بیزیم تمل مسئلهلریمیز نهدن عیبارتدیر؟
هرگون سایین دوستلارین گؤندردیکلری سواللاری باجاردیغیم قدهر جاوابلاندیریرام. نه یازیق کی، کیچیک ایستئثنالارلا بو سواللارین چوخو اؤنملی مسئلهلرله ایلگیلی دئییل.
سیزجه:
1. تمل مسئلهلریمز ندن عیبارتدیر و یا داها چوخ هانسی مسئلهلری آرشدیرمالیییق؟
لوطفن جاوابینیزی بو آیدییه گؤندرین:
@etaha
هرگون سایین دوستلارین گؤندردیکلری سواللاری باجاردیغیم قدهر جاوابلاندیریرام. نه یازیق کی، کیچیک ایستئثنالارلا بو سواللارین چوخو اؤنملی مسئلهلرله ایلگیلی دئییل.
سیزجه:
1. تمل مسئلهلریمز ندن عیبارتدیر و یا داها چوخ هانسی مسئلهلری آرشدیرمالیییق؟
لوطفن جاوابینیزی بو آیدییه گؤندرین:
@etaha
تلفظ و نگارش اصطلاحات و اسامی برگرفته از زبانهای اروپایی | #ایواز_طاها
اسامی، اصطلاحات و کلماتی را که از زبانهای اروپایی وارد زبان ترکی آذربایجانی شدهاند، چگونه بنویسم و چگونه تلفظ کنیم؟ در اواخر عمر پربار استاد #جواد_هیئت این توفیق نصیبم شد که ویراستاری محتوایی و مقابلهی ترجمهی ملخصی از "تاریخ فلسفهی غرب" #برتراند_راسل به ترکی آذربایجانی را به عهده گیرم. این ترجمه تحت نظارت استاد به عمل آمده بود. در طول سه ماه طی دیدارهای متعدد در منزل استاد در باکو بر روی ترجمه کار میکردیم و موارد اختلافی را حل و فصل مینمودیم. یکی از آن موارد مسئلهی نامهای خاص و برخی اصطلاحات بود. به گفتهی مسئولان دانشگاهِ اسلاویان، استاد تلفظ روسی نامها را که رسم مقبول در جمهوری آذربایجان است، نمیپذیرفت. رئیس دانشگاه از من خواست که استاد را قانع کنم تلفظ مورد قبول فرهنگستان جمهوری آذربایجان را بپذیرد. اما خودم نیز راضی به این امر نبودم، چرا که چند سال قبل از آن در مجلهی #جهان به تجربهی جدیدی دست زده و بیشتر نامها را بر اساس آنچه در انگلیسی و فرانسوی مرسوم است، درج کرده بودیم. به رغم آشفتگیهایی که در ثبت نامها دچارش شده بودیم، با واکنش منفی جامعهی علمی مواجه نشدیم. شاید مخاطبان ما آن را قسمی نوعآوری در جهت رهایی از روسگرایی دوران اتحاد شوروی تلقی کرده بودند.
در اولین جلسهی کاریمان دربارهی ترجمه، پس از بحث در خصوص مشکل، استاد هیأت با بزرگمنشی مرسومش تصمیم در این امر را به من محول کرد. چند روز با نامها و اصطلاحات کلنجار رفتم و به تجارب مجلات جهان و #یول بارها رجوع کردم تا بلکه راهحل قابل قبولی بیایم. درست است که در غیاب هرگونه قواعد محکم در آذربایجان جنوبی ثبت متفاوت و آشفتهی نامها عیب بزرگی به شمار نمیآید، لیکن در یک محیط علمی که دهها سال است درست و یاغلط تکلیف خود را در این خصوص روشن کرده، نمیشد کاهلانه عمل کرد. از این رو هر نوعآوری باید بهرهای از منطق میداشت و برای جامعهی علمی باری از اقناع. نتیجهی کار ناامیدی بود و رضادادن به ثبت نامها بر طبق رسمالخط موجود. امری که روشن رامیز اوغلو ویراستار تکنیکی کتاب با زحمت و دقت زیاد به خوبی از عهدهاش برآمد.
در آنچه به نگارش و تلفظ نامها مربوط میشود برخلاف محیط علمی جمهوری آذربایجان، ما در وضعیت دیگری هستیم. این وضعیت را میتوان نوعی هرجومرج نگارشی نامید، هرجومرجی که باید برای سامان بخشیدن به آن راهچارهای بیابیم. در مقالهی پیوست تحت عنوان ”آوروپا دیللریندن آلینما سؤزلرین یازیلیشی“ به همین راه رفتهام. درستتر آن است بگویم که مقاله حاوی راهحل نیست، کندوکاو در خود مسئله و پیش کشیدن سوالهایی است که میتواند راهی به جواب بگشاید. به عبارت سادهتر، در این مقاله صرفن طرح مسئله کردهام.
@eyvaztaha
اسامی، اصطلاحات و کلماتی را که از زبانهای اروپایی وارد زبان ترکی آذربایجانی شدهاند، چگونه بنویسم و چگونه تلفظ کنیم؟ در اواخر عمر پربار استاد #جواد_هیئت این توفیق نصیبم شد که ویراستاری محتوایی و مقابلهی ترجمهی ملخصی از "تاریخ فلسفهی غرب" #برتراند_راسل به ترکی آذربایجانی را به عهده گیرم. این ترجمه تحت نظارت استاد به عمل آمده بود. در طول سه ماه طی دیدارهای متعدد در منزل استاد در باکو بر روی ترجمه کار میکردیم و موارد اختلافی را حل و فصل مینمودیم. یکی از آن موارد مسئلهی نامهای خاص و برخی اصطلاحات بود. به گفتهی مسئولان دانشگاهِ اسلاویان، استاد تلفظ روسی نامها را که رسم مقبول در جمهوری آذربایجان است، نمیپذیرفت. رئیس دانشگاه از من خواست که استاد را قانع کنم تلفظ مورد قبول فرهنگستان جمهوری آذربایجان را بپذیرد. اما خودم نیز راضی به این امر نبودم، چرا که چند سال قبل از آن در مجلهی #جهان به تجربهی جدیدی دست زده و بیشتر نامها را بر اساس آنچه در انگلیسی و فرانسوی مرسوم است، درج کرده بودیم. به رغم آشفتگیهایی که در ثبت نامها دچارش شده بودیم، با واکنش منفی جامعهی علمی مواجه نشدیم. شاید مخاطبان ما آن را قسمی نوعآوری در جهت رهایی از روسگرایی دوران اتحاد شوروی تلقی کرده بودند.
در اولین جلسهی کاریمان دربارهی ترجمه، پس از بحث در خصوص مشکل، استاد هیأت با بزرگمنشی مرسومش تصمیم در این امر را به من محول کرد. چند روز با نامها و اصطلاحات کلنجار رفتم و به تجارب مجلات جهان و #یول بارها رجوع کردم تا بلکه راهحل قابل قبولی بیایم. درست است که در غیاب هرگونه قواعد محکم در آذربایجان جنوبی ثبت متفاوت و آشفتهی نامها عیب بزرگی به شمار نمیآید، لیکن در یک محیط علمی که دهها سال است درست و یاغلط تکلیف خود را در این خصوص روشن کرده، نمیشد کاهلانه عمل کرد. از این رو هر نوعآوری باید بهرهای از منطق میداشت و برای جامعهی علمی باری از اقناع. نتیجهی کار ناامیدی بود و رضادادن به ثبت نامها بر طبق رسمالخط موجود. امری که روشن رامیز اوغلو ویراستار تکنیکی کتاب با زحمت و دقت زیاد به خوبی از عهدهاش برآمد.
در آنچه به نگارش و تلفظ نامها مربوط میشود برخلاف محیط علمی جمهوری آذربایجان، ما در وضعیت دیگری هستیم. این وضعیت را میتوان نوعی هرجومرج نگارشی نامید، هرجومرجی که باید برای سامان بخشیدن به آن راهچارهای بیابیم. در مقالهی پیوست تحت عنوان ”آوروپا دیللریندن آلینما سؤزلرین یازیلیشی“ به همین راه رفتهام. درستتر آن است بگویم که مقاله حاوی راهحل نیست، کندوکاو در خود مسئله و پیش کشیدن سوالهایی است که میتواند راهی به جواب بگشاید. به عبارت سادهتر، در این مقاله صرفن طرح مسئله کردهام.
@eyvaztaha
Ad-Eyvaz-Varliq+.docx
15.9 KB
در آنچه به نگارش و تلفظ نامها مربوط میشود ما در وضعیت هرجومرج نگارشی بهسر میبریم. هرجومرجی که باید برای سامان بخشیدن به آن راهچارهای بیابیم. در مقالهی پیوست تحت عنوان ”آوروپا دیللریندن آلینما سؤزلرین یازیلیشی“ به همین راه رفتهام. درستتر آن است بگویم که مقاله حاوی راهحل نیست، کندوکاو در خود مسئله و پیش کشیدن سوالهایی است که میتواند راهی به جواب بگشاید. به عبارت سادهتر، در این مقاله صرفن طرح مسئله کردهام. (اگر نکاتی دارید که این مقاله را میتواند پربارتر کند، برایم بنویسید.)
@eyvaztaha
@eyvaztaha
بیزیم تمل مسئلهلریمیز نهدن عبارتدیر؟
#ایواز_طاها نین سوروسو l #جان_کرچمبولو
بیلدیگینیز کیمی، ایگیرمی بیرینجی عصرده یاشاماق، گنه ده بیزیم تمل حاقلاریمیزین الده ائتمهسینه سبب اولمامیشدیر.
تمل حاق دئمک، عجبا نه دئمکدیر؟
تمل حاقلاری الده ائتمک اوچون، تمل مسئلهلریمیز نهلر ساییلیر؟
حاقیمیز یوخسا اگر، او حالده، مسئلهلریمیز وار می؟ حاقلاریمیز هانگیلار، مسئلهلریمیز هانگیلاردیر؟
سؤز یوخ کی هر مسئله، بیر حاقا باغلیدیر و بوتون بیزیم مسئلهلر، آسیلی قالمیش حاقلاریمیزلا برابر، آسیلی و چؤزولمهمیش قالمیشلار. بئله بیر دورومدا، حاقلاریمیزی اوزه چیخارتماییپ بللی ائتمهسک، مسئلهلریمیزی نه جور گیزلی حالدن چیخاردیپ بلیرتهجگیک؟ بونو دا اونوتمایین کی مسئلهنین تانیتیمی بیر دؤنم، چؤزومو ایسه باشقا بیر دؤنمدیر.
ایندی تمل حاقلاریمیز هانگیلاردیر؟
اینسان حاقلاری منشوروندان بحث ائتمک، حقوق اوخومادیغیما گؤره، منیم ایشیم دگیل. حقوق آلانیندا چالیشان اوزمانلاریمیز طبیعیدیر کی بو قونویا گیریب، مملکتیمیزین دورومونو اینجهلیهبیلیرلر. بورادا یالنیز بیر نئچه اؤرنک وئرمهلیییم: منجه، دونیانین نه یئرینه گئتسهنیز، اینسانلارین ان بسیط و ان ساده تمل حاقی، اونلارین دیلیایله باغلیدیر. بو قونودا، بوتون ایران ضیالیلاری طرفیندن اؤنریلن و قبول ائدیلن و عینی حالده اینسان حاقلارینی پوزمیان مترقی بیر اؤنرگی، گنه ده وئریلمهمیشدیر. ایندی یالنیز دیلیمیزی قوروماق ایچین، قوللاریمیزی یوخاری چئویرسک اگر، او زامان سیزجه، آیواز طاهانین سوردوغو سورو، اؤنوموزه گئچمیهجکدیر؟!:
«بیزیم تمل مسئلهلریمیز نهدن عبارتدیر؟»
ایندی باشقا بیر حاقی نظره آلیریق! چئوره پروبلملری! اینسانلار یاشادیغی یئرلری سئویپ چئورهلرینی هر هانگی بیر تهلکهدن قورویارلار . اورمو گؤلو بیر اؤرنک اولاراق، بو پروبلمی چؤزمک اوچون سیزجه طاهانین سوروسو بیر باشقا دفعه، اؤنوموزه چیخمایاجاق؟
«بیزیم تمل مسئلهلریمیز نهدن عبارتدیر؟»
اؤرنک وئردیگیم بو ایکی تمثیلی پروبلملر کیمی، بیزیم مملکتده حددن آرتمیشدیر. تورکچهنین قوروماسی یا اورمو گؤلو سؤز قونوسو اولاندا آما، بعضن آذربایجانلی لارین حاقیندا بیر آز انصافسیزلیک ائلیرلر. او زمان ایصفاهاندا یا خوزستاندا باش وئرمیش سو پروبلملری، اورمو گؤلو پروبلمی ایله بیر درجهده اؤنملی می دگیلدیرلر؟
سؤز یوخ کی پروبلملر، یالنیز آذربایجانا محدود و باغلی دگیل. بیز اینسان حاقلاریندان دانیشیریق. اونودولموش اینسان حاقلاری، ایران جغرافیاسیندا یاشایان اینسانلاری بیربیریایله قارشی قارشیا چکیب گتیرمیش یا دا گتیرهجکدیر. سیز هر هانگی بیر حاقی، اینسان حاقلاری منشوروندان سئچسهنیز، یانیلمامیشسینیز! او حاقی بیزدن اسیرگهمیشلر. شیمدی نه یاپمالیییق؟!
ایلک اؤنجه، حاقلاریمیزی تانیمامیز سونرا اونلاری الده ائتمک اوچون پلانلاشمامیز گرکیر! دقت ایله باخساسیز، بیز هر شئیدن اؤنجه، اؤزگه و یانلیش کولتورلره، یئنیلیب اگهمنلیگیمیزی (سروری، آقایی، ارجمندی) الدن وئرمیشیک. ائله یئنیلمک کی بیر چوغوموز، آیاقی، قولو، بئینی، دوشونجهسی باغلی بیر قوللارا چئوریلمیشیک.
اگهمنلیگیمیزی اله گئچیرمک اوچون، بو دورومدان چیخماغیمیز گرکیر. بو دورومدان چیخماق اوچون ده بویوک و بیلگین، دوستونو دوشمانیندان آییران، اؤنملیلری یاخشی تانیان لیدرلر، سیاست و بیلیم آداملاری و بیلیمه، اگیتیمه، اؤگرهتیمه، اؤزگورلوگه و اؤزبگلیگه اؤنم وئرن و اؤز کولتورونه غرورلا باخیپ باشقا کولتورلری سایغی ایله دگرلندیریپ قارشیلایان بیر میللته احتیاجیمیز وار.
مرکزده اقتداردا اولان، هر هانگی بیر حکومت اولسا بیزه اؤنملی دگیل، اؤنملی بو دور کی بو حکومت، اینسان حاقلارینا نه جور باخیر! یا دموکراسیا یا فدرالیزمه نه جور باخیر! تمرکزگرا بیر دولت اگر ایش باشیندا اولسا، بیزیم پروبلملر هئچ بیر زمان چؤزولمهییب آرادان گئتمیهجکلر. ایستکلریمیز تلنبار اولوب آغیرلاشاجاقلار و مملکتین گمیسی ده، ان فجیع بیر شکلده، میللتین جوابسیز سورولارین طوفانلی دنیزینده باتاجاقدیر.
اتکیازی:
امروزه موارد و مشکلاتی که فقط در خصوص مسایل آب، در استانهای اصفهان، یزد، چهارمحال و بختیاری، قم، لرستان و خوزستان ایجاد شدهاند، کمتر از مسئله دریاچه اورمیه نیستند. آیا اگر مثلا اصفهان توسط یک حکومت دموکرات محلی و بر اساس فدرالیزم اداره میشد و لذا مردم اختیار منابع آبی سرزمینی خود را داشتند، اساساً امکان بروز چنین مشکلات لاینحلی ایجاد میشد؟
@eyvaztaha
#ایواز_طاها نین سوروسو l #جان_کرچمبولو
بیلدیگینیز کیمی، ایگیرمی بیرینجی عصرده یاشاماق، گنه ده بیزیم تمل حاقلاریمیزین الده ائتمهسینه سبب اولمامیشدیر.
تمل حاق دئمک، عجبا نه دئمکدیر؟
تمل حاقلاری الده ائتمک اوچون، تمل مسئلهلریمیز نهلر ساییلیر؟
حاقیمیز یوخسا اگر، او حالده، مسئلهلریمیز وار می؟ حاقلاریمیز هانگیلار، مسئلهلریمیز هانگیلاردیر؟
سؤز یوخ کی هر مسئله، بیر حاقا باغلیدیر و بوتون بیزیم مسئلهلر، آسیلی قالمیش حاقلاریمیزلا برابر، آسیلی و چؤزولمهمیش قالمیشلار. بئله بیر دورومدا، حاقلاریمیزی اوزه چیخارتماییپ بللی ائتمهسک، مسئلهلریمیزی نه جور گیزلی حالدن چیخاردیپ بلیرتهجگیک؟ بونو دا اونوتمایین کی مسئلهنین تانیتیمی بیر دؤنم، چؤزومو ایسه باشقا بیر دؤنمدیر.
ایندی تمل حاقلاریمیز هانگیلاردیر؟
اینسان حاقلاری منشوروندان بحث ائتمک، حقوق اوخومادیغیما گؤره، منیم ایشیم دگیل. حقوق آلانیندا چالیشان اوزمانلاریمیز طبیعیدیر کی بو قونویا گیریب، مملکتیمیزین دورومونو اینجهلیهبیلیرلر. بورادا یالنیز بیر نئچه اؤرنک وئرمهلیییم: منجه، دونیانین نه یئرینه گئتسهنیز، اینسانلارین ان بسیط و ان ساده تمل حاقی، اونلارین دیلیایله باغلیدیر. بو قونودا، بوتون ایران ضیالیلاری طرفیندن اؤنریلن و قبول ائدیلن و عینی حالده اینسان حاقلارینی پوزمیان مترقی بیر اؤنرگی، گنه ده وئریلمهمیشدیر. ایندی یالنیز دیلیمیزی قوروماق ایچین، قوللاریمیزی یوخاری چئویرسک اگر، او زامان سیزجه، آیواز طاهانین سوردوغو سورو، اؤنوموزه گئچمیهجکدیر؟!:
«بیزیم تمل مسئلهلریمیز نهدن عبارتدیر؟»
ایندی باشقا بیر حاقی نظره آلیریق! چئوره پروبلملری! اینسانلار یاشادیغی یئرلری سئویپ چئورهلرینی هر هانگی بیر تهلکهدن قورویارلار . اورمو گؤلو بیر اؤرنک اولاراق، بو پروبلمی چؤزمک اوچون سیزجه طاهانین سوروسو بیر باشقا دفعه، اؤنوموزه چیخمایاجاق؟
«بیزیم تمل مسئلهلریمیز نهدن عبارتدیر؟»
اؤرنک وئردیگیم بو ایکی تمثیلی پروبلملر کیمی، بیزیم مملکتده حددن آرتمیشدیر. تورکچهنین قوروماسی یا اورمو گؤلو سؤز قونوسو اولاندا آما، بعضن آذربایجانلی لارین حاقیندا بیر آز انصافسیزلیک ائلیرلر. او زمان ایصفاهاندا یا خوزستاندا باش وئرمیش سو پروبلملری، اورمو گؤلو پروبلمی ایله بیر درجهده اؤنملی می دگیلدیرلر؟
سؤز یوخ کی پروبلملر، یالنیز آذربایجانا محدود و باغلی دگیل. بیز اینسان حاقلاریندان دانیشیریق. اونودولموش اینسان حاقلاری، ایران جغرافیاسیندا یاشایان اینسانلاری بیربیریایله قارشی قارشیا چکیب گتیرمیش یا دا گتیرهجکدیر. سیز هر هانگی بیر حاقی، اینسان حاقلاری منشوروندان سئچسهنیز، یانیلمامیشسینیز! او حاقی بیزدن اسیرگهمیشلر. شیمدی نه یاپمالیییق؟!
ایلک اؤنجه، حاقلاریمیزی تانیمامیز سونرا اونلاری الده ائتمک اوچون پلانلاشمامیز گرکیر! دقت ایله باخساسیز، بیز هر شئیدن اؤنجه، اؤزگه و یانلیش کولتورلره، یئنیلیب اگهمنلیگیمیزی (سروری، آقایی، ارجمندی) الدن وئرمیشیک. ائله یئنیلمک کی بیر چوغوموز، آیاقی، قولو، بئینی، دوشونجهسی باغلی بیر قوللارا چئوریلمیشیک.
اگهمنلیگیمیزی اله گئچیرمک اوچون، بو دورومدان چیخماغیمیز گرکیر. بو دورومدان چیخماق اوچون ده بویوک و بیلگین، دوستونو دوشمانیندان آییران، اؤنملیلری یاخشی تانیان لیدرلر، سیاست و بیلیم آداملاری و بیلیمه، اگیتیمه، اؤگرهتیمه، اؤزگورلوگه و اؤزبگلیگه اؤنم وئرن و اؤز کولتورونه غرورلا باخیپ باشقا کولتورلری سایغی ایله دگرلندیریپ قارشیلایان بیر میللته احتیاجیمیز وار.
مرکزده اقتداردا اولان، هر هانگی بیر حکومت اولسا بیزه اؤنملی دگیل، اؤنملی بو دور کی بو حکومت، اینسان حاقلارینا نه جور باخیر! یا دموکراسیا یا فدرالیزمه نه جور باخیر! تمرکزگرا بیر دولت اگر ایش باشیندا اولسا، بیزیم پروبلملر هئچ بیر زمان چؤزولمهییب آرادان گئتمیهجکلر. ایستکلریمیز تلنبار اولوب آغیرلاشاجاقلار و مملکتین گمیسی ده، ان فجیع بیر شکلده، میللتین جوابسیز سورولارین طوفانلی دنیزینده باتاجاقدیر.
اتکیازی:
امروزه موارد و مشکلاتی که فقط در خصوص مسایل آب، در استانهای اصفهان، یزد، چهارمحال و بختیاری، قم، لرستان و خوزستان ایجاد شدهاند، کمتر از مسئله دریاچه اورمیه نیستند. آیا اگر مثلا اصفهان توسط یک حکومت دموکرات محلی و بر اساس فدرالیزم اداره میشد و لذا مردم اختیار منابع آبی سرزمینی خود را داشتند، اساساً امکان بروز چنین مشکلات لاینحلی ایجاد میشد؟
@eyvaztaha
بیبیسی فارسی در برنامهی 60 دقیقه روز دوازدهم آبانماه از زبان دو مهمان گوشبفرمانش تلویحا از نهادهای امنیتی خواست تا طرفداران تیم تراکتور را سرکوب کنند. یکی از این میهمانان که به عوض ورزش کارشناس برجستهی توطئه بود به گونهای از پشتپردهی امنیتی مطالبات هواداران تراکتور سخن میگفت که دو احتمال به ذهن متبادر میشد: برای بدست آوردن چنین اطلاعاتی و بیان قاطعانه و یقینی آنها یا باید عضو نهادهای امنیتی ایران بود یا امآی سیکس.
@eyvaztaha
@eyvaztaha
زهرا و ریحانه که آرزوی ساختن مملکت را داشتند، گل وجودشان در تندباد زلزله پرپر شد. یکی از دوستان در این مورد نوشته است: «کودکان تا وقتی معصومیت کودکانه دارند و چیزی از دروغ و دغل در کشور نمیدانند به اصلاح و پیشرفت کشور فکر میکنند اما همین که کمی بزرگتر میشوند و وضعیت جامعه را درک میکنند ناامید شده و به مهاجرت فکر میکنند»
تراکتور هم چپ لیبرال را غافلگیر کرد که به هر جنبش خودانگیخته انگ پوپولیسم میزند و هم مرکزگرایان توطئهاندیش را که به هر غیری در هیأت ابلیس مینگرند. غافل از اینکه شرارت در نگاهی است که دیگری را شر میبیند.
رخداد دهم آبان در ورزشگاهِ سهندِ تبریز جزو همان چیزهایی است که از فوکو تا لاکلائو حیرانش بودند و از رانسیر تا ژیژک همچون نمونهی تحقق امر سیاسی در صدد درکش هستند.
@eyvaztaha
رخداد دهم آبان در ورزشگاهِ سهندِ تبریز جزو همان چیزهایی است که از فوکو تا لاکلائو حیرانش بودند و از رانسیر تا ژیژک همچون نمونهی تحقق امر سیاسی در صدد درکش هستند.
@eyvaztaha
فوتبال، تراکتور و آرزوی محال | #ایواز_طاها
اینکه فوتبال آمیخته با امر سیاسی نباشد، آرزوی محالی است. فوتبال زیبا نمیتواند تنها خودش باشد. همچون هنر، علم و دموکراسی پدیدهی فوتبال نیز مازادی به جای میگذارد که صرفا در عرصهی امر ورزشی نمیگنجد.
حکومت و اپوزیسیون، با اغلب طیفهایشان، ظاهراً مخالف سیاسیکردن فوتبال هستند. صدای این مخالفت زمانی بلندتر است که سیاسیشدن فوتبال در جهت مطالبات آنها نباشد، و گرنه اگر فوتبال منافعشان را تأمین کند، ورزش را عین سیاست خواهند انگاشت. اگر چنین نبود نهادهای حکومتی ورزش و هنر و قانون را به حال خود رها میکردند. حال آنکه آنان همواره تلاش کردهاند که از تریبونهای مربوط به فوتبال مداحی نهاد قدرت فراموش نشود. اکنون یافتن جواب این سوال مشکل نخواهد بود: در دقایق مشخصی از مسابقه که شعارِ حقوقبشری «تورک دیلینده مدرسه، اولمالیدیر هر کسه» از زبان هفتاد هزار نفر به صدا در میآید، چرا هم دولت متمرکز و هم اپوزیسیونِ تبارگرا به فکر لزوم جدایی فوتبال از سیاست میافتند.
بر این اساس تراکتور تنها یک تیم فوتبال نیست. تراکتور منزلت فعلی خود را مدیون جایگاهی است که در عرصهی نمادین اشغال کرده است. این امر در علم، هنر و سیاست هم صادق است. علم بر مبانیِ غیرعلمی متکی است، فرم در هنر محتاج پسماندهی مضمون است، و دموکراسی نمیتواند صرفا به شهروندی که از همهی تعینهای جنسی، اتنیکی، دینی و طبقاتیاش عاری شده متکی باشد. هر چیزی معنای خود را از آنچه نیست کسب میکند.
#فوتبال #تراکتور #تیراختور
@eyvaztaha
اینکه فوتبال آمیخته با امر سیاسی نباشد، آرزوی محالی است. فوتبال زیبا نمیتواند تنها خودش باشد. همچون هنر، علم و دموکراسی پدیدهی فوتبال نیز مازادی به جای میگذارد که صرفا در عرصهی امر ورزشی نمیگنجد.
حکومت و اپوزیسیون، با اغلب طیفهایشان، ظاهراً مخالف سیاسیکردن فوتبال هستند. صدای این مخالفت زمانی بلندتر است که سیاسیشدن فوتبال در جهت مطالبات آنها نباشد، و گرنه اگر فوتبال منافعشان را تأمین کند، ورزش را عین سیاست خواهند انگاشت. اگر چنین نبود نهادهای حکومتی ورزش و هنر و قانون را به حال خود رها میکردند. حال آنکه آنان همواره تلاش کردهاند که از تریبونهای مربوط به فوتبال مداحی نهاد قدرت فراموش نشود. اکنون یافتن جواب این سوال مشکل نخواهد بود: در دقایق مشخصی از مسابقه که شعارِ حقوقبشری «تورک دیلینده مدرسه، اولمالیدیر هر کسه» از زبان هفتاد هزار نفر به صدا در میآید، چرا هم دولت متمرکز و هم اپوزیسیونِ تبارگرا به فکر لزوم جدایی فوتبال از سیاست میافتند.
بر این اساس تراکتور تنها یک تیم فوتبال نیست. تراکتور منزلت فعلی خود را مدیون جایگاهی است که در عرصهی نمادین اشغال کرده است. این امر در علم، هنر و سیاست هم صادق است. علم بر مبانیِ غیرعلمی متکی است، فرم در هنر محتاج پسماندهی مضمون است، و دموکراسی نمیتواند صرفا به شهروندی که از همهی تعینهای جنسی، اتنیکی، دینی و طبقاتیاش عاری شده متکی باشد. هر چیزی معنای خود را از آنچه نیست کسب میکند.
#فوتبال #تراکتور #تیراختور
@eyvaztaha
بحران جدید | #ایواز_طاها
وقتی مملکت کمی آرام میگیرد دولت خدمتگزار بحران جدیدی را کلید میزند. قیمت بنزین سه برابر شد تا جامعه گرفتار موج جدیدی از تورم و فقر شود.
دولت میگوید درآمد حاصل صرف اقشار کمدرآمد خواهد شد. رنج ناشی از این "وقاحت" کم از فشار ناشی از آن افزایش نیست.
@eyvaztaha
وقتی مملکت کمی آرام میگیرد دولت خدمتگزار بحران جدیدی را کلید میزند. قیمت بنزین سه برابر شد تا جامعه گرفتار موج جدیدی از تورم و فقر شود.
دولت میگوید درآمد حاصل صرف اقشار کمدرآمد خواهد شد. رنج ناشی از این "وقاحت" کم از فشار ناشی از آن افزایش نیست.
@eyvaztaha
محاصرهی مجازی | #ایواز_طاها
۱. قطعی کامل اینترنت غیردموکراتیکترین اقدامی است که یک حکومت میتواند علیه ملت خود انجام دهد. این عمل علاوه بر ترس البته نشانهی عقبماندگی خوفناک هم هست. کشوری که اقتصادش طی هفت روز بتواند عدم ارتباط با دنیا را تاب آورد، به اندازهی کافی سنتی، رانتی، منزوی و ناکارآمد است.
۲. مسدودکردن کامل راههای دسترسی به اینترنت از یکسو تجربهای بود برای حکومت که چطور میتواند در مواقع دلخواه محاصرهی کامل مجازی به اجرا بگذارد و از سوی دیگر هشداری برای مردم جهت جستجوی راههای جدید شکستن این محاصره. و این خود شروع دور جدیدی از تقابل دولت و ملت خواهد بود. عملی پرهزینه، اضطرابآور، حامل حس کینه، استیصال و تفرقه که در مسئلهی ممنوعیت بیهوده و نابخردانهی ویدیو، ماهواره و تلگرام آزمایش شده است. در ماجرای تلگرام که در نوع خود یکی از تلخترین طنزهای قرن بیستویک بود، حکومت ارادهی ۴۵ میلیون شهروند خود برای استفاده از یک پیامرسان کوچک را ناکامانه زیرپا گذاشت.
۳. محاصرهی مجازی اخیر معنای اینترنت ملی را عینی و درونی کرد. معلوم شد که اینترنت ملی چیزی مثل اختراع دوبارهی کفش با پول مردم است. برای عقبماندگی کشور کافی است که مردمان آن منبعی جز سایتهای فقیر داخلی برای کسب آگاهی نداشته باشند؛ رسانههایی اغلب ایدئولوژیک و رانتخوار که در خدمت زور و ثروتاند؛ تریبونهایی که آینهی انعکاس خوف و منفعت شیفتگانِ قدرتاند، نه حامل امید و خواست و سعادت مردمانِ محذوف. حوادث اخیر نشان داد که غرض از ایجاد اینترنت ملی تسهیل ارتباط بین مردمان نیست، قطع کامل ارتباط مجازی در مواقع لازم است.
@eyvaztaha
۱. قطعی کامل اینترنت غیردموکراتیکترین اقدامی است که یک حکومت میتواند علیه ملت خود انجام دهد. این عمل علاوه بر ترس البته نشانهی عقبماندگی خوفناک هم هست. کشوری که اقتصادش طی هفت روز بتواند عدم ارتباط با دنیا را تاب آورد، به اندازهی کافی سنتی، رانتی، منزوی و ناکارآمد است.
۲. مسدودکردن کامل راههای دسترسی به اینترنت از یکسو تجربهای بود برای حکومت که چطور میتواند در مواقع دلخواه محاصرهی کامل مجازی به اجرا بگذارد و از سوی دیگر هشداری برای مردم جهت جستجوی راههای جدید شکستن این محاصره. و این خود شروع دور جدیدی از تقابل دولت و ملت خواهد بود. عملی پرهزینه، اضطرابآور، حامل حس کینه، استیصال و تفرقه که در مسئلهی ممنوعیت بیهوده و نابخردانهی ویدیو، ماهواره و تلگرام آزمایش شده است. در ماجرای تلگرام که در نوع خود یکی از تلخترین طنزهای قرن بیستویک بود، حکومت ارادهی ۴۵ میلیون شهروند خود برای استفاده از یک پیامرسان کوچک را ناکامانه زیرپا گذاشت.
۳. محاصرهی مجازی اخیر معنای اینترنت ملی را عینی و درونی کرد. معلوم شد که اینترنت ملی چیزی مثل اختراع دوبارهی کفش با پول مردم است. برای عقبماندگی کشور کافی است که مردمان آن منبعی جز سایتهای فقیر داخلی برای کسب آگاهی نداشته باشند؛ رسانههایی اغلب ایدئولوژیک و رانتخوار که در خدمت زور و ثروتاند؛ تریبونهایی که آینهی انعکاس خوف و منفعت شیفتگانِ قدرتاند، نه حامل امید و خواست و سعادت مردمانِ محذوف. حوادث اخیر نشان داد که غرض از ایجاد اینترنت ملی تسهیل ارتباط بین مردمان نیست، قطع کامل ارتباط مجازی در مواقع لازم است.
@eyvaztaha
اؤزگورلوک و باریش اوچون | یانیس ریتسوس | #ایواز_طاها
سؤیله بیزه ژولیو!
گوناورتانین گونشی نئجه اویغویا دالیر سونبوللر آراسیندا
آنئمونلار قوینوندا؟
گئجهنین توختاقلیغی داغلاردان نئجه ائنیر؟
اؤزومله دانیشیرام:
ساچلاری اولدوزلاردان ایسلانمیش اولمالیدیر.
دانیئرینه ساریلیر سارماشیق،
آنانین أللری
شام یئمهیی سونراسی مندیللری قاتلاییر.
نئجهدیر
نئجهدیر باجینین دیوارا دوشموش کؤلگهسی
ایینهنی ساپلاماقچون چیراغا یاخینلاشارکن
ائویمیزن آجیلارینی سوسقونجا یاماماق ایستهدیکده؟
سؤیله بیزه ژولیو!
هرنهیی اونوتموشوق.
ایتیردیکلریمیزی بیر یئرده بولموشوق
اؤنوموزدهکی اؤزگورلویه، باریشا زیللنمیشکن.
دوغروسو خاطیرلایا بیلمیریک
یاشیل یارپاق نئجه گوندوزه گونآیدین دئییر.
قاریشقالار یووالارینی نئجه قورورلار؟
گونش باغچالاردا نئجه سئیره چیخیر؟
آغاجین رنگی سودا هانسی بویایا چالیر؟
گونباتان چاغی دونوخوب قالمیش بولود نه دئمک ایستهییر؟
قادین گؤودهسی آغآپپاق ملافهنین آلتیندا هانسی بیچیمه دوشور؟
خاطیرلایا بیلمیریک.
یالنیز،
یالنیز جانلارینی قوربانوئرمیشلری آنیریق،
اؤزگورلوک اوچون
باریش اوچون.
@eyvaztaha
سؤیله بیزه ژولیو!
گوناورتانین گونشی نئجه اویغویا دالیر سونبوللر آراسیندا
آنئمونلار قوینوندا؟
گئجهنین توختاقلیغی داغلاردان نئجه ائنیر؟
اؤزومله دانیشیرام:
ساچلاری اولدوزلاردان ایسلانمیش اولمالیدیر.
دانیئرینه ساریلیر سارماشیق،
آنانین أللری
شام یئمهیی سونراسی مندیللری قاتلاییر.
نئجهدیر
نئجهدیر باجینین دیوارا دوشموش کؤلگهسی
ایینهنی ساپلاماقچون چیراغا یاخینلاشارکن
ائویمیزن آجیلارینی سوسقونجا یاماماق ایستهدیکده؟
سؤیله بیزه ژولیو!
هرنهیی اونوتموشوق.
ایتیردیکلریمیزی بیر یئرده بولموشوق
اؤنوموزدهکی اؤزگورلویه، باریشا زیللنمیشکن.
دوغروسو خاطیرلایا بیلمیریک
یاشیل یارپاق نئجه گوندوزه گونآیدین دئییر.
قاریشقالار یووالارینی نئجه قورورلار؟
گونش باغچالاردا نئجه سئیره چیخیر؟
آغاجین رنگی سودا هانسی بویایا چالیر؟
گونباتان چاغی دونوخوب قالمیش بولود نه دئمک ایستهییر؟
قادین گؤودهسی آغآپپاق ملافهنین آلتیندا هانسی بیچیمه دوشور؟
خاطیرلایا بیلمیریک.
یالنیز،
یالنیز جانلارینی قوربانوئرمیشلری آنیریق،
اؤزگورلوک اوچون
باریش اوچون.
@eyvaztaha
عظیم حسنزاده و سیاست خیابان
برای اینکه ذهن خواننده مغشوش نشود نویسنده در این کانال فقط مطالب خود را منتشر میکند. این نوعی میثاق ناگفته است تا مخاطب بداند با جُنگی روبرو نیست. با مطالب فردی روبروست که در ژانرهای مختلف دغدغهی واحدی را بیان میکند، آنهم با دریغ و درد.
اما گهگاه استثناهایی پیش میآید. جایی که میبینی دیگرانی هستند که با تفاوتهایی حرف تو را حتا بهتر از تو میزنند.
در حوادث اخیر و خونهایی که در خیابان ریخت، وقتی نطقم در تنم شکست و زبانم بند آمد، این دیگرها بار اندوه و استیصالم را با روشنبینیشان کم کردند. عظیم حسن زاده همین کار را کرد. کاری که از قضیهی تراکتور تا فاجعهی خیابان مدام اوج گرفت. حسنزاده برخلاف برخی فعالان سیاستهای هویتی که بیمأخذ و ژورنالیستی حرف میزنند، بر مبانی علمی متکی است و به جای آنکه دردمندیِ انساندوستانهاش را بر رمانتیسم سیاسی بنا نهد، برشانهی ستبر علوم اجتماعی تکیه میدهد. البته با اندکی تفاوت در زاویه دید که شرط کثرتگرایی و اندیشهورزی است: حسن زاده هنوز از چهارچوب گفتمان مرکز به گونهی رادیکال فاصله نگرفته و گهگاه استدلال علیه آن را با بهرهجویی از مصالح نظریِ گفتمانِ هژمونیکِ یکصدساله انجام میدهد.
🛑 واقعیتی به اسم آبان یا نگرانی برای ایران؟
🔴 عظیم حسن زاده
هنوز برای نوشتن از «آبان» زود است و امروز هر آن چیزی که نوشته می شود بیشتر پیام آور رنجی است جانکاه که بر ملتی بیصدا و بی تربیون گذشته است. «آبان» آن نقطهی گسست بنیادی است که ما را در سراشیبی یک رشته تحولات تند قرار داده است. اینکه سیر این گسست به کدامین وضعیت قرار خواهد گرفت، مشروط به فهم همان چیزی است که پایه گذار این گسست بوده است یعنی: «آبان»!
یکی از این فهم ها مربوط به دکتر فاضلی جامعه شناس ایرانی است که در یادداشتی با عنوان «نگران ایران هستم» با ارجاع به نگاه محافظه کارانه دکتر رفیع پور، دیگر جامعه شناس ایرانی در پیش بینی این حوادث، سمت و سوی اعتراضات را با «تخریب زیر ساخت ها و گسترش قومیت طلبی» فهم کرده و در نهایت ضمن اذعان به پیچیده بودن موقعیت بحرانی ایران، به تغییرات ساختاری در مسیر «تولید رضایت» از طرف نظام سیاسی و حکمرانی ایران اظهار امیدواری کرده است.
گفتمان محافظهکارانه استاد رفیع پور بر نوعی مهندسی اجتماعی استوار است که در آن نیروها نه از طریق انسان های خردورز خودبنیادِ تنیده در یک بافتار اجتماعی، بلکه از مجاری هنجارهای قدرتمندی عمل می کنند که به توسط نیروهایی فرافردی در هیئتی متافیزیکال وجود یافته اند.
از نظر دکتر رفیع پور انسانها عروسک هایی بیخرد هستند که به توسط «هنجارها» هدایت می شوند! بنابراین در پس هر تحول و تغییری «دست پنهانی» است که باید آن را قطع کرده و «دولت» بر جای آن به مثابه «ابرهنجار فرست» بنشیند!
نکته بعدی به نگرانی دکتر فاضلی برای ایران برمی گردد. ایشان این نگرانی را به دلیل «تخریب زیرساخت ها و قومیت طلبی» اعتراضات آبان عنوان کرده است. اساسا این فهم چیزی جز قربانی کردن مجدد قربانیانی نیست که صدایشان از مرکز قدرت تا بی نهایت مخدوش شده است. بنظر می رسد کار ما باید فهم آبان در نسبت با فهمی از آبان باشد که هنوز از ارجاع وجودیابی آبان به شرایطی که ریشه در چنین اندیشههای محافظهکارانه و سرکوبگر دارند هراسناک است.
ما هنوز نه در پی گفتگو با مدرنیته از منظر وجودی خودمان به عنوان کشوری با مختصات متنوعی از هستی های اجتماعی، بلکه همچون تودهای یک دست مفصل بندی شده بر مدار یک جوهر/ذات برین به سراغ فهمی ایدئولوژیک از مدرنیته رفته ایم که توده ای از آهن آلاتی چون قطار و هواپیما و ... است.
ما هرگز نفهمیدیم مسئله مدرنیته «بشر» بوده است یعنی انسان! انسانی با تمام تنوعات اجتماعی که هرگز قرار نیست فقط و فقط بر یک مدار آرام بگیرد. هیچ پونزی قدرت آن را ندارد غول «بشر» رها شده از چنبرهی نیروهای هزارهای سنت را دوباره به «چراغ جادویی» برگرداند. آن روز که مارکس از دود شدن و به هوا رفتن هرآن چه سخت و استوار است سخن می راند، ناظر به آگاهی بخشی ما از چیستی وضعیتی جدید بود که از دل هزاره ها سربرآورده بود.
«آبان» چیزی جز یک لحظه از لحظات مدام تکرار شوندهی همان ایدهی مارکسی نیست. فهم این لحظه نیازمند بازگشت به لحظات آغازین شکل گیری آن نه در همین سالهای اخیر بل به لحظات اولیهی برخورد ما با «تجدد» است.
ما به همان اندازه که وجود دولت مقتدر را از مدرنیته اخذ کردیم در برابر وجود جامعه (مدنی) مقتدر در برابر دولت فراری شدیم و هستیم. به همان اندازه که خواهان قدرتی مرکزی به نام ایران برای مقابله با دشمنان و دستان استعمارگران خرسند گشتیم که از سربرآوردن هستی های اجتماعی قدرت های محلی برای مقابله با خیره سری های دولت مقتدر مرکزی ابرو در هم کشیدیم.
🔵 متن کامل را اینجا بخوانید:
@AzimHassanzadeh
برای اینکه ذهن خواننده مغشوش نشود نویسنده در این کانال فقط مطالب خود را منتشر میکند. این نوعی میثاق ناگفته است تا مخاطب بداند با جُنگی روبرو نیست. با مطالب فردی روبروست که در ژانرهای مختلف دغدغهی واحدی را بیان میکند، آنهم با دریغ و درد.
اما گهگاه استثناهایی پیش میآید. جایی که میبینی دیگرانی هستند که با تفاوتهایی حرف تو را حتا بهتر از تو میزنند.
در حوادث اخیر و خونهایی که در خیابان ریخت، وقتی نطقم در تنم شکست و زبانم بند آمد، این دیگرها بار اندوه و استیصالم را با روشنبینیشان کم کردند. عظیم حسن زاده همین کار را کرد. کاری که از قضیهی تراکتور تا فاجعهی خیابان مدام اوج گرفت. حسنزاده برخلاف برخی فعالان سیاستهای هویتی که بیمأخذ و ژورنالیستی حرف میزنند، بر مبانی علمی متکی است و به جای آنکه دردمندیِ انساندوستانهاش را بر رمانتیسم سیاسی بنا نهد، برشانهی ستبر علوم اجتماعی تکیه میدهد. البته با اندکی تفاوت در زاویه دید که شرط کثرتگرایی و اندیشهورزی است: حسن زاده هنوز از چهارچوب گفتمان مرکز به گونهی رادیکال فاصله نگرفته و گهگاه استدلال علیه آن را با بهرهجویی از مصالح نظریِ گفتمانِ هژمونیکِ یکصدساله انجام میدهد.
🛑 واقعیتی به اسم آبان یا نگرانی برای ایران؟
🔴 عظیم حسن زاده
هنوز برای نوشتن از «آبان» زود است و امروز هر آن چیزی که نوشته می شود بیشتر پیام آور رنجی است جانکاه که بر ملتی بیصدا و بی تربیون گذشته است. «آبان» آن نقطهی گسست بنیادی است که ما را در سراشیبی یک رشته تحولات تند قرار داده است. اینکه سیر این گسست به کدامین وضعیت قرار خواهد گرفت، مشروط به فهم همان چیزی است که پایه گذار این گسست بوده است یعنی: «آبان»!
یکی از این فهم ها مربوط به دکتر فاضلی جامعه شناس ایرانی است که در یادداشتی با عنوان «نگران ایران هستم» با ارجاع به نگاه محافظه کارانه دکتر رفیع پور، دیگر جامعه شناس ایرانی در پیش بینی این حوادث، سمت و سوی اعتراضات را با «تخریب زیر ساخت ها و گسترش قومیت طلبی» فهم کرده و در نهایت ضمن اذعان به پیچیده بودن موقعیت بحرانی ایران، به تغییرات ساختاری در مسیر «تولید رضایت» از طرف نظام سیاسی و حکمرانی ایران اظهار امیدواری کرده است.
گفتمان محافظهکارانه استاد رفیع پور بر نوعی مهندسی اجتماعی استوار است که در آن نیروها نه از طریق انسان های خردورز خودبنیادِ تنیده در یک بافتار اجتماعی، بلکه از مجاری هنجارهای قدرتمندی عمل می کنند که به توسط نیروهایی فرافردی در هیئتی متافیزیکال وجود یافته اند.
از نظر دکتر رفیع پور انسانها عروسک هایی بیخرد هستند که به توسط «هنجارها» هدایت می شوند! بنابراین در پس هر تحول و تغییری «دست پنهانی» است که باید آن را قطع کرده و «دولت» بر جای آن به مثابه «ابرهنجار فرست» بنشیند!
نکته بعدی به نگرانی دکتر فاضلی برای ایران برمی گردد. ایشان این نگرانی را به دلیل «تخریب زیرساخت ها و قومیت طلبی» اعتراضات آبان عنوان کرده است. اساسا این فهم چیزی جز قربانی کردن مجدد قربانیانی نیست که صدایشان از مرکز قدرت تا بی نهایت مخدوش شده است. بنظر می رسد کار ما باید فهم آبان در نسبت با فهمی از آبان باشد که هنوز از ارجاع وجودیابی آبان به شرایطی که ریشه در چنین اندیشههای محافظهکارانه و سرکوبگر دارند هراسناک است.
ما هنوز نه در پی گفتگو با مدرنیته از منظر وجودی خودمان به عنوان کشوری با مختصات متنوعی از هستی های اجتماعی، بلکه همچون تودهای یک دست مفصل بندی شده بر مدار یک جوهر/ذات برین به سراغ فهمی ایدئولوژیک از مدرنیته رفته ایم که توده ای از آهن آلاتی چون قطار و هواپیما و ... است.
ما هرگز نفهمیدیم مسئله مدرنیته «بشر» بوده است یعنی انسان! انسانی با تمام تنوعات اجتماعی که هرگز قرار نیست فقط و فقط بر یک مدار آرام بگیرد. هیچ پونزی قدرت آن را ندارد غول «بشر» رها شده از چنبرهی نیروهای هزارهای سنت را دوباره به «چراغ جادویی» برگرداند. آن روز که مارکس از دود شدن و به هوا رفتن هرآن چه سخت و استوار است سخن می راند، ناظر به آگاهی بخشی ما از چیستی وضعیتی جدید بود که از دل هزاره ها سربرآورده بود.
«آبان» چیزی جز یک لحظه از لحظات مدام تکرار شوندهی همان ایدهی مارکسی نیست. فهم این لحظه نیازمند بازگشت به لحظات آغازین شکل گیری آن نه در همین سالهای اخیر بل به لحظات اولیهی برخورد ما با «تجدد» است.
ما به همان اندازه که وجود دولت مقتدر را از مدرنیته اخذ کردیم در برابر وجود جامعه (مدنی) مقتدر در برابر دولت فراری شدیم و هستیم. به همان اندازه که خواهان قدرتی مرکزی به نام ایران برای مقابله با دشمنان و دستان استعمارگران خرسند گشتیم که از سربرآوردن هستی های اجتماعی قدرت های محلی برای مقابله با خیره سری های دولت مقتدر مرکزی ابرو در هم کشیدیم.
🔵 متن کامل را اینجا بخوانید:
@AzimHassanzadeh
پیشهوری بزرگ امید و عدالت و آینده را در تاریخ آذربایجان حک کرد. امسال یاد و نام فدائیان فرقهی دموکرات را با اندوه و امید، و در سطحی گسترده گرامی میداریم. ۲۱ آذر روز نجات آذربایجان نیست، روز خاموشی صدای زبان مادری، روز جشن ملاکان وقت و عزای کارگران و دهقانان، روز کشتار مردم به دست ارتش شاهنشاهی است.
@eyvaztaha
@eyvaztaha
در ۲۱ آذر امسال جنازهی پیشهوری، مثل همیشه، از زیر چکمههای ناسیونالیستهای تبارگرا برخاست و لرزه بر اندام گفتمان مسلط یکصدساله انداخت.
یاد پیشهوری بزرگ شکافی است ترمیمناپذیر در بطن گفتاری که وی را بر صندلی اتهام متجاسر مینشاند و مرکزگرایان را بر کرسی منجی.
پیشهوری چون کوهی در متن تاریخ ایستاده در حالی که نفٓسهای گفتمانِ مسلط در ذهنیت ناسزاگویانِ تبارگرا به شمارش افتاده است.
@eyvaztaha
یاد پیشهوری بزرگ شکافی است ترمیمناپذیر در بطن گفتاری که وی را بر صندلی اتهام متجاسر مینشاند و مرکزگرایان را بر کرسی منجی.
پیشهوری چون کوهی در متن تاریخ ایستاده در حالی که نفٓسهای گفتمانِ مسلط در ذهنیت ناسزاگویانِ تبارگرا به شمارش افتاده است.
@eyvaztaha
آیا لباس روحانیت لباس پیامبر است؟
محمدتقی اکبرنژاد مدیر موسسهی فقاهت و تمدنسازی قم میگوید: «لباس روحانیت لباس پیامبر نبوده است.» نظرات وی که در حوزههای علمیه چالشی برپا کرده با استقبال برخی همسران روحانیون مواجه شده است.
از زمانی که وی نقد و بررسی لباس روحانیت را آغاز کرده پیامهای متعددی از همسران و دختران روحانیون دریافت کرده است. در این پیامها خانوادههای طلاب به طرز شگفتآوری با نظرات این روحانی تبریزی همراهی کرده و اظهار داشتهاند که ما این حرفها را با گوشت و پوستمان احساس میکنیم. مثلا نوشتهاند:
◾️«من این حرفها را قبول دارم و این مصاحبه را به همسرم نشان دادم و با او گفتگو کردم ولی عصبانی شد و بدون اینکه جواب قانع کنندهای داشته باشد، فقط رد کرد.»
◾️«من به عنوان دختر یک روحانی جا افتاده در تهران به خاطر متلکهای زیادی که شنیدهام، حاضر نیستم با پدرم جایی بروم و هر بار بهانهای سوار میکنم تا با پدرم با همه عشق و علاقهای که به او دارم، در جامعه ظاهر نشوم.»
◾️«به همسرم گفتم وقتی شما با این لباس هستید، من به شدت تحت نظر هستم و مردها خیلی با دقت حرکات من را زیر نظر دارند. واقعا آزار دهنده شده است. احساس میکنم این لباس نقض غرض شده است.»
◾️«در همه این سالها که همسرم ملبس بوده، ندیدهام کسی در کوچه و خیابان از ایشان مسأله شرعی یا شبهه عقیدتی مطرح کند ولی تا دلتان بخواهد نگاههای آلوده من و دخترم را تعقیب کرده است.»
◾️«اگر میدانستم این لباس واقعا لباس دین است و امر خداست، بر مشکلات آن صبر می کردم اما واقعیت این است که من نسبت به این مسأله توجیه نیستم و همین تحمل مشکلات ناشی از آن را بر من سخت می کند.»
◾️«مریض بودم، با همسرم رفتیم بیمارستان، آن هم ملبس! بچه نیاز به دستشویی داشت، گفتم شما ببر. گفت من با این لباس و در این جمع مردم نمی توانم دختر بچه را دستشویی ببرم. خودت ببر! با حال مریضم بچه را بردم. یک نفر به نوبتم مانده بود که دوباره دخترم خواست دستشویی برود. باز هم همسرم حاضر نشد و من از عصبانیت پا شدم آمدم خانه و دکتر هم نرفتم! واقعاً رسول خدا (ص) هم همچو لباسی به تن می کرد که خودش و خانواده اش تا این اندازه توی چشم باشند و نتوانند خیلی از وظایف عادی پدر و همسری را به جای بیاورند و ناموسشان زیر نظر نگاه های حرام باشد.»
@eyvaztaha
محمدتقی اکبرنژاد مدیر موسسهی فقاهت و تمدنسازی قم میگوید: «لباس روحانیت لباس پیامبر نبوده است.» نظرات وی که در حوزههای علمیه چالشی برپا کرده با استقبال برخی همسران روحانیون مواجه شده است.
از زمانی که وی نقد و بررسی لباس روحانیت را آغاز کرده پیامهای متعددی از همسران و دختران روحانیون دریافت کرده است. در این پیامها خانوادههای طلاب به طرز شگفتآوری با نظرات این روحانی تبریزی همراهی کرده و اظهار داشتهاند که ما این حرفها را با گوشت و پوستمان احساس میکنیم. مثلا نوشتهاند:
◾️«من این حرفها را قبول دارم و این مصاحبه را به همسرم نشان دادم و با او گفتگو کردم ولی عصبانی شد و بدون اینکه جواب قانع کنندهای داشته باشد، فقط رد کرد.»
◾️«من به عنوان دختر یک روحانی جا افتاده در تهران به خاطر متلکهای زیادی که شنیدهام، حاضر نیستم با پدرم جایی بروم و هر بار بهانهای سوار میکنم تا با پدرم با همه عشق و علاقهای که به او دارم، در جامعه ظاهر نشوم.»
◾️«به همسرم گفتم وقتی شما با این لباس هستید، من به شدت تحت نظر هستم و مردها خیلی با دقت حرکات من را زیر نظر دارند. واقعا آزار دهنده شده است. احساس میکنم این لباس نقض غرض شده است.»
◾️«در همه این سالها که همسرم ملبس بوده، ندیدهام کسی در کوچه و خیابان از ایشان مسأله شرعی یا شبهه عقیدتی مطرح کند ولی تا دلتان بخواهد نگاههای آلوده من و دخترم را تعقیب کرده است.»
◾️«اگر میدانستم این لباس واقعا لباس دین است و امر خداست، بر مشکلات آن صبر می کردم اما واقعیت این است که من نسبت به این مسأله توجیه نیستم و همین تحمل مشکلات ناشی از آن را بر من سخت می کند.»
◾️«مریض بودم، با همسرم رفتیم بیمارستان، آن هم ملبس! بچه نیاز به دستشویی داشت، گفتم شما ببر. گفت من با این لباس و در این جمع مردم نمی توانم دختر بچه را دستشویی ببرم. خودت ببر! با حال مریضم بچه را بردم. یک نفر به نوبتم مانده بود که دوباره دخترم خواست دستشویی برود. باز هم همسرم حاضر نشد و من از عصبانیت پا شدم آمدم خانه و دکتر هم نرفتم! واقعاً رسول خدا (ص) هم همچو لباسی به تن می کرد که خودش و خانواده اش تا این اندازه توی چشم باشند و نتوانند خیلی از وظایف عادی پدر و همسری را به جای بیاورند و ناموسشان زیر نظر نگاه های حرام باشد.»
@eyvaztaha
قاراباسما [کابوس]
#احمد_مطر | #ایواز_طاها
قاراباسما قارشیمدا دایانیب:
اویان یوخودان!
اویاغام.
بئلهدیرسه، قاراباسما دئییل
سن حاکیمین اوزونو گؤرورسن.
کابـوس
الکابوس أمامی قائم.
قمْ من نومکَ
لست بنائم.
لیس، إذن، کابوساً هذا
بل أنت ترى وجه الحاکم
@eyvaztaha
#احمد_مطر | #ایواز_طاها
قاراباسما قارشیمدا دایانیب:
اویان یوخودان!
اویاغام.
بئلهدیرسه، قاراباسما دئییل
سن حاکیمین اوزونو گؤرورسن.
کابـوس
الکابوس أمامی قائم.
قمْ من نومکَ
لست بنائم.
لیس، إذن، کابوساً هذا
بل أنت ترى وجه الحاکم
@eyvaztaha
ایواز طاها بارهده | #حامد_مرسلی
یئددی ایل اؤنجه بئلنچی بیر گونده عزیز اوستادیم ایواز طاها جنابلاری ایله بیر سانال دونیاسی آرخاداشی اولماق قیسمتیم اولموشدور.
ایواز طاهانی یارپاق قزئتیندن تانیساق دا، من شعر وارلیغین ائویدیر تایسیز کیتابی ایله یادداشیمدا ساخلامیشام. چاغیندا بنزهری اولمایان کیتابلاردان بیریسی ایدی. منه گؤره گونئیده هله ده او کیتابین تایی چیخماییبدیر یا بئله دئییم ان آزی من اوخومامیشام.
نئجه یازاق، درسلیکلری ایله دیلیمیزی آری دورو بیچیمه گتیرمک آماجیندا اولان فلسفهچینین آز اولمایان ژورنالیستی فعالیتلرینی ده ایللردی ایزلهییب، اوخویوب، فایدالانمیشام. سیاسی فلسفه قونوسوندا دا اولدوقجا ائتکیلی شخصلردن بیریسی اولموشدورلار. یئری وار کیملیکچی سیاست بارهسینده پاتولوژیک تئزلرینی دؤنه-دؤنه اوخویوب اؤزومسهمکله داها قالارغی، داها اولوملو ایشلره یؤنلمهمیز اوچون یاردیم آلاق.
نهیسه بونلاری بیر گیریش و یا بیر مقدمه کیمی آلقیلارساق منجه اوستادیمیز باشلادیقلاری یولدا سون ایللرده گؤزلهنیلدیگی قدر فعال اولماییبلار. ان آزی فلسفه ساحهسینده درین بیر بوشلوغو دویاراق کئشگه ان آزی تاریخ فلسفه اوزره بیر سیرا چالیشمالاری اولسایدی. هم یئنی اوخوجو کوتلهسینه اولدوقجا یاردیمچی اولابیلردیلر همی ده دیلیمیزین بئلنچی قونولاردا سؤز دانیشا بیلهجهیینه بیر قانیت ساییلاردیلار.
دوغروسو کئچن گونلرده دوستلارین بیریسی ایله دانیشیردیم. او دا منه تای کئشگه اوستادیمیز یئنی کیتابلاری ایله گؤزلریمیزی ایشیقلاندیریب بیزلری ده گلهجک گونلره داها آرتیق اومودلاندیرالار دئییردی.
_________
* باشلیق کانالین طرفیندن سئچیلمیشدیر.
#ایواز_طاها
#شعر_وارلیغین_ائویدیر
#کیملیکچی_سیاست
@eyvaztaha
یئددی ایل اؤنجه بئلنچی بیر گونده عزیز اوستادیم ایواز طاها جنابلاری ایله بیر سانال دونیاسی آرخاداشی اولماق قیسمتیم اولموشدور.
ایواز طاهانی یارپاق قزئتیندن تانیساق دا، من شعر وارلیغین ائویدیر تایسیز کیتابی ایله یادداشیمدا ساخلامیشام. چاغیندا بنزهری اولمایان کیتابلاردان بیریسی ایدی. منه گؤره گونئیده هله ده او کیتابین تایی چیخماییبدیر یا بئله دئییم ان آزی من اوخومامیشام.
نئجه یازاق، درسلیکلری ایله دیلیمیزی آری دورو بیچیمه گتیرمک آماجیندا اولان فلسفهچینین آز اولمایان ژورنالیستی فعالیتلرینی ده ایللردی ایزلهییب، اوخویوب، فایدالانمیشام. سیاسی فلسفه قونوسوندا دا اولدوقجا ائتکیلی شخصلردن بیریسی اولموشدورلار. یئری وار کیملیکچی سیاست بارهسینده پاتولوژیک تئزلرینی دؤنه-دؤنه اوخویوب اؤزومسهمکله داها قالارغی، داها اولوملو ایشلره یؤنلمهمیز اوچون یاردیم آلاق.
نهیسه بونلاری بیر گیریش و یا بیر مقدمه کیمی آلقیلارساق منجه اوستادیمیز باشلادیقلاری یولدا سون ایللرده گؤزلهنیلدیگی قدر فعال اولماییبلار. ان آزی فلسفه ساحهسینده درین بیر بوشلوغو دویاراق کئشگه ان آزی تاریخ فلسفه اوزره بیر سیرا چالیشمالاری اولسایدی. هم یئنی اوخوجو کوتلهسینه اولدوقجا یاردیمچی اولابیلردیلر همی ده دیلیمیزین بئلنچی قونولاردا سؤز دانیشا بیلهجهیینه بیر قانیت ساییلاردیلار.
دوغروسو کئچن گونلرده دوستلارین بیریسی ایله دانیشیردیم. او دا منه تای کئشگه اوستادیمیز یئنی کیتابلاری ایله گؤزلریمیزی ایشیقلاندیریب بیزلری ده گلهجک گونلره داها آرتیق اومودلاندیرالار دئییردی.
_________
* باشلیق کانالین طرفیندن سئچیلمیشدیر.
#ایواز_طاها
#شعر_وارلیغین_ائویدیر
#کیملیکچی_سیاست
@eyvaztaha
پاییز سرخ و الیسا | #ایواز_طاها
بغض پاییز سرخ هنوز در گلویم گیر کرده است. اندوه را در نوشتههایم، راهرفتنم، خندههایم و رویاهایم حس میکنم. وقتی وزیر بیمقدارِ کشور تلویحا گفت که ما تنها سرِ کشتگان را هدف نگرفتهایم و به پایشان نیز شلیک کردهایم، برای اندوه عظیم مادران داغدار در خفا گریستم.
در این مدت یکی از چیزهایی که تسکینم داد فلسفه و موسیقی بود؛ کار دربارهی دموکراسی رادیکال و گوش سپردن به قطعات موسیقی ترکی، عربی و غربی، به ویژه الیسا. دست خودم نیست امکلثوم را چندان گوش نمیکنم، بعد از عبدالحلیم حافظ و ماجده الرومی به صدای آسمانی الیسا، که در میان اعراب به ملکه احساس معروف است، علاقمندم. (هرچند که وی تنها یک خوانندهی پاپ است و غیرقابل مقایسه با ام کلثوم، نادرهی دوران.)
صدایش را دوست دارم به اندازهی ربابه مراداوا و سزن آکسو. نرمای آوایش صدای لرزان و کمنظیر کمانچهی هابیل علییوف را به یاد میآورد.
(دربارهی الیسا مطلبی کوتاه نوشتهام، انتشارش باشد برای آینده.)
#الیسا
@eyvaztaha
ترانهای از الیسا را از اینجا گوش کنید:
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2242712642704593&id=100008976365701
بغض پاییز سرخ هنوز در گلویم گیر کرده است. اندوه را در نوشتههایم، راهرفتنم، خندههایم و رویاهایم حس میکنم. وقتی وزیر بیمقدارِ کشور تلویحا گفت که ما تنها سرِ کشتگان را هدف نگرفتهایم و به پایشان نیز شلیک کردهایم، برای اندوه عظیم مادران داغدار در خفا گریستم.
در این مدت یکی از چیزهایی که تسکینم داد فلسفه و موسیقی بود؛ کار دربارهی دموکراسی رادیکال و گوش سپردن به قطعات موسیقی ترکی، عربی و غربی، به ویژه الیسا. دست خودم نیست امکلثوم را چندان گوش نمیکنم، بعد از عبدالحلیم حافظ و ماجده الرومی به صدای آسمانی الیسا، که در میان اعراب به ملکه احساس معروف است، علاقمندم. (هرچند که وی تنها یک خوانندهی پاپ است و غیرقابل مقایسه با ام کلثوم، نادرهی دوران.)
صدایش را دوست دارم به اندازهی ربابه مراداوا و سزن آکسو. نرمای آوایش صدای لرزان و کمنظیر کمانچهی هابیل علییوف را به یاد میآورد.
(دربارهی الیسا مطلبی کوتاه نوشتهام، انتشارش باشد برای آینده.)
#الیسا
@eyvaztaha
ترانهای از الیسا را از اینجا گوش کنید:
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2242712642704593&id=100008976365701