રીત નોખી હતી અજવાળું કરવાની
તમે દિપક સળગાવીંયો ને અમે દિલ.

Like લેવી મોટી વાત નથી હોતી સાહેબ...

પણ લોકો ના દિમાગ મા આપણુ નામ Save કરાવવુ મોટી વાત છે...

લાગણી છલકાય જેની,
વાત વાત માં,


માત્ર એક બે જણ હોય છે એવા,
લાખમાં.

આંસુ તો હૃદયમાંથી નીકળે છે,
આંખો તો ખાલી સૂચના આપે છે કે, અંદર બેહદ દર્દ છે.

લડ્યા ઉજાગરા એક ઝોંકા ની વાત માં,
ને પછી કતલ થયું નીંદર નું મધરાત માં!

એ ના પૂછો આંખ આટલી લાલ કેમ છે?
રક્ત ફેલાયું છે ઊંઘ નું આંખ માં!!

દિલ વીંધાયુ ને ગીતો ગુંજ્યા તો સમજાઈ ગયું..
કે લાકડાં નાં છિદ્રોમાંથી વાંસળી વાગી શી રીતે..!

સાચવેલા પાત્રમાંથી સ્પર્શ જૂનો નીકળે...
અને પછી કાગળ અડ઼ુ તો એ'ય ઉનો નીકળે.!

આખા નગરની જલતી દીવાલોને કળ વળે,
ક્યારેક મોડી સાંજે બે માણસ ગળે મળે.

મસ્તક સદાય ઉન્નત રાખી શકાય બેશક,
ઝૂકી જવાય એ પણ, છે એટલું જરૂરી.

❛લાગે જો કડવી કદી કોઈ વાત મારી તને,
તું ચૂમી ને હોઠ મારા એને મીઠી કરી જજે!❜

વીતેલી વાતને આમ વાગોળવી શું?
હોય ચોખ્ખી જાત પછી ચાળવી શું?

તારી ગલીની એ સફર હજુ યાદ છે મને,

ભલે હું વાસ્કો-દ-ગામા નહોતો...
...પણ શોધ મારી લાજવાબ હતી❣️

બહું દિવસ પછી એમની ફરીયાદ આવી છે
આજ એમને અમારી યાદ આવી છે...❤️❤️

ખામી ને ખમી શકે,
એ જ સાચો સંબંધ.

ખાલી રેશનકાર્ડ જ અલગ હોય છે,
સાહેબ..

બાકી દોસ્તો તો સગા ભાઈથી પણ
વિશેષ હોય છે..

ઉંમર ને વાવી અમે અનુભવો લણયા છે...
ઉપજ એ છે, તમ સરીખા સ્નેહીઓ મળ્યા છે.

રહ્યો એના જીવનમાં અંધાર શાને?
એ માણસ તો વર્ષોથી પૂનમ ભરે છે...!!

મેઘની ઑકાતને લલકારવા,
અશ્રુઓ ઊતરી પડ્યા મેદાનમાં....

કોઈ જૂની યાદનો ભડકો થયો,
ને અમે દાઝી ગયા વરસાદમાં.....