خبرهای بد با ما چه می‌کنند؟ جریان مداوم خبرهای ناگوار که به دلیل عمومی بودن در مقیاس میلیونی تکثیر می شوند چه تاثیری برجا می‌گذارد؟

مهمان‌های برنامه این هفته: رضا کاظم‌ زاده؛ روانشناس، مریم زهدی از بی‌بی‌سی و حسین دباغ؛ پژوهشگر فلسفه‌ی اخلاق
#پرگار
@hossein_dabbagh
@BBCPersian

🗞 Ethics of Organ Transplantation: “Qa‘idat al-Ghur‘ah” as the Basis for Fair Practice

One of the most important moral requirements in biomedical issues is that of fairness. Virtually everyone seems to think that fairness in organ transplantation is very important, despite widespread disagreement about what constitutes fairness. Not only individual acts of physicians but also actual or possible medical rules for transplantation are regularly assessed as fair or unfair. In this paper, I intend to give an account of fairness for organ transplantation compatible with the Islamic legal tradition.

🌐 on academia.edu
🆔 @hossein_dabbagh

میزگرد پرگار:
خبرهای بد، این جریان مداوم با ما چه می‌کند؟

💫 مشاهده در یوتوب

💫 صوت و توضیحات در صدانت

🌾 @Hossein_dabbagh

نسخه پادکست برنامه پرگار:
خبرهای بد، این جریان مداوم با ما چه می‌کند؟

👤مهمان‌های این برنامه:

حسین دباغ؛ پژوهشگر فلسفه‌ی اخلاق
رضا کاظم‌ زاده؛ روانشناس
مریم زهدی

🌾 @Hossein_dabbagh

🗞 The Efficiency of Metaphorical Stories on Attention Deficit Hyperactivity Disorder Children

🌐 on academia.edu
🆔 @hossein_dabbagh

🗞اثربخشی داستان‌های استعاری و دستورالعمل‌های ساده تحت اللفظی بر توجه و کنترل پاسخ کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی

✍️ نویسندگان:
حسین دباغ
زهرا مهرپور
علیرضا مرادی
مریم مقدسین
مهدی پورمحمد

🔹مقدمه
هدف این مطالعه بررسی اثربخشی مداخلات کلامی با استفاده از داستانهای استعاری با و بدون پس زمینه موسیقی و دستوالعملهای ساده تحت اللفظی بر توجه و کنترل پاسخ برای کودکان مبتلا به اختلال نقص‌توجه/بیش فعالی است.

🔹روش کار
روش پژوهش حاضر، آزمایشی و از نوع طرحهای شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس‌آزمون-پیگیری با گروه کنترل میباشد. شرکت کنندگان از بین مراجعین 10 تا 12 ساله مراکز مشاوره آموزش و پرورش شهر شیراز که توسط یک روانپزشک دارای اختلال نقص‌توجه/بیش فعالی تشخیص داده شده بودند، انتخاب شدند. نمونه گیری اولیه بر اساس روش نمونه گیری در دسترس (به تشخیص روانپزشک و روانشناس) صورت گرفته شده و به صورت تصادفی در 4 گروه 8 نفری آزمایش و کنترل جایگزین گردید.

🔹نتایج
این پژوهش نشان داد که نمرات توجه و کنترل پاسخ این کودکان بعد از مداخلات کلامی با استفاده از داستانهای استعاری و دستورالعملهای ساده تحت الفظی و گروه کنترل بطور معناداری افزایش داشت. اما تفاوت افزایش نمرات بین چهار گروه با روشهای مداخله مختلف معنا دار نبود.

🔹نتیجه گیری
این مطالعه نشان داد که مداخلات گروهی کلامی و غیر کلامی در بهبود توجه و کنترل پاسخ کودکان مبتلابه اختلال نقص‌توجه/بیش فعالی موثر است. اما تفاوت تاثیر گروههای مختلف مداخله قابل ملاحظه نیست. با توجه به افزایش نمرات توجه و کنترل پاسخ کودکان در گروه کنترل، میتوان عضو گروه بودن را در افزایش نمرات موثر دانست.

🌐 telegram
🌐 on academia.edu
🆔 @hossein_dabbagh

🗞Talking about "Fairness" in Football and Politics: The Case of Navad

✍🏻 Hossein Dabbagh & Andrew Edgar

🌐 on academia.edu
🆔 @hossein_dabbagh

🗞Talking about "Fairness" in Football and Politics: The Case of Navad

✍🏻 Hossein Dabbagh & Andrew Edgar

We argue that sport in general, and association football in particular, are activities that invite spectators and players alike to talk about them. Using a Wittgensteinian approach, we argued more precisely that football, like any sport, may be understood as a form of life, and as such that it enables speakers to talk about it in quite specific ways, not least in the manner in which normative terms, such as fairness and bias, are used. Football thereby creates a metaphorical space, we suggest, in which there is a freedom to explore and play with language, and in particular normative language, even if that language-use is repressed in the wider political society. Using the example of the Iranian television programme Navad as a case study, we explore the ways in which talk about fairness in the context of football can develop and sustain a competence in the use of political and moral language-use even when that competence is under-threat elsewhere.

🌐 telegram
🌐 on academia.edu
🆔 @hossein_dabbagh

🗞نگاهی به کتاب «مجاز در حقیقت؛ ورود استعاره‌ها در علم» اثر حسین دباغ
✍🏻 دکتر علی غزالی‌فر

🌱فصل اول علی‌رغم عنوان طولانی "نگاهی به استعاره در جایگاه حقیقی آن؛ ادبیات و فلسفه" بسیار کوتاه است. در این بخش، به‌طور خلاصه، دیدگاه ادیبان در مورد استعاره و نظریات کلی فیلسوفان درباره آن گزارش می‌شود.

🌱در فصل دوم، "نظریه‌های فلسفی درباره استعاره"، به تفصیل سه نظریه مهم و برجسته دوران معاصر توضیح داده می‌شود که عبارتند از: دیدگاه تعاملی مکس بلک، دیدگاه علّی دونالد دیویدسون و دیدگاه شناختی جورج لیکاف. علت انتخاب این سه مورد آن است که با چنین نگاهی به استعاره می‌توان ورود آن را به علم تبیین کرد. نویسنده همه فروع و شاخ‌وبرگ‌های این نظریات را با نقدهایی که به آن‌ها وارد شده، آورده است. پس از این‌که از مباحث مربوط به سرشت استعاره باخبر شدیم، حالا می‌توانیم رابطه آن را با علم بررسی کنیم.

🌱فصل سوم متکفل این امر است. اما استعاره با چه چیزهایی در علم می‌تواند رابطه داشته باشد؟ پاسخ دو چیز است: مدل و آنالوژی. از این روی "استعاره، مدل و آنالوژی در علم" عنوان این فصل است. در این فصل رابطه نزدیک استعاره با آنالوژی تشریح می‌شود و نشان داده می‌شود که مدل‌های علمی را می‌توان استعاره به‌شمار آورد.

🌱فصل چهارم مصداقی برای این مباحث است با این عنوان: "رابرت بویل، لویی پاستور و چارلز داورین: چند مطالعه موردی". در این بخش می‌خوانیم که ابداعات بویل در شیمی، کشف واکسیناسیون توسط پاستور و نظریه داروین درباره طبیعت همراه با به‌کارگیری استعاره بوده‌اند. و اگر شهامت و خلاقیت آنان در استفاده از استعاره نبود، چه بسا آن نوآوری‌ها مطرح نمی‌شد.

🌱ارزش ممتاز این کتاب آن است که به مسئله مهمی در زمینه فلسفه علم پرداخته که در کتاب‌های رایج فلسفه علم به این تفصیل مورد بحث قرار نمی‌گیرد. تألیف آن به زبان فارسیِ ساده، شیوا و شیرین دیگر مزیت آن به‌شمار می‌آید.

🌐 مطالعه متن کامل در سایت مَدّ و مِه به نقل از الف کتاب، ۲۲ مهر ۱۳۹۶

@ThatGoodBook
🆔 @hossein_dabbagh

☘️ گفتمان انصاف در فوتبال و سیاست: مطالعه موردی برنامه نود
✍️ #حسین_دباغ و #اندرو_ادگار

🔅این مقاله مفهوم «انصاف» را در دو عرصه ورزش (فوتبال) و سیاست بررسی می‌کند. نویسندگان کوشش می‌کنند نشان دهند فوتبال می‌تواند فضا را برای انصاف ورزی در جامعه گسترش دهد. همچنین فوتبال می‌تواند با تزریق گفتمان «انصاف» سیاست حاکم بر جامعه را نسبت به اخلاق حساس‌تر کند. نویسندگان برای پیشبرد استدلال خود متوسل به نمونه برنامه جنجالی نود در ایران شده‌اند تا مدعای خود را تثبیت کنند.

🔅تجربه برنامه نود نشان می‌دهد می‌توان گفتمان «انصاف» و بحث اخلاقی حول آن را از طریق فوتبال در جامعه تزریق کرد. استدلال فلسفی موجود در مقاله یک استدلال ویتگنشتاینی است، به این معنا که ورزش را به مثابه یک نحوه زیست تلقی می‌کند که از طریق آن برای کاربران و کنشگران ورزش فضایی ایجاد می کند تا زبانی مختص آن را خلق کنند.

🌐 متن کامل این مقاله (به زبان انگلیسی) + PDF

🌾 @Sedanet | @Hossein_dabbagh

🎙 زندگی استعاری
👤 حسین دباغ - ۲۲ فروردین ۱۳۹۹

"آدمی صدبار خود پنهان‌تر است": ما آدمیان نا‌آگاهانه با استعاره‌هایی زندگی می‌کنیم که وجود مخفی و پنهان ما را تشکیل می‌دهند. خبر گرفتن از چنین وجود مخفی‌ای شرط عقلانیت است. توجه به استعاره‌هایی که درون ما زیست می‌کنند راهی است برای کشف وجود پنهان ما.

🔸از سلسله درس‌گفتارهای نوروزی «عرفان، معنای زندگی، اقتصاد و جامعه‌شناسی» خیریه غدیر در محیط مجازی

🆔 @Ghadircharity
🆔 @hossein_dabbagh

🗞نظم‌بخشی هیجان اخلاقی؛ دلالت و تدقیق یک مفهوم‌سازی نو برای فهم نقش هیجانات در اخلاق
✍🏻 حسین دباغ، جلیل اعتماد و بهرام جوکار

🌐 on academia.edu
🆔 @hossein_dabbagh

🗞 نظم‌بخشی هیجان اخلاقی؛ دلالت و تدقیق یک مفهوم‌سازی نو برای فهم نقش هیجانات در اخلاق
✍🏻 حسین دباغ، جلیل اعتماد و بهرام جوکار

چیستی هیجان‌های اخلاقی، کارکرد این هیجان‌ها، چگونگی تغییر و تجربه‌ی آنها و نسبت آن با قضاوت اخلاقی و کنش‌های اخلاقی، از جمله مهمترین مسائل روبه‌روی پژوهش‌های روانشناسی اخلاق و تربیت اخلاقی است. کاوش مفهومی و نظری در ترکیب زبانی "نظم‌بخشی هیجان اخلاقی" و تعیین امکان و حدود و ثغور مفهومی و معنای آن، از طریق تمرکز بر دلالت‌ها، نظریه‌ها و پژوهش‌های پیرامون هیجان‌های اخلاقی و نظم‌بخشی هیجانی، مسأله‌ی پژوهش حاضر است. در راستای مفهوم‌سازی نظم‌بخشی هیجان اخلاقی و روشن‌سازی مصادیق آن، از روش تحلیل اسنادی و ارزیابی تأملی دلالت‌های تحقیقات پیشین استفاده شد.
این گامها شامل انتخاب موضوع، تعیین اهداف و سؤالات، بررسی‌های اکتشافی و پیشینه‌ی پژوهش، انتخاب رویکرد نظری، جمع‌آوری منابع و تکنیک‌های بررسی آن و همچنین، پردازش، نگارش و گزارش پژوهش، می‌شد. نتایج نشان داد بر مبنای تحلیل‌های انجام‌شده و دلالت‌های نظری و پژوهشی موجود، مفهوم نظم‌بخشی هیجان اخلاقی، دارای معنا و مدلول روشن است و می تواند تحقیقات در زمینه‌ی روانشناسی اخلاق را منسجم‌تر کند و از طریق یکپارچه‌سازی فهم فرایند نظم‌بخشی هیجانی خاص حیطه‌ی اخلاق، افقی تازه پیش روی پژوهش‌ها و عمل قرار دهد.

🌐 telegram
🌐 on academia.edu
🆔 @hossein_dabbagh

✅به هیچ‌وجه این باور کاملاً غیرمنطقی را ندارم که انسان موجودی صرفاً خردگراست. وقتی از خرد یا خردگرایی صحبت می‌کنم، منظورم کل اعتقادی است که می‌توانیم از طريق نقد خطاها و اشتباهایمان، به ویژه نقد توسط دیگران، و نهایتاً با انتقاد از خود، یاد بگیریم. یک خردگرا شخصی است که برای او یادگیری از اثبات حقانیت خود مهم‌تر است، کسی که مایل به یادگیری از دیگران است-نه فقط با مصادره عقاید دیگران-بلکه با اجازه‌ی رضایتمندانه به دیگران برای نقد عقاید خود و علاقه به نقد عقاید دیگران. در اینجا تأكيد بر ایده‌ی نقد، یا دقیق‌تر، بحث انتقادی است. یک خردگرای واقعی فکر نمی‌کند که وی یا هرکس دیگری، حقیقت را در اختيار دارد. در این اندیشه هم نیست که صرف انتقاد هم او را در دست یافتن به عقاید جديد، کمک می‌کند. اما قطعاً فکر می‌کند که در حوزه‌ی اندیشه، فقط بحث انتقادی می‌تواند به ما در جدا ساختن دروغ از دوشاب یاری رساند. وی به درستی آگاه است که پذیرش یا رد یک عقیده هرگز مسئله‌ای صرفاً عقلانی نیست، بلکه فکر می‌کند که فقط بحث انتقادی می‌تواند بلوغ لازم را به ما بدهد تا یک عقیده را از جهات بیشتری ببینیم و داوری درستی نسبت به آن داشته باشیم.

✅این ارزیابی از بحث انتقادی، وجه انسانی خود را نیز دارد. چرا که، انسان خردگرا کاملاً می‌داند که بحث انتقادی تنها رابطه‌ی بين مردم نیست، بلکه برعکس، بحث انتقادیِ عقلانی یک پدیده‌ی کمیاب در زندگی ماست. با این حال، وی فکر می‌کند نگرش «بده بستان» که اساس بحث انتقادی است، دارای بیشترین اهمیت ناب انسانی است. چرا که انسان خردگرا می‌داند که وی خرد خود را مديون کسان دیگر است. وی می‌داند که نگرش عقلانیت انتقادی تنها می‌تواند نتیجه‌ی انتقاد دیگران باشد، و فقط از طريق انتقاد دیگران می‌توان به انتقاد از خود پرداخت.

✅رویکرد خردگرایانه را‌ می‌توان به این شكل توصیف کرد:
شاید من اشتباه می‌کنم و شما بر حق هستید. در هر حال، ما هر دو می‌توانیم امیدوار باشیم که بعد از این بحث هر دو مسایل را روشن‌تر از قبل ببینیم، و این فقط تا زمانی است که به خاطر داشته باشیم نزدیک شدن ما به حقیقت مهم‌تر از آن است که کدامیک بر حق هستیم.

🖋کارل پوپر
📖کتاب «زندگی سراسر حل مسئله است»، مقاله «درباره‌ی آزادی»، ترجمه‌‌ی شهریار خواجیان.

@hossein_dabbagh

🎥 گفت‌وگوی اینستاگرامی علیرضا امتیاز و حسین دباغ با عنوان سازوکار ذهن و اخلاق تکاملی - پنجشنبه 11 اردیبهشت 99

مشاهده در یوتیوب
مشاهده در آپارات


🆔 @Hossein_dabbagh
🆔 @Sedanet

📝📝📝 «گِرشوم؛ تویی و بی‌پناهی عظیم تو!»

🔻🔻🔻یادداشتی از #حسین_دباغ منتشر شده در وب‌سایت #مشق_نو

از متن:

🖊 تلاطمات اخیر سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، اخلاقی، اگزیستانسی،... که از پس نشر ویروسی پنهان پدید آمد بار دیگر این تصویر را در ذهن آدمی زنده می‌کند که تا چه میزان ما در این عالم غریبه‌ایم و تنها. تدبیر ما به دست ویروسی پنهان بود تا بر پیشانی‌مان بکوبد که با همه تلاش‌ها و کوشش‌ها که برای «ساختن» این عالم کرده‌ایم هنوز در سرزمینی غریب با غریبگی خود تنها مانده‌ایم و بودن‌مان به بال پشه‌ای بسته است.

🖊 حتی دولت‌ها (خدایان مبدل بر روی زمین!) که قرار بود پشت و پشتیبان ما باشند، پا در گل ماندند و ما باز بی‌پناهی را تجربه کردیم. سیاوش کسرایی راست می‌گفت:
تویی و رنج و بیم تو
تویی و بی‌پناهی عظیم تو!

🔸متن کامل این یادداشت را در لینک زیر بخوانید یا در موبایل خود بر روی Instant View کلیک کنید

tinyurl.com/ybo479lk

🔸این یادداشت همچنین در پروفایل نویسنده در آکادمیا قابل مطالعه است.

🔸 نشانی تلگرام «مشق نو»:
t.me/mashghenowofficial

🔸 نشانی وب‌سایت «مشق نو»:
http://mashghenow.com

🎙 الهیات استعاری (1)
👤 حسین دباغ
بنیاد توحید سن حوزه
2 می 2020

#الهیات_استعاری

@bonyadtowhid
🆔 @Hossein_dabbagh

مدرسه مولانا و بنیاد توحید سن حوزه برگزار می کند:

🌱 سلسله جلسات الهیات استعاری
👤حسین دباغ

#الهیات_استعاری

سخن گفتن از‌ خدا یا با‌ خدا به چه درد می خورد؟ در این سلسله گفتارها در می یابیم که هرکس نحوه سخن گفتن خود با خدا را بشناسد خود را بهتر خواهد شناخت. اما چگونه چنین امری میسر میشود؟

استعاره ها که کار رویا را در زبان می کنند کمک حال ما خواهند بود تا از طریق خداسرایی (god-talk) نقبی به احوال درون خود بزنیم و از آن خبر بگیریم. استعاره ها، بمثابه ابزاری در روانشناسی زبان، می توانند وجود پنهان و مخفی ما را عیان و آشکارتر کنند.

عموم استعاره هایی که پیامبران درباره خداوند به کار برده اند محصول فرهنگ و تربیتی است که در آن رشد یافته اند و در جان آنان نفوذ کرده است. ما نیز همچون پیامبران با استعاره های خود خدا و جهان خود را می سازیم:

تو و طوبی و ما و قامت یار
فکر هر کس به قدر همت اوست

صوت این سخنرانی
فیلم این سخنرانی در یوتیوب | آپارات

@bonyadtowhid
🆔 @hossein_dabbagh

🗞 بررسی تطبیقی معنای استعاره‌ها از نظر شیخ محمدرضا اصفهانی و دونالد دیویدسون
✍🏻 حسین دباغ و مرتضی براتی
مجله علمی مطالعات زبانی و بلاغی/سال10-شماره20-پاییز و زمستان 98/صفحات 91-118

🌐 on academia.edu
🆔 @hossein_dabbagh