...#ЎН_БЕШ_ЙИЛЛИК_АЙРИЛИҚ...
(ибратли воқеа )
Бир аёл бошига тушган ибратли воқеаларни шундай ҳикоя қилиб берди:
«Эрим ёш, ҳаётга қизиқиши кучли, ҳаракатчан, ниҳоятда келишган, чиройли йигит эди. Диндор, чиройли хулқ эгаси эди. Ҳижрий 1390 йили турмуш қурдик. Ота-онасига кўп яхшилик қилар эди. Унинг ота-онасига қилган яхшилигини кўриб, ҳайратга тушардим. Менга шундай эрни насиб қилгани учун Аллоҳга ҳамд айтардим. Тўйимиздан бир йил кейин қизлик бўлдик. Орадан сал ўтгач, эримнинг иши бошқа вилоятга кўчди. У жўнаб кетиб, бир ҳафта ишлар, сўнг бир ҳафта дам олар эди. Уч йил мана шундай ўтиб, қизим тўрт ёшга кирган эди. Бу воқеа 1395 йил Рамазон ойининг тўққизинчи кунида содир бўлди. Эрим уйга қайтаётиб, Риёзда фалокатга учрабди.
Машинаси ағдарилиб кетиб, оғир аҳволда касалхонага олиб келинибди. Борганимда у кома ҳолатида эди. Шифокорлар эримнинг мия фаолияти мутлақо тўхтаганини, мия ҳужайраларининг 95 фоизи шикастланганини айтишди. Бу воқеа оиламиз учун жуда оғир зарба эди. Айниқса, эримнинг кекса ота-онасига жуда қийин бўлди. Дадасини жуда яхши кўрадиган қизим Асмонинг саволлари ичимни тирнарди. Асмо бир ўйинчоқни яхши кўрар, дадаси эса шу сафар унга ўша ўйинчоқни олиб келишни ваъда қилган экан. Биз ҳар куни касалхонада навбатчилик қилардик. Лекин эримнинг аҳволи ўзгармас эди. Кунлар кетидан кунлар, ҳафталар, ойлар ўтди. Ойлар йилларга уланиб, орадан беш йил ўтди. Баъзи одамлар менга қозиликка бориб, эримнинг мияси ўлгани, унинг тирилишидан умид йўқлигини айтиб, талоқ олишни ҳам маслаҳат беришди. Баъзи шайхлар эрининг мияси ўлгани аниқ бўлса, аёл киши талоқ олиши мумкин деб фатво ҳам беришди. Бироқ мен бундан қатъий бош тортдим, «Модомики эрим тирик, талоқ олмайман» дедим. «Токи эрим вафот қилиб, бошқа марҳумлар сингари дафн қилинмас экан, Аллоҳ бир йўл кўрсатмагунча мени ундан айирмасинлар» дедим. Ғам-аламдан бироз бўлса-да чалғиш учун бутун ақлу хаёлимни қизчамга қаратдим, Қуръон ёдлаш мадрасасига олиб бордим.
Аллоҳ таолога ҳамдлар бўлсинки, у ўн ёшга тўлмасидан Қуръонни тўлиқ ёд олди.
Орадан ўн йил ўтди. Қизим сал улғайгач, дадасига нима бўлганини ётиғи билан тушунтирдим. У дадасини бир зум ҳам унутмас, соғинган пайтларида гоҳида йиғласа, гоҳида дардини ичига ютар эди. Аллоҳнинг ҳикмати экан, ҳаётнинг жиддий синови қизимни динга ниҳоятда аҳамиятли қилиб қўйди. У фарз намозларини вақтида ўқийдиган, кечаси туриб, таҳажжуд ҳам ўқийдиган бўлди. Раҳматли бувиси ва бобоси билан биргаликда мени унга чиройли тарбия беришга муваффақ қилган Аллоҳга ҳамдлар айтаман. Қизим мен билан бирга дадасини кўргани борар, унга салом берар, ҳаққига дуо қилар, баъзан дадасининг номидан садақа ҳам қилар эди.
Эсимда, 1410 йил эди. Бир куни қизим менга: «Онажон, мени дадамнинг олдида қолдиринг. Бу кеча дадамнинг ёнида қолай», деди. Бир оз иккиланиб турдим-да, рози бўлдим. Қизим ўша кунни шундай эслайди:
«Дадамнинг ёнига ўтириб, Бақара сурасини ўқий бошладим. Уни ўқиб тугатгач, мудроқ босганди, ухлаб қолибман. Турсам, гўё юзимга табассум югургандек, қалбим ҳам бироз ором олгандек бўлди. Ўрнимдан туриб, таҳорат қилдим ва Аллоҳ қодир қилгунча намоз ўқидим. Намозгоҳимда иккинчи марта мудроқ босди. Шу пайт кимдир менга: «Тур, Раҳмон Зот уйғоқ бўлса, сен қандай қилиб ухлайсан?! Аллоҳ бирон бандасини қуруқ қайтармайдиган бу ижобат соатида қандай ухлайсан?» дегандай бўлди. Худди йўқотган нарсамни эслагандек сакраб ўрнимдан турдим. Қўлимни дуога кўтариб, бир дадамга, бир осмонга қараб, кўз ёшларим сел бўлиб, дуо қилдим: «Роббим, Эй тириклик ва қайюмлик сифатига эга Зот! Эй Жаббор! Эй Буюк Зот! Эй ҳамма нарсадан олий Зот! Эй Раҳмон! Эй Раҳийм! Мана бу менинг дадам – Сенинг бир банданг. Унга мусибат етди, биз сабр қилдик, Сенга хамдлар айтдик, бизга ёзган ҳукмингга рози бўлдик. Аллоҳим, у Сенинг хоҳишинг, раҳматинг остидадир! Аллоҳим! Эй Айюбга шифо берган, Мусони онасига қайтариб берган, Юнусга балиқ қорнида нажот берган, Иброҳимни оловдан саломат сақлаган Зот! Дадамга берган дардингга Ўзинг шифо бергин! Аллоҳим, унинг тузалишидан умид йўқ дейишди. Аллоҳим, қудрат ва буюклик Ўзингдадир. Дадамга раҳм қил, унинг дардига шифо бер!
(ибратли воқеа )
Бир аёл бошига тушган ибратли воқеаларни шундай ҳикоя қилиб берди:
«Эрим ёш, ҳаётга қизиқиши кучли, ҳаракатчан, ниҳоятда келишган, чиройли йигит эди. Диндор, чиройли хулқ эгаси эди. Ҳижрий 1390 йили турмуш қурдик. Ота-онасига кўп яхшилик қилар эди. Унинг ота-онасига қилган яхшилигини кўриб, ҳайратга тушардим. Менга шундай эрни насиб қилгани учун Аллоҳга ҳамд айтардим. Тўйимиздан бир йил кейин қизлик бўлдик. Орадан сал ўтгач, эримнинг иши бошқа вилоятга кўчди. У жўнаб кетиб, бир ҳафта ишлар, сўнг бир ҳафта дам олар эди. Уч йил мана шундай ўтиб, қизим тўрт ёшга кирган эди. Бу воқеа 1395 йил Рамазон ойининг тўққизинчи кунида содир бўлди. Эрим уйга қайтаётиб, Риёзда фалокатга учрабди.
Машинаси ағдарилиб кетиб, оғир аҳволда касалхонага олиб келинибди. Борганимда у кома ҳолатида эди. Шифокорлар эримнинг мия фаолияти мутлақо тўхтаганини, мия ҳужайраларининг 95 фоизи шикастланганини айтишди. Бу воқеа оиламиз учун жуда оғир зарба эди. Айниқса, эримнинг кекса ота-онасига жуда қийин бўлди. Дадасини жуда яхши кўрадиган қизим Асмонинг саволлари ичимни тирнарди. Асмо бир ўйинчоқни яхши кўрар, дадаси эса шу сафар унга ўша ўйинчоқни олиб келишни ваъда қилган экан. Биз ҳар куни касалхонада навбатчилик қилардик. Лекин эримнинг аҳволи ўзгармас эди. Кунлар кетидан кунлар, ҳафталар, ойлар ўтди. Ойлар йилларга уланиб, орадан беш йил ўтди. Баъзи одамлар менга қозиликка бориб, эримнинг мияси ўлгани, унинг тирилишидан умид йўқлигини айтиб, талоқ олишни ҳам маслаҳат беришди. Баъзи шайхлар эрининг мияси ўлгани аниқ бўлса, аёл киши талоқ олиши мумкин деб фатво ҳам беришди. Бироқ мен бундан қатъий бош тортдим, «Модомики эрим тирик, талоқ олмайман» дедим. «Токи эрим вафот қилиб, бошқа марҳумлар сингари дафн қилинмас экан, Аллоҳ бир йўл кўрсатмагунча мени ундан айирмасинлар» дедим. Ғам-аламдан бироз бўлса-да чалғиш учун бутун ақлу хаёлимни қизчамга қаратдим, Қуръон ёдлаш мадрасасига олиб бордим.
Аллоҳ таолога ҳамдлар бўлсинки, у ўн ёшга тўлмасидан Қуръонни тўлиқ ёд олди.
Орадан ўн йил ўтди. Қизим сал улғайгач, дадасига нима бўлганини ётиғи билан тушунтирдим. У дадасини бир зум ҳам унутмас, соғинган пайтларида гоҳида йиғласа, гоҳида дардини ичига ютар эди. Аллоҳнинг ҳикмати экан, ҳаётнинг жиддий синови қизимни динга ниҳоятда аҳамиятли қилиб қўйди. У фарз намозларини вақтида ўқийдиган, кечаси туриб, таҳажжуд ҳам ўқийдиган бўлди. Раҳматли бувиси ва бобоси билан биргаликда мени унга чиройли тарбия беришга муваффақ қилган Аллоҳга ҳамдлар айтаман. Қизим мен билан бирга дадасини кўргани борар, унга салом берар, ҳаққига дуо қилар, баъзан дадасининг номидан садақа ҳам қилар эди.
Эсимда, 1410 йил эди. Бир куни қизим менга: «Онажон, мени дадамнинг олдида қолдиринг. Бу кеча дадамнинг ёнида қолай», деди. Бир оз иккиланиб турдим-да, рози бўлдим. Қизим ўша кунни шундай эслайди:
«Дадамнинг ёнига ўтириб, Бақара сурасини ўқий бошладим. Уни ўқиб тугатгач, мудроқ босганди, ухлаб қолибман. Турсам, гўё юзимга табассум югургандек, қалбим ҳам бироз ором олгандек бўлди. Ўрнимдан туриб, таҳорат қилдим ва Аллоҳ қодир қилгунча намоз ўқидим. Намозгоҳимда иккинчи марта мудроқ босди. Шу пайт кимдир менга: «Тур, Раҳмон Зот уйғоқ бўлса, сен қандай қилиб ухлайсан?! Аллоҳ бирон бандасини қуруқ қайтармайдиган бу ижобат соатида қандай ухлайсан?» дегандай бўлди. Худди йўқотган нарсамни эслагандек сакраб ўрнимдан турдим. Қўлимни дуога кўтариб, бир дадамга, бир осмонга қараб, кўз ёшларим сел бўлиб, дуо қилдим: «Роббим, Эй тириклик ва қайюмлик сифатига эга Зот! Эй Жаббор! Эй Буюк Зот! Эй ҳамма нарсадан олий Зот! Эй Раҳмон! Эй Раҳийм! Мана бу менинг дадам – Сенинг бир банданг. Унга мусибат етди, биз сабр қилдик, Сенга хамдлар айтдик, бизга ёзган ҳукмингга рози бўлдик. Аллоҳим, у Сенинг хоҳишинг, раҳматинг остидадир! Аллоҳим! Эй Айюбга шифо берган, Мусони онасига қайтариб берган, Юнусга балиқ қорнида нажот берган, Иброҳимни оловдан саломат сақлаган Зот! Дадамга берган дардингга Ўзинг шифо бергин! Аллоҳим, унинг тузалишидан умид йўқ дейишди. Аллоҳим, қудрат ва буюклик Ўзингдадир. Дадамга раҳм қил, унинг дардига шифо бер!
👍4
Дуо қила-қила, яна кўзларимни уйқу босиб, бомдодга яқин ухлаб қолибман. Шу пайт кимдир: «Ҳой қиз, кимсан? Бу ерда нима қилаяпсан?» деди. Чўчиб уйғониб кетдим, у ёқ-бу ёққа алангладим, лекин ҳеч кимни кўрмадим. Шу пайт бояги савол яна такрорланди. Не кўз билан кўрайки, гапираётган дадам эди!!!
Қувончдан ўзимни йўқотиб, ҳўнграб йиғлаганча ўзимни дадамнинг устига отдим. Дадам эса, мени ўзидан узоқлаштирмоқчи бўлар, пичирлаб истиғфор айтар, «Синглим, Аллоҳдан қўрқинг, мен сизга номаҳрамман», дер эди. «Мен қизингиз Асмоман, дадажон!» дедим кўзда шашқатор ёшларим билан. Шу пайт дадам жим бўлиб қолдилар…
Югуриб чиқиб, навбатчи шикофорни чақирдим. Жонҳолатда чопиб келган шифокорлар дадамни кўриб, ҳайратдан қотиб қолишди. Америкалик бир доктор араб тилида дудуқланиб, «Субҳаналлоҳ!» дея олди, холос. Бошқа бир мисрлик доктор: «Чириб кетгандан кейин ҳам суякларга жон киргизадиган Аллоҳ покдир!» деган оятни ўқиди. Бўлган воқеаларни айтиб бермагунимизча дадам нима бўлганини тушунмай тураверди. Кейин эса йиғлаб, «Аллоҳ Ўзи энг яхши сақлагувчидир, у солиҳларни дўст тутади. Аллоҳга қасамки, авариядан олдан зуҳо намозини ўқишга ният қилганимни эслайман, холос. Билмадим, уни ўқидимми, йўқми…», деди».
Аёл ҳикоясини шундай давом эттиради: «Кўп ўтмай, эрим соғайиб, қадимгидек ҳолатда уйга кириб келди. Ҳозир у 46 ёшда. Яна бир ўғлимиз ҳам бор, ҳозир икки ёшга киряпти. Орадан 15 йил ўтиб, менга эримни қайтариб берган, қизининг ўзини ҳам, иймонини ҳам саломат сақлаган, эримга вафодор бўлишга, ихлос қилишга тавфиқ берган Аллоҳ таолога ҳамду санолар бўлсин.
Азизлар, дуони тарк қилманглар, дуо қазони ҳам қайтарар экан. Ким Аллоҳни эсласа, Аллоҳ ҳам уни эслар экан. Ота-оналаримизга яхшилик қилишни унутмайлик. Ҳар бир иш Аллоҳнинг измида экан…»
Мен бу қиссани ибрат учун айтиб бердим. Шояд, Аллоҳ уни бошига мусибат тушган, олдидаги ҳамма эшиклар беркилиб, нажот йўллари кесилиб қолган кишиларга фойдали қилса. Дуо билан осмон эшигин қоқинг ва ижобатга аниқ ишонинг. Аллоҳ субҳонаҳу ҳақида гўзал гумонда бўлинг.
Умид узманг, Аллоҳга дуо қилинг.
Охирги сўзимиз эса оламларнинг Робби Аллоҳга ҳамду санодир.
@Diyonatli
Қувончдан ўзимни йўқотиб, ҳўнграб йиғлаганча ўзимни дадамнинг устига отдим. Дадам эса, мени ўзидан узоқлаштирмоқчи бўлар, пичирлаб истиғфор айтар, «Синглим, Аллоҳдан қўрқинг, мен сизга номаҳрамман», дер эди. «Мен қизингиз Асмоман, дадажон!» дедим кўзда шашқатор ёшларим билан. Шу пайт дадам жим бўлиб қолдилар…
Югуриб чиқиб, навбатчи шикофорни чақирдим. Жонҳолатда чопиб келган шифокорлар дадамни кўриб, ҳайратдан қотиб қолишди. Америкалик бир доктор араб тилида дудуқланиб, «Субҳаналлоҳ!» дея олди, холос. Бошқа бир мисрлик доктор: «Чириб кетгандан кейин ҳам суякларга жон киргизадиган Аллоҳ покдир!» деган оятни ўқиди. Бўлган воқеаларни айтиб бермагунимизча дадам нима бўлганини тушунмай тураверди. Кейин эса йиғлаб, «Аллоҳ Ўзи энг яхши сақлагувчидир, у солиҳларни дўст тутади. Аллоҳга қасамки, авариядан олдан зуҳо намозини ўқишга ният қилганимни эслайман, холос. Билмадим, уни ўқидимми, йўқми…», деди».
Аёл ҳикоясини шундай давом эттиради: «Кўп ўтмай, эрим соғайиб, қадимгидек ҳолатда уйга кириб келди. Ҳозир у 46 ёшда. Яна бир ўғлимиз ҳам бор, ҳозир икки ёшга киряпти. Орадан 15 йил ўтиб, менга эримни қайтариб берган, қизининг ўзини ҳам, иймонини ҳам саломат сақлаган, эримга вафодор бўлишга, ихлос қилишга тавфиқ берган Аллоҳ таолога ҳамду санолар бўлсин.
Азизлар, дуони тарк қилманглар, дуо қазони ҳам қайтарар экан. Ким Аллоҳни эсласа, Аллоҳ ҳам уни эслар экан. Ота-оналаримизга яхшилик қилишни унутмайлик. Ҳар бир иш Аллоҳнинг измида экан…»
Мен бу қиссани ибрат учун айтиб бердим. Шояд, Аллоҳ уни бошига мусибат тушган, олдидаги ҳамма эшиклар беркилиб, нажот йўллари кесилиб қолган кишиларга фойдали қилса. Дуо билан осмон эшигин қоқинг ва ижобатга аниқ ишонинг. Аллоҳ субҳонаҳу ҳақида гўзал гумонда бўлинг.
Умид узманг, Аллоҳга дуо қилинг.
Охирги сўзимиз эса оламларнинг Робби Аллоҳга ҳамду санодир.
@Diyonatli
👍5😢1
#МУТОЛАА_ВАҚТИ
Ҳазрати Ойиша (р.анхо) ҳазрати Ҳадичани (р.анхо) ҳеч кўрмаган эди. Чунки у охират оламига сафар қилганидан уч йил ўтибгина Пайғамбаримизга (с.а.в.) никоҳланган. Бу кунларда унинг етти нафар кундоши бор, лекин энг кўп рашк қиладигани йилларча аввал оламдан ўтиб кетган кекса хотинлари эди.
Анбиё ва расулларнинг фахри Жанобимиз (с.а.в.) баъзан бир қўйни сўйиб, нимталаб, ҳазрати Ҳадичанинг уртоқларига, дўстларига жўнатиб турар, бу билан унга бўлган боғлиқликларини, муққаддас эхтиромларини давом эттирар эдилар. Доим унинг яхшилигидан сўзлаб юрар, “Аллоҳим, уни мағфират қил, уни кечир”, деб дуо қилар эдилар.
Бу боғлиқлик унинг ўлимидан кейинги шундай давом этди, охиратда ҳам давом этажакдир. Ҳазрати Ойиша ёш эди, чиройли эди. Закий ва ақлли эди. Ҳеч шубхасиз, яшаб турган завжалари орасида энг севимлиси эди. Расулуллоҳнинг (с.а.в.) уни нақадар севишларини ўзи ҳам исми каби биларди. Аммо ҳазрати Ҳадича хақидаги юқоридаги сўзларини айтган палла Жанобимизни хафа қилган, хақсизлик этганини англаган эди.
Ҳаётларининг энг аччиқ энг хузунли йилларини фавқулодда фидокорлик-ла, ниҳоясиз бир севги ва хурмат-ла ёнида кечирган, энг кўп сиқилган паллаларида ёнбошларида туриб берган, бутун бойлигини амрларига тахсис этган хотинларига бевафоларча муносабат Расули акрамдан алсо кутилмайди.
Инсониятга вафокорликнинг энг гўзал намуналарини келтирган, ахдига вафо қилмайдиганларни мунофиқликнинг аломатларини ташувчи бир киши сифатида танитган Жанобимиз ҳазрати Ҳадича ҳақида, “ўлиб кетдику”, дегаидай маънода ўйлай олармидилар?!
Ғоят сиқинтили кечган ўша кунлардан бирида Жаброили Амин (а.с.) келди. “Жаннатда ҳазрати Ҳадичага шовқин-сурон эшитилмайдиган, сассиз, сокин, ҳузурли бир ҳаёт суриладиган мукаммал бир саройнинг ҳозирлаб қўйилганини” билдирди ва пайғамбарлар имоми бу муждани ўша захоти етказдилар* (Бухорий, 4/231).
Бошқа бир куни ваҳий малаги хос ўлароқ ҳазрати Ҳадичага Аллоҳнинг саломини келтирди, ўзининг номидан ҳам салом таблиғ этишни Расулуллоҳдан (с.а.в.) сўради. Набиййи акмал (с.а.в.) ўттиз саккиз йиллик оилавий ҳаётларининг йигирма олти йилини ёлғиз ҳазрати Ҳадича билан кечирдилар, унинг севгисига бошқа бир севгини аралаштиргилари келмади. Ҳолбуки, ҳазрати Ҳадича Расули мужтабодан (с.а.в.) ўн беш ёш катта эди.
Ойиша онамизнинг бу эътирозини ва пайғамбар жанобимизнинг унга берган жавобларини Ҳола эшитдими? Бу гап-сўзлар унинг ёнида кечдими ё у кетганидан кейин бўлиб ўтдими?.. Бу саволларнинг жавобини билмаймиз*. (Фатхул Борий, 7/103)
Билганимиз — борлиқ оламининг ягона ва мислсиз Жанобига ва у зотнинг севгили хотинларига нисбатан кўнгилларида сақланадиган ҳурмат ва мухаббат жавобсиз қолмаслигидир, эртага — бутун ҳукмлар танҳо ва олий даргоҳдан чиқадиган жазо ва ҳисоб кунида “Севганлар севганлари билан бирга бўлади” деган хақиқатдир.
Аллоҳим, Аллоҳим!..
Аҳмад Лутфий Қозончи “Саодат асри қиссалари”
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@Diyonatli
Ҳазрати Ойиша (р.анхо) ҳазрати Ҳадичани (р.анхо) ҳеч кўрмаган эди. Чунки у охират оламига сафар қилганидан уч йил ўтибгина Пайғамбаримизга (с.а.в.) никоҳланган. Бу кунларда унинг етти нафар кундоши бор, лекин энг кўп рашк қиладигани йилларча аввал оламдан ўтиб кетган кекса хотинлари эди.
Анбиё ва расулларнинг фахри Жанобимиз (с.а.в.) баъзан бир қўйни сўйиб, нимталаб, ҳазрати Ҳадичанинг уртоқларига, дўстларига жўнатиб турар, бу билан унга бўлган боғлиқликларини, муққаддас эхтиромларини давом эттирар эдилар. Доим унинг яхшилигидан сўзлаб юрар, “Аллоҳим, уни мағфират қил, уни кечир”, деб дуо қилар эдилар.
Бу боғлиқлик унинг ўлимидан кейинги шундай давом этди, охиратда ҳам давом этажакдир. Ҳазрати Ойиша ёш эди, чиройли эди. Закий ва ақлли эди. Ҳеч шубхасиз, яшаб турган завжалари орасида энг севимлиси эди. Расулуллоҳнинг (с.а.в.) уни нақадар севишларини ўзи ҳам исми каби биларди. Аммо ҳазрати Ҳадича хақидаги юқоридаги сўзларини айтган палла Жанобимизни хафа қилган, хақсизлик этганини англаган эди.
Ҳаётларининг энг аччиқ энг хузунли йилларини фавқулодда фидокорлик-ла, ниҳоясиз бир севги ва хурмат-ла ёнида кечирган, энг кўп сиқилган паллаларида ёнбошларида туриб берган, бутун бойлигини амрларига тахсис этган хотинларига бевафоларча муносабат Расули акрамдан алсо кутилмайди.
Инсониятга вафокорликнинг энг гўзал намуналарини келтирган, ахдига вафо қилмайдиганларни мунофиқликнинг аломатларини ташувчи бир киши сифатида танитган Жанобимиз ҳазрати Ҳадича ҳақида, “ўлиб кетдику”, дегаидай маънода ўйлай олармидилар?!
Ғоят сиқинтили кечган ўша кунлардан бирида Жаброили Амин (а.с.) келди. “Жаннатда ҳазрати Ҳадичага шовқин-сурон эшитилмайдиган, сассиз, сокин, ҳузурли бир ҳаёт суриладиган мукаммал бир саройнинг ҳозирлаб қўйилганини” билдирди ва пайғамбарлар имоми бу муждани ўша захоти етказдилар* (Бухорий, 4/231).
Бошқа бир куни ваҳий малаги хос ўлароқ ҳазрати Ҳадичага Аллоҳнинг саломини келтирди, ўзининг номидан ҳам салом таблиғ этишни Расулуллоҳдан (с.а.в.) сўради. Набиййи акмал (с.а.в.) ўттиз саккиз йиллик оилавий ҳаётларининг йигирма олти йилини ёлғиз ҳазрати Ҳадича билан кечирдилар, унинг севгисига бошқа бир севгини аралаштиргилари келмади. Ҳолбуки, ҳазрати Ҳадича Расули мужтабодан (с.а.в.) ўн беш ёш катта эди.
Ойиша онамизнинг бу эътирозини ва пайғамбар жанобимизнинг унга берган жавобларини Ҳола эшитдими? Бу гап-сўзлар унинг ёнида кечдими ё у кетганидан кейин бўлиб ўтдими?.. Бу саволларнинг жавобини билмаймиз*. (Фатхул Борий, 7/103)
Билганимиз — борлиқ оламининг ягона ва мислсиз Жанобига ва у зотнинг севгили хотинларига нисбатан кўнгилларида сақланадиган ҳурмат ва мухаббат жавобсиз қолмаслигидир, эртага — бутун ҳукмлар танҳо ва олий даргоҳдан чиқадиган жазо ва ҳисоб кунида “Севганлар севганлари билан бирга бўлади” деган хақиқатдир.
Аллоҳим, Аллоҳим!..
Аҳмад Лутфий Қозончи “Саодат асри қиссалари”
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@Diyonatli
👍3
Умрингиз чанг тўзиб кетмоқда завол,
Сиз ўзи дунёга нега келдингиз.
Чойҳонадан чиқинг сизга бир савол,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Палов, манти, шўрва сўнггига норин,
Тор ичак сиғдирди не бўлса борин,
Ёдингизда турди кун бўйи қорин,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Ҳар ҳил режалардан олиб иқтибос,
Оддий бир саволдан бўласиз халос,
Эртани гапирмай туринг илтимос,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Қалб Ислом дардида тўлғоқ билмаса,
Амрига шамолдек учиб елмаса,
Музлатгич тўлмаса уйқу келмаса,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Жужуқлар ташвиши айлабон тобе,
Бозорлар санғибон излайсиз толе,
Аёлингиз кўнглин олдингиз вале,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Намоз чала-чулпа, дуолар мубҳам,
Тилда оят, қалбда фойдали дирҳам,
Тирикчилик зўр-у, бўлмай хотиржам,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Йўлингиз қаршилар гар фарзандингиз,
Совғасиз келмоққа сиғмас ҳаддингиз,
Хўрозқанд олишни унутмадингиз,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Ажабо сайрга чиққанингизда,
Ёддан кўтарилмас оилавий ғам,
Улфату ошинолар буюртмаси ҳам,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Иккинчи уйингиз номидир бозор,
Унинг ҳаққин зинҳор қилмайсиз поймол,
Бўл, тез, дейсиз, қолган ишга йўгар қор,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Жаннат дейсиз, бироқ амаллар зиддий,
Қачон у кунга ҳам қарайсиз жиддий,
Шеърим охирида охирида саволим қатъий,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
@Diyonatli
Сиз ўзи дунёга нега келдингиз.
Чойҳонадан чиқинг сизга бир савол,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Палов, манти, шўрва сўнггига норин,
Тор ичак сиғдирди не бўлса борин,
Ёдингизда турди кун бўйи қорин,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Ҳар ҳил режалардан олиб иқтибос,
Оддий бир саволдан бўласиз халос,
Эртани гапирмай туринг илтимос,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Қалб Ислом дардида тўлғоқ билмаса,
Амрига шамолдек учиб елмаса,
Музлатгич тўлмаса уйқу келмаса,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Жужуқлар ташвиши айлабон тобе,
Бозорлар санғибон излайсиз толе,
Аёлингиз кўнглин олдингиз вале,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Намоз чала-чулпа, дуолар мубҳам,
Тилда оят, қалбда фойдали дирҳам,
Тирикчилик зўр-у, бўлмай хотиржам,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Йўлингиз қаршилар гар фарзандингиз,
Совғасиз келмоққа сиғмас ҳаддингиз,
Хўрозқанд олишни унутмадингиз,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Ажабо сайрга чиққанингизда,
Ёддан кўтарилмас оилавий ғам,
Улфату ошинолар буюртмаси ҳам,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Иккинчи уйингиз номидир бозор,
Унинг ҳаққин зинҳор қилмайсиз поймол,
Бўл, тез, дейсиз, қолган ишга йўгар қор,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
Жаннат дейсиз, бироқ амаллар зиддий,
Қачон у кунга ҳам қарайсиз жиддий,
Шеърим охирида охирида саволим қатъий,
Дин учун шу бугун нима қилдингиз?
@Diyonatli
👍9😢3❤🔥1
ҚУРЪОН ВА БИЗ
“Эй инсон! Сен замоннинг Юсуфисан, бу олам эса қудуқ. Сени бу қудуқдан Аллоҳ таолонинг пишиқ арқони – Қуръони карим қутқаради.
Эй, вақтнинг Юсуфи бўлмиш мусулмон! Қўлларингни узат ва бу арқонни маҳкам тут. Шундагина қудуқдан чиқа оласан”.
Мавлоно Жалолиддин Румийнинг бу сўзлари, инсонларни Қуръонни севиш, у билан доимий алоқа боғлашга чақиради.
Сўзимиз аввалида инсоннинг Қуръонга яқинлигини бошқа кишилар билан алоқаси мисолида кўриб чиқамиз:
Биринчи муносабат инсоннинг у ер-бу ерда танишиб қолган кишилар билан алоқасига ўхшайди. Бозорда, тўйда ёки бирор тадбирда учрашиб қолишганида табассум қилиб, бир-бирига салом беришади. Аммо ўрталарида ҳеч қандай самимият йўқ. Чин дил истаги билан эмас, тўғри келиб қолгандагина Қуръон ўқиш ана шундай алоқага ўхшайди. Аллоҳ Каломи билан бундай носамимий муносабат орқали боғланган ришта жуда мўрт бўлади.
Иккинчи муносабатни айрим кишилар билан мажбурий, қандайдир манфаат юзасидан боғланиш дейиш мумкин. Лекин ўртада на самимият, на ишонч бор. Шунинг учун икки томон ҳам бир-бири билан кўнгил очиб гаплашолмайди, бир-бирига дардини айтолмайди. Худди шунга ўхшаб, инсон Қуръонни ўзига ҳамроҳ қилса-ю, бироқ самимият билан бирга боғланмаса, муборак Китоб ҳеч қачон унга ўз ҳикматларини очмайди.
Учинчи муносабат. Инсоннинг шундай дўстлари бўлади, уларни кўрганида, суҳбатлашганида кўнгли ёзилади, қалби хотиржам бўлади. Бу дийдор дилига ҳузур бағишлайди. Кўришмаган ёки гаплашмаган пайтларида ҳам ишонган азиз дўсти яқинида эканини, бошига бирор иш тушса, албатта ёрдамга келишини ҳис қилиб туриши кишига ҳузур-ҳаловат бахш этади. Инсоннинг Қуръон билан алоқаси самимиятга асосланса, бу дўстлик саодат келтиради, ҳаловатга етказади.
Шулардан келиб чиқиб мулоҳаза қилайлик: бир кунда Қуръон ўқишга қанча вақт ажратамиз? Телевизор кўриш, интернетда ўтириш, газета ўқиш, янгиликлар билан танишиш, чой устида гурунглашишга кетган соатларимиз билан Қуръонга ажратган вақтимизни солиштирсак...
Ҳадиси шарифда шундай дейилган: “Сизлардан бирингиз бозордан эҳтиёжларини ҳал қилиб уйга қайтгач, Қуръондан уч оят ўқишига нима тўсқинлик қилади?”
Анфол сурасида Қуръон ўқиш билан инсон қалбидаги имон кучайиши марҳамат қилинади. Аммо Қуръонни ҳис этмасак-чи? Бунга илм аҳли шундай жавоб беради: “Агар Қуръон маънолари сенинг қалбингда янгидан нозил бўлмас экан, на Розийнинг тафсири, на Замахшарийнинг “Кашшоф”и дардингга даво бўла олади”.
Шундай экан, ҳар биримиз дўстимиз, энг яқин ҳамроҳимиз, шафоатчимиз – Қуръони карим билан ўртамиздаги муносабатларни кўздан кечирайлик, Қуръон билан ўртамизда ҳосил бўлган бўшлиқни тўлдирайлик. Бунинг учун имконимиз бор. Зотан, бахт-саодатга етиш йўлида Қуръони карим энг яхши йўлбошчидир .
"Қуръон - қалблар шифоси" китобидан.
👉 @diyonatli
“Эй инсон! Сен замоннинг Юсуфисан, бу олам эса қудуқ. Сени бу қудуқдан Аллоҳ таолонинг пишиқ арқони – Қуръони карим қутқаради.
Эй, вақтнинг Юсуфи бўлмиш мусулмон! Қўлларингни узат ва бу арқонни маҳкам тут. Шундагина қудуқдан чиқа оласан”.
Мавлоно Жалолиддин Румийнинг бу сўзлари, инсонларни Қуръонни севиш, у билан доимий алоқа боғлашга чақиради.
Сўзимиз аввалида инсоннинг Қуръонга яқинлигини бошқа кишилар билан алоқаси мисолида кўриб чиқамиз:
Биринчи муносабат инсоннинг у ер-бу ерда танишиб қолган кишилар билан алоқасига ўхшайди. Бозорда, тўйда ёки бирор тадбирда учрашиб қолишганида табассум қилиб, бир-бирига салом беришади. Аммо ўрталарида ҳеч қандай самимият йўқ. Чин дил истаги билан эмас, тўғри келиб қолгандагина Қуръон ўқиш ана шундай алоқага ўхшайди. Аллоҳ Каломи билан бундай носамимий муносабат орқали боғланган ришта жуда мўрт бўлади.
Иккинчи муносабатни айрим кишилар билан мажбурий, қандайдир манфаат юзасидан боғланиш дейиш мумкин. Лекин ўртада на самимият, на ишонч бор. Шунинг учун икки томон ҳам бир-бири билан кўнгил очиб гаплашолмайди, бир-бирига дардини айтолмайди. Худди шунга ўхшаб, инсон Қуръонни ўзига ҳамроҳ қилса-ю, бироқ самимият билан бирга боғланмаса, муборак Китоб ҳеч қачон унга ўз ҳикматларини очмайди.
Учинчи муносабат. Инсоннинг шундай дўстлари бўлади, уларни кўрганида, суҳбатлашганида кўнгли ёзилади, қалби хотиржам бўлади. Бу дийдор дилига ҳузур бағишлайди. Кўришмаган ёки гаплашмаган пайтларида ҳам ишонган азиз дўсти яқинида эканини, бошига бирор иш тушса, албатта ёрдамга келишини ҳис қилиб туриши кишига ҳузур-ҳаловат бахш этади. Инсоннинг Қуръон билан алоқаси самимиятга асосланса, бу дўстлик саодат келтиради, ҳаловатга етказади.
Шулардан келиб чиқиб мулоҳаза қилайлик: бир кунда Қуръон ўқишга қанча вақт ажратамиз? Телевизор кўриш, интернетда ўтириш, газета ўқиш, янгиликлар билан танишиш, чой устида гурунглашишга кетган соатларимиз билан Қуръонга ажратган вақтимизни солиштирсак...
Ҳадиси шарифда шундай дейилган: “Сизлардан бирингиз бозордан эҳтиёжларини ҳал қилиб уйга қайтгач, Қуръондан уч оят ўқишига нима тўсқинлик қилади?”
Анфол сурасида Қуръон ўқиш билан инсон қалбидаги имон кучайиши марҳамат қилинади. Аммо Қуръонни ҳис этмасак-чи? Бунга илм аҳли шундай жавоб беради: “Агар Қуръон маънолари сенинг қалбингда янгидан нозил бўлмас экан, на Розийнинг тафсири, на Замахшарийнинг “Кашшоф”и дардингга даво бўла олади”.
Шундай экан, ҳар биримиз дўстимиз, энг яқин ҳамроҳимиз, шафоатчимиз – Қуръони карим билан ўртамиздаги муносабатларни кўздан кечирайлик, Қуръон билан ўртамизда ҳосил бўлган бўшлиқни тўлдирайлик. Бунинг учун имконимиз бор. Зотан, бахт-саодатга етиш йўлида Қуръони карим энг яхши йўлбошчидир .
"Қуръон - қалблар шифоси" китобидан.
👉 @diyonatli
МЎМИНЛАРНИНГ ОРАСИГА НИФОҚ СОЛИШДАН, ШУНИНГДЕК, ҲАЙВОНЛАРНИ УРИШТИРИШДАН ОГОҲЛАНТИРИШ ХУСУСИДА
Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар: "Шайтон араб ярим оролида ўзига намозхонлар ибодат қилишидан умидини узгани йўқ".
Имом Муслим ривояти.
Икки одам орасига низо соладиган ва улар ўртасида бир-бирига озор берадиган гапларни ташийдиган ҳар кимса шайтон гуруҳидан бўлган чақимчидир, энг ярамас одамдир. Зеро, Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам айтганлар: "Сизларга энг ёмон, энг ярамасларингиз кимлар эканидан хабар берайми?! Улар чақимчилик қилиб юрувчилар, ёр-дўстлар орасини бузувчилардир".
Имом Аҳмад ривояти.
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар: "Чақимчилар жаннатга кирмайди" (Муттафақун алайҳ).
Чақимчи - одамлар орасида "фалончи сен ҳақингда ундай деди", "пистончи бундай қилди" каби гапларни ташиб юрувчи кимсадир. Бирор ёмонликдан огоҳлантириш мақсадида ёки бирор фойдани кўзлаб келтирилган хабар бундан мустасно.
Жониворларни бир-бирига гижгижлаб уруштириш ҳам ҳаромдир. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: хўроз, қўчқор, ит ва бошқа барча ҳайвонларни уриштиришдан қайтарганлар. Ким бу ишни қилса, Аллоҳ ва Расулига осий бўлади. Шунингдек, хотинни эрига, қулни хўжайинига қарши қайраш ҳам ҳаромдир.
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтганлар: "Алдаб хотинни эрига ва қулни хўжайинига қарши йўлдан урган кимса биздан эмас".
Имом Абу Довуд, Насоий ва Ибн Ҳиббон ривояти.
"Гуноҳи кабиралар" китобидан.
👉 @diyonatli
Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар: "Шайтон араб ярим оролида ўзига намозхонлар ибодат қилишидан умидини узгани йўқ".
Имом Муслим ривояти.
Икки одам орасига низо соладиган ва улар ўртасида бир-бирига озор берадиган гапларни ташийдиган ҳар кимса шайтон гуруҳидан бўлган чақимчидир, энг ярамас одамдир. Зеро, Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам айтганлар: "Сизларга энг ёмон, энг ярамасларингиз кимлар эканидан хабар берайми?! Улар чақимчилик қилиб юрувчилар, ёр-дўстлар орасини бузувчилардир".
Имом Аҳмад ривояти.
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар: "Чақимчилар жаннатга кирмайди" (Муттафақун алайҳ).
Чақимчи - одамлар орасида "фалончи сен ҳақингда ундай деди", "пистончи бундай қилди" каби гапларни ташиб юрувчи кимсадир. Бирор ёмонликдан огоҳлантириш мақсадида ёки бирор фойдани кўзлаб келтирилган хабар бундан мустасно.
Жониворларни бир-бирига гижгижлаб уруштириш ҳам ҳаромдир. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: хўроз, қўчқор, ит ва бошқа барча ҳайвонларни уриштиришдан қайтарганлар. Ким бу ишни қилса, Аллоҳ ва Расулига осий бўлади. Шунингдек, хотинни эрига, қулни хўжайинига қарши қайраш ҳам ҳаромдир.
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтганлар: "Алдаб хотинни эрига ва қулни хўжайинига қарши йўлдан урган кимса биздан эмас".
Имом Абу Довуд, Насоий ва Ибн Ҳиббон ривояти.
"Гуноҳи кабиралар" китобидан.
👉 @diyonatli
👍3
САБАБ
Сабабларни кўрасан-у уларни яратгандан бехабарсан. Бу ҳақиқатни яширган, яратувчини пинҳон тутган сабабларга шунинг учун мойилсан сен. Сабаблар бартараф бўлиши билан бошингни муштлай бошлайсан, “Ё Раббий" дейишга тушасан. Аллоҳ сенга: “Қани бўл, сабабга бор... Қандай ажойиб ҳол, сен мени мен яратган сабаблар туфайли эсга олдинг-а?!” дейди. Аллоҳ: “Сени қайта сабаблар оламига жўнатсам яна сабабга ёпишасан. Тавбасида турмаган аҳмоқ, ярамас одам! Аммо мен бунга қарамайман, раҳматим мўлдир. Раҳмат атрофида айланаман, ҳаммага раҳмат қиламан. Сенинг ёмон ахдингга қарамайман, мадомики, энди мендан тилаяпсан, карамимдан эҳсон қиламан, муродингга етказаман” дейди.
Жалолиддин Румий.
👉 @diyonatli
Сабабларни кўрасан-у уларни яратгандан бехабарсан. Бу ҳақиқатни яширган, яратувчини пинҳон тутган сабабларга шунинг учун мойилсан сен. Сабаблар бартараф бўлиши билан бошингни муштлай бошлайсан, “Ё Раббий" дейишга тушасан. Аллоҳ сенга: “Қани бўл, сабабга бор... Қандай ажойиб ҳол, сен мени мен яратган сабаблар туфайли эсга олдинг-а?!” дейди. Аллоҳ: “Сени қайта сабаблар оламига жўнатсам яна сабабга ёпишасан. Тавбасида турмаган аҳмоқ, ярамас одам! Аммо мен бунга қарамайман, раҳматим мўлдир. Раҳмат атрофида айланаман, ҳаммага раҳмат қиламан. Сенинг ёмон ахдингга қарамайман, мадомики, энди мендан тилаяпсан, карамимдан эҳсон қиламан, муродингга етказаман” дейди.
Жалолиддин Румий.
👉 @diyonatli
САБР
Сабр қилсанг ёмон дўст яхши бўлади. Сабр инсоннинг кўнглини кенгайтиради. Тунда ойнинг сабр қилиши уни ойдинлатади. Атиргулнинг тиканга сабр этиши уни муаттар бўйли қилади. Шернинг қон-у терга сабр қилиши уни бўталоқларга тўйдиради. Пайғамбарларнинг мункир (инкор этувчи)ларга сабр қилиши уларни Аллоҳнинг хосларига айлантиради, соҳибқирон қилади. Кимда яхши бир либос кўрсанг билки, уни сабр ва ҳаракат билан қўлга киритгандир. Кимни оч, яланғоч кўрсанг бу ҳали сабрсизлигига далилдир. Ким ҳайиқиб, азоблар ичида ўртанса, албатта, ёмон кишига шерик бўлгандир. Агар сабр қилсанг, ҳамроҳингта таҳаммул ва вафо кўрсатсанг севганингдан айрилмас, бошингга муштлаб ўтирмас эдинг. Асал ва сут аралашиб кетганидек, Аллоҳнинг табиатига эргашсайдинг: “Мен ботганларни ёқтирмайман” дер, карвондан адашган йўловчидек йўл устида ёлғиз қолмас эдинг. Сабрсизлик туфайли Аллоҳдан бошқасига дўст бўлдингми, яхшиликдан бенасибсан, дарддасан. Суҳбатинг соф олтин бўлса, қандай қилиб уни хоинга омонат қолдирасан? Аллоҳ билан бирга бўл, унинг одатларига одатлангин-у омонатинг зое бўлмаслигига ишончинг комил бўлсин. Феъл-атворларни яратганнинг феълига эргаш, Пайғамбарларнинг ахлоқини гўзаллаштирган Аллоҳнинг ахлоқини ўзлаштир. Унга қўзичоқ берсанг, сенга сурув эҳсон этади. Ҳар сифат-у камолга етказувчи Аллоҳдир.
Жалолиддин Румий.
👉 @diyonatli
Сабр қилсанг ёмон дўст яхши бўлади. Сабр инсоннинг кўнглини кенгайтиради. Тунда ойнинг сабр қилиши уни ойдинлатади. Атиргулнинг тиканга сабр этиши уни муаттар бўйли қилади. Шернинг қон-у терга сабр қилиши уни бўталоқларга тўйдиради. Пайғамбарларнинг мункир (инкор этувчи)ларга сабр қилиши уларни Аллоҳнинг хосларига айлантиради, соҳибқирон қилади. Кимда яхши бир либос кўрсанг билки, уни сабр ва ҳаракат билан қўлга киритгандир. Кимни оч, яланғоч кўрсанг бу ҳали сабрсизлигига далилдир. Ким ҳайиқиб, азоблар ичида ўртанса, албатта, ёмон кишига шерик бўлгандир. Агар сабр қилсанг, ҳамроҳингта таҳаммул ва вафо кўрсатсанг севганингдан айрилмас, бошингга муштлаб ўтирмас эдинг. Асал ва сут аралашиб кетганидек, Аллоҳнинг табиатига эргашсайдинг: “Мен ботганларни ёқтирмайман” дер, карвондан адашган йўловчидек йўл устида ёлғиз қолмас эдинг. Сабрсизлик туфайли Аллоҳдан бошқасига дўст бўлдингми, яхшиликдан бенасибсан, дарддасан. Суҳбатинг соф олтин бўлса, қандай қилиб уни хоинга омонат қолдирасан? Аллоҳ билан бирга бўл, унинг одатларига одатлангин-у омонатинг зое бўлмаслигига ишончинг комил бўлсин. Феъл-атворларни яратганнинг феълига эргаш, Пайғамбарларнинг ахлоқини гўзаллаштирган Аллоҳнинг ахлоқини ўзлаштир. Унга қўзичоқ берсанг, сенга сурув эҳсон этади. Ҳар сифат-у камолга етказувчи Аллоҳдир.
Жалолиддин Румий.
👉 @diyonatli
#Солиҳлар_гулшани
Ёлғончи аттор
Ҳажга кетаётган бир киши Бағдодга келди. Унинг ёнида минг динорлик мунчоқ бор эди. Уни сотмоқчи эди, ҳеч ким олмади. Яхшилик билан ном чиқарган бир атторнинг олдига келиб, мунчоқни омонат қолдирди.
Сўнг ҳаж қилиб, ҳадялар билан қайтди. Келиб, мунчоқни сўраган эди, аттор унга: «Сен кимсан? Нима ҳақида гапираяпсан ўзи?» деди. «Сенга омонат қолдирилган мунчоқнинг эгасиман», деди у. Аттор у билан гаплашиб ҳам ўтирмай, тепиб-тепиб кўчага ҳайдади. «Менга бундай ёлғон даъво қилишдан уялмайсанми?» деб бақирди.
Одамлар тўпланиб, ҳожига: «Шўринг қурғур! Бу яхши одам. Даъво қилишга бошқа одам топмадингми?» дейишди. Ҳайратдан қотиб қолган ҳожи атторга инсофга чақирмоқчи бўлган эди, сўкиб, уриб ташлади.
Ниҳоят, ҳожига: «Давлат хизматчисига борсанг, бу ишларни қойилмақом қилиб ҳал қилиб беради», дейишди. Ҳожи бўлган воқеани ёзиб, хизматчига юборди. Хизматчи уни чақириб, бўлган воқеаларни суриштирди.
Кейин, «Атторнинг дўкони олдига бориб ўтир. Агар ҳайдаб юборса, йўлнинг нариги четида ўтир. Эрталабдан кечгача шундай қил. Лекин ҳеч нарса дема. Уч кун ўша ерда ўтир. Тўртинчи куни мен сенинг ёнингдан ўтаман. Яқинингга бориб, сенга салом бераман. Сен мени кўриб, ўрнингдан турма. Фақат саломимга алик олиб, саволимга жавоб берасан, бошқа нарса айтмайсан», деб тайинлади.
Ҳожи унинг айтганидек қилиб, уч кун дўконнинг рўпарасида ўтирди. Тўртинчи куни хизматчи келиб, ҳожининг ёнида тўхтаб, «Ассалому алайкум», деди. Ҳожи қимир этмай, саломга алик олди. Хизматчи: «Эй биродарим, Бағдодга келибсан-у, олдимга кирмабсан-да?» деди. Ҳожи «Шунақа бўлиб қолди-да» деб, гапни чўзиб ўтирмади.
Хизматчи у билан савол-жавоб қилгунича унинг ортидан бир тўда аскарлар келиб, улар ҳам дўконнинг олдида тўхташди. Уларни кўрган аттор қўрққанидан ҳушидан кетиб қолди.
Бироздан сўнг аскарлар жўнаб кетишди. Аттор югуриб чиқиб, ҳожига қараб, «Оғайни, менга мунчоқни қачон қолдириб кетувдинг? Нимага ўралган эди? Айтиб кўр-чи, балки эсларман?» деди. Ҳожи унга мунчоқни тасвирлаб берди. Аттор туриб, бир кўзачанинг оғзини очган эди, ичидан худди ўша мунчоқ ерга тушди. Аттор уни ҳожига узатиб, «Узр, унутибман. Дарров эслатмаганингда, унутиб қўярканман», деди.
«Солиҳлар гулшани» китобидан
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@Diyonatli
Ёлғончи аттор
Ҳажга кетаётган бир киши Бағдодга келди. Унинг ёнида минг динорлик мунчоқ бор эди. Уни сотмоқчи эди, ҳеч ким олмади. Яхшилик билан ном чиқарган бир атторнинг олдига келиб, мунчоқни омонат қолдирди.
Сўнг ҳаж қилиб, ҳадялар билан қайтди. Келиб, мунчоқни сўраган эди, аттор унга: «Сен кимсан? Нима ҳақида гапираяпсан ўзи?» деди. «Сенга омонат қолдирилган мунчоқнинг эгасиман», деди у. Аттор у билан гаплашиб ҳам ўтирмай, тепиб-тепиб кўчага ҳайдади. «Менга бундай ёлғон даъво қилишдан уялмайсанми?» деб бақирди.
Одамлар тўпланиб, ҳожига: «Шўринг қурғур! Бу яхши одам. Даъво қилишга бошқа одам топмадингми?» дейишди. Ҳайратдан қотиб қолган ҳожи атторга инсофга чақирмоқчи бўлган эди, сўкиб, уриб ташлади.
Ниҳоят, ҳожига: «Давлат хизматчисига борсанг, бу ишларни қойилмақом қилиб ҳал қилиб беради», дейишди. Ҳожи бўлган воқеани ёзиб, хизматчига юборди. Хизматчи уни чақириб, бўлган воқеаларни суриштирди.
Кейин, «Атторнинг дўкони олдига бориб ўтир. Агар ҳайдаб юборса, йўлнинг нариги четида ўтир. Эрталабдан кечгача шундай қил. Лекин ҳеч нарса дема. Уч кун ўша ерда ўтир. Тўртинчи куни мен сенинг ёнингдан ўтаман. Яқинингга бориб, сенга салом бераман. Сен мени кўриб, ўрнингдан турма. Фақат саломимга алик олиб, саволимга жавоб берасан, бошқа нарса айтмайсан», деб тайинлади.
Ҳожи унинг айтганидек қилиб, уч кун дўконнинг рўпарасида ўтирди. Тўртинчи куни хизматчи келиб, ҳожининг ёнида тўхтаб, «Ассалому алайкум», деди. Ҳожи қимир этмай, саломга алик олди. Хизматчи: «Эй биродарим, Бағдодга келибсан-у, олдимга кирмабсан-да?» деди. Ҳожи «Шунақа бўлиб қолди-да» деб, гапни чўзиб ўтирмади.
Хизматчи у билан савол-жавоб қилгунича унинг ортидан бир тўда аскарлар келиб, улар ҳам дўконнинг олдида тўхташди. Уларни кўрган аттор қўрққанидан ҳушидан кетиб қолди.
Бироздан сўнг аскарлар жўнаб кетишди. Аттор югуриб чиқиб, ҳожига қараб, «Оғайни, менга мунчоқни қачон қолдириб кетувдинг? Нимага ўралган эди? Айтиб кўр-чи, балки эсларман?» деди. Ҳожи унга мунчоқни тасвирлаб берди. Аттор туриб, бир кўзачанинг оғзини очган эди, ичидан худди ўша мунчоқ ерга тушди. Аттор уни ҳожига узатиб, «Узр, унутибман. Дарров эслатмаганингда, унутиб қўярканман», деди.
«Солиҳлар гулшани» китобидан
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@Diyonatli
Abdulhamid domla 22.10.22
Fitrat.uz
#Савол_жавоб
22.10.2022
🎤 Абдулҳамид домла Маликов
Тошкент вилояти бош-имом хатиби ўринбосари
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@Diyonatli
22.10.2022
🎤 Абдулҳамид домла Маликов
Тошкент вилояти бош-имом хатиби ўринбосари
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@Diyonatli
👍1
❗️Экстремистик ва террористик ахборот ресурслари
📂 Билиб қўйинг!
Ўзбекистон Республикаси Олий судининг 2019 йил 12 мартдаги қарорига кўра интернет жаҳон ахборот тармоғининг “najot..info” ва “hizb-uzbekiston..info” веб-сайтлари ҳамда “Facebook”, “Youtube” ва “Telegram” ахборот ресурслари ва ижтимоий тармоқлардаги қуйидаги номлардаги профиль, канал ва саҳифалари экстремистик ва террористик, деб топилган:
➖ “Абу Салоҳ дарсликлари”
➖ “Жаннат ошиқлари”
➖ “Шом овози”
➖ “Тавҳид ва жиҳод”
➖ “Islam Abu Khalil”
➖ “Полвон Новқатлик”
➖ “Сохиб Махмудов”
➖ “Фаррухбек Абдуллаев”
➖ “Мамарахимов Абдурахим Миркомилович”
➖ “Мухожир Полвон”
➖ “Abu Aisha”
➖ “Turkiston”
➖ “Хуррият инфо”
➖ “Нажот”
➖ “ал-Ваъй”
➖ “Роя”
➖ “Usulul fiqh”
➖ “Mustalahul hadis”
➖ “Darslardan qisqa lavhalar”
➖ “Fiqh ahkomlari”
➖ “Tavhid darsi”
➖ “Qiyomatdan avvalgi fitnalar”
➖ “Savol va javoblar”
➖ “Foida Mp3”
➖ “Foida va qoidalar”
➖ “Tafsir darslari”
➖ “Talbisu iblis darslari”
➖ “Islomni buzuvchi amallar darslari”
➖ “Nomoz va benomozga taluqli masalalar”
➖ “Ayollar darslari silsilasi”
➖ “Aqiyda darslari”
➖ “Silsilaviy darslar va ma’ruzalar”
➖ “Muhim darslar”
➖ “Aqiydatul vositiya”
➖ “Mustalahul hadis”
➖ “Alfatx”
➖ “Talabalar uchun darslar”
➖ “АЛЪ-ФАТҲ ТВ”
➖ “DA’VAT UZ”
➖ “HIDOYAT TV”
☝️Ёдда тутинг: ушбу ахборот ресурсларидаги ахборотларни сақлаш, тарқатиш жавобгарликка сабаб бўлади.
Шу боис, интернетдан фойдаланганда хушёр бўлинг! Айниқса, ота-оналар ва катталар фарзандларингизни, ўспирин ёшларни телефонда қандай ахборот ресурсларидан фойдаланишаётганлигини назорат қилиб боринг.
Rasul Kusherbayev
📂 Билиб қўйинг!
Ўзбекистон Республикаси Олий судининг 2019 йил 12 мартдаги қарорига кўра интернет жаҳон ахборот тармоғининг “najot..info” ва “hizb-uzbekiston..info” веб-сайтлари ҳамда “Facebook”, “Youtube” ва “Telegram” ахборот ресурслари ва ижтимоий тармоқлардаги қуйидаги номлардаги профиль, канал ва саҳифалари экстремистик ва террористик, деб топилган:
➖ “Абу Салоҳ дарсликлари”
➖ “Жаннат ошиқлари”
➖ “Шом овози”
➖ “Тавҳид ва жиҳод”
➖ “Islam Abu Khalil”
➖ “Полвон Новқатлик”
➖ “Сохиб Махмудов”
➖ “Фаррухбек Абдуллаев”
➖ “Мамарахимов Абдурахим Миркомилович”
➖ “Мухожир Полвон”
➖ “Abu Aisha”
➖ “Turkiston”
➖ “Хуррият инфо”
➖ “Нажот”
➖ “ал-Ваъй”
➖ “Роя”
➖ “Usulul fiqh”
➖ “Mustalahul hadis”
➖ “Darslardan qisqa lavhalar”
➖ “Fiqh ahkomlari”
➖ “Tavhid darsi”
➖ “Qiyomatdan avvalgi fitnalar”
➖ “Savol va javoblar”
➖ “Foida Mp3”
➖ “Foida va qoidalar”
➖ “Tafsir darslari”
➖ “Talbisu iblis darslari”
➖ “Islomni buzuvchi amallar darslari”
➖ “Nomoz va benomozga taluqli masalalar”
➖ “Ayollar darslari silsilasi”
➖ “Aqiyda darslari”
➖ “Silsilaviy darslar va ma’ruzalar”
➖ “Muhim darslar”
➖ “Aqiydatul vositiya”
➖ “Mustalahul hadis”
➖ “Alfatx”
➖ “Talabalar uchun darslar”
➖ “АЛЪ-ФАТҲ ТВ”
➖ “DA’VAT UZ”
➖ “HIDOYAT TV”
☝️Ёдда тутинг: ушбу ахборот ресурсларидаги ахборотларни сақлаш, тарқатиш жавобгарликка сабаб бўлади.
Шу боис, интернетдан фойдаланганда хушёр бўлинг! Айниқса, ота-оналар ва катталар фарзандларингизни, ўспирин ёшларни телефонда қандай ахборот ресурсларидан фойдаланишаётганлигини назорат қилиб боринг.
Rasul Kusherbayev
👍2😁2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
❗️АЛДОВ КУРБОНЛАРИ…