په هغــه درد وسوځي، چې زه دي وسوځولم(:

تا وعده وکړه چې پاتې کېږې، ما هم باور وکړ؛ موږ دواړو تیروتنه وکړه.:)

زده کړه چې یوازې اوسې، ځکه هېڅوک نه پاتې کېږي..! 🥀

ما هغه څوک پرېښود چې شپه مې پرته له
هغه نه سهار کېدله…)

د خزان بادونه چې لګېږي، زړه مې داسې درد کوي لکه د تېر ژوند ټولې ماتې هیلې چې بېرته راژوندۍ شي؛ هره لوېدلې پاڼه راته ستا د تګ کیسه کوي، او هره سړه څپه مې د زړه پر زخمونو مالګه شیندي. عجیبه ده، ونې پاڼې بایلي او پسرلي ته سترګې پر لار وي، خو زه چې خپل ټول وجود مې له لاسه ورکړی، نور د هېڅ پسرلي تمه نه لرم...!🍂🥀

له تا وروسته، ژوند خپل مزل ته دوام ورکړ،
خو زه همدلته پاتې شوم.:)

پاڼه،
له ونې ستړې شوه
خزان یې بهانه کړ.....!

شیطان مې څنګ ته کېناست،
د اوښکو ننداره یې وکړه،
بیا یې په افسوس سر وخوځاوه او ویې ویل:

عجیبه!
تا پر هغه چا زړه بایللی چې له مانه هـم بې رحمه وو(:💔

افغانان دي د لمانځه ادا کولو فيصدي له ٩٦% څخه ١٠٠% ته ورسوي، خوند به وکړي. خو؛
د دوو خونو/کوټو د کور کرایه دي هم له ٧٠٠٠ افغانيو راکښته کړي، د یوې خوني او یوه بیخي کوچني دهلیز د کور کرایه دي هم له ٥٥٠٠ څخه راکښته کړي.
د بریښنا مسؤلین دي د خالي کور بِل ١١٨٠ افغانۍ نه ورلیکي.
ياد ولرئ چي په آخرت د حق العبد کیسه تر حق الله درنه درته تمامیږي.

#نقل

لمر وېل چې زما غوندې څوک ځلیدی شي؟،
وړې ډېوې ویل
چې ماښام شي بیا به درته ووایم؟

یا ربه!
ستا د حکمتونو څه عجیبه نړۍ ده:
ځینې قبلوي، ځینې په انتظار آزمویې، ځینې په امتحان کې بریالي کړي، او ځینې د صـبر په اوږدو شپوکې په خاموشي ژړوې.

شپه د ورځې پای وه، خو د درد پیل شوه...

کله دې داسې چا ته کتلي،
چې په زړه کې دې ویلي وي:

کاش هېڅکله یې له لاسه ورنه کړم…

غواړم ووایم، ما هــم هاغه کس له لاسه ورکــړ(:🍂

غم یوازینی شی و چې وفادار پاتې شو.(:

نن بیا د خزان بادونه د کړکۍ له درزونو راننوځي، پردې خوځوي او زما د یوازیتوب پر مخ لاس راکاږي؛ خو ته نه راځې! هغه ځای لا هم تش دی، هغه پیاله لا هم یخه ده، او زما سترګې لا هم د داسې چا په راتګ پسې دي چې ښايي نور یې زما د دروازې پته هم هېره کړې وي. څومره ظالم دی دا انتظار، انسان نه وژني، خو هره ورځ یې لږ لږ له ژونده وباسي...! 🥀

ما مه تنګوه خاوري به شم وخـته زوروره
تا څــومره ځورولی یمه بخته زوروره

ما څو ځلې دیار انځور له خیتې سخه جوړ کړ
خو ملایې کږه نوي لکه لښته زوروره

که ما یو ځلې چیغې کـړه نو بیا به قرار نشم
یوچـایم خامـوش کړی ډیـر په سخته زوروره

دلاري کږلیچونو حساس دي پړاو ته راوست
نه شاته تري راتلای شم نه مخـته زوروره



جاوید حساس

زموږ د ټولنې منافقت لدې درقیاص کوئ چې غریب ته مشورې ورکوي او خان ته تحفې. او دا پداسې حال کې ده چې خان تحفو ته ضروریت نه لري او غریب مشورو ته.
دا خبره نن په ټکسي کې یو متقاعد خلقي ډګروال وکړه.
یون

هغه پوهېده چې کوم زخمونه مې ماتوي، کومې چوپتیاوې مې لېونی کوي، او کومې بې‌پروایۍ مې روح وژني.

هغې خپله مینه راباندې بنده کړه او یوازې یې ننداره کوله؛ چې زه به د هغې  د ساتلو لپاره، څنګه خپل ځان ټوټه ټوټه له لاسه ورکوم.

هغه دومره بې پروا شوه چې یوه ورځ نه یوازې هغه، بلکې خپل ځان مې هم ورک کړ.

تر ټولو تریخ درد یې تګ نه و، دا و چې لا هم مې زړه ورته تنګېږي؛ هغه چا ته چې په پیل کې مې مینه ورسره وه، هغه چا ته چې په پای کې ترې پاتې شوم، او هغه چا ته چې فکر مې کاوه یوه ورځ به مې پناه شي...

خو هماغه انسان زما د یوازیتوب تر ټولو ژور دلیل شو. 🥀

تر ټولو بد درد؛
له هغه چا څخه ټپي کېدل دي
چې خپل دردونه دې ورته ویلي وو...!