ترکیه؛ از لیبی تا قره‌باغ و سوریه
ایواز طاها
۱. در سال دو هزار نوزده نیروهای بشار اسد در استان ادلب کمین گذاشتند. و در این کمین سی و پنج سرباز ترکیه را به قتل رساندند. ترکیه با پهبادهای بایراقدار به دو هزار موضع ارتش سوریه و حزب‌الله در اطراف استان ادلب حمله کرد. این نخستین موفقیت صنایع پهبادی کشور بود.
۲. در اوایل سال دو هزار و بیست ژنرال خلیفه حفتر تمامی لیبی، بجز پایتخت، را از چنگ دولت قانونی لیبی درآورده و ترابلس را محاصره کرده بود. در چنین وضعیتی دولت فائز سراج از ترکیه کمک خواست. ترکیه با پهبادهایش در عرض یکماه نیروهای حفتر را هفتصد کیلومتر عقب راند. این امر در درجه‌ی اول به معنای شکست روس‌ها بود و در درجات بعدی شکست امارات و فرانسه پشتیبان‌های اصلی خلیفه حفتر.
۳. در اواخر سال دو هزار و بیست با حمله‌ی شورشیان ارمنی به مواضع ارتش آذربایجان جنگ دوم قره‌باغ در گرفت. ارمنی‌ها تهدید کرده بودند که اگر آذربایجان واکنش نامتناسب نشان دهد تا باکو به پیش خواهند تاخت. آذربایجان به حملات برق‌آسا دست زد و با کمک مستقیم ترکیه، قره‌باغ را از حلقوم ولادیمیر پوتین بیرون کشید.
۴. در آخرین انتخابات ریاست جمهوری ترکیه بحث مهاجران سوری به یک موضوع اساسی تبدیل شد. حتا حزب جمهوری خواه خلق با ادعای اینکه ده میلیون مهاجر سوری بار عظیمی بر دوش اقتصاد ترکیه هستند، خواستار اخراج مهاجران شد. اردوغان پس از پیروزی‌اش در انتخابات بارها بشار اسد را برای حل مشکل پناهندگان تشویق کرد. اما اسد سرمست از پشت‌گرمی ایران و روسیه اعتنایی نکرد. راه‌چاره‌ی بن‌بستِ سیاست، گشودن راه مخالفان به سوی دمشق بود. گروه‌های معارض حمله را آغاز و در انفعال روسیه و ایران رژیم را سرنگون کردند، آنهم در دوازده روز. علاوه بر مشکلات ایران در لبنان، و روسیه در اوکراین، حال معلوم شده که ترکیه در انفعال پشتیبانان اسد نقش داشته است. حاکان فیدان می‌گوید: «روسیه و ایران را متقاعد کردیم که از اسد حمایت نظامی نکنند. جلسات ما در آنکارا و دوحه به این موضوع اختصاص داشت. اگر از رژیم سوریه حمایت می‌شد، همه چیز می‌توانست بسیار خونین به پایان برسد. روس‌ها و ایرانی‌ها متوجه شدند که ادامه این کار دیگر معنی ندارد.» حاکان فیدان، به دلیل اِشراف اطلاعاتی فوق‌العاده‌اش بر منطقه، احتمالا معمار اصلی تغییر رژیم در سوریه است.
اگر ساقط‌کردن جنگنده‌ی روسی توسط ترکیه در سال دو هزار و شانزده را به حساب نیاوریم، سوریه سومین باخت روسیه است؛ سومین باخت ولادیمیر پوتین به رجب طیب اردوغان در عرض پنج سال.
@eyvaztaha
لینک حرف‌های حاکان فیدان:
https://www.instagram.com/reel/DDkqlpOSAR1/?igsh=anhyNThpb2VoZGRp
ایواز طاها
۱. در سال دو هزار نوزده نیروهای بشار اسد در استان ادلب کمین گذاشتند. و در این کمین سی و پنج سرباز ترکیه را به قتل رساندند. ترکیه با پهبادهای بایراقدار به دو هزار موضع ارتش سوریه و حزب‌الله در اطراف استان ادلب حمله کرد. این نخستین موفقیت صنایع پهبادی کشور بود.
۲. در اوایل سال دو هزار و بیست ژنرال خلیفه حفتر تمامی لیبی، بجز پایتخت، را از چنگ دولت قانونی لیبی درآورده و ترابلس را محاصره کرده بود. در چنین وضعیتی دولت فائز سراج از ترکیه کمک خواست. ترکیه با پهبادهایش در عرض یکماه نیروهای حفتر را هفتصد کیلومتر عقب راند. این امر در درجه‌ی اول به معنای شکست روس‌ها بود و در درجات بعدی شکست امارات و فرانسه پشتیبان‌های اصلی خلیفه حفتر.
۳. در اواخر سال دو هزار و بیست با حمله‌ی شورشیان ارمنی به مواضع ارتش آذربایجان جنگ دوم قره‌باغ در گرفت. ارمنی‌ها تهدید کرده بودند که اگر آذربایجان واکنش نامتناسب نشان دهد تا باکو به پیش خواهند تاخت. آذربایجان به حملات برق‌آسا دست زد و با کمک مستقیم ترکیه، قره‌باغ را از حلقوم ولادیمیر پوتین بیرون کشید.
۴. در آخرین انتخابات ریاست جمهوری ترکیه بحث مهاجران سوری به یک موضوع اساسی تبدیل شد. حتا حزب جمهوری خواه خلق با ادعای اینکه ده میلیون مهاجر سوری بار عظیمی بر دوش اقتصاد ترکیه هستند، خواستار اخراج مهاجران شد. اردوغان پس از پیروزی‌اش در انتخابات بارها بشار اسد را برای حل مشکل پناهندگان تشویق کرد. اما اسد سرمست از پشت‌گرمی ایران و روسیه اعتنایی نکرد. راه‌چاره‌ی بن‌بستِ سیاست، گشودن راه مخالفان به سوی دمشق بود. گروه‌های معارض حمله را آغاز و در انفعال روسیه و ایران رژیم را سرنگون کردند، آنهم در دوازده روز. علاوه بر مشکلات ایران در لبنان، و روسیه در اوکراین، حال معلوم شده که ترکیه در انفعال پشتیبانان اسد نقش داشته است. حاکان فیدان می‌گوید: «روسیه و ایران را متقاعد کردیم که از اسد حمایت نظامی نکنند. جلسات ما در آنکارا و دوحه به این موضوع اختصاص داشت. اگر از رژیم سوریه حمایت می‌شد، همه چیز می‌توانست بسیار خونین به پایان برسد. روس‌ها و ایرانی‌ها متوجه شدند که ادامه این کار دیگر معنی ندارد.» حاکان فیدان، به دلیل اِشراف اطلاعاتی فوق‌العاده‌اش بر منطقه، احتمالا معمار اصلی تغییر رژیم در سوریه است.
اگر ساقط‌کردن جنگنده‌ی روسی توسط ترکیه در سال دو هزار و شانزده را به حساب نیاوریم، سوریه سومین باخت روسیه است؛ سومین باخت ولادیمیر پوتین به رجب طیب اردوغان در عرض پنج سال.
@eyvaztaha
لینک حرف‌های حاکان فیدان:
https://www.instagram.com/reel/DDkqlpOSAR1/?igsh=anhyNThpb2VoZGRp
شکنجه و اعتراف
درباره‌ی اعترافات تلویزیونی در انقلاب سوریه
ایواز طاها
در سال دو هزار و یازده در مقاله‌ی بلندی پیش‌بینی کردم که برخلاف انقلاب‌های تونس و مصر، انقلاب سوریه بسیار خونبار خواهد بود. وقتی در سیزده آوریل همان سال اولین بار اعترافات چند جوان اهل حماه را از تلویزیون دولتی سوریه دیدم، به این فکر افتادم. چرا که در هیچیک از انقلاب‌های عربی، جوانان را بعد از شکنجه‌های وحشیانه در جلو دوربین ننشاندند. اما مأموران رژیم بشار جوان‌ها را با چهره‌ی کبود و خونی به تلویزیون آوردند تا علیه خود شهادت دهند. حال آنکه هیچ انسانی در شرایط عادی علیه خود سخن نمی‌گوید.
و همین امر مرا به صرافت انداخت که بشار اسد در صورت توانایی همه مرزهای اخلاق و خشونت را درخواهد نوردید. همین طور شد و در جنگ رژیم علیه مردمش بیش از سی‌هزار نفر مفقود، پانصد هزار نفر کشته و بین هشت تا ده میلیون نفر آواره شدند.
مقاله‌ام در دو قسمت در تاریخ دوم ژوئن ۲۰۱۱ در روزنامه‌ی "آزادلیق" چاپ باکو تحت عنوان "انقلاب عرب: شکنجه و اعتراف" منتشر شد. در آن مقاله گفتم وقتی اراده‌ی یک زندانی را در سلول‌های تاریک درهم می‌شکنند، بیش از هرچیز مشروعیت شکنجه‌گران تَرَک‌های عظیم برمی‌دارد.
لینک هر دو قسمت مقاله:
https://www.azadliq.info/6860.html
https://www.azadliq.info/6883.html
@eyvaztaha
درباره‌ی اعترافات تلویزیونی در انقلاب سوریه
ایواز طاها
در سال دو هزار و یازده در مقاله‌ی بلندی پیش‌بینی کردم که برخلاف انقلاب‌های تونس و مصر، انقلاب سوریه بسیار خونبار خواهد بود. وقتی در سیزده آوریل همان سال اولین بار اعترافات چند جوان اهل حماه را از تلویزیون دولتی سوریه دیدم، به این فکر افتادم. چرا که در هیچیک از انقلاب‌های عربی، جوانان را بعد از شکنجه‌های وحشیانه در جلو دوربین ننشاندند. اما مأموران رژیم بشار جوان‌ها را با چهره‌ی کبود و خونی به تلویزیون آوردند تا علیه خود شهادت دهند. حال آنکه هیچ انسانی در شرایط عادی علیه خود سخن نمی‌گوید.
و همین امر مرا به صرافت انداخت که بشار اسد در صورت توانایی همه مرزهای اخلاق و خشونت را درخواهد نوردید. همین طور شد و در جنگ رژیم علیه مردمش بیش از سی‌هزار نفر مفقود، پانصد هزار نفر کشته و بین هشت تا ده میلیون نفر آواره شدند.
مقاله‌ام در دو قسمت در تاریخ دوم ژوئن ۲۰۱۱ در روزنامه‌ی "آزادلیق" چاپ باکو تحت عنوان "انقلاب عرب: شکنجه و اعتراف" منتشر شد. در آن مقاله گفتم وقتی اراده‌ی یک زندانی را در سلول‌های تاریک درهم می‌شکنند، بیش از هرچیز مشروعیت شکنجه‌گران تَرَک‌های عظیم برمی‌دارد.
لینک هر دو قسمت مقاله:
https://www.azadliq.info/6860.html
https://www.azadliq.info/6883.html
@eyvaztaha
سیاست چرخ گوشت پوتین
و قتلگاه سربازان بی‌نوا
ایواز طاها
در سال ۲۰۱۶ ترکیه یک فروند جنگنده‌ی روسیه را، که به حریم هوایی‌اش تجاوز کرده بود، سرنگون کرد. این حادثه برای ولادیمیر پوتین که در زورگویی به همسایه‌های کوچکتر شهره‌ی آفاق است، مایه‌ی سرشکستگی بود. وی دو گزینه‌ی تلافی در پیش رو داشت: یکی تلافی از حساب موجودیت سیاسی‌اش، دیگری تلافی از جیب مردمان روسیه.
گزینه‌ی اول می‌توانست ساقط‌کردن یک جنگنده‌ی ترکیه، غرق‌کردن یک ناو و چیزهایی از این قبیل باشد. اما این نوع تلافی برای دیکتاتوری پوتین ریسک بالایی داشت چون متضمن برخورد محدود و خطرناک با ناتو بود. اما تلافی از جیب مردم که می‌توانست شامل تحریم‌های اقتصادی باشد، برای وی بی‌خطر بود و هزینه‌اش را مردم می‌پرداختند. پوتین با تحریم واردات میوه از ترکیه گزینه‌ی دوم را انتخاب کرد. این امر ضربه‌ای به صادرات ترکیه بود، گرچه دولت اردوغان با دورزدن تحریم از راه قزاقستان، محصولات خود را با نام میوه‌ی ایران به روسیه صادر کرد. لاکین هزینه‌ی اصلی را مردم روسیه با افزایش قیمت روبل و میوه پرداختند. این معادله به گونه‌ی خوفناکی در جنگ با اوکراین برقرار است.
پوتین مثل هر دیکتاتور دیگری، که بیشتر تصمیمات را نه با عقل جمعی بلکه به صورت فردی اتخاذ می کنند، در باتلاق اوکراین گیرافتاده است. مشکل صرفا هزینه‌های ده‌ها میلیاردی جنگ و بربادرفتن هیمنه‌ی نظامی و حیثیت سیاسی حاکمان کرملین نیست، پوتین همچنین با تلفات عظیم انسانی دست‌به‌گریبان است. بی‌تردید تنها راه خروج از این مخمصه پایان‌دادن به استراتژی اشغال اراضی اوکراین است. اما اتخاذ چنین رویکردی تصویر مردی با عزم آهنی را درهم می‌شکند و زمامداری مادام‌العمر و قلدرمآب پوتین را در معرض خطر قرار می‌دهد. پس جنگ را به هزینه‌ی مردم و به قیمت جان ده‌هزار سرباز بی‌نوا ادامه می‌دهد. در این باره آمارها هولناک است. به تخمین نهادهای استخباراتی بریتانیا در ماه اخیر ارتش روسیه برای پیشروی لاک‌پشتی در دونباس، روزانه هزار و پانصد کشته داده است.
@eyvaztaha
و قتلگاه سربازان بی‌نوا
ایواز طاها
در سال ۲۰۱۶ ترکیه یک فروند جنگنده‌ی روسیه را، که به حریم هوایی‌اش تجاوز کرده بود، سرنگون کرد. این حادثه برای ولادیمیر پوتین که در زورگویی به همسایه‌های کوچکتر شهره‌ی آفاق است، مایه‌ی سرشکستگی بود. وی دو گزینه‌ی تلافی در پیش رو داشت: یکی تلافی از حساب موجودیت سیاسی‌اش، دیگری تلافی از جیب مردمان روسیه.
گزینه‌ی اول می‌توانست ساقط‌کردن یک جنگنده‌ی ترکیه، غرق‌کردن یک ناو و چیزهایی از این قبیل باشد. اما این نوع تلافی برای دیکتاتوری پوتین ریسک بالایی داشت چون متضمن برخورد محدود و خطرناک با ناتو بود. اما تلافی از جیب مردم که می‌توانست شامل تحریم‌های اقتصادی باشد، برای وی بی‌خطر بود و هزینه‌اش را مردم می‌پرداختند. پوتین با تحریم واردات میوه از ترکیه گزینه‌ی دوم را انتخاب کرد. این امر ضربه‌ای به صادرات ترکیه بود، گرچه دولت اردوغان با دورزدن تحریم از راه قزاقستان، محصولات خود را با نام میوه‌ی ایران به روسیه صادر کرد. لاکین هزینه‌ی اصلی را مردم روسیه با افزایش قیمت روبل و میوه پرداختند. این معادله به گونه‌ی خوفناکی در جنگ با اوکراین برقرار است.
پوتین مثل هر دیکتاتور دیگری، که بیشتر تصمیمات را نه با عقل جمعی بلکه به صورت فردی اتخاذ می کنند، در باتلاق اوکراین گیرافتاده است. مشکل صرفا هزینه‌های ده‌ها میلیاردی جنگ و بربادرفتن هیمنه‌ی نظامی و حیثیت سیاسی حاکمان کرملین نیست، پوتین همچنین با تلفات عظیم انسانی دست‌به‌گریبان است. بی‌تردید تنها راه خروج از این مخمصه پایان‌دادن به استراتژی اشغال اراضی اوکراین است. اما اتخاذ چنین رویکردی تصویر مردی با عزم آهنی را درهم می‌شکند و زمامداری مادام‌العمر و قلدرمآب پوتین را در معرض خطر قرار می‌دهد. پس جنگ را به هزینه‌ی مردم و به قیمت جان ده‌هزار سرباز بی‌نوا ادامه می‌دهد. در این باره آمارها هولناک است. به تخمین نهادهای استخباراتی بریتانیا در ماه اخیر ارتش روسیه برای پیشروی لاک‌پشتی در دونباس، روزانه هزار و پانصد کشته داده است.
@eyvaztaha
خوشحالی ضمنی از مرگ انسان‌ها
تیتر غیرانسانی سایت محسن رضایی، سایتی که از گفتمان مذهب تشیع به ایده‌ی پان‌ایرانیسم تشرف یافته، هیچ نیازی به توضیح ندارد.
حال ببینید همزیستی با چنین موجودات نژادپرستی زیر خیمه‌ی یک واحد سیاسی چه دشواری‌های عظیمی دارد.
@eyvaztaha
تیتر غیرانسانی سایت محسن رضایی، سایتی که از گفتمان مذهب تشیع به ایده‌ی پان‌ایرانیسم تشرف یافته، هیچ نیازی به توضیح ندارد.
حال ببینید همزیستی با چنین موجودات نژادپرستی زیر خیمه‌ی یک واحد سیاسی چه دشواری‌های عظیمی دارد.
@eyvaztaha
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
احتمال شلیک موشک به هواپیمای جمهوری آذربایجان
به گزارش شبکه‌ی خبری رئال که برنامه‌هایش را از باکو پخش می‌کند، به هواپیمای مسافربری جمهوری آذربایجان موشک شلیک شده است.
این هواپیما که چهارشنبه در اراضی قزاقستان سقوط کرد، دارای ۶۷ سرنشین بود که تنها ۳۲ نفر از آنان نجات یافتند.
تلویزیون رئال می‌گوید ارتش روسیه با شلیک یک فروند موشک پانتسیر موجب سقوط هواپیما شده است. هنوز در این باره خبر رسمی منتشر نشده است.
@eyvaztaha
به گزارش شبکه‌ی خبری رئال که برنامه‌هایش را از باکو پخش می‌کند، به هواپیمای مسافربری جمهوری آذربایجان موشک شلیک شده است.
این هواپیما که چهارشنبه در اراضی قزاقستان سقوط کرد، دارای ۶۷ سرنشین بود که تنها ۳۲ نفر از آنان نجات یافتند.
تلویزیون رئال می‌گوید ارتش روسیه با شلیک یک فروند موشک پانتسیر موجب سقوط هواپیما شده است. هنوز در این باره خبر رسمی منتشر نشده است.
@eyvaztaha
شیرین هانتر: ایران نمی‌تواند مانع ایجاد کریدور زنگه‌زور شود
«در واقع، مدتی است که ایران رقابت در قفقاز را به ترکیه باخته است، نه به خاطر قدرت‌های خاص ترکیه، بلکه به دلیل حمایت غرب از ترکیه. در جمهوری آذربایجان، ترکیه از مزیت زبانی برخوردار است. علاوه بر این، ایران از میراث تاریخی و ادبی و موسیقایی فارسی خود استفاده نکرده و تنها بر مذهب تمرکز کرده است. عامل اسرائیل نیز مهم بوده است. روسیه نیز علیه ایران اقدام کرده است. ایران به دلیل ضعف اقتصادی و انزوای سیاسی خود فاقد ابزار لازم برای رقابت در قفقاز با ترکیه است. اگر روسیه و ترکیه برای توسعه کریدور زنگزور به توافق برسند، ارمنستان قادر به جلوگیری از آن نخواهد بود. علاوه بر این، ممکن است برای ارمنستان مشوق‌هایی برای موافقت با توسعه آن در نظر گرفته شود. ایران نیز در موقعیتی نیست که مانع توسعه آن شود. اگر به اقدامات نظامی متوسل شود، بهانه‌ای برای دخالت ترکیه و احتمالا اسرائیل و حتی قدرت‌های غربی خواهد بود. محاسبات اشتباه گذشته و سیاست‌های اشتباه، گزینه‌های ایران را در قفقاز و در واقع در جا‌های دیگر به طور جدی محدود کرده است.»
این دیدگاه مهمِ هانتر دو نقص دارد. نخست اینکه غرب علیرغم ضربه‌ای که به روسیه وارد شد، موافق حل‌وفصل قره‌باغ به شکل کنونی نبود. حجم عظیم تبلیغات ضدآذربایجانی که در رسانه‌های باشگاه مسیحی غرب انعکاس یافت، گواه این مدعاست. ترکیه نیز نه به دلیل حمایت غرب در این مورد خاص، بلکه با تکیه بر توان نظامی خود و پتانسیل چانه‌زنی با مسکو به آزادی قره‌باغ کمک رساند.
دوم اینکه خانم هانتر از عدم استفاده ایران از میراث تاریخی، ادبی و موسیقایی فارسی سخن می‌گوید. حال آنکه به دلیل وضعیت فرهنگی ترکان ایران، فاکتورهای ذکر شده به جای ایجاد همگرایی باعث نفرت و جدایی شده‌اند. و اگر ایران از اول به جای تشیع به این فاکتورها تکیه می‌کرد حتا شیعیان ناردالان و مشدآغا را نیز نمی‌توانست جذب کند. شیرین هانتر گویا دیدگاه خود را در چهارچوب گفتمان صدساله‌ی پرشینیستی مطرح می‌کند.
@eyvaztaha
شیرین هانتر استاد علوم سیاسی آمریکا که اصالتا ترک تبریزی است، می‌گوید:
«در واقع، مدتی است که ایران رقابت در قفقاز را به ترکیه باخته است، نه به خاطر قدرت‌های خاص ترکیه، بلکه به دلیل حمایت غرب از ترکیه. در جمهوری آذربایجان، ترکیه از مزیت زبانی برخوردار است. علاوه بر این، ایران از میراث تاریخی و ادبی و موسیقایی فارسی خود استفاده نکرده و تنها بر مذهب تمرکز کرده است. عامل اسرائیل نیز مهم بوده است. روسیه نیز علیه ایران اقدام کرده است. ایران به دلیل ضعف اقتصادی و انزوای سیاسی خود فاقد ابزار لازم برای رقابت در قفقاز با ترکیه است. اگر روسیه و ترکیه برای توسعه کریدور زنگزور به توافق برسند، ارمنستان قادر به جلوگیری از آن نخواهد بود. علاوه بر این، ممکن است برای ارمنستان مشوق‌هایی برای موافقت با توسعه آن در نظر گرفته شود. ایران نیز در موقعیتی نیست که مانع توسعه آن شود. اگر به اقدامات نظامی متوسل شود، بهانه‌ای برای دخالت ترکیه و احتمالا اسرائیل و حتی قدرت‌های غربی خواهد بود. محاسبات اشتباه گذشته و سیاست‌های اشتباه، گزینه‌های ایران را در قفقاز و در واقع در جا‌های دیگر به طور جدی محدود کرده است.»
این دیدگاه مهمِ هانتر دو نقص دارد. نخست اینکه غرب علیرغم ضربه‌ای که به روسیه وارد شد، موافق حل‌وفصل قره‌باغ به شکل کنونی نبود. حجم عظیم تبلیغات ضدآذربایجانی که در رسانه‌های باشگاه مسیحی غرب انعکاس یافت، گواه این مدعاست. ترکیه نیز نه به دلیل حمایت غرب در این مورد خاص، بلکه با تکیه بر توان نظامی خود و پتانسیل چانه‌زنی با مسکو به آزادی قره‌باغ کمک رساند.
دوم اینکه خانم هانتر از عدم استفاده ایران از میراث تاریخی، ادبی و موسیقایی فارسی سخن می‌گوید. حال آنکه به دلیل وضعیت فرهنگی ترکان ایران، فاکتورهای ذکر شده به جای ایجاد همگرایی باعث نفرت و جدایی شده‌اند. و اگر ایران از اول به جای تشیع به این فاکتورها تکیه می‌کرد حتا شیعیان ناردالان و مشدآغا را نیز نمی‌توانست جذب کند. شیرین هانتر گویا دیدگاه خود را در چهارچوب گفتمان صدساله‌ی پرشینیستی مطرح می‌کند.
@eyvaztaha
VƏTƏNDAŞ teleserialından həzz aldım.
Məncə bağımsızlıq dönemində çəkilmiş güclü işlərdən biridir.
İctimai tvdən buraxılmaqda olan serial Cəfər Cabbarlın Almaz əsəri əsasında çəkilmişdir.
Yönətmən Elvin Rüstmzadədir. Qurban İsmayılov və Günəş Medizadə baş rolları ifa edirlər.
#vətəndaş
Məncə bağımsızlıq dönemində çəkilmiş güclü işlərdən biridir.
İctimai tvdən buraxılmaqda olan serial Cəfər Cabbarlın Almaz əsəri əsasında çəkilmişdir.
Yönətmən Elvin Rüstmzadədir. Qurban İsmayılov və Günəş Medizadə baş rolları ifa edirlər.
#vətəndaş
ساعدی و سیاستِ ادبیات
ایواز طاها
سیزدهم فوریه در تبریز سخنرانی داشتم درباره‌ی ساعدی مثل همیشه به ترکی. شاید برای اولین بار بود که یک تجلیل درست‌وحسابی از غلامحسین ساعدی در شهر خودش به زبان مادری‌اش به عمل آمد؛ آنهم تمامن به همت شخصیت‌ها و نهادهای غیردولتی. به همت نوید محمدی، رسول اسمعلیان، محمد سیامک‌نیا، آرش ساعی و دیگر دوستان در موسسه‌ی "ائل بیلیمی". موسسه‌ای که حاصل فداکاری، درایت و زحمات روشنفکر برجسته‌ی آذربایجان علیرضا صرافی است.
موضوع سخنرانی من "ساعدی و سیاست ادبیات" بود. سیاست ادبیات نظریه‌ی ژاک رانسیر، فیلسوف فرانسوی، درباره‌ی ماهیت رهایی‌بخشی ادبیات است. می‌گویند در رئالیسم سوسیالیستی زیبایی‌شناسی را سیاسی کردند و در فاشیسم سیاست را زیباشناختی. اما رانسیر با عبور از این دوگانگی، سیاست را در ماهیت خودآیین ادبیات می‌جوید. به گمان رانسیر ادبیات همان کار امر سیاسی را می‌کند ولی از راه دیگر.
کارکرد اصلی ادبیات نه اخلاقی-تصویری است آنچنانکه افلاتون می‌گفت و نه بازنمایانه است آنچنانکه ارسطو مشخص می‌کرد. کارکرد ادبیات برهم‌زدن سلسله‌مراتبِ نظم مستقر است.
کارکرد ادبیات بازتوزیع امر محسوس است. پولیس مکان‌ها، زمان‌ها، جایگاه‌ها و هویت‌ها را به نحو خاصی توزیع می‌کند. ادبیات با برهم‌زدن این نظمِ هیرارشیک، به توزیع دوباره و عادلانه دست می‌زند. از این رو مهم نیست که یک اثر ادبی تا چه اندازه ماهیت سیاسی دارد، مهم این است که تا چه اندازه در بازتوزیع محسوسات دخیل و مؤثر است.
بسیاری از آثار ساعدی بستر تحقق سیاست ادبیات هستند. برای نمونه دو داستان "کلاس درس" و "غمباد"، (هر دو با ترجمه‌ی اینجانب) رفتار انسان در توزیع متفاوت محسوسات در گفتمان‌های مختلف را به روشنی نشان می‌دهند.
@eyvaztaha
ایواز طاها
سیزدهم فوریه در تبریز سخنرانی داشتم درباره‌ی ساعدی مثل همیشه به ترکی. شاید برای اولین بار بود که یک تجلیل درست‌وحسابی از غلامحسین ساعدی در شهر خودش به زبان مادری‌اش به عمل آمد؛ آنهم تمامن به همت شخصیت‌ها و نهادهای غیردولتی. به همت نوید محمدی، رسول اسمعلیان، محمد سیامک‌نیا، آرش ساعی و دیگر دوستان در موسسه‌ی "ائل بیلیمی". موسسه‌ای که حاصل فداکاری، درایت و زحمات روشنفکر برجسته‌ی آذربایجان علیرضا صرافی است.
موضوع سخنرانی من "ساعدی و سیاست ادبیات" بود. سیاست ادبیات نظریه‌ی ژاک رانسیر، فیلسوف فرانسوی، درباره‌ی ماهیت رهایی‌بخشی ادبیات است. می‌گویند در رئالیسم سوسیالیستی زیبایی‌شناسی را سیاسی کردند و در فاشیسم سیاست را زیباشناختی. اما رانسیر با عبور از این دوگانگی، سیاست را در ماهیت خودآیین ادبیات می‌جوید. به گمان رانسیر ادبیات همان کار امر سیاسی را می‌کند ولی از راه دیگر.
کارکرد اصلی ادبیات نه اخلاقی-تصویری است آنچنانکه افلاتون می‌گفت و نه بازنمایانه است آنچنانکه ارسطو مشخص می‌کرد. کارکرد ادبیات برهم‌زدن سلسله‌مراتبِ نظم مستقر است.
کارکرد ادبیات بازتوزیع امر محسوس است. پولیس مکان‌ها، زمان‌ها، جایگاه‌ها و هویت‌ها را به نحو خاصی توزیع می‌کند. ادبیات با برهم‌زدن این نظمِ هیرارشیک، به توزیع دوباره و عادلانه دست می‌زند. از این رو مهم نیست که یک اثر ادبی تا چه اندازه ماهیت سیاسی دارد، مهم این است که تا چه اندازه در بازتوزیع محسوسات دخیل و مؤثر است.
بسیاری از آثار ساعدی بستر تحقق سیاست ادبیات هستند. برای نمونه دو داستان "کلاس درس" و "غمباد"، (هر دو با ترجمه‌ی اینجانب) رفتار انسان در توزیع متفاوت محسوسات در گفتمان‌های مختلف را به روشنی نشان می‌دهند.
@eyvaztaha
دیل باره‌ده ایواز طاهانین جانلی چیخیش‌لاری
آنادیلی گۆنو موناسیبتیله ایواز طاهانین آنلاین
چیخیش‌لاری اولاجاق. سیزجه بو قونولاردان
هانسی‌نین اؤنجه‌لیگی واردیر؟
۱. دیل نه‌دیر؟
۲. دیل و گئرچک‌لیک.
۳. دیل و سیاسال [امر سیاسی].
۴. پزشکیان و گؤزل جان.
۵. تۆرکجه سینما دالغاسی.
۶. ساغلام دیل.
۷. دیل و دئموکراتیک دۆزن.
۸. میللی مسئله باره‌ده ایکی پاتولوژیک تئز.
۹. قورتولوش و أدبیات سیاستی.
*
سخنرانی‌های آنلاین ایواز طاها
به مناسبت روز زبان مادری
به مناسبت روز زبان مادری در فضای مجازی چند سخنرانی خواهم داشت به زبان مادری. به نظر شما کدامیک از موضوع‌های زیر اولویت دارند:
۱. زبان چیست؟
۲. زبان و واقعیت
۳. زبان و امر سیاسی
۴. رئیس جمهوری پزشکیان و جان زیبا
۵. زبان و موج سینمای ترکی
۶. زبان معیار
۷. زبان و نظم دموکراتیک
۸. دو تئز آسیب‌شناختی درباره‌ی مسئله‌ی ملی
۹. رهایی و سیاست أدبیات
@eyvaztaha
آنادیلی گۆنو موناسیبتیله ایواز طاهانین آنلاین
چیخیش‌لاری اولاجاق. سیزجه بو قونولاردان
هانسی‌نین اؤنجه‌لیگی واردیر؟
۱. دیل نه‌دیر؟
۲. دیل و گئرچک‌لیک.
۳. دیل و سیاسال [امر سیاسی].
۴. پزشکیان و گؤزل جان.
۵. تۆرکجه سینما دالغاسی.
۶. ساغلام دیل.
۷. دیل و دئموکراتیک دۆزن.
۸. میللی مسئله باره‌ده ایکی پاتولوژیک تئز.
۹. قورتولوش و أدبیات سیاستی.
*
سخنرانی‌های آنلاین ایواز طاها
به مناسبت روز زبان مادری
به مناسبت روز زبان مادری در فضای مجازی چند سخنرانی خواهم داشت به زبان مادری. به نظر شما کدامیک از موضوع‌های زیر اولویت دارند:
۱. زبان چیست؟
۲. زبان و واقعیت
۳. زبان و امر سیاسی
۴. رئیس جمهوری پزشکیان و جان زیبا
۵. زبان و موج سینمای ترکی
۶. زبان معیار
۷. زبان و نظم دموکراتیک
۸. دو تئز آسیب‌شناختی درباره‌ی مسئله‌ی ملی
۹. رهایی و سیاست أدبیات
@eyvaztaha
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
میللی مسئله و کیملیک سیاستی
ایواز طاهانین یئنی کیتابی ایشیق اۆزو گؤردو. یۆز أللی صحیفه‌لیک کیتاب خوی شهرینده "سایه‌ی سخن" درگیسی طرفیندن نشر ائدیلمیشدیر.
مسئله‌ی ملی و سیاست هویتی
National Question and Identity Politics
کتاب جدید ایواز طاها تحت عنوان میللی مسئله و کیملیک سیاستی باره‌ده پاتوْلوْژیک تئزلر [مسئلهٔ ملی و سیاست هویتی؛ تزهای آسیب‌شناختی] منتشر شد. این کتابِ صدوپنجاه صفحه‌ای، نخستین جلد از کتاب سه جلدی تحت همین نام است. ترجمه‌ی عناوین فصل‌های کتاب:
مقدمه: از مسئله‌ی ملی تا دموکراسی رادیکال؛
1. کژنگری درباره‌ی سیاست؛
2. تمامت‌خواهی و خشونت؛
3. اصالت؛ امر بیهوده؛
4. تقلیل‌گرایی و یکسونگری درباره‌ی پدیده‌ها؛
5. نقش رهایی‌بخش "استنثا" و انقلاب گراماتیک علیه زبان شفاهی؛
6. بی‌سوادی زبانی و فقر اندیشگی؛
7. چهره‌ی ژانوسی شعر و فاشیسم شعر قرن بیستم؛
8. ذات‌گراییِ مرکزمحور و هویت لغزان؛
9. تئوری توطئه، درهم‌آمیزی انگیزه و اندیشه؛
10. دموکراسی رادیکال و سوژه‌های هم‌ارز.
کتاب توسط فصلنامه سایه‌ی سخنِ شهر خوی به صورت آراسته‌ای چاپ و نشر شده است.
تلفن ارتباط با ناشر: 989195846097+
@eyvaztaha
ایواز طاهانین یئنی کیتابی ایشیق اۆزو گؤردو. یۆز أللی صحیفه‌لیک کیتاب خوی شهرینده "سایه‌ی سخن" درگیسی طرفیندن نشر ائدیلمیشدیر.
مسئله‌ی ملی و سیاست هویتی
National Question and Identity Politics
کتاب جدید ایواز طاها تحت عنوان میللی مسئله و کیملیک سیاستی باره‌ده پاتوْلوْژیک تئزلر [مسئلهٔ ملی و سیاست هویتی؛ تزهای آسیب‌شناختی] منتشر شد. این کتابِ صدوپنجاه صفحه‌ای، نخستین جلد از کتاب سه جلدی تحت همین نام است. ترجمه‌ی عناوین فصل‌های کتاب:
مقدمه: از مسئله‌ی ملی تا دموکراسی رادیکال؛
1. کژنگری درباره‌ی سیاست؛
2. تمامت‌خواهی و خشونت؛
3. اصالت؛ امر بیهوده؛
4. تقلیل‌گرایی و یکسونگری درباره‌ی پدیده‌ها؛
5. نقش رهایی‌بخش "استنثا" و انقلاب گراماتیک علیه زبان شفاهی؛
6. بی‌سوادی زبانی و فقر اندیشگی؛
7. چهره‌ی ژانوسی شعر و فاشیسم شعر قرن بیستم؛
8. ذات‌گراییِ مرکزمحور و هویت لغزان؛
9. تئوری توطئه، درهم‌آمیزی انگیزه و اندیشه؛
10. دموکراسی رادیکال و سوژه‌های هم‌ارز.
کتاب توسط فصلنامه سایه‌ی سخنِ شهر خوی به صورت آراسته‌ای چاپ و نشر شده است.
تلفن ارتباط با ناشر: 989195846097+
@eyvaztaha
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
رادیکال دیلک‌لر
ایواز طاهانین بایرام دوعاسی
(یئنی رئداکته)
ایواز طاهانین بایرام دوعاسی
(یئنی رئداکته)
Ədəbiyyat Siyasəti
سیاست ادبیات
ژاک رانسیرین دوشونجه‌سینه دایاناراق "أدبیات سیاستی" حاققیندا دانیشاجاغام.
با تکیه بر آرای ژاک رانسیر درباره‌ی "سیاست ادبیات" سخن خواهم گفت.
دوشنبه، ۲۴ مارس،
ساعت:
۲۲:۳۰ به وقت تبریز
۱۹ به وقت گرینویچ
instagram.com/eyvaztaha
سیاست ادبیات
ژاک رانسیرین دوشونجه‌سینه دایاناراق "أدبیات سیاستی" حاققیندا دانیشاجاغام.
با تکیه بر آرای ژاک رانسیر درباره‌ی "سیاست ادبیات" سخن خواهم گفت.
دوشنبه، ۲۴ مارس،
ساعت:
۲۲:۳۰ به وقت تبریز
۱۹ به وقت گرینویچ
instagram.com/eyvaztaha
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
پزشکیان و گؤزل جان سیاستی ۲
۱۴ فروردین، ساعات ۲۲:۳۰
۱۴ فروردین، ساعات ۲۲:۳۰