#محمود_جوادی_پور
.


⭕️ https://goftaar.ir/?p=12163

#محمود_جوادی_پور: در مقایسه با دانشکده‌های علمی، همواره میزان پژوهشگری و انتشار کتاب و مقاله در بین استادان هنر پایین بوده، علت آن هم مشخص است؛ چون هنرمندی که دست به قلم دارد و تمام وقت خود را مصروف خلق آثار هنری می‌کند و بخش اندکی از وقت خود را صرف آموزش می‌نماید دیگر وقت لازم برای پژوهش نخواهد داشت.

علی رغم این موضوع با تشویق و تمهیداتی که به عمل آمده میزان فعالیت پژوهشی استادان هنر در دانشکده‌ی هنرهای تجسمی افزایش داشته. شایان ذکر است که در مجموع وضعیت پژوهش و حمایت از آن در کل کشور مطلوب نیست؛ این موضوع را در مقایسه‌ی میزان پژوهش در ایران و کشورهای دیگر می‌توان دریافت. البته باور بنده این است پژوهشِ مهم هنرمند آثار هنری ارزنده‌ی اوست و اگر تعدادی از استادان دانشکده و فارغ‌التحصیلان آن در مجامع بین‌المللی آثار خود را با بالاترین قیمت نسبت به آثار هنری دیگران به فروش می‌رسانند یا جوایز زیادی را برای کشور خود به ارمغان می‌آورند، این رویداد مهم ارزش‌های علمی و هنری هنرمندان ایرانی را نشان می‌دهد.

این روند ارزشیابی استادان هنر که جهت ارتقای مرتبه از آنها انتظار می‌رود تا مانند استادان رشته‌های علمی کار پژوهشی و نوشتاری انجام دهند معضلات زیادی را ایجاد کرده و موجب دور شدن استادان نخبه‌ی هنری از عرصه‌ی آموزش در دانشگاه‌ها شده. (گفت‌وگوی منتشر شده در نشریه‌ی تندیس، ش ۱۶۳، سال ۱۳۸۸)
.

.

🔴 توجه: متنی که خواندید پاره‌ای از گفتاری مفصل‌تر است که با توجه به محدودیت و اقتضای شبکه‌های اجتماعی قادر به نقل کل آن نیستیم. توصیه می‌کنیم برای درک بهتر هر گفتار به منبع اصلی مندرج در ذیل آن مراجعه کنید.




🔴 در وب‌سایت گفتار بخوانید:
.


⭕️ https://goftaar.ir/?p=12163

#Elia_Zenghelis: We make architecture unnecessarily difficult with our self-indulgent pretentions. If you accept that architecture follows a common language, as it always has, then, as such, it is easy. Of course there have been architectural cultures that reflected the differences in civilization, and there are always good architects who produce better architecture than a lot of others who do not. This opens up a whole other issue: there are too many architects, there are too many architecture schools, and the study of architecture is too popular. (In a conversation with Cynthia Davidson, published in Log, no 30, 2012.)
.

@goftaar_ir

#مصطفی_ملکیان
.

⭕️ https://goftaar.ir/?p=12176

#مصطفی_ملکیان: من کاملاً قبول دارم که ما تا وقتی متعبد گذشته یا مقلد غربیم نمی‌توانیم تمدن و مخصوصاً فرهنگ اصیلی پدید بیاوریم. تمدن و على‌الخصوص فرهنگ وقتی پدید می‌آید که ما «فرآورده»های مشابه با فرآورده‌های جوامع دارای تمدن و فرهنگ اصیل نداشته باشیم، بلکه «فرایند»های مشابه با فرایندهای آنها را طی کنیم. از جمله زمینه‌های تمدن‌سازی و فرهنگ‌سازی این است که شهروندان به طور اعم و به طور اخص نخبگان دارای زندگی اصیل باشند و مهمترین مؤلفه‌ی زندگی اصیل در ارتباط با بحث‌ها نقادی است. تا آدم نقاد نباشد زندگی اصیل نخواهد داشت. در تعبد نسبت به گذشتگان و در تقلید از غربیان تفکر نقادانه در کار نیست.

در اینجا سؤالی پیش می‌آید: آیا به تعبیر شما، گرته‌برداری از غرب امر نامطلوبی است؟ پاسخ من به این سؤال شاید خلاف آن چیزی باشد که معمولاً گفته می‌شود. به اعتقاد من وقتی فرهنگ و تمدنی اصیل بخواهد ظهور پیدا کند، باید ابتدائاً از مجموعه‌ی دستاوردهای بشری در فرهنگ‌ها و تمدن‌های دیگر استفاده کند. این استفاده ممکن است تا مدت‌های مدید از نظر ناظری بیگانه گرته‌برداری به حساب بیاید، ولی گرته‌برداری به این معنا اصلاً کار زشت و نکوهیده‌ای نیست.

مثالی ساده بیاورم؛ کسی که در دوره‌ی دکتری درس می‌خواند، پیش از این از همان دوران ابتدایی، بیشتر از استادان خودش چیز می‌آموخته است و تنها در دوره دکتری است که انتظار می‌رود رفته‌رفته نظر اجتهادی پیدا کند، صاحب‌نظر شود و موضعی اتخاذ کند و احیاناً بر سر آن با استاد خودش مخالفت بورزد. اما این شخص اگر می‌خواست از همان دوران ابتدایی به معلم خود بگوید که من قبول ندارم که «الف» را این‌طور بنویسیم و «ب» را آن‌طور، بچه‌ی ساده‌لوحی به حساب می‌آمد. تفکر استقلالی پس از یادگیری حاصل می‌آید، نه پیش از آن. (در گفت‌وگوی منتشر شده در نشریه‌ی سروش اندیشه، ش ۱، سال ۱۳۸۰)

.

🔴 توجه: متنی که خواندید پاره‌ای از گفتاری مفصل‌تر است که با توجه به محدودیت و اقتضای شبکه‌های اجتماعی قادر به نقل کل آن نیستیم. توصیه می‌کنیم برای درک بهتر هر گفتار به منبع اصلی مندرج در ذیل آن مراجعه کنید.

.

🔴 در وب‌سایت گفتار بخوانید:
.

⭕️ https://goftaar.ir/?p=12176

#میبل_او_ویلسن
.

⭕️ https://goftaar.ir/?p=12233

#میبل_او_ویلسن: من در تدریس تاریخ معماری، همواره می‌کوشم به‌روشنی توضیح دهم که بدنه‌ی دانشی‌ که قرار است درباره‌ی آن بیاموزیم، در غرب پدید آمده است. معماری به طور مشخص یک شیوه از ساخت و ساز غربی است که از اروپا سرچشمه گرفته است؛ {یعنی} شیوه‌ای نیست که مردم سرتاسر دنیا، در طول تاریخ، برای ساختن محیط‌های زیستهٔ خود به کار می‌گرفته‌اند؛ و به‌رسمیت‌شناختن این تفاوت مهم است.

یکی از ترفندهای درخشان غرب، اپیستمه‌اش و شیوه‌ی جهانی‌شدن آن است. معماری، به‌مثابه مجموعه‌ای از مفاهیم که از طریق فعالیت تاریخ معماری به کار گرفته می‌شود، تمام این سنت‌های دیگرِ ساخت‌وساز را زیر یک چتر واحد گرد می‌آورد؛ چتری که از مفهوم ساختن آغاز می‌شود و سپس از شیوه‌های بازنمایی برای ساختن ساختمان‌ها بهره می‌گیرد؛ از جمله شیوه‌های دیگری از انتزاع، مانند تأمین سرمایه و نقشه‌برداری. این چارچوبی مختص غرب است.

دوره‌ی رنسانس با سال هزار و چهارصد و نود و دو میلادی، یعنی زمانی که پروژه‌ی استعمار آغاز شد، هم‌زمان است. نمی‌توان از این فکر گریخت که ظهور معماری، به‌نحوی، هم‌زمان با پروژه‌ای استعماری پیش رفته که بر زیبایی‌شناسی و فناوری تأثیر گذاشته است. همه‌ی این جنبه‌ها در کنار یکدیگر چیزی را شکل می‌دهند که عموماً از آن با عنوان معماری یاد می‌کنیم. اما این جنبه‌ها عمیقاً در سرمایه‌داری نیز ریشه دارند؛ موضوعی که در نوشته‌های کنت فرامپتون و مانفردو تافوری، هر دو، بررسی شده است.

بدون فهمیدن سرمایه‌داری، نمی‌توان معماری را فهمید. اگر تفاوت نژادی نیز الگوی ایدئولوژیک دیگری باشد که هم‌زمان با سرمایه‌داری وارد عرصه‌ی عمل شده است، چگونه ممکن است در شکل‌گیری بدنه‌ی دانشی خاص معماری، قواعد آن و درک این رشته از خود، نقشی نداشته باشد؟ (در گفت‌وگو با Emmanuel Olunkwa، منتشر شده در کتاب نشریه‌ی PIN-UP، ش ۳۱، سال ۲۰۲۱)
.


🔴 توجه: متنی که خواندید پاره‌ای از گفتاری مفصل‌تر است که با توجه به محدودیت و اقتضای شبکه‌های اجتماعی قادر به نقل کل آن نیستیم. توصیه می‌کنیم برای درک بهتر هر گفتار به منبع اصلی مندرج در ذیل آن مراجعه کنید.
.

.


🔴 برای مطالعهٔ دیگر گفتارهای میبل او ویلسون از طریق لینک زیر به پروفایل او در وب‌سایت گفتار دسترسی پیدا کنید.
.


⭕️ https://goftaar.ir/?p=9484

#گاوریئل_اوروسکو
.

⭕️ https://goftaar.ir/?p=12255

#گاوریئل_اوروسکو: بهترین هنر از گسترش طبیعی واقعیت‌های زندگی پدید می‌آید. من به قدرت فرد همچون پدیده‌ای منحصربه‌فرد باور دارم؛ فردی که در یک اجتماع رشد می‌کند و باعث رشد اجتماع می‌شود.

من عضوی از چند اجتماع بوده‌ام که بر مبنایی طبیعی رشد کرده‌اند. عضو اجتماعی کوچک در مکزیک، اجتماعی کوچک در نیویورک و اجتماعی کوچک در پاریس هستم. اینها بر پایه‌ی مواجهه‌ها و دیدارهای فردی شکل گرفته‌اند؛ بنابراین، با امری انتزاعی طرف نیستیم، بلکه مبنای آن‌ها زندگی روزمره است.

در ساحل، همیشه متوجه شده‌ام که وقتی در تعطیلات هستم، بهتر کار می‌کنم؛ چراکه شیوه‌‌ای آزادتر برای اندیشیدن است. در واقع، بخش زیادی از کارهای من در فاصله‌ی میان کار و غیر از کار، میان کار و فراغت، و میان تحرک و سکون شکل می‌گیرد. (در گفت‌وگو با Hans Ulrich Obrist در سال ۲۰۰۳، منتشر شده در کتاب Hans Ulrich Obrist Interviews: Vol. 1)
.

.

🔴 توجه: متنی که خواندید پاره‌ای از گفتاری مفصل‌تر است که با توجه به محدودیت و اقتضای شبکه‌های اجتماعی قادر به نقل کل آن نیستیم. توصیه می‌کنیم برای درک بهتر هر گفتار به منبع اصلی مندرج در ذیل آن مراجعه کنید.



🔴 در وب‌سایت گفتار بخوانید:
.


⭕️ https://goftaar.ir/?p=12255

#Riken_Yamamoto: I am like a translator between the environment and the client, and I try to persuade my clients why I make this kind of architecture. But it's not enough to just make a design concept; design is not just conceptual thinking. It is a little bit difficult to explain this, but sometimes there is no reason; it is hidden, only inside of me, in my thinking. But, very frankly speaking, I'm very good architect, a good designer. [Laughs] I believe that. But it is very, very difficult to explain design. I think of architecture as a social situation within an environment. (In a conversation with John Hill, published on world-architects.com, 2025.)


@goftaar_ir

#مهدی_سحابی
.

⭕️ https://goftaar.ir/?p=12267

#مهدی_سحابی: مترجم در عمل تابع و دنباله‌رو دقیق و تابع متن است، بدون اینکه از خودش خیلی مایه بگذارد. من حداقل اینجور هستم و معتقدم مترجم باید در ترجمه‌ی اثر غایب باشد؛ یعنی بیشترین هنری که از خود نشان می‌دهد این است که اصلاً دیده نشود و بازیگر اصلی نویسنده باشد و فکر می‌کنم ترجمه‌ی رمان نو با ترجمه‌ی رمان از نوع دیگر تفاوتی ندارد.

البته شما باید رمان نو را حس کنید. زبان رمان نو را که زبان مشخصی است باید حفظ کرد. احتمالاً در بسیاری موارد به آشنایی‌هایی با وضعیت مدرن نیاز هست تا بتوان رمان نو ترجمه کرد و همه اینها بر می‌گردد به آن اصل اساسی که مترجم باید آگاهی‌هایی داشته باشد؛ هم آگاهی نسبت به متن و هم آگاهی نسبت به دنیای رمان، به روزگار و محیط جغرافیایی متن. یکی از شرایط ترجمه‌ی رمان نو این است که بتوان آن را درک کرد، آدم نو را درک کرد و آدم روزگار نو را درک کرد. (در گفت‌وگو با نلی محجوب، منتشر شده در نشریه‌ی ادبیات داستانی، ش ۵۹، سال ۱۳۸۱)
.

.

🔴 توجه: متنی که خواندید پاره‌ای از گفتاری مفصل‌تر است که با توجه به محدودیت و اقتضای شبکه‌های اجتماعی قادر به نقل کل آن نیستیم. توصیه می‌کنیم برای درک بهتر هر گفتار به منبع اصلی مندرج در ذیل آن مراجعه کنید.

.

🔴 در وب‌سایت گفتار بخوانید:
.

⭕️ https://goftaar.ir/?p=12267