ناسا اعلام کرد همترازی آینه‌های تلسکوپ جیمز وب به طور کامل پایان یافت. پس از بررسی کامل، تایید شد که رصدخانه قادر است تصاویر واضح و با فوکوس خوبی ثبت کند. عکس‌های جدید وب را از ثانیه ۱۹ این ویدئو تماشا کنید. عکس‌های اولیه جیمز چشم‌انداز علمی جسورانه‌ای برای اکتشاف کیهان نشان می‌دهد. آینه‌های وب اکنون نور کاملاً متمرکز را به سمت ابزار علمی هدایت می‌کنند.این یعنی تمامی هفت مرحله علمیات تراز آینه‌ها و خنک‌سازی تلسکوپ با موفقیت صورت گرفته است. در مرحله‌ی بعد ابزارهای علمی جیمز وب باید راه‌اندازی شود که این فرآیند حدود دو ماه طول می‌کشد.

زمانی که تمامی مراحل آماده‌سازی به اتمام برسد جیمز وب در تابستان امسال می‌تواند تصاویر با کیفیتی از کیهان ثبت نماید.

● صدای سیاهچاله؛ ژرف و حزن‌انگیز و شبیه ناله عزا
● در هفته سیاهچاله قرار داریم. همانطور که تصویر سیاهچاله خبری مهیج بود، شنیدن صدای سیاهچاله نیز باید برای برخی جالب باشد
● ناسا صدای یک سیاهچاله را منتشر کرده که می‌توانید آنرا بشنوید.
| "...سیاهچاله مرکز خوشه کهکشانی برساووش با اغلب سوژه‌های دیگر صداسازی تفاوت دارد؛ زیرا این [سیاهچاله] در ابری از گازهای داغ واقع شده که به این خوشه رسوخ کرده‌اند. ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۱

اخترشناسان تیم تلسکوپ افق رویداد و رصدخانه جنوبی اروپا، از سیاهچاله مرکزی کهکشان راه شیری را مطلبی منتشر کردند. این ابرسیاهچاله ۲۷ هزار سال نوری از زمین فاصله دارد و جرمی حدود چهار میلیون برابر خورشید دارد.. اگرچه ما نمی‌توانیم خود سیاه‌چاله را ببینیم، زیرا کاملاً تاریک است، اما گاز درخشان اطرافش، سایه دهانه افق رویداد این سیاهچاله قابل مشاهده است و یک منطقه مرکزی تاریک (به نام سایه) که توسط یک ساختار حلقه‌مانند روشن احاطه شده است. نمای جدید نور خمیده شده توسط گرانش قدرتمند سیاهچاله دیده شده و از آنجایی که سیاهچاله کمان ای در مرکز راه شیری حدود ۲۷ هزار سال نوری از زمین فاصله دارد، اندازه‌اش در آسمان تقریباً به اندازه‌ی یک دونات روی ماه است.

شرکت آمریکایی اسپین لانچ بر خلاف سایرشرکت ‌های فعال در زمینه هوافضا که برای پرتاب محموله‌ها به فضا از موشک استفاده می‌کنند، محموله‌های خود را درون یک شتاب دهنده قرار می‌دهد و آن‌ها را از روی زمین مستقیما به فضا پرتاب می‌کند. این شرکت خلاق که کارش را از سال ۲۰۱۴ آغاز کرده، بدون نیاز به موشک و مصرف سوخت زیاد، تنها با استفاده از این روش، می‌تواند ماهواره‌هایی تا وزن ۲۰۰ کیلوگرم را به فضا پرتاب کند. طبق برنامه قرار است از سال ۲۰۲۵ ناسا با این شرکت نوپا در زمینه پرتاب ماهواره و سایرمحموله‌های فضایی همکاری داشته باشد. این روش ۴ برابر باعث کاهش سوخت و بیش از ۱۰ برابر هزینه را کاهش می‌دهد. در واقع هزینه ۷ میلیون دلاری در حال حاضر برای پرتاب ماهواره، به کمتر از نیم میلیون دلار می‌رسد.

فضاپیمای ویجر ۱ که ۴۵ سال است به فضا پرتاب شده و هم اکنون در فضای میان ستاره‌ای قرار دارد ، به نظر می‌رسد دچار نقص فنی شده است. این کاوشگر به طور عادی دستورات را از زمین دریافت و اجرا می‌کند، همچنین داده‌های علمی را جمع‌آوری کرده و به زمین ارسال می‌کند. اما بازخوانی‌های سیستم بیان و کنترل آن نشان می‌دهد که ویجر ۱ دقیقاً آنچه که در کاوشگر رخ می‌دهد را منعکس نمی‌کند. به گفته محققان این مشکل باعث فعال‌سازی "حالت ایمن"، نشده و سیگنال ویجر ۱ نیز ضعیف نشده - بنابراین دانشمندان همچنان به نظارت بر سیگنال ادامه می‌دهند تا علت داده‌های نامعتبر را تشخیص دهند. تا زمانی که ماهیت موضوع بهتر درک نشود، تیم نمی‌تواند پیش‌بینی کند که آیا این مسئله روی مدت زمانی که فضاپیما می‌تواند داده‌های علمی را جمع‌آوری و ارسال کند، تأثیر می‌گذارد یا خیر. با توجه به اینکه ویجر بیش از ۲۳ میلیارد کیلومتر از زمین فاصله دارد، ارسال پیام به آن و دریافت پاسخ، تقریباً دو روز طول می‌کشد.

ناسا برنامه دارد موشک عظیم خود را اواسط مرداد ماه به فضا پرتاب کند. اما قبل از پرتاب، موشک در اواخر خرداد به سکوی پرتاب منتقل می­‌شود تا «تمرین نهایی پرتاب همراه با سوخت» در مرکز فضایی کندی انجام شود. آرتمیس ۱ ماموریت بی­‌سرنشینی است که فضاپیمای اوریون را به ۴۵۰ هزار کیلومتر دورتر از زمین ارسال کند. این مأموریت که بدون سرنشین است ۴ یا ۶ هفته به طول می­‌انجامد و سپس اوریون با چتر نجات در اقیانوس آرام فرود می­‌آید.
ناسا در صورت موفقیت “آرتمیس ۱”، روی “آرتمیس ۲” کار خواهد کرد که برای انجام در سال ۲۰۲۴ برنامه‌ریزی شده و فضانوردان را به سفری به دور ماه خواهد فرستاد و آنها را به زمین باز خواهد گرداند. همه این ماموریت‌ها به “آرتمیس ۳” منتهی می‌شوند که برای سال ۲۰۲۵ یا ۲۰۲۶ تعیین شده و قرار است فضانوردان را بر سطح ماه فرود بیاورد.

این اون چیزیه که فضانوردان ماموریت "کرو_1" حین رد شدن از اتمسفر زمین و برگشت از ایستگاه بین المللی فضایی بعد شش ماه باهاش روبرو شدن. برگشتی موفقیت آمیز، جذاب و شاید بشه گفت به علت سرعت بیش از حد، تا حدی ترسناک.

در این ویدئو ستارگان کهکشان مارپیچی مثلث را می‌بینیم که همچون ذرات شن در یک ساحل هستند. این کهکشان در فاصله‌ی ۳ میلیون سال نوری از ما قرار دارد و در گروه محلی کهکشان‌های همسایه راه شیری واقع شده است.
گروه محلی شامل بیش از ۵۰ کهکشان است که توسط نیروی گرانشی به یکدیگر مقید شده‌اند. بزرگترین اعضای آن، کهکشان آندرومدا، کهکشان راه شیری و کهکشان مثلث هستند. اعضای باقی مانده، کهکشان‌های کوتوله‌ای هستند که هر کدام به دور یکی از ۳ کهکشان بزرگتر گردش می‌کنند. این در حالی است که در جهان قابل مشاهده که وسعتی ۹۳ میلیارد سال نوری دارد، بیش از ۲ تریلیون کهکشان وجود دارد. کیهان بطور وصف‌ناپذیری عجیب است و مغز هر متفکری را به چالش می‌کشد.

اگر سیارات منظومه خورشیدی به جای ماه بودند، منظره از دید زمین چگونه بود !

این فیلم چند سیاره ی مشابه زمین در کهکشان راه شیری را نشان می دهد، در کهکشان راه‌شیری حدود شش میلیارد سیاره مشابه زمین وجود دارد! البته این محاسبات واقعی نیست و فقط یک حدس است. ۱۰ خرداد ۱۴۰۱

این ویدئو مربوط به بیست و پنجمین پرواز هلیکوپتر نبوغ است که طی آن نبوغ با سرعت بیشتر، مسافتی طولانی را طی کرد و حتی ارتفاع آن به حداکثر ۱۰ متر رسید که تقریباً معادل ارتفاع یک ساختمان سه طبقه است.

در این پرواز نبوغ پس از عبور میان توده‌ای از شن، از روی مناطقی سنگلاخی گذشته است. این کاوشگر داده‌های خود را به مریخ‌نورد استقامت می‌فرستد که آنها را به وسیله ارتباط رادیویی به مدارگرد مریخ ارسال می‌کند. در مرحله بعد این داده‌ها توسط دیش‌های «شبکه فضای دوردست ناسا» در روی زمین دریافت می‌شود.

بالگرد نبوغ پس از این پرواز در حال شارژ باتری‌های لیتیوم-یونی خود با استفاده از انرژی خورشیدی است تا برای پرواز بعدی آماده شود. این کاوشگر ابتدا قرار بود فقط ۵ پرواز داشته باشد اما هم اکنون بیش از ۲۵ پرواز انجام داده است.