Elbakyan's diary
2.64K subscribers
1.07K photos
475 videos
15 files
2.09K links
Edgar Elbakyan's Telegram channel
Download Telegram
⚡️Քոչարյանների ընտանիքը ենթարկվում է սիստեմատիկ և հետևողական բռնաճնշումների՝ սկսած 2018 թ.-ից

🔷Այսօր այդ երևույթի դրսևորումներից հերթականն էր։

🔷Պատճառները երկուսն են՝

1️⃣ Ռոբերտ Քոչարյանի ղեկավարած Արցախի հետ է Ադրբեջանը՝ ՀՀ ներկայիս դե ֆակտո իշխանությունների արտաքին հովանավորներից մեկը, 1994 թ.-ին ստիպված եղել հրադադար ստորագրել։

2️⃣Այդ ընտանիքն արդեն մեր օրերում իր հնարավորությունների սահմաններում պայքարում է ՀՀ դե ֆակտո իշխանությունների դեմ, որոնց արտաքին հովանավորներից մեկն Ադրբեջանն է։

🔷Իմ աջակցությունն եմ հայտնում բոլոր քաղհալածյալներին և քաղբանտարկյալներին։

քաղաքագետ
Էլբակյան Էդգար

@armnationalfront
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤22💯13👏2
ԸՆԴՈՒՆԵԼՈՒԹՅՈՒՆ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՀԱՄԱԼՍԱՐԱՆ

❓ Ընկերնե՛ր, ինձ հաճախ եք հարցնում, թե ինչպես կարող եք սովորել մեր Հայկական համալսարանում։

📝 Ուրախ ենք՝ տեղեկացնելու, որ մեկնարկել է Հայկական համալսարանի նոր հոսքի ընդունելությունը։

🇦🇲 Եթե դուք կամ ձեր ծանոթներից մարդիկ հետաքրքրված եք Հայաստանի և Արցախի ներկայիս հիմնախնդիրներով, դրանց գիտելիքահեն լուծման ուղիներով, ինչպես նաև փնտրում եք համախոհների շրջապատ, ապա այս հայտարարության հասցեատերը դուք եք։

🔗 Դիմելու, ինչպես նաև դասավանդվող առարկաներին ու ձևաչափին ծանոթանալու համար կարող եք այցելել պաշտոնական կայքը՝ https://armenianuniversity.com/apply/

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
👏10❤6👍2💯2
– Где ваша система огня, анасуны,- տարիներ առաջ զրույցի ժամանակ բարկացած վրդովվում էր կարսեցի գեներալ-լեյտենանտ Նորատ Տեր-Գրիգորյանցը։ Նա նկատի ուներ, որ Ջաբրայիլի առաջնագծի ճեղքումից հետո չկար որևէ բնագիծ և կրակային համակարգ, որ կանխեր ադրբեջանական բանակի անխոչընդոտ ռազմարշավը Հայաստանի հարավ-արևելքով։

Է՛լ ավելի տպավորիչ մի բան եմ հիշում գեներալի խոսքերից, որ ասաց զինվորականին բնորոշ սակավապետությամբ՝ առանց երևի նույնիսկ նկատելու, թե որքան խորհրդանշական իմաստ կար իր ասածի մեջ․ «Между прочим, они блестяще выполнили свою задачу. Да! На 75% именно карабахцы разгромили азербайджанскую армию»։

Չնայած պատկառելի տարիքին՝ գեներալը շատ լավ է հասկանում, որ հարավարևելյան ռազմաճակատում կրակային համակարգերի բացակայությունը պատահական չի եղել, և որ դրա նպատակն ադրբեջանական բանակին ջախջախած Արցախի ու արցախցիների հանձնումն էր։ Այստեղից էլ՝ նրա վրդովմունքը…

Իսկ նրան թիրախավորող երիտկապիտուլյանտական բաշիբոզուկների վարքը նողկանքի ու խղճահարության խառնուրդից զատ՝ այլ բան չի առաջացնում։

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
❤20💯10👍3😢1
Ի՞ՆՉ Է ԴԱՇՆԱԿՑԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ (ՄԻ ԸՆԿՆԱՎՈՐՈՒԹՅԱՆ ՀԵՏՔԵՐՈՎ)

Դաշնակցականությունը հայության ազգային-քաղաքական պայքարն է իր հայրենիքին տեր լինելու համար։ Հայության այդ պայքարը Դաշնակցությամբ չի սկսել։ Այդ պայքարն սկսվել է Հայկ Նահապետից և շարունակվելու է մինչև աշխարհի կատարածը։ Պարզապես կոնկրետ դարաշրջանում՝ 19-րդ դարում, և կոնկրետ քաղաքական պայմաններում այդ պայքարի ջահակիրը և հայության քաղաքական կազմակերպիչը եղել է Դաշնակցությունը։

Հասկանալու համար հակադաշնակցականության (չշփոթել Դաշնակցության հանդեպ կառուցողական քննադատության հետ) սոցիալ-հոգեբանական պատճառները պետք է ըմբռնենք նշածս դարաշրջանի շունչը։ Դաշնակցությունն առաջացավ մի շրջանում, երբ հայության մեծ մասն ապրում էր օսմանյան բռնակալության մեջ՝ կիսաստրկական կարգավիճակով։ Մի շրջանում, երբ լեռնային հայության մի մասը, քրդերից ունեցած կրկնակի կախման մեջ, ինքն իրեն անվանում էր «քրդու խայ», այն աստիճան սոցիալական դիմահեղումը բերել էր նաև ներէթնիկական օտարման։ Դա մի ժամանակ էր, երբ քաղաքներում հայերի կոտորածներին մասնակցում էին ոչ միայն թուրք տղամարդիկ, այլև կանայք և նույնիսկ երեխաները։ Մի ժամանակ, երբ կոտորածի պահին դռան շրխկոց լսելիս հայ տղամարդիկ գրկում էին ամենափոքր երեխային՝ հուսալով, որ գոնե մանչուկի կերպարը կմեղմի ջարդարարների մոլուցքը։

Թուրքերի համար «նորմալ հայությունը» սա էր։ Իսկ Դաշնակցությունն առաջացավ հենց այս հայության ազատագրման համար։ Անշուշտ, այն չառաջացավ վակուումից կամ միայն այդ օրն ապրող հայությունից։ Ինչպես ասացի, Դաշնակցությունը հայության ազատատենչության էվոլյուցիոն հանգրվան էր։ Բայց թշնամիների համար այն ընկալվեց որպես «նորմալ հայությանը» «աննորմալ» դարձնելու փորձ, ուստի և՝ Դաշնակցությունը պիտակվեց որպես «ծայրահեղական», «հակապետական», «չեթեական», «քոմիթաջիական»։

Այսօր ունենք մի իրականություն, երբ հենց Հայաստանի դե-ֆակտո իշխանություններն են՝ որպես կոլաբորացիոնիստներ, ազգին տանում ստրկության։ Նրանց համար ևս «նորմալ հայը» թուրքական կամքին հարմարված, ինքնապաշտպանության բնազդից զրկված հայն է։ Իսկ բոլոր նրանք, որ փորձում են դեմ կանգնել ցեղասպանական այդ «նորմալիզացիային», «ծայրահեղական» և «հակապետական» են։ Սա է հակադաշնակցականության բարդ, բայց և նույնքան էլ պարզ անատոմիան․ կզածը միշտ էլ «աննորմալ» է համարում կզել չցանկացողին։

Ռուսական իրականությունից հայտնի մի էթնոքաղաքական ոչ կոռեկտ ասացվածք կա․ «քերի՛ր ռուսին, կգտնես թաթարին»։ Հայկական իրականության պայմաններում, ընդհակառակը, շատ կոռեկտ է ասել՝ «քերի՛ր հակադաշնակցականությունը, կգտնես ատելություն ազգային ինքնապահպանման հանդեպ»։

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
❤26👍8💯2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
TRIPP, թե՞ «Զանգեզուրի միջանցք»․ ճշմարտության հետքերով

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
❤6👍4💯2
ԱՅՍՕՐ ՍԵՊՏԵՄԲԵՐԻ 19-Ն Է

• Երբ 1993 թ․-ին Արցախի մեծ մասն ազատագրվեց, հեռացած ադրբեջանցիները հաստատվեցին Ադրբեջանի տարբեր գյուղերում ու քաղաքներում։ Ամենաշատը նրանք լսում էին հետևյալ մեղադրանքը՝ «satdınız, gəldiniz» («ծախեցիք, էկաք») կամ թե՝ հետևյալ պախարակումը՝ «nəyin qaldı Qarabağda» («ի՞նչդ ես թողել Ղարաբաղում»)։ Այո՛, այո՛։ «Մայր ադրբեջանցիները» հալածում էին փախստականներին ճիշտ այնպես, ինչպես այսօրվա կապիտուլյանտական լծի տակ գտնվողները՝ Արցախի հայերին։ Սա բնական է և պայմանավորված չէ ազգությամբ։ Եթե մարդկային խմբի ընթացքը թողնում ես ինքնահոսի, այն մեծ հավանականությամբ կդառնա ծույլ, պղերգ, չկամ, չարախոս ու նախանձ։

• Ադրբեջանում Ալիևները բեկեցին այդ «ինքնահոս» ընթացքը, Ղարաբաղն ու «Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը» դարձրին ադրբեջանական ազգաշինության կենտրոնական տարրեր՝ պետությունը վերածելով միաձույլ ռևանշիստական մեքենայի։ Իսկ այսօրվա հետպատերազմյան Հայաստանում, ինչպես գիտեք, արվում է հակառակը․ առաջին հերթին հենց դե-ֆակտո իշխանություններն են համակերպեցնում ժողովրդին պարտության հետ և ներազգային ատելություն հրահրում Արցախից բռնագաղթեցվածների հանդեպ։

• Այժմ վերադառնանք Արցախ։ Թուրքմենական տիրապետության օրերին՝ 1500 թ․-ին, մի հիշատակագիր այսպես է վկայում Հայաստանին պատուհասած արհավիրքների հետևանքները․ «… եւ ոչ ուրէք մնասցէ մարդ ի վերայ երկրի, բայց միայն ի ձորն Մանանաղոյ եւ ի լերինս Սասնոյ եւ ի մայրիս Արցխոյ» (Մատենադարան, № 6146, թերթ 7ա)։ Այսպես դարեր շարունակ լինելով հայկական քաղաքակրթական ինքնության կրողն ու պահեստարանը՝ Արցախն այսօր մարդաթափ է։ Բայց դա ողբերգության կեսն է։ Կա Աբելի սպանությունը Կայենի կողմից և կա Աբելի սպանությունից հետո Կայենի նենգ պատասխանն Աստծուն՝ «չգիտեմ․ միթէ պահապա՞ն իցեմ եղբօրն իմոյ»։ Արցախի «հեռադիտակային» հանձնումն Աբելի սպանությունն է, իսկ Արցախի անկումից հետո գերսահմանամերձ դարձած Կապան քաղաքում այսօր կազմակերպված վայ-համերգը՝ կայենական նենգ պատասխանը…

• Բայց ինչպես ամենայն հայոց բանաստեղծն է ասել․ «էսպես չի մնա»։ Արցախն անպայման վերաազատագրվելու է, իսկ կայենական պատժից ոչ ոք չի խուսափելու։

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
❤15💯7🔥5
ՀԱՅ-ՌՈՒՍԱԿԱՆ ՀԱՐԱԲԵՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՄԱՍԻՆ

• Քչերն են հիշում, որ «Путин сказал армянам давать проход» գեղջկական երգը, որ 11 տարի առաջ Ստավրոպոլից «ցնցեց համացանցը», ունի պատմական հիմք։

• Այն վերաբերում է 2003 թ․ հոկտեմբերի 6-ին Մոսկվայում կայացած Համաշխարհային հայկական կոնգրեսի հիմնադիր համագումարի ժամանակ ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի արտասանած, իսկ ավելի ճիշտ՝ մեջբերած խոսքերին։ Միջոցառման վերջում Վ․ Պուտինը ցանկանում է մի բան ավելացնել և կարդում է Պետրոս Մեծի՝ 1711 թ․ մարտի 2-ի թվակիր հրամանից մի հատված՝ «… Армянъ какъ возможно приласкать и облегчить въ чемъ пристойно, дабы тѣмъ подать охоту для большаго ихъ пріѣзда» («… հայերին, ըստ կարելւոյն, սիրաշահել եւ, ըստ հարկին, հոգսաթափ անել, դրանով շահագրգռել, որ աւելի շատ գան»)։ Վերջում Վ․ Պուտինը հաղթական կեցվածքով իր կողմից փաստում է, թե «ասված է, արված է»։

• Խնդիրն այն է, որ Վ․ Պուտինի մեջբերման համատեքստը լրիվ այլ իմաստային տպավորություն է ստեղծում, քան ուներ Պետրոս Մեծի բնագիրը։ Հրամանն ամբողջությամբ կարդալու դեպքում սկզբում կտեսնենք այս տողը՝ «Персидскій торгъ умножить…» (Полное собранiе законовъ Россiйской Имперiи, съ 1649 года, т. IV, 1700-1712, 1830, стр. 662-663)։ Սկզբնաղբյուրի և առհասարակ դարաշրջանի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հրամանը հենց ռուս-իրանական առևտրին զարկ տալու մասին էր, իսկ հայերի հատվածը վերաբերում էր Նոր Ջուղայի (Սպահանի) հայ առևտրականներին շահագրգռելուն, որ իրանական մետաքսը Հալեպ-Զմյուռնիա օսմանյան ճանապարհի փոխարեն Աստրախան-Մոսկվա ճանապարհով արտահանեին դեպի Եվրոպա։

• Վ․ Պուտինի ընտրողական ընթերցմամբ տպավորություն է ստեղծվում, թե Պետրոս Մեծը նկատի ուներ հայ խոպանչիների բազմահոծ զանգվածներ Ռուսաստան բերելուն․ մի բան, որ տեղի էր ունենում Վ․ Պուտինի օրոք։ Պետրոսի ժամանակ նման գաղթաշարժեր Շիրվանից և Արցախից հետագայում եղան, բայց ոչ 1711 թ․-ին, այլ 1724 թ․-ից հետո, երբ Ռուսաստանի կասպիական արշավանքը մնաց կիսկատար, Օսմանյան կայսրության հետ կնքվեց Անդրկովկասի բաժանման համաձայնություն, իսկ Արցախի հայկական սղնախները, միայնակ մնալով թշնամիների դեմ, դատապարտվեցին վաղ թե ուշ թևակոխելու հոգեվարքի ճամփան։

• Ինչևէ, անցածն անցած է։ Այսօր նույնանման հոգեվարք են թևակոխել հայ-ռուսական հարաբերությունները։ Եվ խորհելով դրա պատճառների մասին, որի հետ ուղղակիորեն կապված է նաև 2018 թ․-ից սկսված Հայաստանի անկումը՝ կարծում եմ, որ խնդիրը հայ և ռուս էլիտաների մտածողության մեջ էր։ Ռուսական էլիտաները չկարողացան ձերբազատվել կայսերապետական հակումներից, իսկ հայկական էլիտաները՝ պերիֆերիայի բարդույթից։

• Ապագա հայ-ռուսական միջպետական և ժողովրդային հարաբերությունները պետք է կառուցվեն նորովի և ավելի զորավոր՝ հիմնված անցյալի սխալներից քաղված դասերի վրա։

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
❤14💯8👍4
Երբ չկա հայկական կառավարություն, որ պաշտպանի հայերին, վերջիններիս ինքնապաշտպանությունը դառնում է յուրաքանչյուրի անհատական հոգսը՝ հին, բայց ոչ այնքան բարի պետականազուրկ դարաշրջանների պես։

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
😢13👏5
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Հայաստան ներխուժած զինված դիվերսանտի հանդեպ «փափուկ» վերաբերմունքը դե ֆակտո իշխանությունների կողմից ևս մեկ անգամ հիշեցրեց, թե ինչ աստիճանի փուչիկ է սրանց հորինած «ինքնիշխանությունը»։

Ինքնիշխան այն երկիրն է, որ իր տարածքի հանդեպ իրականացնում է արդյունավետ և մենիշխան պաշտպանություն և կառավարում։

3 օր շարունակ մի դիվերսանտի հարց լուծել չուզողները/չկարողացողներն ահավոր «ինքնիշխան են»։

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
❤15👍8💯2
1977-78 թվականներին կինոռեժիսոր Էդմոն Քեոսայանը, երբ նկարահանում էր «Մոսֆիլմ» և «Հայֆիլմ» կինոստուդիաների համատեղ ուժերով ստեղծվող «Մխիթար սպարապետ» («Հուսո աստղ») երկսերիանոց ֆիլմը, կենտրոնական իշխանություններից դադարեցման մի խիստ հրահրանգավորում եղավ:

Բանն այն է, որ Քյարքի (Տիգրանաշեն) գյուղի դիմացի տարածքի հարթավայրում նկարահանվում էր Հայկական զորամիավորման և Աբդուլլա փաշայի կանոնավոր բանակի ճակատամարտը: Մի պահ մտովի վերարտադրեք այդ տեսարանը,թուրքական բազմաթիվ վրաններ, կիսալուսինով կեռ դրոշակներ,Աբդուլլա փաշայի զորախմբի ձիավորների մանևրներ և այլն:

Այդ ամենը գյուղի բարձունքից տեսած ադրբեջանցիները անմիջապես հայտնում եմ խորհրդային մշակույթը, արվեստը, կինոն համակարգող՝ ԽՍՀՄ ղեկավար, փոխվարչապետ Հեյդար Ալիևին: Նրանց ներքին դրվածքը մշտապես էր այդպես, իրենց հետ կապված մի փոքր միջադեպ, անմիջապես Մոսկվա, հայր Ալիևին էին ծնգացնում: Ֆիլմի նկարահանվող ընդամենն այդ մեկ տեսարանը, դեռևս այն տարիներին, առճակատում առաջացրեց հայ-ադրբեջանական հարաբերություններում: Կարճ ասած, ամիսներ տևած նախապատրաստական աշխատանքներից ,զգեստնեի ձևավորումից,ձիերի վարժեցումից հետո, նկարահանումները վերևից խստագույնս արգելվեց… Եվ այն պարագայում,որ ճակատամարտը նկարահանվում էր հենց մեր՝ ՀԽՍՀ տարածքում:

Երևան ժամանեց այն ժամանակվա «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայի նորանշանակ տնօրեն Սիզովը, որը մեծ հեղինակություն էր վայելում մոսկովյան ղեկավար շրջաններում : Նրա ու Հայաստանի ղեկավարության համառ ջանքերի՝ կռիվ տալու, այո,այո կռիվ տալու շնորհիվ նկարահանումները վերսկսվեց:

https://kinoashkharh.am/2021/08/inchu-dadarecvecin-mxitar-sparapet-filmi-nkarahanumner/

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
❤14🔥3👍2
Երբ զարմանում եք այս կամ այն «քեմալականի» հանդգնության, այսպես ասած՝ «նագլիության» աստիճանի և դա սնուցող աղբյուրների վրա, անմիջապես հիշե՛ք Աստծու խոսքը․ «Չարի դատաստանն անմիջապես չի կատարվում, այդ պատճառով էլ մարդկանց որդիների սրտերը համարձակվում են չարիք գործել» (Ժողովող Ը․ 11)։

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
❤17👍5💯5
Հետազոտական նպատակով մեր փառահեղ ազատամարտի արխիվներն էի քչփորում, երբ հանդիպեցի մի փշաքաղեցնող տեղեկության․ «… երկրաշարժի նախօրյակին Նաջարյան ամուսինները … Լեռնային Ղարաբաղ են ուղարկել անհրաժեշտ քանակությամբ դեղորայք։ … Սակայն դեկտեմբերի 7-ից անմիջապես հետո ղարաբաղցիները ստացված ամբողջ դեղորայքն ուղարկեցին Լենինական»։

Ազգային այս աննախադեպ համերաշխությունն ու ապրումակցումն էր նաև, որ հնարավոր դարձրեց մեր հաղթանակն Արցախյան առաջին պատերազմում։ Չկարծեք, թե Արցախում դեղորայքի պակաս չկար, և իրենց «ավելցուկն» էին ուղարկում աղետի գոտի․ մի աղետի գոտի էլ Արցախն էր սկսում հիշեցնել 1988 թ․ դեկտեմբերին։

Ի դեպ, խոսքն այն նույն ղարաբաղցիների մասին է, որոնց նախ ՀՀՇ-ական, ապա քպ-ական քարոզչությունը կարգեցին որպես «ապերախտ» և «հայոց բոլոր ցավերի մեղավոր»։ Իսկ հաջորդիվ մեղավորներ կկարգվեն սյունեցիները՝ շաքեցի կնոջ գլխավորությամբ։

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
❤25💯8👍4
Սրանից 10 տարի առաջ կյանքի պայմաններից դժգոհ մի ադրբեջանուհի, հարցազրույց տալով, բողոքում էր․ «bizə park lazımdır, yoxsa iş yeri» («մեզ զբոսայգի՞ է պետք, թե՞ աշխատատեղ»)՝ ակնարկելով Ալիևի ռեժիմի աչքակապությունները և շուկայատեղի քանդելով՝ զբոսայգի կառուցելը։

Պետք է խոստովանել, որ Իլհամի աչքակապությունները մանկապարտեզ են ՀՀ դե-ֆակտո իշխանությունների թմրեցուցիչ «հաց և տեսարաններ» քաղաքականության դեմ։ Դժբախտությունն այն է, որ ի տարբերություն ադրբեջանցի կնոջ՝ հայաստանյան ընդդիմության առանձին հատվածներում չկա այն գիտակցումը, որ մեզ ոչ թե «տեսարաններ» են պետք, այլ ինքնապաշտպանության և ինքնապահպանության քարոզ և նախապատրաստություն։

Դրա փոխարեն ի սկզբանե տանուլ տրված մրցավազք է սկսվել իշխանությունների հետ, թե ով ավելի շատ կամ թեկուզ ավելի «էներգախնայող» «տեսարաններ» կապահովի։

Որևէ մի ճնշված խումբ ի սկզբանե պարտված է, եթե ընդունում է իրեն ճնշողի պարտադրած խաղի կանոնները և ի վիճակի չի լինում ճեղքել դրանց օղակը։

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
❤16👍7💯6🔥1
100 տարի առաջ այս օրը՝ 1926 թ․ հոկտեմբերի 22-ին, երկրաշարժը ցնցեց Լենինական քաղաքը։ Այդ դեպքերին է նվիրված մի երգ («Հարուստները պոյեզ/ֆայտոն նստան, Թիֆլիս գնացին»), որ այսօր կիսատ-պռատ երգվում է՝ խառնված լրիվ այլ երգի հետ («Բաց վագոնով Սիբիր են տանում»)։

Հայտնի է, որ երկրաշարժը լուրջ ավերածություններ է պատճառել: Այն հաստատեց նոր, հակասեյս­միկ շինարարական մեթոդների կիրառման անհրաժեշտությունը: Երկրաշարժից հետո հանրապետությունում հայտարարվեց հակասեյսմիկ կառույցների իրականացման համար նախագծերի, կոնստրուկցիաների և հաշվարկների մրցույթ: Շինարարական կոնստրուկցիաների կատարելագործման, բետոնի և երկաթբետոնի կիրառման շնոր­հիվ՝ հնարավոր դարձավ կառուցել երկու հարկը գերազանցող տներ:

Այնուամենայնիվ, շենքերի որոշ կոնստրուկցիաների, այդ թվում՝ միջհարկային ծածկերի համար դեռևս երկար ժամանակ (մինչև 50-ական թվականները) կիրառվեց փայտը: 1988թ. Սպիտակի երկրաշարժի հետևանքով՝ Լենինականի կրած մեծ կորուստները ստիպում են մտածել, որ 1926 թ. երկրաշարժի հետևանքների հաղթահարման շրջանում եղել են գիտաբանական և կիրառական թերացումներ:

https://agdamsdiary.livejournal.com/2770.html

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
❤7
Տխուր, վիճառատ, բայց և անելիքների շեշտադրումով եթեր։

https://www.youtube.com/watch?v=DTuL9ba9NLE

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
❤11👏1
ՔԱՀԱՆԱՆ, ՈՐ ՉՈՒՐԱՑԱՎ ԵԿԵՂԵՑՈՒՆ ԵՎ ԿԱԹՈՂԻԿՈՍԻՆ

Բոլշևիկյան բռնադատումների ենթարկված հարյուրավոր հայ հոգևորականներից էր արժանապատիվ Տեր Եսայի քահանա Հովհաննիսյանը՝ Հրազդանի Վաղավեր (Թեզխարաբ) գյուղի նախկին քահանան։ 1930 թ․-ին նրան անհիմն մեղադրել էին «հակահեղափոխական աշխատանքի», «բանդիտիզմի» և «դաշնակամետ գործունեության» համար և երեք տարով աքսորել Ղազախստան։

Վերադառնալով աքսորից՝ արդեն 60-ամյա հոգևորականը հայտնաբերում է, որ ընտանիքին կատարելապես ունեզրկել են, որդուն՝ որպես հոգևորականի զավակի, զրկել հասարակական դիրքից, կցագրել թիկունքային աշխատանքի, որ նույնն է թե՝ տաժանակրության։ Դրա պատճառով հոր պես որդին ևս դարձել էր հիվանդ և անաշխատունակ։ Զուրկ ապրուստի որևէ միջոց՝ ընտանիքը Թեզխարաբից փոխադրվել էր Երևան՝ հայտնվելով մուրացկանության աստիճանի հասած պայմաններում։

Տեր Եսայու՝ աշխատանք գտնելու բոլոր փորձերը բախվում են պետական մամլիչի պահանջին՝ հրաժարվելու քահանայական կարգից։ Ահա թե ինչ էր գրում այդ մասին վերջինս Խորեն Ա Մուրադբեկյան կաթողիկոսին․ «… պետական աշխատանքի չեմ կարող գնալ, որովհետև նրանց առաջարկությունը Ձեզ հայտնի է։ Ես էլ չեմ կարող մոռանալ Ձեր սուրբ ձեռքով օծումն, որ 19 թվին օծեցիք ինձ քահանա, պիտի կանգուն մնամ մինչև մահս։ Ուստի խնդրում եմ … մի որոշ բավարարության։ … Խնդրում եմ հնոտիք, վերարկու մի հատ տվեք»։

Երբ առաջին անգամ կարդացի Տեր Եսայու «Խոնարհ խնդիր» վերնագրված այս նամակը, մտածեցի, որ եթե անգամ աշխարհում մինչ իրեն եղած չլիներ Աստծու և հայոց եկեղեցու որևէ վկա, ապա միայն իր վարքը բավարար պիտի լիներ Աստծուն և բարոյականությունը փնտրող յուրաքանչյուր մարդու համար՝ գտնելու որոնածը։ Եվ միայն Տեր Եսայու վարքը բավարար է, որ Աստծու, հայրենիքի և հայոց եկեղեցու դավաճանները, այդ թվում՝ մերօրյա լնգուլավասները, ապագայում չկարողանան խուսափել իրենց բաժին պատժից՝ կառչելով բոլոր ուրացողների գործածած «ժամանակներն էին այդպիսին» նողկալի արդարացումից։

Ժամանակները «ժամանակներ» են բոլորի համար, իսկ կոչումն ու կարգն ուրանալը կամ «պիտի կանգուն մնամ մինչև մահս» ասելը յուրաքանչյուրի ընտրությունն է։ Այդ ընտրությամբ էլ ամեն մարդ պիտի ներկայանա երկրային և երկնային դատաստանի առաջ։

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
👍21❤12😢3💯3
ՀԱՄԱԽՄԲՄԱՆ ՄԱՍԻՆ

Սկսյալ 2020 թ․-ից, ևս առավել՝ 2025 թ․-ի հունվարից նվաստիս խոսքում կարմիր թելով անցել է ընդդիմադիր ուժերի համախմբման կարևորության միտքը։

Նախընտրական տարում, լավ հասկանալով, որ ասածս հնչելու է բացառապես որպես իդեալիստական ուտոպիա, հատուկ ընդգծել եմ, որ ամենաճիշտ համախմբումն ընտրություններին մեկ միասնական դաշինքով («ցուցակով») մասնակցելն է։ Բոլորիս էր հայտնի, որ նման դաշինք չի լինելու։ Թե ինչու էի քարոզում մի բան, որ անկարելի էր, շատ պարզ է։ Նպատակս ցույց տալն էր, որ համախմբում ասվածը պետք է համապատասխանի բառի քաղաքական բովանդակությանը, ասել է թե՝ իշխանափոխության հասնելու ճանապարհի (theory of change) դյուրացմանը։ Հայաստանյան ներկայիս պայմաններում նախընտրական շրջանում «համախմբում» բառը կարող է նշանակել միմիայն մեկ միասնական ընդդիմադիր դաշինք, որովհետև այլ կերպ ընտրությունների միջոցով իշխանափոխության հասնելու ճանապարհ գոյություն չունի։

Այս թեմայով ընտրություններից մեկ ամիս անց Հայկական նախագիծի լավ բարեկամ, բոստոնաբնակ դոկտոր Արա Նազարյանը, հիմնվելով մեր իրականացրած նախընտրական սոցիոլոգիական հարցումների վրա, գրեց․ «Ամուր խրամատավորված իշխանություններին պարտության մատնելու համար հարկավոր է դաշինք, որ կառուցված է ընտրական մաթեմատիկայի հաշվառմամբ… Միևնույն ընտրազանգվածը տրոհող մրցակից դաշինքների ևս մեկ խումբ ձևավորելը հազիվ թե … արդյունք տա» («Արմենիան Վիքլի», 08․07․2026 թ․)։

Այս պահին, սակայն, է՛լ ավելի կարևոր է, թե հետընտրական պայմաններում ինչը կարող ենք համարել համախմբում։ Պատասխանը դարձյալ հանգում է իշխանափոխության հասնելու ճանապարհին։ Որպեսզի գործ ունենանք իրական համախմբման հետ, հարկավոր է, որ մասնակիցները բովանդակային համաձայնություն ունենան այդ ճանապարհի վերաբերյալ։ Եթե դա չկա, ապա համախմբման մասին խոսակցությունները, կարճլիկ տեսահոլովակներն ու մամուլի համար նախատեսված նկարները կամա թե ակամա ծառայում են միայն մեկ նպատակի՝ հագուրդ տալ համախմբման վերաբերյալ հանրության ակտիվ շրջանակներից հնչող կոչերին à la «մարդիկ էդքան ասում են, ամոթ ա, մի հատ էս քանի օրը հավաքվենք, խոսանք»։ Ցավոք։

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
❤15👍10💯5
ԹՈՒՐՔԱԿԱՆ ՍԱՀՄԱՆԱԴՐԱԿԱՆ ԱՌԱՋԱՐԿՆԵՐԸ

Եթե կա մի բան, որին սրանք լավ են տիրապետում, ապա դա հայերի դեմ թուրքական մարտավարություն հիշեցնող գործելակերպ բանեցնելն է։ 1920 թ․ Ալեքսանդրապոլում բանակցություններն առերևույթ շատ քաղաքավարի էին ընթանում, մինչդեռ դրսում սկսվել և շարունակվում էին հայ բնակչության, այդ թվում՝ գաղթականության թալանն ու կոտորածը՝ անխուսափելիորեն ազդելով բանակցողների կամքի վրա…

«Սահմանադրության շուրջ պայմանավորվելու» իբր կառուցողական այս առաջարկները, որոնք ուղեկցվում են «դուք գործակալ եք, դուք թշնամի եք» դեհումանիզացնող քարոզով, դե-ֆակտո իշխանություններին երկու ելքով էլ շահեկան վիճակի մեջ են դնում։ Իրենց քաղաքական հաշվարկը հանգում է սրան՝ «կուտը ուտողներ կլինեն, կհամաձայնվեն, ավելի լավ, հետո «կգցենք», չհամաձայնվեն, է՛լ ավելի լավ, ճգնաժամի մեղքը կընկնի իրանց վրա՝ մեզ գործողությունների ազատություն տալով»։

Դժվար է ապրել, գործել ու հաղթել՝ մնալով համակարգային այն ստատուս-քվոյում, որի կառուցվածքային հիմնադրույթները միտված են հենց քո ոչնչացմանը։ Væ victis!։

#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում

քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar
❤9💯6👍1