✅ لبخند کودکان، الفبای وطن؛ لبخندی که به امنیت و عدالت نیاز دارد
🔰«لبخند کودکان، الفبای وطن» شعار هفته ملی کودک در سال ۱۴۰۵ است؛ شعاری زیبا که ما را به فکر کردن درباره واقعیت زندگی کودکان این سرزمین دعوت می‌کند.
🔰لبخند کودکان زمانی واقعی است که بتوانند بدون ترس زندگی کنند، به مدرسه بروند، بازی کنند، شنیده شوند و فرصت تجربه یک کودکی آرام و امن را داشته باشند.
🔰اما همه کودکان از این فرصت‌ها برخوردار نیستند. هنوز کودکانی هستند که به جای بازی، کار می‌کنند؛ کودکانی که فقر و نابرابری از امکانات اولیه زندگی محرومشان کرده و کودکانی که جنگ، خشونت و ناامنی، آرامش و رؤیاهایشان را تحت تأثیر قرار داده است.
🔰اگر لبخند کودکان الفبای وطن است، باید از خود بپرسیم برای حفظ این لبخندها چه کرده‌ایم؟
حقوق کودکان بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق شهروندی است. هیچ کودکی نباید به دلیل شرایط اقتصادی خانواده، محل زندگی، جنسیت، معلولیت یا موقعیت اجتماعی از حق آموزش، سلامت، امنیت و زندگی شایسته محروم بماند.
🔰روز کودک یادآور این حقیقت ساده است که کودکان فقط آینده جامعه نیستند؛ آنها همین امروز حق دارند زندگی کنند، شاد باشند و در امنیت رشد کنند.
لبخند کودکان را نمی‌توان تنها با شعار حفظ کرد. این لبخند به صلح، عدالت، امنیت و احترام به حقوق آنان نیاز دارد.
@haajm
🔰«لبخند کودکان، الفبای وطن» شعار هفته ملی کودک در سال ۱۴۰۵ است؛ شعاری زیبا که ما را به فکر کردن درباره واقعیت زندگی کودکان این سرزمین دعوت می‌کند.
🔰لبخند کودکان زمانی واقعی است که بتوانند بدون ترس زندگی کنند، به مدرسه بروند، بازی کنند، شنیده شوند و فرصت تجربه یک کودکی آرام و امن را داشته باشند.
🔰اما همه کودکان از این فرصت‌ها برخوردار نیستند. هنوز کودکانی هستند که به جای بازی، کار می‌کنند؛ کودکانی که فقر و نابرابری از امکانات اولیه زندگی محرومشان کرده و کودکانی که جنگ، خشونت و ناامنی، آرامش و رؤیاهایشان را تحت تأثیر قرار داده است.
🔰اگر لبخند کودکان الفبای وطن است، باید از خود بپرسیم برای حفظ این لبخندها چه کرده‌ایم؟
حقوق کودکان بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق شهروندی است. هیچ کودکی نباید به دلیل شرایط اقتصادی خانواده، محل زندگی، جنسیت، معلولیت یا موقعیت اجتماعی از حق آموزش، سلامت، امنیت و زندگی شایسته محروم بماند.
🔰روز کودک یادآور این حقیقت ساده است که کودکان فقط آینده جامعه نیستند؛ آنها همین امروز حق دارند زندگی کنند، شاد باشند و در امنیت رشد کنند.
لبخند کودکان را نمی‌توان تنها با شعار حفظ کرد. این لبخند به صلح، عدالت، امنیت و احترام به حقوق آنان نیاز دارد.
@haajm
❤3🕊3
✅ جامعه مدنی می‌تواند شدت تعارض‌ها را کاهش دهد
🔰عمادالدین باقی، نویسنده و کنشگر حقوق بشر، در نشست «جامعه مدنی؛ جنگ، صلح و حقوق شهروندی» بر نقش نهادهای مدنی در حفاظت از صلح و کاهش خشونت تاکید کرد.
از نگاه او، اختلاف و کشمکش را نمی‌توان به‌طور کامل از جامعه حذف کرد؛ اما جامعه مدنی می‌تواند کمک کند این تعارض‌ها به شیوه‌ای قانونمند، گفت‌وگومحور و کم‌هزینه‌تر مدیریت شوند.
باقی برای توضیح این نقش، نهادهای مدنی را به یک «آداپتور» تشبیه کرد؛ واسطه‌ای که نوسانات شدید را تعدیل می‌کند تا به کل سیستم اجتماعی آسیب وارد نشود.
🔰به گفته او، وقتی نهادهای میانجی وجود نداشته باشند، نارضایتی‌ها و بحران‌ها مستقیما با ساختار سیاسی برخورد می‌کنند و احتمال تقابل و خشونت افزایش می‌یابد. در مقابل، انجمن‌ها، سندیکاها، نخبگان و سازمان‌های مدنی می‌توانند مطالبات جامعه را صورت‌بندی کنند و زمینه گفت‌وگو، مذاکره و حل مسئله را فراهم آورند.
🔰او همچنین هشدار داد که جامعه مدنی گاهی از دو سو تحت فشار قرار می‌گیرد؛ از یک طرف برخی نگاه‌های امنیتی به فعالیت مستقل، نقد و گفت‌وگو با سوءظن نگاه می‌کنند و از طرف دیگر، در فضای سیاسی رادیکال، فعالیت آرام و مستمر مدنی ممکن است کم‌اهمیت تلقی شود.
🔰باقی تاکید کرد که اثرگذاری مدنی لزوما به معنای بیشترین دیده‌شدن یا پرداخت بیشترین هزینه سیاسی نیست. بسیاری از کنشگران حوزه‌های سلامت، آموزش، مسکن، محیط زیست و حقوق کودک می‌توانند بدون حضور گسترده رسانه‌ای، تاثیری جدی بر جامعه داشته باشند.
🔰از نگاه او، دفاع از صلح نیز منافاتی با دفاع از کشور و منافع ملی ندارد و جامعه مدنی می‌تواند همزمان مخالف جنگ و مدافع حقوق و امنیت جامعه باشد.
@haajm
🔰عمادالدین باقی، نویسنده و کنشگر حقوق بشر، در نشست «جامعه مدنی؛ جنگ، صلح و حقوق شهروندی» بر نقش نهادهای مدنی در حفاظت از صلح و کاهش خشونت تاکید کرد.
از نگاه او، اختلاف و کشمکش را نمی‌توان به‌طور کامل از جامعه حذف کرد؛ اما جامعه مدنی می‌تواند کمک کند این تعارض‌ها به شیوه‌ای قانونمند، گفت‌وگومحور و کم‌هزینه‌تر مدیریت شوند.
باقی برای توضیح این نقش، نهادهای مدنی را به یک «آداپتور» تشبیه کرد؛ واسطه‌ای که نوسانات شدید را تعدیل می‌کند تا به کل سیستم اجتماعی آسیب وارد نشود.
🔰به گفته او، وقتی نهادهای میانجی وجود نداشته باشند، نارضایتی‌ها و بحران‌ها مستقیما با ساختار سیاسی برخورد می‌کنند و احتمال تقابل و خشونت افزایش می‌یابد. در مقابل، انجمن‌ها، سندیکاها، نخبگان و سازمان‌های مدنی می‌توانند مطالبات جامعه را صورت‌بندی کنند و زمینه گفت‌وگو، مذاکره و حل مسئله را فراهم آورند.
🔰او همچنین هشدار داد که جامعه مدنی گاهی از دو سو تحت فشار قرار می‌گیرد؛ از یک طرف برخی نگاه‌های امنیتی به فعالیت مستقل، نقد و گفت‌وگو با سوءظن نگاه می‌کنند و از طرف دیگر، در فضای سیاسی رادیکال، فعالیت آرام و مستمر مدنی ممکن است کم‌اهمیت تلقی شود.
🔰باقی تاکید کرد که اثرگذاری مدنی لزوما به معنای بیشترین دیده‌شدن یا پرداخت بیشترین هزینه سیاسی نیست. بسیاری از کنشگران حوزه‌های سلامت، آموزش، مسکن، محیط زیست و حقوق کودک می‌توانند بدون حضور گسترده رسانه‌ای، تاثیری جدی بر جامعه داشته باشند.
🔰از نگاه او، دفاع از صلح نیز منافاتی با دفاع از کشور و منافع ملی ندارد و جامعه مدنی می‌تواند همزمان مخالف جنگ و مدافع حقوق و امنیت جامعه باشد.
@haajm
✅ شکاف نسلی در نهادهای مدنی؛ چگونه می‌توان فاصله‌ها را کمتر کرد؟
🔰چگونه می‌توان تجربه نسل‌های قدیمی‌تر را حفظ کرد و همزمان برای ایده‌ها و دغدغه‌های نسل جدید جا باز کرد؟ چه زمانی باید مسئولیت‌ها را به افراد تازه سپرد و جانشین‌پروری را آغاز کرد؟
🔰شکاف نسلی در انجمن‌ها و نهادهای مدنی همیشه به معنای اختلاف بر سر ارزش‌ها و هدف‌ها نیست. گاهی نسل‌های مختلف دغدغه‌های مشترکی دارند، اما درباره شیوه فعالیت، تصمیم‌گیری و اولویت‌ها متفاوت فکر می‌کنند.
🔰پژوهش‌ها نشان می‌دهند که برای کاهش این فاصله، گفت‌وگو به‌تنهایی کافی نیست. نسل‌ها باید فرصت همکاری واقعی داشته باشند؛ در شناسایی مسائل، طراحی برنامه‌ها و تصمیم‌گیری‌ها کنار یکدیگر قرار بگیرند.
🔰از سوی دیگر، حضور جوانان در یک انجمن لزوما به معنای مشارکت آنها نیست. وقتی تصمیم‌ها همچنان در جمع محدودی گرفته می‌شود، نمی‌توان انتظار داشت اعضای جدید احساس تعلق و مسئولیت کنند.
🔰جانشین‌پروری نیز نباید از زمان کناره‌گیری مدیران آغاز شود. انتقال تجربه، آموزش و واگذاری تدریجی مسئولیت‌ها باید بخشی از فعالیت همیشگی نهادهای مدنی باشد.
🔰آینده جامعه مدنی نه در کنار رفتن یک نسل به نفع نسل دیگر، بلکه در همکاری نسل‌ها، تقسیم مسئولیت و فراهم شدن فرصت اثرگذاری برای همه شکل می‌گیرد.
🔰در مقاله تازه حامیان جامعه مدنی، با استناد به پژوهش‌های علمی، به ریشه‌های شکاف نسلی، راه‌های رسیدن به دغدغه‌های مشترک و چگونگی جانشین‌پروری در نهادهای مدنی پرداخته‌ایم.
🔗 مطالعه مقاله در سایت حامیان جامعه مدنی:
http://haajm.ir/1429
@Haajm
🔰چگونه می‌توان تجربه نسل‌های قدیمی‌تر را حفظ کرد و همزمان برای ایده‌ها و دغدغه‌های نسل جدید جا باز کرد؟ چه زمانی باید مسئولیت‌ها را به افراد تازه سپرد و جانشین‌پروری را آغاز کرد؟
🔰شکاف نسلی در انجمن‌ها و نهادهای مدنی همیشه به معنای اختلاف بر سر ارزش‌ها و هدف‌ها نیست. گاهی نسل‌های مختلف دغدغه‌های مشترکی دارند، اما درباره شیوه فعالیت، تصمیم‌گیری و اولویت‌ها متفاوت فکر می‌کنند.
🔰پژوهش‌ها نشان می‌دهند که برای کاهش این فاصله، گفت‌وگو به‌تنهایی کافی نیست. نسل‌ها باید فرصت همکاری واقعی داشته باشند؛ در شناسایی مسائل، طراحی برنامه‌ها و تصمیم‌گیری‌ها کنار یکدیگر قرار بگیرند.
🔰از سوی دیگر، حضور جوانان در یک انجمن لزوما به معنای مشارکت آنها نیست. وقتی تصمیم‌ها همچنان در جمع محدودی گرفته می‌شود، نمی‌توان انتظار داشت اعضای جدید احساس تعلق و مسئولیت کنند.
🔰جانشین‌پروری نیز نباید از زمان کناره‌گیری مدیران آغاز شود. انتقال تجربه، آموزش و واگذاری تدریجی مسئولیت‌ها باید بخشی از فعالیت همیشگی نهادهای مدنی باشد.
🔰آینده جامعه مدنی نه در کنار رفتن یک نسل به نفع نسل دیگر، بلکه در همکاری نسل‌ها، تقسیم مسئولیت و فراهم شدن فرصت اثرگذاری برای همه شکل می‌گیرد.
🔰در مقاله تازه حامیان جامعه مدنی، با استناد به پژوهش‌های علمی، به ریشه‌های شکاف نسلی، راه‌های رسیدن به دغدغه‌های مشترک و چگونگی جانشین‌پروری در نهادهای مدنی پرداخته‌ایم.
🔗 مطالعه مقاله در سایت حامیان جامعه مدنی:
http://haajm.ir/1429
@Haajm
👍3❤1
✅ گذار ایران از جامعه توده‌ای به جامعه مدنی
🔰سعید مدنی، جامعه‌شناس و پژوهشگر اجتماعی، در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، با تأکید بر روند توانمندتر شدن جامعه مدنی، این تحول را یکی از مهم‌ترین دلایل امیدواری خود به آینده ایران می‌داند. به باور او، جامعه ایران در حال گذار از جامعه توده‌ای به جامعه مدنی است؛ فرایندی که با وجود فشارها و دشواری‌های فراوان، متوقف نشده و می‌تواند زمینه‌ساز تحولات اجتماعی آینده باشد.
🔰مدنی معتقد است این گذار از مسیر گسترش مشارکت اجتماعی، شکل‌گیری شبکه‌های ارتباطی، سازمان‌های مردم‌نهاد، نهادهای خیریه و جنبش‌های اجتماعی پیش می‌رود. از نگاه او، تقویت این ساختارها و پیوستن افراد به فعالیت‌های سازمان‌یافته مدنی، پشتوانه‌ای مهم برای حرکت جامعه به سوی آینده‌ای دموکراتیک‌تر و عادلانه‌تر است.
🔰او بر ضرورت افزایش دانش و آگاهی در جامعه مدنی نیز تأکید می‌کند. به گفته مدنی، نهادهای مدنی برای اثرگذاری بیشتر باید شبکه‌های ارتباطی خود را گسترش دهند و شناخت عمیق‌تری از مسائل اجتماعی به دست آورند. او در عین حال معتقد است میان نیاز جامعه مدنی به دانش و اطلاعات و میزان تولید محتوای علمی و پژوهشی متناسب با این نیازها، همچنان فاصله قابل‌توجهی وجود دارد.
🔰بخش دیگری از این گفت‌وگو به رابطه جامعه‌شناسی و کنشگری اجتماعی اختصاص دارد. مدنی با اشاره به اهمیت جامعه‌شناسی مردم‌مدار توضیح می‌دهد که دانش اجتماعی نباید تنها در دانشگاه‌ها و محافل تخصصی باقی بماند، بلکه باید در اختیار مردم و نهادهای مدنی قرار گیرد. او تجربه انتقال دانش و تجربه‌های بین‌المللی به سازمان‌های مردم‌نهاد و خیریه‌ها در دوران کرونا را نمونه‌ای از کاربرد عملی این رویکرد می‌داند.
🔰مدنی در پایان، امیدواری خود به آینده ایران را نه بر پایه خوش‌بینی فردی، بلکه بر اساس تحولات جامعه مدنی توضیح می‌دهد. به باور او، جامعه مدنی ایران طی سال‌های گذشته، با وجود محدودیت‌ها و فشارهای متعدد، توانمندتر شده است. او گسترش شبکه‌های اجتماعی و مدنی، افزایش آگاهی عمومی و تقویت سازمان‌یافتگی را نشانه‌هایی می‌داند که می‌توانند مسیر تحولات آینده ایران را به سوی عدالت و دموکراسی هموار کنند.
🔗 متن کامل گفت‌وگو در خبرگزاری کتاب ایران:
https://www.ibna.ir/news/556061
@Haajm
🔰سعید مدنی، جامعه‌شناس و پژوهشگر اجتماعی، در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، با تأکید بر روند توانمندتر شدن جامعه مدنی، این تحول را یکی از مهم‌ترین دلایل امیدواری خود به آینده ایران می‌داند. به باور او، جامعه ایران در حال گذار از جامعه توده‌ای به جامعه مدنی است؛ فرایندی که با وجود فشارها و دشواری‌های فراوان، متوقف نشده و می‌تواند زمینه‌ساز تحولات اجتماعی آینده باشد.
🔰مدنی معتقد است این گذار از مسیر گسترش مشارکت اجتماعی، شکل‌گیری شبکه‌های ارتباطی، سازمان‌های مردم‌نهاد، نهادهای خیریه و جنبش‌های اجتماعی پیش می‌رود. از نگاه او، تقویت این ساختارها و پیوستن افراد به فعالیت‌های سازمان‌یافته مدنی، پشتوانه‌ای مهم برای حرکت جامعه به سوی آینده‌ای دموکراتیک‌تر و عادلانه‌تر است.
🔰او بر ضرورت افزایش دانش و آگاهی در جامعه مدنی نیز تأکید می‌کند. به گفته مدنی، نهادهای مدنی برای اثرگذاری بیشتر باید شبکه‌های ارتباطی خود را گسترش دهند و شناخت عمیق‌تری از مسائل اجتماعی به دست آورند. او در عین حال معتقد است میان نیاز جامعه مدنی به دانش و اطلاعات و میزان تولید محتوای علمی و پژوهشی متناسب با این نیازها، همچنان فاصله قابل‌توجهی وجود دارد.
🔰بخش دیگری از این گفت‌وگو به رابطه جامعه‌شناسی و کنشگری اجتماعی اختصاص دارد. مدنی با اشاره به اهمیت جامعه‌شناسی مردم‌مدار توضیح می‌دهد که دانش اجتماعی نباید تنها در دانشگاه‌ها و محافل تخصصی باقی بماند، بلکه باید در اختیار مردم و نهادهای مدنی قرار گیرد. او تجربه انتقال دانش و تجربه‌های بین‌المللی به سازمان‌های مردم‌نهاد و خیریه‌ها در دوران کرونا را نمونه‌ای از کاربرد عملی این رویکرد می‌داند.
🔰مدنی در پایان، امیدواری خود به آینده ایران را نه بر پایه خوش‌بینی فردی، بلکه بر اساس تحولات جامعه مدنی توضیح می‌دهد. به باور او، جامعه مدنی ایران طی سال‌های گذشته، با وجود محدودیت‌ها و فشارهای متعدد، توانمندتر شده است. او گسترش شبکه‌های اجتماعی و مدنی، افزایش آگاهی عمومی و تقویت سازمان‌یافتگی را نشانه‌هایی می‌داند که می‌توانند مسیر تحولات آینده ایران را به سوی عدالت و دموکراسی هموار کنند.
🔗 متن کامل گفت‌وگو در خبرگزاری کتاب ایران:
https://www.ibna.ir/news/556061
@Haajm
ایبنا
گذار ایران از جامعه توده‌ای به جامعه مدنی
سعید مدنی گفت: من به‌شدت نسبت به تحولات آینده ایران امیدوارم. عمده این امیدواری من به موقعیت و روندی بازمی‌گردد که جامعه مدنی ایران در حال طی کردن آن است. جامعه مدنی ایران از سال‌ها پیش روند قدرتمندتر و تواناتر شدن را طی کرده، و جامعه ایرانی دارد گذار از…
❤3👍1
✅ از جامعه مدنی تا جنگ داخلی؛ نشانه‌های یک عقب‌گرد نگران‌کننده
🔰محمدرضا آهنی از حامیان جامعه مدنی، در نشست «جامعه مدنی؛ جنگ، صلح و حقوق شهروندی» با اشاره به شرایط جامعه گفت: سال گذشته را می‌توان سال شکست گفتمان جامعه مدنی دانست؛ چرا که جنگ، بالاترین سطح خشونت فراگیر است و گسترش خشونت، نشانه‌ای جدی از شکست مدنیت و بحران جامعه مدنی به شمار می‌رود.
🔰او برای توصیف این وضعیت گفت ما در حال عقب رفتن از Civil Society یا جامعه مدنی، به سمت تیتر Civil War یا جنگ داخلی هستیم؛ مسیری که در آن خشونت و رادیکالیسم می‌تواند فضای فعالیت مدنی و امکان کنش نهادمند را بیش از گذشته محدود کند.
از نگاه آهنی، در چنین شرایطی جامعه مدنی باید فراتر از فعالیت‌های معمول خود، درباره یک مسئله اساسی بیندیشد: «استراتژی بقا در شرایط جنگ».
🔰این استراتژی به معنای یافتن راه‌هایی برای رسیدن به شرایطی قابل تحمل در دل بحران است؛ اینکه چگونه می‌توان ظرفیت‌ها و نیروهای جامعه مدنی را حفظ کرد، چگونه می‌توان جوانان را از آسیب‌های ناشی از خشونت و بحران مصون نگه داشت و چگونه می‌توان در دل یک بحران فراگیر، همچنان جایی برای زندگی باز کرد.
🔰آهنی بر ضرورت دور نگه داشتن نسل جوان از چرخه خشونت و فراهم کردن امکان کنش اجتماعی غیرخشونت‌آمیز تاکید کرد.
🔰او در عین حال، واقع‌بینی درباره ظرفیت نهادهای مدنی را ضروری دانست. به اعتقاد آهنی، طرح اهداف بسیار بزرگ بدون برخورداری از شبکه، منابع و توان لازم برای تحقق آنها، ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد و حتی اعتماد نسل جوان به نهادهای مدنی را کاهش دهد.
🔰در چنین شرایطی، مسئله فقط این نیست که جامعه مدنی چگونه بر جامعه اثر بگذارد؛ پرسش بنیادی‌تر این است که چگونه خود را حفظ کند، از نسل جوان مراقبت کند و امکان ادامه زندگی و کنش مدنی را در دل بحران زنده نگه دارد.
@Haajm
🔰محمدرضا آهنی از حامیان جامعه مدنی، در نشست «جامعه مدنی؛ جنگ، صلح و حقوق شهروندی» با اشاره به شرایط جامعه گفت: سال گذشته را می‌توان سال شکست گفتمان جامعه مدنی دانست؛ چرا که جنگ، بالاترین سطح خشونت فراگیر است و گسترش خشونت، نشانه‌ای جدی از شکست مدنیت و بحران جامعه مدنی به شمار می‌رود.
🔰او برای توصیف این وضعیت گفت ما در حال عقب رفتن از Civil Society یا جامعه مدنی، به سمت تیتر Civil War یا جنگ داخلی هستیم؛ مسیری که در آن خشونت و رادیکالیسم می‌تواند فضای فعالیت مدنی و امکان کنش نهادمند را بیش از گذشته محدود کند.
از نگاه آهنی، در چنین شرایطی جامعه مدنی باید فراتر از فعالیت‌های معمول خود، درباره یک مسئله اساسی بیندیشد: «استراتژی بقا در شرایط جنگ».
🔰این استراتژی به معنای یافتن راه‌هایی برای رسیدن به شرایطی قابل تحمل در دل بحران است؛ اینکه چگونه می‌توان ظرفیت‌ها و نیروهای جامعه مدنی را حفظ کرد، چگونه می‌توان جوانان را از آسیب‌های ناشی از خشونت و بحران مصون نگه داشت و چگونه می‌توان در دل یک بحران فراگیر، همچنان جایی برای زندگی باز کرد.
🔰آهنی بر ضرورت دور نگه داشتن نسل جوان از چرخه خشونت و فراهم کردن امکان کنش اجتماعی غیرخشونت‌آمیز تاکید کرد.
🔰او در عین حال، واقع‌بینی درباره ظرفیت نهادهای مدنی را ضروری دانست. به اعتقاد آهنی، طرح اهداف بسیار بزرگ بدون برخورداری از شبکه، منابع و توان لازم برای تحقق آنها، ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد و حتی اعتماد نسل جوان به نهادهای مدنی را کاهش دهد.
🔰در چنین شرایطی، مسئله فقط این نیست که جامعه مدنی چگونه بر جامعه اثر بگذارد؛ پرسش بنیادی‌تر این است که چگونه خود را حفظ کند، از نسل جوان مراقبت کند و امکان ادامه زندگی و کنش مدنی را در دل بحران زنده نگه دارد.
@Haajm
👍1
✅ بحران‌های انسانی و محیط زیستی از یکدیگر جدا نیستند
🔰گل‌خانم باقری‌نیا از انجمن دنیای سالم، در نشست «جامعه مدنی؛ جنگ، صلح و حقوق شهروندی» به پیامدهای جنگ و بحران از منظر محیط زیست پرداخت.
او تاکید کرد که بحران‌های انسانی و زیست‌محیطی را نمی‌توان از یکدیگر جدا کرد.
🔰جنگ فقط زندگی انسان‌ها را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد؛ طبیعت، منابع طبیعی و زیست‌بوم‌ها نیز از پیامدهای آن آسیب می‌بینند و در چنین شرایطی، فعالیت کنشگران محیط زیست نیز با محدودیت‌های بیشتری روبه‌رو می‌شود.
🔰باقری‌نیا با اشاره به تجربه فعالان محیط زیست گفت گاهی ماه‌ها پیگیری، مذاکره و گفت‌وگو با دستگاه‌های مختلف، در نهایت با تصمیم‌هایی مواجه می‌شود که احساس بی‌اثر بودن فعالیت مدنی را در میان کنشگران تقویت می‌کند.
🔰از نگاه او، یکی از پیامدهای مهم دوره‌های بحرانی، ناامیدی و فرسودگی فعالانی است که احساس می‌کنند تلاش‌ها و مطالباتشان شنیده نمی‌شود یا در فرآیند تصمیم‌گیری تاثیری ندارد.
🔰او همچنین بر ضرورت فراهم کردن فضایی امن‌تر برای فعالیت کنشگران مدنی تاکید کرد؛ فضایی که در آن افراد به دلیل نگرانی از پیامدهای فعالیت خود، از ورود به مسائل مهم اجتماعی و محیط زیستی منصرف نشوند.
حفاظت از محیط زیست در دوران بحران، موضوعی جدا از حفاظت از جامعه نیست؛ هر دو به امکان فعالیت مستمر، امن و اثرگذار جامعه مدنی وابسته‌اند.
@Haajm
🔰گل‌خانم باقری‌نیا از انجمن دنیای سالم، در نشست «جامعه مدنی؛ جنگ، صلح و حقوق شهروندی» به پیامدهای جنگ و بحران از منظر محیط زیست پرداخت.
او تاکید کرد که بحران‌های انسانی و زیست‌محیطی را نمی‌توان از یکدیگر جدا کرد.
🔰جنگ فقط زندگی انسان‌ها را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد؛ طبیعت، منابع طبیعی و زیست‌بوم‌ها نیز از پیامدهای آن آسیب می‌بینند و در چنین شرایطی، فعالیت کنشگران محیط زیست نیز با محدودیت‌های بیشتری روبه‌رو می‌شود.
🔰باقری‌نیا با اشاره به تجربه فعالان محیط زیست گفت گاهی ماه‌ها پیگیری، مذاکره و گفت‌وگو با دستگاه‌های مختلف، در نهایت با تصمیم‌هایی مواجه می‌شود که احساس بی‌اثر بودن فعالیت مدنی را در میان کنشگران تقویت می‌کند.
🔰از نگاه او، یکی از پیامدهای مهم دوره‌های بحرانی، ناامیدی و فرسودگی فعالانی است که احساس می‌کنند تلاش‌ها و مطالباتشان شنیده نمی‌شود یا در فرآیند تصمیم‌گیری تاثیری ندارد.
🔰او همچنین بر ضرورت فراهم کردن فضایی امن‌تر برای فعالیت کنشگران مدنی تاکید کرد؛ فضایی که در آن افراد به دلیل نگرانی از پیامدهای فعالیت خود، از ورود به مسائل مهم اجتماعی و محیط زیستی منصرف نشوند.
حفاظت از محیط زیست در دوران بحران، موضوعی جدا از حفاظت از جامعه نیست؛ هر دو به امکان فعالیت مستمر، امن و اثرگذار جامعه مدنی وابسته‌اند.
@Haajm
👍1
✅ جامعه مدنی نه طرف جنگ است و نه تماشاگر رنج مردم
🔰محمدصالح نقره‌کار، عضو هیات‌مدیره حامیان جامعه مدنی، در نشست «جامعه مدنی؛ جنگ، صلح و حقوق شهروندی» تاکید کرد که جنگ تنها در میدان نبرد اتفاق نمی‌افتد؛ آثار آن به مدرسه، بیمارستان، خانه، اقتصاد، محیط زیست، خانواده و آینده کودکان نیز سرایت می‌کند.
🔰از نگاه او، دفاع از حقوق شهروندی در زمان جنگ موضوعی تجملی یا مختص دوران آرامش نیست؛ بلکه در شرایط بحران اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
🔰نقره‌کار تاکید کرد که صلح فقط نبود جنگ نیست. صلح زمانی معنا پیدا می‌کند که انسان از امنیت، کرامت، آزادی، عدالت و امکان برخورداری از یک زندگی شایسته بهره‌مند باشد.
او همچنین یادآور شد که حقوق بشر در وضعیت اضطراری از بین نمی‌رود. ممکن است برخی حقوق در چارچوب قانون و با رعایت ضرورت و تناسب محدود شوند، اما وضعیت فوق‌العاده نباید به «وضعیت بی‌حقوقی» تبدیل شود.
🔰از نگاه نقره‌کار، جامعه مدنی نه طرف جنگ است و نه تماشاگر رنج مردم؛ بلکه باید مدافع انسان، کرامت انسانی، حق حیات، امنیت، آزادی و صلح باشد.
🔰او تاکید کرد رسالت جامعه مدنی تنها سخن گفتن درباره دوران جنگ نیست؛ باید به فردای جنگ نیز اندیشید: به ترمیم زخم‌ها، جبران خسارت‌ها، روشن شدن حقیقت، مسئولیت‌پذیری و بازگشت جامعه به گفت‌وگو.
صلح، فقط نبودن جنگ نیست؛ حضور عدالت و کرامت در زندگی انسان‌هاست.
@Haajm
🔰محمدصالح نقره‌کار، عضو هیات‌مدیره حامیان جامعه مدنی، در نشست «جامعه مدنی؛ جنگ، صلح و حقوق شهروندی» تاکید کرد که جنگ تنها در میدان نبرد اتفاق نمی‌افتد؛ آثار آن به مدرسه، بیمارستان، خانه، اقتصاد، محیط زیست، خانواده و آینده کودکان نیز سرایت می‌کند.
🔰از نگاه او، دفاع از حقوق شهروندی در زمان جنگ موضوعی تجملی یا مختص دوران آرامش نیست؛ بلکه در شرایط بحران اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
🔰نقره‌کار تاکید کرد که صلح فقط نبود جنگ نیست. صلح زمانی معنا پیدا می‌کند که انسان از امنیت، کرامت، آزادی، عدالت و امکان برخورداری از یک زندگی شایسته بهره‌مند باشد.
او همچنین یادآور شد که حقوق بشر در وضعیت اضطراری از بین نمی‌رود. ممکن است برخی حقوق در چارچوب قانون و با رعایت ضرورت و تناسب محدود شوند، اما وضعیت فوق‌العاده نباید به «وضعیت بی‌حقوقی» تبدیل شود.
🔰از نگاه نقره‌کار، جامعه مدنی نه طرف جنگ است و نه تماشاگر رنج مردم؛ بلکه باید مدافع انسان، کرامت انسانی، حق حیات، امنیت، آزادی و صلح باشد.
🔰او تاکید کرد رسالت جامعه مدنی تنها سخن گفتن درباره دوران جنگ نیست؛ باید به فردای جنگ نیز اندیشید: به ترمیم زخم‌ها، جبران خسارت‌ها، روشن شدن حقیقت، مسئولیت‌پذیری و بازگشت جامعه به گفت‌وگو.
صلح، فقط نبودن جنگ نیست؛ حضور عدالت و کرامت در زندگی انسان‌هاست.
@Haajm
👍3❤1
✅ از دعوت تا ماندگاری؛ چگونه داوطلبان تازه را همراه نگه داریم؟
🔰فردی برای همکاری با یک انجمن اعلام آمادگی می‌کند، به گروه اضافه می‌شود و در جلسه اول هم حضور می‌یابد؛ اما چند هفته بعد، ارتباطش کم‌رنگ می‌شود. پیش از اینکه بگوییم «انگیزه کافی نداشت»، باید بپرسیم: آیا می‌دانست چه کاری از او انتظار می‌رود؟ کسی برای راهنمایی کنارش بود؟ مسئولیتش با زمان و علاقه‌اش تناسب داشت؟
🔰پژوهش‌های دانشگاهی نشان می‌دهند رضایت از فعالیت، کیفیت ارتباطات و حمایت سازمانی با ادامه یا ترک همکاری داوطلبان ارتباط دارند. ماندگاری، به تجربه‌ای هم بستگی دارد که تشکل برای فرد می‌سازد.
برای بهتر شدن این تجربه، از چند اقدام ساده شروع کنیم:
▫️ انگیزه‌اش را بشناسیم. بپرسیم به چه کاری علاقه دارد، چه چیزی می‌خواهد یاد بگیرد و چقدر زمان در اختیار دارد.
▫️ مسئولیت روشنی پیشنهاد بدهیم. یک کار مشخص با زمان و خروجی معلوم، شروع را آسان‌تر می‌کند.
▫️ در شروع همراهش باشیم. فردی را برای معرفی مجموعه، پاسخ به پرسش‌ها و راهنمایی تعیین کنیم.
▫️ فرصت انتخاب و یادگیری بدهیم. پیش از واگذاری کار نظرش را بپرسیم و بازخورد مشخص و محترمانه بدهیم.
▫️ محدودیت‌هایش را ببینیم. تعهد به فعالیت داوطلبانه، به معنای در دسترس بودن همیشگی نیست.
🔰در پایان ماه اول، یک گفت‌وگوی کوتاه داشته باشیم: «تجربه همکاری چطور بود و برای ادامه به چه حمایتی نیاز داری؟»
پیش از فراخوان بعدی، تجربه داوطلبانی را مرور کنیم که به‌تازگی به جمع ما پیوسته‌اند.
🔗 لینک مطلب در سایت
@haajm
🔰فردی برای همکاری با یک انجمن اعلام آمادگی می‌کند، به گروه اضافه می‌شود و در جلسه اول هم حضور می‌یابد؛ اما چند هفته بعد، ارتباطش کم‌رنگ می‌شود. پیش از اینکه بگوییم «انگیزه کافی نداشت»، باید بپرسیم: آیا می‌دانست چه کاری از او انتظار می‌رود؟ کسی برای راهنمایی کنارش بود؟ مسئولیتش با زمان و علاقه‌اش تناسب داشت؟
🔰پژوهش‌های دانشگاهی نشان می‌دهند رضایت از فعالیت، کیفیت ارتباطات و حمایت سازمانی با ادامه یا ترک همکاری داوطلبان ارتباط دارند. ماندگاری، به تجربه‌ای هم بستگی دارد که تشکل برای فرد می‌سازد.
برای بهتر شدن این تجربه، از چند اقدام ساده شروع کنیم:
▫️ انگیزه‌اش را بشناسیم. بپرسیم به چه کاری علاقه دارد، چه چیزی می‌خواهد یاد بگیرد و چقدر زمان در اختیار دارد.
▫️ مسئولیت روشنی پیشنهاد بدهیم. یک کار مشخص با زمان و خروجی معلوم، شروع را آسان‌تر می‌کند.
▫️ در شروع همراهش باشیم. فردی را برای معرفی مجموعه، پاسخ به پرسش‌ها و راهنمایی تعیین کنیم.
▫️ فرصت انتخاب و یادگیری بدهیم. پیش از واگذاری کار نظرش را بپرسیم و بازخورد مشخص و محترمانه بدهیم.
▫️ محدودیت‌هایش را ببینیم. تعهد به فعالیت داوطلبانه، به معنای در دسترس بودن همیشگی نیست.
🔰در پایان ماه اول، یک گفت‌وگوی کوتاه داشته باشیم: «تجربه همکاری چطور بود و برای ادامه به چه حمایتی نیاز داری؟»
پیش از فراخوان بعدی، تجربه داوطلبانی را مرور کنیم که به‌تازگی به جمع ما پیوسته‌اند.
🔗 لینک مطلب در سایت
@haajm
❤1
✅ فقر، فراتر از خط فقر؛ تجربه مردم را بشنویم
🔰خانواده‌ای ممکن است در آمارهای رسمی فقیر محسوب نشود، اما برای پرداخت اجاره از هزینه‌های ضروری بزند، درمان را عقب بیندازد یا برای گذران زندگی قرض بگیرد. آیا درآمد این خانواده به‌تنهایی می‌تواند وضعیت معیشتی‌اش را نشان دهد؟
🔰آتیه‌آنلاین در گزارشی به بررسی پژوهش تازه مرکز پژوهش‌های مجلس درباره «شاخص‌های سنجش فقر ذهنی» پرداخته است؛ مفهومی که به ارزیابی مردم از کفایت درآمد و فشار اقتصادی زندگی‌شان توجه دارد. بر اساس این بررسی، فقر درآمدی و احساس ناتوانی در تأمین نیازهای زندگی همیشه بر هم منطبق نیستند.
🔰در بررسی تجربه ۵۲ کشور، ۴۴ کشور از پرسش‌های مربوط به کفایت درآمد استفاده می‌کنند؛ پرسش‌هایی مثل اینکه «آیا درآمدتان هزینه‌های ضروری زندگی را پوشش می‌دهد؟» یا «برای تأمین مخارج ناچار به قرض گرفتن و مصرف پس‌انداز شده‌اید؟» پاسخ‌ها می‌توانند بخش‌هایی از ناامنی اقتصادی را آشکار کنند که در رقم درآمد دیده نمی‌شوند.
🔰در نمونه‌ای از بریتانیا، نظر مردم در تعیین ضروریات یک زندگی معمول نیز نقش دارد. این رویکرد یادآوری می‌کند که شناخت فقر، به مشارکت کسانی نیاز دارد که هر روز با محدودیت‌های معیشتی روبه‌رو هستند.
🔰برای نهادهای مدنی، این بحث دعوتی است به شنیدن و مستندکردن تجربه زیسته مردم: دشواری تأمین مسکن، دسترسی به درمان و نگرانی مداوم درباره هزینه‌های فردا. این تجربه‌ها می‌توانند به شناسایی نیازهای نادیده‌مانده و طرح مطالبات حمایتی دقیق‌تر کمک کنند.
🔰گزارش تأکید دارد که سنجش فقر ذهنی باید در کنار شاخص‌های درآمدی و چندبعدی قرار بگیرد. تصویری کامل‌تر از فقر، هم به داده‌های آماری نیاز دارد و هم به صدای مردمی که با آن زندگی می‌کنند.
🔗 متن کامل گزارش در آتیه‌آنلاین:
https://atiyeonline.ir/post/81041
@Haajm
🔰خانواده‌ای ممکن است در آمارهای رسمی فقیر محسوب نشود، اما برای پرداخت اجاره از هزینه‌های ضروری بزند، درمان را عقب بیندازد یا برای گذران زندگی قرض بگیرد. آیا درآمد این خانواده به‌تنهایی می‌تواند وضعیت معیشتی‌اش را نشان دهد؟
🔰آتیه‌آنلاین در گزارشی به بررسی پژوهش تازه مرکز پژوهش‌های مجلس درباره «شاخص‌های سنجش فقر ذهنی» پرداخته است؛ مفهومی که به ارزیابی مردم از کفایت درآمد و فشار اقتصادی زندگی‌شان توجه دارد. بر اساس این بررسی، فقر درآمدی و احساس ناتوانی در تأمین نیازهای زندگی همیشه بر هم منطبق نیستند.
🔰در بررسی تجربه ۵۲ کشور، ۴۴ کشور از پرسش‌های مربوط به کفایت درآمد استفاده می‌کنند؛ پرسش‌هایی مثل اینکه «آیا درآمدتان هزینه‌های ضروری زندگی را پوشش می‌دهد؟» یا «برای تأمین مخارج ناچار به قرض گرفتن و مصرف پس‌انداز شده‌اید؟» پاسخ‌ها می‌توانند بخش‌هایی از ناامنی اقتصادی را آشکار کنند که در رقم درآمد دیده نمی‌شوند.
🔰در نمونه‌ای از بریتانیا، نظر مردم در تعیین ضروریات یک زندگی معمول نیز نقش دارد. این رویکرد یادآوری می‌کند که شناخت فقر، به مشارکت کسانی نیاز دارد که هر روز با محدودیت‌های معیشتی روبه‌رو هستند.
🔰برای نهادهای مدنی، این بحث دعوتی است به شنیدن و مستندکردن تجربه زیسته مردم: دشواری تأمین مسکن، دسترسی به درمان و نگرانی مداوم درباره هزینه‌های فردا. این تجربه‌ها می‌توانند به شناسایی نیازهای نادیده‌مانده و طرح مطالبات حمایتی دقیق‌تر کمک کنند.
🔰گزارش تأکید دارد که سنجش فقر ذهنی باید در کنار شاخص‌های درآمدی و چندبعدی قرار بگیرد. تصویری کامل‌تر از فقر، هم به داده‌های آماری نیاز دارد و هم به صدای مردمی که با آن زندگی می‌کنند.
🔗 متن کامل گزارش در آتیه‌آنلاین:
https://atiyeonline.ir/post/81041
@Haajm
آتیه آنلاین
خبر یافت نشد
❤4
✅ شفافیت برای تشکل‌های کوچک؛ چه اطلاعاتی را با اعضا و مردم در میان بگذاریم؟
🔰یک برنامه اجرا می‌کنیم، عکس‌هایش را منتشر می‌کنیم و از همراهان تشکر می‌کنیم؛ اما هنوز پرسش‌هایی باقی است:
منابع از کجا تأمین شدند؟ چطور هزینه شدند؟ چه کسی تصمیم گرفت؟ فعالیت‌ها چه نتیجه‌ای داشتند؟
🔰شفافیت از پاسخ روشن و منظم به همین پرسش‌ها شروع می‌شود. برای آغاز، می‌توانیم این اطلاعات را در اختیار اعضا و مردم بگذاریم:
▫️ هویت و مسئولیت‌ها: هدف تشکل چیست و مسئول هر بخش کیست؟
▫️ منابع و هزینه‌ها: چقدر دریافت کرده‌ایم، کجا هزینه کرده‌ایم و چه مقدار باقی مانده است؟
▫️ تصمیم‌های مهم: چه تصمیمی گرفته‌ایم و چرا؟
▫️ عملکرد و محدودیت‌ها: چه کاری انجام شده، چه نتیجه‌ای داشته و کدام هدف هنوز محقق نشده است؟
▫️ مسیر پرسش و اعتراض: مخاطبان چطور می‌توانند نظر بدهند و پاسخ بگیرند؟
🔰اطلاعات باید دقیق و قابل فهم باشند. یک گزارش کوتاه و روشن می‌تواند از انبوه اسناد پراکنده مفیدتر باشد.
🔰در گزارش‌دهی، حریم خصوصی افراد را حفظ کنیم. برای توضیح عملکرد تشکل، معمولاً نیازی به انتشار نام، تصویر یا جزئیات زندگی مخاطبان نیست.
🔰اگر یکی از اعضا امروز درباره هزینه‌ها یا تصمیم‌های تشکل سؤال کند، پاسخ روشن و در دسترسی داریم؟
🔗 متن کامل:
haajm.ir/1431
@haajm
🔰یک برنامه اجرا می‌کنیم، عکس‌هایش را منتشر می‌کنیم و از همراهان تشکر می‌کنیم؛ اما هنوز پرسش‌هایی باقی است:
منابع از کجا تأمین شدند؟ چطور هزینه شدند؟ چه کسی تصمیم گرفت؟ فعالیت‌ها چه نتیجه‌ای داشتند؟
🔰شفافیت از پاسخ روشن و منظم به همین پرسش‌ها شروع می‌شود. برای آغاز، می‌توانیم این اطلاعات را در اختیار اعضا و مردم بگذاریم:
▫️ هویت و مسئولیت‌ها: هدف تشکل چیست و مسئول هر بخش کیست؟
▫️ منابع و هزینه‌ها: چقدر دریافت کرده‌ایم، کجا هزینه کرده‌ایم و چه مقدار باقی مانده است؟
▫️ تصمیم‌های مهم: چه تصمیمی گرفته‌ایم و چرا؟
▫️ عملکرد و محدودیت‌ها: چه کاری انجام شده، چه نتیجه‌ای داشته و کدام هدف هنوز محقق نشده است؟
▫️ مسیر پرسش و اعتراض: مخاطبان چطور می‌توانند نظر بدهند و پاسخ بگیرند؟
🔰اطلاعات باید دقیق و قابل فهم باشند. یک گزارش کوتاه و روشن می‌تواند از انبوه اسناد پراکنده مفیدتر باشد.
🔰در گزارش‌دهی، حریم خصوصی افراد را حفظ کنیم. برای توضیح عملکرد تشکل، معمولاً نیازی به انتشار نام، تصویر یا جزئیات زندگی مخاطبان نیست.
🔰اگر یکی از اعضا امروز درباره هزینه‌ها یا تصمیم‌های تشکل سؤال کند، پاسخ روشن و در دسترسی داریم؟
🔗 متن کامل:
haajm.ir/1431
@haajm
❤1👍1
✅ کارزار «حقوق کودکان، مسئولیت دولت»
🔰صدای کودکان باید شنیده شود؛ حق آموزش، سلامت، امنیت، بازی و مشارکت، حقوقی اساسی است که همه کودکان، بدون تبعیض، باید از آن برخوردار باشند.
🔰در این کارزار، جمعی از فعالان، کنشگران و نهادهای حامی حقوق کودک، با طرح مطالباتی از رئیس‌جمهور، بر ضرورت اقدام عملی برای تحقق حقوق کودکان تأکید کرده‌اند.
🔰مطالبات این کارزار در چهار محور اصلی مطرح شده است:
▫️ تضمین آموزش رایگان، باکیفیت و برابر برای همه کودکان
▫️ مقابله با کار کودک و بهره‌کشی اقتصادی از کودکان
▫️ بهبود محیط زندگی و دسترسی کودکان به فضاهای عمومی و امکانات مناسب
▫️ تقویت سازوکارهای گزارش‌دهی و حمایت از کودکان قربانی خشونت
🔰حقوق کودکان وعده‌ای برای آینده نیست؛ مسئولیتی است که باید امروز به آن عمل کرد.
🔰از شما دعوت می‌کنیم متن کامل کارزار را بخوانید و در صورت همراهی با مطالبات آن، با امضای کارزار در بازتاب این خواسته‌ها مشارکت کنید.
🔗 لینک کارزار:
https://www.karzar.net/358062
@Haajm
🔰صدای کودکان باید شنیده شود؛ حق آموزش، سلامت، امنیت، بازی و مشارکت، حقوقی اساسی است که همه کودکان، بدون تبعیض، باید از آن برخوردار باشند.
🔰در این کارزار، جمعی از فعالان، کنشگران و نهادهای حامی حقوق کودک، با طرح مطالباتی از رئیس‌جمهور، بر ضرورت اقدام عملی برای تحقق حقوق کودکان تأکید کرده‌اند.
🔰مطالبات این کارزار در چهار محور اصلی مطرح شده است:
▫️ تضمین آموزش رایگان، باکیفیت و برابر برای همه کودکان
▫️ مقابله با کار کودک و بهره‌کشی اقتصادی از کودکان
▫️ بهبود محیط زندگی و دسترسی کودکان به فضاهای عمومی و امکانات مناسب
▫️ تقویت سازوکارهای گزارش‌دهی و حمایت از کودکان قربانی خشونت
🔰حقوق کودکان وعده‌ای برای آینده نیست؛ مسئولیتی است که باید امروز به آن عمل کرد.
🔰از شما دعوت می‌کنیم متن کامل کارزار را بخوانید و در صورت همراهی با مطالبات آن، با امضای کارزار در بازتاب این خواسته‌ها مشارکت کنید.
🔗 لینک کارزار:
https://www.karzar.net/358062
@Haajm
www.karzar.net
امضا کنید: کارزار حقوق کودکان، مسئولیت دولت
ما امضاکنندگان خواستار تضمین آموزش برابر، مقابله با کار کودک، ایجاد محیط امن و سالم، حمایت از کودکان قربانی خشونت و شنیده‌شدن صدای آنان در تصمیم‌گیری‌ها هستیم.
❤3👍1
✅ تاب‌آوری اجتماعی؛ مردم نباید بار اضطراب را تنها به دوش بکشند
🔰جامعه ممکن است پیش از وقوع هر درگیری، زیر فشار ترس، شایعه، نگرانی اقتصادی و احساس بی‌پناهی فرسوده شود. به همین دلیل، سنجش تاب‌آوری ملی به آمادگی نظامی و امکانات دستگاه‌های دولتی محدود نمی‌شود؛ حفظ اعتماد عمومی و امکان ادامه زندگی روزمره نیز اهمیت دارد.
🔰غلامرضا ظریفیان، استاد دانشگاه و تحلیلگر مسائل سیاسی و اجتماعی، در گفت‌وگو با روزنامه اعتماد تأکید می‌کند که اعتماد از تجربه مردم از صداقت، شفافیت، پاسخ‌گویی و عملکرد نهادها شکل می‌گیرد. توصیه به آرامش، بدون اطمینان از تأمین نیازهایی مانند دارو، درآمد و مسکن، اثر محدودی خواهد داشت.
🔰در این نگاه، همبستگی با پذیرش تنوع دیدگاه‌ها معنا پیدا می‌کند. افراد می‌توانند منتقد سیاست‌ها باشند و همزمان برای حفظ جان مردم و امنیت کشور همراهی کنند.
🔰برای نهادهای مدنی، این بحث یادآور اهمیت تقویت شبکه‌های حمایت و انتقال نیازهای مردم به نهادهای مسئول است.
🔗 متن کامل در اعتمادآنلاین
@Haajm
🔰جامعه ممکن است پیش از وقوع هر درگیری، زیر فشار ترس، شایعه، نگرانی اقتصادی و احساس بی‌پناهی فرسوده شود. به همین دلیل، سنجش تاب‌آوری ملی به آمادگی نظامی و امکانات دستگاه‌های دولتی محدود نمی‌شود؛ حفظ اعتماد عمومی و امکان ادامه زندگی روزمره نیز اهمیت دارد.
🔰غلامرضا ظریفیان، استاد دانشگاه و تحلیلگر مسائل سیاسی و اجتماعی، در گفت‌وگو با روزنامه اعتماد تأکید می‌کند که اعتماد از تجربه مردم از صداقت، شفافیت، پاسخ‌گویی و عملکرد نهادها شکل می‌گیرد. توصیه به آرامش، بدون اطمینان از تأمین نیازهایی مانند دارو، درآمد و مسکن، اثر محدودی خواهد داشت.
🔰در این نگاه، همبستگی با پذیرش تنوع دیدگاه‌ها معنا پیدا می‌کند. افراد می‌توانند منتقد سیاست‌ها باشند و همزمان برای حفظ جان مردم و امنیت کشور همراهی کنند.
🔰برای نهادهای مدنی، این بحث یادآور اهمیت تقویت شبکه‌های حمایت و انتقال نیازهای مردم به نهادهای مسئول است.
🔗 متن کامل در اعتمادآنلاین
@Haajm
اعتمادآنلاین
غلامرضا ظریفیان: تاب‌آوری ملی را نباید فقط با توان نظامی، میزان ذخایر یا آمادگی دستگاه‌های دولتی سنجید
غلامرضا ظریفیان گفت: تاب‌آوری ملی را نباید فقط با توان نظامی، میزان ذخایر یا آمادگی دستگاه‌های دولتی سنجید، بلکه باید دید جامعه تا چه اندازه می‌تواند در برابر فشار، بدون فروپاشی اعتماد و گسترش تعارضات داخلی مقاومت کند.
✅ اختلاف‌نظر در انجمن‌ها را چگونه مدیریت کنیم؟
🔰بخشی از اعضا برگزاری یک نشست عمومی را پیشنهاد می‌کنند؛ برخی دیگر، آموزش داوطلبان را ضروری‌تر می‌دانند. اختلاف از اولویت‌های انجمن شروع می‌شود، اما ممکن است به قضاوت درباره شخصیت و نیت افراد برسد.
🔰 چه زمانی اختلاف فرساینده می‌شود؟
وقتی به‌جای بررسی پیشنهادها، یکدیگر را متهم می‌کنیم؛ بحث‌ها بدون اطلاعات تازه تکرار می‌شوند و بعضی اعضا برای دورماندن از تنش، از مشارکت فاصله می‌گیرند.
برای مدیریت این وضعیت، چند توافق ساده کمک‌کننده است:
▫️ مخالفت را بشنویم. اعضا بتوانند بدون ترس از تحقیر یا کنارگذاشته‌شدن، نگرانی خود را مطرح کنند. سکوت را هم به‌معنای موافقت نگیریم.
▫️ درباره موضوع مشخص حرف بزنیم. «گزارش در موعد مقرر نرسید» قابل بررسی است؛ «برای انجمن اهمیتی قائل نیستی» داوری درباره نیت فرد است.
▫️ روش تصمیم‌گیری را روشن کنیم. پیش از بحث بدانیم چه کسی اختیار تصمیم دارد و تصمیم چگونه تصویب می‌شود.
▫️ مصوبات را ثبت کنیم. چه تصمیمی گرفته شد، چرا، مسئول اجرای آن کیست و تا چه زمانی باید انجام شود؟
▫️ برای اعتراض مسیر داشته باشیم. اعضا بدانند اعتراض را کجا مطرح کنند، چه کسی آن را بررسی می‌کند و چگونه پاسخ می‌گیرند. فرد مورد اعتراض نباید تنها تصمیم‌گیر درباره آن باشد.
🔰گزارش تهدید، تحقیر یا آزار نیز به رسیدگی متناسب نیاز دارد و نباید صرفاً با دعوت طرفین به سازش پایان یابد.
🔰در انجمن شما، اگر عضوی به یک تصمیم اعتراض داشته باشد، مسیر روشنی برای شنیده‌شدن و دریافت پاسخ دارد؟
🔗 متن کامل در سایت حامیان جامعه مدنی:
haajm.ir/1432
@Haajm
🔰بخشی از اعضا برگزاری یک نشست عمومی را پیشنهاد می‌کنند؛ برخی دیگر، آموزش داوطلبان را ضروری‌تر می‌دانند. اختلاف از اولویت‌های انجمن شروع می‌شود، اما ممکن است به قضاوت درباره شخصیت و نیت افراد برسد.
🔰 چه زمانی اختلاف فرساینده می‌شود؟
وقتی به‌جای بررسی پیشنهادها، یکدیگر را متهم می‌کنیم؛ بحث‌ها بدون اطلاعات تازه تکرار می‌شوند و بعضی اعضا برای دورماندن از تنش، از مشارکت فاصله می‌گیرند.
برای مدیریت این وضعیت، چند توافق ساده کمک‌کننده است:
▫️ مخالفت را بشنویم. اعضا بتوانند بدون ترس از تحقیر یا کنارگذاشته‌شدن، نگرانی خود را مطرح کنند. سکوت را هم به‌معنای موافقت نگیریم.
▫️ درباره موضوع مشخص حرف بزنیم. «گزارش در موعد مقرر نرسید» قابل بررسی است؛ «برای انجمن اهمیتی قائل نیستی» داوری درباره نیت فرد است.
▫️ روش تصمیم‌گیری را روشن کنیم. پیش از بحث بدانیم چه کسی اختیار تصمیم دارد و تصمیم چگونه تصویب می‌شود.
▫️ مصوبات را ثبت کنیم. چه تصمیمی گرفته شد، چرا، مسئول اجرای آن کیست و تا چه زمانی باید انجام شود؟
▫️ برای اعتراض مسیر داشته باشیم. اعضا بدانند اعتراض را کجا مطرح کنند، چه کسی آن را بررسی می‌کند و چگونه پاسخ می‌گیرند. فرد مورد اعتراض نباید تنها تصمیم‌گیر درباره آن باشد.
🔰گزارش تهدید، تحقیر یا آزار نیز به رسیدگی متناسب نیاز دارد و نباید صرفاً با دعوت طرفین به سازش پایان یابد.
🔰در انجمن شما، اگر عضوی به یک تصمیم اعتراض داشته باشد، مسیر روشنی برای شنیده‌شدن و دریافت پاسخ دارد؟
🔗 متن کامل در سایت حامیان جامعه مدنی:
haajm.ir/1432
@Haajm
Forwarded from شبکه کمک
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
اَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ...
خدای مهربان و شفابخش!
ای که مرهم زخم‌های جان‌های خسته و امید دل‌های دردمندی!
با قلبی شکسته و چشمانی اشکبار، دست دعا به درگاه بی‌کرانت بلند می‌کنیم و از تو می‌خواهیم عزیز بزرگوارمان، مهندس محمد عطاردیان را که همواره با رویی گشاده و دستانی بخشنده در خدمت محرومان و نیازمندان بوده است، از آلام بیماری برهانی و به لطف و رحمت بی‌کرانت، سلامتی کامل و شفای عاجل به ایشان عطا فرمایی.
آمین یا رب‌العالمین
@Haajm
خدای مهربان و شفابخش!
ای که مرهم زخم‌های جان‌های خسته و امید دل‌های دردمندی!
با قلبی شکسته و چشمانی اشکبار، دست دعا به درگاه بی‌کرانت بلند می‌کنیم و از تو می‌خواهیم عزیز بزرگوارمان، مهندس محمد عطاردیان را که همواره با رویی گشاده و دستانی بخشنده در خدمت محرومان و نیازمندان بوده است، از آلام بیماری برهانی و به لطف و رحمت بی‌کرانت، سلامتی کامل و شفای عاجل به ایشان عطا فرمایی.
آمین یا رب‌العالمین
@Haajm
🕊1
✅ ترومای جمعی در ایران؛ جامعه‌ای میان تهدید، آسیب و تلاش برای ترمیم
🔰روزنامه اعتماد در گزارشی با بررسی دیدگاه‌های سعید مدنی، جامعه‌شناس و پژوهشگر، و حسین راغفر، اقتصاددان، به ابعاد ترومای اجتماعی و جمعی در جامعه ایران پرداخته است؛ آسیبی که صرفاً پیامد یک حادثه مشخص نیست، بلکه می‌تواند در نتیجه انباشت بحران‌ها، نابرابری‌های ساختاری، تبعیض و ناامنی‌های مستمر شکل بگیرد و در طول زمان بازتولید شود.
🔰حسین راغفر با تأکید بر نقش اقتصاد سیاسی در شکل‌گیری ترومای اجتماعی، نابرابری اقتصادی، بی‌عدالتی آموزشی، بیکاری و توزیع نابرابر فرصت‌ها را از عوامل مؤثر در آسیب‌های روانی و اجتماعی جامعه می‌داند. به گفته او، بحران هویت نسل جوان، یکی از مهم‌ترین پیامدهای این وضعیت است؛ بحرانی که ریشه آن فراتر از مشکلات اقتصادی و در ساختارهای نابرابر اجتماعی قرار دارد.
راغفر همچنین از مفاهیمی مانند «ترومای تحقیر»، «ترومای غیاب» و «ترومای گسست و تهی‌شدگی» سخن می‌گوید. از این منظر، محرومیت از فرصت‌هایی که هرگز برای بخشی از جامعه فراهم نشده‌اند، تجربه روزمره نابرابری و احساس فاصله و حذف اجتماعی، همگی می‌توانند به شکل‌گیری زخم‌های جمعی منجر شوند.
🔰 سعید مدنی نیز با اشاره به توالی بحران‌ها در ایران، معتقد است تروما در جامعه امروز دیگر یک استثنا نیست، بلکه به بخشی از تجربه مستمر اجتماعی تبدیل شده است.
او جامعه ایران را همزمان در سه وضعیت توصیف می‌کند: قرار گرفتن در معرض تهدید تروما، تجربه مستقیم آسیب و مواجهه با پیامدهای پس از تروما. به اعتقاد او، تهدیدهای نظامی، سیاسی و اقتصادی در کنار ویژگی جنبشی جامعه ایران، شرایط پیچیده‌ای برای واکنش‌های اجتماعی ایجاد کرده‌اند.
مدنی دو مسیر متفاوت را برای واکنش جامعه به تروما مطرح می‌کند: نخست، تسلیم، انفعال و درماندگی آموخته‌شده که می‌تواند به افزایش آسیب‌های اجتماعی و روانی منجر شود؛ و دوم، مواجهه فعالانه با عوامل ایجادکننده بحران که زمینه گسترش جنبش‌های اجتماعی و مطالبه‌گری را فراهم می‌کند.
او با ارزیابی تحولات اجتماعی ایران، معتقد است ظرفیت رویکرد دوم همچنان در جامعه وجود دارد؛ هرچند عواملی مانند نابرابری، بیکاری، تبعیض، تداوم تهدیدهای خارجی و نحوه مواجهه با بحران‌های اقتصادی می‌توانند بر مسیر آینده اثر بگذارند.
🔰این گزارش بار دیگر اهمیت نگاه اجتماعی و ساختاری به سلامت روان و تاب‌آوری جامعه را برجسته می‌کند. ترمیم زخم‌های جمعی صرفاً با مداخلات فردی امکان‌پذیر نیست و به توجه به ریشه‌های اجتماعی آسیب، کاهش نابرابری، بازسازی اعتماد عمومی و فراهم کردن زمینه مشارکت و مطالبه‌گری جمعی نیاز دارد.
🔗 مطالعه گزارش کامل در اعتمادآنلاین:
https://www.etemadonline.com/بخش-اجتماعی-23/799180-مدنی-تروما-ایران
@Haajm
🔰روزنامه اعتماد در گزارشی با بررسی دیدگاه‌های سعید مدنی، جامعه‌شناس و پژوهشگر، و حسین راغفر، اقتصاددان، به ابعاد ترومای اجتماعی و جمعی در جامعه ایران پرداخته است؛ آسیبی که صرفاً پیامد یک حادثه مشخص نیست، بلکه می‌تواند در نتیجه انباشت بحران‌ها، نابرابری‌های ساختاری، تبعیض و ناامنی‌های مستمر شکل بگیرد و در طول زمان بازتولید شود.
🔰حسین راغفر با تأکید بر نقش اقتصاد سیاسی در شکل‌گیری ترومای اجتماعی، نابرابری اقتصادی، بی‌عدالتی آموزشی، بیکاری و توزیع نابرابر فرصت‌ها را از عوامل مؤثر در آسیب‌های روانی و اجتماعی جامعه می‌داند. به گفته او، بحران هویت نسل جوان، یکی از مهم‌ترین پیامدهای این وضعیت است؛ بحرانی که ریشه آن فراتر از مشکلات اقتصادی و در ساختارهای نابرابر اجتماعی قرار دارد.
راغفر همچنین از مفاهیمی مانند «ترومای تحقیر»، «ترومای غیاب» و «ترومای گسست و تهی‌شدگی» سخن می‌گوید. از این منظر، محرومیت از فرصت‌هایی که هرگز برای بخشی از جامعه فراهم نشده‌اند، تجربه روزمره نابرابری و احساس فاصله و حذف اجتماعی، همگی می‌توانند به شکل‌گیری زخم‌های جمعی منجر شوند.
🔰 سعید مدنی نیز با اشاره به توالی بحران‌ها در ایران، معتقد است تروما در جامعه امروز دیگر یک استثنا نیست، بلکه به بخشی از تجربه مستمر اجتماعی تبدیل شده است.
او جامعه ایران را همزمان در سه وضعیت توصیف می‌کند: قرار گرفتن در معرض تهدید تروما، تجربه مستقیم آسیب و مواجهه با پیامدهای پس از تروما. به اعتقاد او، تهدیدهای نظامی، سیاسی و اقتصادی در کنار ویژگی جنبشی جامعه ایران، شرایط پیچیده‌ای برای واکنش‌های اجتماعی ایجاد کرده‌اند.
مدنی دو مسیر متفاوت را برای واکنش جامعه به تروما مطرح می‌کند: نخست، تسلیم، انفعال و درماندگی آموخته‌شده که می‌تواند به افزایش آسیب‌های اجتماعی و روانی منجر شود؛ و دوم، مواجهه فعالانه با عوامل ایجادکننده بحران که زمینه گسترش جنبش‌های اجتماعی و مطالبه‌گری را فراهم می‌کند.
او با ارزیابی تحولات اجتماعی ایران، معتقد است ظرفیت رویکرد دوم همچنان در جامعه وجود دارد؛ هرچند عواملی مانند نابرابری، بیکاری، تبعیض، تداوم تهدیدهای خارجی و نحوه مواجهه با بحران‌های اقتصادی می‌توانند بر مسیر آینده اثر بگذارند.
🔰این گزارش بار دیگر اهمیت نگاه اجتماعی و ساختاری به سلامت روان و تاب‌آوری جامعه را برجسته می‌کند. ترمیم زخم‌های جمعی صرفاً با مداخلات فردی امکان‌پذیر نیست و به توجه به ریشه‌های اجتماعی آسیب، کاهش نابرابری، بازسازی اعتماد عمومی و فراهم کردن زمینه مشارکت و مطالبه‌گری جمعی نیاز دارد.
🔗 مطالعه گزارش کامل در اعتمادآنلاین:
https://www.etemadonline.com/بخش-اجتماعی-23/799180-مدنی-تروما-ایران
@Haajm
اعتمادآنلاین
سعید مدنی: جامعه ایران، هم در معرض تروماست، هم دچار تروماست و هم در وضعیت بعد از تروما قرار دارد / حسین راغفر: در جامعه ایران،…
سعید مدنی گفت: جامعه ایران فعلا با تهدید تروما مواجه است و به همین دلیل هم با نگرانی از بالفعل شدن این تهدید، در دوره صبر و انتظار اجتماعی به‌سر می‌برد.
✅ از فعالیت تا اثر؛ چگونه بفهمیم کار یک تشکل نتیجه داده است؟
«شش کارگاه برگزار کردیم، دویست نفر شرکت کردند و ده مطلب آموزشی منتشر شد.»
این عددها نشان می‌دهند چه کارهایی انجام داده‌ایم؛ اما هنوز پرسش مهمی باقی است: این فعالیت‌ها چه تغییری برای مخاطبان ایجاد کرده‌اند؟
🔰 برای بررسی نتیجه، سه سطح را از هم جدا کنیم:
▫️ خروجی: چه خدماتی ارائه کردیم؟ مثلاً چند داوطلب آموزش دیدند؟
▫️ پیامد: چه چیزی تغییر کرد؟ آیا داوطلبان توانستند آموخته‌هایشان را در فعالیت واقعی به کار بگیرند؟
▫️ اثر: این تغییر چه نقشی در بهبود وضعیت مخاطبان داشت؟ مثلاً آیا دریافت خدمات برای آنها آسان‌تر و مناسب‌تر شد؟
🔰یک تشکل کوچک می‌تواند سنجش نتیجه را با چند اقدام ساده شروع کند:
▫️ تغییر مورد انتظار را مشخص کنیم. به‌جای «افزایش آگاهی»، روشن کنیم مخاطب پس از برنامه باید چه چیزی بداند یا چه کاری بتواند انجام دهد.
▫️ از نقطه شروع خبر داشته باشیم. چند پرسش کوتاه یا یک تمرین عملی پیش از برنامه، به شناخت وضعیت اولیه کمک می‌کند.
▫️ بعد از اجرا پیگیری کنیم. رضایت از یک کارگاه، به‌تنهایی نشان‌دهنده یادگیری و استفاده از آموخته‌ها نیست.
▫️ صدای افراد کمتر دیده‌شده را بشنویم. کسانی که برنامه را رها کرده‌اند یا نتوانسته‌اند از خدمات استفاده کنند، اطلاعات مهمی درباره موانع دارند.
▫️ سهم دیگران را هم ببینیم. تغییر ممکن است حاصل همکاری خانواده‌ها، نهادهای عمومی و چند تشکل باشد؛ همه نتیجه را به نام خود ثبت نکنیم.
🔰سنجش را متناسب با توان و مأموریت انجمن طراحی کنیم. برای یک مجموعه کوچک، بررسی دقیق یک تغییر مشخص، از ادعای بزرگ و بدون شواهد مفیدتر است.
💬 در جلسه بعدی تشکل، درباره یک برنامه بپرسیم:
انتظار چه تغییری داشتیم؟ چه شواهدی داریم؟ در اجرای بعد چه چیزی را اصلاح می‌کنیم؟
🔗متن کامل مقاله و منابع علمی در سایت حامیان جامعه مدنی:
haajm.ir/1433
@Haajm
«شش کارگاه برگزار کردیم، دویست نفر شرکت کردند و ده مطلب آموزشی منتشر شد.»
این عددها نشان می‌دهند چه کارهایی انجام داده‌ایم؛ اما هنوز پرسش مهمی باقی است: این فعالیت‌ها چه تغییری برای مخاطبان ایجاد کرده‌اند؟
🔰 برای بررسی نتیجه، سه سطح را از هم جدا کنیم:
▫️ خروجی: چه خدماتی ارائه کردیم؟ مثلاً چند داوطلب آموزش دیدند؟
▫️ پیامد: چه چیزی تغییر کرد؟ آیا داوطلبان توانستند آموخته‌هایشان را در فعالیت واقعی به کار بگیرند؟
▫️ اثر: این تغییر چه نقشی در بهبود وضعیت مخاطبان داشت؟ مثلاً آیا دریافت خدمات برای آنها آسان‌تر و مناسب‌تر شد؟
🔰یک تشکل کوچک می‌تواند سنجش نتیجه را با چند اقدام ساده شروع کند:
▫️ تغییر مورد انتظار را مشخص کنیم. به‌جای «افزایش آگاهی»، روشن کنیم مخاطب پس از برنامه باید چه چیزی بداند یا چه کاری بتواند انجام دهد.
▫️ از نقطه شروع خبر داشته باشیم. چند پرسش کوتاه یا یک تمرین عملی پیش از برنامه، به شناخت وضعیت اولیه کمک می‌کند.
▫️ بعد از اجرا پیگیری کنیم. رضایت از یک کارگاه، به‌تنهایی نشان‌دهنده یادگیری و استفاده از آموخته‌ها نیست.
▫️ صدای افراد کمتر دیده‌شده را بشنویم. کسانی که برنامه را رها کرده‌اند یا نتوانسته‌اند از خدمات استفاده کنند، اطلاعات مهمی درباره موانع دارند.
▫️ سهم دیگران را هم ببینیم. تغییر ممکن است حاصل همکاری خانواده‌ها، نهادهای عمومی و چند تشکل باشد؛ همه نتیجه را به نام خود ثبت نکنیم.
🔰سنجش را متناسب با توان و مأموریت انجمن طراحی کنیم. برای یک مجموعه کوچک، بررسی دقیق یک تغییر مشخص، از ادعای بزرگ و بدون شواهد مفیدتر است.
💬 در جلسه بعدی تشکل، درباره یک برنامه بپرسیم:
انتظار چه تغییری داشتیم؟ چه شواهدی داریم؟ در اجرای بعد چه چیزی را اصلاح می‌کنیم؟
🔗متن کامل مقاله و منابع علمی در سایت حامیان جامعه مدنی:
haajm.ir/1433
@Haajm
❤2
✅ روز جهانی مهربانی؛ از توجه به یکدیگر تا مسئولیت اجتماعی
۱۳ نوامبر، روز جهانی مهربانی است؛ فرصتی برای فکر کردن به اینکه چگونه می‌توانیم در زندگی روزمره، محیط کار و فعالیت‌های جمعی، بیشتر مراقب یکدیگر باشیم.
🔰چرا روز جهانی مهربانی؟
ایدهٔ این مناسبت از گردهمایی سازمان‌های ترویج‌دهندهٔ مهربانی در توکیو در سال ۱۹۹۷ شکل گرفت. یک سال بعد، در ۱۳ نوامبر ۱۹۹۸، «جنبش جهانی مهربانی» این روز را پایه‌گذاری کرد؛ جنبشی متشکل از سازمان‌های غیردولتی که می‌خواست توجه به دیگران و کارهای نیک را به دغدغه‌ای مشترک، فراتر از مرزها و تفاوت‌های فرهنگی و مذهبی، تبدیل کند. هدف این نام‌گذاری، برجسته‌کردن قدرت مهربانی در پیوند دادن انسان‌ها و جوامع بود.
🔰آیا این روز شعار دارد؟
در منابع رسمی بررسی‌شده، شعار اختصاصی و تأییدشده‌ای برای سال ۲۰۲۶ پیدا نشد. بااین‌حال، جنبش جهانی مهربانی در وب‌سایت خود از پیام «هم‌صدا برای مهربانی» با هشتگ #OneVoiceForKindness استفاده می‌کند و از مردم می‌خواهد با صدایی مشترک به مهربانی «بله» بگویند. این پیام را می‌توان فراخوان این جنبش دانست، نه شعار اختصاصی امسال.
مهربانی در جامعهٔ مدنی چه معنایی دارد؟
برای ما که در تشکل‌ها و فعالیت‌های داوطلبانه حضور داریم، مهربانی می‌تواند در شیوهٔ همکاری‌مان دیده شود: وقتی پیش از تصمیم‌گیری، صدای کسانی را می‌شنویم که قرار است از یک برنامه بهره ببرند؛ وقتی هنگام کمک‌رسانی، کرامت و حریم خصوصی افراد را رعایت می‌کنیم؛ وقتی خستگی یک همکار داوطلب را می‌بینیم و مسئولیت‌ها را عادلانه‌تر تقسیم می‌کنیم.
می‌توان مهربانی را در نحوهٔ برخورد با اختلاف‌نظر هم تمرین کرد؛ با شنیدن، پرهیز از تحقیر و فراهم‌کردن فرصت برابر برای بیان دیدگاه‌ها. همچنین می‌توان آن را به پیگیری جمعی برای رفع تبعیض، دسترسی برابر به خدمات و حمایت از حقوق افراد پیوند زد.
🔰به مناسبت این روز، یک قدم مشخص برداریم: از کسی که کمتر شنیده شده نظر بخواهیم، حال همکاری خسته را بپرسیم، زمانی برای یک فعالیت داوطلبانه کنار بگذاریم یا یکی از رویه‌های تشکل‌مان را با توجه بیشتری به نیاز و کرامت انسان‌ها بازنگری کنیم.
مهربانی با همین انتخاب‌های کوچک و تکرارشونده، در زندگی جمعی ما جا باز می‌کند.
@Haajm
۱۳ نوامبر، روز جهانی مهربانی است؛ فرصتی برای فکر کردن به اینکه چگونه می‌توانیم در زندگی روزمره، محیط کار و فعالیت‌های جمعی، بیشتر مراقب یکدیگر باشیم.
🔰چرا روز جهانی مهربانی؟
ایدهٔ این مناسبت از گردهمایی سازمان‌های ترویج‌دهندهٔ مهربانی در توکیو در سال ۱۹۹۷ شکل گرفت. یک سال بعد، در ۱۳ نوامبر ۱۹۹۸، «جنبش جهانی مهربانی» این روز را پایه‌گذاری کرد؛ جنبشی متشکل از سازمان‌های غیردولتی که می‌خواست توجه به دیگران و کارهای نیک را به دغدغه‌ای مشترک، فراتر از مرزها و تفاوت‌های فرهنگی و مذهبی، تبدیل کند. هدف این نام‌گذاری، برجسته‌کردن قدرت مهربانی در پیوند دادن انسان‌ها و جوامع بود.
🔰آیا این روز شعار دارد؟
در منابع رسمی بررسی‌شده، شعار اختصاصی و تأییدشده‌ای برای سال ۲۰۲۶ پیدا نشد. بااین‌حال، جنبش جهانی مهربانی در وب‌سایت خود از پیام «هم‌صدا برای مهربانی» با هشتگ #OneVoiceForKindness استفاده می‌کند و از مردم می‌خواهد با صدایی مشترک به مهربانی «بله» بگویند. این پیام را می‌توان فراخوان این جنبش دانست، نه شعار اختصاصی امسال.
مهربانی در جامعهٔ مدنی چه معنایی دارد؟
برای ما که در تشکل‌ها و فعالیت‌های داوطلبانه حضور داریم، مهربانی می‌تواند در شیوهٔ همکاری‌مان دیده شود: وقتی پیش از تصمیم‌گیری، صدای کسانی را می‌شنویم که قرار است از یک برنامه بهره ببرند؛ وقتی هنگام کمک‌رسانی، کرامت و حریم خصوصی افراد را رعایت می‌کنیم؛ وقتی خستگی یک همکار داوطلب را می‌بینیم و مسئولیت‌ها را عادلانه‌تر تقسیم می‌کنیم.
می‌توان مهربانی را در نحوهٔ برخورد با اختلاف‌نظر هم تمرین کرد؛ با شنیدن، پرهیز از تحقیر و فراهم‌کردن فرصت برابر برای بیان دیدگاه‌ها. همچنین می‌توان آن را به پیگیری جمعی برای رفع تبعیض، دسترسی برابر به خدمات و حمایت از حقوق افراد پیوند زد.
🔰به مناسبت این روز، یک قدم مشخص برداریم: از کسی که کمتر شنیده شده نظر بخواهیم، حال همکاری خسته را بپرسیم، زمانی برای یک فعالیت داوطلبانه کنار بگذاریم یا یکی از رویه‌های تشکل‌مان را با توجه بیشتری به نیاز و کرامت انسان‌ها بازنگری کنیم.
مهربانی با همین انتخاب‌های کوچک و تکرارشونده، در زندگی جمعی ما جا باز می‌کند.
@Haajm
❤5
✅ طرح تازه برای اینترنت؛ نگرانی درباره حریم خصوصی، دسترسی و پاسخ‌گویی
🔰اینترنت با زندگی روزمره مردم گره خورده است؛ از کار و آموزش تا دریافت خدمات، ارتباط با دیگران و فعالیت تشکل‌های مدنی. تغییر مقررات آن می‌تواند بر همه این حوزه‌ها اثر بگذارد.
🔰خبرآنلاین در گزارشی به بررسی طرح «نظام‌بخشی فضای مجازی» پرداخته؛ طرحی که اختیارات شورای عالی و مرکز ملی فضای مجازی را افزایش می‌دهد و احراز هویت کاربران را به یکی از الزامات ارائه خدمات تبدیل می‌کند. بنا بر این گزارش، دولت نیز مخالفت خود را با نامه رسمی به مجلس اعلام کرده است.
این طرح هنوز نباید با یک قانون لازم‌الاجرا اشتباه گرفته شود؛ اما پیشنهادهای آن پرسش‌های مهمی پیش روی مردم و نهادهای مدنی قرار می‌دهد.
🔰چه اطلاعاتی از کاربران جمع‌آوری می‌شود؟
وقتی ارائه خدمات به احراز هویت وابسته می‌شود، باید روشن باشد چه اطلاعاتی دریافت می‌شود، کجا و تا چه زمانی نگهداری خواهد شد و چه کسانی به آن دسترسی دارند. اگر اطلاعات افشا شود یا خارج از هدف اعلام‌شده استفاده شود، چه نهادی پاسخ‌گو خواهد بود؟
این موضوع برای کسانی که درباره خشونت، تبعیض یا تخلفات اطلاع‌رسانی می‌کنند، اهمیت بیشتری دارد. آنها باید بتوانند بدون نگرانی از افشای اطلاعات شخصی، درخواست کمک یا مسئله خود را مطرح کنند.
🔰محدودیت اینترنت را چه کسی تعیین می‌کند؟
در طرح، از حق دسترسی و انتقال بدون تبعیض ترافیک اینترنت سخن گفته شده؛ بااین‌حال، برای محدودسازی و پالایش نیز استثناهایی وجود دارد. اهمیت این بندها به آن است که استثناها چقدر گسترده باشند و چگونه اجرا شوند.
مردم باید بدانند اینترنت یا خدماتشان به چه دلیل، با تصمیم کدام مرجع و برای چه مدتی محدود می‌شود؛ همچنین باید مسیر روشنی برای اعتراض و پیگیری داشته باشند.
🔰اختیار بیشتر، پاسخ‌گویی بیشتر می‌خواهد
با افزایش قدرت نهادهای تصمیم‌گیر، باید شیوه نظارت بر عملکرد آنها هم روشن باشد. مسئولیت تصمیم‌هایی که بر کسب‌وکار، آموزش یا ارتباطات مردم اثر می‌گذارند، نباید میان دستگاه‌ها مبهم بماند.
🔰تشکل‌ها و کاربران باید در تصمیم‌گیری شنیده شوند
انتشار عمومی نسخه مبنای بررسی طرح و فراهم‌کردن فرصت کافی برای نقد آن، ضروری است. تشکل‌های مدنی، انجمن‌های تخصصی، کسب‌وکارها و کاربران باید بتوانند پیامدهای احتمالی آن را توضیح دهند و درباره پیشنهادهایشان پاسخ بگیرند.
🔰سامان‌دهی اینترنت زمانی به نفع مردم است که از اطلاعات شخصی آنها حفاظت کند، دسترسی عادلانه را تضمین کند و تصمیم‌گیران را در برابر پیامدهای تصمیم‌هایشان پاسخ‌گو نگه دارد.
🔗 متن گزارش خبرآنلاین
@Haajm
🔰اینترنت با زندگی روزمره مردم گره خورده است؛ از کار و آموزش تا دریافت خدمات، ارتباط با دیگران و فعالیت تشکل‌های مدنی. تغییر مقررات آن می‌تواند بر همه این حوزه‌ها اثر بگذارد.
🔰خبرآنلاین در گزارشی به بررسی طرح «نظام‌بخشی فضای مجازی» پرداخته؛ طرحی که اختیارات شورای عالی و مرکز ملی فضای مجازی را افزایش می‌دهد و احراز هویت کاربران را به یکی از الزامات ارائه خدمات تبدیل می‌کند. بنا بر این گزارش، دولت نیز مخالفت خود را با نامه رسمی به مجلس اعلام کرده است.
این طرح هنوز نباید با یک قانون لازم‌الاجرا اشتباه گرفته شود؛ اما پیشنهادهای آن پرسش‌های مهمی پیش روی مردم و نهادهای مدنی قرار می‌دهد.
🔰چه اطلاعاتی از کاربران جمع‌آوری می‌شود؟
وقتی ارائه خدمات به احراز هویت وابسته می‌شود، باید روشن باشد چه اطلاعاتی دریافت می‌شود، کجا و تا چه زمانی نگهداری خواهد شد و چه کسانی به آن دسترسی دارند. اگر اطلاعات افشا شود یا خارج از هدف اعلام‌شده استفاده شود، چه نهادی پاسخ‌گو خواهد بود؟
این موضوع برای کسانی که درباره خشونت، تبعیض یا تخلفات اطلاع‌رسانی می‌کنند، اهمیت بیشتری دارد. آنها باید بتوانند بدون نگرانی از افشای اطلاعات شخصی، درخواست کمک یا مسئله خود را مطرح کنند.
🔰محدودیت اینترنت را چه کسی تعیین می‌کند؟
در طرح، از حق دسترسی و انتقال بدون تبعیض ترافیک اینترنت سخن گفته شده؛ بااین‌حال، برای محدودسازی و پالایش نیز استثناهایی وجود دارد. اهمیت این بندها به آن است که استثناها چقدر گسترده باشند و چگونه اجرا شوند.
مردم باید بدانند اینترنت یا خدماتشان به چه دلیل، با تصمیم کدام مرجع و برای چه مدتی محدود می‌شود؛ همچنین باید مسیر روشنی برای اعتراض و پیگیری داشته باشند.
🔰اختیار بیشتر، پاسخ‌گویی بیشتر می‌خواهد
با افزایش قدرت نهادهای تصمیم‌گیر، باید شیوه نظارت بر عملکرد آنها هم روشن باشد. مسئولیت تصمیم‌هایی که بر کسب‌وکار، آموزش یا ارتباطات مردم اثر می‌گذارند، نباید میان دستگاه‌ها مبهم بماند.
🔰تشکل‌ها و کاربران باید در تصمیم‌گیری شنیده شوند
انتشار عمومی نسخه مبنای بررسی طرح و فراهم‌کردن فرصت کافی برای نقد آن، ضروری است. تشکل‌های مدنی، انجمن‌های تخصصی، کسب‌وکارها و کاربران باید بتوانند پیامدهای احتمالی آن را توضیح دهند و درباره پیشنهادهایشان پاسخ بگیرند.
🔰سامان‌دهی اینترنت زمانی به نفع مردم است که از اطلاعات شخصی آنها حفاظت کند، دسترسی عادلانه را تضمین کند و تصمیم‌گیران را در برابر پیامدهای تصمیم‌هایشان پاسخ‌گو نگه دارد.
🔗 متن گزارش خبرآنلاین
@Haajm
خبرآنلاین
اینترنت زیر سایه حکمرانی متمرکز؛ طرحی که به حریم خصوصی تجاوز می‌کند/ از مخالفت صریح دولت با نامه رسمی به مجلس تا احراز هویت اجباری…
طرح «نظام‌بخشی فضای مجازی» هشت ماده دارد که یکی از مهم ترین بخش های این طرح ماده نخست آن است؛ ماده‌ای که شورای عالی فضای مجازی را «عالی‌ترین نهاد حکمرانی و تنها مرجع دارای صلاحیت وضع سیاست‌های لازم‌الاجرا» معرفی می‌کند. انتخاب عبارت «تنها مرجع» اما اتفاقی…