🇸🇦ሐምዱ ቋንጤ🇵🇸

✍
ከዛሬ 1145 ዓመታት ወደ ኋላ መልሼ ግሩም ክስተት ላስቃኛችሁ???

☕️እየጠጣችሁ ጠብቁኝ👇👇👇

.

👍27❤9🤝1

2.61K viewsሐምዱ ቋንጤ, 08:35

✍
   ጉዞ ወደ ጧኢፍ…………
አሳዛኝ ፈተና ቢመስልም: በድንቅ ጥበብና ተኣምር የታጀበው ተኣምራዊው የነብዩﷺ ጉዞ!!

የኡሑድ ዘመቻ ነብዩﷺ በአካል ተገኝተው ከተሳተፉባቸው ዘመቻዎች ሁሉ ከባድ የሆነ ችግር የገጠማቸው፤ ብዙ ስቃይ ያሳለፉበትና ሙስሊሞች ላይ አሳማሚና አሳዛኝ ክስተት የታየበት ከባድ ውጊያ ነበር። በዚህ ጦርነት ረሱልﷺ ጭንቅላታቸው ተፈንክቷል፣ ደማቸው ፈሷል፣ ብዙ ባልደረቦቻቸው ተሰውተውበታል፣ ለረሱልﷺ የዐይንና ጆሮ ያህል ቅርብና ተወዳጅ የነበረው ሐምዛ ተገድሎበታል። ይህ ሁሉ ስለተከሰተበት ሰሓቦች ዘንድ በረሱልﷺ የዳዕዋ ጉዞ ላይ ከኡሑድ ዘመቻ ቀን የበለጠ ከባድ ክስተት ያለፈበት ቀን ያለ መስሎ አይታያቸውም ነበር። በመሆኑም……………

ኡአሙል ሙእሚኒን ዓኢሻ ረዲየላሁ ተዓላ ዐንሀ
«የአላህ መልእክተኛ ሆይ! እንደው ከኡሑድ ዘመቻ ቀን በበለጠ አስቸጋሪ ቀን አልፎቦት ያውቃልን??» ብላ ጠየቀቻቸው። እሳቸውም;
   «አዎን!! የውሙል ዐቀባ ወደ ጧኢፍ የተጓዝኩበት ቀን» ብለው የሆነውን ዘረዘሩላት።

ወደ ጧኢፍ የተደረገው ጉዞ ምን ይመስል ነበር???

ወደ ጧኢፍ የተደረገው ጉዞ እንዲሁ ተራ የደርሶ መልስ ወይም የጉብኝት ጉዞ አልነበረም። ይልቁንስ አላህ መልእክተኛውን በከባድ ፈተና ፈትኖ፣ ከተራራ በላይ የፀናው እምነታቸው በማሳየት፣ ከብረት የጠነከረው ሰብራቸው በመግለፅ፣ ጥልቅ የሆነው አዘኔታቸው በማጉላት፣ በየትኛውም የመከራ ጊዜ መሸሸጊያው ወደ አላህ ብቻ መሆኑን በተግባር ያሳየበት ታሪካዊ ጉዞ ነበር።

   ጊዜው መካ ለእስላማዊ ዳዕዋ አልለሰልስ ብላ፤ የገዛ ልጇና ወዳጇ በሆኑት በነብዩﷺ ላይ ፊት ነስታ፤ የረሱልና የዳዕዋቸው የጀርባ አጥንት በነበረችዋ በኸድጃ ሞት የረሱል ልብ የተሰበረበት፤ የረሱል ጠበቃና መከታ በነበረው በቁረይሾች ንጉስ በአቡ ጧሊብ ሞት የረሱል ሀዘን በበረታበት አስቸጋሪው ወቅት ላይ ነበር።
በዚህም የቁረይሽ ቂሎች ከምንጊዜውም በላይ ረሱልﷺ ላይ የሚያደርሱት ስቃይ በርትቶ መካ ለሌሎች ሰፍታ ስታበቃ በረሱልﷺ ላይ ግን ጠበበችባቸው። ሀዘናቸው ላይ የጠላት ስቃይ ተጨምሮ ማረፊያ አጡ።

በዚህም ጊዜ ረሱልﷺ አጋዥ ፍለጋ፣ አስጠጊ ፍለጋ፣ ረዳት ፍለጋ ፊታቸው ወደ ጧኢፍ አቀጣጩ። በነብይነት ከተላኩ ዐስረኛው ዓመት በሸዋል ወር: ከእሳቸው ጋ ኻዲማቸው ዘይድ ቢን ሓሪሳ አስከትለው ጉዞ ወደ ጧኢፍ……………

ጧኢፍ እንደደረሱ ቀጥታ ህዝቡን ሰብስበው ከመጥራት ይልቅ ዲፕሎማሲያዊ በሆነ መንገድ መጠቀም ፈልገው ቅድሚያ የጧኢፍ መሪዎችን ማግኘት ፈለጉ። እነርሱም ዐብዱ ያለይል፣ መስዑድ እና ሑበይብ ነበሩ። ሦሥቱንም አግኝተው አናገሯቸው። እስልምና እንዲቀበሉ፤ እስልምና እንዲረዱና ህዝቦቻቸውም ወደ እስልምና አንዲያመላክቱ ጠየቋቸው። የሦሥቱም ምላሽ ግን ተመሣሣይ በሆነ መልኩ ማላገጥና ማፌዝ የተሞላበት ይበልጥ ቅስም የሚሰብር ነበር። "እንደው አላህ ሌላ ሰው አጥቶ ነው አንተን የላከው??¡¡ አንተ የአላህ ነብይ ከሆንክ እኔ አንተን የማናገር ክብር የለኝም፤ አላህ ላይ የምትቀጥፍ ውሸታም ከሆንክ ደግሞ ከአንተ ጋ የማባክነው ጊዜ የለኝምና ሂድልኝ" ብለው አሾፉባቸው።

ነብዩﷺ እነዚህ ሰዎች እንደማይቀበሏቸው ካረጋገጡ በኋላ ትተው ተነሱ። ሌላ የፈሩት ነገር ግን ነበር =>ወደዚህ መምጣታቸውና እዚህም ተቀባይ ማጣታቸው ቁረይሾች ከሰሙ ይበልጥ ሊያሾፉባቸውና ሊያዋርዷቸው ነው። ስለሆነም ለእነዚህ ሦሥት ሰዎች «እንግዲያውስ የፈለኩትን ካልሰጣችሁኝ በአንድ ነገር አደራ ልበላችሁ: እናንተጋ መምጣቴንና ምን እንደመለሳችሁኝ ለማንም እንዳትናገሩ አደራ።» አሏቸው።
   ረሱልﷺየነበሩበት ሁኔታ አስቡት እስኪ!!

የሰቂፍ መኳንንቶች ግን ረሱልﷺ ላይ አሹፈው መመለሱ ብቻ አላብቃቃቸውም። ወደ መንደር ተመልሰው የሰፈሩ ህፃናቶች፣ አገልጋዮች፣ ዕብዶችና ቂላቂሎች በአጠቃላይ ሰብስበው ረሱልﷺ ላይ እንዲጫወቱ ከኋላቸው ላኩባቸው። እነዚህም ቂላቂሎች ረሱልን ከኋላ ኋላ እየተከተሉ ይጮሁባቸዋል፤ ያፌዙባቸዋል፤ ድንጋይ እየወረወሩ እግራቸው እስኪደማና ጫማቸው በደማቸው እስኪርስ ድረስ አሰቃዯቸው። ይህ ሁሉ ሲሆን አብሯቸው የነበረው ዘይድ በእጁ በጀርባው ረሱልﷺን እየከለለ እሳቸው ላይ የሚወረወሩ ድንጋይና እንጨቶች እሱ ይመልስላቸዋል። በዚህ መልኩ እያባረሩና እያሰቃዩ ሲከተሏቸው ዑትባና ሸይባ ለተባሉ ወንድማማቾች የጋራ ማሳ የነበረበት ጋ ደረሱ። ዑትባና ሸይባ ማለት ቀንደኛ የረሱልና የኢስላም ጠላቶች ነበሩ።

   ረሱልﷺ እና ባልደረባቸው ወደ ማሳው ከገቡ በኋላ ድካማቸውና ህመማቸው ለማሳረፍ ወደ አንዲት ዛፍ ተጠግተው ከጥላው ስር አረፉ። በዚህም ጊዜ ነብዩﷺ በሙሉ ልባቸው ወደ አላህ ተቀጣጭተው ያ……… ሁሉም ሙስሊሞች ባነበቡትና በሰሙት ጊዜ እንባ የሚተናነቃቸው የሆነው አስለቃሽ ዱዐ አደረጉ፦

«اللهمّ إليك أشكو ضعف قوتي، وقلة حيلتي، وهواني على الناس، يا أرحم الراحمين، أنت رب المستضعفين وأنت ربي، إلى من تكلني؟ إلى بعيد يتجهمني؟! أم إلى عدو ملّكته أمري؟! إن لم يكن بك عليّ غضب فلا أبالي، ولكن عافيتك أوسع لي. أعوذ بنور وجهك الذي أشرقت له الظلمات، وصلح عليه أمر الدنيا والاخرة من أن تنزل بي غضبك، أو يحل عليّ سخطك. لك العتبى حتى ترضى، ولا حول ولا قوة إلا بالله»
«አላህ ሆይ! የዐቅሜን ማነስ፤ የጉልበቴን መድከምና በሰዎች ዘንድ መዋረዴን ወዳንተ አመለክታለሁ፤
የአዛኞች ሁሉ አዛኝ የሆንከው ጌታ ሆይ! የደካሞች ጌታ አንተ ነህ፤ የእኔም ጌታ አንተ ነህ!!
ወደ ማን ትተወኛለህ??
ፊቱን ወደሚያጨልምብኝ የሩቅ ሰው?? ወይስ ጉዳዬን በእጁ ወዳደረከው ጠላት??
ሆኖም ግን ጌታዬ;
በእኔ ላይ የአንተ ቁጣ ከሌለብኝ: ሌላው ምንም አያስጨንቀኝም!! ……………»

የዚህ ትልቅ ዱዐ ቁንጮ ሀሳቡ;
ረሱልﷺ ይህንን ሁሉ ስቃይ የደረሰባቸው አላህ ተቆጥቶባቸው እንዳይሆን መስጋታቸው ነበር። አላህ ካልተቆጣባቸው ግን የትኛውም ዓይነት ሙሲባ ቀላል መሆኑ ነው።

   ዑትባ እና ሸይባ ረሱልﷺ በዚህ ሁኔታ ላይ ሆነው ሲያዯቸው የዝምድና አንጀታቸው አልቻለም፤ ራሩላቸው። የሁለቱም አገልጋይ የነበረ ነይኑዋ ከምትባል የዒራቅ ግዛት የመጣ ዑዳስ የሚባል ነሷራ ባሪያ ነበራቸው። ጠርተውት "ለዛኛው ሰውዬ የተወሰነ ዒነብ ወስደህ ስጠው" አሉት። ባሪያው በአለቃዎቹ ትዕዛዝ መሠረት የተወሰነ ዒነብ ይዞ ለረሱልﷺ አቀረበላቸው።

   ረሱልﷺ ከዒነቡ ለመብላት «ቢስሚላህ» ብለው እጃቸውን ዘረጉ። በዚህ ጊዜ ይህ ባሪያ ክው ብሎ ደንግጦ ወደ ረሱልﷺ ፊት በአግራሞት እየተመለከተ;
"እዚህ ሀገር እኮ እቺን ቃል የሚጠቀም አንድም ሰው የለም" አላቸው።
ረሱልﷺ «ዑዳስ ሆይ! ሀገርህ የት ነው? ሐይማኖትህስ ምንድን ነው?» አሉት።
ዑዳስ "ከነይኑዋ ግዛት ነኝ: ሐይማኖቴም ነሷራ ነው" አላቸው።
ረሱልﷺ «የሷሊሑ ሰው የዩኑስ ኢብኑ መታ ሀገር?» አሉ።
ዑዳስ ይበልጥ በመገረም "ዩኑስ ኢብኑ መታ እንዴት አወቅከው?" አላቸው።
ረሱልﷺ «እሱማ ወንድሜ ነው። ነብይ ነበር፤ እኔም ነብይ ነኝ» አሉት።
ዑዳስ በዚህ ጊዜ ራሱን መቆጣጠር አልቻለም። ረሱልﷺ ላይ ተደፍቶ አንዴ ግንባራቸው አንዴ እጃቸው እየሳመ ማልቀስ ጀመረ።

ረሱልﷺ በዚህ መልኩ ቅስማቸው ተሰብሮ: ልባቸው ተጣቦ: ጭንቀታቸው ጨምሮ ወደ መካ መመለስ ጀመሩ። ይህንን ሁሉ ልብ አድሚ ክስተት ገጥሟቸው ሲመለሱ መንገድ ላይ አላህ ያዘነው ልባቸው የሚያረጋጋ: የተረበሸው መንፈሳቸው የሚያድስ ተኣምር አደረገላቸው።

ኡሙል ሙእሚኒነ ዓኢሻ ለረሱልﷺ«እንደው እርሶ ላይ ከኡሑድ ዘመቻ ቀን የበለጠ ከባድ ቀን አልፎቦት ያውቃልን?» ብላ ስትጠይቃቸው ይህንን አወሱላት………

«እኔማ ከህዝቦችሽ (ከቁረይሾች) የደረሰብኝ ሁሉ ደርሶብኛል። እነርሱ ላይ ከደረሱብኝ ሁሉ ከባዱ ግን የውሙል ዐቀባ ቀን የተከሰተውን ነው። ወደ ኢብኑ ዐብድ ያለይል ቢን ዐብዱል ኪላል ጥገኝነት ጠየኩኝ: የፈለኩት ነገር ማግኘት አልቻልኩም። በጥልቅ ጭንቀት ውስጥ ሆኜ እየተጓዝኩ ቀርኑ ሰዓለብ የሚባለው ቦታ ስደርስ እንጂ አልነቃሁም ነበር። ራሴን ቀና አድርጌ ሳይ ደመና አጠልላኝ ተመለከትኩኝ። ሳይ ጅብሪልም እሷ ውስጥ አገኘሁት።
ሙሐመድ ሆይ አላህ ህዝቦችህ ለአንተ ምን እንዳሉህና ምን እንደመለሱልህ ሰምቷል፤ በእነሱ ላይ በፈለከው ነገር ልታዘው የተራራዎች ሀላፊ የሆነው መላኢካም ወዳንተ ልኮታል አለኝ።
የተራራዎች ተቆጣጣሪ የሆነው መላኢካም ጠራኝና ሰላምታ አቀረበልኝ። ከዝያም እነሆ በፈለከው ነገር እዘዘኝ: ከፈለክ ሁለቱ ትላልቅ ተራራዎች ላጣብቅባቸው አለኝ።»

ረሱልﷺ ግን
«ኣኣኣይ እንደውም አላህ ከዝርያዎቻቸው አላህ ላይ ምንም ሳያጋራ በብቸኝነት የሚያመልክ ትውልድ እንዲያወጣ ነው የምፈልገው» አሉ።
በዚህም የረሱልﷺ ጥልቅ አዘኔታና ይቅርባይነት በግልፅ ታየ። ያንን ሁሉ ያረጓቸው ሰዎች እሳቸው ከፈለጉ የሚጠፉበት ቅጣት መጥቶ እንኳ: እነርሱ ከሰሩት ነውር ይልቅ ከእነርሱ ውስጥ ስለሚወለደው ትውልድ ተጨነቁ።

   ከዚሁ ጉዞ በመመለስ ላይ ሳሉ ዋዲ ነሕላ እሚባል ቦታ ሲደርሱ ሌሊት ነበርና አላህ ያገራላቸው ያህል የለይል ሰላታቸው ሰገዱ። ሰላታቸው ላይ ቆመው ሳሉ ነሲቢዪን ከሚባል ጎሳ የሆኑ ከፊል ጂኒዎች በአጠገባቸው አለፉ። በዚህም ረሱልﷺ ሰላታቸው ላይ ይቀሩት ከነበረው ቁርኣን አደመጡ። ረሱልﷺ ሰግደው ሲጨርሱ ቁርኣኑን ያደመጡ ጂኒዎች እስልምና ተቀብለው ወደ ህዝቦቻቸው በመሄድ ወደ እስልምና መጣራት ጀመሩ። ይህንን ክስተት አላህ በሱረቱል አሕቃፍ ውስጥ ጠቅሶታል።

   ይህ ከአላህ ለነብዩ የተሰጠ የማፅናኛ ስጦታ ይመስላል። ድጋፋቸው ከጅለው የሄዱባቸው ወገኖቻቸው ድጋፍ ካለመስጠት አልፈው አዋርደውና አነውረው ሲመልሷቸው ረሱልﷺ ጭራሽ ባላሰቡት መልኩ ከሰው ልጆች ውጪ የሆኑ የሌላ ዓለም ፍጡራኖች አጋዥና ረዳት አድርጎ የዳዕዋው አጋር አደረገላቸው።

   ጉዞው በዚህ መልኩ ተጠናቆ ወደ መካ ከደረሱ በኋላ ረሱልﷺ ቀጥታ ወደ መካ ለመግባት ፈሩ። የቁረይሾች የተለመደው ጭቆና አለ፤ ከዚህ በፊት የሚከላከልላቸው አጎታቸው ሙቷል፤ አሁን ላይ ወደ ጣኢፍ ሄደው የሆነው ሲሰሙ የበለጠ እልህ ሊይዛቸው ነው። በመሆኑም ቀጥታ ከመግባታቸው በፊት ከለላ ሊሰጣቸው የሚችል ሰው ማፈላለግ ጀመሩ። ወደ ተለያዩ የመካ መኳንንቶች ጋ ቢያስልኩም ለእሳቸው ከለላ ለመስጠት ፍቃደኛ የሚሆን ማግኘት አልቻሉም። በመጨረሻም ወደ ሙጥዒም ኢብኑ ዐዲይ አስላኩ: እሱ ግን ምንም እንኳ ሙሽሪክ ቢሆንም የከለላነት ጥያቄው ተቀብሎ "አብሽር እኔጋ ይምጡ" አለ። ረሱልﷺ ምሽቱን እሱጋ አድረው ጠዋት ላይ ሙጥዒም ረሱልﷺ ከለላ እንደሰጣቸውና ማንም እንዳይዳፈራቸው ለማሳወቅ ከስድስት ወይም ከሰባት ልጆቹጋ ሰይፋቸው ታጥቀው ለነብዩ አጅበው ወደ ካዕባ በመሄድ: ረሱልﷺ ጠዋፍ ሲያደርጉ ሙጥዒምና ልጆቹ ታጥቀው አጀቧቸው።

በእርግጥም ረሱልﷺ ለሙጥዒም ይህንን ውለታው ይጠብቁለት ነበር። የበድር ዘመቻ ቀን እንኳ ከፊል የሙሽሪክ ወታደሮች ከተማረኩ በኋላ ነብዩﷺ
«ሙጥዒም በሕይወት ቢኖርና በእነርዚህ ምርኮኞች ጉዳይ ቢያናግረኝ: ለእሱ ስል በነፃ አሰናብታቸው ነበር።» ብለዋል።

    የነብዩﷺ ባይተዋርነት፤ አጋዥና ረዳት የማጣት ህመም፤ የብቸኝነት ቁስል፤ የዐላዋቂ ተቀናቃይ ክፋት፤ ከሁሉም በላይ ለአላህ የሆነ ሰው አላህ እንደማይጥለው በግልፅ የታየበት ወደ ጧኢፍ የተደረገው ተኣምራዊው ጉዞ በዚህ ተቋጨ።

    ከዚህ ትልቅና አስገራሚ ከሆነው ጉዞ እያንዳንዳችን ለሕይወታችን ስንቅ የሚሆኑ በርካታ ትምህርቶች የምናገኝበት ሲሆን; በዋነኝነት…………

በአላህ ላይ ሙሉ ለሙሉ ከመመካትም ጋ የተቻለን ያህል ሰበብ ማስገኘት!!

አንድ ሰው በየትኛውም ዓይነት ሁኔታ ላይ ቢሆን ከዱዐ መቋረጥ እንደሌለበት!!

   አንድ ሰው የትኛውም ዓይነት ሙሲባ ሲደርስበት ከአላህ ቁጣ እንዳይሆን መፍራት እንዳለበት!!

   ወደ አላህ የሚጣራ የትኛውም ሰው ለሰው ልጆች በአጠቃላይ አዛኝና ሆደ ሰፊ መሆን እንዳለበት!!

   የአላህ ፈረጅና እገዛ ከመከራና ከትዕግስት በኋላ ይመጣል እንጂ: አላህ ወዳጆቹን በፍጹም እንደማይተዋቸው!!

   ወደ አላህ የሚጣራ ሰው ከምንም ነገር በላይ የተሟላ ውብ ስነ_ምግባር ሊኖረውና ትሆን መሆን እንዳለበት!!

የእስልምና ዳዕዋ በሰው ልጆች ብቻ የተገደበ ሳይሆን አጠቃላይ ፍጥረተ_ዓለሙ ያካተተ መሆኑን እንገነዘባለን!!

https://t.me/hamdquante