📌 چهار مفهوم کلیدی در صورتحساب‌های سامانه مودیان/ به زبان ساده

اگر با سامانه مودیان کار می‌کنید، حتماً با اصطلاحات «عدول»، «عدم عدول»، «احتساب» و «عدم احتساب» در فایل‌های خروجی مواجه شده‌اید.
در این پست به زبان ساده تفاوت این مفاهیم را مرور می‌کنیم:

◾️ عدم احتساب
سازمان امور مالیاتی در کارپوشه مودیان، فایل‌هایی قرار داده که مشخص می‌کند کدام صورتحساب‌ها به عنوان فروش محاسبه می‌شوند یا نمی‌شوند.
اگر در ستون مربوطه در اکسل کلمه «عدم احتساب» نوشته شده باشد، آن سند برای شما فروش محسوب نمی‌شود.

مثال: اگر فروش دوره گذشته شما به صورت اصلاحی در دوره فعلی ثبت شود و خریدار آن را تأیید کند، در حکم فروش این دوره قرار نمی‌گیرد.

◾️ احتساب
اگر در ستون اکسل چیزی ثبت نشده باشد (خالی باشد)، آن صورتحساب برای فروشنده به عنوان «فروش» محاسبه می‌شود.

◾️ عدول
یعنی فروشنده «حد مجاز» ندارد و باید پس از افزایش حد مجاز، صورتحساب اصلاحی صادر کند. در این حالت برای خریدار، اعتبار ارزش افزوده ایجاد نمی‌شود.

◾️ عدم عدول
برعکس حالت بالا، در این صورت برای خریدار اعتبار ارزش افزوده در نظر گرفته می‌شود.

@Hesabdaryaran

🌐 سقف واریزی به حسابهای بانکی مشمول بررسی مالیاتی در سال ۱۴۰۴

@Hesabdaryaran

دونالد ترامپ با توقیف نفتکش ونزوئلایی ، با یک تیر حداقل چهار نشان زد:

📌تسلط نظامی در آمریکای لاتین که راهبرد اصلی آمریکا در سه سال آینده است را در معرض دید همگان قرار داد

📌تسلط سیاسی آمریکا را به رخ چین کشید تا بداند دسترسی به نفت ارزان بدون باج دادن به آمریکا چندان هم آسان نیست

📌تسلط اقتصادی بر ایران را تکرار کرد تا ما نیز بدانیم نفت تحریمی عینا مانند کالای قاچاق در هر نقطه ای در دنیا قابل توقیف است، حتی در نفتکشی در دریای کارائیب با پرچم جعلی گویان!

📌 و البته کاسبی ۱۵۰ میلیون دلاری آمریکا از فروش نفت توقیفی ایران !

این ماجرا را دست کم نگیرید
چون ادامه دار خواهد بود
و ادامه آن به معنای سر به فلک کشیدن هزینه های ایران، کمبود بیشتر نفتکشها، کاهش بیشتر درآمد ارزی و افزایش بیشتر فشار بر ملت مقاوم ایران است!

اثرات آنرا در یکی دو هفته آینده بیشتر لمس خواهیم کرد!

@Hesabdaryaran

✅ سامانه جامع انبارها چیست و چه نقشی در کسب‌وکار دارد؟

سامانه جامع انبارها یکی از زیرسامانه‌های اصلی سامانه جامع تجارت است که برای شفاف‌سازی جریان کالا در کشور ایجاد شده. در این سامانه، تمام انبارها، سردخانه‌ها، کارخانجات، واحدهای تولیدی، فروشگاه‌ها و حتی هر محل نگهداری کالا در شرکت‌ها باید ثبت شود.

🔻هدف اصلی این سیستم، ایجاد یک چرخه کاملاً قابل‌ردیابی از کالا است؛ به‌گونه‌ای که ورود، خروج و حجم موجودی‌ها برای نهادهای نظارتی شفاف باشد و امکان قاچاق، ثبت‌نشدن موجودی یا ابهام در گردش کالا از بین برود.

🔻صاحب کسب‌وکار چه وظایفی دارد؟

در سامانه جامع انبارها، هر مالک یا مدیر کسب‌وکار موظف است:

1. ثبت محل نگهداری کالا
هر نقطه‌ای که در آن کالا نگهداری می‌شود (انبار، دفتر، سوله، مغازه، کارخانه)، باید با مشخصات دقیق ثبت گردد.

2. ثبت ورود و خروج کالا
تمام رسیدها و حواله‌های مرتبط با ورود و خروج کالا باید در سامانه درج شود؛ این ثبت‌ها،تلگرام خانه حسابداری، پایه اصلی ردیابی کالا محسوب می‌شوند.

3. تأیید فعالیت با کد نقش
مدیر کسب‌وکار باید نقش خود را در سامانه تأیید کند تا به‌عنوان مالک، تولیدکننده، توزیع‌کننده یا نگهدارنده کالا شناخته شود.


🔻 خروجی این سامانه چیست؟

نتیجه کار، ایجاد یک پرونده شفاف و قابل استناد از موجودی‌های هر کسب‌وکار است؛ پرونده‌ای که:
➖مورد تأیید گمرک، سازمان امور مالیاتی و دستگاه‌های نظارتی است،

➖تخلفات احتمالی را کاهش می‌دهد،

➖روند حمل و انبارش کالا را قابل‌پیگیری می‌کند،

➖و برای کسب‌وکارهایی که سازمان‌یافته کار می‌کنند، یک مزیت مهم در اثبات صحت معاملات و موجودی‌ها به شمار می‌رود.


@Hesabdaryaran

♨️چرا حذف ارز ترجیحی در این شرایط جنایت است.

✍بودجه را طوری مینویسند که کسری بودجه ایجاد شود، بعد راهکار تامین کسری بودجه را میگذارند روی گران کردن ارز

جناب پزشکیان!
فساد واقعی آنجاست که بجای اصلاح ریشه ای سیاست ارزی، به شما بگویند قیمت رسمی ارز را یک مرتبه و یک شبه، در جهت منافع عده ای، چند برابر افزایش دهید و بعد اسمش را بگذارید "حذف رانت".
این حذف رانت نیست.
این انتقال رانت است.

ما نمیگوییم ارز ترجیحی باید تا ابد باقی بماند.
میگوییم اگر قیمت دلار را واقعا واقعیِ واقعی کنید، ارز ترجیحی اساسا خودش حذف خواهد شد.
اما شما مسیر را برعکس رفته اید.

به زودی یک ارز ترجیحی جدید، با یک اسم جدید، ایجاد خواهد شد.
چاره ای غیر از این نخواهید داشت مگر اینکه آقایان قصد براندازی داشته باشند

جناب دولت!
این یک‌میلیون تومان مال شما قیمت را به یکسال قبل برگردانید.

@Hesabdaryaran

طبق قانون مصوب سال 1400 ارزش افزوده بصورت خودکار از 15 روز پس از پایان فصل به یک ماه پس از فصل تمدید گردیده است.
با این اوصاف به احتمال فراوان مهلت ارسال ارزش افزوده پاییز 1404 تا 15 یا پایان بهمن تمدید گردد

@Hesabdaryaran

در بین گزارشات تورم اردیبهشت ماه که خوب کنکاش کنید در می یابید که دو گروه به طرز چشمگیری از تورم جا مانده اند:

نرخ خدمات
و اجاره مسکن

هیچ گریزی جز انفجار در این دو بخش طی دو سه ماه آینده وجود ندارد

نرخ خدمات که متناسب با تورم حرکت کرد، ماهیت تورم خطرناکتر میشود. جائیکه با دخالت بانک مرکزی یا واردات هم درمان نمی شود

در بخش اجاره موضوع حادتر است
موج اول تورم که کالا بود پایین جامعه و موج دوم که نرخ اجاره است جامعه متوسط را نشانه میگیرد. کوچ اجباری تا ۳ ماه آینده یک رفتار عمومی می شود

در بخش تجاری این معضل صورت دیگری دارد
بزودی مغازه های خالی پرشماری را در خیابانها خواهیم دید، مغازه های متکثری که درآمد فروش با هزینه اجاره نامتوازن داشته اند!

بخش بزرگی از آنها انتخابی جز اسباب کشی به فضای مجازی ندارند، بخشی دیگر به لشکر ۱۰ میلیون نفری تاکسی های اینترنتی می پیوندند و گروه باقیمانده متقاضی بیمه بیکاری خواهند شد

برای گروه اول اینترنت نیم بند،
برای گروه دوم بنزین مفت،
و برای گروه سوم موجودی مستمری
از خداوند متعال آرزومندیم!

@Hesabdaryaran

به گزارش خبرگزاری تسنیم، بنابر اعلام مرکز روابط عمومی و امور بین الملل وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی،در پی تصمیمات اتخاذ شده برای ایام وداع، تشییع و تدفین پیکر مطهر رهبر فقید انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی خامنه‌ای (قدس‌الله نفسه الزکیه)، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی وضعیت تعطیلی این ایام را برای کارگران بخش خصوصی تشریح کرد.

وزارت کار با صدور نامه‌ای خطاب به مدیران کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی سراسر کشور، بر لزوم تبیین قوانین مربوط به تعطیلات رسمی برای جامعه کارگری تأکید کرد.

بر اساس این ابلاغیه و با استناد به ماده 63 قانون کار، در صورتی که مراجع ذی‌صلاح ایامی را به عنوان «تعطیل عمومی رسمی» اعلام کنند، این تعطیلی مشمول تمامی کارگران بخش خصوصی نیز خواهد بود.

در متن این بخشنامه آمده است: مستنبط از ماده 63 قانون کار، در صورت اعلام تعطیل عمومی رسمی توسط مراجع ذی‌صلاح، علی‌الاصول تعطیلی یا تعطیلات اعلام شده، با رعایت شرایط اعلامی، شامل کارگران بخش خصوصی نیز گردیده و قواعد حاکم بر آن همانند قواعد حاکم بر سایر تعطیلات رسمی عمومی مقرر در تقویم رسمی کشور می‌باشد.

وزارت کار از مدیران کل استانی خواسته است تا ضمن آگاهی از این موضوع، مفاد این ابلاغیه را به نحو مقتضی به کارشناسان، واحدهای ذی‌ربط و تمامی مجموعه‌های کارگری تحت نظارت خود ابلاغ نمایند تا از بروز هرگونه ابهام در اجرای قوانین کار در ایام پیش‌رو جلوگیری به عمل آید.

این تصمیم در راستای تسهیل شرایط برای حضور آحاد جامعه از جمله جامعه کارگری در مراسم‌های سوگواری و تکریم مقام رهبر فقید انقلاب اتخاذ شده است.

@Hesabdaryaran

صراف، راهی ساده و مطمئن برای سرمایه‌گذاری در دلار، طلا و ارزهای دیجیتال است.

با ثبت‌نام از طریق لینک زیر، ۵۰ هزار تومان هدیه اولیه دریافت کنید 👇
https://saraf.app/?ref=WBZKS

کد دعوت: WBZKS
« صراف، سرمایه‌گذاری برای همه »

اختلالی که در این ۲ هفته در سیستم بانکی کشور رخ داده رکورد جهانی را شکسته است!

دنیا به یاد ندارد حتی در زمان جنگهای جهانی چنین اختلالی این حد طول کشیده باشد!

تراکنش این ۴ بانک در روز باید حدود ۱۵ هزار میلیارد تومان باشد که اگر حدود نیمی از آن مختل شده باشد موجب زیان روزانه حداقل ۶۰۰۰ میلیارد و در این ۲ هفته ۸۴.۰۰۰ میلیارد تومان شده است

اگر به این عدد، فروش از دست رفته، مشتری از دست رفته و اعتبار از دست رفته را نیز اضافه کنیم ضرر سر به فلک می کشد!

این اختلال، رکود حاکم بر بازار را تقریبا ۲ برابر کرده است!

گفته میشود ضعف زیرساخت در مقابل حمله سایبری علت اصلی اختلال است و هیچ شاهدی مبنی بر تعمدی بودن آن وجود ندارد لیکن کسی هم نمی تواند اثر نصف شدن سرعت تبادل پول برای بانکهایی که مشکل نقدینگی یا خروج پول دارند، یا برای تاخیر در تسویه هایشان توجیه موجهی ندارند یا خلق اهرمی برای بانک مرکزی جهت کنترلهای خاص را انکار کند

در نهایت اما این رشد اقتصادی ایران است که در صورت ادامه یافتن این اختلال تا دو هفته دیگر، ۱% دیگر سقوط خواهد کرد!

@Hesabdaryaran

ابلاغ بخشنامه تمدید مهلت تسلیم اظهارنامه عملکرد اشخاص حقوقی و حقیقی بابت عملکرد 1404

@Hesabdaryaran

رامین لاوه هستم. این تحلیل را کوتاه و بدون حاشیه میگویم:

قیمت ۸۷,۲۰۰ تومانی بنزین؛ شوکی که اقتصاد را از نفس میاندازد

۱. تورم جهشی میشود

بنزین، موتور محرکه هزینههاست. این افزایش یعنی هزینه حملونقل، تولید و توزیع یکشبه چندبرابر میشود. اما خطرناکتر از اثر واقعی، «انتظار تورمی» است. ذهن مردم با دیدن این عدد، تمام کالاها را گران میکند. تورم سالانه را به راحتی از ۵۰٪ عبور میدهد.

۲. رکود تورمی؛ بدترین ترکیب ممکن

تولیدکننده یا باید گران بفروشد (و مشتری را از دست بدهد) یا با زیان کار کند (و ورشکست شود). نتیجه؟ تعطیلی کارخانه ها، بیکاری گسترده و همزمان، گرانی افسارگسیخته. اقتصادی که هم گران است و هم راکد، درمان ندارد.

۳. قاچاق تمام نمیشود؛ فقط شکل عوض میکند

فاصله قیمت با همسایگان هنوز بالاست. اما اتفاق بدتر، قاچاق معکوس و سوختهای جایگزینِ غیراستاندارد است که هزینه های پنهانِ درمانی و زیست محیطی را چند برابر میکند.

۴. فقر، از خط قرمز عبور میکند

یک کارگر با 20 میلیون تومان حقوق، اگر روزانه ۵ لیتر بنزین مصرف کند، ماهانه ۱۳ میلیون فقط هزینه سوخت دارد. یعنی مجبور میشود از خوراک، درمان و تحصیل بزند. فقرِ جدید یعنی انتخاب میان «باکِ ماشین» و «سفرهِ نان».

۵. تهدیدِ آرامش اجتماعی

تاریخ تکرار میشود. آبان ۹۸ با افزایش ۲۰۰٪، ۱۰۰ شهر را به آتش کشید. حالا افزایش ۳۰۰٪، آنهم در شرایطی که قدرت خرید نصف شده، یعنی سناریوی اشتعالآمیز. این یک پیش بینی نیست؛ هشداری مبتنی بر واقعیت است.

راهکار به جای شوک:

· افزایش تدریجی در بازه ۳ تا ۵ ساله
· یارانه معکوس به دهکهای پایین
· نوسازی ناوگان حمل ونقل
· شفافیت و مبارزه با فساد قبل از گرانی

حرف آخر:

اقتصاد را با زندگی مردم می سنجند، نه با صفحه اکسل. این تصمیم، نه کسری بودجه را درمان میکند، نه قاچاق را متوقف میکند. فقط زندگی را سخت تر میکند. اگر ناچارید، حداقل صادق باشید و با مردم روراست صحبت کنید.

مردم از درد صادقانه نمی ترسند؛ از وعده های پوچ میترسند.

*رامین لاوه؛ تحلیلگر اقتصادِ زندگی*

@Hesabdaryaran

خداحافظی با چک‌های رمزدار؛ چک تضمین‌شده جایگزین می‌شود

🔻 بانک مرکزی در تازه‌ترین گام برای حذف تدریجی چک‌های رمزدار از شبکه بانکی، صدور این نوع چک را از هفتم مهرماه ممنوع و از ابتدای دی‌ نیز تبادل آن را متوقف می‌کند.

🔻 همزمان از مهرماه، چک‌های تضمین‌شده که به سامانه صیاد متصل هستند، باید به‌ صورت آنی پرداخت شوند.

🔻 تغییری که به گفته بانک مرکزی، مسیر استفاده از چک‌های کاغذی سنتی را به سمت ابزارهای شفاف‌تر و قابل رهگیری هدایت می‌کند.| باشگاه خبرنگاران

@Hesabdaryaran

با عبور دلار از مرزهای تاریخیِ تازه، این روزها فقط یک عدد روی تابلو عوض نشده؛ کل معادلاتِ معیشتِ مردم به هم ریخته است. در کنارِ اشتباهاتِ مکررِ مدیریتِ داخلی، نباید از تأثیرِ شوک‌هایِ بیرونی غافل شد. جنگِ روسیه و اوکراین زنجیرهٔ تأمینِ گندم و روغنِ جهان را از هم گسست، اما مهم‌تر از آن، طیِ شش ماهِ گذشته، تنش‌هایِ نظامی و سیاسیِ مستقیم بین ایران و آمریکا، عملاً کشور را در یک محاصرهٔ اقتصادیِ تمام‌عیار قرار داده است. تحریم‌هایِ فلج‌کننده، قطعِ مسیرهایِ بانکی و نفتی و محدودیتِ شدیدِ دسترسی به ارز، نفسِ تولید و واردات را به شماره انداخته و هزینهٔ تمام‌شدهٔ هر کالایی را چندین برابر کرده است.

در چنین شرایطِ خفقان‌آوری، جایِ تأسف دارد که بعضی از تصمیم‌ها و اظهارنظرها، نه تنها کمکی به آرامشِ بازار نمی‌کند، بلکه بر التهاباتِ موجود می‌افزاید. مثلاً در همین روزهایِ گرانی و کمبود، افزایشِ ناگهانیِ قیمتِ بنزین از ۵ به ۱۰ هزار تومان، یعنی فشارِ تازه‌ای بر هزینهٔ حمل‌ونقل و قیمتِ تمام‌شدهٔ همهٔ کالاها. تصمیمی که بی‌شک سفرهٔ مردم را بیش از پیش کوچک می‌کند و با توجیهاتِ معمول هم قابلِ دفاع نیست. از سوی دیگر، بعضی از مسئولان همچنان اظهارنظرهایِ بی‌مورد و خوش‌بینانه‌ای دارند که هیچ نسبتی با واقعیتِ تلخِ میدان ندارد؛ حرف‌هایی که اعتمادِ ناچیزِ باقی‌مانده را هم نابود می‌کند و نشان می‌دهد که هنوز عمقِ فاجعه را درک نکرده‌اند.

قیمتِ خوراکی‌ها با سرعتی سرسام‌آور پیش می‌رود که کمتر کسی توانِ هماهنگ شدن با آن را دارد. محاصره و تحریم، نه فقط وارداتِ مواد اولیه را متوقف یا گران کرده، بلکه حتی تولیدِ داخل را هم به دلیلِ کمبودِ نهاده‌ها و قطعات، با رکود و افزایشِ قیمت همراه ساخته است. دیگر نه تنها قشرِ کم‌درآمد، بلکه حتی طبقهٔ متوسط هم برای تهیهٔ مایحتاجِ اولیه، مجبور به حذفِ قلم‌هایِ اساسی از سبدِ خریدِ روزانه شده است. مادری که برای خریدِ یک بطری روغن یا یک کیلو گوشت، دستش روی کیفِ پول می‌لرزد، عملاً قربانیِ هم‌زمانیِ تحریمِ بیرونی، تصمیماتِ نسنجیده و ناکارآمدیِ درونی است. پدری که شبِ تعطیل با دستِ خالی از جلویِ مغازه‌ها برمی‌گردد، دیگر به ریاضیاتِ پیچیدهٔ اقتصادی کاری ندارد؛ او فقط می‌بیند که سفرهٔ خانواده‌اش هر روز کوچک‌تر و رنگ‌پریده‌تر می‌شود.

متأسفانه به جایِ تدبیرِ آرامش‌بخش در برابرِ این محاصرهٔ سنگین، گاهی شاهدِ سیگنال‌هایِ ضدونقیضی هستیم که التهاباتِ ناشی از جنگ و تحریم را چندین برابرِ واقعیتِ خودش نشان می‌دهد. به جایِ آنکه با برنام‌های شفاف، جلویِ خلقِ پولِ بی‌پشتوانه گرفته شود یا مسیرِ تأمینِ ارزِ کالاهایِ اساسی هموار گردد، مدام شاهدِ آزمون و خطاهایی هستیم که نتیجه‌اش چیزی جز ثبتِ رکوردهایِ جدیدِ گرانی نیست. این نوسانات، سرمایهٔ اجتماعیِ اعتماد را آب می‌برد و آیندهٔ کودکانِ این مرزوبوم را در هاله‌ای از ابهام و محرومیت فرو می‌برد. وقت آن رسیده که به جایِ شعار و برخوردهایِ مقطعی، واقعیتِ تلخِ هم‌زمانیِ تحریمِ همه‌جانبه، تصمیماتِ پرهزینه مثلِ افزایشِ بنزین، و ناکارآمدیِ درونی را بپذیریم و برایِ نجاتِ قدرتِ خریدِ مردم، دست به اقداماتیِ اساسی، عاقلانه و فراتر از جناح‌بازی بزنیم. ملتی که این همه سختی را تاب آورده، حداقل سزاوارِ ثبات و آرامشِ خیال در سفرهٔ نانِ شبِ خود است.


رامین لاوه؛ صدایِ دلواپسِ سفره‌هایی که این روزها دیگر حتی جایِ نانِ شب را هم ندارند، و مشقِ شبِ کودکانِ این سرزمین، بی‌آنکه بدانند، با رقم‌هایِ بی‌امانِ گرانی گره خورده است.

@Hesabdaryaran

دیدار ترامپ و پزشکیان؟ میوه‌ای که رسیدنش به این زودی ممکن نیست

نیویورک این روزها میزبان دو رویداد همزمان است: ترامپ روز سه‌شنبه پشت تریبون مجمع عمومی می‌ایستد و پزشکیان روز چهارشنبه. در فاصله این دو سخنرانی، سوالی که رسانه‌ها را پر کرده این است: آیا این دو با هم دیدار خواهند کرد؟ ترامپ خودش این سوال را دامن زد. او گفت از دیدار با پزشکیان «استقبال می‌کند» و «احتمالاً پذیرا» خواهد بود، مشروط بر اینکه طرف مقابل رفتار مناسب در پیش بگیرد. مارکو روبیو هم تأیید کرد که ترامپ برای دیدار با پزشکیان یا مقامات ایرانی «باز» است، هرچند هنوز هیچ دیداری برنامه‌ریزی نشده است.

اما ایران چه می‌گوید؟

مقامات ایرانی به صراحت گفته‌اند که پزشکیان برنامه‌ای برای دیدار با ترامپ ندارد. سفیر ایران در روسیه گفت که پزشکیان «در راستای منافع ملی ایران» تصمیم خواهد گرفت و اشاره کرد که ترامپ «هر روز دروغ می‌گوید» و اظهاراتش مدام تغییر می‌کند. یک مقام ارشد ایرانی نیز تأکید کرد که دیدار مستقیمی در برنامه نیست، اما هیئت ایران «اختیار کامل برای احیای مذاکرات» را دارد.

چرا احتمال این دیدار بسیار ضعیف است؟

دلایل ساختاری وجود دارد. اول، پرسش اصلی این نیست که ترامپ آماده است یا نه، پرسش این است که پزشکیان اجازه دارد یا نه. مستقل فارسی گزارش داده که احتمال این دیدار «بسیار ضعیف» تلقی می‌شود، زیرا رئیس‌جمهور ایران در جایگاهی بسیار ضعیف‌تر از آن قرار دارد که بتواند چنین تصمیمی را بگیرد. این اجازه پیش‌تر به خاتمی و روحانی نیز داده نشد. روبیو هم همین را تأیید کرد: پزشکیان در ساختار قدرت ایران تابع رهبر معظم انقلاب است.

دوم، ریسک سیاسی داخلی برای پزشکیان بسیار بالاست. یک دست‌دادن یا نشست علنی با ترامپ، در شرایطی که کشور درگیر جنگ مستقیم با آمریکاست، می‌تواند تندروها را علیه او بشوراند و موقعیتش را بیش از پیش تضعیف کند. حتی اگر پزشکیان شخصاً به دیپلماسی باور داشته باشد، هزینه داخلی چنین اقدامی در کوتاه‌مدت قابل مدیریت نیست.

سوم، ترامپ خودش پیام‌های متناقض می‌فرستد. از یک سو از آمادگی برای دیدار حرف می‌زند، از سوی دیگر در سخنرانی مجمع عمومی کشورها را به انزوای اقتصادی ایران فراخواند و گفت انتظار دارد توافق بعد از انتخابات میان‌دوره‌ای حاصل شود. این یعنی حتی خود ترامپ هم عجله‌ای برای دیدار در همین هفته ندارد.

پس چه چیزی در جریان است؟

آنچه در نیویورک رخ می‌دهد، احتمالاً نه یک دیدار رو در رو، بلکه یک دیپلماسی پشت صحنه است. دیدار سه‌ساعته عراقچی با ویتکاف و کوشنر نشان داد که کانال‌های غیرعلنی فعال شده‌اند. سطح پایین‌تر تماس، هم برای ایران کم‌هزینه‌تر است و هم برای آمریکا قابل انکار. ترامپ می‌تواند بگوید فرستادگانش «گوش داده‌اند» و ایران می‌تواند بگوید «چیزی امضا نشده». این فرمول، برنده-برنده‌ترین گزینه ممکن در شرایط فعلی است.

نتیجه‌گیری

دیدار ترامپ و پزشکیان در نیویورک تقریباً منتفی است. نه چون ترامپ نمی‌خواهد، بلکه چون پزشکیان نمی‌تواند. ساختار قدرت در تهران، ریسک سیاسی داخلی، و پیام‌های متناقض خود ترامپ، همه در جهت جلوگیری از چنین دیداری عمل می‌کنند. آنچه ممکن است، ادامه همان مسیری است که عراقچی آغاز کرده: مذاکرات غیرعلنی از طریق فرستادگان، بدون عکس یادگاری و بدون دست‌دادن. ترامپ گفت «اتفاقات بزرگی در راه است». اگر اتفاقی بیفتد، احتمالاً پشت درهای بسته خواهد بود، نه روی جلد روزنامه‌ها.

رامین لاوه ۳۱ شهریور ۱۴۰۵

@Hesabdaryaran

«تورم صفر»؛ مهندسی یک توهم اقتصادی

طرحی که این روزها با عنوان «تورم صفر» از سوی شهرداری تهران به اجرا گذاشته شده، بیش از آنکه یک سیاست اقتصادی باشد، یک آزمون سیاسی است که هزینهٔ آن قرار است از جیب همان شهروندی پرداخت شود که ظاهراً قرار است از آن منتفع شود. عنوان طرح خود یک خطای مفهومی بنیادین را حمل می‌کند: آنچه اجرا شده، «صفر شدن تورم» نیست، بلکه تثبیت اداری قیمت ۱۲ قلم کالا برای شش ماه در شبکهٔ فروش شهرداری است. تفاوت این دو، تفاوت میان «درمان بیماری» و «پنهان کردن تب‌سنج» است.

نخست، مسئلهٔ منبع مالی. زاکانی خود اذعان کرده که برای اجرای طرح از «اعتبار شهرداری، تسهیلات بانکی و ظرفیت‌های بانک مرکزی» استفاده خواهد کرد. این ترکیب، در ادبیات اقتصادی نام دیگری دارد: خلق پول. وقتی نهادی غیرپولی با اتکا به تسهیلات بانکی و منابع بانک مرکزی، قیمت‌ها را پایین‌تر از واقعیت بازار نگه می‌دارد، در حقیقت تورم را از یک نقطه به نقطهٔ دیگر منتقل می‌کند. برآوردها نشان می‌دهد اگر هر تهرانی ماهانه یک میلیون تومان از این طرح منتفع شود، هزینهٔ ماهانه به ۹ هزار میلیارد تومان و هزینهٔ شش‌ماهه به حدود ۴۵ همت می‌رسد؛ یعنی نیمی از بودجهٔ جاری شهرداری. پرسش ساده است: این پول از کدام بودجهٔ عمرانی یا خدماتی شهر کم می‌شود؟ و اگر از محل استقراض باشد، بازپرداخت آن با بهره، بر دوش همان شهروندی خواهد بود که امروز تصور می‌کند «کالای ارزان» خریده است.

دوم، پیامدهای بازار. وقتی قیمت رسمی یک کالا در شبکهٔ شهرداری پایین‌تر از قیمت تمام‌شدهٔ آن برای بنکدار باشد، یک شکاف قیمتی (آربیتراژ) ایجاد می‌شود. نتیجهٔ منطقی این شکاف، نه بهبود معیشت مصرف‌کنندهٔ واقعی، بلکه ظهور دلالانی است که به نام مصرف‌کننده از مراکز شهرداری خرید می‌کنند و همان کالا را با نرخ روز در بازار آزاد می‌فروشند. این همان مکانیزمی است که در تجربه‌های تاریخی قیمت‌گذاری دستوری، همواره به صف، کمبود و بازار سیاه منتهی شده است. صاحبنظران اقتصادی نیز هشدار داده‌اند که ثابت نگه داشتن برچسب قیمت چند کالا در چند فروشگاه، نرخ تورم کلان را که ریشه در رشد نقدینگی، کسری بودجه و انتظارات تورمی دارد، متوقف نمی‌کند.

سوم، بُعد سیاسی. زمان‌بندی و جنس این طرح، تصادفی نیست. زاکانی سابقهٔ چهار بار نامزدی در انتخابات ریاست‌جمهوری و دو بار انصراف را در کارنامه دارد. تحلیلگران و حتی رسانه‌های نزدیک به اصولگرایان، این طرح را در چارچوب تبلیغات انتخاباتی زودهنگام برای انتخابات ۲۰۲۸ تفسیر کرده‌اند. اقتصاددانانی مانند مرتضی افقه نیز آن را «عوام‌فریبانه» خوانده‌اند، زیرا فاقد پشتوانهٔ مالی شفاف و سازگار با سیاست‌های کلان ملی است. شهرداری وظیفهٔ ذاتی حمل‌ونقل عمومی، فضای سبز و خدمات شهری را دارد؛ مبارزه با تورم کلان، وظیفهٔ دولت و بانک مرکزی است. ورود شهرداری به این عرصه، نه تنها کمکی به مهار تورم نمی‌کند، بلکه ظرفیت اجرایی خود شهرداری را نیز فرسوده می‌کند.

جمع‌بندی. «تورم صفر» یک شعار تبلیغاتی است که با واژگان اقتصادی پوشیده شده. اگر این طرح علمی بود، باید پاسخ می‌داد که چرا بازار طلا، مسکن و ارز را نیز نمی‌توان با همین منطق «صفر» کرد. آنچه واقعاً صفر می‌شود، اعتماد باقی‌ماندهٔ شهروندان به نهادهای مدیریت شهری است. تجربهٔ تاریخی — از شوروی تا ونزوئلا — نشان داده است که قیمت‌گذاری دستوری بدون مهار ریشه‌های پولی تورم، نه به رفاه، بلکه به کمبود و رانت می‌انجامد. هزینهٔ این آزمایش، از بودجه‌ای تأمین می‌شود که می‌توانست صرف بهبود واقعی خدمات شهری شود؛ و این، یعنی جیب‌به‌جیب کردن به نام حمایت از جیب.

رامین لاوه – کارشناس اقتصادی

https://t.me/hesabdaryaran