تا سال ۲۰۲۹ فضایی ها با زمینی ها تماس خواهند گرفت!
بیش از ۱۰۰ سال است که انسان‌ها از امواج رادیویی برای برقراری ارتباط در سراسر زمین استفاده می‌کنند. جالب است بدانید بخشی از این امواج به فضا نشت پیدا می‌کنند و احتمال دارد توسط گونه‌ای هوشمند دریافت شوند.
بتازگی گروهی از دانشمندان که دورترین فضاپیماهای بشر را ردیابی می‌کنند، می‌گویند که احتمال دارد بیگانگان تا سال ۲۰۲۹ با زمین ارتباط برقرار کنند. به گفته محققان، سیگنال رادیویی که خیلی قبل‌تر به کاوشگر پایونیر ۱۰ ارسال شده بود، در سال ۲۰۰۲ به یک ستارۀ کوتوله سفید در فاصله ۲۷ سال نوری از سیاره ما رسید.
تیم مطالعه تخمین زدند که پیام برگشتی از هر موجود بیگانه(در صورت وجود) در نزدیکی این ستاره می‌تواند در سال ۲۰۲۹ به ما برسد. در این مطالعه سیگنال‌های ارسال شده از زمین به چند کاوشگر فضایی استفاده شد و از مکان‌هایی که ممکن است سیگنال‌ها هنگام ارسال به سوی آنها منتشر شده باشند، نقشه‌برداری شده است.
بیش از ۱۰۰ سال است که انسان‌ها از امواج رادیویی برای برقراری ارتباط در سراسر زمین استفاده می‌کنند. جالب است بدانید بخشی از این امواج به فضا نشت پیدا می‌کنند و احتمال دارد توسط گونه‌ای هوشمند دریافت شوند.
بتازگی گروهی از دانشمندان که دورترین فضاپیماهای بشر را ردیابی می‌کنند، می‌گویند که احتمال دارد بیگانگان تا سال ۲۰۲۹ با زمین ارتباط برقرار کنند. به گفته محققان، سیگنال رادیویی که خیلی قبل‌تر به کاوشگر پایونیر ۱۰ ارسال شده بود، در سال ۲۰۰۲ به یک ستارۀ کوتوله سفید در فاصله ۲۷ سال نوری از سیاره ما رسید.
تیم مطالعه تخمین زدند که پیام برگشتی از هر موجود بیگانه(در صورت وجود) در نزدیکی این ستاره می‌تواند در سال ۲۰۲۹ به ما برسد. در این مطالعه سیگنال‌های ارسال شده از زمین به چند کاوشگر فضایی استفاده شد و از مکان‌هایی که ممکن است سیگنال‌ها هنگام ارسال به سوی آنها منتشر شده باشند، نقشه‌برداری شده است.
.
جیمز وب یک تصوریر خارق العاده را آفرید این تصویر شامل یک خوشه کهکشانی ست که در فاصله ۶.۳ میلیارد سال نوری از زمین و در صور فلکی “ کما برنیکس “ قرار دارد .
جیمز وب یک تصوریر خارق العاده را آفرید این تصویر شامل یک خوشه کهکشانی ست که در فاصله ۶.۳ میلیارد سال نوری از زمین و در صور فلکی “ کما برنیکس “ قرار دارد .
وقتی در آسمان تاریک شب به بالا نگاه می‌کنید و نواری از ستارگان را می بینید.در واقع نمایی از ستارگان کهکشان راه شیری را می‌بینید.
کهکشان راه شیری بسیار بزرگ است. کهکشان ما حدود ۱۲۰ هزار سال نوری قطر دارد و ضخامتی در حدود هزار سال نوری دارد. طبق براورد کهکشان ما حدود ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد ستاره در خود جای داده است.
ما داخل کهکشان هستیم، بنابراین نمی‌توانیم از آن عکس بگیریم، اما دانشمندان با نقشه‌برداری از ستارگان راه شیری، بررسی چگالی اتم‌ها و یون‌های هیدروژن و همین طور بررسی مسیر گردش ستاره‌ها، بررسی ستاره‌سازی در جای جای کهکشان و …. پی بردند که کهکشان ما از نوع مارپیچی میباشد و دارای چهار بازوی ستاره‌ای است.
در مرکز کهکشان راه شیری، یک سیاهچاله کلان جرم وجود دارد. این سیاهچاله تقریبا چهار میلیون برابر خورشید جرم دارد و ۲۷ هزار سال نوری با زمین فاصله دارد. اگر قصد دارید هسته کهکشان راه شیری که سیاهچاله مرکزی در آنجا وجود دارد را نگاه کنید باید کمان ستارگان را در صورت فلکی قوس دنبال کنید.
کهکشان راه شیری بسیار بزرگ است. کهکشان ما حدود ۱۲۰ هزار سال نوری قطر دارد و ضخامتی در حدود هزار سال نوری دارد. طبق براورد کهکشان ما حدود ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد ستاره در خود جای داده است.
ما داخل کهکشان هستیم، بنابراین نمی‌توانیم از آن عکس بگیریم، اما دانشمندان با نقشه‌برداری از ستارگان راه شیری، بررسی چگالی اتم‌ها و یون‌های هیدروژن و همین طور بررسی مسیر گردش ستاره‌ها، بررسی ستاره‌سازی در جای جای کهکشان و …. پی بردند که کهکشان ما از نوع مارپیچی میباشد و دارای چهار بازوی ستاره‌ای است.
در مرکز کهکشان راه شیری، یک سیاهچاله کلان جرم وجود دارد. این سیاهچاله تقریبا چهار میلیون برابر خورشید جرم دارد و ۲۷ هزار سال نوری با زمین فاصله دارد. اگر قصد دارید هسته کهکشان راه شیری که سیاهچاله مرکزی در آنجا وجود دارد را نگاه کنید باید کمان ستارگان را در صورت فلکی قوس دنبال کنید.
اخترشناسان از تلسکوپ فضایی جیمز وب، برای تصویربرداری از غبار اطراف یک ستارۀ جوان نزدیک به نام “فم‌الحوت” استفاده کردند و شاهد اولین کمربند سیارکی خارج از منظومه‌شمسی بودند.
فم‌الحوت یک ستارهٔ جوان و درخشان است که ۲۵ سال نوری با زمین فاصله دارد. نام فم‌الحوت از زبان عربی گرفته شده و به معنی «دهان ماهی» است. نام لاتین و انگلیسی آن هم از همین کلمه عربی گرفته شده است.
به طور کلی، سه کمربند تو در تو در این کمربند سیارکی دیده می‌شود که تا ۲۳ میلیارد کیلومتر از ستاره‌ی خود امتداد یافته است. این فاصله ۱۵۰ برابر فاصله‌ی زمین تا خورشید است.
احتمالا در این منظومه، سیارات در حال شکل‌گیری هستند. همچنین این منظومه داستان تولد سامانه خورشیدی ما را در ۴/۶ میلیارد سال قبل روایت می‌کند.
فم‌الحوت یک ستارهٔ جوان و درخشان است که ۲۵ سال نوری با زمین فاصله دارد. نام فم‌الحوت از زبان عربی گرفته شده و به معنی «دهان ماهی» است. نام لاتین و انگلیسی آن هم از همین کلمه عربی گرفته شده است.
به طور کلی، سه کمربند تو در تو در این کمربند سیارکی دیده می‌شود که تا ۲۳ میلیارد کیلومتر از ستاره‌ی خود امتداد یافته است. این فاصله ۱۵۰ برابر فاصله‌ی زمین تا خورشید است.
احتمالا در این منظومه، سیارات در حال شکل‌گیری هستند. همچنین این منظومه داستان تولد سامانه خورشیدی ما را در ۴/۶ میلیارد سال قبل روایت می‌کند.
سیاره‌ای که توسط ستاره‌اش بلعیده شد!
محققان برای نخستین‌بار یک ستارۀ در حال مرگ را هنگام بلعیدن سیاره‌ای رصد کردند. این رویداد چشم‌اندازی از آینده زمین در ۵ میلیارد سال آینده را فراهم می‌کند.
دانشمندان هنگام بررسی داده‌ها با ستاره‌ای برخورد کردند که درخشش آن به طور ناگهانی طی ۱۰ روز بیش از ۱۰۰ بار بیشتر شد. این ستاره در کهکشان راه شیری و در فاصلۀ ۱۲ هزار سال نوری از زمین و در نزدیکی صورت فلکی عقاب قرار دارد.
بررسی ها نشان می‌دهد ستارۀ میزبان که مشابه خورشید است در بازه‌ای ۱۰۰ روزه سیاره را در برگرفت و گوشه‌های آن را بلعید که همین امر به ایجاد غبار منجر شد.این انفجار عظیم در نهایت در ۱۰ روز پایانی فرایند و زمانی اتفاق افتاد که سیاره کاملا نابوده شده و در ستاره فرو رفته بود.این رویداد بین ۱۰۰۰۰ تا ۱۵۰۰۰ سال پیش، زمانی که ستاره حدود ۱۰ میلیارد سال سن داشت، رخ داده است.
محققان برای نخستین‌بار یک ستارۀ در حال مرگ را هنگام بلعیدن سیاره‌ای رصد کردند. این رویداد چشم‌اندازی از آینده زمین در ۵ میلیارد سال آینده را فراهم می‌کند.
دانشمندان هنگام بررسی داده‌ها با ستاره‌ای برخورد کردند که درخشش آن به طور ناگهانی طی ۱۰ روز بیش از ۱۰۰ بار بیشتر شد. این ستاره در کهکشان راه شیری و در فاصلۀ ۱۲ هزار سال نوری از زمین و در نزدیکی صورت فلکی عقاب قرار دارد.
بررسی ها نشان می‌دهد ستارۀ میزبان که مشابه خورشید است در بازه‌ای ۱۰۰ روزه سیاره را در برگرفت و گوشه‌های آن را بلعید که همین امر به ایجاد غبار منجر شد.این انفجار عظیم در نهایت در ۱۰ روز پایانی فرایند و زمانی اتفاق افتاد که سیاره کاملا نابوده شده و در ستاره فرو رفته بود.این رویداد بین ۱۰۰۰۰ تا ۱۵۰۰۰ سال پیش، زمانی که ستاره حدود ۱۰ میلیارد سال سن داشت، رخ داده است.
آلبرت اینشتین با گنجاندن شتاب در نظریه‌اش توانست، نظریه نسبیت عام خود را در سال ۱۹۱۵ منتشر کند. در این نظریه، او تعیین کرد که اجرام عظیم مثل زمین یا خورشید یا سیاهچاله‌ها و ...موجب ایجاد یک اعوجاج یا خمیدگی در فضا-زمان می‌شوند، که این اعوجاج به صورت جاذبه احساس می‌شود.
حرکت ناشی از جاذبه در واقع حرکت در امتداد انحنای پیچ و تاب خورده‌ی فضا-زمان است. یعنی جسم در حال حرکت تابع شکل فضا-زمانی است که در آن واقع شده است. بر اساس این نظریه، گرانش باعث تغییر شکل ساختار فضا-زمان می‌شود و در نتیجه حرکت جسم نیز بر اثر میدان گرانشی تغییر می‌کند.
از نظر اینشتین، گرانش در اصل حرکت اجسام در مسیر خمیدگی ساختار فضا-زمان در اطراف جسم پرجرم است. یعنی وقتی زمین در مداری به دور خورشید در گردش است از دید نسبیتی به دلیل انحنای فضا-زمان اطراف خورشید در این مسیر هدایت می‌شود.
حرکت ناشی از جاذبه در واقع حرکت در امتداد انحنای پیچ و تاب خورده‌ی فضا-زمان است. یعنی جسم در حال حرکت تابع شکل فضا-زمانی است که در آن واقع شده است. بر اساس این نظریه، گرانش باعث تغییر شکل ساختار فضا-زمان می‌شود و در نتیجه حرکت جسم نیز بر اثر میدان گرانشی تغییر می‌کند.
از نظر اینشتین، گرانش در اصل حرکت اجسام در مسیر خمیدگی ساختار فضا-زمان در اطراف جسم پرجرم است. یعنی وقتی زمین در مداری به دور خورشید در گردش است از دید نسبیتی به دلیل انحنای فضا-زمان اطراف خورشید در این مسیر هدایت می‌شود.
ناسا مرگ ویجر ۲ را به تعویق انداخت و قرار است این کاوشگر تا سال ۲۰۲۶ به کمک منبع انرژی پشتیبان، به کار خود ادامه دهد.
کاوشگرهای ویجر در ابتدا قرار بود ماموریتشان فقط چهار سال طول بکشد. اما کاوشگرها فراتر از حد انتظار پیش رفتند، و ماموریتشان ۴۶ سال ادامه یافته است.
دانشمندان بتازگی راهی برای منحرف کردن نیرو از مکانیزم ایمنی طراحی‌شده پیدا کردند که در صورت نقص مدار به دلیل تغییرات ولتاژ روشن شود. ناسا اعلام کرد چند هفته است ویجر ۲ را تحت نظر گرفته و ظاهرا این شیوه جدید کار می‌کند و در نتیجه انرژی را ذخیره می‌کند. ناسا ممکن است از این روش برای ویجر ۱ هم استفاده کند.
ویجر ۱ هم اکنون بیش از ۲۳ میلیارد کیلومتر با زمین فاصله دارد و ۲۲ ساعت و ۳ دقیقه طول می‌کشد تا پیامش به زمین برسد. ویجر ۲ هم حدود ۲۰ میلیارد کیلومتر با زمین فاصله دارد و ۱۸ ساعت و ۲۵ دقیقه طول می‌کشد پیامش به زمین برسد.
کاوشگرهای ویجر در ابتدا قرار بود ماموریتشان فقط چهار سال طول بکشد. اما کاوشگرها فراتر از حد انتظار پیش رفتند، و ماموریتشان ۴۶ سال ادامه یافته است.
دانشمندان بتازگی راهی برای منحرف کردن نیرو از مکانیزم ایمنی طراحی‌شده پیدا کردند که در صورت نقص مدار به دلیل تغییرات ولتاژ روشن شود. ناسا اعلام کرد چند هفته است ویجر ۲ را تحت نظر گرفته و ظاهرا این شیوه جدید کار می‌کند و در نتیجه انرژی را ذخیره می‌کند. ناسا ممکن است از این روش برای ویجر ۱ هم استفاده کند.
ویجر ۱ هم اکنون بیش از ۲۳ میلیارد کیلومتر با زمین فاصله دارد و ۲۲ ساعت و ۳ دقیقه طول می‌کشد تا پیامش به زمین برسد. ویجر ۲ هم حدود ۲۰ میلیارد کیلومتر با زمین فاصله دارد و ۱۸ ساعت و ۲۵ دقیقه طول می‌کشد پیامش به زمین برسد.
شاید “طوفان خورشیدی” آغازگر حیات باشد!
برای درک منشأ حیات، بسیاری از دانشمندان سعی می‌کنند توضیح دهند که آمینو اسیدها (مواد خام برای پروتئین‌ها و تمام حیات سلولی) چگونه تشکیل شده‌اند.
بتازگی مجموعه‌ای از آزمایش‌های شیمیایی نشان می‌دهـد، چگونه ذرات خورشیدی کـه با گازهای جو اولیه زمین برخورد کرده‌اند، می‌تـوانند «آمینو اسیدها» و »اسیدهای کربوکسیلیک» عناصر سازنده‌ی اساسی پروتئین‌ها و حیات آلی را تشکیل دهند.
در واقع آزمایش‌ها نشان می‌دهد که خورشید جوان و فعال ما، می‌توانست پیش‌سازهای حیات را آسان‌تر و شاید زودتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد “کاتالیز” کند.
برای درک منشأ حیات، بسیاری از دانشمندان سعی می‌کنند توضیح دهند که آمینو اسیدها (مواد خام برای پروتئین‌ها و تمام حیات سلولی) چگونه تشکیل شده‌اند.
بتازگی مجموعه‌ای از آزمایش‌های شیمیایی نشان می‌دهـد، چگونه ذرات خورشیدی کـه با گازهای جو اولیه زمین برخورد کرده‌اند، می‌تـوانند «آمینو اسیدها» و »اسیدهای کربوکسیلیک» عناصر سازنده‌ی اساسی پروتئین‌ها و حیات آلی را تشکیل دهند.
در واقع آزمایش‌ها نشان می‌دهد که خورشید جوان و فعال ما، می‌توانست پیش‌سازهای حیات را آسان‌تر و شاید زودتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد “کاتالیز” کند.
زندگی کردن در سطح زمین ما را به کشش یک جی یا (۹.۸ متر بر مجذور ثانیه) عادت داده است. این بدان معناست که سرعت جسم در حال سقوط در نزدیکی سطح زمین در هر ثانیه ۹.۸ متر بر ثانیه افزایش می‌یابد.
با توجه به جرم، اندازه و چگالی جسم، گرانش در اجرام مختلف، متفاوت عمل می‌کند. وقتی به سیاره‌های سامانه خورشیدی خودمان می‌رسیم که در اندازه و جرم متفاوتند، اندازه گرانش آنها به طور قابل ملاحظه‌ای فرق می‌کند. این شبیه‌سازی مقدار حدودی گرانش در برخی سیارات و خورشید را نشان می‌دهد.
مقدار شتاب گرانشی در اجرام سامانه خورشیدی:
زمین: 9.8 متر بر مجذور ثانیه
مریخ: 3.6 متر بر مجذور ثانیه
ماه: 1.6 متر بر مجذور ثانیه
پلوتو: 0.6 متر بر مجذور ثانیه
اورانوس: 8.8 متر بر مجذور ثانیه
زحل: 10.4 متر بر مجذور ثانیه
مشتری: 24.7 متر بر مجذور ثانیه
خورشید: 273 متر بر مجذور ثانیه
عطارد: 3.7 متر بر مجذور ثانیه
ناهید: 8.8 متر بر مجذور ثانیه
نپتون: 11.1 متر بر مجذور ثانیه
با توجه به جرم، اندازه و چگالی جسم، گرانش در اجرام مختلف، متفاوت عمل می‌کند. وقتی به سیاره‌های سامانه خورشیدی خودمان می‌رسیم که در اندازه و جرم متفاوتند، اندازه گرانش آنها به طور قابل ملاحظه‌ای فرق می‌کند. این شبیه‌سازی مقدار حدودی گرانش در برخی سیارات و خورشید را نشان می‌دهد.
مقدار شتاب گرانشی در اجرام سامانه خورشیدی:
زمین: 9.8 متر بر مجذور ثانیه
مریخ: 3.6 متر بر مجذور ثانیه
ماه: 1.6 متر بر مجذور ثانیه
پلوتو: 0.6 متر بر مجذور ثانیه
اورانوس: 8.8 متر بر مجذور ثانیه
زحل: 10.4 متر بر مجذور ثانیه
مشتری: 24.7 متر بر مجذور ثانیه
خورشید: 273 متر بر مجذور ثانیه
عطارد: 3.7 متر بر مجذور ثانیه
ناهید: 8.8 متر بر مجذور ثانیه
نپتون: 11.1 متر بر مجذور ثانیه
💠 بلو اوریجین برای ساخت کاوشگر قمری انتخاب شد.
ناسا برای توسعه‌ی یک سیستم فرود انسانی برای ماموریت آرتمیس ۵ به ماه، شرکت “بلو اوریجین” را انتخاب کرد. ناسا از طریق ماموریت‌های آرتمیس بیشتر از هر زمان دیگری ماه را کاوش خواهد کرد، اکتشافات علمی بیشتری را انجام خواهد داد و برای ماموریت‌های آتی فضانوردان به مریخ آماده خواهد شد.
بلو اوریجین کاوشگر ماه آبی(Blue Moon) خود را طراحی، توسعه، آزمایش و تأیید خواهد کرد تا نیازهای سیستم فرود انسانی ناسا برای اعزام‌های مکرر فضانوردان به سطح ماه، از جمله رفتن به ایستگاه فضایی دروازه ماه که در آنجا خدمه در مدار ماه جابجا شوند را برآورده کند. علاوه بر طراحی و توسعه، این قرارداد شامل یک ماموریت نمایشی بدون خدمه به سطح ماه قبل از ماموریت آرتمیس 5 در سال 2029 است. ارزش کل قرارداد معادل با قیمت ثابت شرکتی 3.4 میلیارد دلار است.
ناسا برای توسعه‌ی یک سیستم فرود انسانی برای ماموریت آرتمیس ۵ به ماه، شرکت “بلو اوریجین” را انتخاب کرد. ناسا از طریق ماموریت‌های آرتمیس بیشتر از هر زمان دیگری ماه را کاوش خواهد کرد، اکتشافات علمی بیشتری را انجام خواهد داد و برای ماموریت‌های آتی فضانوردان به مریخ آماده خواهد شد.
بلو اوریجین کاوشگر ماه آبی(Blue Moon) خود را طراحی، توسعه، آزمایش و تأیید خواهد کرد تا نیازهای سیستم فرود انسانی ناسا برای اعزام‌های مکرر فضانوردان به سطح ماه، از جمله رفتن به ایستگاه فضایی دروازه ماه که در آنجا خدمه در مدار ماه جابجا شوند را برآورده کند. علاوه بر طراحی و توسعه، این قرارداد شامل یک ماموریت نمایشی بدون خدمه به سطح ماه قبل از ماموریت آرتمیس 5 در سال 2029 است. ارزش کل قرارداد معادل با قیمت ثابت شرکتی 3.4 میلیارد دلار است.
سایبان روی قبرهای فواد و پدرش در بالای تپه ای منحصربفرد که هنوز تکمیل نشده است. ۳ خرداد ۱۴۰۲
Forwarded from SUPERNOOVA™
کشف ۶۲ قمر جدید در اطراف سیاره زحل
دانشمندان ۶۲ قمر جدید در اطراف سیاره‌ی زحل کشف کردند که مجموع قمرهای آن را به ۱۴۵ مورد می‌رساند. این بیشترین تعداد قمر برای یک سیاره در منظومه شمسی است.
سلطنت کوتاه اما باشکوه مشتری به عنوان سیاره‌ای که بیشترین قمر در منظومه شمسی را داشته است به پایان رسید، زیرا دانشمندان کشف ۶۲ قمر جدید که به دور زحل می‌چرخند را تایید کردند تا مجموع قمرهای این سیاره حلقه‌دار به ۱۴۵ مورد برسد.
این جهش زحل را در فهرست تعداد قمرها بالاتر از مشتری قرار داد که تاکنون ۹۵ قمر تایید شده دارد. همه ۶۲ قمر تازه کشف شده «قمرهای غیرمعمول» هستند، به این معنی که مدارهای بیضی شکلی دور سیاره میزبان خود دنبال می‌کنند و اغلب به صورت خلاف جهت چرخش زحل حرکت می‌کنند.
دانشمندان ۶۲ قمر جدید در اطراف سیاره‌ی زحل کشف کردند که مجموع قمرهای آن را به ۱۴۵ مورد می‌رساند. این بیشترین تعداد قمر برای یک سیاره در منظومه شمسی است.
سلطنت کوتاه اما باشکوه مشتری به عنوان سیاره‌ای که بیشترین قمر در منظومه شمسی را داشته است به پایان رسید، زیرا دانشمندان کشف ۶۲ قمر جدید که به دور زحل می‌چرخند را تایید کردند تا مجموع قمرهای این سیاره حلقه‌دار به ۱۴۵ مورد برسد.
این جهش زحل را در فهرست تعداد قمرها بالاتر از مشتری قرار داد که تاکنون ۹۵ قمر تایید شده دارد. همه ۶۲ قمر تازه کشف شده «قمرهای غیرمعمول» هستند، به این معنی که مدارهای بیضی شکلی دور سیاره میزبان خود دنبال می‌کنند و اغلب به صورت خلاف جهت چرخش زحل حرکت می‌کنند.
شرکت «نورالینک» متعلق به ایلان ماسک، از سازمان غذا و داروی آمریکا برای کاشت تراشه در مغز انسان، مجوز گرفت.
نورالینک در حال کار بر روی فناوری است که مغز انسان را به یک رابط کامپیوتری متصل می‌کند. این فناوری می‌تواند به افراد مبتلا به بیماری‌های عصبی کمک کند تا با دستگاه‌های مختلف ارتباط برقرار کرده و آنها را کنترل کنند.
برای مثال، فردی که فلج شده است، تنها با تصور حرکت دادن دست خود می‌تواند از تلفن همراهش استفاده کند. اما به گفته‌ی ماسک، هدف جاه‌طلبانه درازمدت این پروژه این است که انسان‌ها را به «شناخت مافوق بشری» مجهز کند.
نورالینک پیشتر در نمایشی از تراشه مغزی خود، یک میمون را نشان داد که تنها با فکر کردن بازی کامپیوتری انجام می‌دهد و همچنین نشانگر ماوس را با افکار خود حرکت می‌دهد.
نورالینک در حال کار بر روی فناوری است که مغز انسان را به یک رابط کامپیوتری متصل می‌کند. این فناوری می‌تواند به افراد مبتلا به بیماری‌های عصبی کمک کند تا با دستگاه‌های مختلف ارتباط برقرار کرده و آنها را کنترل کنند.
برای مثال، فردی که فلج شده است، تنها با تصور حرکت دادن دست خود می‌تواند از تلفن همراهش استفاده کند. اما به گفته‌ی ماسک، هدف جاه‌طلبانه درازمدت این پروژه این است که انسان‌ها را به «شناخت مافوق بشری» مجهز کند.
نورالینک پیشتر در نمایشی از تراشه مغزی خود، یک میمون را نشان داد که تنها با فکر کردن بازی کامپیوتری انجام می‌دهد و همچنین نشانگر ماوس را با افکار خود حرکت می‌دهد.
Forwarded from فواد ابراهیمی
ایلان ماسک مجوز جاسازی تراشه‌ای به اندازه کمتر از یک میلیمتر در مغز انسان گرفته است.
این تراشه هوش مصنوعی است که بر چند حیوان از جمله میمون و خرس آزمایش شده است که میمون توانسته است بزبان انگلیسی دهها بلکه صدها صفحه تایپ کند و در نوشته هایی که تایپ کرده است. اطلاعات موجود در این تراشه بازیابی و تحلیل کرده و در طی آن از احساسات خود جملاتی همانند اینکه " گرسنه هستم" و "به آب و غذا نیاز دارم" یا موارد مشابه آن به مخاطبین خود ابراز نموده است یا خرس بدون اینکه قبلا در ورزش تنس تحت مراقبت یک انسان آموزش دیده باشد توانسته است این بازی را بنحو احسن انجام دهد.
این تراشه در مغز یک معلول نخاعی جاسازی کردند که بوسیله ایجاد پل ارتباطی بین اعصاب نخاع توانست سلامتی خود را باز یابد و از رختخواب بلند شود و راه برود!
یا با کمک جاسازی این تراشه یک نابینای مادر‌زاد توانسته است که بینایی خود را بازیابد و با چشمان خود اطرافش را ببیند.
به احتمال زیاد در مدت بسیار کم که شاید از شش ماه تا یک سال طول نکشد این تراشه بدست تمام انسان ها با قیمت مناسب که از گوشی موبایل کمتر باشد قرار بگیرد که در تمام زندگی انسان ها وارد می‌شود و انسان ها در زندگی شاهد یک تحول و فرگشت شگرف و بسیار مهم خواهند شد. تحولی که آنها را از انسان‌های ما قبل از ظهور این پدیده میلیون ها بلکه میلیاردها سال در حد بینهایت بجلو می‌برد در اثر این پدیده محیر العقول در آینده بسیار نزدیک نسل گوشی موبایل و کامپیوتر از بین می‌رود و پزشکی در بیشتر رشته های خود طوری به جلو خواهد رفت که برای انسان امروزی قابل تصور نیست، مدارس و دانشگاهها و مراکز آموزشی بی‌معنی می‌شوند و اگر بطور کلی برچیده نشوند خیلی کوچک و محدود خواهند شد زیرا با جاسازی یک تراشه در مغز یک انسان در عرض چند صدم ثانیه می‌تواند با هر زبانی که دلش بخواهد صحبت کند یا در عرض مدت زمان کمتر از یک ثانیه معادله های پیچیده ریاضی و مسائل علمی که نیاز به ماهها و سال ها فکر کردن دارند حل کند چنین انسانی نیاز به رفتن به پزشک یا وکیل و غیرو ندارد و در هر علمی که بخواهد می‌تواند نظر بدهد و تحلیل‌های بسیار دقیق و مصون از خطا از یافته های علمی می دهد. در چنین اوضاعی انسان ها دیگر نیاز به صحبت کردن یا نوشتن یا خواندن برای تبادل اطلاعات نخواهند داشت و بوسیله هوش مصنوعی در هر کجای دنیا که هستند تبادل اطلاعات می‌کنند. در آینده نزدیک خیلی از کارهایی که در حال حاضر رواج دارند از بین خواهند رفت و
در نوع انسان یک فراگشت ایجاد خواهد شد نه از نوع ژنتیکی آن بلکه بمراتب فراتر خواهد بود که انسان حاضر به یک انسان دیگر تبدیل خواهد شد در اثر این تحول عظیم انسان های نسل آینده به نسل ما همانند انسان های نخستین که میلیون ها سال با علم و زندگی فاصله دارند نگاه می کنند
انسان‌ها در حال وارد شدن به یک تمدن جدید و بزرگ و وسیع هستند که در این تمدن خیلی از چیزهایی که ما در حال حاضر داریم ازبین خواهند رفت.
با این تحول شگرف انسان خیلی سریع از کره زمین به کرات دیگر که خیلی وسیع و پر نعمت هستند مهاجرت می کند که زمین در آینده نه چندان دور به یک مخروبه غیر قابل سکونت تبدیل خواهد شد .
این تراشه هوش مصنوعی است که بر چند حیوان از جمله میمون و خرس آزمایش شده است که میمون توانسته است بزبان انگلیسی دهها بلکه صدها صفحه تایپ کند و در نوشته هایی که تایپ کرده است. اطلاعات موجود در این تراشه بازیابی و تحلیل کرده و در طی آن از احساسات خود جملاتی همانند اینکه " گرسنه هستم" و "به آب و غذا نیاز دارم" یا موارد مشابه آن به مخاطبین خود ابراز نموده است یا خرس بدون اینکه قبلا در ورزش تنس تحت مراقبت یک انسان آموزش دیده باشد توانسته است این بازی را بنحو احسن انجام دهد.
این تراشه در مغز یک معلول نخاعی جاسازی کردند که بوسیله ایجاد پل ارتباطی بین اعصاب نخاع توانست سلامتی خود را باز یابد و از رختخواب بلند شود و راه برود!
یا با کمک جاسازی این تراشه یک نابینای مادر‌زاد توانسته است که بینایی خود را بازیابد و با چشمان خود اطرافش را ببیند.
به احتمال زیاد در مدت بسیار کم که شاید از شش ماه تا یک سال طول نکشد این تراشه بدست تمام انسان ها با قیمت مناسب که از گوشی موبایل کمتر باشد قرار بگیرد که در تمام زندگی انسان ها وارد می‌شود و انسان ها در زندگی شاهد یک تحول و فرگشت شگرف و بسیار مهم خواهند شد. تحولی که آنها را از انسان‌های ما قبل از ظهور این پدیده میلیون ها بلکه میلیاردها سال در حد بینهایت بجلو می‌برد در اثر این پدیده محیر العقول در آینده بسیار نزدیک نسل گوشی موبایل و کامپیوتر از بین می‌رود و پزشکی در بیشتر رشته های خود طوری به جلو خواهد رفت که برای انسان امروزی قابل تصور نیست، مدارس و دانشگاهها و مراکز آموزشی بی‌معنی می‌شوند و اگر بطور کلی برچیده نشوند خیلی کوچک و محدود خواهند شد زیرا با جاسازی یک تراشه در مغز یک انسان در عرض چند صدم ثانیه می‌تواند با هر زبانی که دلش بخواهد صحبت کند یا در عرض مدت زمان کمتر از یک ثانیه معادله های پیچیده ریاضی و مسائل علمی که نیاز به ماهها و سال ها فکر کردن دارند حل کند چنین انسانی نیاز به رفتن به پزشک یا وکیل و غیرو ندارد و در هر علمی که بخواهد می‌تواند نظر بدهد و تحلیل‌های بسیار دقیق و مصون از خطا از یافته های علمی می دهد. در چنین اوضاعی انسان ها دیگر نیاز به صحبت کردن یا نوشتن یا خواندن برای تبادل اطلاعات نخواهند داشت و بوسیله هوش مصنوعی در هر کجای دنیا که هستند تبادل اطلاعات می‌کنند. در آینده نزدیک خیلی از کارهایی که در حال حاضر رواج دارند از بین خواهند رفت و
در نوع انسان یک فراگشت ایجاد خواهد شد نه از نوع ژنتیکی آن بلکه بمراتب فراتر خواهد بود که انسان حاضر به یک انسان دیگر تبدیل خواهد شد در اثر این تحول عظیم انسان های نسل آینده به نسل ما همانند انسان های نخستین که میلیون ها سال با علم و زندگی فاصله دارند نگاه می کنند
انسان‌ها در حال وارد شدن به یک تمدن جدید و بزرگ و وسیع هستند که در این تمدن خیلی از چیزهایی که ما در حال حاضر داریم ازبین خواهند رفت.
با این تحول شگرف انسان خیلی سریع از کره زمین به کرات دیگر که خیلی وسیع و پر نعمت هستند مهاجرت می کند که زمین در آینده نه چندان دور به یک مخروبه غیر قابل سکونت تبدیل خواهد شد .
در جریان ماموریت آپولو ۱۱ در روز ۲۰ جولای ۱۹۶۹ نیل آرمسترانگ و باز آلدرین با ماه‌نشین خود را به سطح کره ماه رساندند. در آنجا آرمسترانگ به عنوان نخستین انسانی که بر روی کره‌ای غیر از زمین پا نهاده، نام خود را در تاریخ فضانوردی به ثبت رساند. پس از او باز آلدرین بر روی ماه به راهپیمایی پرداخت. در این زمان مایکل کالینز با ناو اصلی به گرد ماه می‌چرخید. قدم زدن بر روی ماه حدود سه ساعت به طول انجامید و سوغات ماه نوردان، ۲۲ کیلو از خاک و سنگ ماه بود که با خود به زمین آوردند.
در جریان پروژه‌های سرنشین‌دار آپولو ۱۱، ۱۲، ۱۴، ۱۵، ۱۶ و ۱۷ طی سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲ در مجموع ۱۲ نفر در ماه گام نهاندند. در سال ۲۰۲۵ هم با ماموریت آرتمیس ناسا، شاهد سفر انسان به ماه خواهیم بود.
در جریان پروژه‌های سرنشین‌دار آپولو ۱۱، ۱۲، ۱۴، ۱۵، ۱۶ و ۱۷ طی سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲ در مجموع ۱۲ نفر در ماه گام نهاندند. در سال ۲۰۲۵ هم با ماموریت آرتمیس ناسا، شاهد سفر انسان به ماه خواهیم بود.
اسپیس ایکس با پرتاب ۲۲ ماهواره استارلینک برای اینترنت ماهواره‌ای، تعداد ماهواره‌های فعال خود را به ۴۵۱۹ عدد رساند.
عکسی که بتازگی «تلسکوپ فضایی هابل» ثبت کرده، یک خوشه کهکشانی دوردست را نشان می‌دهد که در فاصله ۲/۶ میلیارد سال نوری از زمین قرار دارد.
رصد خوشه‌های کهکشانی مانند آبل ۳۳۲۲ می‌تواند درک ما را در مورد تکامل و فعل‌وانفعالات ماده تاریک در خوشه‌های کهکشانی ارتقا دهد و همچنین، قدرت تلسکوپ‌های گرانشی را به نمایش بگذارد که اجرام دوردست را با کمک عدسی گرانشی بزرگ‌نمایی می‌کنند.
رصد خوشه‌های کهکشانی مانند آبل ۳۳۲۲ می‌تواند درک ما را در مورد تکامل و فعل‌وانفعالات ماده تاریک در خوشه‌های کهکشانی ارتقا دهد و همچنین، قدرت تلسکوپ‌های گرانشی را به نمایش بگذارد که اجرام دوردست را با کمک عدسی گرانشی بزرگ‌نمایی می‌کنند.
بیش از نزدیک به یک قرن است که دانشمندان در جستجوی «ماده تاریک» هستند؛ ماده‌ای نامرئی و ناشناخته که انتظار می رود قسمت اعظمی از کیهان را تشکیل داده باشد. دلیل تداوم جستجوی دانشمندان این است که ماده تاریک باید این واقعیت را توضیح دهد که کهکشان‌ها ظاهرا از قوانین پایه فیزیک تبعیت نمی کنند. با این حال، جستجوی ماده تاریک هنوز ناموفق بوده است.