انگیزه‌های مهاجرت

محمد فاضلی

خلاصه نتایج پژوهشی را که تیرماه امسال به همراه دکتر بهرام صلواتی درباره مهاجرت انجام دادیم در این فایل می‌بینید.

گزارش پژوهش را به زودی منتشر می‌کنیم.

تلاش می‌کنم پژوهش درباره مهاجرت را ادامه و توسعه دهم.

@fazeli_mohammad

.
دولت‌ها نباید حق داشته باشند از بودجه عمومی هزینه کنند، نظرسنجی یا تحقیق اجتماعی انجام دهند، و بعد همان نتایج را محرمانه کرده و منتشر نکنند.

یکی از حقوق، حق دسترسی به نتایج نظرسنجی‌ها و یافته‌های پژوهشی انجام‌شده با بودجه عمومی است. انحصار فقط در اقتصاد و سیاست نیست، دسترسی انحصاری به داده‌های پیمایش و پژوهش‌ها هم زیانبار است.

#دغدغه_ایران #محمد_فاضلی

@fazeli_mohammad

🔴 فرونشست ۴۰ مدرسه اصفهان را از مدار خارج کرد

🔸مدیرکل آموزش و پرورش استان اصفهان اذعان داشت: متاسفانه مسئله فرونشست کل استان اصفهان را تحت تاثیر قرار داده که شهرستان‌های بورخوار، شاهین‌شهر و نواحی ۴ و ۵ کلان‌شهر اصفهان بیشترین تاثیر را دارند و بر همین اساس ۴۰ مدرسه از مدار خارج شده‌اند که باید جایگزین شوند

❇️ @baamdadeno

خواندن این متن با عنوان آمریکایی‌های نادان را از دست ندهید. امیر هاشمی مقدم در کانالش زیاد نمی‌نویسد، اما گزیده و دقیق می‌نویسد.

@fazeli_mohammad

جناب آقای ابراهیم رئیسی
رئیس‌جمهور محترم

جناب آقای محسنی اژه‌ای
رئیس محترم قوه قضائیه
 
با سلام
این‌جانب در تاریخ ۲۰ آذر ۱۴۰۲ و پس از اعلام رسمی تخلف در تخصیص ارز به شرکت #چای_دبش از سوی مقام قضایی، کارزاری با عنوان #گزارش_دقیق_تخلف_چای ثبت کردم که تا به امروز ۳۵۴۷۵ نفر آن را امضا کرده است. جزئیات کارزار را می‌توانید در لینک زیر مشاهده کنید.

https://www.karzar.net/95653

خواسته روشن این کارزار ارائه گزارشی دقیق و قانع‌کننده درباره فرایندهای اداری و سیاسی منجر به تخصیص چند میلیارد دلار به واردات چای است. اطمینان دارم میلیون‌ها نفر در ایران عزیز – علاوه ۳۵۴۷۵ نفری که کارزار را امضا کرده‌اند - مطالبه‌گر چنین گزارشی هستند.

تردید ندارم که این افراد دوست دارند در ۲۲ بهمن ۱۴۰۲، و ۴۵ سال بعد از پیروزی انقلاب، شاهد شفافیت بیشتر و برداشته شدن یک گام کوچک در قالب ارائه این گزارش باشند. مجازات‌های سخت متخلفان – از جمله همه آدم‌هایی که در پرونده‌های تخلف و فساد اعدام یا زندانی شده‌اند – هیچ تأثیر معناداری بر کاهش تخلف و فساد نداشته است. بدون گزارش‌های دقیق از فرایندهای بروز فساد، مجازات کردن هیچ دردی دوا نمی‌کند.

مستدعی است در سالگرد انقلاب دستور فرمایید #گزارش_دقیق_تخلف_چای به پیشگاه مردم ارائه شود. مردمانی که رنج‌کشیده و آسیب‌دیده از فزونی تخلف، فساد و حکمرانی بد، منتظر برداشته شدن گام‌های عملی در مسیر حرکت‌هایی هستند که زمینه‌ساز اصلاحات پایدار باشند. ارائه چنین گزارشی، نشان می‌دهد اراده‌ای برای به فراموشی سپرده شدن چنین پرونده‌هایی وجود ندارد.

امید به بهبود و ساختن ایران بهتر از اقدامات عملی درست – هر چند کوچک - برمی‌خیزند و نه شعارهایی که منجر به نتیجه نشده‌اند، هر چند بزرگ باشند و بلند بیان شوند.

لینک امضای کارزار

 
محمد فاضلی

@fazeli_mohammad

شناسایی «حوزه‌های رقابت»؛ درسی که میتوان از قدرتمندان جهان آموخت.

نویسنده: علی نصری

تاکر کارلسن - خبرنگار آمریکایی - در بخشی از مصاحبه‌ جنجالی اخیر خود با ولادیمیر پوتین، به او می‌گوید: شما اگر مدعی هستید که انفجار «خطوط لوله نورد استریم» کار آمریکا بوده، چرا اسنادش را منتشر نمی‌کنید تا به یک پیروزی بزرگ تبلیغاتی علیه آمریکا دست یابید؟ پوتین در پاسخ می‌گوید شکست دادن آمریکا در جنگ رسانه‌ای بسیار دشوار است، چرا که اکثر رسانه‌های‌ جهان و از جمله اروپا را تحت کنترل خود دارد. ما اگر چنین کاری بکنیم، به نتیجه مطلوب نخواهیم رسید.

این پاسخ ولادیمیر پوتین به خوبی نشان میدهد که او - بسیار آگاهانه ‌‌- تنها تمایل دارد که در «حوزه رقابتی» تعریف شده خود با آمریکا - و سایر کشورها - وارد نزاع شود و حاضر نیست منابع، ثروت، نیرو، سرمایه‌ سیاسی و حیثیتی کشورش را در حوزه‌ای خرج کند که امکان رقابت هم‌تراز در آن نمی‌بیند.

پوتین در عین حال، در همین مصاحبه با کارلسن، از قدرت‌نمایی و رجزخوانی و اندرزگویی از موضع قدرت، در حوزه‌های رقابتی روسیه هیچ دریغ نمیکند. او در حوزه‌های مربوط به تاریخ، ژئوپلیتیک، نظامی و امنیتی به تفصیل سخن می‌گوید و از موضع کشورش با اقتدار دفاع می‌کند. مثلاً در بخشی از مصاحبه برای اثبات صحت نظریات تاریخی خود پوشه خاکستری رنگی که حاوی کپی نامه‌ها و اسناد تاریخی‌ست را به خبرنگار آمریکایی‌ هدیه میدهد.‌ و یا در جای دیگر، برای نشان دادن سیطره اطلاعاتی نهادهای امنیتی کشورش، از زندگی شخصی آن خبرنگار و تلاشش برای استخدام شدن در CIA در دوران جوانی می‌گوید که باعث شگفتی او می‌شود.

انتخاب هوشمندانه «حوزه‌های رقابتی»‌‌ و تمرکز نیروها و منابع خود بر روی آن‌ها، از بارزترین ویژگی‌های کشورهای قدرتمند در جهان امروز است.

کشور چین، انتخاب کرده که در حوزه‌های اقتصادی و تکنولوژی با جهان غرب رقابت کند. دولت چین - لااقل تا به امروز - در صحنه بین‌المللی، نه علاقه‌ای به تنش و رقابت و قدرتنمایی نظامی از خود نشان داده، نه در حوزه ژئوپلیتیک فعالیت چندانی دارد، نه وارد جنگ‌ رسانه‌ای می‌شود و نه حتی تلاشی برای تسخیر «قلب‌ها و ذهن‌ها» و نفوذ فرهنگی در سایر کشورها دارد؛ از جمعیت یک و نیم میلیاردی چین، نه «سلبریتی» فرهنگی خاصی سربرآورده و نه فیلسوف و نویسنده و نظریه‌پرداز سرشناسی که برای جهانیان نسخه بپیچد ظهور کرده است. اما در حوزه اقتصاد و تکنولوژی نام چین زبانزد مردم جهان است.‌

اتحادیه اروپا امروز «حوزه رقابتی» خود را در «قدرت نرم» و توان نرماتیو یا «هنجارسازی» انتخاب کرده و در همین حوزه نیز به قدرتنمایی و اعمال نفوذ در صحنه بین‌المللی می‌پردازد. مثلاً در مسائل مربوط به تغییرات اقلیمی، این توافق‌نامه «پاریس» است که حرف اول را می‌زند. قدرت اقناعی اروپاست که افکار عمومی جهان را شکل می‌دهد و ۱۹۵ کشور جهان را گرد هم آورده و خط‌مشی‌های ملی آن‌ها برای متوقف ساختن افزایش دمای کره زمین و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و تطبیق دادن صنایع خود با اهداف مطرح شده، را تعریف می‌کند. اتحادیه اروپای امروز دیگر اروپای «سایکس-پیکو» قرن بیستم نیست که حوزه اقتدارش را در ژئوپلیتیک جست‌وجو و فرانسه و بریتانیا بقایای امپراتوری عثمانی را با خط‌کش بین خودشان تقسیم کنند.

حال جا دارد که ما نیز از خود بپرسیم که «حوزه رقابتی» واقعی ایران کجاست؟ در حال حاضر، اینطور که به نظر می‌رسد - و هر از گاهی در اظهارات برخی مسئولین شنیده میشود - ما در تمام حوزه‌ها با همه قدرت‌های جهانی سر رقابت داریم. در حوزه ژئوپلیتیک می‌خواهیم - مانند دوره ساسانیان - از اقیانوس هند تا دریای مدیترانه را تحت تسلط خود داشته باشیم. در حوزه نظامی با آمریکا دست و پنجه نرم کنیم. در حوزه اقتصادی دلار را نابود کنیم. در حوزه اقناعی؛ سبک‌زندگی، نوع پوشش و ارزشهای فرهنگی ایرانی-اسلامی خود را به همه جهان صادر کنیم - یا به گفته بعضی‌ها حتی کاخ سفید و کاخ باکینگهام را به حسینیه و مهدویه تبدیل کنیم. و در حوزه علم و تکنولوژی ابرقدرت جهان شویم.

هر چند اهداف بزرگ داشتن و تلاش برای پیشرفت در همه زمینه بسیار لازم و ستودنی است، اما موضوع «حوزه رقابت» بحث دیگریست. قطعاً نه ما و نه هیچ‌ قدرت دیگری از منابع و توانایی‌های کافی برای «رقابت» در همه این زمینه‌ها برخوردار نیست.

واقعیت این است که ما تا زمانی که حوزه‌های رقابت خود را با واقع‌بینی و ارزیابی دقیق ظرفیت‌ها و بر اساس منافع ملی‌مان تعریف نکنیم و همچنان خود را در تمام زمینه‌ها در نبرد و رقابت با قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی ببینیم و «حریف» بطلبیم، در یک روند فرسایشی همچنان شاهد افول تدریجی خود در تمام حوزه‌های اقتصادی، ژئوپلیتیک، نظامی، امنیتی‌، رسانه‌‌ای و اقناعی خواهیم بود. عزمی کنیم و حوزه‌های رقابت بر اساس منافع ملی خودمان را شناسایی کنیم.

@AliNasriTelegram

بدون نظریه، سر کاریم.

@fazeli_mohammad

🔻ابهامات طرح انتقال آب از دریا

◇هجدهم بهمن ماه بود که در یک برنامهٔ زندهٔ تلویزیونی در شبکهٔ «خبر» سیما، بنده رو در روی مجری طرح انتقال آب از دریا به فلات مرکزی نشستم و با ایشان در یک مناظره به‌عنوان مخالف شرکت کردم. موارد متعددی در خصوص قبول یا عدم قبول طرح انتقال آب از دریا به فلات مرکزی مطرح شد ولی از همه مهمتر، مشخص‌شدن ابهامات اصلی این طرح عظیم ۲۰ میلیارد دلاری بود که لازم است دولت سیزدهم پاسخ رسمی در این خصوص صادر کند.

◇تا این تاریخ هنوز مشخصات اصلی این طرح پر هزینهٔ تاریخی که شامل پنج خط انتقال از دریا به یزد، کرمان، اصفهان، مشهد و شیراز بوده اعلام نشده است و معلوم نیست که چه حجم از آب در سال به شهرهای فوق‌الذکر یا شهرهای دیگر وارد خواهد شد و هزینهٔ هر مترمکعب آب تحویل‌شده در این شهرها به قیمت‌های جهانی چقدر است.

یادداشت کامل را این‌جا بخوانید.
@payamema

درس‌گفتارهای جامعه‌شناسی

محمد فاضلی

اولین اپیزود از درس‌گفتارهای جامعه‌شناسی برای همه، منتشر شد. خصوصا برای کسانی که علاقمند بودند در کلاس‌های این درس‌گفتارها شرکت کنند و به هر دلیل نتوانستند. (اینجا)

@fazeli_mohammad

لینک فروشگاه
https://podro.shop/barggbargg?b=sh

🔴 زیدآبادی: انتخابات ۱۱ اسفند فاقد ارزش دمکراتیک است/ فقط از این حیث اهمیت دارد که کشور را به سمت تشنج‌زدایی آرام یا تشدید تشنج سوق دهد

✍ احمد زیدآبادی در کانال تلگرامش در مطلبی با عنوان «به کدام سمت و سو؟» نوشت:

🔸 اگر انتخابات امسال به رقابتی بین اصولگرایان عملگرا و افراطی تبدیل شود، برگزاری آن معنا و مفهومِ خاص خود را پیدا خواهد کرد، اما تبدیل آن به رقابت بین اصولگرایان و اصلاح‌طلبان، فاقد هر نوع معناست!

🔸 در رقابت بین اصولگرایان عملگرا و افراطی است که جهت‌گیری سیاسی آیندۀ کشور رقم می‌خورد. اگر این رقابت جنبۀ عملی به خود گیرد، طرفِ پیروزِ آن از اکنون قابل پیش‌بینی نیست. بدنۀ فعال اصولگرایی جذب طیف افراطی این جناح شده است، اما تسخیر کامل مجلس توسط این طیف، برای کل نظام سیاسی بحران‌آفرین خواهد شد و به همین دلیل احتمال اینکه "تمهیدهای معمول" برای کنترل آنها اعمال شود، دور از انتظار نیست.

🔸 خلاصه اینکه، انتخابات ۱۱ اسفند از نقطه نظر ارزش‌های دمکراتیک فاقد ارزش و اهمیت است، اما از حیث اینکه جهت‌گیری آیندۀ کشور را به سمت تشنج‌زدایی آرام یا تشدید تشنج سوق دهد، از اهمیت سیاسی بی‌بهره نیست.

❇️ @baamdadeno

📌 سومین جلسه از سلسله نشست های "آب زیرزمینی؛ ناکامی های پشت سر و آرزوهای پیش رو"

چاه های غیرمجاز، برداشت های غیرقانونی؛ در آینه قانون گذاری و توسعه بخش کشاورزی

به همت شبکه تشکل های محیط زیستی و منابع طبیعی کشور، سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزش و پرورش، اندیشکده تدبیر آب، گروه مهندسی-اجتماعی آبانگاه؛

💧ارائه های کلیدی: رضا سرافرازی، جمال محمدولی سامانی
💧 دبیر نشست: محمد جواد سمیعی

⏰ شنبه 28 بهمن ماه، ساعت 19:30

🌐 لینک حضور در نشست:
https://www.skyroom.online/ch/iwpri/groundwater-meetings

@GroundWaterResources

⚛️چرا روزنه‌گشایی را امضا نکردم؟
🖊امیر ناظمی

دوستان عزیزم که بیانیه روزنه‌گشایی را منتشر کرده‌اند، پیش از انتشار برای من نیز فرستادند. اما به دلایلی که در ادامه خواهم گفت آن را امضا نکردم. یادداشت زیر دلایل من برای عدم‌همراهی با افرادی است که برخی از آنانی که می‌شناسم‌شان را از شریف‌ترین و میهن‌دوست‌ترین ایرانیان می‌دانم.

⭕️چارچوب تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری
شکل‌گیری هر تصمیم یا سیاستی را می‌توان حاصل ترکیبی از واقعیت و مطلوبیت‌ها دانست. هر تصمیم‌گیری فردی یا جمعی تحت تاثیر این دو دسته از عوامل است:
⏺جذابیت: این‌که چه چیزی مطلوب است
⏺امکان‌پذیری: این‌که چه چیزی قابل اجرا و دست‌یافتنی است.

هر تصمیم یا سیاستی را می‌توان حاصل این دو عامل دانست. سیاستی که هم جذابیت بالا داشته باشد و هم امکان‌پذیری بالا در اولویت قرار می‌گیرد. به همان ترتیب شعارها و ایده‌های بزرگ بدون توجه به امکان‌پذیری آن‌ها می‌تواند تولیدکننده‌ی سیاست‌های شعاری باشد. همان بلایی که بر سر سیاست خارجی و اقتصاد ایران آمده است.

⭕️موضع‌گیری انتخاباتی به عنوان یک سیاست
تصمیم‌گیری در مورد مشارکت یا عدم‌مشارکت یا هر نوعی از مشارکت در انتخابات، نیز تابع این ۲عامل است (تصویر زیر متن را ببینید):

⏺جذابیت: این‌که کاندیداهای حاضر تا چه حد در جهت احقاق حقوق شهروندی ایده یا برنامه دارند؟
⏺امکان‌پذیری: این که کاندیداهای حاضر تا چه حد می‌توانند همان ایده‌ها و برنامه‌ها را اجرا کنند؟

در وضعیت فعلی از هر دو نظر وضعیت نامناسب است. دلایل بر اساس این فرض هستند که حتی اگر همه کاندیداهای مورد ادعای روزنه‌گشایی رای بیاورند:

⏺جذابیت پایین است:
چون ۱)در میان آن‌ها افرادی با دیدگاه‌های بزرگ در خصوص حقوق شهروندان یا راهبردهایی برای دستیابی به آن وجود ندارد. ۲)آنان نمایندگان ناشناخته‌ای خواهند بود که در بهترین حالت تعدادی از آن‌ها در آزمون مجلس‌شان موفق خواهند شد و تعداد زیادی هم، بنا به احتمال، موفق نخواهند شد.

⏺امکان‌پذیری پایین است:
چون با فرض همراهی همه آنان و کنش‌گری کاملا هماهنگ با هم، هیچ قدرتی در تغییر سیاست‌های کلان کشور به سمت حقوق شهروندان نخواهند داشت. ۱)هم تعداد آنان برای تاثیرگذاری کم است و ۲)هم فرض هماهنگی کامل آنان با هم نامحتمل است.

در نتیجه از دید من، راه حل داده شده در این بیانه ناکارآمد خواهد بود. (تصویر زیر متن را ببینید)


⭕️یک سخن فرعی
چارچوب‌های فکری مختلف به نتیجه‌گیری‌های مختلفی می‌رسد. شاید آنان چارچوب‌های فکری دیگری دارند، شاید آنان پاسخ‌های هوشمندانه‌ای دارند، حتی شاید نمی‌توانند دلایل‌شان را به دلیل خودتحقق‌پذیری‌شان، آشکارا با ما طرح کنند.

در هر صورت توهین و نیت‌خوانی که در جامعه‌ی امروز ایران تبدیل به یک عادت دسته‌جمعی شده است، در خصوص امضاکنندگان روزنه‌گشایی دردآور است.

در میان افراد امضاکننده چهره‌های خوش‌نام، انسان‌دوست و میهن‌دوستی می‌شناسم که نه به دنبال سهم‌گیری از قدرت هستند و نه مرعوب فضای فعلی.

گاهی فکر کنیم که اگر فرهنگ ایرانی را ریشه‌دار و پابرجا می‌دانیم، پس جامعه ایرانی هنوز آن‌چنان برخوردار از شهروندانی شایسته است، که به شیوه‌ی خود ایران را دوست می‌دارند و برای آن هزینه می‌دهند، تنها شاید ما نمی‌دانیم، یا شاید باور نمی‌کنیم. در هر صورت توهین و نیت‌خوانی شایسته ما نیست.


به‌اشتراک بگذارید تا آفریده شود
@ShareNovate

استخوان در گلو و خار در چشم

محمد فاضلی

این نوشتار درباره ایران و آینده آن است. سعی کردم گزاره‌های صریح بنویسم.

یک. میزان انباشت مسائل ایران به حدی است که چشم‌انداز روشنی برای سیاست و اقتصاد یک یا دو دهه آینده کشور، به سختی متصور است. ایران در چاله‌های عظیمی (کاهش زیست‌پذیری محیط‌زیستی، تحریم، اقتدارگرایی پایدار، عقب‌ماندگی اقتصادی نسبت به رقبای منطقه‌ای، حذف نسبی از روابط تجاری در دنیا و ...) افتاده است که به راحتی نمی‌توان از آن‌ها خارج شد. ایران «جامعه مسائل حل‌نشده» شده است. تلخ‌کام باید گفت: ایران، حداقل دو سه دهه‌ی سخت، انباشته از عدم قطعیت، و ظرفیت بروز مسیرهای بسیار ناخرسندکننده را در پیش دارد.

دو. راه‌حل از پیش‌موجودی در دسترس نیست. هر راه‌حلی، با کنش اجتماعی، سیاسی و اقتصادی هماهنگ، قابل ساخته‌شدن است. وضعیت چنان پیچیده است که مقامات کشور، گروه‌های سیاسی، و نخبگان و تحلیل‌گران نمی‌توانند چهار صفحه متن بدون تناقض برای تبیین وضع موجود، راه‌حل‌ها و مسیر آینده هر راه‌حلی به سمت توسعه اقتصادی، آزادی و توسعه سیاسی ارائه کنند. بن‌بست‌های عملی همه را در بر گرفته است.

سه. هر راه‌حل کوتاه‌مدت ساده‌ای، در وضعیت پیچیده امروز، خام‌اندیشانه است. این راه‌حل‌های ساده طیفی گسترده از «رأی دادن/تحریم انتخابات»، «مقاومت/سازش» و ... را در بر می‌گیرد. همه راه‌حل‌ها، با انبوهی از عدم قطعیت و تناقض مواجه هستند. این خصیصه ذاتی مسأله‌های بدخیم ایران امروز است.

چهار. نظام سیاسی ایران امروز، به قول دوگلاس نورث (برنده جایزه نوبل) یک «حکومت طبیعی پایه» با «نظم دسترسی محدود» است. این نظم سیاسی، رانت‌های قدرت و ثروت را بین اعضای ائتلاف مسلط (متشکل از سیاسیون، نظامیان، روحانیون، فعالان اقتصادی و فرهنگی خودی) توزیع می‌کند. (شرح کتاب نورث در این‌جا) مشارکت سیاسی و اقتصادی در نظم‌های دسترسی محدود حکومت‌های طبیعی، در طول تاریخ، به شدت محدودشده است.

پنج. ایرانیان در ۱۲۰ سال بعد از مشروطه، برای خروج از نظم دسترسی محدود حکومت طبیعی تلاش کرده و تا به امروز موفقیت‌ها و شکست‌های نسبی داشته‌اند. عصیان، استیصال و کلافه بودنی که جامعه ایران امروز تجربه می‌کند، خصیصه ۱۲۰ سال گذشته است که گاه اوج داشته و گاه کم‌وبیش بهتر شده است، اما هرگز به یک «نظم دسترسی باز» نرسیده‌ایم که در آن همگان بر اساس حقوق شهروندی به حق فعالیت اقتصادی و سیاسی آزاد، دسترسی داشته باشند. راه رسیدن به چنین مطلوبی سنگلاخ است.

شش. مسأله ایران امروز، برساختن راهی در میانه این همه پیچیدگی است. حل بخش مهمی از این پیچیدگی از «ساختن توازنی میان قدرت حکومت و قدرت جامعه، و بیرون آمدن از وضعیت صلح مسلح بین حکومت و جامعه» ممکن می‌شود.

هفت. گزینه‌های مختلف – از همراهی بی‌قید و شرط با حکومت، مذاکره با حکومت، مشارکت مشروط در انتخابات، رأی اعتراضی، تحریم انتخابات، نافرمانی مدنی، سیاست خیابانی تا انقلاب و براندازی – روی میز حکومت و جامعه ایران، و هزینه و فایده هر کدام متفاوت است، امکان‌پذیری و مطلوبیت متفاوتی هم دارند. هر چه هست، صحنه ایران امروز به آن سادگی نیست که برخی تصویر می‌کنند. ساده‌سازان، بیشتر تزویر می‌کنند.

هشت. هر مسیری در ایران امروز به سوی آینده (که آن‌را در دو سه دهه پیش رو، پرنشیب‌ و فراز می‌دانم) بر اثر ترکیبی از ایده‌پردازی، گفت‌وگو، هزینه پرداختن (به اشکال مختلف)، رقابت، منازعه و تا اندازه‌ای بخت (در سیاست داخلی تا خارجی، تا روندهای اقتصادی و ...) ساخته می‌شود. ایرانیان با کنشگری‌های خود به این مسیرها وزن و شکل می‌دهند. همبسته رقابت-همکاری بین حکومت و جامعه، این راه‌ها را رقم می‌زنند.

نه. هیچ کس قادر به پیش‌بینی آینده نیست و همه دیدگاه‌ها در مسیر تاریخ، ارزیابی می‌شوند. اصل بر گشوده بودن در برابر واقعیات، استدلال‌ها، آمادگی برای بازنگری در مواضع، ائتلاف‌سازی بین دغدغه‌مندان ایران، آمادگی برای هزینه دادن (از آبروی شخصی تا فراتر از آن) و درس‌آموزی از تاریخ است.

ده. این گزاره‌ها به معنای «زیستنی استخوان در گلو و خار در چشم» است که فقط به مدد در کنار هم ایستادن و چنگ بر روی هم نکشیدن، می‌توان امید به روزهای بهتر داشت. خودحق‌پنداری و تحمل نکردن، تصویر این آینده را تیره‌تر می‌سازد.

🔴 من در سایه این گزاره‌ها، به هیچ موفقیت و دست‌آورد کوتاه‌مدتی امید ندارم، گفت‌وگو و همبستگی میان ایران‌دوستان را گزینه ممکن سازنده برای ساختن راه‌حل‌ها می‌دانم، و به نظرورزی و گفت‌وگو بر سر طیفی از راه‌حل‌ها باور دارم. مهم این است که توان و محدودیت‌های خود را در سایه فهم نظری و تجربی عمیق، بدانیم. زمان مناسبی برای عصبانیت یا استیصال نیست.

@fazeli_mohammad

🎥محمد فاضلی در گفت و گو با دیدارنیوز: مردم و حاکمیت مواجهند با انباشت مسئله های حل نشده اند| همه مسئله های شما در مسیر تشدید شدن هستند


#دیدار_نیوز
@didarnews1| @didarnewsir

گفت و گوی دیدار در برنامه اصل 27 با دکتر محمد فاضلی، جامعه شناس و پژوهشگر/ قسمت اول
قائل به یک حکومت یکپارچه در جمهوری اسلامی نیستم/حوادث 1401 رهبر نداشت

برنامه اصل 27 این بار در یکی دیگر از سلسله گفت و گوهای خود میزبان دکتر محمد فاضلی جامعه شناس و پژوهشگر بود؛ با او دلایل اتفاق‌های 88 تا 98 و 1401 را بررسی کردیم که می‌بینید.
این گفت و گو در دو قسمت منتشر خواهد شد.
از دکتر محمد فاضلی دلایل اتفاق 1401 و این موضوع پرسیده شده که چرا مردم می‌گویند دیگر هیچ چیز به قبل از شهریور سال پیش برنمی‌گردد.
"من معتقدم جامعه تغییر کرده بود بعد اتفاق‌های سال 1401 رخ داد نه اینکه تصور کنید اتفاق های 1401 افتاد بعد همه چیز تغییر کرد. این تغییراتی که از آن صحبت می‌شود انباشت نارضایتی بود و حل نشدن مساله های ایران که نتیجه آن ناراحتی و سرخوردگی شد."
او می‌گوید: علاوه بر همه نکات گفته شده فشار آوردن روی نقاطی بود که آن نقاط اتفاقا تغییرات جامعه ایرانی را شکل داده بود که مستقیم به حوزه زنان ربط داشت؛ زنان دارای تحصیلات عالیه شدند، به جامعه مدرن ورود کردند دارای شغل شدند و خواستار رفع نابرابری جنسیتی شدند.
فاضلی این را هم اضافه می کند که به این همه مطالبه انباشته شده فشارهایی که از سال 90 با موضوع تحریم ها شروع شد هم اضافه کنید آن وقت بروز این انباشت ها مشخص می شود هر چند که اتفاق های سال 96، آبان 98 بعد ماجرای هواپیمای اکراینی هم باید در نظر گرفت.
به گفته این جامعه شناس مردم در دهه 90 فقیرتر شدند، مردمی که امید پیدا کرده بودند برجام امضاءشده و اتفاق های خوبی می افتد با خروج ترامپ از برجام جامعه دچار نارضایتی جدید و سرخوردگی شد.
او در پاسخ به این سوال که آیا می توان سرآغاز این نارضایتی ها و انباشت خواسته را سال 88 دید، می گوید: نقطه آغاز این نارضایتی ها از همان سال شروع شد، تحریم ها و مشکلات درون جامعه ایران همراه با فشارهای اقتصادی مردم را اذیت کرد.
این استاد دانشگاه تاکید می کند: سال 92 تنها یک نقطه امید بروز می کند آن هم برجام است، این روزنه باز می شود تحولی اتفاق می افتد اما تنش های داخلی حول برجام شکل می‌گیرد و همه مقابله دولت حسن روحانی می ایستند تا شکستش دهند.
فاضلی ادامه می‌دهد: در حالیکه دعواهای جناحی و سیاسی روزنه امید را بسته ماجرای دی 96 اتفاق می افتد و فشار سیلندر در جامعه روز به روز بیشتر می شود، سیلندر فشاری که آغاز همان سال 88 و در نهایت 98 بود و درست در همین دوران خشک شدن دریاچه ارومیه اتفاق می افتد آبخوان ها خالی می شود و با پدیده فرونشست روبرو می شویم و همه اینها جامعه را به شدت عصبانی می کند زیرا هم در سرمایه سیاسی باخته هم در حوزه های دیگر.
این پژوهشگر معتقد است: مشکلی از سال 88 شروع شد و تا به امروز یعنی نزدیک به 15 سال ادامه داشته است را حاکمیت در سال 1400 و در زمان انتخابات می دانست اما به جای کاهش فشار سیلندر یک رفتار دیگری نشان داد و با حضور گشت ارشاد و فشار روی زنان، ماجرای 1401 را رقم زد.
به عقیده این جامعه شناس حاکمیت جمهوری اسلامی یکپارچه نیست و بسیاری از کشورها هم با این ماجرا درگیر هستند و هر دولتی و حکومتی مجموعه میدان‌هایی است که برای رسیدن به شرایط بهتر سلاح های جدید رو می کنند تا بازی قدرت و توازن قدرت را به نفع خود تعریف کنند.
او ادامه می دهد: جمهوری اسلامی درونش هسته مرکزی و یک جایی دارد که گروه‌های مختلفی در آن فعالیت می‌کنند با گذشته و آینده متفاوت که می‌خواهند روی مساله حجاب فشار بیاورند.
فاضلی همچنین در پاسخ به این پرسش که آیا برای رسیدن به نتیجه مطلوب می توان از ابزار گفت و گو استفاده کرد، می گوید: ماجراهای 1401 رهبری نداشت که بخواهد برای گفت و گو پیش قدم شود، گفت و گو یک سازمانی می خواهد اما این سازمان در جامعه ایران از بین رفته است.

🔵 youtu.be/7hCDC2Z1oE0

🎥 جهت مطالعه متن کامل و مشاهده فایل تصویری این گفتگو در سایت دیدارنیوز، اینجا کلیک کنید

@fazeli_mh
@didarnews1
@didarnewsir
@fazeli_mohammad

انجمن جامعه‌شناسی ایران با همکاری خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار می‌کند:

ششمین دوره‌ی همایش پژوهش اجتماعی فرهنگی در جامعه‌ی ایران

موضوع همایش:
بازاندیشی در علوم اجتماعی ایرانی
علوم اجتماعی ایران در کشاکش زمینه‌مندی و زمینه‌زدودگی

موضوع ویژه:
زنانگی و تحول اجتماعی فرهنگی در جامعه‌ی ایران

از ۳۰ بهمن تا ۴ اسفند
کرج، شیراز، کرمانشاه و تهران

▪️۲ تا ۴ اسفند:
▫️۹ صبح تا ۸ عصر: تهران
(خیابان استاد نجات الهی،‌خانه اندیشه‌مندان علوم انسانی)

▪️۳۰ بهمن:
▫️ ۱۰ تا ۱۲ صبح: دانشگاه‌ خورازمی
(البرز، حصارک، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، سالن شهید طاهری)

▫️۱ تا ۳ و ۴ تا ۶ عصر: پنل مجازی (آدرس پایین)

▪️۱ اسفند:
▫️ ۱۰ تا ۱۲ صبح: دانشگاه شیراز
(دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم انسانی، ساختمان ۳ ، سالن طالقانی)

▫️ ۲ تا ۵ عصر: دانشگاه رازی
(سالن آمفی‌تئاتر کتابخانه مرکزی)

هم‌زمان در اسکای‌روم:
https://www.skyroom.online/ch/irancsca/provincial-offices

حمایت از انجمن

رونمایی کتاب «فراز و فرود ملت‌ها»

📌با حضور «دکتر محمد فاضلی»

🗓پنج‌شنبه/۲۶ بهمن ماه/ ۱۵ تا۱۷
ورود برای عموم آزاد است.

🔻ترجمه کتاب فراز و فرود ملت‌ها، اثر منسر اولسون، به همه‌ی روزنامه‌نگاران و خبرنگاران تقدیم شده است.

این کتاب درباره‌ی تحلیل گروه‌ها منافع خاص است و روزنامه‌نگاران و خبرنگاران حقیقت‌جو از جمله کسانی هستند که با سیطره‌ی همین گروه‌های منافع خاص مقابله می‌کنند.



📍وصال شیرازی/ بین کشاورز و ایتالیا/ کوچه شیرین بیانی/ موزه تصاویر معاصر

@sharghdaily
sharghdaily.com

🔴مایه عبرت دیگران شدن

🔺اعتماد ۲۵ بهمن ۱۴۰۲

✍️عباس عبدی

🔘یادداشت دیروز در شرح دو نگاه متفاوت و حتی متعارض میان برخی از نیروهای منتقد وضع موجود با نگاه اصول‌گرایان حاکم بود، این که محور فکری اصول‌گرایان این است که چه کسی سکاندار امور باشد، در حالی که منتقدین معتقدند که مسأله اصلی نه فرد بلکه چگونگی سکانداری و حکمرانی است.

🔘تفاوت این دو رویکرد را در ماجرای فساد و مبارزه با آن نیز می‌توان دید. رویکرد اول علیه شخص فاسد است و دنبال یک قهرمان ضد فساد می‌گردد. فساد را ناشی از خباثت و زیاده‌خواهی و بی‌ایمانی شخص فاسد می‌داند که باید افراد فاسد را شناسایی و مجازات کرد. این کار هم به دست افراد سالم، مومن و انقلابی امکان‌پذیر است، افرادی که خود را قهرمان ضد فساد معرفی کنند.

🔘در حالی که رویکرد دوم نه تنها مخالف گزاره‌های فوق است، بلکه برعکس آن را منشاء فساد هم می‌داند. چرا باید سرنوشت بهبودی خود را منوط به وجود چنین افراد قهرمان‌نمایی کنیم؟ چه تضمینی وجود دارد که آنان خودشان نیز در فرآیند فساد غرق نشوند، بویژه که تجربه عمومی نشان داده که چنین می‌شوند.

🔘اگر ساختار فسادزا باشد، قدرت طرفداران فساد چنان می‌شود که قهرمان‌نماهای ضد فساد را به سهولت طرد یا حذف می‌کند. رویکرد دوم حتی افراد فاسد را نیز به نحوی قربانی این ساختار فسادزا می‌داند، بدون اینکه مسئولیت حقوقی و اخلاقی آنان را نادیده بگیرد، اگر می‌بینیم که شاخص فساد در برخی از کشورهای توسعه‌یافته خیلی بد است به این علت نیست که مردم آنجا افراد بااخلاق و سالم هستند، که البته هستند، ولی علت نبودن فساد و افراد بااخلاق و قانون‌مدار هر دو یکی است، وجود ساختاری با مقررات درست و به دور از فساد و با نظارت موثر جامعه بر رفتارهای افراد بویژه بر رفتارهای مقامات دولتی.

https://telegra.ph/مایه-عبرت-دیگران-شدن-02-13