#Тоға.

1987 - йил, харбий хизматдан келганимга бир йил бўлган, кўп жойларга ишга кириб бир ёки икки ой ишлайманда кейин ҳисоб - китоб қилсам оладиган маошим билан яхши яшашимга ақлим етмай ишни ташлаб чиқиб кетаман.

Ўша пайтлари уйимизда онамнинг тоғалари омонат деб қўйиб кетган жуда катта миқдорда пуллари ва "тилла заёмлари" сақланарди.

Бир куни онамга:

- "онажон, тоғамлани пулларидан ооозгинасини бериб туринг, бизнес қиламан, уч - тўрт ойда қайтариб жойига қўяман, тоғам сезмайдилар, ахир тоғам пулларини неча йиллардан бери сўрамайдиларку" дедим.

- "болам, бу пуллар омонат, бу дегани худди оловнинг чўғидай деган гап, сўроқсиз тегсанг қўлинг куяди, кел шу пуллар ҳақида гапирма"

- "хўп, бориб сўрасамчи" дедим қайсарлик билан.

- йўқ, шу кунларда келиб қоладилар, ўшанда сўраймиз.

Ваниҳоят уч кун ўтиб тоғам келдилар, дастурхон атрофида чой ичиб гаплашиб ўтирдик, мен онамга кўзларим билан ишора қилиб "сўранг" дердим, онам эса "жим, сабр қил" дегандай пастки лабларини қимтиб тишлаб қўярдилар.

Дастурхонга фотиха ўқилди, тоғам ўринларидан турдилар, онам жимлар, барибир сабр қилиб кутдим, ахийри онам тоғамга қимтинибгина -"бир нарса сўрасам майлими" дедилар, тоғам - "майли сўра" деб онамни эшитиш учун ўтирдилар.

- "шу десангиз, ўғлим бизнес қиламан деяпти, шунга озгина сармоя керак эмиш", онам шу сўзни айтдиларда юзлари қизариб ерга қараб туравердилар.

Тоғам кўзойнакларини устидан менга ажаблангандек қарадиларда:

- " ҳмм, нима бизнес қилмоқчисан, қанча сармоя керак бўлади, ким билан бизнес қилмоқчисан? " дея саволни ёғдириб ташладилар.

Мен худди рингда кетма - кет зарба еган боксчига ўхшаб ногдаунт холатига тушдим, нима дейишим керак, ахир бирорта аниқ бизнес режам ҳам йўқку:

- "ҳозирча бизнес режам йўқ, ахир пулим йўқку, қўлимда пул бўлса кейин бизнес режа тузаманда" дедим.

Тоғамни юзлари янада жиддийлашди ва онамга қараб, - "сен чиқиб туравер, биз ўзимиз гаплашамиз" деб онамни хонадан чиқариб юбордилар.

Сўнг менга қараб - "қани ўтирчи" деб рўпарадаги кўрпачага ишора қилдилар.

- "биламан, бир йилдан бери яхши иш тополмаяпсан, онанг ҳам сени тезроқ уйлантириб келинли бўлиш орзусида, даданг топган пулини сенга уй қуришга сарфлади, сен эса " ўзим тўйимга ишлаб пул топиб уйланаман" деяпганингниям биламан. Майли, уйланишинг учун 5 минг рубл қарз бераман, тўйинга етиб ортади.

Бир нарсани билгин, бизнес қилиш учун одамда режадан аввал тажриба бўлиши керак, сен яхши иш қидиришда давом эт, ҳозир мендан пул бериб турмаганим учун хафа бўлишинг мумкин, бу гапларимни кейин тушунасан, балки сен тушуниб етганингда мен бу дунёдан ўтиб кетган бўлишим ҳам мумкин.

Тоғам шундай дедиларда мени дуо қилиб уйларига кетдилар.

Тоғам кетганларидан сўнг эртасидан она келин қидириб совчиликка юришга бошладилар, мен эса эски кийимни кийиб уйимизни таъмирлаш учун келган усталарга ёрдамлаша бошладим.

Баъзи кунлари онам "фалон жойда қиз кўриб келдим, тезда янги кийимларингни кийгин, қизни отаси билан катта тоғанг кўриштиради, агар куёв қилишга рози бўлишса қиз билан кўришасан" деб қолардилар.

Бир куни бир катта имом домлани қизлари онамга ёқиб қолган экан, катта тоғам келиб "тез сочингни тагидан калга олдир, имом домлага соч қўйган бола ёқмайди" деб мажбурлаб сочимни олдиртирдилар🙄.(ўша даврларда соч ўстириш одобсизлик ёки тақвосизлик деб билинар экан😄)

Тоғам билан учрашувга бордик, домла билан бир оз танишгандек бўлдик, кечроқ домла тарафдан "йўқ" деган отказ жавоб келди🙄.

Қизини бермагани алам қилмадию аммо сочимни қиртишлаб олдирганим росса алам қилганди😄.

Бир хафталардан сўнг онам яна бир жойдан қиз топиб келдилар, нимаймуш, бўлажак қайнота ўзи махаллага келиб мен билан кўришиб кетармиш, аммо қачонлиги номаълум экан.

Энди у одам қачон келаркин деб ҳар куни янги кийимларимни кийиб юрибман, у одамдан эса дарак йўқ. Шу кунлари
Гоголни "ревизор" комедияси эсимга тушиб кетди😄.

Уч кун кутдим, келмади, "ээ борре" дедимда тўртинчи кундан эски кийимларимни кийиб усталарга ёрдамлашишни бошладим.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Ўша куни уйни бўёқ ишларига ёрдамлашаётган, уст - бошим рангли бўлиб хатто юзларимгаям бўёқ сачраган холатда эдим бирдан бир бола уйдан чақириб йўлни нариги томонида дўкон олдида бир киши чақираётганини айтди.

Боланинг таърифига қараганда бу ўша "ревизор" (бўлажак қайнотам") эди.

Онамга қараб - "онажон, анави одам кепти, мен кўришиб келай" дея онамни - "хой болам, ювиниб кийимларингни алмаштириб кейин чиқ" деганларига қарамай шартта кўчага йўл олдим.

Ўзи сочим калга олинган бўлиб "фантомас" бўлиб қолган бўлсам, янги кийим кийдим нимаю, киймадим нима, маъқул келсам қизини берар, бўлмасам кетаверсин, тўғрими?))

Йўлнинг нариги тарафига чопиб ўтдим, дўкон қоровулхонаси олдида қоровул Умархон амаки билан бир савлатли киши гаплашиб туришарди, ҳа бу ўша "ревизор" амаки эди.))

Шартта бордимда икковлари билан саломлашиб сўрашдим. Қоровул амаки ахволимни кўриб "ревизор" амакига бир оз хижолат тортиб "ҳа энди уйини ремонт қилаяптида" деб "шу бола" дегандай мени ишора қилдилар.

"Ревизор" амаки ҳам менга диққат билан разм солдиларда, манимча барча биографиямни қоровул амаки гапириб берганлар шекилли, - "ўғлим сиз усталарга ёрдамлашаверинг, эртага қизим билан кўришинг, бу ёғи энди тақдир битилган бўлса бўлди" дедиларда кетдилар.

Эртасига "ревизор" амакини қизлари билан кўришдим, Аллоҳ тақдир қилган экан, тўй бўлди, алхамдулиллах.

Бир оз мавзудан чиқиб кетдик, узр.

Хуллас тўйдан сўнг бир касбни танладим, у касб атлас тўқиш касби эди, атлас хонадонларда яширин тўқиларди, мелиса билиб қолса қамарди.

Кўп таниш ошналаримга атлас тўқишни ўргатиб қўйишларини илтимос қилиб сўрадим, аммо ҳеч бири ўргатишни хохламасди.

Охирги умидим бўлган Шарифбой исмлик синфдошимга илтимос қилдим, бир оғиз ҳам йўқ демай бир хафтадаёқ уйимизга дастгоҳни ўрнатиб атлас тўқишни ўргатди.

Икки ойда тоғамдан олинган 5 минг рубл қарзни уздим, шу вақт ичида укамни ҳам атлас тўқишга ўргатиб ўзим ипакни "давра" қилишни ўргандим.

Олти ой деганда 011 жигули мошинасини сотиб олдим ва ипак олиб сотиш савдосига ўтдим.

Ипак савдосида "ахси" кўчалик Абдурахмон ака (Аллоҳ раҳматига олган бўлсин) менга устозлик қилдилар.

Ўзимда сармоя маблағи пайдо бўлганидан сўнг тоғам (Аллоҳ раҳматига олган бўлсин) бизникида сақлаётган пулларини олиб кетдилар, чунки ўша даврларда ипак савдоси ҳам жиноят ҳисобланар, мободо қўлга тушиб қолсам, уйни мелисалар тинтув қилса тоғамнинг пуллари ҳам хавф остида қолишидан қўрқдилар шекилли.

Хуллас ўз сармоямни бирор ишга тикмоқчи бўлсам юз марталаб ҳисобини ва хавфсизлигини чамалаб режалаб тикардим, доимо аниқ режа ва ҳисоб билан қилинган савдо яхшигина фойда берар ва сармоя ўзимни меҳнатим эвазига топилгани боис росса эҳтиёткорлик билан ишлардик.

Агар тоғам ўша пул сўраганимда "мана ол" деб берганларида пулни қадрига етмай тажрибасизлик қилиб, риск қилиб қарзга кириб қолишим хавфи кучлироқ эди.

Атлас тўқишни "қилдан кўприк ясашга" таққослашади, атлас тўқиб ("қилдан кўприк ясаб") меҳнатни ва пулни қадрига етдим, ипак савдосида шогирд бўлиб одамлар билан муомала қилишни, доимо лафзда туришни устозимдан ўргандим.

Тоғамнинг "савдогарчилик қилмоқчи бўлсанг аввал сармояни ўзинг меҳнат қилиб топ, бунинг хикматини кейин биласан" деган ўгитларини ҳозиргача унутмайман.

Саломат бўлинглар!

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Ғурурдан баланд меҳр

Бугун шундай бўлди. Сўнгги русумдаги учта уловни эшигига қаторлаб қўйган, муҳташам ҳовлиларида даврон сураётган бир қадрдоним телефон қилиб қолди.
— Бир кўришайлик, — деди овозида одатдагидан фарқли бир оғирлик билан. — Фалончи ака анчадан бери хаста эмиш. Бир хабар олайлик... Фақат, иложи бўлса, сизнинг мошинангизда борайлик.
Телефонни ўчирдиму, ичимда бир нарса узилгандай бўлди. «Ижирғаниш» деймизми, «ғашлик» деймизми — кўксимни чимчилаб ўтди. «Тавба, учта "иномарканг" бор-ку! Кунинг менинг унча-мунча ишга ярамай қолган эски «Кобалт»имга қолдими?» деб хаёлимдан ўтказдим. Хасисликка йўйдим, кўнглим ғашланди. Эътироз билдирмадим-у, лекин ичимдаги ўша совуқ ўй билан йўлга чиқдим.
У билан бозор атрофида учрашдик. Катта бозорлик қилдик. Аммо мени бир сўм ишлатишга қўймади, ҳамма харажатни ўзи кўтарди. Лекин менинг хаёлимда ҳали ҳам ўша — мошина масаласи соя солиб турган эди.
Хаста танишимизнинг дарвозаси олдига келиб тўхтадик. Ичкарига кириб, уни кўрдим-у, юрагим орқага тортиб кетди. Қачонлардир тоғни урса талқон қиладиган, моддий томондан ҳам, жисмоний томондан ҳам бақувват бўлган одамнинг ўрнида бир сиқим суяк ўтирарди. Чўкибти, жуда озиб кетибди. Кўзларида мажолсиз бир ҳасрат. Суҳбат асносида билдикки, бошига тушган бу хасталик камдай, бизнеслари синиб, ҳатто уйини сотувга қўйишга мажбур бўлибди.
Дўстим унинг ёнига ўтирди. Елкасидан қучди, сўзларида шунчалар самимият ва илиқлик бор эдики, хаста одамнинг кўзларида йиллар давомида сўнган умид учқунлари қайта ёнгандай бўлди.
— Уйни сотманг, — деди у босиқлик билан. — Фарзандларингиз бўй етиб қолди, уларнинг кўнгли ўксимасин. Муаммолар ўтиб кетади, ҳаммаси жойига тушади.
Чиқиб кетаётганимизда, у беморнинг кафтига оҳиста бир даста пул тутқазди. Шундай қилдики, гўё ёрдам бераётгандай эмас, балки қарзини қайтараётгандай тавозе билан.
Ташқарига чиқдик. Кўчага етганимизда дўстим тўхтаб, қўлимдан калитни олди. Бизни кузатиб чиққан бемор бой дўстининг оддий мошина рулига ўтирганини кўриб, ғалати қараб қўйди. Иккии километрлар юргач, дўстим калитни узатди:
— Мошинани энди ўзингиз ҳайданг.
Яна ҳайрон қолдим. Миямда мингта савол чарх урарди. Узоқроқ кетгач, у чуқур хўрсинди-да, менинг аҳволимни сезгандай изоҳ берди:
— Бемор одамнинг кўнгли жуда нозик бўлади, — деди у паст овозда. — Ҳозир у жисмонан қийналяпти, устига-устак иши юришмай, моддий аҳволи ҳам хароб бўлиб турибди. Агар биз унинг эшиги олдига ҳашаматли уловда борганимизда, унинг кўнгли ўксир эди. "Булар маза қилиб юрибди, мен эса..." деб ич-этини ерди. Шунинг учун унга «ҳаммаси жойида» эканини кўз-кўз қилгим келмади. Оддийроқ борайлик деганим шундан...

У гапирар эди, мен эса машина рулини чангаллаб, пешонамдан чиқаётган совуқ терни сезмай қолибман. Томчи-томчи тер эмас, ичимдаги торлик ва инжиқона хаёлларимнинг уяти эди бу.
Бир-бирини сотишга тайёр, бировнинг йиқилганидан ҳузур қиладиганлар ҳозиру нозир бу замонда... ўз дўстининг, ҳатто унинг нозик қалбини асраш учун шунчалик теран ўйлайдиган одамлар бор-а!

Ҳилвираб қолган бу дунёни аслида шундай, ўз манфаатидан кечиб, ўзгаларнинг шаъни ва кўнглини ҳар нарсадан баланд қўя оладиган "чин ИНСОНлар" ушлаб турган бўлса, ажаб эмас.

Мақсуд Жонихонов

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

⚠️ АҚШ CОВИД-19 лабораторияда яратилганини ва дунёга тарқалганини расман тан олди. Карантин эса илмий эмас деб эълон қилинди!

АҚШ расмийлари вируснинг Ухан вирусология институтида оқиш натижасида келиб чиққанини расман тан олди. Оқ уй томонидан эълон қилинган жорий маълумотларга кўра, АҚШ расмийлари ва олимлари бу фактни йиллар давомида яшириб, далилларни йўқ қилиб ва ​​ёлғон хабарларни тарғиб қилиб келмоқдалар.

Асосий ҳимоя чоралари сохта эканлиги исботланди: ниқоблар ва икки метрлик ижтимоий масофа илмий эмас деб топилди. Карантинлар иқтисодиётни барбод қилди ва пандемия ниқоби остида фирибгарлар АҚШ маблағларидан 250 миллиард доллардан ортиқ маблағни ўғирлашди.

#кун_ҳақиқати

Бир оқил инсондан сўрашибди:
— Хаётда қандай инсонни энг гўзал инсон деб биласиз?
Оқил инсон жавоб берибди:
— Айбларимни кўриб-билиб туриб хам, мени яхши кўришдан тўхтамайдиган инсондан гўзалроғини кўрмадим...

🌧️ Ёмғирлар ёғса гар соябон бўлай,
💖 Қалби беғуборим, дардинг оламан.
👧🏻 Жон қизим, ваъда бер, айт такрор ва такрор:
🗣️ "Она, мен албатта бахтли бўламан!"
🤲🏻 Ҳар нени бандадан эмас, Аллоҳдан сўра!
✨ Унинг ишқида ён, борлигингни сев...
🌍 Орзуси бир олам, чиройли қизим,
🤝 "Бахтли бўламан" деб менга ваъда бер!!!

Яқинларга Улашинг.. 🌸

Каналимизга обуна
бўлинг👇💖

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#МУТОАЛАА_ЗАВҚИ

#СУБҲИДАМ
(давоми)
-41-

иш жойидан узоқ муддатга ҳизмат сафарига , тўғрироғи тажриба алмашиниш ва малака оширишга кетадиган бўлди.
Бу ҳақда кўпдан буён орзу қилиб юрган Абдумажид қатор номзодлар орасида унинг номзоди танловдан ўтганлигини ва тегишли ҳамма ҳужжатлар тезда тайёр бўлганлигини эшитганда карахт бўлиб қолган аҳволга тушиб қолди.
Бир ой аввал "Қани эди тезроқ шу ерлардан кетсам " деб кун санаётган Абдумажид энди...
юрагининг ардоғи - жажжи фариштаси Робияни кўзи қиймаётган эди. "Ҳеч бўлмаганда онаси - Райҳон тирик бўлганида ... Бари бошқача бўлар эди..." Абдумажид нимани ўйламасин хаёлларининг охири бориб Райҳонда тўхтар эди . У маъюс хўрсинди. "Кетадиган жойим яқин бўлса экан. Мода пойтахти - Париж . Ҳа умрида қўлига қалам олиб илк бор эскиз чизганнинг ҳам , ҳаётида бир бор либос бичиб кийим тикканнинг ҳам , умрини турли подиумларда мода намойиш қилиш билан ўтказганнинг ҳам орзуси у ерни кўриш , ўша мода пойтахтидан баҳра олиш бўлса керак. Абдумажидга ўхшаган касби шу каби турли танловлар ўтказиш билан банд бўлганларни-ку айтмаса ҳам бўлади.
Аммо ҳозирги вазиятда ...
Абдумажид икки ой аввал ўзи ишлаётган муассасага бош директор қилиб тайинлаган эди.
Шу сабаб асосийси бўлиб , сафарнинг ортга суришнинг ҳеч ҳам иложи йўқ эди.

* * *

Абдумажиднинг бир кунда икки, уч маҳал келишига ўрганиб қолишган экан. Суюма ҳам кейинги вақтларда ўзидаги қизғаниш ҳиссини енгишга ҳаракат қилиб , буни уддасидан энди- энди чиқаётган эди. У поччаси келганида Робияни унга узатар экан , пайтдан фойдаланиб анча ишини битириб олишга ўрганиб олган эди. Поччаси болалари Шаҳзоджон ва Робия билан ёлғиз қолиб вақт ўтказишни яхши кўрарди . Буни билган Йўлдош ака, Шаҳло опа ва бошқалар уларни ёлғиз қолдириш учун имкон топар эдилар .
Нима учундир Абдумажид кеча эрталабда бир кўринди- ю , кейин шу бўйи йўқ бўлиб кетди.
Бугун кечгача ҳам бир кўринмагандан кейин Шаҳло опа ростмана хавотирга тушиб қолди.
Абдумажид кечки соат саккизларга кириб келди. У Шаҳло опанинг "Болаларга ҳа деб ўйинчоқ олиб келаверманг ,ўзи шундоғам ер- у кўк ўйинчоқ бўлиб кетди, кунига биттадан ўйнаса ҳам иккала болангизга бир йилга етади" деб тушунтириш берганлиги учун бугун ўйинчоқ эмас , балки бир сават турли мева- чева кўтариб келибди. Ўтган сафар келганида Суюманинг Робияга шарбатқисгичдан олма сувини чиқариб ичириб турганига гувоҳ бўлганлиги учун қўшимча бир яшик серсув , сап- сариқ ширин олмадан ҳам олиб келибди.
Ҳаммалари дастурхон атрофига ўтириб дуои - фотиҳа қилингач , Абдумажид дабдурустдан мақсадга ўтиб қўяқолди:

- Ада , ойижон , - деди у тиззасида эркалаб олиб ўтирган Робияни қўнғироқдек сочларини бармоқларида тарар экан , - мен...мен эртага кетадиган бўлиб қолдим. Иш юзасидан . Франция, Парижга... Олти ой муддатга ..., - сўнг ҳижолатли кулимсиради,- Бормасликнинг иложи бўлмади ...

Орага бир зум сукунат чўмди.
Уни Йўлдош аканинг салобатли овози бузди :

- Болам, ой бориб , омон келинг . Биздан , фарзандларингиздан хавотир олманг . Кўнглингиз хотиржам бўлсин , - Йўлдош ака Робияга кулимсираб қошини ўйнатиб қаради ,- Қаранг , Робия қизим ҳам кап- катта қиз бўлиб қолди . Ҳадемай уйларни супурадиган қиз бўлиб қолади .

- Буважон , "пилесос қилади " денг , ҳолам ҳар доим ўшнақада уй супирадила- ку ...
Шаҳзоднинг гапидан ҳамма кулиб юборди.
Абдумажид "ҳозир" деганча кўчага чиқиб кетди . Зум ўтмай ўртача сабзи тахтадек планшет кўтариб қайтди.
- Сал қолса эсимдан чиқар экан.
Бу орқали бемалол бир - биримизни кўриб гаплашиб туришимиз мумкин .

- Овора бўлибсиз-да , ўғлим. Уйда телефон бор- ку. Ўша хам бўлаверар эди ...
Абдумажид кулимсиради :
- Ойижон бу билан юзма - юз гаплашиш имкони бор . Болалар бемалол мени кўришлари , ўзим билан гаплашгандек овозимни эшитишлари мумкин. Мен ҳам уларни...

Абдумажид эрта сахарда учиб кетишини айтиб шу бугун хайрлашди. У кетар чоғида Робияни қўлидан қўйгиси келмас , ҳидига тўйиб олай деган мақсадда тинмай юзлари, сочларини ҳидлар, қалбининг бир парчаси шу ерда қолаётганилан юраги увишиб

Хазонрезги

Bolalarni kitobxon qilish uchun tavsiyalar

1. O‘zingiz kitob, o‘qib o‘rnak bo‘ling;

2. Bolangizga kitob o‘qib bering;

3. Uyquga yotishidan oldin ertak yoki hikoya o‘qib bering;

4. Kitob o‘qishning foydalari haqida unga so‘zlab bering;

5. Kitob o‘qiydigan bolalar bilan do‘stlashtiring;

6. Kitobdan chalg‘itishi mumkin bo‘lgan narsalar – TV, telefon, kompyuter, planshetlardan meyorida foydalanishiga ruxsat bering. Shuningdek, bu jihozlardan kam foydalanish bilan o‘zingiz ham o‘rnak bo‘ling;

7. Unga suratli, qiziqarli kitoblar hadya qiling;

8. Kitob o‘qigani uchun mukofotlang. Masalan, bitta kitobni o‘qib bo‘lsang, falon narsa olib beraman yoki falon joyga sayrga olib boraman, deb unga xush keladigan va’dalarni bering va shartni bajarganda buni darhol, mamnuniyat ila amalga oshiring;

9. Ko‘p kitob o‘qib, ilm o‘rganib, muvaffaqiyatga erishgan kishilar haqida farzandingizga so‘zlab bering;

10. Farzandingiz bilan kitob do‘koni va kutubxonalarga boring. O‘zi istagan kitoblarni olib bering.

©G‘iyosiddin Yusuf

АССАЛОМУ АЛАЙКУМ

Мани қадрдонларим кўнглимнинг кўчасининг дилкаш ҳамроҳлари . Яхшимисизлар ?
Уйдигилар ,
Ёниздагилар
Кўнгилдагилар ҳамма яхшими ?

Бугун ЖУМА кунининг  файзу барокатини , хайру саховатини сизга тиладим .
Нимаики ният қилган бўлсангиз ижобатини кўринг илоҳим 🤲🤲 .

Ман ишга кетомман .
Автобусга чиқиб болаларни кўрсам болалигим эсимга тушади ...
Қулоғидаги наушникни тўғрилаб қўяетган ёшларни кўрсам ёшлигим , талабалигим эсимга тушади ...

Ёнидаги аёлга гарчи танимасада , биринчи марта кўриб турган бўлсада тинмай нималанидир уқтириб кетаётган аёлни кўрсам ҳозирда ўзимни кўргандай бўламан 😊
Деразадан ўйчан термулиб кетаётган опахонларга қараб келажакдаги ўй хаёлларим нималигини ўйлайман ....
Неварасини боғчага , мактабга олиб кетаётган  онахонга қараб орзулар қиламан .....

Пенсиясини қўлромолчасига тугиб , санга нима керак бугун Жума номозидан қайтгунча олиб келаман деган  чолини кўзини шамғалат қилиб бозорга жўнаган , бақувватгина моможонга қараб энтикиб кетаман .....

Айнониб кетий сизлардан , мани ўқиб туриб , бемаза дейсизми битта кулиб қўясизми , ғашиз келадими , қовоқ уясизми охирида битта дуо қилиб қўйинг 😘 .

Ман ҳар кун сизларни бир йўқлаб қўяман , омон бўлишсинла ўйнаб , кулиб юришсинла дейман 😘 .

Кунингиз ҳаловатда ўтсин .
Ҳар доимгидек  ШАХЗОДАнгиз сиз билан бирга 😘 .

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#СУБҲИДАМ
-42-

кетаётган эди.

* * *

Абдумажиднинг Парижга жўнаб кетганига бир хафта бўлди . Аммо ҳар куни планшетнинг каттагина экрани орқали уй ичилар билан "жонли" мулоқат қилишни канда қилмайди. Айниқса Робия экранда адаси кўринганда тишсиз оғзини очиб гугулагани - гугулаган...

* * *
Қиш кириб келганига ҳам кўп бўлгани йўқ. Ўтган йилги қишда Суюма асосий вақтини қўшимча дарс қилиш билан ўтказар эди. Бу йил ҳам яна қайтадан институтга кириш имтиҳонга тайёргарликни бошласам дейди- ю , ҳеч юраги дов бермайди. Ўтган ёз биринчи август кунидаги воқеалар юрагини олиб қўйган. Бу масаланинг бир томони бўлса , масаланинг иккинчи томони - Робия .
Робия анча шўхликни тушуниб қолган . Бўш қолса ердан нима топса оғзига солиб кўради. Эмаклашни ўрганиб олгани учун ҳали у ёққа , ҳали бу ёққа саргузашт қидириб кетаверади. Унинг дастидан хоналар яхшигина бўшатилиб қўйилди. Акаси Шаҳзоднинг лего ўйинчоқлари фақатгина Жалолиддиннинг хонасида ўйналадиган бўлди.
Қишнинг куни бир тутам . Кеч тезда туша қолади. Аммо бу дегани болалар ҳам тезда ухлайди дегани эмас.
Бугун ҳам Робиянинг кечки ўн бирларга бориб кўзи илинди.
Суюма ҳам турмушнинг майда чоп- чоплари билан обдон толиққан бўлишига қарамай , Фозилга хабар беришга ўзида куч топди. Унга тўрт кундан буён ёза олмайди. Роса хавотир олгандир .
Суюма тармоққа уланганида Фозилнинг рақами ўчиқ эканлигига кўзи тушди. Аммо ундан ўзига келган СМС лар бир дунё бўлибди .
Биринчи куни бир талай кулгили ҳикоялар , хазиллар ...
Иккинчи куни жиддий номалар ...
Учинчи куни хавотир олаётгани ҳақидаги дил сўзлари...
Бугунгиси эса ...
- Хай , қиз ! Ишқилиб тинчмисан ?
Ҳазиллашма ... Нима беш дақиқа вақт ажратиш , мендан хавотир олма деб ёзиб қўйиш шунча қийинми?!
Касал бўлиб қолмадингми ишқилиб ?! Суюмаааааа, жавоб ёз ...

Суюма жавоб ёзди :

- Мени кутиб кўзларинг қоп- қора бўлиб кетсин. Менга қора кўз йигитлар ёқади .

Суюма кўзи илинаётганини сезиб тармоқдан узилди .

Суюма Робиянинг хархашасидан уйғонди. Унга илиқ сув тутди. Робия сув ича туриб яна ухлаб қолди. Суюма сув идишни тумбанинг устига жойлар экан, Фозил совға қилган телефон ерда ётганига кўзи тушди. Суюма телефонни шошганича бағрига босди. Ҳудди жиноят устида қўлга тушган каби юраги бежо уриб кетди.
Суюма боя Фозилга юборган хабарини эслади. "Жавоб келганмикан?" У шундай деб ўйлаганча қайта тармоққа уланди . Унда Фозилдан хабар келганлигини билдирган ҳолда рақам турар эди. Суюма хабарни очишнга шошилди.

- Суюма , кўзимни қора қилишинг учун шунча қийнаш инсофдан эмас. Ёшгина жонимга жабр қилма , илтимос. Кўз рангининг ўзгартиришнинг бошқа йўллари бордир?! ... Масалан, линза деганларидек ...
Ҳа, битта нарсага тушунмадим?!
"Менга қора кўз йигитлар ёқади" дебсанми ?! Нотўғри ўқиганим йўқми ? Шу йигитлар деган жойи...жа жинимга ўтиришмади- де ?! Ҳалитдан бери ўзимни босай деяпман- у ... Ҳа айтганча, эртага шаҳардаги "қора кўз йигитлар йўқ бўлиб қолибди" деган хабарни ўқиб ё эшитиб қолсанг , мендан кўриб юрмагин- а ?!

Суюмани Фозилнинг сўнгги сўзларини ўқир экан жилмайди : "жинни ! ". Суюма тармоқдан чиқмоқчи бўлиб керакли тугмани босмоқчи бўлганида , Фозилнинг тармоққа уланганини билдирувчи чироқча ёнди. Фозил дарҳол ёзишга тушди :

- Ииии, уйқудаги маликамиз уйғондиларми ?!
Оооо , бугун бахтдан бошимиз осмонга , э йўғ-ей болахонамизни шифтига етар экан- да !
Буюрсинлар маликам , не истайсиз ?! Шу десангиз мениям бир истагим бор эди ?!

- Нима истак ?!

- Ииии , аввал салом бермайсизми ?! Ҳар ҳолда сиздан икки ой- у саккиз кунлик каттаман , ҳурматимиз йўқми ?!

- Ҳурматми ?! Бор ҳурмат . Қалашиб ётибди...

Суюма шу сўзларни ёзар экан ўзини зўрға кулгидан тўхтатиб қолди.

- Унда қани салом ?! Эй , қандай кунларга қолди-я бу бошим?! Саломни сўраб олсам- а?!
- "Коничва" !
- Нимаааа?!
- "Коничва!" деб ёздим, нима бало кўздан қолдингми ?!
- Воооой , Суюмаааа ?! Японкамисан ?! Ваааай , ман ҳали японкага ошиқ бўлганмидим ?!
Қойил ! Классс! Аммо япончасига алик олишни билмайман- де?! Тўхтачи ?! Сенгаям .

ХазонРезги

Ғурурдан баланд меҳр

Бугун шундай бўлди. Сўнгги русумдаги учта уловни эшигига қаторлаб қўйган, муҳташам ҳовлиларида даврон сураётган бир қадрдоним телефон қилиб қолди.
— Бир кўришайлик, — деди овозида одатдагидан фарқли бир оғирлик билан. — Фалончи ака анчадан бери хаста эмиш. Бир хабар олайлик... Фақат, иложи бўлса, сизнинг мошинангизда борайлик.
Телефонни ўчирдиму, ичимда бир нарса узилгандай бўлди. «Ижирғаниш» деймизми, «ғашлик» деймизми — кўксимни чимчилаб ўтди. «Тавба, учта "иномарканг" бор-ку! Кунинг менинг унча-мунча ишга ярамай қолган эски «Кобалт»имга қолдими?» деб хаёлимдан ўтказдим. Хасисликка йўйдим, кўнглим ғашланди. Эътироз билдирмадим-у, лекин ичимдаги ўша совуқ ўй билан йўлга чиқдим.
У билан бозор атрофида учрашдик. Катта бозорлик қилдик. Аммо мени бир сўм ишлатишга қўймади, ҳамма харажатни ўзи кўтарди. Лекин менинг хаёлимда ҳали ҳам ўша — мошина масаласи соя солиб турган эди.
Хаста танишимизнинг дарвозаси олдига келиб тўхтадик. Ичкарига кириб, уни кўрдим-у, юрагим орқага тортиб кетди. Қачонлардир тоғни урса талқон қиладиган, моддий томондан ҳам, жисмоний томондан ҳам бақувват бўлган одамнинг ўрнида бир сиқим суяк ўтирарди. Чўкибти, жуда озиб кетибди. Кўзларида мажолсиз бир ҳасрат. Суҳбат асносида билдикки, бошига тушган бу хасталик камдай, бизнеслари синиб, ҳатто уйини сотувга қўйишга мажбур бўлибди.
Дўстим унинг ёнига ўтирди. Елкасидан қучди, сўзларида шунчалар самимият ва илиқлик бор эдики, хаста одамнинг кўзларида йиллар давомида сўнган умид учқунлари қайта ёнгандай бўлди.
— Уйни сотманг, — деди у босиқлик билан. — Фарзандларингиз бўй етиб қолди, уларнинг кўнгли ўксимасин. Муаммолар ўтиб кетади, ҳаммаси жойига тушади.
Чиқиб кетаётганимизда, у беморнинг кафтига оҳиста бир даста пул тутқазди. Шундай қилдики, гўё ёрдам бераётгандай эмас, балки қарзини қайтараётгандай тавозе билан.
Ташқарига чиқдик. Кўчага етганимизда дўстим тўхтаб, қўлимдан калитни олди. Бизни кузатиб чиққан бемор бой дўстининг оддий мошина рулига ўтирганини кўриб, ғалати қараб қўйди. Иккии километрлар юргач, дўстим калитни узатди:
— Мошинани энди ўзингиз ҳайданг.
Яна ҳайрон қолдим. Миямда мингта савол чарх урарди. Узоқроқ кетгач, у чуқур хўрсинди-да, менинг аҳволимни сезгандай изоҳ берди:
— Бемор одамнинг кўнгли жуда нозик бўлади, — деди у паст овозда. — Ҳозир у жисмонан қийналяпти, устига-устак иши юришмай, моддий аҳволи ҳам хароб бўлиб турибди. Агар биз унинг эшиги олдига ҳашаматли уловда борганимизда, унинг кўнгли ўксир эди. "Булар маза қилиб юрибди, мен эса..." деб ич-этини ерди. Шунинг учун унга «ҳаммаси жойида» эканини кўз-кўз қилгим келмади. Оддийроқ борайлик деганим шундан...

У гапирар эди, мен эса машина рулини чангаллаб, пешонамдан чиқаётган совуқ терни сезмай қолибман. Томчи-томчи тер эмас, ичимдаги торлик ва инжиқона хаёлларимнинг уяти эди бу.
Бир-бирини сотишга тайёр, бировнинг йиқилганидан ҳузур қиладиганлар ҳозиру нозир бу замонда... ўз дўстининг, ҳатто унинг нозик қалбини асраш учун шунчалик теран ўйлайдиган одамлар бор-а!

Ҳилвираб қолган бу дунёни аслида шундай, ўз манфаатидан кечиб, ўзгаларнинг шаъни ва кўнглини ҳар нарсадан баланд қўя оладиган "чин ИНСОНлар" ушлаб турган бўлса, ажаб эмас.

Мақсуд Жонихонов

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

​​#СУБҲИДАМ
-43-

ўшнақа "коничва" ! Бу менинг алигим.

- Бир илтимосим бор деяптувмидинг ?!

- Ҳа , малол келмаса

- Айтчи , қўлимдан келса , бемалол ...

- Суюма , очиғини айтсам, шу харф териб вақтим кетиб қолади . Қўнғироқ қилсам, овозингни эшитсам, кейин сени кўрмаганимгаям олти ойдан ошди... Ҳеч бўлмаса овозингни эшитай деган эдим...

- Фозил ...

- Ҳа

- Гаплаша олмайман. Робия тиқ этса туриб олади . Жуда сезгир. Сен билан гаплашиш учун эса уни ташлаб бошқа хонага чиқа олмайман.

- Ундай бўлса майли. Ўтган сафар расмини кўрганимдан буён кўз ўнгимдан кетмай қолган . Кўз тегмасин, ўзиям роса ширин қиз бўлибди.

- Ҳа нимасини айтасан?! Бир зум кўрмасам соғиниб қоладиган бўлганман.

- Суюма... Суюма- юююю?!

- Шеттаман , Фозил . Нима дейсан?!

- Биз Фотима- Зуҳра опамизни фотиҳа қилдик , насиб қилса баҳорда тўй... Улар ўзларига ўхшаган эгизакларга турмушга чиқишяпти. Қизиғи Фотима опам - Ҳусанга, Зуҳра опам - Ҳасанга тегаяпти. Учрашувга чиқишганда адашиб кетишган экан. Тақдирлиги шунақа ёзилиб қолибди . Энди Зуҳра опам ҳар куни Фотима опамни жиғига тегаяпти: "Мен катта келин бўламан, опа дейсан" деб .

Кейинги баҳорда эса мени уйлантиришмоқчи ...

- Опаларинг бахтли бўлишсин.
Борган жойларида туп қўйиб палак ёзишсин. Тақдирлиги асли ўзи туғилганларидан шундай ёзилган ... Шунинг учун ҳаётларида "адашиш" саҳнасининг ценарийси ёзилиб қолган...

Сен эса ...ҳммм , майли сенгаям бахтли бўлишга руҳсат ...

- Йўғееей , ҳақиқатдан руҳсатми ?! Ҳайрият , Суюма бахтли бўлишимга руҳсат берармикан деб юрагим роса така- пука бўлаётган эди. Энди кўнглим жойига тушди... Сен айтасан- у , мен бахтли бўлмас эканман-ми ?

Уларниинг суҳбатлари ҳали - бери тугай демас эди ...

* * *

Абдумажид сафарга кетганига беш ойдан ошди . У кунда-кунора фарзандларидан хабар олишга эринмас, белгиланган вақтда улар билан интернет орқали боғланиш одат тусига кириб қолган эди .
Аммо бугун иш билан банд вақтида унга Тошкентдан чақириқ бўлиб қолганига ҳайрон бўлди , сўнг кўнглига ҳавотир оралаб у ҳам жавобан алоқага чиқди.

"Мана гап қаерда экан?!"

Планшет Шаҳзоджоннинг қўлига тушибди. Боласи тушмагур адасига хабар етказиш йўлини уддалабди.

Шаҳзод экрандаги адасига кўзи тушиши билан дарҳол саломга ошиқди :

- Ассалому алайкум , адажон .

- Ваалейкум ассалом , ўғлим. Уйда бир ўзингмисан ?! Қолганлар қани ?!

- Улар телевизор кўришаяпти. Мени сизга алё қилганимни билишмайди .

- Болам , ўзинг яхши бола бўлиб юргин. Менгачи , тоғанг , бувинг ёки буванг борларида алё қилгин, хўпми ?

- Холам бўлсалар-чи ?! Ўзи сизга алё қилганимда доим холам бўладилар- ку?! Улар сизга Робишни кўрсатадилар- ку ?!

- Ҳа холанг борида ҳам алё қилавер, майли ...

- Адажооооон , ада ! Ҳоламничи ...

давоми бор

Муаллиф: Хазонрезги

Каналимизга обуна бўлинг 👇

ТОЖИК ПОЕЗДИ

1995 йил. Жиззах шаҳри. Темир йўл вокзали.

Ўшанда мен 15 ёшли ўсмир эдим. Икки ёш катта қариндошим билан бирга йўловчиларга пиво сотиш учун вокзалга келгандик. Вокзал олди гавжум: кимдир нон, кимдир майиз, яна кимдир бизга ўхшаб пиво сотарди. Ҳамманинг мақсади битта — бир парча ризқ топиш.

Соат бешлар атрофида вокзалга поезд кириб келди. Бу Тожикистондан Москвага йўл олган йўловчи поезди эди. Тожикистонда давом этаётган фуқаролар уруши сабаб юртини тарк этаётган, асосан рус қочқинлари билан тўла эди.

Поезд тўхташи билан йўловчилар вагон эшиклари ва деразаларига ёпирилишди. Мен эса пиво сотаман, деб кутардим. Аммо ҳеч ким пиво сўрамади. Ҳамма фақат бир нарсани такрорларди:

— Сув борми? Нон борми?

Вагонлар одамга лиқ тўла. Кўпчиликнинг кийимлари юпун, юзларида эса урушнинг азоби, очлик ва умидсизлик акс этарди.

Бир неча дақиқада нон сотувчиларнинг бор маҳсулоти тугаб кетди. Ҳатто кўпчиликка етмай қолди. Энг оғири эса шунда эдики, айрим йўловчиларнинг қўлида бир сўм ҳам йўқ эди. Улар ҳеч нарса талаб қилмас, фақат умид билан нонга қараб турарди.

Шунда шеригим чўнтагидан пул чиқариб:

— Югур, дўкондан нон олиб кел, — деди.

Мен ўнтача буханка нон олиб келдим. Ичимда: «Энди сотамиз», деб ўйлагандим. Аммо у ҳеч иккиланмасдан, термулиб турган бир рус кишисини чақирди-да, нонни қўлига тутқазди.

Аввалига у ҳайрон бўлиб турди. Кейин нон текинга берилаётганини тушуниб, уни аста олди, «раҳмат» деди-ю, вагон томон югурди.

Бу манзарани кўрган бошқа пулсиз йўловчилар ҳам кела бошлашди. Бирпасда қўлимиздаги нонлар тарқаб кетди. Лекин нон сўраётган қўллар ҳали ҳам жуда кўп эди.

Бу ҳолатни кўрган бошқа сотувчилар ҳам бефарқ туролмади. Кимдир дўкондан яна нон олиб келди, кимдир сув, кимдир бошқа егулик. Дўконларда нон тугагунча одамлар оч йўловчиларга озиқ-овқат тарқатишди.

Кимгадир насиб қилди, кимгадир эса йўқ...

Поезд жойидан қўзғалиб, секин ҳаракатлана бошлади.

Шу пайт тахминан 60–70 ёшлардаги бир рус чол темир панжара ёнига келиб зорланди:

— Илтимос... Нон беринглар. Вагонда кампирим оч...

Аммо ҳеч кимда нон қолмаган эди.

Поезд тезлигини ошира бошлади. Чол ортига ўгирилиб, ҳаракатланаётган поезд ортидан югурди. Очиқ турган вагон эшигига чиқмоқчи бўлди. Шу онда оёғидаги калиши поезд тагига тушиб кетди. Уни олиш учун энгашди...

Ва ўзи ҳам поезд тагига йиқилди.

Қий-чув кўтарилди.

Поезд тўхтади.

Чол поезд тагида қолди...

Вагонда эса оч-наҳор, чорасиз кампири...

Мен эса қотиб қолгандим. Шеригим елкамга қўлини қўйиб:

— Кетдик... Милиция келяпти, — деди.

Шунда ўзимга келдим.

Биз жимгина кетдик...

Орадан ўттиз йилдан ошди. Лекин ўша манзара ҳали ҳам кўз олдимдан кетмайди.

Баъзан ўзимдан сўрайман:

«Агар биз текинга нон тарқатмаганимизда, ўша чол тирик қолармиди?»

Бу саволга ҳеч қачон жавоб тополмадим.

Аммо йиллар ўтиб яна бир савол туғилди:

«Агар ўша куни ҳеч ким текинга нон тарқатмаганида, қанча одам яна бир кунни очлик билан ўтказарди?»

Буни ҳам билмайман.

Лекин бир нарсани аниқ биламан: инсон қўлидан келган яхшиликни қилишдан тўхтамаслиги керак. Чунки яхшиликнинг оқибати ҳамиша бизнинг қўлимизда бўлмайди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Яхши ҳам сиз борсиз опажон...

Дард келса бошимга, сирдошим,
Дардларга етади бардошим.
Жонимсиз, жигарим, жондошим
Яхшиям сиз борсиз опажон...

Укам деб, эркалаб, суясиз,
Меҳрибон, ягонам бўласиз,
Қалбимга нур бўлиб тўласиз,
Яхшиям сиз борсиз опажон...

🤍❤️🤍❤️🤍❤️🤍❤️🤍
Яқинларга Улашинг.. 🌸

Каналимизга обуна
бўлинг👇💖

1999-yilda Otajon Xudoyshukurov xotirasiga bag’ishlangan ko’rik tanlovidagi chiqishimiz 1-qism
Сойибжон Ниёзов
Эгамберган хожи Машарипов тавсияси

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#МУТОАЛАА_ЗАВҚИ

#СУБҲИДАМ
(давоми)

-44-

- Шаҳзод ! Нима қилаяпсан бу ерда ?

Абдумажид Жалолиддиннинг юзини кўрмаса ҳам овозидан таниди, у ҳой дейишга улгурмай Шаҳзод тармоқдан узилди

* * *

Май ойининг охирги кунлари...
Кунлар илиқдан иссиқга ўтган , кечаларга ҳам бошқача бир тароват кириб қолган кунлар.
Ҳавода атиргул ва райҳон ҳиди кезади. Бу йил баҳор эрта келди. Ўзбегимнинг қўли гул миришкор инсонлари бор бўлсин. Улар ҳатто райҳонни ҳам иссиқхонада эрта баҳордан барқ уриб ўсишга , ўз хушбўй ҳиди билан инсонларнинг ҳаётида ҳарна эртароқ меҳмон бўлишга ундаб қўядиган бўлдилар.
Йўлдош ака ҳам икки хафта аввал Шаҳло опанинг "Ҳали эрта , бундай вақтларда яна бир кун совуғининг келиши бор" деганига қарамай , гул бозоридаги энг мунис чечаклардан саралаб келганди. Уларни ўзи астойдил хавас билан ҳовлига қадади. Шаҳло опа айтган "куннинг совуғи" келмади . Қайтага кун кун сари исиди. Мана икки хафтадаёқ хушбўй райҳон- у жамбиллар бўй таратиш , анвойи капалакгуллар ўз гуллари ила киши кўнглига завқ улашиш тараддудига тушиб қолдилар.
Суюма ҳар кунгидек бугун ҳам барвақт уйғонди . У ўзини қучганча беозор пишиллаётган Робияни секин ўзидан ажратди. Устига енгил қилиб юмшоқ пар кўрпани ташлади. Унга меҳр билан тикилар экан , лабларидан кунига юз бора такрорлайдиган сўзлар оҳиста учди : "Шакарим ўзимни"
Баҳорнинг охирги ойида Робияга оёқ битганди . У антак - тантак юришни ўрганиб олди .
Суюма ширинтойининг бу ютуғидан боши осмонга етган эди. Энди ҳар кунги эркалашларнинг асоси "ачалом" бўлиб қолган эди.
Суюма бўш қолди дегунча ерга тиззалаб олганча қулочини кенг очар ва "ачалом" ни бошлар эди:

- Ачалом, ачалом ...

Робия эса бошқаларни кўзини куйдирганча Суюмага ачаломга ошиқар эди . Унинг гандираклаганча юришига маст бўлган бошқа инсонлар учун "ачалом" эшиклари негадир берк эди.
Бунга сари Суюманинг "ачалом" бозори қизир эди.

Суюма ўзи суюгани субҳидамга ошна бўлиб кўча ва ҳовлиларга сув сепди. Сўнг ошхонага кириб , човгумга тўлдириб сув солди. Уни газга қўйиб , тагини паст қилиб ёқди- ю , аста хонасига йўл олди.
Суюма овоз чиқармасликка ҳаракат қилганча Робиянинг ёнига чўзилди.
"Робиянинг кетма - кет қилиқлари чиқаяпти" ўйлади Суюма унга тикилиб . У ҳали ҳам кечалари бир бор туришини канда қилгани йўқ. Аммо энди сув сўрамайди . Суюманинг ётоғига тиркаб қўйилган тебранма беланчагидан секин осилиб тушиб Суюмани бағрига жойлашишни , унинг кўксига бош қўйиб уйқусини келган жойидан давом эттиришни ўрганиб олган.
Суюма Робиянинг шириндан ширин қилиқларини бир- бир кўз ўнгига келтирганча кўзлари уйқуга асир тушганини билмай қолди .
Орадан бир мунча фурсат ўтгач Робия уйғонди. Унинг уйғониши ўзидан ҳам ширин. Ётган жойида аввал Суюмани тур дегандек бироз таталади. Суюма ўзини Робияни маҳкам қучиб олишдан зўрға тийиб ётарди. Бироздан сўнг ҳар тонгги томошанинг энг қизиқ ва севимли жойи келди.
Робия Суюмани юзларидан ўпишга тушди : Чалп, чалп . Чалп, чалп...
Суюма бу дақиқалар ҳеч қачон тугашини истамайди. Аммо начора?! Ўрнидан туриши, Робияни қорнини тўйғазиши керак.
Суюма шуларни ўйлаб энди "уйғонмоқчи" бўлганида бирдан ўқ еган оҳудек бемажол ҳолга тушди. Сабаби Робия уни дунёдаги энг буюк совға билан сийлаган эди. Бу совғанинг ўзига бутун дунё сиғиб кетган эди .

- Ааййяяя! Аааййяя!

Суюма даставвал Робия бу сўзни тасодиф билан талаффуз қилиб қўйди деб ўйлади. Аммо Робия унинг гумонини тезда йўққа чиқарди . У Суюмани дамба- дам ўпар ва дамба- дам "ая"лар эди

- Аайййяяя! Аайййяяя!

Суюма қўлларидан ҳаракатга тушишни ва бир парча эт ҳолидан гоҳ йиғлаб , гоҳ кулиб ўзи парвариш қилган ушбу мўъжиза жонни маҳкам қучоқлашни сўради. Қўллар ўз эгасига ҳиёнат қилмадилар. Шу топдаги энг қийин иш Робияни бағрига босишни уддаладилар.
Бирдан кутилмаган ҳолат юз берди. Суюма қон томирларидаги қандайдир тугунлар кетма- кет ва бирма- бир ечилаётганини туя бошлади. Бу жараён шунчалик қайноқ эди-ки, Суюманинг боши айланиб ўзини яна ёстиққа беҳол ташлади.
Робия эса бугунги тонг

ХазонРезги