرصت ثبت نام: شنبه
ظرفیت باقی‌مانده ثبت‌نام: ۱۰ نفر

➖ اساتید دوره:
حامد صفایی پور، محمدرضا واعظ، حسین بیات، امید کشمیری، اردشیر منصوری، مهدی خسروانی، علی اکبر ترابیان، سبحان هوشیار

📥 برای ثبت‌نام و اطلاع از تخفیف‌ها به آیدی زیر پیام دهید:
@samaneh_houshiyar

خانه خرد و خیال | @kheradvakhiyal
اینستاگرام || توییتر
🔚

🔻علم تأویل، شرطِ لازمِ فقه اجتماعی

✔️محمدتقی سهرابی‌فر، استاد درس خارج حوزه علمیه قم، در این نوشتار هشدار می‌دهد: فقه اجتماعی بدون اشراف بر تأویلِ قرآن، جامعه را به پرتگاه جنگ دائمی و تضییع حقوق بشر می‌کشاند! سهرابی‌فر با استناد به المیزان علامه طباطبایی اثبات می‌کند که تأویل – به‌مثابه حقیقت عینیِ نهفته در پسِ آیات – تنها در انحصار خداوند و راسخان در علم (اهل‌بیت عصمت) است. این نوشتار با کشف پیوند حیاتیِ میان «تغییر مصالح اجتماعی» و «تغییر احکام فقهی»، چاره‌ عصر حاضر را پایبندی به مسلّمات اجماعی و عقلانی می‌داند و هرگونه اجرای فقهِ اجتماعیِ فراتر از این چارچوب را ناممکن و خطرافکن می‌خواند.
📎 پيوند به متن کامل این مطلب در سایت دین‌آنلاین
https://www.dinonline.com/45230/


🆔 @dinonline

🔻جایگاه قانون اساسی در اندیشهٔ حقوقی آیت‌الله بهشتی
✍علی‌رضا مهربان

✔️ آیت‌الله بهشتی سهم قابل‌توجهی در تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران داشت. هدف از این نوشتار بررسی جایگاه قانون اساسی در اندیشهٔ حقوقی آیت‌الله بهشتی است. نگارندگان با کاربست روش تحلیلی ـ تاریخی و با تأکید بر جایگاه حقوق عمومی و اساسی در اندیشه ایشان، سعی دارند نشان دهند که چگونه ایشان با استفاده از منابع قرآنی و روایی و تجربیات سیاسی، مفاهیم حقوقی را در فصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران جای‌داده است. سؤال اصلی تحقیق بدین‌صورت بیان می‌شود که چرا آیت‌الله بهشتی سراغ چنین ایده‌ای از تأسیس نظام حقوقی سیاسی رفته و چرا به قانون اساسی تن داده است؟ یافته‌ها حاکی از آن است که نظام فکری خاص ایشان در عرصه حقوق اساسی مشتمل بر ویژگی‌های خاص قانون اساسی در نظر ایشان، رهبری و مردم در قانون اساسی، حاکمیت سیاسی، نظارت در قانون اساسی، توسعه سیاسی، اقتصاد در قانون اساسی، اقتصاد اسلامی، عدالت‌خواهی اقتصادی و همچنین رویکرد خاص این متفکر اسلامی به نظام «امامت – امت» و البته آزادی‌های مشروع در قانون اساسی است که نگاه ایشان به مقوله قانون اساسی را از دیگران ممتاز می‌کند.
📎 پیوند به متن کامل این نوشتار در سایت دین‌آنلاین
https://www.dinonline.com/45232/


🆔 @dinonline

🔻مسئله آگاهی: تأملاتی بر پروژه فلسفی چالمرز
(یادداشتی بر فصل نخست کتاب ذهن آگاه دیوید چالمرز)
✍سعید کریمی (دانشجوی دکتری فلسفه اخلاق دانشگاه ادیان و مذاهب و طلبه حوزه علمیه قم)

✔️ یادداشت حاضر، حاصل گفت‌وگوی اینجانب با دوست گرامی‌ام، آقای حسین شهیدی‌خواه، پیرامون فصل نخست کتاب ذهن آگاه اثر دیوید چالمرز است. تفکرات چالمرز، به‌ویژه در حوزه‌ فلسفه‌ ذهن، آموزنده و تأمل‌برانگیز است. رساله‌ی دکتری او، که تحت عنوان ذهن آگاه به فارسی ترجمه شده (عنوان اصلی: The Conscious Mind: In Search of a Fundamental Theory)، از جمله آثار مهم اوست. این کتاب در سال 1996 منتشر شده و نگارش آن حاصل سال‌ها پژوهش عمیق و منظم است. دقت و تتبع بالای چالمرز در پرداختن به مسئله‌ی آگاهی، در جای‌جای این اثر مشهود است.
📎پيوند به متن کامل این مطلب در سایت دین‌آنلاین
https://www.dinonline.com/45240/


🆔 @dinonline

🔻میدان‌داری رسانه‌های خارجی در بحران‌های ملی

✍🏻سهند ایرانمهر

✔️در لحظه‌های بحرانی، روایت واقعه نقش مهمی در فرجام امور دارد. وقتی بمب بر سر شهری می‌افتد، در کنار خانه‌ها، اعتماد نیز فرو می‌ریزد. در چنین لحظاتی است که رسانه نه فقط به‌عنوان یک وسیله خبررسانی، بلکه به‌عنوان مهم‌ترین ابزار شکل‌دهی به ادراک جمعی معنا پیدا می‌کند.

در روزهایی که ایران هدف تجاوز خارجی قرار می‌گیرد، نبرد روایت آغاز می‌شود و در این نبرد، رسانه‌های فارسی‌زبان خارجی نه‌تنها مخاطب جذب می‌کنند، بلکه روایت‌های خاص خود را به ذهن بخش‌هایی از جامعه منتقل می‌کنند؛ روایتی که گاه با امنیت ملی در تضاد است، اما در غیاب صدای قانع‌کننده داخلی، به‌مرجع تبدیل می‌شود.

در تحلیل رفتار مخاطب، نمی‌توان تنها به «نیات رسانه‌های خارجی» پرداخت. آنچه موجب نفوذ آن‌ها می‌شود، پیش از هر چیز، فقدان اعتماد به رسانه ملی است. صداوسیما سال‌هاست که در بازنمایی رویدادهای ملی، با فقدان صداقت، گفت‌وگو، و زبان مشترک با مردم مواجه است. از همین رو، مخاطب در بزنگاه‌ها، به‌دنبال صدای جایگزین می‌گردد. این انتخاب، نه الزاماً سیاسی است، نه ایدئولوژیک؛ بلکه ناشی از خلأ اقناع است.

برای تحلیل دقیق این وضعیت، باید نگاهی به «پنجره اِوِرتون» داشت؛ نظریه‌ای در علوم سیاسی که می‌گوید در هر مقطع زمانی، تنها مجموعه‌ای محدود از ایده‌ها در جامعه قابل‌قبول و قابل‌بحث هستند. اما این پنجره، ثابت نیست. بازیگران هوشمند از جمله رسانه‌ها می‌توانند جا را برای دغدغه‌های جدید مردم بازکنند.

در بحران‌ها، وقتی روایت رسمی ناکارآمد است، روایت‌های جایگزین وارد میدان می‌شوند. روایت‌هایی که پیش‌تر افراطی یا غیرقابل‌بحث به‌نظر می‌رسیدند، حالا به‌تدریج درون پنجره اورتون جامعه جای می‌گیرند و این وظیفه رسانه‌های داخلی است که به موقع بفهمند کدام موضوعات برای مردم مسروعیت مطرح‌شدن و بحث پیدا کرده‌اند حال اگر دولت به‌جای مردم تشخیص بدهند چه چیزی باید طرح شود و چه چیزی نه برسانه‌های فارسی‌زبان خارجی از خلأ رسانه‌ای داخلی استفاده می‌کنند تا افکار عمومی را به‌سمت ایده‌ها و تفسیرهایی سوق دهند که در داخل کشور «حاشیه‌ای» یا حتی «رادیکال» تلقی می‌شوند.

یکی از تکنیک‌های این رسانه‌ها، معادل‌سازی هدفمند واژه‌هاست. حمله نظامی به خاک یک کشور، در زبان برخی از این رسانه‌ها، به «حمله به حاکمیت» و مفهوم «دفاع از وطن» به «حمایت از ایدئولوژی حاکم» تقلیل می‌یابد. گویی تمامیت ارضی، تا زمانی‌که با ساختار سیاسی خاصی همراه است، مشروعیت ندارد.
این جابه‌جایی زبانی، دقیقاً همان حرکتی است که نظریه اورتون توضیح می‌دهد: تغییر لحن، تغییر مرزهای قابل‌قبول بودن ایده‌ها. مخاطبی که از رسانه داخلی پاسخ نمی‌گیرد، ناخودآگاه پذیرای این بازتعریف‌ها می‌شود. و این‌جاست که رسانه، به‌جای ابزار اطلاع‌رسانی، به ابزار جابه‌جایی مرزهای ادراک تبدیل می‌شود.

نمی‌توان از «تهاجم رسانه‌ای» گفت بی‌آنکه از اشتباهات رسانه ملی سخن نگفت. مرجعیت رسانه، پیش از آنکه امری سازمانی باشد، امری ذهنی است. مخاطب اگر صداقت، چندصدایی، و واکنش به‌موقع را نبیند، آن رسانه را ترک می‌کند این کار لزوما دشمنی نیست بلکه به‌دلیل سرخوردگی یا عدم دسترسی به اطلاهات نیز می‌تواند باشد.

رسانه ملی، به‌ویژه در بزنگاه‌هایی چون جنگ، باید بتواند به پرسش‌های واقعی مردم پاسخ دهد؛ باید درد آن‌ها را ببیند و زبانشان را بفهمد. اگر روایت رسمی، هم‌افق با تجربه‌ی مردم نباشد، دیگر «رسمی» بودن، ضامن اعتبار نیست.

رسانه ملی تنها زمانی می‌تواند با رسانه‌های خارجی رقابت کند که دوباره به درون پنجره اورتون مردم بازگردد. یعنی دوباره به چارچوب قابل‌قبول ذهنی جامعه وارد شود. این کار با دستور، ممنوعیت یا انکار شدنی نیست؛ تنها از مسیر اصلاح گفتمان، شفافیت، و پذیرش گفت‌وگو ممکن می‌شود.

برای عبور از بحران جنگ مهم‌ترین مساله روایت است. مهم‌ترین عامل مردم ایران، مردمی با حافظه تاریخی قوی و حساسیت بالا هستند. اگر رسانه ملی، حافظه و حساسیت و دغدغه آنان را به رسمیت نشناسد، نمی‌تواند با تکیه به خواست خود روایت بسازد، ساخت روایت مشروع و‌ قانع‌کننده، بدون انطباق با روایت مردم و اجازه ورود دغدغه و حرف‌های آنان به پنجره اورتون ممکن نیست.

🆔@sahandiranmehr
🆔@dinonline

ویژه گفت‌وگوهای دین‌آنلاین با اندیشوران به مناسبت ایام محرم


گفت‌وگو با مهدی نساجی(پژوهشگر روان‌شناسی و دین)


میزبان: نورا نوری‌صفت

هفتم محرم ۱۴۰۴

🆔 @dinonline

🔻اقتصادی خنثی در برابر عقاید و باورهای فرهنگی!
گفت‌وگوی عمیق با منصور ثابت‌قدم درباره مدلسازی اقتصاد جایگزین و رهایی از اصالت قدرت

✔️سوفیا بیغم: تا امروز اقتصاد از ریشه، با باورهای فرهنگی پیوند داشته است. دست راستی‌ها از رزق و روزی‌ای که خدا به آنها ارزانی می‌دارد، آغاز می‌کنند تا جایی که پشت دلارشان می‌نویسند: “به امید خدا” و چپ‌ها معتقدند که اقتصاد از تبعات تکامل انسانِ ذاتاً “اجتماعی” است و چه نهان و چه آشکار به سمت مقبره داروین نماز می‌خوانند. در میان این دو قطب، طیف وسیعی از عقاید مختلف، انواعی از اقتصاد را تعریف می‌کنند که بعضاً “خیالی و غیرعملی” و بعضاً “عمل‌زده و موضعی” هستند.
منصور ثابت‌قدم بر این باور است که انسان با تمامی توان ذهنی خود قادر نیست اقتصاد جایگزین را کشف یا مهندسی کند، بنابراین امید بستن به تولد مارکس دوم یا هر متفکر دیگر در جایگاه مجتهد اقتصادی، امری بیهوده است. در مقابل، امروز برای اولین بار این امکان پدید آمده که انسان بتواند به کمک تکنولوژی، اقتصاد را مدلسازی کند.
منصور ثابت‌قدم مثالی از یک سیستم اقتصاد را تنظیم کرده است که می‌تواند در معرض پروسه مدلسازی در فضای مجازی قرار گیرد و از اندیشمندان و متخصصان دعوت کرده است به چنین ظرفیتی برای رهایی انسان از اصالت قدرت بیندیشند و در یک فعالیت جمعی، شبیه‌سازی اقتصاد را مورد آزمون قرار دهند.
اقتصاد جاری، چه در تمایلات چپ و چه در تمایلات راست حامل تکنیک‌های فریب است و این به علت سیطره اصالت قدرت از طریق سیاست – یا قانون پرتکرار “حق با قوی‌ست” – بر حیات اجتماعی انسان اعمال می‌شود. حال صحبت از این است که می‌توان در مدل جدید رابطه انسان و اقتصاد از اصالت قدرت رها شد.
📎پيوند به متن کامل این گفت‌وگو در سایت دین‌آنلاین
https://www.dinonline.com/45243/


🆔 @dinonline

ویژه گفت‌وگوهای دین‌آنلاین با اندیشوران دینی به مناسبت‌ ایام محرم


گفت‌وگو با محسن الویری(استاد دانشگاه باقر العلوم علیه السلام و پژوهشگر تاریخ اسلام)


عنوان:
عاشورا، مسولیت اخلاقی و‌گفت وگوی صلح؛ تاملی بین فرهنگی و بین ادیانی در دوران خشونت و جنگ

میزبان: نورا نوری‌صفت

هشتم محرم ۱۴۰۴


🆔 @dinonline

🟡 چگونه در فضای مجازی زندگی کنیم؟

دوره گفت‌وگومحور مخصوص نوجوانان

➖ حضوری (مشهد):

۱۲ و ۱۳ سال : دوشنبه ۱۶ تا ۱۷:۱۵
۱۴ تا ۱۷ سال: دوشنبه ۱۷:۳۰ تا ۱۸:۴۵

تاریخ شروع دوره: ۶ مرداد
طول دوره: ۵ جلسه

➖ آنلاین:

۱۲ و ۱۳ سال : شنبه ۱۶ تا ۱۷:۱۵
۱۴ تا ۱۷ سال: شنبه ۱۷:۳۰ تا ۱۸:۴۵

تاریخ شروع دوره: ۴ مرداد
طول دوره: ۵ جلسه

کاری مشترک از خانه خرد و خیال و مرکز فعالیت های قرآنی جهاددانشگاهی مشهد

📥 برای ثبت‌نام و اطلاع از تخفیف‌ها به آیدی زیر پیام دهید:
@samaneh_houshiyar

خانه خرد و خیال | @kheradvakhiyal
اینستاگرام || توییتر
🔚

🚩مرور تاریخ، نشان می‌دهد که پیوند شیعیان با مراسمات عزای حسینی، نه تنها در بحران های روزگار کمرنگ نمی‌شده که در بسیاری موارد به عنوان پناه و مامنی برای آن‌ها عمل می‌کرده است.

✅سال گذشته سیری کوتاه در گستره جغرافیا داشتیم تا ببینیم در دنیای امروز، عزاداری عاشورا تا چه میزان رسانه‌ای برای تقویت باور و هویت شیعی به شمار می.رود.

🔺بریده فوق، قسمتی از این مجموعه با عنوان #بلندای_خون است که به پیوند شیعیان روسیه با نمادهای عزا و نقش رسانه‌ای آن، از دوره استالین تا به امروز می پردازد.

🆔 @hodaacademy
🆔 @dinonline

أَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ الَّذی سَمَحَتْ نَفْسُهُ بِمُهْجَتِهِ

🇮🇷◾️مصاحبه‌ای با عنوان "عاشورا، مسولیت اخلاقی و‌گفت وگوی صلح؛ تاملی بین فرهنگی و بین ادیانی در دوران خشونت و جنگ"

مصاحبه‌ای با عنوان "عاشورا، مسولیت اخلاقی و‌گفت وگوی صلح؛ تاملی بین فرهنگی و بین ادیانی در دوران خشونت و جنگ" در شمار ویژه گفت‌وگوهای دین‌آنلاین با اندیشوران دینی به مناسبت‌ ایام محرم به میزبانی سرکار خانم نورا نوری‌صفت دیروز ۱۴ تیر ۱۴۰۴ منتشر شده است.

پنج پرسش موضوع گفت‌وگو در این مصاحبه چنین است:

۱.در ادبیات عاشورا، اغلب از مقاومت و مظلومیت سخن می‌گوییم؛ اما به‌ندرت عاشورا را در بستر مفهومی «گفت‌وگوی صلح» می‌بینیم. از نگاه شما، چه نسبتی بین عاشورا و گفتمان صلح وجود دارد؟

۲. برخی می‌گویند عاشورا صرفاً یک حادثه تراژیک است که به‌ناچار منطق جنگ و خشونت را در خود دارد. آیا می‌توان از دل همان حادثه، پیام یا الگویی برای گفت‌وگوی بین‌فرهنگی و بین‌ادیانی درآورد؟

۳. تجربه زیسته ما در ایران و منطقه، نشان می‌دهد که خشونت مذهبی هنوز یک واقعیت است. آیا عاشورا می‌تواند فراتر از مرزهای مذهبی خود، به یک منطق مشترک انسانی و اخلاقی برای مهار این خشونت تبدیل شود؟

چگونه می‌توان آموزه‌های عاشورا را از حصارهای سیاسی و مذهبی رها کرد و به‌ عنوان میراثی انسانی برای صلح و عدالت، در فضای بین‌المللی عرضه کرد؟

۴. در سنت شیعه، همواره بر ظلم‌ستیزی تأکید شده است. اما در جهانی که جنگ و خشونت با نام مبارزه با ظلم توجیه می‌شود، چطور می‌توان مرز دقیق میان «مقاومت مشروع» و «خشونت بی‌ضابطه» را با الهام از عاشورا ترسیم کرد؟

۵. گفت‌وگوی بین‌فرهنگی و بین‌ادیانی، در دوران صلح آسان‌تر است. اما در شرایط بحرانی و جنگ، چنین گفت‌وگویی چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد تا صادقانه و مؤثر باشد، نه صرفاً شعاری؟


پوشه شنیداری این گفت‌وگو به پیوست در دسترس است.

از خطای ناخواسته در چگونگی ارجاع ضمیر در آغاز سخن عذرخواهی می‌کنم.

۱۴ تیر ۱۴۰۴  
@MohsenAlviri

📌آپارتاید اسرائیلی؛ روایت اسناد، صدای قربانیان

در میان زخم‌های باز قرن بیستم، یکی از عمیق‌ترین و مداوم‌ترین تراژدی‌های سیاسی و انسانی در سرزمینی رقم خورد که قرن‌ها با عنوان «فلسطین» شناخته می‌شد؛ سرزمینی با بافتی غنی از فرهنگ، دین و تاریخ مشترک، که مردمان بومی‌اش قرن‌ها در آن زیسته و آن را آباد کرده بودند.

اما این سرزمین، بی‌آنکه ساکنانش در سرنوشت خود صاحب‌نظر باشند، به صحنه‌ی آزمایش یکی از بی‌پرواترین پروژه‌های استعمار نوین بدل شد؛ پروژه‌ای که با پشتیبانی آشکار قدرت‌های استعماری غربی و با حذف تدریجی یک ملت از بستر زندگی خویش، موجودیتی به نام «اسرائیل» را بنا نهاد.

1⃣ بیانیه بالفور؛ آغاز رسمی یک پروژه استعماری

در سال ۱۹۱۷، دولت بریتانیا طی بیانیه مشهور بالفور، اعلام داشت که از تأسیس «خانه ملی برای یهودیان» در فلسطین حمایت می‌کند. این اعلامیه نه‌تنها بدون هرگونه مشورت با ساکنان بومی فلسطین صادر شد، بلکه نشانگر عزم یک قدرت استعماری برای تخصیص سرزمین ملتی به گروهی مهاجر بود که در آن زمان، حضورشان در منطقه بسیار محدود و غیرتأثیرگذار بود.

بیانیه بالفور، بیش از آنکه جلوه‌ای از همدلی انسانی باشد، بازتابی از منطق امپریالیستی قرن بیستم بود: تخصیص خاک مردمی مغلوب، به گروهی منتخب بر پایه اهداف ژئوپلیتیک و نفوذ منطقه‌ای.

2⃣ تقسیم ناعادلانه؛ مشروع‌سازی ظلم با نقاب قانون

در سال ۱۹۴۷، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در اقدامی که به ظاهر رنگ قانون داشت اما از عدالت تهی بود، طی قطعنامه ۱۸۱، تصمیم به تقسیم فلسطین میان یهودیان و اعراب گرفت. این در حالی بود که:

۱. یهودیان مهاجر در آن زمان تنها حدود ۶ تا ۷ درصد از اراضی فلسطین را در تملک داشتند؛

۲. اعراب فلسطینی اکثریت قاطع جمعیت و مالکیت سرزمین را در اختیار داشتند؛

۳. و هیچ‌گونه رضایت یا مشارکتی از سوی فلسطینیان برای این تقسیم اخذ نشده بود.

با این وجود، در این طرح، ۵۶ درصد از خاک فلسطین به دولت یهود واگذار شد —تصمیمی که آشکارا بر ملاحظات سیاسی قدرت‌های پیروز جنگ جهانی دوم و نه بر مبنای اصول اخلاقی یا موازنه عادلانه مبتنی بود.

3⃣ جنگ ۱۹۴۸؛ از «نکبت» تا نهادینه‌سازی تبعید

اعتراض مشروع فلسطینیان به این تقسیم تحمیلی، با خشونت و جنگ پاسخ داده شد. در جریان جنگ ۱۹۴۸، که اسرائیل آن را «استقلال» می‌نامد و فلسطینیان از آن با عنوان «نکبت» (فاجعه) یاد می‌کنند، بیش از ۷۰۰ هزار فلسطینی از خانه‌ها و اراضی خود اخراج شدند.

این آوارگی نه نتیجه‌ای تصادفی، بلکه حاصل سیاستی هدفمند بود؛ پاک‌سازی قومی، تخریب عمدی روستاها، تهدید و کشتار، همه با هدف ایجاد واقعیت جدیدی بر زمین، که در آن جایی برای بازگشت صاحبان اصلی سرزمین باقی نماند.

نکته‌ی فاجعه‌بارتر آن‌که تا امروز نیز، بخش قابل توجهی از این آوارگان و نسل‌های پس از آنان، هرگز اجازه بازگشت نیافته‌اند—و این، نقض صریح حقوق بین‌الملل، کنوانسیون‌های ژنو، و اصول بنیادین کرامت انسانی است.

4⃣ اسرائیل؛ موجودیتی که بر استمرار جنایت استوار است

اسرائیل، تنها در لحظه‌ی تأسیس خود بر بنیاد ظلم شکل نگرفت؛ بلکه موجودیتی است که بقای سیاسی، امنیتی و اقتصادی‌اش در گرو تداوم همان منطق حذف و اشغال است.

از سال ۱۹۴۸ تاکنون، سیاست‌هایی چون توسعه بی‌وقفه شهرک‌های غیرقانونی، تخریب منازل فلسطینیان، محاصره نوار غزه، بازداشت‌های غیرقانونی، ترورهای هدفمند، و اعمال تبعیض ساختاری علیه فلسطینیان، چهره‌ی واقعی یک رژیم را آشکار کرده‌اند که موجودیت خود را از دل سرکوب و سرقت مشروعیت تاریخی دیگران کسب کرده است.

مسئله‌ی فلسطین، نزاعی ساده بر سر حاکمیت یا مرز نیست؛ بلکه چالشی بنیادین با یک پروژه‌ی استعماری–نژادی است که هدف آن، حذف فیزیکی و فرهنگی یک ملت است.

5⃣ وجدان جهانی در محک آزمایش

اکنون، بیش از هر زمان دیگر، وظیفه‌ی اخلاقی و انسانی ماست که در برابر این پروژه‌ی تاریخیِ جنایت، ایستادگی کنیم. سکوت در برابر ظلم، به‌ویژه ظلمی با این وسعت و قدمت، نه بی‌طرفی، بلکه هم‌دستی است.

اگر به عدالت، عقلانیت، و شأن انسانی باور داریم، نمی‌توانیم نسبت به آن‌چه در فلسطین می‌گذرد بی‌تفاوت باشیم. ما موظف به افشای حقیقت، روشنگری عمومی، و ایستادن در کنار مظلومان هستیم.

✔️کلام آخر...

📍 اسرائیل، نه صرفاً یک دولت، بلکه تجسم یک پروژه‌ی استعماری–نژادی در عصر مدرن است.
📍 فلسطین، نه مسئله‌ای عربی یا اسلامی، بلکه مسئله‌ای جهانی و انسانی است.
📍 و سکوت ما، نه نشانه‌ی خنثی بودن، بلکه نشانه‌ی مشارکت در استمرار جنایت است.

📢 برای آنان که نمی‌دانستند، اکنون زمان دانستن است.
📢 و برای آنان که می‌دانند، دیگر مجالی برای خاموشی نیست.

#فلسطین #اسرائیل #حقوق_بشر

📡@AmanThinkTank

‍ ‍ 📁 الهیات تعزیت (بازنشر)

▪️الهیات تعزیت، مجموعه بحث‌های الهیاتی‌ای را دربرمی‌گیرد که به ارتباط سوگواری‌های دینی با خداوند می‌پردازد. ارتباط سوگواری با خداوند، چگونگی رابطه علم، قدرت و اراده الهی با مصیبت و رنج، نسبت اندوه با اسماء و صفات الهی، نسبت فدیه با خداوند و با گناه مؤمنان و تأثیر تعزیت دینی در رفتارهای اجتماعی دیندارانه، از مهم‌ترین موضوعات الهیات تعزیت است.
این پرونده که به کوشش جمعی از اندیشوران به مناسبت ایام سوگواری امام حسین علیه‌السلام و در سال ۱۳۹۳ گرد آمده، به برخی از این مضامین پرداخته‌است.

📎 پیش‌درآمدی به «الهیاتِ تعزیت»
✍🏻یاسر میردامادی
✔️هدف نهایی این نوشتار، گشودن، و یا باز نگاه داشتنِ، باب تأملِ سنجش‌گرانه‌ی الهیاتی درباره‌ی سوگواری است.
http://dinonline.com/doc/note/fa/4366/

📎 مضامین «الهیات تعزیت» در اسلام و مسیحیت
✍🏻نعیمه پورمحمدی
✔️این نوشتار با آگاهی از اختلاف بنیادین شهادت امام حسین (ع) و صلیب مسیح (ع) به دنبال آن نیست که نشان دهد «هویت این دو رخداد» با هم مشترک هستند،‌ بلکه از «رویکرد دین‌داران به این دو رخداد» سخن می‌گوید.
http://dinonline.com/doc/note/fa/4365/

📎تأملی بر رابطه مؤمن سوگوار با خداوند
✍🏻علی مهجور
✔️محور اصلی الهیات تعزیت، انسانی الهی است که به خاطر خداوند به شهادت رسیده است و مؤمنان از طریق عزاداری برای این شهید، تقرب به خداوند را می‌جویند. در واقع وقتی ما از این پدیده با عنوان الهیات یاد می‌کنیم، محور مباحثمان، اصل حادثه رخ‌داده نیست. حادثه رخ‌داده شهادت آن انسان الهی است، اما آنچه در الهیات تعزیت بما هو الهیات، اهمیت می‌یابد موضوع خداوند و رابطه مؤمنان یک دین با اوست.
http://dinonline.com/doc/note/fa/4364/

📎عاشورا و الهیات رنج
✍🏻رضا بهشتی معز
✔️مراد از الهیات رنج در این رویداد قدسی (رویدادی که دست‌کم یکی از عناصر آن‌را بتوان به‌مفاهیم قدسی رسانید، نسبت داد یا با عنصری قدسی شرح کرد) پژوهش در همین رنجی است که آدمیان برای نزدیکی به حسین (ع) و یاران او می‌برند و در ان رنج حسین را شریک می‌سازند. به این معنا که حسین (ع) تا چه میزان و چگونه در رنج ما شریک است و ما چگونه و تا چه میزان در رنج قدسی او شریکیم و تلاش ما برای بازآفرینی رنج حسین تا چه میزان و چگونه ما را به ملکوت خدای حسین نزدیک می‌کند؟
http://dinonline.com/doc/article/fa/5726/

🆔 @dinonline

⚫️ روضه‌ وداع؛ گریه‌های شهید مطهری برای آخرین لحظات حیات حضرت سید الشهداء(ع)

بنیاد شهید مطهری

🆔 @dinonline

🔻سوگواری مؤمنانه و غیرمؤمنانه برای امام حسین (ع)؛ خوانشی اگزیستانسیالیستی از تجربه رنج و معنا
✍ محمدحسین محمدپور

✔️سوگواری برای امام حسین (ع) فراتر از واکنش عاطفی یا آیینی صرف است؛ این تجربه‌ای اگزیستانسیالیستی است که انسان را به مواجهه‌ای عمیق با رنج، مرگ و انتخاب‌های وجودی‌اش فرا می‌خواند. در این نگاه، سوگواری مؤمنانه، نه فقط تکرار ظاهری مراسم، بلکه تکرار حقیقی روح عاشورا و تجسم شهامت، ایمان و مسئولیت‌پذیری است. آیا ما آماده‌ایم تا از دل این سوگ، انتخابی نو و ایمانی تازه برآوریم و به معنای حقیقی قیام حسینی در زندگی امروز خود جامه عمل بپوشانیم؟ این پرسش بنیادین، محور اصلی خوانشی اگزیستانسیالیستی از سوگواری عاشورا است که محمدحسین محمدپور در متن پیش رو به تفصیل بدان پرداخته است.
📎 پیوند به متن کامل این یادداشت در سایت دین‌آنلاین
https://www.dinonline.com/45257/


🆔 @dinonline