Forwarded from شبکه کمک
❇️ بیانیه مشترک تشکل‌های حامی حقوق کودکان در محکومیت بازداشت کودکان و نقض حقوق بنیادین آنان
🔹پیرو اقدام پیشین تشکل‌های مدنی و نامه‌نگاری با سازمان زندان‌ها و وزارت آموزش و پرورش درباره بازداشت و برخورد با دانش‌آموزان—و در پی بی‌پاسخ ماندن آن مکاتبات—ما، انجمن‌ها و نهادهای مدنی امضاکننده این بیانیه، بار دیگر بازداشت کودکان، تشکیل پرونده قضایی برای آنان، اخذ و پخش اعترافات اجباری تلویزیونی و هرگونه برخورد امنیتی با دانش‌آموزان را نقض آشکار کرامت انسانی و مغایر با تعهدات بین‌المللی دولت‌ها در قبال حقوق کودکان دانسته و به‌صراحت محکوم می‌کنیم.
🔹بر اساس پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک، اصل «منافع عالیه کودک» و حق ذاتی حیات، بقا و رشد، مبنای همه تصمیم‌ها و اقدامات نسبت به افراد زیر ۱۸ سال است. بازداشت، فشار روانی، تهدید و انتشار اعترافات اجباری، پرونده‌سازی برای کودکان، در تعارض مستقیم با این اصول و تعهد دولت‌ها به حمایت ویژه از کودکان آسیب‌پذیر قرار دارد. همچنین طبق اعلامیه جهانی حقوق بشر، هر انسان از کرامت، امنیت شخصی، منع رفتار تحقیرآمیز و دادرسی عادلانه برخوردار است؛ اصولی که در مورد کودکان اهمیتی مضاعف دارد.
🔹پخش اعترافات اجباری کودکان در رسانه‌ها نقض حریم خصوصی و حیثیت آنان و تحمیل برچسبی ماندگار بر زندگی‌شان است و سلامت روان و آینده تحصیلی آنان را تهدید می‌کند. فرزندان ما به‌قدر کافی از اندوهِ فقدان و قتل همکلاسی‌های خود آزرده و سوگوارند؛ بیش از این بر رنج آنان نیفزایید.
🔹متاسفانه اخبار حکایت از ورود نهادهای امنیتی و انتظامی به برخی مدارس دارد که در اینصورت استقلال و امنیت فضای تعلیم و تربیت را مخدوش کرده و محیط آموزشی را از بستر رشد به میدان ترس بدل می‌سازد. سکوت و بی‌عملی مسئولان ذی‌ربط، به‌ویژه وزارت آموزش و پرورش، با مسئولیت قانونی و اخلاقی آنان در حمایت از دانش‌آموزان سازگار نیست.
🔹خواست‌های مشخص انجمن‌های امضاکننده:
۱.آزادی بی‌قید و شرط تمامی کودکان و نوجوانان بازداشت‌شده
۲.توقف فوری بازداشت و پرونده‌سازی علیه کودکان
۳.منع قطعی و بدون استثنای پخش اعترافات اجباری کودکان در هر رسانه
۴.منع ورود نهادهای امنیتی و انتظامی به مدارس و محیط‌های آموزشی
۵.تأمین فوری حمایت‌های روانی، اجتماعی و آموزشی برای دانش‌آموزان آسیب‌دیده
۶.ارایه گزارش شفاف وزارت اموزش و‌پرورش در مورد قربانیان ، بازداشتی ها و اسیب دیدگان جامعه دانش اموزی در اعتراض های اخیر و پاسخگویی در مقابل تضییع حقوق انها و اقدام سریع نسبت به بندهای فوق
۷.بهره‌برداری از عواطف و احساسات پاک کودکان و نوجوانان برای اهداف سیاسی یا جناحی، از سوی هر فرد یا جریانی، محکوم و مردود است. آنها نباید ابزار منازعات قدرت قرار گیرند و حفظ کرامت و امنیت روانی و جانی آنان مسئولیتی همگانی است.
🔹برخورد قهری با کودکان و نوجوانان، جامعه‌ای امن نمی‌سازد؛ بلکه بی‌اعتمادی و آسیب‌های عمیق و ماندگار بر جای می‌گذارد. ما مسئولیت پیامدهای این روند را متوجه تصمیم‌گیران و مجریان آن می‌دانیم و بر ضرورت پایبندی عملی دولت به تعهدات حقوق بشری، به‌ویژه حق حیات و بقا و رشد کودکان، تأکید می‌کنیم.
۱.شبکه کمک
۲. انجمن احبا (حمایت از بیماران اسکیزوفرنیا)
۳. انجمن پرنده درخت کوچک
۴. انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا
۵. انجمن پژواک امید کودکان (پاک)
۶. انجمن حمایت از حقوق کودکان
۷. انجمن حمایت از کودکان و نوجوانان توانیاب
۸. انجمن حمایت از کودکانِ کار
۹. انجمن حمایت و یاری آسیب‌دیدگان اجتماعی (احیا ارزش‌ها)
۱۰. انجمن درخت کوچک زندگی
۱۱. انجمن دوستداران کودک پویش
۱۲. انجمن نویسندگان کودک و نوجوان
۱۳. انجمن یاران دانش و مهر
۱۴. انتشارات منشور صلح
۱۵. بنیاد توسعه صلح و مهربانی
۱۶. جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان
۱۷. شورای کتاب کودک
۱۸. قشم جزیره‌ای برای کودکان
۱۹. کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
۲۰. گروه تلاشگران یاری همدل
۲۱. گروه فرهنگی، اجتماعی کیانا
۲۲. مادران صلح ایران
۲۳. مرکز توانمندسازی مهر راستین
۲۴. موسسه ارتقای کیفیت زندگی زنان آتنا
۲۵. موسسه انسان دشواری وظیفه
۲۶. موسسه توسعه اردیبهشت
۲۷. موسسه جادوی رنگین کمان
۲۸. موسسه رحمان (رشد، حمایت، اندیشه)
۲۹. موسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر
۳۰. موسسه توانمندسازی مهر و ماه
۳۱. موسسه توانمندسازی ندای ماندگار دروازه‌غار
۳۲. موسسه کنشگران اجتماعی فرزانه
۳۳. موسسه نوید زندگی کوشا
۳۴. موسسه یاریگران کودکان کار پویا
۳۵.بنیاد خیریه طباطبایی برای کودکان
۳۶.انجمن دوستداران کودک کرمان
۳۷.بنیاد نوای مهرتاک
❇️ روابط عمومی شبکه کمک
@KomakNetwork
🔹پیرو اقدام پیشین تشکل‌های مدنی و نامه‌نگاری با سازمان زندان‌ها و وزارت آموزش و پرورش درباره بازداشت و برخورد با دانش‌آموزان—و در پی بی‌پاسخ ماندن آن مکاتبات—ما، انجمن‌ها و نهادهای مدنی امضاکننده این بیانیه، بار دیگر بازداشت کودکان، تشکیل پرونده قضایی برای آنان، اخذ و پخش اعترافات اجباری تلویزیونی و هرگونه برخورد امنیتی با دانش‌آموزان را نقض آشکار کرامت انسانی و مغایر با تعهدات بین‌المللی دولت‌ها در قبال حقوق کودکان دانسته و به‌صراحت محکوم می‌کنیم.
🔹بر اساس پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک، اصل «منافع عالیه کودک» و حق ذاتی حیات، بقا و رشد، مبنای همه تصمیم‌ها و اقدامات نسبت به افراد زیر ۱۸ سال است. بازداشت، فشار روانی، تهدید و انتشار اعترافات اجباری، پرونده‌سازی برای کودکان، در تعارض مستقیم با این اصول و تعهد دولت‌ها به حمایت ویژه از کودکان آسیب‌پذیر قرار دارد. همچنین طبق اعلامیه جهانی حقوق بشر، هر انسان از کرامت، امنیت شخصی، منع رفتار تحقیرآمیز و دادرسی عادلانه برخوردار است؛ اصولی که در مورد کودکان اهمیتی مضاعف دارد.
🔹پخش اعترافات اجباری کودکان در رسانه‌ها نقض حریم خصوصی و حیثیت آنان و تحمیل برچسبی ماندگار بر زندگی‌شان است و سلامت روان و آینده تحصیلی آنان را تهدید می‌کند. فرزندان ما به‌قدر کافی از اندوهِ فقدان و قتل همکلاسی‌های خود آزرده و سوگوارند؛ بیش از این بر رنج آنان نیفزایید.
🔹متاسفانه اخبار حکایت از ورود نهادهای امنیتی و انتظامی به برخی مدارس دارد که در اینصورت استقلال و امنیت فضای تعلیم و تربیت را مخدوش کرده و محیط آموزشی را از بستر رشد به میدان ترس بدل می‌سازد. سکوت و بی‌عملی مسئولان ذی‌ربط، به‌ویژه وزارت آموزش و پرورش، با مسئولیت قانونی و اخلاقی آنان در حمایت از دانش‌آموزان سازگار نیست.
🔹خواست‌های مشخص انجمن‌های امضاکننده:
۱.آزادی بی‌قید و شرط تمامی کودکان و نوجوانان بازداشت‌شده
۲.توقف فوری بازداشت و پرونده‌سازی علیه کودکان
۳.منع قطعی و بدون استثنای پخش اعترافات اجباری کودکان در هر رسانه
۴.منع ورود نهادهای امنیتی و انتظامی به مدارس و محیط‌های آموزشی
۵.تأمین فوری حمایت‌های روانی، اجتماعی و آموزشی برای دانش‌آموزان آسیب‌دیده
۶.ارایه گزارش شفاف وزارت اموزش و‌پرورش در مورد قربانیان ، بازداشتی ها و اسیب دیدگان جامعه دانش اموزی در اعتراض های اخیر و پاسخگویی در مقابل تضییع حقوق انها و اقدام سریع نسبت به بندهای فوق
۷.بهره‌برداری از عواطف و احساسات پاک کودکان و نوجوانان برای اهداف سیاسی یا جناحی، از سوی هر فرد یا جریانی، محکوم و مردود است. آنها نباید ابزار منازعات قدرت قرار گیرند و حفظ کرامت و امنیت روانی و جانی آنان مسئولیتی همگانی است.
🔹برخورد قهری با کودکان و نوجوانان، جامعه‌ای امن نمی‌سازد؛ بلکه بی‌اعتمادی و آسیب‌های عمیق و ماندگار بر جای می‌گذارد. ما مسئولیت پیامدهای این روند را متوجه تصمیم‌گیران و مجریان آن می‌دانیم و بر ضرورت پایبندی عملی دولت به تعهدات حقوق بشری، به‌ویژه حق حیات و بقا و رشد کودکان، تأکید می‌کنیم.
۱.شبکه کمک
۲. انجمن احبا (حمایت از بیماران اسکیزوفرنیا)
۳. انجمن پرنده درخت کوچک
۴. انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا
۵. انجمن پژواک امید کودکان (پاک)
۶. انجمن حمایت از حقوق کودکان
۷. انجمن حمایت از کودکان و نوجوانان توانیاب
۸. انجمن حمایت از کودکانِ کار
۹. انجمن حمایت و یاری آسیب‌دیدگان اجتماعی (احیا ارزش‌ها)
۱۰. انجمن درخت کوچک زندگی
۱۱. انجمن دوستداران کودک پویش
۱۲. انجمن نویسندگان کودک و نوجوان
۱۳. انجمن یاران دانش و مهر
۱۴. انتشارات منشور صلح
۱۵. بنیاد توسعه صلح و مهربانی
۱۶. جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان
۱۷. شورای کتاب کودک
۱۸. قشم جزیره‌ای برای کودکان
۱۹. کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
۲۰. گروه تلاشگران یاری همدل
۲۱. گروه فرهنگی، اجتماعی کیانا
۲۲. مادران صلح ایران
۲۳. مرکز توانمندسازی مهر راستین
۲۴. موسسه ارتقای کیفیت زندگی زنان آتنا
۲۵. موسسه انسان دشواری وظیفه
۲۶. موسسه توسعه اردیبهشت
۲۷. موسسه جادوی رنگین کمان
۲۸. موسسه رحمان (رشد، حمایت، اندیشه)
۲۹. موسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر
۳۰. موسسه توانمندسازی مهر و ماه
۳۱. موسسه توانمندسازی ندای ماندگار دروازه‌غار
۳۲. موسسه کنشگران اجتماعی فرزانه
۳۳. موسسه نوید زندگی کوشا
۳۴. موسسه یاریگران کودکان کار پویا
۳۵.بنیاد خیریه طباطبایی برای کودکان
۳۶.انجمن دوستداران کودک کرمان
۳۷.بنیاد نوای مهرتاک
❇️ روابط عمومی شبکه کمک
@KomakNetwork
❤4
✅ مشارکت برای انسجام جامعه مدنی افسانه یا واقعیت؟
✍🏻ترانه یلدا
🔰جامعه مدنی در ایران در طول تاریخ در بسیاری زمینه‌ها ضعیف نگه داشته شده و قدرت‌های حاکم ترجیح داده‌اند رأساً تصمیم بگیرند و از گروه‌های مردمی و تشکل‌های صنفی-مدنی فقط بر اجرای اوامر و تصمیمات از پیش گرفته‌شده اتکا کنند. اینجاست که مردم خود را شریکی واقعی برای مشارکت داوطلبانه حس نمی‌کنند و ریشه‌های قوی در جمع‌های مدنی شکل نمی‌گیرد.
🔰همین شبکه‌های خیریه، انجمن‌ها، اتحادیه‌ها و نهادهای مدنی مستقل‌اند که اجازه می‌دهند نارضایتی به اصلاح تبدیل شود، نه به فروپاشی. در یک جامعه مدرن، وجود نهادهای مدنی نه نشانه سازش‌کاری، بلکه نشانه بلوغ نهادی است و همان بخش سومی است که میان دولت و بازار ایستاده است.
🔰آنچه لازم است، نه ابزار خنثی‌سازی جامعه، بلکه مکانیسم عقلانیِ جلوگیری از خشونت و هرج‌ومرج است و هرچه مسیر شکل‌گیری این نهادها بسته بماند، هیزم به آتش آشوب ریخته می‌شود. جامعه مدرن به نهاد، فرایند و اصلاح تدریجی باور دارد و ظرفیت اصلاح درون‌ساختاری نشانه بلوغ یک ملت است.
🔰ایجاد شبکه‌های همیاری اجتماعی در محلات امکان تجربه مستقل و امن زندگی را فراهم می‌کند و حس ارزشمندی افراد را تقویت می‌کند. همچنین کار با نهادهای محلی و انجمن‌های مدنی به شناسایی و پیگیری نیازهای واقعی افراد کمک می‌کند، هرچند آموزش شهروندی و دانش مدنی در کشور ما رایج نیست.
🔰گسترش فعالیتهای داوطلبانه مردم سرمایه اجتماعی جامعه را افزایش می‌دهد و تشکل‌پذیری جامعه را تقویت می‌کند. جامعه از مجموع کنش‌های کوچک اما آگاهانه افراد ساخته می‌شود و حضور مسئولانه و مطالبه‌گری پیوسته می‌تواند ساختارها را وادار به انعطاف، بازنگری و اصلاح کند.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
✍🏻ترانه یلدا
🔰جامعه مدنی در ایران در طول تاریخ در بسیاری زمینه‌ها ضعیف نگه داشته شده و قدرت‌های حاکم ترجیح داده‌اند رأساً تصمیم بگیرند و از گروه‌های مردمی و تشکل‌های صنفی-مدنی فقط بر اجرای اوامر و تصمیمات از پیش گرفته‌شده اتکا کنند. اینجاست که مردم خود را شریکی واقعی برای مشارکت داوطلبانه حس نمی‌کنند و ریشه‌های قوی در جمع‌های مدنی شکل نمی‌گیرد.
🔰همین شبکه‌های خیریه، انجمن‌ها، اتحادیه‌ها و نهادهای مدنی مستقل‌اند که اجازه می‌دهند نارضایتی به اصلاح تبدیل شود، نه به فروپاشی. در یک جامعه مدرن، وجود نهادهای مدنی نه نشانه سازش‌کاری، بلکه نشانه بلوغ نهادی است و همان بخش سومی است که میان دولت و بازار ایستاده است.
🔰آنچه لازم است، نه ابزار خنثی‌سازی جامعه، بلکه مکانیسم عقلانیِ جلوگیری از خشونت و هرج‌ومرج است و هرچه مسیر شکل‌گیری این نهادها بسته بماند، هیزم به آتش آشوب ریخته می‌شود. جامعه مدرن به نهاد، فرایند و اصلاح تدریجی باور دارد و ظرفیت اصلاح درون‌ساختاری نشانه بلوغ یک ملت است.
🔰ایجاد شبکه‌های همیاری اجتماعی در محلات امکان تجربه مستقل و امن زندگی را فراهم می‌کند و حس ارزشمندی افراد را تقویت می‌کند. همچنین کار با نهادهای محلی و انجمن‌های مدنی به شناسایی و پیگیری نیازهای واقعی افراد کمک می‌کند، هرچند آموزش شهروندی و دانش مدنی در کشور ما رایج نیست.
🔰گسترش فعالیتهای داوطلبانه مردم سرمایه اجتماعی جامعه را افزایش می‌دهد و تشکل‌پذیری جامعه را تقویت می‌کند. جامعه از مجموع کنش‌های کوچک اما آگاهانه افراد ساخته می‌شود و حضور مسئولانه و مطالبه‌گری پیوسته می‌تواند ساختارها را وادار به انعطاف، بازنگری و اصلاح کند.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
Telegraph
مشارکت برای انسجام جامعه مدنی افسانه یا واقعیت؟
در هفته‌های گذشته و در جو تلاطمات شعله‌ور و روحیات غم‌‌زده جامعه سوگوار، سعی کردم در جریان شکل‌گیری تشکیلاتی با برنامه و منسجم از نوع مشارکت محلی در شهر رشت باشم تا نتایج آن را برای این یادداشت دستمایه قرار دهم، که متأسفانه ممکن نشد. هم ایجاد تشکلی به‌قاعده…
✅ گفت‌وگو با «صالح نقره‌کار»، حقوقدان، درباره چالش‌های عدالتی در جامعه امروز ایران
▫️وجود حکمرانی پاسخگو، عملکردی شفاف و حذف رانت برای بازسازی اعتماد عمومی ضروری‌ست
✍🏻مریم فاخر
🔰از نگاه اکثریت مردم در جامعه امروز ایران عدالتی وجود ندارد. اعتماد به حکمرانی از دست رفته است و دیگر امیدی به داوری منصفانه نیست. نارضایتی افزایش پیدا کرده و تحقق عدالت به بحران تبدیل شده است.
🔰از سوی دیگر، این شرایط منجر به شکاف‌های عمیق اجتماعی شده و دسترسی به فرصت‌های برابر را محدود کرده است. سؤال اینجاست که آیا مفهوم عدالت از نگاه مردم و حکمرانی یکی است؟
🔰در دنیای امروز عدالت چگونه معنا پیدا می‌کند؟ از همین رو، همزمان با روز جهانی عدالت اجتماعی با «صالح نقره‌کار»، حقوقدان و تحلیلگر مسائل حقوقی، درباره این چالش‌ها گفت‌وگویی داشتیم.
🔰ما بارها از مسئولان، به‌ویژه پزشکیان، می‌شنویم که از عدالت صحبت می‌کنند. این عدالت اما نامفهوم به نظر می‌رسد. عدالت اجتماعی در دنیای امروز چه معنایی دارد؟
👈🏻 ادامه مطلب:
https://payamema.ir/payam/147816
@payamema
@Haajm
▫️وجود حکمرانی پاسخگو، عملکردی شفاف و حذف رانت برای بازسازی اعتماد عمومی ضروری‌ست
✍🏻مریم فاخر
🔰از نگاه اکثریت مردم در جامعه امروز ایران عدالتی وجود ندارد. اعتماد به حکمرانی از دست رفته است و دیگر امیدی به داوری منصفانه نیست. نارضایتی افزایش پیدا کرده و تحقق عدالت به بحران تبدیل شده است.
🔰از سوی دیگر، این شرایط منجر به شکاف‌های عمیق اجتماعی شده و دسترسی به فرصت‌های برابر را محدود کرده است. سؤال اینجاست که آیا مفهوم عدالت از نگاه مردم و حکمرانی یکی است؟
🔰در دنیای امروز عدالت چگونه معنا پیدا می‌کند؟ از همین رو، همزمان با روز جهانی عدالت اجتماعی با «صالح نقره‌کار»، حقوقدان و تحلیلگر مسائل حقوقی، درباره این چالش‌ها گفت‌وگویی داشتیم.
🔰ما بارها از مسئولان، به‌ویژه پزشکیان، می‌شنویم که از عدالت صحبت می‌کنند. این عدالت اما نامفهوم به نظر می‌رسد. عدالت اجتماعی در دنیای امروز چه معنایی دارد؟
👈🏻 ادامه مطلب:
https://payamema.ir/payam/147816
@payamema
@Haajm
پیام ما؛ رسانه توسعه پایدار ایران
عدالت اجتماعی؛ حلقه مفقوده حکمرانی ایرانی
ما بارها از مسئولان، به‌ویژه پزشکیان، می‌شنویم که از عدالت صحبت می‌کنند. این عدالت اما نامفهوم به نظر می‌رسد. عدالت اجتماعی در دنیای امروز چه معنایی دارد؟ مفاهیم نظری در ساحت انتزاعی مشمول تعاریف…
✅ سازمان های مردم نهاد بفکر تاسیس بانک غذا باشند تا هیچ کس گرسنه نماند
✍🏻 دکتر سیدجواد میرموسوی
🔰 تورم و گرانی افسار گسیخته هر روز سفره ی مردم را کوچکتر و زندگی را بر آنان سخت و سخت تر کرده است. دولت قادر به کنترل افزایش قیمت ها و بخصوص قیمت مواد غذایی نیست و با گفتار درمانی هم دردی از معیشت مردم دوا نمی شود. در این میان اما کم نیستند انسان‌هایی که حتی در رفع گرسنگی خود با چالش جدی مواجه هستند و احتمالا با این افراد برخورد کرده باشید که از شما درخواست خرید یک غذای ساده کرده باشند. به گمان من اگر مکان‌های معینی در سطح شهرها وجود داشته باشد که با حفظ کرامت انسانی به نیازمندان کمک های غذایی بدهد اقدامی بسیار پسندیده است. کما اینکه در بسیاری کشورها مراکزی تحت عنوان بانک غذا Food bank وجود دارد که با دو هدف کلی تاسیس شده است:
۱- جلوگیری از به هدر رفتن غذاهای آماده
۲- بسته بندی و توزیع غذا میان نیازمندان در راستای مبارزه با گرسنگی.
🔰 یکی از فعالیتهای بانکهای غذا همکاری با هتلها و سالن های غذا خوری است، زیرا در هر وعده ی غذایی مقدار زیادی غذا برجای می ماند البته منظور از باقی مانده غذا، غذایی است دست نخورده یا اضافه غذای سفارش داده شده در میهمانی ها و مراسم مختلف است که این بانکها با عقد قرار داد با آنها به جمع آوری غذاها و بسته بندی انها می پردازند که در این راه هم از حیف و میل غذا های باقی مانده جلوگیری می کنند و هم مثل بانک ها که پول در گردش است اینجا غذا در گردش است و به دست گرسنگان و نیازمندان می رسد.
🔰در کشور ما رستوران‌ها و هتل‌های بسیاری وجود دارند که در هر وعده غذایی مقدار قابل توجهی غذای اضافی را دور می‌ریزند. علاوه بر این، مقدار غذای آماده‌ای که در قالب نذورات در ایام و مناسبت های خاص بصورت پراکنده از طریق خیریه ها و هیأت ها و... به مردم اهدا می‌شود را می‌توان با برنامه ریزی مناسب از طریق همین بانک های غذا توزیع کرد. هرچند که برخی نذورات محدودیت زمانی و مکانی دارد، اما باز هم می‌توان جریان آن را برای زمان‌های مشخص مثال ماه رمضان و... تنظیم و مدیریت کرد. نکته قابل توجه در تفاوت اساسی بانک های غذا با هیأت ها و خیریه ها در این است که بانک غذا بطور مستمر و در طول سال خدمت رسانی می کند.
🔰ناگفته نماند که آمارهای متفاوتی از دور ریخت غذا در ایران ذکر می شود اما بر پایه ی یکی از برآوردهای سازمان جهانی خوار و بار و کشاورزی FAO هر سال ۱.۳ میلیارد تن غذا در جهان هدر می‌رود که ۳۵ میلیون تن از این رقم معادل ۲.۷ درصد در ایران دور ریخته می‌شود. علاوه بر این، برآوردهای فائو نشان می‌دهد که هر روز به ازای هر نفر، ۱۳۴ کیلوکالری غذا در ایران به هدر می‌رود یعنی سرانه هدررفت روزانه غذا در ایران ۱۳۴ کیلوکالری است.
منبع: کانال جامعه مدنی
@Haajm
✍🏻 دکتر سیدجواد میرموسوی
🔰 تورم و گرانی افسار گسیخته هر روز سفره ی مردم را کوچکتر و زندگی را بر آنان سخت و سخت تر کرده است. دولت قادر به کنترل افزایش قیمت ها و بخصوص قیمت مواد غذایی نیست و با گفتار درمانی هم دردی از معیشت مردم دوا نمی شود. در این میان اما کم نیستند انسان‌هایی که حتی در رفع گرسنگی خود با چالش جدی مواجه هستند و احتمالا با این افراد برخورد کرده باشید که از شما درخواست خرید یک غذای ساده کرده باشند. به گمان من اگر مکان‌های معینی در سطح شهرها وجود داشته باشد که با حفظ کرامت انسانی به نیازمندان کمک های غذایی بدهد اقدامی بسیار پسندیده است. کما اینکه در بسیاری کشورها مراکزی تحت عنوان بانک غذا Food bank وجود دارد که با دو هدف کلی تاسیس شده است:
۱- جلوگیری از به هدر رفتن غذاهای آماده
۲- بسته بندی و توزیع غذا میان نیازمندان در راستای مبارزه با گرسنگی.
🔰 یکی از فعالیتهای بانکهای غذا همکاری با هتلها و سالن های غذا خوری است، زیرا در هر وعده ی غذایی مقدار زیادی غذا برجای می ماند البته منظور از باقی مانده غذا، غذایی است دست نخورده یا اضافه غذای سفارش داده شده در میهمانی ها و مراسم مختلف است که این بانکها با عقد قرار داد با آنها به جمع آوری غذاها و بسته بندی انها می پردازند که در این راه هم از حیف و میل غذا های باقی مانده جلوگیری می کنند و هم مثل بانک ها که پول در گردش است اینجا غذا در گردش است و به دست گرسنگان و نیازمندان می رسد.
🔰در کشور ما رستوران‌ها و هتل‌های بسیاری وجود دارند که در هر وعده غذایی مقدار قابل توجهی غذای اضافی را دور می‌ریزند. علاوه بر این، مقدار غذای آماده‌ای که در قالب نذورات در ایام و مناسبت های خاص بصورت پراکنده از طریق خیریه ها و هیأت ها و... به مردم اهدا می‌شود را می‌توان با برنامه ریزی مناسب از طریق همین بانک های غذا توزیع کرد. هرچند که برخی نذورات محدودیت زمانی و مکانی دارد، اما باز هم می‌توان جریان آن را برای زمان‌های مشخص مثال ماه رمضان و... تنظیم و مدیریت کرد. نکته قابل توجه در تفاوت اساسی بانک های غذا با هیأت ها و خیریه ها در این است که بانک غذا بطور مستمر و در طول سال خدمت رسانی می کند.
🔰ناگفته نماند که آمارهای متفاوتی از دور ریخت غذا در ایران ذکر می شود اما بر پایه ی یکی از برآوردهای سازمان جهانی خوار و بار و کشاورزی FAO هر سال ۱.۳ میلیارد تن غذا در جهان هدر می‌رود که ۳۵ میلیون تن از این رقم معادل ۲.۷ درصد در ایران دور ریخته می‌شود. علاوه بر این، برآوردهای فائو نشان می‌دهد که هر روز به ازای هر نفر، ۱۳۴ کیلوکالری غذا در ایران به هدر می‌رود یعنی سرانه هدررفت روزانه غذا در ایران ۱۳۴ کیلوکالری است.
منبع: کانال جامعه مدنی
@Haajm
👍6
📣 حامیان جامعه مدنی (حجم) برگزار می‌کند:
✅ نشست «جامعه مدنی و امر ملی»
🎙 سخنرانان:
▫️محمدجواد غلامرضا کاشی؛ استاد دانشگاه و پژوهشگر اندیشه سیاسی
▫️ نعمت‌الله فاضلی؛ دكتراى انسان شناسى اجتماعى
▫️ مسعود پدرام؛ دكتراى علوم سياسى و پژوهشگر جامعه مدنى
🗓 زمان: سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۴ | ساعت ۱۵:۳۰
📍 محل برگزاری: سندیکای شرکتهای ساختمانی ایران
📌 نشانی: تهران، خیابان طالقانی، جنب سینما فلسطین، خیابان شهید برادران مظفر، پلاک ۸۶
🔰 از شما دعوت می‌کنیم در نشست «جامعه مدنی و امر ملی» حضور پیدا کنید تا در فضایی گفت‌وگومحور درباره نسبت جامعه مدنی و مسائل ملی به تبادل نظر بپردازیم. حضور شما به غنای بحث و شکل‌گیری گفت‌وگویی سازنده کمک خواهد کرد.
✨ حضور برای علاقه‌مندان آزاد است.
@Haajm
✅ نشست «جامعه مدنی و امر ملی»
🎙 سخنرانان:
▫️محمدجواد غلامرضا کاشی؛ استاد دانشگاه و پژوهشگر اندیشه سیاسی
▫️ نعمت‌الله فاضلی؛ دكتراى انسان شناسى اجتماعى
▫️ مسعود پدرام؛ دكتراى علوم سياسى و پژوهشگر جامعه مدنى
🗓 زمان: سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۴ | ساعت ۱۵:۳۰
📍 محل برگزاری: سندیکای شرکتهای ساختمانی ایران
📌 نشانی: تهران، خیابان طالقانی، جنب سینما فلسطین، خیابان شهید برادران مظفر، پلاک ۸۶
🔰 از شما دعوت می‌کنیم در نشست «جامعه مدنی و امر ملی» حضور پیدا کنید تا در فضایی گفت‌وگومحور درباره نسبت جامعه مدنی و مسائل ملی به تبادل نظر بپردازیم. حضور شما به غنای بحث و شکل‌گیری گفت‌وگویی سازنده کمک خواهد کرد.
✨ حضور برای علاقه‌مندان آزاد است.
@Haajm
✅تحلیل جامعه‌شناختی افول مدارای عمومی در ایران معاصر
▫️خشونت کلامی در فضای عمومی و زوال گفت‌وگو
✍🏻 یلدا آذرپی
🔰در این تحلیل، یکی از عوامل مهم گسترش خشونت کلامی، تضعیف نهادهای میانجی از جمله سازمان‌های مردم‌نهاد معرفی می‌شود. این نهادها در جوامع پیچیده نقش واسطه میان مردم و ساختار قدرت را ایفا می‌کنند و امکان بیان مطالبات، چانه‌زنی و گفت‌وگوی سازمان‌یافته را فراهم می‌سازند. با تضعیف این سازوکارها، تعارض‌ها از مسیرهای نهادمند خارج شده و به سطح روابط روزمره منتقل می‌شوند.
🔰 سازمان‌های مردم‌نهاد می‌توانند کانال‌هایی امن و مشروع برای شنیده‌شدن صداهای متنوع اجتماعی ایجاد کنند. وقتی افراد احساس کنند امکان مشارکت و اثرگذاری دارند، احتمال بروز اعتراض‌های پراکنده و پرخاشگرانه کاهش می‌یابد. در نبود این فضاها، اختلاف‌ها شخصی و هیجانی می‌شوند و زبان به ابزار تسویه‌حساب بدل می‌شود.
🔰 ضعف نهادهای مدنی همچنین به کاهش سرمایه اجتماعی دامن می‌زند. این نهادها معمولاً بر پایه اعتماد، همکاری و کنش جمعی شکل می‌گیرند و به تقویت حس تعلق و سرنوشت مشترک کمک می‌کنند. هرچه این شبکه‌ها ضعیف‌تر شوند، سوءظن و بی‌اعتمادی گسترش می‌یابد و آستانه تحمل اجتماعی پایین‌تر می‌آید.
🔰 از منظر مدیریت تعارض، سازمان‌های مردم‌نهاد می‌توانند بستر گفت‌وگوی میان‌گروهی را فراهم کنند و از تبدیل اختلاف نظر به تخاصم هویتی جلوگیری کنند. در شرایط قطبی‌سازی سیاسی، چنین نهادهایی ظرفیت ایجاد زبان مشترک و کاهش منطق «ما/آنها» را دارند. نبود یا محدودیت آنها، چرخه خشونت کلامی را تشدید می‌کند.
🔰در بخش راهکارها نیز بر تقویت نهادهای مدنی تأکید می‌شود. ایجاد فضاهای مشارکتی و حمایتی برای فعالیت سازمان‌های مردم‌نهاد می‌تواند به تخلیه سازنده مطالبات و بازسازی اعتماد اجتماعی کمک کند. بدون احیای این نهادهای میانجی، بازگشت به فرهنگ گفت‌وگوی پایدار دشوار خواهد بود.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
▫️خشونت کلامی در فضای عمومی و زوال گفت‌وگو
✍🏻 یلدا آذرپی
🔰در این تحلیل، یکی از عوامل مهم گسترش خشونت کلامی، تضعیف نهادهای میانجی از جمله سازمان‌های مردم‌نهاد معرفی می‌شود. این نهادها در جوامع پیچیده نقش واسطه میان مردم و ساختار قدرت را ایفا می‌کنند و امکان بیان مطالبات، چانه‌زنی و گفت‌وگوی سازمان‌یافته را فراهم می‌سازند. با تضعیف این سازوکارها، تعارض‌ها از مسیرهای نهادمند خارج شده و به سطح روابط روزمره منتقل می‌شوند.
🔰 سازمان‌های مردم‌نهاد می‌توانند کانال‌هایی امن و مشروع برای شنیده‌شدن صداهای متنوع اجتماعی ایجاد کنند. وقتی افراد احساس کنند امکان مشارکت و اثرگذاری دارند، احتمال بروز اعتراض‌های پراکنده و پرخاشگرانه کاهش می‌یابد. در نبود این فضاها، اختلاف‌ها شخصی و هیجانی می‌شوند و زبان به ابزار تسویه‌حساب بدل می‌شود.
🔰 ضعف نهادهای مدنی همچنین به کاهش سرمایه اجتماعی دامن می‌زند. این نهادها معمولاً بر پایه اعتماد، همکاری و کنش جمعی شکل می‌گیرند و به تقویت حس تعلق و سرنوشت مشترک کمک می‌کنند. هرچه این شبکه‌ها ضعیف‌تر شوند، سوءظن و بی‌اعتمادی گسترش می‌یابد و آستانه تحمل اجتماعی پایین‌تر می‌آید.
🔰 از منظر مدیریت تعارض، سازمان‌های مردم‌نهاد می‌توانند بستر گفت‌وگوی میان‌گروهی را فراهم کنند و از تبدیل اختلاف نظر به تخاصم هویتی جلوگیری کنند. در شرایط قطبی‌سازی سیاسی، چنین نهادهایی ظرفیت ایجاد زبان مشترک و کاهش منطق «ما/آنها» را دارند. نبود یا محدودیت آنها، چرخه خشونت کلامی را تشدید می‌کند.
🔰در بخش راهکارها نیز بر تقویت نهادهای مدنی تأکید می‌شود. ایجاد فضاهای مشارکتی و حمایتی برای فعالیت سازمان‌های مردم‌نهاد می‌تواند به تخلیه سازنده مطالبات و بازسازی اعتماد اجتماعی کمک کند. بدون احیای این نهادهای میانجی، بازگشت به فرهنگ گفت‌وگوی پایدار دشوار خواهد بود.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
Telegraph
تحلیل جامعه‌شناختی افول مدارای عمومی در ایران معاصر
در سال‌های اخیر، فضای عمومی ایران از خیابان و محل کار گرفته تا شبکه‌های اجتماعی بیش از هر زمان آکنده از پرخاش، توهین، تحقیر و داوری‌های تند شده است. کافی است نگاهی به بخش نظرات رسانه‌ها، گفت‌وگوهای توییتری، مشاجره‌های خیابانی یا حتی مکالمات روزمره در صف‌ها…
👍3
✅ ۲۷ فوریه؛ روز جهانی سازمان‌های مردم‌نهاد (NGO)
🔰بیست‌وهفتم فوریه، روز جهانی سازمان‌های مردم‌نهاد (NGO)، یادآور جایگاه والای جامعه مدنی در ساختار دنیای امروز است. این روز که از سال ۲۰۱۴ با هم‌افزایی نهادهای بین‌المللی در تقویم جهانی تثبیت شد، فرصتی است تا ضمن گرامیداشت تلاش‌های داوطلبانه و فداکاری‌های فعالان اجتماعی، بر نقش بی‌بدیل این سازمان‌ها در حمایت از حقوق بشر، پیشبرد توسعه پایدار و ایجاد همبستگی تأکید شود.
🔰امسال (۲۰۲۶)، جهان این روز را با شعار تأمل‌برانگیز «بازگرداندن کرامت انسانی با مشارکت‌دادن همه» (Restoring Dignity Through Inclusion) گرامی می‌دارد. فلسفه انتخاب این شعار، ریشه در یک مطالبه و ضرورت بنیادین مدنی دارد؛ اینکه کرامت انسانی یک امتیاز انحصاری نیست، بلکه حقی همگانی است. این پیام، جوامع و سیاست‌گذاران را فرامی‌خواند تا با رفع ساختارهای تبعیض‌آمیز و ایجاد بسترهای برابر برای مشارکت، مانع از به حاشیه رانده شدن اقشار آسیب‌پذیر شوند و توسعه‌ای مبتنی بر عدالت اجتماعی را رقم بزنند.
🔰در واقع، این روز به ما یادآوری می‌کند که مسیر تحقق جامعه‌ای سالم، عادلانه و پویا، از دل مشارکت فعال و استقلال نهادهای مردمی می‌گذرد.
@Haajm
🔰بیست‌وهفتم فوریه، روز جهانی سازمان‌های مردم‌نهاد (NGO)، یادآور جایگاه والای جامعه مدنی در ساختار دنیای امروز است. این روز که از سال ۲۰۱۴ با هم‌افزایی نهادهای بین‌المللی در تقویم جهانی تثبیت شد، فرصتی است تا ضمن گرامیداشت تلاش‌های داوطلبانه و فداکاری‌های فعالان اجتماعی، بر نقش بی‌بدیل این سازمان‌ها در حمایت از حقوق بشر، پیشبرد توسعه پایدار و ایجاد همبستگی تأکید شود.
🔰امسال (۲۰۲۶)، جهان این روز را با شعار تأمل‌برانگیز «بازگرداندن کرامت انسانی با مشارکت‌دادن همه» (Restoring Dignity Through Inclusion) گرامی می‌دارد. فلسفه انتخاب این شعار، ریشه در یک مطالبه و ضرورت بنیادین مدنی دارد؛ اینکه کرامت انسانی یک امتیاز انحصاری نیست، بلکه حقی همگانی است. این پیام، جوامع و سیاست‌گذاران را فرامی‌خواند تا با رفع ساختارهای تبعیض‌آمیز و ایجاد بسترهای برابر برای مشارکت، مانع از به حاشیه رانده شدن اقشار آسیب‌پذیر شوند و توسعه‌ای مبتنی بر عدالت اجتماعی را رقم بزنند.
🔰در واقع، این روز به ما یادآوری می‌کند که مسیر تحقق جامعه‌ای سالم، عادلانه و پویا، از دل مشارکت فعال و استقلال نهادهای مردمی می‌گذرد.
@Haajm
👏4❤2
Organization.pdf
6.8 MB
✅ تشکل‌‌یابی در بحران، فراتر از امداد
🔰بحران بدترین برهه‌ای است که می‌تواند برای جامعه اتفاق بیفتد، به ویژه برای جامعه‌ای که پیش از بحران نیز درگیر مشکلات بوده است؛ وضعیتی که می‌تواند به به صورت خاموش حتی پس از آن تا دهه ها به فقر و شکاف طبقاتی دامن بزند، پیوندهای اجتماعی، خانوادگی و کاری را تحت تاثیر قرار بدهد و با زخم‌های عمیق و اختلال در روند توسعه فردی و جمعی، پتانسیل‌های چند نسل را نابود کند.
🔰«تشکل‌‌یابی در بحران فراتر از امداد» یک مجموعه ساده است که توسط تارنمای داوطلب برای فعالان مدنی و صنفی و افرادی تهیه شده است که صدای خاموش عمیق‌تر شدن بحران را می‌شنوند و برای کوچک کردن ابعاد و پیامدهای آن بدون برخورداری از منابع کلان یا انتظار فرساینده برای تغییر شرایط کلی، دست به عمل می‌زنند.
🔰این مجموعه با وجود کاستی‌های ناشی از ساده‌سازی، با مرور تجربه‌های گروه‌های کوچک مدنی و صنفی در برهه‌های بحرانی در چند جامعه‌ی قابل مقایسه با وضعیت ایران- از اوکراین جنگ‌زده تا رواندای زخم‌خورده و از خاکستر برخاسته، از پرو تا شیلی و لهستان در برهه تغییر، تلاش می‌کند برای فعالان عملگرا یک زوایه دید فراهم کند که با چه رویکردی دست به عمل بزنند و چگونه رویکرد خود را از واکنش صرف و مقطعی در رویارویی با بحران، به ثبت حافظه جمعی، ساخت پیوندهای عمیق‌تر اجتماعی و شناسایی فرصت‌ها معطوف کنند.
🔰در پایان این جستار کوتاه، ۵ گام کوچک در قالب چهارچوب عملی، پرسش‌های موثر در ظرفیت‌سازی جمعی برای آینده را برجسته می‌کند که عملگرایان بتوانند با تکیه بر شیوه‌های شخصی و امکانات محلی، شیوه‌های ویژه گروه خود را طرح، بهینه و اجرایی کنند.
ساخت شبکه‌های پایدار در دل بحران، نسخه‌ای تئوری نیست، به رسمیت شناختن فرصت‌های کوچکی است که در قالب «هدیه بحران» می‌تواند در دل روزهای تاریک، مسیری به آینده روشن باز کند.
🔰برای دریافت نسخه کامل این متن آموزشی ، اینجا کلیک کنید.
منبع: سایت داوطلب
@Haajm
🔰بحران بدترین برهه‌ای است که می‌تواند برای جامعه اتفاق بیفتد، به ویژه برای جامعه‌ای که پیش از بحران نیز درگیر مشکلات بوده است؛ وضعیتی که می‌تواند به به صورت خاموش حتی پس از آن تا دهه ها به فقر و شکاف طبقاتی دامن بزند، پیوندهای اجتماعی، خانوادگی و کاری را تحت تاثیر قرار بدهد و با زخم‌های عمیق و اختلال در روند توسعه فردی و جمعی، پتانسیل‌های چند نسل را نابود کند.
🔰«تشکل‌‌یابی در بحران فراتر از امداد» یک مجموعه ساده است که توسط تارنمای داوطلب برای فعالان مدنی و صنفی و افرادی تهیه شده است که صدای خاموش عمیق‌تر شدن بحران را می‌شنوند و برای کوچک کردن ابعاد و پیامدهای آن بدون برخورداری از منابع کلان یا انتظار فرساینده برای تغییر شرایط کلی، دست به عمل می‌زنند.
🔰این مجموعه با وجود کاستی‌های ناشی از ساده‌سازی، با مرور تجربه‌های گروه‌های کوچک مدنی و صنفی در برهه‌های بحرانی در چند جامعه‌ی قابل مقایسه با وضعیت ایران- از اوکراین جنگ‌زده تا رواندای زخم‌خورده و از خاکستر برخاسته، از پرو تا شیلی و لهستان در برهه تغییر، تلاش می‌کند برای فعالان عملگرا یک زوایه دید فراهم کند که با چه رویکردی دست به عمل بزنند و چگونه رویکرد خود را از واکنش صرف و مقطعی در رویارویی با بحران، به ثبت حافظه جمعی، ساخت پیوندهای عمیق‌تر اجتماعی و شناسایی فرصت‌ها معطوف کنند.
🔰در پایان این جستار کوتاه، ۵ گام کوچک در قالب چهارچوب عملی، پرسش‌های موثر در ظرفیت‌سازی جمعی برای آینده را برجسته می‌کند که عملگرایان بتوانند با تکیه بر شیوه‌های شخصی و امکانات محلی، شیوه‌های ویژه گروه خود را طرح، بهینه و اجرایی کنند.
ساخت شبکه‌های پایدار در دل بحران، نسخه‌ای تئوری نیست، به رسمیت شناختن فرصت‌های کوچکی است که در قالب «هدیه بحران» می‌تواند در دل روزهای تاریک، مسیری به آینده روشن باز کند.
🔰برای دریافت نسخه کامل این متن آموزشی ، اینجا کلیک کنید.
منبع: سایت داوطلب
@Haajm
👍2
✅ زهرا توحیدی و تبیین نقش تشکل های مردم نهاد در ایران
🔰جامعه مدنی در این گفت‌وگو به‌عنوان فضایی میان دولت و جامعه تعریف می‌شود که شامل نهادها، انجمن‌ها، رسانه‌ها و گروه‌های مردمی است. زهرا توحیدی توضیح می‌دهد که برخی نظریه‌پردازان مانند هابرماس و توکویل، جامعه مدنی را بستری برای دموکراسی، گفت‌وگو و شفافیت می‌دانند، در حالی‌که افرادی مانند گرامشی آن را هم ابزار سلطه و هم امکان رهایی تلقی می‌کنند. در همه این نگاه‌ها، نقش میانجی‌گری میان مردم و قدرت سیاسی، مهم‌ترین ویژگی جامعه مدنی است.
🔰در بخش دیگری از گفت‌وگو، رابطه نهادهای مدنی با دولت بررسی می‌شود. توحیدی سه مدل برای این رابطه معرفی می‌کند: مدل تقابلی که نهاد مدنی در آن منتقد قدرت است، مدل مکمل که دولت و نهاد مدنی در همکاری با یکدیگر عمل می‌کنند، و مدل تابع که در آن دولت تلاش می‌کند نهادهای مدنی را تحت کنترل خود قرار دهد. او معتقد است در ایران، دولت بیشتر تمایل دارد نهادهای مدنی در قالب تابع یا مکمل فعالیت کنند.
🔰توحیدی تأکید می‌کند که خیریه‌ها بخشی از جامعه مدنی هستند و نباید آنها را در تقابل با فعالیت مدنی قرار داد. به گفته او، تفاوت اصلی خیریه‌ها با دیگر نهادهای مدنی در نوع مواجهه با مسئله است؛ خیریه‌ها بیشتر بر پاسخ فوری و کاهش آسیب‌های اجتماعی تمرکز دارند، در حالی‌که بخش دیگری از جامعه مدنی به‌دنبال تغییرات ساختاری و مطالبه‌گری از حاکمیت است.
🔰او دلیل سوق یافتن جامعه مدنی ایران به سمت فعالیتهای خیریه‌ای را در مجموعه‌ای از عوامل سیاسی، امنیتی، اقتصادی و فرهنگی می‌داند. محدودیت‌های قانونی، امنیتی‌سازی فعالیتهای مدنی، ضعف منابع مالی و کاهش امکان کنش سیاسی باعث شده بسیاری از نهادهای مدنی برای ادامه بقا به فعالیتهای خیریه‌ای روی بیاورند. در این شرایط، خیریه‌ها به مسیری کم‌هزینه‌تر و کم‌تنش‌تر برای حفظ ارتباط با جامعه تبدیل شده‌اند.
🔰در نهایت، این گفت‌وگو وضعیت فعلی جامعه مدنی ایران را نوعی «استراتژی بقا» توصیف می‌کند. به باور توحیدی، هرچند نهادهای مدنی امروز توان کمتری برای تأثیرگذاری مستقیم بر سیاست‌گذاری‌ها دارند، اما از طریق فعالیتهای خیریه‌ای همچنان ارتباط خود با جامعه را حفظ کرده و به تقویت تاب‌آوری اجتماعی کمک می‌کنند. او این وضعیت را نه مطلوب، بلکه تلاشی برای حفظ حیات جامعه مدنی تا رسیدن به شرایطی بازتر و مؤثرتر می‌داند.
🔰متن کامل را اینجا بخوانید.
@Haajm
🔰جامعه مدنی در این گفت‌وگو به‌عنوان فضایی میان دولت و جامعه تعریف می‌شود که شامل نهادها، انجمن‌ها، رسانه‌ها و گروه‌های مردمی است. زهرا توحیدی توضیح می‌دهد که برخی نظریه‌پردازان مانند هابرماس و توکویل، جامعه مدنی را بستری برای دموکراسی، گفت‌وگو و شفافیت می‌دانند، در حالی‌که افرادی مانند گرامشی آن را هم ابزار سلطه و هم امکان رهایی تلقی می‌کنند. در همه این نگاه‌ها، نقش میانجی‌گری میان مردم و قدرت سیاسی، مهم‌ترین ویژگی جامعه مدنی است.
🔰در بخش دیگری از گفت‌وگو، رابطه نهادهای مدنی با دولت بررسی می‌شود. توحیدی سه مدل برای این رابطه معرفی می‌کند: مدل تقابلی که نهاد مدنی در آن منتقد قدرت است، مدل مکمل که دولت و نهاد مدنی در همکاری با یکدیگر عمل می‌کنند، و مدل تابع که در آن دولت تلاش می‌کند نهادهای مدنی را تحت کنترل خود قرار دهد. او معتقد است در ایران، دولت بیشتر تمایل دارد نهادهای مدنی در قالب تابع یا مکمل فعالیت کنند.
🔰توحیدی تأکید می‌کند که خیریه‌ها بخشی از جامعه مدنی هستند و نباید آنها را در تقابل با فعالیت مدنی قرار داد. به گفته او، تفاوت اصلی خیریه‌ها با دیگر نهادهای مدنی در نوع مواجهه با مسئله است؛ خیریه‌ها بیشتر بر پاسخ فوری و کاهش آسیب‌های اجتماعی تمرکز دارند، در حالی‌که بخش دیگری از جامعه مدنی به‌دنبال تغییرات ساختاری و مطالبه‌گری از حاکمیت است.
🔰او دلیل سوق یافتن جامعه مدنی ایران به سمت فعالیتهای خیریه‌ای را در مجموعه‌ای از عوامل سیاسی، امنیتی، اقتصادی و فرهنگی می‌داند. محدودیت‌های قانونی، امنیتی‌سازی فعالیتهای مدنی، ضعف منابع مالی و کاهش امکان کنش سیاسی باعث شده بسیاری از نهادهای مدنی برای ادامه بقا به فعالیتهای خیریه‌ای روی بیاورند. در این شرایط، خیریه‌ها به مسیری کم‌هزینه‌تر و کم‌تنش‌تر برای حفظ ارتباط با جامعه تبدیل شده‌اند.
🔰در نهایت، این گفت‌وگو وضعیت فعلی جامعه مدنی ایران را نوعی «استراتژی بقا» توصیف می‌کند. به باور توحیدی، هرچند نهادهای مدنی امروز توان کمتری برای تأثیرگذاری مستقیم بر سیاست‌گذاری‌ها دارند، اما از طریق فعالیتهای خیریه‌ای همچنان ارتباط خود با جامعه را حفظ کرده و به تقویت تاب‌آوری اجتماعی کمک می‌کنند. او این وضعیت را نه مطلوب، بلکه تلاشی برای حفظ حیات جامعه مدنی تا رسیدن به شرایطی بازتر و مؤثرتر می‌داند.
🔰متن کامل را اینجا بخوانید.
@Haajm
✅ الزامات جامعه مدنی
✍🏻 دکتر روح‌اله اسلامی - دانشیار علوم سیاسی و رئیس اندیشکده دانشگاه فردوسی مشهد
🔰مفهوم «ایران» تنها در مرزهای جغرافیایی و قلمرو سیاسی خلاصه نمی‌شود؛ بلکه هویتی چندلایه شامل ابعاد تاریخی، تمدنی، حقوقی و فرهنگی است. بر این اساس، مساله بنیادین ایران امروز صرفاً «حفظ» آن نیست، بلکه ارتقای کشور از یک «وضعیت طبیعی» (که مبتنی بر غریزه، ترس، انحصار و بی‌اعتمادی است) به یک «وضعیت مدنی» (بر پایه قانون، نهادها، همکاری و زیست شهروندی) است.
🔰ایران در لایه‌های طبیعی و تاریخی خود نیازمند گذار به مدنیت است. در سطح طبیعی، علاقه به آب‌وخاک باید از بهره‌برداری غارتگرانه منابع، به سمت حکمرانی پایدار محیط‌زیستی و عدالت بین‌نسلی حرکت کند. در سطح تاریخی نیز، حافظه تمدنی ما نباید ابزاری برای برتری‌طلبی یا حذف دیگران باشد، بلکه باید به سرمایه‌ای برای ایجاد شهروندی برابر، احترام به تنوع فرهنگی و گفت‌وگو با همسایگان تبدیل شود.
🔰امنیت جغرافیایی و قدرت فرهنگی لایه‌های دیگر این گذار هستند. دفاع از تمامیت ارضی در وضعیت مدنی، به جای ایجاد ترس دائمی و امنیتی کردن جامعه، بر بازدارندگی عقلانی و دیپلماسی منطقه‌ای استوار است. همچنین، میراث فرهنگی و زبان فارسی به عنوان قدرت نرم ما، باید به جای نوستالژی تاریخی و تقابل‌های هویتی، بستری برای پیوندهای تمدنی، توسعه اقتصادی و تولید صلح با همسایگان فراهم کند.
🔰وطن خانه مشترک ماست که آبادانی آن در گرو عبور از اقتصاد رانتی و انحصاری به سمت کار، شایسته‌سالاری، تقویت بخش خصوصی و اتصال به اقتصاد جهانی است. نتیجه این تغییر، کاهش فقر و افزایش رفاه خواهد بود. عالی‌ترین مرتبه این گذار، شکل‌گیری جامعه‌ای مدنی است که در آن شهروندان بدون ترس و دخالت در حریم خصوصی یکدیگر زندگی می‌کنند، تفاوت‌ها را می‌پذیرند و زنان از فرصت‌های برابر برخوردارند.
🔰تحقق ایران مدنی تنها با استقرار «حکومت قانون» ممکن است؛ جایی که مشروعیت دولت نه از مداخله‌گری، بلکه از کارآمدی نهادی و احترام به حقوق و آزادی‌های عمومی سرچشمه می‌گیرد. ما امروز در برابر یک انتخاب تاریخی هستیم: ماندن در انزوای مبتنی بر ترس یا حرکت به سوی رواداری، توسعه و صلح. ایران زمانی برای همه معنا پیدا می‌کند که از سرزمینی تنها برای «بقا»، به نظمی برای «همزیستی» تبدیل شود.
🔰 متن کامل را اینجا بخوانید.
منبع: دنیای اقتصاد
@Haajm
✍🏻 دکتر روح‌اله اسلامی - دانشیار علوم سیاسی و رئیس اندیشکده دانشگاه فردوسی مشهد
🔰مفهوم «ایران» تنها در مرزهای جغرافیایی و قلمرو سیاسی خلاصه نمی‌شود؛ بلکه هویتی چندلایه شامل ابعاد تاریخی، تمدنی، حقوقی و فرهنگی است. بر این اساس، مساله بنیادین ایران امروز صرفاً «حفظ» آن نیست، بلکه ارتقای کشور از یک «وضعیت طبیعی» (که مبتنی بر غریزه، ترس، انحصار و بی‌اعتمادی است) به یک «وضعیت مدنی» (بر پایه قانون، نهادها، همکاری و زیست شهروندی) است.
🔰ایران در لایه‌های طبیعی و تاریخی خود نیازمند گذار به مدنیت است. در سطح طبیعی، علاقه به آب‌وخاک باید از بهره‌برداری غارتگرانه منابع، به سمت حکمرانی پایدار محیط‌زیستی و عدالت بین‌نسلی حرکت کند. در سطح تاریخی نیز، حافظه تمدنی ما نباید ابزاری برای برتری‌طلبی یا حذف دیگران باشد، بلکه باید به سرمایه‌ای برای ایجاد شهروندی برابر، احترام به تنوع فرهنگی و گفت‌وگو با همسایگان تبدیل شود.
🔰امنیت جغرافیایی و قدرت فرهنگی لایه‌های دیگر این گذار هستند. دفاع از تمامیت ارضی در وضعیت مدنی، به جای ایجاد ترس دائمی و امنیتی کردن جامعه، بر بازدارندگی عقلانی و دیپلماسی منطقه‌ای استوار است. همچنین، میراث فرهنگی و زبان فارسی به عنوان قدرت نرم ما، باید به جای نوستالژی تاریخی و تقابل‌های هویتی، بستری برای پیوندهای تمدنی، توسعه اقتصادی و تولید صلح با همسایگان فراهم کند.
🔰وطن خانه مشترک ماست که آبادانی آن در گرو عبور از اقتصاد رانتی و انحصاری به سمت کار، شایسته‌سالاری، تقویت بخش خصوصی و اتصال به اقتصاد جهانی است. نتیجه این تغییر، کاهش فقر و افزایش رفاه خواهد بود. عالی‌ترین مرتبه این گذار، شکل‌گیری جامعه‌ای مدنی است که در آن شهروندان بدون ترس و دخالت در حریم خصوصی یکدیگر زندگی می‌کنند، تفاوت‌ها را می‌پذیرند و زنان از فرصت‌های برابر برخوردارند.
🔰تحقق ایران مدنی تنها با استقرار «حکومت قانون» ممکن است؛ جایی که مشروعیت دولت نه از مداخله‌گری، بلکه از کارآمدی نهادی و احترام به حقوق و آزادی‌های عمومی سرچشمه می‌گیرد. ما امروز در برابر یک انتخاب تاریخی هستیم: ماندن در انزوای مبتنی بر ترس یا حرکت به سوی رواداری، توسعه و صلح. ایران زمانی برای همه معنا پیدا می‌کند که از سرزمینی تنها برای «بقا»، به نظمی برای «همزیستی» تبدیل شود.
🔰 متن کامل را اینجا بخوانید.
منبع: دنیای اقتصاد
@Haajm
✅ اینترنت طبقاتی: زیربنا، پیامدها و مسئولیت جامعه مدنی
✍🏻 امیرحسین زمردیان . دکترای توسعه اجتماعی
🔰متن حاضر پدیده «اینترنت طبقاتی» را از منظر اندیشمندانی چون آلتوسر و گرامشی تحلیل می‌کند؛ در بخش پیامدها، تبعیض در دسترسی به اینترنت به شکل‌گیری شکاف دیجیتال، نابرابری در دسترسی به دانش، محرومیت اقتصادی و تمرکز قدرت ارتباطی منجر می‌شود. همچنین نسل زد به‌عنوان نسل دیجیتال، در مواجهه با محدودیت‌ها به سمت مواضع انتقادی‌تر سوق پیدا می‌کند. مقاله نشان می‌دهد که اینترنت طبقاتی هم توسعه اقتصادی را تضعیف می‌کند و هم موجب کاهش اعتماد عمومی و فرسایش سرمایه اجتماعی دولت می‌شود. در نهایت، کنشگری در جامعه مدنی با امتناع از پذیرش امتیازات بر پایه تبعیض و کنش مصرفی اعتراضی به‌عنوان دو راهکار اصلی برای مقابله با این وضعیت معرفی می‌شود.
▫️روبنا و زیربنای طبقاتی‌شدن اینترنت در ایران
🔰طبقاتی‌شدن دسترسی به اینترنت در ایران را می‌توان در چارچوب رابطه زیربنا و روبنا در نظریه‌های ساختارگرایانه، به‌ویژه در خوانش‌های آلتوسر و گرامشی، تحلیل کرد. با استفاده از رویکرد ساختارگرایانه – انتقادی آلتوسر می‌توان این‌گونه نتیجه گرفت که در سطح روبنا، محدودسازی و تفکیک دسترسی به اینترنت معمولاً با ارجاع به ضرورت‌هایی چون «امنیت ملی»، «حفظ فرهنگ» یا «مدیریت فضای مجازی» توجیه می‌شود؛ اما این گفتمان‌ها را می‌توان بخشی از دستگاه‌های رویکردی دولت دانست که کارکردشان مقبولیت‌بخشی به روابط قدرت موجود است. همسو با آلتوسر اما با رویکرد متفاوت نظریه‌پرداز هژمونی آنتونیو گرامشی معتقد است در سطح زیربنا، این سیاست‌های تبعیض‌آمیز دارای منطق اقتصادی و سیاسی هستند؛ از جمله تولید رانت، کنترل جریان اطلاعات و تحکیم سازوکارهای نظارت اجتماعی. از منظر گرامشی، سلطه صرفا از طریق اجبار اعمال نمی‌شود، بلکه نیازمند تولید هژمونی و رضایت نسبی جامعه است؛ بنابراین، گفتمان‌های امنیتی و فرهنگی را می‌توان بخشی از فرایند طبیعی‌سازی این نابرابری‌ها دانست، در حالی که در سطح عمیق‌تر، این سیاست‌ها در خدمت منافع اقتصادی و تثبیت قدرت عمل می‌کنند.
▫️پیامدهای تبعیض در دسترسی به اینترنت
🔰تبعیض در دسترسی به اینترنت در وهله نخست به شکل‌گیری «شکاف دیجیتال» منجر می‌شود؛ شکافی که نه‌تنها به تفاوت در دسترسی فنی، بلکه به نابرابری در دسترسی به اطلاعات، فرصت‌ها و منابع قدرت نیز گسترش می‌یابد؛ این وضعیت به ایجاد «شکاف شناختی» می‌انجامد، به‌گونه‌ای که گروه‌های دارای دسترسی از منابع آموزشی و اطلاعاتی گسترده‌تری بهره‌مند شده و توان بیشتری در تولید دانش پیدا می‌کنند. در سطح اقتصادی، اینترنت زیرساخت اصلی اقتصاد دیجیتال است و دسترسی نابرابر به آن به توزیع نابرابر فرصت‌های شغلی و درآمدی منجر می‌شود. این امر شکاف اقتصادی را تشدید کرده و به بازتولید نابرابری طبقاتی می‌انجامد. از سوی دیگر، اینترنت به‌عنوان فضای تولید و گردش معنا، نقشی اساسی در توزیع قدرت ارتباطی دارد و نابرابری در دسترسی به آن موجب تمرکز قدرت در دست گروه‌های خاص می‌شود. در نهایت، برایند این فرایندها به شکل‌گیری «شهروندی چندسطحی» منجر می‌شود؛ وضعیتی که در آن دسترسی به حقوق، فرصت‌ها و منابع به‌صورت نابرابر توزیع شده و جامعه به سطوح مختلفی از ادغام اجتماعی تقسیم می‌شود.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
✍🏻 امیرحسین زمردیان . دکترای توسعه اجتماعی
🔰متن حاضر پدیده «اینترنت طبقاتی» را از منظر اندیشمندانی چون آلتوسر و گرامشی تحلیل می‌کند؛ در بخش پیامدها، تبعیض در دسترسی به اینترنت به شکل‌گیری شکاف دیجیتال، نابرابری در دسترسی به دانش، محرومیت اقتصادی و تمرکز قدرت ارتباطی منجر می‌شود. همچنین نسل زد به‌عنوان نسل دیجیتال، در مواجهه با محدودیت‌ها به سمت مواضع انتقادی‌تر سوق پیدا می‌کند. مقاله نشان می‌دهد که اینترنت طبقاتی هم توسعه اقتصادی را تضعیف می‌کند و هم موجب کاهش اعتماد عمومی و فرسایش سرمایه اجتماعی دولت می‌شود. در نهایت، کنشگری در جامعه مدنی با امتناع از پذیرش امتیازات بر پایه تبعیض و کنش مصرفی اعتراضی به‌عنوان دو راهکار اصلی برای مقابله با این وضعیت معرفی می‌شود.
▫️روبنا و زیربنای طبقاتی‌شدن اینترنت در ایران
🔰طبقاتی‌شدن دسترسی به اینترنت در ایران را می‌توان در چارچوب رابطه زیربنا و روبنا در نظریه‌های ساختارگرایانه، به‌ویژه در خوانش‌های آلتوسر و گرامشی، تحلیل کرد. با استفاده از رویکرد ساختارگرایانه – انتقادی آلتوسر می‌توان این‌گونه نتیجه گرفت که در سطح روبنا، محدودسازی و تفکیک دسترسی به اینترنت معمولاً با ارجاع به ضرورت‌هایی چون «امنیت ملی»، «حفظ فرهنگ» یا «مدیریت فضای مجازی» توجیه می‌شود؛ اما این گفتمان‌ها را می‌توان بخشی از دستگاه‌های رویکردی دولت دانست که کارکردشان مقبولیت‌بخشی به روابط قدرت موجود است. همسو با آلتوسر اما با رویکرد متفاوت نظریه‌پرداز هژمونی آنتونیو گرامشی معتقد است در سطح زیربنا، این سیاست‌های تبعیض‌آمیز دارای منطق اقتصادی و سیاسی هستند؛ از جمله تولید رانت، کنترل جریان اطلاعات و تحکیم سازوکارهای نظارت اجتماعی. از منظر گرامشی، سلطه صرفا از طریق اجبار اعمال نمی‌شود، بلکه نیازمند تولید هژمونی و رضایت نسبی جامعه است؛ بنابراین، گفتمان‌های امنیتی و فرهنگی را می‌توان بخشی از فرایند طبیعی‌سازی این نابرابری‌ها دانست، در حالی که در سطح عمیق‌تر، این سیاست‌ها در خدمت منافع اقتصادی و تثبیت قدرت عمل می‌کنند.
▫️پیامدهای تبعیض در دسترسی به اینترنت
🔰تبعیض در دسترسی به اینترنت در وهله نخست به شکل‌گیری «شکاف دیجیتال» منجر می‌شود؛ شکافی که نه‌تنها به تفاوت در دسترسی فنی، بلکه به نابرابری در دسترسی به اطلاعات، فرصت‌ها و منابع قدرت نیز گسترش می‌یابد؛ این وضعیت به ایجاد «شکاف شناختی» می‌انجامد، به‌گونه‌ای که گروه‌های دارای دسترسی از منابع آموزشی و اطلاعاتی گسترده‌تری بهره‌مند شده و توان بیشتری در تولید دانش پیدا می‌کنند. در سطح اقتصادی، اینترنت زیرساخت اصلی اقتصاد دیجیتال است و دسترسی نابرابر به آن به توزیع نابرابر فرصت‌های شغلی و درآمدی منجر می‌شود. این امر شکاف اقتصادی را تشدید کرده و به بازتولید نابرابری طبقاتی می‌انجامد. از سوی دیگر، اینترنت به‌عنوان فضای تولید و گردش معنا، نقشی اساسی در توزیع قدرت ارتباطی دارد و نابرابری در دسترسی به آن موجب تمرکز قدرت در دست گروه‌های خاص می‌شود. در نهایت، برایند این فرایندها به شکل‌گیری «شهروندی چندسطحی» منجر می‌شود؛ وضعیتی که در آن دسترسی به حقوق، فرصت‌ها و منابع به‌صورت نابرابر توزیع شده و جامعه به سطوح مختلفی از ادغام اجتماعی تقسیم می‌شود.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
Telegraph
اینترنت طبقاتی: زیربنا، پیامدها و مسئولیت جامعه مدنی
متن حاضر پدیده «اینترنت طبقاتی» را از منظر اندیشمندانی چون آلتوسر و گرامشی تحلیل می‌کند؛ در بخش پیامدها، تبعیض در دسترسی به اینترنت به شکل‌گیری شکاف دیجیتال، نابرابری در دسترسی به دانش، محرومیت اقتصادی و تمرکز قدرت ارتباطی منجر می‌شود. همچنین نسل زد به‌عنوان…
✅ جامعه مدنی و صلح‌سازی | بررسی تطبیقی نقش جامعه مدنی در فرایندهای صلح
▫️نقش جامعه مدنی در صلح‌سازی
🔰جامعه مدنی و صلح‌سازی از موضوعات مهم در ادبیات علوم سیاسی و روابط بین‌الملل است. در دهه‌های اخیر، توجه پژوهشگران به این نکته افزایش یافته که نهادهای مدنی چگونه می‌توانند در کاهش خشونت، مدیریت منازعه و ایجاد صلح پایدار نقش ایفا کنند.
با این حال، هنوز درباره میزان تأثیر واقعی جامعه مدنی در فرایندهای صلح‌سازی اختلاف نظر وجود دارد و بسیاری از پژوهش‌ها بر ضرورت بررسی‌های تطبیقی و تجربی در این حوزه تأکید دارند.
یکی از مهم‌ترین مطالعات در این زمینه، پژوهش Thania Paffenholz با عنوان Civil Society and Peacebuilding: A Critical Assessment است که در چارچوب مرکز صلح‌سازی ژنو (CCDP) انجام شده است.
▫️جامعه مدنی چیست و چه نقشی در صلح دارد؟
🔰جامعه مدنی مجموعه‌ای از سازمان‌ها، گروه‌ها و شبکه‌های مستقل از دولت است که در عرصه عمومی فعالیت می‌کنند. این نهادها می‌توانند نقش‌های متنوعی در فرایند صلح‌سازی ایفا کنند.
▫️مهم‌ترین نقش‌های جامعه مدنی در صلح‌سازی
🔹حمایت از غیرنظامیان در شرایط جنگ و بحران
🔹نظارت بر نقض حقوق بشر و مستندسازی خشونت‌ها
🔹تلاش برای تأثیرگذاری بر سیاست‌گذاران داخلی و بین‌المللی
🔹ترویج فرهنگ مدارا، گفت‌وگو و همزیستی
🔹ایجاد ارتباط میان گروه‌های درگیر و کاهش تنش‌ها
🔹تسهیل مذاکرات غیررسمی صلح
🔹ارائه خدمات انسانی در شرایط ضعف یا فروپاشی دولت
🔰این نقش‌ها نشان می‌دهد که جامعه مدنی می‌تواند هم در سطح اجتماعی و هم در سطح سیاسی در فرایندهای صلح مؤثر باشد.
▫️بررسی تطبیقی نقش جامعه مدنی در صلح‌سازی
🔰مطالعات تطبیقی نشان می‌دهد که تأثیر جامعه مدنی در همه کشورها یکسان نیست. عملکرد این نهادها به شدت به شرایط سیاسی، امنیتی و اجتماعی هر کشور وابسته است.
▫️عوامل مؤثر بر موفقیت جامعه مدنی در صلح
🔹میزان آزادی‌های سیاسی و فضای باز مدنی
🔹شدت و نوع درگیری‌های خشونت‌آمیز
🔹میزان حمایت یا محدودیت دولت‌ها
🔹دسترسی به منابع مالی و انسانی
🔹ارتباط با شبکه‌های بین‌المللی
🔰در کشورهایی با فضای سیاسی بازتر، سازمان‌های مدنی معمولاً توان بیشتری برای اثرگذاری دارند. در مقابل، در شرایط سرکوب سیاسی یا ناامنی شدید، ظرفیت آنها محدود می‌شود.
▫️چالش‌های جامعه مدنی در فرایند صلح‌سازی
🔰با وجود نقش مثبت بالقوه، جامعه مدنی با چالش‌های جدی نیز مواجه است.
▫️مهم‌ترین چالش‌ها
🔹پراکندگی و نبود هماهنگی میان سازمان‌های مدنی
🔹ضعف در انسجام و راهبرد مشترک
🔹فاصله گرفتن برخی نهادها از نیازهای واقعی جامعه
🔹کمبود منابع مالی و انسانی
🔹رقابت یا تضاد میان گروه‌های مدنی
🔰علاوه بر این، همه بازیگران جامعه مدنی الزاماً در جهت صلح عمل نمی‌کنند. برخی از آنها ممکن است ناخواسته یا حتی آگاهانه به تشدید تنش‌ها کمک کنند.
▫️نقش محدود اما مهم جامعه مدنی در صلح پایدار
🔰یافته‌های پژوهش پافن‌هولتز نشان می‌دهد که جامعه مدنی را نباید به‌عنوان نیرویی جایگزین دولت یا نهادهای بین‌المللی در نظر گرفت.
این نهادها بیشتر نقش مکمل دارند و می‌توانند در کنار سایر بازیگران، شرایط را برای کاهش خشونت و تقویت صلح فراهم کنند.
▫️محدودیت‌های کلیدی
🔹وابستگی به شرایط سیاسی و امنیتی
🔹نیاز به حداقل فضای باز برای فعالیت
🔹تأثیرپذیری از منابع مالی خارجی
🔹محدودیت در اجرای مستقیم سیاست‌های کلان صلح
▫️واقع‌بینی در نقش جامعه مدنی و صلح‌سازی
🔰بررسی تطبیقی نقش جامعه مدنی نشان می‌دهد که نگاه ساده‌انگارانه به این نهادها به‌عنوان عامل اصلی صلح، با واقعیت‌های میدانی سازگار نیست.
جامعه مدنی می‌تواند در کاهش خشونت، ایجاد گفت‌وگو و تقویت اعتماد اجتماعی نقش مهمی ایفا کند، اما این نقش همواره وابسته به شرایط ساختاری و سیاسی است.
بنابراین، در سیاست‌گذاری‌های حوزه صلح‌سازی باید نگاه واقع‌بینانه‌تری اتخاذ شود؛ نگاهی که هم ظرفیت‌های جامعه مدنی را ببیند و هم محدودیت‌های آن را در نظر بگیرد.
@Haajm
▫️نقش جامعه مدنی در صلح‌سازی
🔰جامعه مدنی و صلح‌سازی از موضوعات مهم در ادبیات علوم سیاسی و روابط بین‌الملل است. در دهه‌های اخیر، توجه پژوهشگران به این نکته افزایش یافته که نهادهای مدنی چگونه می‌توانند در کاهش خشونت، مدیریت منازعه و ایجاد صلح پایدار نقش ایفا کنند.
با این حال، هنوز درباره میزان تأثیر واقعی جامعه مدنی در فرایندهای صلح‌سازی اختلاف نظر وجود دارد و بسیاری از پژوهش‌ها بر ضرورت بررسی‌های تطبیقی و تجربی در این حوزه تأکید دارند.
یکی از مهم‌ترین مطالعات در این زمینه، پژوهش Thania Paffenholz با عنوان Civil Society and Peacebuilding: A Critical Assessment است که در چارچوب مرکز صلح‌سازی ژنو (CCDP) انجام شده است.
▫️جامعه مدنی چیست و چه نقشی در صلح دارد؟
🔰جامعه مدنی مجموعه‌ای از سازمان‌ها، گروه‌ها و شبکه‌های مستقل از دولت است که در عرصه عمومی فعالیت می‌کنند. این نهادها می‌توانند نقش‌های متنوعی در فرایند صلح‌سازی ایفا کنند.
▫️مهم‌ترین نقش‌های جامعه مدنی در صلح‌سازی
🔹حمایت از غیرنظامیان در شرایط جنگ و بحران
🔹نظارت بر نقض حقوق بشر و مستندسازی خشونت‌ها
🔹تلاش برای تأثیرگذاری بر سیاست‌گذاران داخلی و بین‌المللی
🔹ترویج فرهنگ مدارا، گفت‌وگو و همزیستی
🔹ایجاد ارتباط میان گروه‌های درگیر و کاهش تنش‌ها
🔹تسهیل مذاکرات غیررسمی صلح
🔹ارائه خدمات انسانی در شرایط ضعف یا فروپاشی دولت
🔰این نقش‌ها نشان می‌دهد که جامعه مدنی می‌تواند هم در سطح اجتماعی و هم در سطح سیاسی در فرایندهای صلح مؤثر باشد.
▫️بررسی تطبیقی نقش جامعه مدنی در صلح‌سازی
🔰مطالعات تطبیقی نشان می‌دهد که تأثیر جامعه مدنی در همه کشورها یکسان نیست. عملکرد این نهادها به شدت به شرایط سیاسی، امنیتی و اجتماعی هر کشور وابسته است.
▫️عوامل مؤثر بر موفقیت جامعه مدنی در صلح
🔹میزان آزادی‌های سیاسی و فضای باز مدنی
🔹شدت و نوع درگیری‌های خشونت‌آمیز
🔹میزان حمایت یا محدودیت دولت‌ها
🔹دسترسی به منابع مالی و انسانی
🔹ارتباط با شبکه‌های بین‌المللی
🔰در کشورهایی با فضای سیاسی بازتر، سازمان‌های مدنی معمولاً توان بیشتری برای اثرگذاری دارند. در مقابل، در شرایط سرکوب سیاسی یا ناامنی شدید، ظرفیت آنها محدود می‌شود.
▫️چالش‌های جامعه مدنی در فرایند صلح‌سازی
🔰با وجود نقش مثبت بالقوه، جامعه مدنی با چالش‌های جدی نیز مواجه است.
▫️مهم‌ترین چالش‌ها
🔹پراکندگی و نبود هماهنگی میان سازمان‌های مدنی
🔹ضعف در انسجام و راهبرد مشترک
🔹فاصله گرفتن برخی نهادها از نیازهای واقعی جامعه
🔹کمبود منابع مالی و انسانی
🔹رقابت یا تضاد میان گروه‌های مدنی
🔰علاوه بر این، همه بازیگران جامعه مدنی الزاماً در جهت صلح عمل نمی‌کنند. برخی از آنها ممکن است ناخواسته یا حتی آگاهانه به تشدید تنش‌ها کمک کنند.
▫️نقش محدود اما مهم جامعه مدنی در صلح پایدار
🔰یافته‌های پژوهش پافن‌هولتز نشان می‌دهد که جامعه مدنی را نباید به‌عنوان نیرویی جایگزین دولت یا نهادهای بین‌المللی در نظر گرفت.
این نهادها بیشتر نقش مکمل دارند و می‌توانند در کنار سایر بازیگران، شرایط را برای کاهش خشونت و تقویت صلح فراهم کنند.
▫️محدودیت‌های کلیدی
🔹وابستگی به شرایط سیاسی و امنیتی
🔹نیاز به حداقل فضای باز برای فعالیت
🔹تأثیرپذیری از منابع مالی خارجی
🔹محدودیت در اجرای مستقیم سیاست‌های کلان صلح
▫️واقع‌بینی در نقش جامعه مدنی و صلح‌سازی
🔰بررسی تطبیقی نقش جامعه مدنی نشان می‌دهد که نگاه ساده‌انگارانه به این نهادها به‌عنوان عامل اصلی صلح، با واقعیت‌های میدانی سازگار نیست.
جامعه مدنی می‌تواند در کاهش خشونت، ایجاد گفت‌وگو و تقویت اعتماد اجتماعی نقش مهمی ایفا کند، اما این نقش همواره وابسته به شرایط ساختاری و سیاسی است.
بنابراین، در سیاست‌گذاری‌های حوزه صلح‌سازی باید نگاه واقع‌بینانه‌تری اتخاذ شود؛ نگاهی که هم ظرفیت‌های جامعه مدنی را ببیند و هم محدودیت‌های آن را در نظر بگیرد.
@Haajm
✅ سازمان‌های مردم‌نهاد در هنگامه بحران
✍🏻 حمیدرضا اکبرپور؛ دکترای حقوق بین‌الملل عمومی و پژوهشگر میهمان مؤسسه تحقیقاتی ایران و اوراسیا (ایراس)
🔰سازمان‌های مردم‌نهاد با تکیه بر نیروی داوطلبانه و مردمی، همواره در عرصه‌های گوناگون داخلی کشورها و بین‌المللی نقشی بی‌بدیل ایفا کرده‌اند. این پتانسیل عظیم، در صورت فعالیت در چارچوب مشخص، استقلال و نظارت کافی، می‌تواند بار بزرگی از تسهیلگری و یاری‌رسانی را در زمان بحران‌ها به دوش بکشد. بحران‌هایی چون جنگ یا بلایای طبیعی، همواره نیازمند رویکردهایی فراتر از توان دولت‌ها بوده و اینجاست که نقش سازمان‌های مردم‌نهاد برجسته می‌شود.
🔰به طور کلی این سازمان‌ها به دلایل گوناگونی مورد استقبال قرار گرفته‌اند که مهم‌ترین آنها، پاسخگویی به نیازهای اجتماعی و خدماتی با پرکردن خلأ خدمات دولتی، ارائه خدمات متناسب با نیازهای جوامع محلی و توانمندسازی گروه‌های آسیب‌پذیر، افزایش مشارکت مدنی و تقویت دموکراسی از طریق تقویت مشارکت شهروندان در جامعه، نوآوری و خلاقیت در حل مسائل، تقویت همبستگی و تعلق اجتماعی، دسترسی به منابع و حمایت‌های بین‌المللی از سازمان‌های بین‌المللی و سادگی فرایند تشکیل و ثبت است. این دلایل وقتی به صورت درهم‌تنیده عمل کنند، مجموعه‌ای از عوامل را تشکیل می‌دهند که باعث می‌شود سازمان‌های مردم‌نهاد به عنوان یک بخش حیاتی و مؤثر در توسعه جوامع شناخته شوند.
🔰این نقش در شرایط بحرانی، اهمیتی دوچندان پیدا می‌کند. در این شرایط، نیازهای اساسی جامعه به شدت افزایش می‌یابد. این نیازها تنها محدود به تأمین غذا و سرپناه نیست، بلکه شامل حمایت‌های روانی، اجتماعی، پزشکی و اطلاع‌رسانی نیز می‌شود. سازمان‌های مردم‌نهاد، به دلیل انعطاف‌پذیری بالا، دسترسی سریع به بدنه جامعه و توانایی بسیج منابع انسانی و مالی مردمی، می‌توانند در خط مقدم پاسخگویی به این نیازها قرار گیرند. آنها قادرند با شناسایی دقیق‌تر مشکلات در سطح محلی، خدمات هدفمند و متناسب با نیاز واقعی افراد ارائه دهند. این کمک‌ها می‌تواند شامل امدادرسانی فوری، خدمات پزشکی و درمانی، حمایت اجتماعی و روانی، اطلاع‌رسانی و آگاهی‌بخشی، بازسازی و توانمندسازی باشد. همچنین، این سازمان‌ها می‌توانند به عنوان پلی میان مردم و حاکمیت عمل کرده و با انتقال صدای مردم و نیازهایشان به نهادهای دولتی، به بهبود فرایندهای تصمیم‌گیری و تخصیص منابع کمک کنند.
🔰اما یکی از نقش‌های بسیار حیاتی و مغفول‌مانده تشکل‌های مردم‌نهاد در زمان بحران، به‌ویژه در درگیری‌های نظامی، مستندسازی وقایع است. این سازمان‌ها به دلیل حضور میدانی و ارتباط نزدیک با مردم، می‌توانند شواهد و اطلاعات دست‌اولی از جنایات جنگی، نقض حقوق بشر و بشردوستانه و وضعیت وخیم انسانی جمع‌آوری کنند. این مستندسازی شامل مواردی از قبیل جمع‌آوری شهادت‌ها، ثبت خسارات، تهیه عکس و فیلم و گزارش‌نویسی مستند می‌شود. این اطلاعات مستندشده، زمانی که به درستی برای جامعه جهانی، سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی و حقوق‌بشری ارسال و ارائه شود، می‌تواند نقش بسزایی در افزایش آگاهی عمومی، فشار بر نهادهای بین‌المللی، مستندسازی برای دادگاه‌های بین‌المللی و حمایت از قربانیان داشته باشد. به طور مثال در دوران جنگ هشت‌ساله ایران و عراق، اگرچه سازوکارهای مستندسازی و اطلاع‌رسانی بین‌المللی در مقایسه با امروز بسیار ابتدایی‌تر بود، اما همین تلاش‌های پراکنده توسط برخی نهادهای مردمی و افراد دغدغه‌مند، توانست بخشی از واقعیت‌های جنگ را به گوش جهانیان برساند. توسعه این ظرفیت در سازمان‌های مردم‌نهاد امروزی، می‌تواند ابزار قدرتمندی برای دفاع از حقوق قربانیان و جلوگیری از تکرار فجایع باشد، نقشی که با توجه به جنگ اخیر، بسیار بیشتر قابل توجه است.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
✍🏻 حمیدرضا اکبرپور؛ دکترای حقوق بین‌الملل عمومی و پژوهشگر میهمان مؤسسه تحقیقاتی ایران و اوراسیا (ایراس)
🔰سازمان‌های مردم‌نهاد با تکیه بر نیروی داوطلبانه و مردمی، همواره در عرصه‌های گوناگون داخلی کشورها و بین‌المللی نقشی بی‌بدیل ایفا کرده‌اند. این پتانسیل عظیم، در صورت فعالیت در چارچوب مشخص، استقلال و نظارت کافی، می‌تواند بار بزرگی از تسهیلگری و یاری‌رسانی را در زمان بحران‌ها به دوش بکشد. بحران‌هایی چون جنگ یا بلایای طبیعی، همواره نیازمند رویکردهایی فراتر از توان دولت‌ها بوده و اینجاست که نقش سازمان‌های مردم‌نهاد برجسته می‌شود.
🔰به طور کلی این سازمان‌ها به دلایل گوناگونی مورد استقبال قرار گرفته‌اند که مهم‌ترین آنها، پاسخگویی به نیازهای اجتماعی و خدماتی با پرکردن خلأ خدمات دولتی، ارائه خدمات متناسب با نیازهای جوامع محلی و توانمندسازی گروه‌های آسیب‌پذیر، افزایش مشارکت مدنی و تقویت دموکراسی از طریق تقویت مشارکت شهروندان در جامعه، نوآوری و خلاقیت در حل مسائل، تقویت همبستگی و تعلق اجتماعی، دسترسی به منابع و حمایت‌های بین‌المللی از سازمان‌های بین‌المللی و سادگی فرایند تشکیل و ثبت است. این دلایل وقتی به صورت درهم‌تنیده عمل کنند، مجموعه‌ای از عوامل را تشکیل می‌دهند که باعث می‌شود سازمان‌های مردم‌نهاد به عنوان یک بخش حیاتی و مؤثر در توسعه جوامع شناخته شوند.
🔰این نقش در شرایط بحرانی، اهمیتی دوچندان پیدا می‌کند. در این شرایط، نیازهای اساسی جامعه به شدت افزایش می‌یابد. این نیازها تنها محدود به تأمین غذا و سرپناه نیست، بلکه شامل حمایت‌های روانی، اجتماعی، پزشکی و اطلاع‌رسانی نیز می‌شود. سازمان‌های مردم‌نهاد، به دلیل انعطاف‌پذیری بالا، دسترسی سریع به بدنه جامعه و توانایی بسیج منابع انسانی و مالی مردمی، می‌توانند در خط مقدم پاسخگویی به این نیازها قرار گیرند. آنها قادرند با شناسایی دقیق‌تر مشکلات در سطح محلی، خدمات هدفمند و متناسب با نیاز واقعی افراد ارائه دهند. این کمک‌ها می‌تواند شامل امدادرسانی فوری، خدمات پزشکی و درمانی، حمایت اجتماعی و روانی، اطلاع‌رسانی و آگاهی‌بخشی، بازسازی و توانمندسازی باشد. همچنین، این سازمان‌ها می‌توانند به عنوان پلی میان مردم و حاکمیت عمل کرده و با انتقال صدای مردم و نیازهایشان به نهادهای دولتی، به بهبود فرایندهای تصمیم‌گیری و تخصیص منابع کمک کنند.
🔰اما یکی از نقش‌های بسیار حیاتی و مغفول‌مانده تشکل‌های مردم‌نهاد در زمان بحران، به‌ویژه در درگیری‌های نظامی، مستندسازی وقایع است. این سازمان‌ها به دلیل حضور میدانی و ارتباط نزدیک با مردم، می‌توانند شواهد و اطلاعات دست‌اولی از جنایات جنگی، نقض حقوق بشر و بشردوستانه و وضعیت وخیم انسانی جمع‌آوری کنند. این مستندسازی شامل مواردی از قبیل جمع‌آوری شهادت‌ها، ثبت خسارات، تهیه عکس و فیلم و گزارش‌نویسی مستند می‌شود. این اطلاعات مستندشده، زمانی که به درستی برای جامعه جهانی، سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی و حقوق‌بشری ارسال و ارائه شود، می‌تواند نقش بسزایی در افزایش آگاهی عمومی، فشار بر نهادهای بین‌المللی، مستندسازی برای دادگاه‌های بین‌المللی و حمایت از قربانیان داشته باشد. به طور مثال در دوران جنگ هشت‌ساله ایران و عراق، اگرچه سازوکارهای مستندسازی و اطلاع‌رسانی بین‌المللی در مقایسه با امروز بسیار ابتدایی‌تر بود، اما همین تلاش‌های پراکنده توسط برخی نهادهای مردمی و افراد دغدغه‌مند، توانست بخشی از واقعیت‌های جنگ را به گوش جهانیان برساند. توسعه این ظرفیت در سازمان‌های مردم‌نهاد امروزی، می‌تواند ابزار قدرتمندی برای دفاع از حقوق قربانیان و جلوگیری از تکرار فجایع باشد، نقشی که با توجه به جنگ اخیر، بسیار بیشتر قابل توجه است.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
Telegraph
سازمان‌های مردم‌نهاد در هنگامه بحران
سازمان‌های مردم‌نهاد با تکیه بر نیروی داوطلبانه و مردمی، همواره در عرصه‌های گوناگون داخلی کشورها و بین‌المللی نقشی بی‌بدیل ایفا کرده‌اند. این پتانسیل عظیم، در صورت فعالیت در چارچوب مشخص، استقلال و نظارت کافی، می‌تواند بار بزرگی از تسهیلگری و یاری‌رسانی را…
❤1
✅ نقش نهادهای مدنی در بحران‌های جنگی و بی‌ثباتی سیاسی؛ از مدیریت خشونت تا بازسازی جامعه
🔰در روزهایی که جنگ، بحران و بی‌ثباتی می‌تواند ساختارهای رسمی را تحت فشار قرار دهد، نقش نهادهای مدنی و سازمان‌های مردم‌نهاد بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا می‌کند. این نهادها با امدادرسانی، حفظ انسجام اجتماعی، حمایت از آسیب‌دیدگان و کمک به کاهش تنش‌ها، به یکی از ارکان تاب‌آوری جوامع در شرایط بحرانی تبدیل می‌شوند.
🔰در این گزارش، با استناد به پژوهش‌های بین‌المللی، نقش جامعه مدنی در مدیریت بحران، صلح‌سازی و بازسازی اجتماعی پس از جنگ را بررسی کرده‌ایم.
👈🏻 برای خواندن متن کامل کلیک کنید.
@Haajm
🔰در روزهایی که جنگ، بحران و بی‌ثباتی می‌تواند ساختارهای رسمی را تحت فشار قرار دهد، نقش نهادهای مدنی و سازمان‌های مردم‌نهاد بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا می‌کند. این نهادها با امدادرسانی، حفظ انسجام اجتماعی، حمایت از آسیب‌دیدگان و کمک به کاهش تنش‌ها، به یکی از ارکان تاب‌آوری جوامع در شرایط بحرانی تبدیل می‌شوند.
🔰در این گزارش، با استناد به پژوهش‌های بین‌المللی، نقش جامعه مدنی در مدیریت بحران، صلح‌سازی و بازسازی اجتماعی پس از جنگ را بررسی کرده‌ایم.
👈🏻 برای خواندن متن کامل کلیک کنید.
@Haajm
✅ گزارش «شرق» از کارنامه مقابله با خشونت علیه کودکان در آستانه سالگرد قانون حمایت از اطفال و نوجوانان
▫️6 سال پس از «رومینا»؛ خانه هنوز امن نیست
✍🏻 نیلوفر حامدی
🔰قتل رومینا اشرفی در سال ۱۳۹۹ افکار عمومی را شوکه کرد و سرانجام پس از ۱۱ سال انتظار، قانون حمایت از اطفال و نوجوانان به تصویب رسید. این قانون با هدف پیشگیری از کودک‌آزاری، مداخله زودهنگام و حمایت از کودکان در معرض خطر تدوین شد، اما انتشار پرونده‌های جدید خشونت علیه کودکان، از جمله شکنجه دو خواهر سنندجی، بار دیگر پرسش درباره اثربخشی آن را مطرح کرده است.
🔰قانون حمایت از اطفال و نوجوانان نسبت به قانون قبلی رویکردی گسترده‌تر دارد و مفاهیمی مانند «کودک در معرض خطر»، الزام به گزارش‌دهی، مداخله نهادهای حمایتی و رسیدگی تخصصی به پرونده‌های کودکان را وارد نظام حقوقی ایران کرد. با این حال، فعالان حوزه کودک معتقدند تصویب قانون تنها آغاز راه بوده و اجرای مؤثر آن اهمیت بیشتری دارد.
🔰مرور پرونده‌های سال‌های ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۵ نشان می‌دهد قتل و آزار کودکان توسط والدین یا نامادری‌ها همچنان ادامه داشته است. از رومینا اشرفی تا ده‌ها کودک دیگر در شهرهای مختلف کشور، بسیاری قربانی خشونت خانگی، اعتیاد، اختلافات خانوادگی یا قتل‌های موسوم به ناموسی شده‌اند؛ موضوعی که نشان می‌دهد خانه همچنان برای برخی کودکان ناامن‌ترین مکان است.
🔰کارشناسان حقوق کودک تأکید می‌کنند که در روند دادخواهی، سازمان‌های مردم‌نهاد نقش مهمی دارند و می‌توانند در اعلام جرم، پیگیری قضایی و حمایت از کودکان آسیب‌دیده مشارکت کنند. با این حال، محدودیت‌های قانونی، از جمله نیاز به رضایت ولی یا سرپرست قانونی در برخی پرونده‌ها، گاهی مانع حمایت مؤثر از کودکانی می‌شود که خود خانواده عامل آزار آنهاست.
🔰به اعتقاد حقوقدانان، قانون سال ۱۳۹۹ از نظر محتوایی قانونی پیشرو و مهم است، اما اجرای آن با چالش‌هایی مانند ضعف هماهنگی بین دستگاه‌ها، شناسایی ناکافی کودکان در معرض خطر، آموزش ناکافی مجریان و غلبه رویکرد کیفری بر رویکرد حمایتی مواجه است. آنها معتقدند کاهش خشونت علیه کودکان تنها با قانون ممکن نیست و نیازمند اصلاحات فرهنگی، اجتماعی و تقویت نظام‌های حمایتی و پیشگیرانه است.
👈🏻 متن کامل
@Haajm
▫️6 سال پس از «رومینا»؛ خانه هنوز امن نیست
✍🏻 نیلوفر حامدی
🔰قتل رومینا اشرفی در سال ۱۳۹۹ افکار عمومی را شوکه کرد و سرانجام پس از ۱۱ سال انتظار، قانون حمایت از اطفال و نوجوانان به تصویب رسید. این قانون با هدف پیشگیری از کودک‌آزاری، مداخله زودهنگام و حمایت از کودکان در معرض خطر تدوین شد، اما انتشار پرونده‌های جدید خشونت علیه کودکان، از جمله شکنجه دو خواهر سنندجی، بار دیگر پرسش درباره اثربخشی آن را مطرح کرده است.
🔰قانون حمایت از اطفال و نوجوانان نسبت به قانون قبلی رویکردی گسترده‌تر دارد و مفاهیمی مانند «کودک در معرض خطر»، الزام به گزارش‌دهی، مداخله نهادهای حمایتی و رسیدگی تخصصی به پرونده‌های کودکان را وارد نظام حقوقی ایران کرد. با این حال، فعالان حوزه کودک معتقدند تصویب قانون تنها آغاز راه بوده و اجرای مؤثر آن اهمیت بیشتری دارد.
🔰مرور پرونده‌های سال‌های ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۵ نشان می‌دهد قتل و آزار کودکان توسط والدین یا نامادری‌ها همچنان ادامه داشته است. از رومینا اشرفی تا ده‌ها کودک دیگر در شهرهای مختلف کشور، بسیاری قربانی خشونت خانگی، اعتیاد، اختلافات خانوادگی یا قتل‌های موسوم به ناموسی شده‌اند؛ موضوعی که نشان می‌دهد خانه همچنان برای برخی کودکان ناامن‌ترین مکان است.
🔰کارشناسان حقوق کودک تأکید می‌کنند که در روند دادخواهی، سازمان‌های مردم‌نهاد نقش مهمی دارند و می‌توانند در اعلام جرم، پیگیری قضایی و حمایت از کودکان آسیب‌دیده مشارکت کنند. با این حال، محدودیت‌های قانونی، از جمله نیاز به رضایت ولی یا سرپرست قانونی در برخی پرونده‌ها، گاهی مانع حمایت مؤثر از کودکانی می‌شود که خود خانواده عامل آزار آنهاست.
🔰به اعتقاد حقوقدانان، قانون سال ۱۳۹۹ از نظر محتوایی قانونی پیشرو و مهم است، اما اجرای آن با چالش‌هایی مانند ضعف هماهنگی بین دستگاه‌ها، شناسایی ناکافی کودکان در معرض خطر، آموزش ناکافی مجریان و غلبه رویکرد کیفری بر رویکرد حمایتی مواجه است. آنها معتقدند کاهش خشونت علیه کودکان تنها با قانون ممکن نیست و نیازمند اصلاحات فرهنگی، اجتماعی و تقویت نظام‌های حمایتی و پیشگیرانه است.
👈🏻 متن کامل
@Haajm
شرق
6 سال پس از «رومینا»؛ خانه هنوز امن نیست
شش سال پیش، نام «رومینا اشرفی» به نمادی تلخ از خشونت خانگی علیه کودکان بدل شد؛ روایتی از قتل یک دختر 14ساله توسط پدری که با داس سر کودکش را برید. این خبر افکار عمومی را تکان داد، جامعه را در بهتی عظیم فرو برد و در نهایت به تصویب «قانون حمایت از اطفال و نوجوانان»…
👍1
✅ روز جهانی منع کار کودک چیست؟ | علت‌ها، آمار و اهمیت جهانی ۱۲ ژوئن
🔰روز جهانی منع کار کودک هر سال در ۱۲ ژوئن برگزار می‌شود؛ روزی که به یک بحران مهم انسانی در جهان توجه می‌دهد: میلیون‌ها کودک هنوز به جای رفتن به مدرسه و تجربه دوران کودکی، مجبور به کار در شرایط سخت و گاه خطرناک هستند. این روز توسط سازمان بین‌المللی کار (ILO) پایه‌گذاری شده و هدف آن افزایش آگاهی عمومی و تلاش جهانی برای حذف کامل کار کودک است.
🔰کار کودک معمولاً زمانی تعریف می‌شود که فعالیت‌ها به تحصیل، سلامت جسمی یا روانی کودک آسیب بزنند یا او را در معرض شرایط استثمارگرانه قرار دهند. مهم‌ترین دلایل این پدیده شامل فقر خانواده‌ها، نبود دسترسی به آموزش باکیفیت، جنگ‌ها و بحران‌های اجتماعی و همچنین ضعف قوانین و نظارت در برخی کشورهاست. طبق آمارهای جهانی، بیش از ۱۳۰ میلیون کودک در جهان درگیر کار هستند و بخش قابل توجهی از آنها در مشاغل خطرناک فعالیت می‌کنند؛ موضوعی که همچنان یکی از جدی‌ترین چالش‌های حقوق بشری در سطح بین‌الملل محسوب می‌شود.
👈🏻 متن کامل را در سایت بخوانید.
@Haajm
🔰روز جهانی منع کار کودک هر سال در ۱۲ ژوئن برگزار می‌شود؛ روزی که به یک بحران مهم انسانی در جهان توجه می‌دهد: میلیون‌ها کودک هنوز به جای رفتن به مدرسه و تجربه دوران کودکی، مجبور به کار در شرایط سخت و گاه خطرناک هستند. این روز توسط سازمان بین‌المللی کار (ILO) پایه‌گذاری شده و هدف آن افزایش آگاهی عمومی و تلاش جهانی برای حذف کامل کار کودک است.
🔰کار کودک معمولاً زمانی تعریف می‌شود که فعالیت‌ها به تحصیل، سلامت جسمی یا روانی کودک آسیب بزنند یا او را در معرض شرایط استثمارگرانه قرار دهند. مهم‌ترین دلایل این پدیده شامل فقر خانواده‌ها، نبود دسترسی به آموزش باکیفیت، جنگ‌ها و بحران‌های اجتماعی و همچنین ضعف قوانین و نظارت در برخی کشورهاست. طبق آمارهای جهانی، بیش از ۱۳۰ میلیون کودک در جهان درگیر کار هستند و بخش قابل توجهی از آنها در مشاغل خطرناک فعالیت می‌کنند؛ موضوعی که همچنان یکی از جدی‌ترین چالش‌های حقوق بشری در سطح بین‌الملل محسوب می‌شود.
👈🏻 متن کامل را در سایت بخوانید.
@Haajm
✅ ۱۲ ژوئن | روز جهانی منع کار کودک
▫️کودکی باید با مدرسه، بازی و رؤیاهای بزرگ معنا شود؛ نه با کار سخت و ناعادلانه.
🔰 هر سال در ۱۲ ژوئن جهان در قالب روز جهانی منع کار کودک گرد هم می‌آید تا درباره یکی از جدی‌ترین نقض‌های حقوق بشر علیه کودکان هشدار دهد. این روز با عنوان رسمی World Day Against Child Labour شناخته می‌شود و توسط سازمان بین‌المللی کار (ILO) و یونیسف برگزار می‌شود.
🔰 شعار جهانی امسال (2026):
«کارت قرمز به کار کودک؛ بازی جوانمردانه برای کودکان، کار شایسته برای بزرگسالان»
(Red card to child labour: Fair play for children, decent work for adults)
این شعار با الهام از مفهوم «کارت قرمز در ورزش» انتخاب شده؛ یعنی همان‌طور که در فوتبال رفتار خطا با کارت قرمز متوقف می‌شود، کار کودک هم باید به‌عنوان یک خطای جدی اجتماعی متوقف شود.
🔰چرا این نامگذاری مهم است؟
این شعار دو پیام اصلی دارد:
کودکان باید از کار اجباری دور بمانند و حق آموزش، بازی و رشد داشته باشند
خانواده‌ها باید به سمت اشتغال پایدار و درآمد شرافتمندانه برای بزرگسالان هدایت شوند تا فقر، کودکان را به کار نکشاند
🔰در این روز چه اتفاقی می‌افتد؟
در سراسر جهان:
کمپین‌های آگاهی‌بخشی برگزار می‌شود
دولت‌ها و سازمان‌ها برنامه‌های مقابله با کار کودک را بررسی می‌کنند
گزارش‌های جدید درباره وضعیت کودکان کار منتشر می‌شود
مدارس، NGOها و رسانه‌ها برنامه‌های آموزشی و حمایتی اجرا می‌کنند
کمپین‌هایی مثل «کارت قرمز به کار کودک» برای جلب توجه عمومی راه می‌افتد
🔰امروز فقط یک روز نمادین نیست؛ یک یادآوری جدی است که:
کودکی حق است، نه قربانی اقتصاد.
@Haajm
▫️کودکی باید با مدرسه، بازی و رؤیاهای بزرگ معنا شود؛ نه با کار سخت و ناعادلانه.
🔰 هر سال در ۱۲ ژوئن جهان در قالب روز جهانی منع کار کودک گرد هم می‌آید تا درباره یکی از جدی‌ترین نقض‌های حقوق بشر علیه کودکان هشدار دهد. این روز با عنوان رسمی World Day Against Child Labour شناخته می‌شود و توسط سازمان بین‌المللی کار (ILO) و یونیسف برگزار می‌شود.
🔰 شعار جهانی امسال (2026):
«کارت قرمز به کار کودک؛ بازی جوانمردانه برای کودکان، کار شایسته برای بزرگسالان»
(Red card to child labour: Fair play for children, decent work for adults)
این شعار با الهام از مفهوم «کارت قرمز در ورزش» انتخاب شده؛ یعنی همان‌طور که در فوتبال رفتار خطا با کارت قرمز متوقف می‌شود، کار کودک هم باید به‌عنوان یک خطای جدی اجتماعی متوقف شود.
🔰چرا این نامگذاری مهم است؟
این شعار دو پیام اصلی دارد:
کودکان باید از کار اجباری دور بمانند و حق آموزش، بازی و رشد داشته باشند
خانواده‌ها باید به سمت اشتغال پایدار و درآمد شرافتمندانه برای بزرگسالان هدایت شوند تا فقر، کودکان را به کار نکشاند
🔰در این روز چه اتفاقی می‌افتد؟
در سراسر جهان:
کمپین‌های آگاهی‌بخشی برگزار می‌شود
دولت‌ها و سازمان‌ها برنامه‌های مقابله با کار کودک را بررسی می‌کنند
گزارش‌های جدید درباره وضعیت کودکان کار منتشر می‌شود
مدارس، NGOها و رسانه‌ها برنامه‌های آموزشی و حمایتی اجرا می‌کنند
کمپین‌هایی مثل «کارت قرمز به کار کودک» برای جلب توجه عمومی راه می‌افتد
🔰امروز فقط یک روز نمادین نیست؛ یک یادآوری جدی است که:
کودکی حق است، نه قربانی اقتصاد.
@Haajm
👍2
✅ بیانیه مشترک سازمان‌های مردم‌نهاد و فعالان حوزه کودک به مناسبت روز جهانی مبارزه با کار کودک
۲۲ خرداد ۱۴۰۵
🔰در روز جهانی مبارزه با کار کودک، ما جمعی از سازمان‌های مردم‌نهاد، فعالان اجتماعی، متخصصان و کنشگران حوزه کودک، بر این اصل تأکید می‌کنیم که کودکی حق هر کودک است؛ حقی که امروز برای شمار زیادی از کودکان، زیر فشار فقر، نابرابری، محرومیت آموزشی، مهاجرت، ناامنی اقتصادی و پیامدهای جنگ و ناامنی‌های ناشی از آن، به‌طور جدی نقض می‌شود.
🔰ماده ۳۲ پیمان‌نامه حقوق کودک، مقاوله‌نامه شماره ۱۸۲ سازمان بین‌المللی کار و قوانین داخلی، بر حمایت از کودکان در برابر بهره‌کشی اقتصادی و اشکال زیان‌بار کار تأکید دارند. با این حال، واقعیت زندگی بسیاری از کودکان نشان می‌دهد که میان این تعهدات و وضعیت موجود، فاصله‌ای عمیق وجود دارد.
🔰امروز کار کودک، ترک تحصیل و محرومیت از فرصت‌های رشد و یادگیری، همچنان واقعیتی انکارناپذیر در زندگی بسیاری از کودکان است. فشارهای اقتصادی، گسترش فقر، کاهش امنیت معیشتی خانواده‌ها و پیامدهای جنگ و ناامنی‌های ناشی از آن، این وضعیت را تشدید کرده و کودکان بیشتری را از حق آموزش، سلامت، امنیت و رشد محروم ساخته است.
ما همچنین نسبت به عادی‌سازی کار کودک هشدار می‌دهیم. هیچ بحران اقتصادی یا اجتماعی نباید بهانه‌ای برای پذیرش کار کودک یا محرومیت کودکان از حقوق بنیادینشان باشد. پذیرش کار کودک به‌عنوان راه‌حلی برای مشکلات معیشتی، نه‌تنها حقوق کودکان را نادیده می‌گیرد، بلکه به تداوم چرخه فقر و نابرابری نیز دامن می‌زند.
🔰بر این اساس، مطالبات نهادهای امضا کننده این بیانیه را در آستانه ۱۲ ژوئن به شرح ذیل اعلام می‌داریم:
▫️تضمین دسترسی همه کودکان، بدون هرگونه تبعیض، به آموزش باکیفیت و جلوگیری از بازماندگی از تحصیل؛
▫️تقویت حمایت‌های اجتماعی و معیشتی از خانواده‌های در معرض فقر و آسیب؛
▫️حمایت ویژه از کودکان مهاجر، کودکان بازمانده از تحصیل و سایر گروه‌های در معرض آسیب؛
▫️توسعه خدمات سلامت روان و حمایت‌های روانی ـ اجتماعی برای کودکان و خانواده‌ها؛
▫️اجرای مؤثر قوانین مرتبط با منع کار کودک و مقابله با بهره‌کشی اقتصادی از کودکان؛
▫️اصلاح و اجرای مؤثر سیاست‌ها و تنظیمات بازار کار به‌منظور پیشگیری از به‌کارگیری کودکان و حذف اشکال مختلف کار کودک در بخش‌های رسمی و غیررسمی اقتصاد؛
▫️تقویت مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی بخش خصوصی، کارفرمایان و بنگاه‌های اقتصادی در پیشگیری از کار کودک و رعایت حقوق کودک در تمامی مراحل فعالیت و زنجیره تأمین؛
▫️گسترش برنامه‌های آگاهی‌بخشی عمومی درباره پیامدهای کار کودک و حقوق کودکان، با بهره‌گیری از ظرفیت رسانه ملی، رسانه‌های دولتی و عمومی و سایر ابزارهای ارتباطی و آموزشی کشور؛
▫️فراهم کردن زمینه مشارکت مؤثر نهادهای مدنی و جوامع محلی در برنامه‌ریزی‌ها و اقدامات مرتبط با حقوق کودک.
🔰در سالی که شعار جهانی روز مبارزه با کار کودک «کارت قرمز به کار کودک؛ بازی جوانمردانه برای کودکان و کار شایسته برای بزرگسالان» انتخاب شده است، ما نیز کارت قرمز خود را به هرگونه بهره‌کشی از کودکان، محرومیت از آموزش، بازماندگی از تحصیل و نقض حق کودکی نشان می‌دهیم.
کودکی حق است؛ نه امتیاز، نه نیروی کار ارزان و نه بهایی که کودکان برای بحران‌های بزرگسالان بپردازند.
۱_ انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا
۲_ انجمن حمایت از حقوق کودکان
۳_ انجمن حمایت از کودکان کار
۴_ انجمن پرنده درخت کوچک
۵-موسسه درخت کوچک زندگی( قزوین)
۶- موسسه توسعه پایدار اردیبهشت ( زاهدان)
۷- انجمن حمایت از کودکان ونوجوانان توانیاب
۸- انجمن حمایت ویاری آسیب دیدگان اجتماعی
۹- انجمن دوستداران کودک پویش
۱۰- انجمن دوستداران کودک کرمان
۱۱- انجمن یاری کودکان در معرض خطر
۱۲- گروه تلاشگران یاری همدل
۱۳- گروه فرهنگی اجتماعی کیانا
۱۴- موسسه انسان دشواری وظیفه
۱۵- موسسه درخت کوچک زندگی
۱۶- موسسه توانمندسازی مهروماه
۱۷- موسسه توانمندسازی ندای ماندگار دروازه غار
۱۸- موسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر ،
۱۹- موسسه کنشگران فرزانه (اجتماعی)
۲۰- موسسه نوید زندگی کوشا
۲۱- موسسه یاریگران کودکان کار پویا
۲۲- موسسه بنیاد نوای مهر تاک
@irsprcorg
@Haajm
۲۲ خرداد ۱۴۰۵
🔰در روز جهانی مبارزه با کار کودک، ما جمعی از سازمان‌های مردم‌نهاد، فعالان اجتماعی، متخصصان و کنشگران حوزه کودک، بر این اصل تأکید می‌کنیم که کودکی حق هر کودک است؛ حقی که امروز برای شمار زیادی از کودکان، زیر فشار فقر، نابرابری، محرومیت آموزشی، مهاجرت، ناامنی اقتصادی و پیامدهای جنگ و ناامنی‌های ناشی از آن، به‌طور جدی نقض می‌شود.
🔰ماده ۳۲ پیمان‌نامه حقوق کودک، مقاوله‌نامه شماره ۱۸۲ سازمان بین‌المللی کار و قوانین داخلی، بر حمایت از کودکان در برابر بهره‌کشی اقتصادی و اشکال زیان‌بار کار تأکید دارند. با این حال، واقعیت زندگی بسیاری از کودکان نشان می‌دهد که میان این تعهدات و وضعیت موجود، فاصله‌ای عمیق وجود دارد.
🔰امروز کار کودک، ترک تحصیل و محرومیت از فرصت‌های رشد و یادگیری، همچنان واقعیتی انکارناپذیر در زندگی بسیاری از کودکان است. فشارهای اقتصادی، گسترش فقر، کاهش امنیت معیشتی خانواده‌ها و پیامدهای جنگ و ناامنی‌های ناشی از آن، این وضعیت را تشدید کرده و کودکان بیشتری را از حق آموزش، سلامت، امنیت و رشد محروم ساخته است.
ما همچنین نسبت به عادی‌سازی کار کودک هشدار می‌دهیم. هیچ بحران اقتصادی یا اجتماعی نباید بهانه‌ای برای پذیرش کار کودک یا محرومیت کودکان از حقوق بنیادینشان باشد. پذیرش کار کودک به‌عنوان راه‌حلی برای مشکلات معیشتی، نه‌تنها حقوق کودکان را نادیده می‌گیرد، بلکه به تداوم چرخه فقر و نابرابری نیز دامن می‌زند.
🔰بر این اساس، مطالبات نهادهای امضا کننده این بیانیه را در آستانه ۱۲ ژوئن به شرح ذیل اعلام می‌داریم:
▫️تضمین دسترسی همه کودکان، بدون هرگونه تبعیض، به آموزش باکیفیت و جلوگیری از بازماندگی از تحصیل؛
▫️تقویت حمایت‌های اجتماعی و معیشتی از خانواده‌های در معرض فقر و آسیب؛
▫️حمایت ویژه از کودکان مهاجر، کودکان بازمانده از تحصیل و سایر گروه‌های در معرض آسیب؛
▫️توسعه خدمات سلامت روان و حمایت‌های روانی ـ اجتماعی برای کودکان و خانواده‌ها؛
▫️اجرای مؤثر قوانین مرتبط با منع کار کودک و مقابله با بهره‌کشی اقتصادی از کودکان؛
▫️اصلاح و اجرای مؤثر سیاست‌ها و تنظیمات بازار کار به‌منظور پیشگیری از به‌کارگیری کودکان و حذف اشکال مختلف کار کودک در بخش‌های رسمی و غیررسمی اقتصاد؛
▫️تقویت مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی بخش خصوصی، کارفرمایان و بنگاه‌های اقتصادی در پیشگیری از کار کودک و رعایت حقوق کودک در تمامی مراحل فعالیت و زنجیره تأمین؛
▫️گسترش برنامه‌های آگاهی‌بخشی عمومی درباره پیامدهای کار کودک و حقوق کودکان، با بهره‌گیری از ظرفیت رسانه ملی، رسانه‌های دولتی و عمومی و سایر ابزارهای ارتباطی و آموزشی کشور؛
▫️فراهم کردن زمینه مشارکت مؤثر نهادهای مدنی و جوامع محلی در برنامه‌ریزی‌ها و اقدامات مرتبط با حقوق کودک.
🔰در سالی که شعار جهانی روز مبارزه با کار کودک «کارت قرمز به کار کودک؛ بازی جوانمردانه برای کودکان و کار شایسته برای بزرگسالان» انتخاب شده است، ما نیز کارت قرمز خود را به هرگونه بهره‌کشی از کودکان، محرومیت از آموزش، بازماندگی از تحصیل و نقض حق کودکی نشان می‌دهیم.
کودکی حق است؛ نه امتیاز، نه نیروی کار ارزان و نه بهایی که کودکان برای بحران‌های بزرگسالان بپردازند.
۱_ انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا
۲_ انجمن حمایت از حقوق کودکان
۳_ انجمن حمایت از کودکان کار
۴_ انجمن پرنده درخت کوچک
۵-موسسه درخت کوچک زندگی( قزوین)
۶- موسسه توسعه پایدار اردیبهشت ( زاهدان)
۷- انجمن حمایت از کودکان ونوجوانان توانیاب
۸- انجمن حمایت ویاری آسیب دیدگان اجتماعی
۹- انجمن دوستداران کودک پویش
۱۰- انجمن دوستداران کودک کرمان
۱۱- انجمن یاری کودکان در معرض خطر
۱۲- گروه تلاشگران یاری همدل
۱۳- گروه فرهنگی اجتماعی کیانا
۱۴- موسسه انسان دشواری وظیفه
۱۵- موسسه درخت کوچک زندگی
۱۶- موسسه توانمندسازی مهروماه
۱۷- موسسه توانمندسازی ندای ماندگار دروازه غار
۱۸- موسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر ،
۱۹- موسسه کنشگران فرزانه (اجتماعی)
۲۰- موسسه نوید زندگی کوشا
۲۱- موسسه یاریگران کودکان کار پویا
۲۲- موسسه بنیاد نوای مهر تاک
@irsprcorg
@Haajm
❤3
✅ نقش اجتماعی سازمان‌های غیرانتفاعی؛ بازتعریف جایگاه NGOها در جامعه مدرن
🔰سازمان‌های غیرانتفاعی (NGOها) معمولا به‌عنوان نهادهای خیریه یا کمک‌رسان شناخته می‌شوند، اما یک پژوهش گسترده علمی نشان می‌دهد نقش آنها بسیار عمیق‌تر و پیچیده‌تر از این برداشت رایج است.
این مطالعه با بررسی ۱۱۹ مقاله علمی منتشرشده بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۲۰۲۱، تلاش کرده نقش اجتماعی NGOها را بازتعریف کند و نشان دهد این سازمان‌ها در ساختار جامعه مدرن، فقط «ارائه‌دهنده خدمات» نیستند، بلکه در چند سطح مختلف اجتماعی نقش‌آفرینی می‌کنند.
🔰 بر اساس این پژوهش، NGOها ۴ نقش اصلی دارند:
▫️ ارائه خدمات اجتماعی
یعنی پر کردن خلاهایی که دولت یا بازار قادر به پوشش آنها نیستند؛ مثل خدمات درمانی، آموزشی، حمایت از اقشار آسیب‌پذیر و کمک‌های انسانی در بحران‌ها.
▫️کنشگری و دفاع از حقوق شهروندی
سازمان‌های مردم نهاد (NGOها) فقط اجراکننده نیستند؛ آنها می‌توانند بر سیاست‌گذاری‌ها اثر بگذارند، از حقوق گروه‌های کم‌صدا دفاع کنند و نقش نظارتی بر قدرت سیاسی و اقتصادی داشته باشند.
▫️ تقویت انسجام اجتماعی
این سازمان‌ها با افزایش مشارکت مدنی، ایجاد اعتماد اجتماعی و ارتباط دادن گروه‌های مختلف جامعه، به کاهش شکاف‌های اجتماعی کمک می‌کنند.
▫️بازتولید ارزش‌های فرهنگی و اجتماعی
سازمان‌های مردم نهاد (NGOها) در شکل‌دهی به ارزش‌ها، هنجارها و هویت‌های جمعی نقش دارند؛ از آموزش شهروندی گرفته تا ترویج فرهنگ مشارکت.
🔰این پژوهش همچنین تاکید می‌کند که «نوآوری» یک نقش مستقل نیست، بلکه در دل همین چهار کارکرد اصلی دیده می‌شود.
🔰چرا این موضوع مهم است؟
برای دهه‌ها، نقش NGOها تحت تاثیر دیدگاه کلاسیک «تالکوت پارسونز» توضیح داده می‌شد؛ دیدگاهی که جامعه را یک سیستم هماهنگ و منظم می‌دید که هر نهاد در آن وظیفه مشخصی برای حفظ تعادل دارد.
اما این نگاه در دنیای امروز با مشکل مواجه است، چون:
▫️جامعه مدرن پر از تضاد و تعارض است
▫️ارزش‌ها و منافع یکدست نیستند
▫️بحران‌های اجتماعی و زیست‌محیطی پیچیده‌تر شده‌اند
🔰نگاه جدید چیست؟
در مقابل، نظریه «نیکلاس لومان» تصویر دقیق‌تری ارائه می‌دهد. در این دیدگاه:
▫️جامعه از چندین سیستم مستقل (مثل اقتصاد، سیاست، علم و…) تشکیل شده
▫️هر سیستم منطق خودش را دارد
▫️هیچ مرکز واحدی برای کنترل کل جامعه وجود ندارد
در این ساختار، NGOها نقش «پل ارتباطی» بین این سیستم‌ها را دارند؛ یعنی:
▫️بین دولت، اقتصاد و جامعه ارتباط ایجاد می‌کنند
▫️شکاف‌های ارتباطی را پر می‌کنند
▫️ همزمان در چند حوزه اجتماعی فعالیت دارند
🔰این پژوهش نشان می‌دهد NGOها را نباید فقط نهادهای خیریه یا خدماتی دید. آنها بازیگران مهمی هستند که هم در ارائه خدمات، هم در سیاست‌گذاری، هم در انسجام اجتماعی و هم در شکل‌دهی فرهنگ عمومی نقش دارند.
در واقع، NGOها در قلب پیچیدگی جامعه مدرن قرار گرفته‌اند؛ جایی که فهم آنها بدون توجه به نظریه‌های جدید جامعه‌شناسی ممکن نیست.
👈🏻 متن کامل را در سایت بخوانید.
@Haajm
🔰سازمان‌های غیرانتفاعی (NGOها) معمولا به‌عنوان نهادهای خیریه یا کمک‌رسان شناخته می‌شوند، اما یک پژوهش گسترده علمی نشان می‌دهد نقش آنها بسیار عمیق‌تر و پیچیده‌تر از این برداشت رایج است.
این مطالعه با بررسی ۱۱۹ مقاله علمی منتشرشده بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۲۰۲۱، تلاش کرده نقش اجتماعی NGOها را بازتعریف کند و نشان دهد این سازمان‌ها در ساختار جامعه مدرن، فقط «ارائه‌دهنده خدمات» نیستند، بلکه در چند سطح مختلف اجتماعی نقش‌آفرینی می‌کنند.
🔰 بر اساس این پژوهش، NGOها ۴ نقش اصلی دارند:
▫️ ارائه خدمات اجتماعی
یعنی پر کردن خلاهایی که دولت یا بازار قادر به پوشش آنها نیستند؛ مثل خدمات درمانی، آموزشی، حمایت از اقشار آسیب‌پذیر و کمک‌های انسانی در بحران‌ها.
▫️کنشگری و دفاع از حقوق شهروندی
سازمان‌های مردم نهاد (NGOها) فقط اجراکننده نیستند؛ آنها می‌توانند بر سیاست‌گذاری‌ها اثر بگذارند، از حقوق گروه‌های کم‌صدا دفاع کنند و نقش نظارتی بر قدرت سیاسی و اقتصادی داشته باشند.
▫️ تقویت انسجام اجتماعی
این سازمان‌ها با افزایش مشارکت مدنی، ایجاد اعتماد اجتماعی و ارتباط دادن گروه‌های مختلف جامعه، به کاهش شکاف‌های اجتماعی کمک می‌کنند.
▫️بازتولید ارزش‌های فرهنگی و اجتماعی
سازمان‌های مردم نهاد (NGOها) در شکل‌دهی به ارزش‌ها، هنجارها و هویت‌های جمعی نقش دارند؛ از آموزش شهروندی گرفته تا ترویج فرهنگ مشارکت.
🔰این پژوهش همچنین تاکید می‌کند که «نوآوری» یک نقش مستقل نیست، بلکه در دل همین چهار کارکرد اصلی دیده می‌شود.
🔰چرا این موضوع مهم است؟
برای دهه‌ها، نقش NGOها تحت تاثیر دیدگاه کلاسیک «تالکوت پارسونز» توضیح داده می‌شد؛ دیدگاهی که جامعه را یک سیستم هماهنگ و منظم می‌دید که هر نهاد در آن وظیفه مشخصی برای حفظ تعادل دارد.
اما این نگاه در دنیای امروز با مشکل مواجه است، چون:
▫️جامعه مدرن پر از تضاد و تعارض است
▫️ارزش‌ها و منافع یکدست نیستند
▫️بحران‌های اجتماعی و زیست‌محیطی پیچیده‌تر شده‌اند
🔰نگاه جدید چیست؟
در مقابل، نظریه «نیکلاس لومان» تصویر دقیق‌تری ارائه می‌دهد. در این دیدگاه:
▫️جامعه از چندین سیستم مستقل (مثل اقتصاد، سیاست، علم و…) تشکیل شده
▫️هر سیستم منطق خودش را دارد
▫️هیچ مرکز واحدی برای کنترل کل جامعه وجود ندارد
در این ساختار، NGOها نقش «پل ارتباطی» بین این سیستم‌ها را دارند؛ یعنی:
▫️بین دولت، اقتصاد و جامعه ارتباط ایجاد می‌کنند
▫️شکاف‌های ارتباطی را پر می‌کنند
▫️ همزمان در چند حوزه اجتماعی فعالیت دارند
🔰این پژوهش نشان می‌دهد NGOها را نباید فقط نهادهای خیریه یا خدماتی دید. آنها بازیگران مهمی هستند که هم در ارائه خدمات، هم در سیاست‌گذاری، هم در انسجام اجتماعی و هم در شکل‌دهی فرهنگ عمومی نقش دارند.
در واقع، NGOها در قلب پیچیدگی جامعه مدرن قرار گرفته‌اند؛ جایی که فهم آنها بدون توجه به نظریه‌های جدید جامعه‌شناسی ممکن نیست.
👈🏻 متن کامل را در سایت بخوانید.
@Haajm
👍1