Hossein Dabbagh حسین دباغ
3.02K subscribers
120 photos
43 videos
36 files
270 links
حسین دباغ دکتری فلسفه اخلاق، گرایش روان شناسی و عصب پژوهی اخلاق، را در دانشگاه های ردینگ و آکسفورد انگلستان خوانده است. وی اکنون دانشیار فلسفه در دانشگاه نورث‌ایسترن (لندن) و مدرس فلسفه در دانشگاه آکسفورد است.

instagram.com/dabbagh_hossein
Download Telegram
🌱 الهیات استعاری (9)
👤حسین دباغ
مدرسه مولانا و بنیاد توحید سن حوزه
April 24, 2021
#الهیات_استعاری

فیلم این سخنرانی در یوتیوب | آپارات
صوت این سخنرانی

@bonyadtowhid
🆔 @hossein_dabbagh
✅ بازگشت به سنت یعنی بازگشت به جهل، تعصب و ظلمت، برکندن از سنت یعنی از خود بیگانگی یا «ناخویشتنی» (به تعبیر من). میانگین بهینه میان این دو در کجاست؟ در سنتی که از خود فرا بگذرد؟ سنتی دارای ویژگی مدرن یعنی «سنجش»؟ سنتی سنجش‌گر که بتواند خود را بسنجد و انتقاد کند؛ یعنی سنتی که در همان حال که هست، نباشد؟
سنتی «شونده» نه «باشنده»، رونده نه ایستنده.

🖋 شاهرخ مسکوب
📖 کتاب «روزها در راه»، انتشارات خاوران، جلد دوم، صفحه ۷۳۳.

@hossein_dabbagh
moralvoting.pdf
75.5 KB
🗞 چرا رای دادن به نامزد اصلاح طلبان اخلاقاً نارواست؟
✍🏻 حسین دباغ
🆔 @Hossein_dabbagh
🗞 چرا رای دادن به نامزد اصلاح طلبان اخلاقاً نارواست؟
✍🏻 حسین دباغ

نفس رای دادن و برگزاری انتخابات لزوما برای یک نظام مشروعیت نمی آورد. رای و انتخاباتی مشروعیت آفرین است که بتواند میزان خیر و مصلحت را برای مردم به میزان قابل توجهی بالا ببرد و امکان خدمت رسانی موثرتر را فراهم کند. بدین معنا، رای دادن فی نفسه نه اخلاقا ممدوح است و نه مذموم. هکذا رای ندادن. آنچه رای دادن را اخلاقا روا یا ناروا می کند، پیامد و خیر حاصل از آن در سطح عمومی برای همه افراد جامعه خصوصا قشر آسیب پذیر، محروم و اقلیتهای کم صدا و بی صداست. اگر رای دادن احتمالا سبب شود که حقوق اقلیت ها پایمال شود، مباردت به آن روا نیست. اگر رای دادن احتمالا خیر عمومی را برای همه افراد جامعه به میزان قابل توجهی کاهش دهد، انجام آن مذموم است. هکذا رای ندادن. اگر رای ندادن منفعت افراد جامعه را افزایش دهد، امری مطلوب است و اگر حقوق افراد را تضییع کند، نامطلوب.

ادعای من در این نوشتار این است که با فرض تایید صلاحیت رای دادن به نامزد وابسته به اصلاح طلبان احتمالا به خیر و مصلحت عمومی لطمه می زند، اقشار آسیب پذیر را محروم تر می کند و اقلیت های کم صدا و بی صدا را خاموش تر. استدلال من به شیوه ای که در زیر آورده ام این است که شرایط بحرانی جامعه تحمل اختلاف و فضای دو قطبی را ندارد. ورود اصلاح طلبان در عرصه کشورداری بحران را بیشتر می کند و این می تواند به میزان قابل توجهی خیر و مصلحت عمومی را کاهش دهد.

اول: سیاست داخلی و خارجی ایران در شرایط کنونی بحران عمیقی را تجربه می کند.

دوم: تشدید بحران کشورداری احتمالا به میزان قابل توجهی منفعت عمومی را برای مردم خصوصا قشر آسیب پذیر، محروم و اقلیت های کم صدا و بی صدا کاهش می دهد.

سوم: ورود اصلاح طلبان احتمالا به میزان قابل توجهی بر آتش بحران نفت می ریزد و اداره کشور را دو قطبی می کند.

چهارم: آنچه آتش بحران را شعله ور کند و در پی آن منفعت عمومی را کاهش دهد، دست کم بر اساس تئوری های اخلاقی رایج، اخلاقاً نارواست.

پنجم: آنچه ورود اصلاح طلبان در عرصه کشورداری را ممکن می کند نارواست. پس رای دادن به اصلاح طلبان اخلاقا ناصواب است.

🗞 متن کامل مقاله

🆔 @hossein_dabbagh
🌳 نشست دهم الهیات استعاری با سخنرانی دکتر حسین دباغ از Zoom بنیاد توحید؛ شنبه ۲۲ می‌ ساعت ۱۰:۳۰ صبح

🔺دهمين نشست از مجموعه نشست‌های #الهیات_استعاری دکتر #حسین_دباغ، صبح شنبه ۲۲ می (ساعت ۱۰ و نیم صبح شنبه ،به وقت كاليفرنيا و ساعت ۱۰ شب شنبه ۱ خرداد به وقت تهران، و ۱ و نیم بعد از ظهر بوقت تورنتو کانادا و شرق آمریکا)از طریق شبکه Zoom بنیاد توحید برگزار می‌شود.

🔺علاقه‌مندان به پیوستن به این جلسه و طرح پرسش، می‌توانند با کلیک روی لینک زیر به این جلسه بپیوندند.

🔺جلسه نهم الهیات استعاری در کانال یوتیوب بنیاد توحید در دسترس است.◀️ Link

🔺این نشست با همکاری #بنیاد_توحید_سن‌حوزه و #مدرسه_مولانا انجام می‌شود.

https://us02web.zoom.us/j/82668708803
📌 چرا «رأی دادن به نامزد اصلاح‌طلبان اخلاقاً نارواست» موجه نیست؟

✍ میثم مولایی

📝 حسین دباغ، در نوشته‌ای جالب و هیجان‌انگیز در کانال تلگرام خود با عنوان ‌«چرا رأی دادن به نامزد اصلاح‌طلبان اخلاقاً نارواست»[۱]‌ ادعا کرده است که رأی دادن به نامزد اصلاح‌طلبان در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ اخلاقاً نادرست است. زیرا اولاً «نامزد وابسته به اصلاح‌طلبان احتمالاً به خیر و مصلحت عمومی لطمه می زند، اقشار آسیب‌پذیر را محروم‌تر می‌کند و اقلیت‌های کم‌صدا و بی‌صدا را خاموش‌تر» و از طرف دیگر «اگر رأی دادن احتمالاً خیر عمومی را برای همه افراد جامعه به میزان قابل توجهی کاهش دهد، انجام آن مذموم است». اما من در این نوشته استدلال خواهم کرد که ادعای او در این‌باره از توجیه کافی برخوردار نیست.
من ادعا نمی‌کنم که رأی دادن به نامزد اصلاح‌طلبان اخلاقاً درست است بلکه تنها ادعای دباغ در این‌باره را ناموجه می‌دانم.

🔻
https://www.dinonline.com/32753/%d8%b1%d8%a3%db%8c-%d8%af%d8%a7%d8%af%d9%86-%d9%86%d8%a7%d9%85%d8%b2%d8%af-%d8%a7%d8%b5%d9%84%d8%a7%d8%ad%e2%80%8c%d8%b7%d9%84%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d8%a7%d8%ae%d9%84%d8%a7%d9%82%d8%a7-%d9%86%d8%a7%d8%b1/

🆔 https://t.me/molaeemeisam
Are_Indiscriminate_Sanctions_Morally_Jus.pdf
30.7 KB
🗞 Are indiscriminate sanctions morally justified?
✍🏻 Hossein Dabbagh and Julius Maximilian Rogenhofer

اخلاق تحریم‌های اقتصادی: در این نوشتار کوتاه که در العربي‌ الجديد انگلیسی چاپ شده است، من به همراه همکارم، جولیس روگنهاور، تحریم های اقتصادی آمریکا علیه ایران را تحلیل اخلاقی کرده ایم. ادعای ما اینست که تحریم های آشفته و بی انضباط آمریکا اخلاقا نارواست و شهروندان را به شکل ناموجهی هدف قرار می دهد. اما تحریم‌های هدفمند چطور؟ آیا می توان از آن اخلاقا دفاع کرد؟ در انتهای نوشته، ما استفاده از این نوع تحریم‌ها را به عنوان یک بدیل به بحث گذاشته ایم.

Collective punishment is widely regarded as violating the ethics of war and the Geneva Convention. And yet, governments frequently use indiscriminate economic sanctions to bring about changes in their opponent's behaviour. Taking this discrepancy as a point of departure, it's worth reflecting on the ethics of American sanctions on Iran and alternatives available under the Magnitsky Act.

دریافت نسخه کامل مقاله از academia
این مقاله در العربي الجدید

🆔 @hossein_dabbagh
Audio
.🎙 الهیات استعاری (۱۰)
👤 حسین دباغ
مدرسه مولانا و بنیاد توحید سن حوزه
May 22, 2021
#الهیات_استعاری

@bonyadtowhid
🆔 @Hossein_dabbagh
🌱 الهیات استعاری (۱۰)
👤حسین دباغ
مدرسه مولانا و بنیاد توحید سن حوزه
May 22, 2021
#الهیات_استعاری

فیلم این سخنرانی در یوتیوب | آپارات
صوت این سخنرانی

@bonyadtowhid
🆔 @hossein_dabbagh
Forwarded from braincast | پادکست علوم شناختی و مغز (🎥 BR🧠INCAST📲)
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مسئولیت اجتماعی، آزادی و شناخت
واکاوی ابعاد اخلاقی، اجتماعی و عصب‌روان‌شناختی مسئولیت افراد نسبت به یکدیگر

▪️دکتر عبدالرحمن نجل رحیم
نورولوژیست | مغز پژوه اجتماعی

▪️دکتر حسین دباغ
دکتری فلسفه اخلاق | پژوهشگر روانشناسی اخلاق

▪️دکتر لیلا اردبیلی
دکتری انسان‌شناسی و زبان‌شناسی | پژوهشگر انسان‌شناسی شناختی

🕣 ساعت ۲۰:۳۰ | سه‌شنبه ۱۱ خرداد ۱۴۰۰

📲 لینک صفحه اینستاگرام:
instagram.com/braincastmedia

🆔 @braincastmedia
Forwarded from braincast | پادکست علوم شناختی و مغز (🎥 BR🧠INCAST📲)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اخلاق چیست؟
آیا توافقی میان مردم است؟ یا واقعیتی مستقل دارد؟
شما بر چه اساسی رفتاری را اخلاقی طبقه بندی می‌کنید؟

لطفاً زاویه نگاه خودتون رو در گروه نوروگپ (@neurogap) به اشتراک بگذارید.

🆔 @braincastmedia
Forwarded from braincast | پادکست علوم شناختی و مغز (🎥 BR🧠INCAST📲)
🎞 ضمن قدردانی از رسانه صدانت بابت انتشار گفتگوی لایو هفته گذشته با عنوان «مسئولیت اجتماعی، آزادی و شناخت» در ادامه لینک مشاهده نسخه کامل گفتگو با دکتر عبدالرحمن نجل رحیم و دکتر حسین دباغ تقدیم می‌گردد:

🔗 لینک مشاهده در آپارات:
📺 aparat.com/v/hA2KV

🔗 لینک مشاهده در یوتیوب:
📺 youtu.be/4fLi3JXII6g


🆔 @braincastmedia
Forwarded from BBCPersian
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فلسفه سیاسی در مورد انتخاب آنگاه که انتخاب کننده در شرایط ناخواسته قرار گرفته چه می‌گوید؟ انتخاب‌ ناخواسته ما را در چه معضل اخلاقی قرار می‌دهد؟حسین دباغ با استناد به آرای فیلسوفان می‌گوید وظیفه اخلاقی فرد این است که تن به انتخاب کاذب ندهد. فرهاد گوهردانی می‌گوید تلاش برای پاکیزگی اخلاقی در شرایط ناخواسته، گاه ما را به نتایج ناخواسته‌تر می‌رساند. پرگار این هفته را ببینید.
Audio
🎙 فلسفه و انتخابات در شرایط ناخواسته، پرگار

فلسفه سیاسی در مورد انتخاب آنگاه که انتخاب کننده در شرایط ناخواسته قرار گرفته چه می‌گوید؟ انتخاب‌ ناخواسته ما را در چه معضل اخلاقی قرار می‌دهد؟ مهمانان این هفته برنامه: حسین دباغ، پژوهشگر فلسفه و فرهاد گوهردانی، پژوهشگر مطالعات توسعه

شنیدن در انکر | کست‌باکس

🌾 @Hossein_dabbagh
🎥 فلسفه و انتخابات در شرایط ناخواسته، پرگار

فلسفه سیاسی در مورد انتخاب آنگاه که انتخاب کننده در شرایط ناخواسته قرار گرفته چه می‌گوید؟ انتخاب‌ ناخواسته ما را در چه معضل اخلاقی قرار می‌دهد؟ مهمانان این هفته برنامه: حسین دباغ، پژوهشگر فلسفه و فرهاد گوهردانی، پژوهشگر مطالعات توسعه

مشاهده فیلم در یوتیوب

شنیدن در انکر | کست‌باکس
دریافت صوت از تلگرام

🌾 @Hossein_dabbagh
فلسفه و انتخابات در شرایط ناخواسته
رادیو فارسی بی‌بی‌سی
📻پادکست برنامه این هفته پرگار

🔻فلسفه و انتخابات در شرایط ناخواسته، پرگار
 
❓فلسفه سیاسی در مورد انتخاب آنگاه که انتخاب کننده در شرایط ناخواسته قرار گرفته چه می‌گوید؟ انتخاب‌ ناخواسته ما را در چه معضل اخلاقی قرار می‌دهد؟ مهمانان این هفته برنامه: حسین دباغ، پژوهشگر فلسفه و فرهاد گوهردانی، پژوهشگر مطالعات توسعه

https://bit.ly/3cCut3l

#پرگار

@BBCPersian
🗞 ما زیر سایه درختانی که می‌کاریم نخواهیم نشست!
✍🏻 حسین دباغ

شماره ششم ویژه نامه پرسش / روزنامه اصفهان زیبا / ضمیمه اندیشه و علوم انسانی

از مارگارت مید، انسان شناس شهیر امریکایی، نقل شده است که در پاسخ به سوال یکی از دانشجویانش که پرسیده بود اولین نشانه های فرهنگی شروع تمدن را کجا باید جست؟ گفته بود آنجا که استخوانی شکسته شده است و بعد جوش خورده است. توضیح آنکه استخوان شکسته‌ای که جوش می‌خورد نشان از آن دارد که کسی صبوری و مراقبت کرده است تا جراحت فرد دیگری ترمیم یابد و بهبود پیدا کند. زمانی که کسی از دیگری در شرایط دشوار دستگیری می کند نشانه های جدی شروع یک تمدن می تواند پدیدار شود.

سخن مارگارت مید را باید به گوش هوش شنید. دستگیری از «دیگری» نه تنها نوید آغاز یک تمدن را می‌دهد که باید آن را از مقومات و حتی شرایط ضروری پیدایش یک تمدن اخلاقی دانست. از تمدن، اجتماع، فرهنگ و دین گرفته تا سیاست و علم و... زمانی اخلاقی و تحمل پذیر می شوند که به دیگری بیندیشند و هویت دیگری را در تخیل آورند. اما این دیگری چه خصوصیاتی دارد که برای اخلاقی کردن یک جامعه باید به حساب آید؟...

دریافت مقاله از academia
دریافت کامل این ویژه نامه از صدانت

@esfzibanews
🆔 @hossein_dabbagh
🗞 شماره ششم ویژه نامه پرسش روزنامه اصفهان زیبا: از جامعه ایدئولوژیک تا جامعه اخلاقی

✍️ با نوشتارها و گفتارهایی از:
مقصود فراستخواد، ناصر فکوهی، نعمت الله فاضلی، بیژن عبدالکریمی، حسین دباغ، ناصر مهدوی، عماد افروغ، حسن محدثی گیلوایی، محمدمهدی مجاهدی، حسین هوشمند، علیرضا رجایی، محمدتقی فاضل میبدی، فیروزه صابر، شهریار دبیرزاده و امیر تاکی

🔅چیزی که ما از آن در این شماره به‌عنوان جامعه ایدئولوژیک بیان خواهیم کرد، در واقع سلطه مطلق حاکمیت سخت و اندیشه‌ای یکه‌تاز و انحصارطلب در جامعه است که جای تحملی برای دیگر ایده‌ها و اندیشه‌ها باز نمی‌گذارد و هیچ اولویتی بالاتر از بقای خود را در نظر ندارد. گرچه جامعه ایدئولوژیک، آنچه برای مردم شعار می‌دهد، بهشتی از وفور نعمت‌ها و غلیان سجایای اخلاقی و جوشش و حرکت انسانی است؛ اما در عمل چون بر خلاف ذات و اصول انسانی حرکت می‌کنند، خود به بدترین دشمن انسان و زیست انسانی مبدل می‌شوند....

🌐 دریافت فایل PDF و توضیح بیشتر

🌾 @Sedanet
🌾 @Esfzibanews
نگاه کنید؛
در اینجا دکتر حسین دباغ، می‌گوید به لحاظ اخلاقی برای سود و منفعت شخصی یا جمعی، برای بیشترین افراد*، نمی‌توان اولاً حق را زیر پا نهاد و ثانیاً، عدالت را لگدمال کرد. به تعبیر دیگر، برای فایده‌ی بیشتر، مجاز نیست که افراد و اشخاص انسانی را از حقوق‌شان محروم کرد و سرکوب و تبعیض بر زندگی و جان‌شان روا داشت. اگر در امر الف، منفعت بیشتر برای جامعه یا اکثریت وجود داشته باشد، اما تحقق آن امر، نقض حقوق و حرمت اقلیت را به همراه داشته باشد، امر الف توجیه اخلاقی ندارد. در اینجا، امری که پشتیبان حق و عدل است اما همچون الف منفعت چندانی برای جامعه ندارد، برتر است.

در امتداد این استدلال، می‌توان به دوراهی‌های سخت سیاسی نظر کرد: در موقعیت‌ها و وضعیت‌هایی که گزیری از انتخاب میان امور نادرست و باطل نیست، البته درست است که به‌دنبال خیر بیشتر یا شر کمتر باشیم، یعنی میان بدها انتخابی کنیم که خیر و منفعت بیشتری داشته باشد یا، اگر وضع خیلی بد باشد، دست‌کم مانع شر و ظلم بیشتر شود. اما در نهایت، این انتخاب میان باطل‌ها برای خیر بیشتر یا شر کمتر، محدود به خطوط و اصول تخطی‌ناپذیر و مشترکی است که عبور از آن‌ها، به قول آیزایا برلین، به‌مثابه انکار انسانیتِ مشترک است. منفعتی را می‌توان دنبال کرد که ضامن حق و عدالت باشد یا ناقض آن نباشد. به این معنا، انتخاب برای خیر و فایده‌ی بیشتر، امری متناهی و محدود است نه نامتناهی و بی‌نهایت. روا و موجه نیست که برای منفعت و نتیجه‌ی بهتر شخصی یا جمعی، وارد کارزاری شد که از اصل و اساس، عین بی‌عدالتی و حق‌کُشی است. یعنی، تن به بی‌عدالتی‌ای داد که نفع بیشتری داشته باشد. مشخص است که منفعت ناعادلانه، منفعت برای همگان نیست. در واقع، اگر پیامدی را ناعادلانه می‌دانیم، یک معنای‌اش این است که آن پیامد، همه را کامیاب نمی‌کند.

بدیل این نوع منفعت‌گرایی، شاید ایده‌ای باشد که آن را بتوان ذیل پیامدگرایی قاعده‌محور-کانتی تعریف کرد. ایده‌ای که به ما راهی را برای ارزیابی و سنجش انتخاب‌ها بر اساس اصول و قواعد ثابت و نقض‌ناپذیر، نه صرفاً نتیجه و فایده، نشان می‌دهد. مشخص است که این نظریه، هم در برابر نتیجه‌گرایی بی‌قاعده قرار می‌گیرد و هم نافی نسبی‌انگاری است.

پ.ن: این برنامه در «پرگار» تحت عنوان «فلسفه و انتخابات در شرایط ناخواسته» پیش از انتخابات پخش شد. حسین دباغ، بر همین مبنا و با همین نگاه، از رای‌ندادن دفاع کرد و فرهاد گوهردانی، با رویکرد نتیجه‌گرا و نسبی‌انگار، از رای‌دادن.


* منفعت بیشتر برای بیشترین افراد، البته برداشت یا سوءبرداشتی از نتیجه‌گرایی است.

@shahrvand_sabz


https://t.me/shahrvand_sabz/630