Жонлантириш бўлимига кетаётган вақтида ўзида беҳоллик ва ҳаяжон туйгн Назокат Баҳромовна холасига ҳамроҳлик қилиб келаётган Баҳромжоннинг қўлтиғидан олди. Эхтимол у онасининг соғлигидан хавотирда бўлим эшигада ўтиргандир. Кўзлари билан бўлим остонаси яқинида ўтирган одамларни кузатди. Ўтирган ва тик турган одамлар ичидан ўзи тасаввур қилган қиёфани топа олмай ичкарига қадам босди.
-Ассалому алайкум! Уч йил илгари талабаси бўлган хозирда жонлантириш бўлимида ишлаётган собиқ талабаси пешвоз юрди. -Кеча келган бемор бу томонда.
Аёлнинг каровотига яқинлашган Назокат Баҳромовна худди ўзи тасаввур қилгани каби, нозик жуссали, юзларини ёшига мос ажин қоплаган, қорамағиз, нурли чеҳрага тикилиб қолди. Худди мен ўйлаган каби пичирлади. Худди мени тасаввуримдагидек...
-А? Нимадир дедингизми? Кечирасиз Назокат Баҳромовна гапингизни эшитмай қолдим. Қизариб кетган шогирди юзига жовдираб боқди.
-Йўқ. Сизга эмас. Беморни касаллик тарихини сўзлаб бернгчи нега оғирлашган? Нимадан кейин
-Бемор бир неча йилдан бери коррекция қилинмаган юқори қон босимида юрган. Асосий муаммоси юраги. Бемордан аритмия бор. Шунинг фонида..
-Тушунарли. Демак бемор ўз соғлигига эътибор қилмаган.
-Худди шундай! Даволаниш жараёнида тромб кўчиб кетган.
-Кардиолог кўрдими?
Беморнинг бош томонига ўтиб синчиклаб текшириб кўришга киришган Назокат Баҳромовна шогирди томон бош бурди.
-Йўқ. Чақирганман.
-Асрор Комилович, беморга эътиборли бўлинг. Даво режангиз билан мени таништирсангиз. Бемор менинг назоратимда. Агар нимадир муаммога йўлиқсангиз менга мурожат қилишингиз мумкин.
-Хўп бўлади.
-Иложи бўлса, кардиолог келган вақтида мени ҳам чақиринг биргаликда фикрлашармиз. Беморда мия шиши борми?
-Ҳа бор. Шишга қарши даво белгиладик.
-Жуда яхши. Ўзимни қўшимчаларимни ёзиб бераман. Шишга қарши курашамиз деб беморнинг қуритиб қўйманг. Қаранг ўзи жуда озғин экан. Қондаги элементларни назорат қилишни унутманг.
-Хўп бўлади!
-Асроржон,- шогирдини қўлтиғидан олган Назокат Баҳромовна майин жилмайди. -Сизларнинг даво муолажаларингиз бизникига қараганда мукаммалроқ бўлади шундай бўлсада эслатиб қўйдим хафа бўлмайсиз
-Рахмат устоз!
-Ўзингиздан тажрибалироқ устозларингиз билан маслахатлашиб илтимос шу беморга алоҳида ёндашинг!
-Хўп устоз!
-Беморнинг яқинлари билан гаплашдингизми?
-Ҳа. Икки қизи ва бир ўғли шу ерда. Чақирайми?
-Йўқ! Ўзим чиқиб гаплашаман. Мени даво муолажаларингиз билан таништиринг!
Асрор билан беморнинг даволаш режасини таҳлил қилиб чиққунича келиши кутилаётган кардиолог эшикда кўринди. Талабалик вақтиданоқ билимлилиги билан устозлари назарига тушган курсдошига кўзи тушган Назокат Баҳромовнанинг юзига табассум югурди. Худойим насиб қилса тузалиб кетди. Хулкар ўз касбини устаси. Беморни текшириб кўраётган курсдоши билан олисдан бош силкиб аҳволлашган бўлди. У шу ердамикан? Икки қизи ва бир ўғли шу ерда дедими? Нахотки кириш эшиги ёнида тик турган соқоли ўсиқ айиқсифат эркак Хожиакбар бўлса? Унинг ёши неччида эканлигини билмасам, балким чиндан ҳам шу айиқсифат у бўлиши мумкин. Қия очиқ эшикдан ташқарига кўз ташлаган Назокат Баҳромовна тоқатсизланди. Наҳотки мени тасаввурим алдади!? Курсдоши билан узоқ мулоҳазалардан кейин беморлар ётган жойдан шифокорлар хонасига ўтдилар. Аёлнинг даволаш режалари қоғозга туширила бошлаганда Асрор томонидан бемор яқинларидан ўғлини бошлаб киринг дейилишидан чучиб тушган Назокат Баҳромовна ҳалидан буён шогирди ўтиринг деб ундаётган хона тўрида стол ортидаги креслога чўкди.
Орастабон эргаштириб келган Баланд бўйли гавдасидан от хуркийдиган, сариқ ўсиқ соқоли жингалак бўлиб бўйнига туташиб кетган айиқсифат эркакка кўзи тушган Назокат Бахромовна титраб кетаётган кафтини пешонасига тиради.
Баъзида тасаввурлар алдамчи бўлади! Хаёлидан ўтган бир оз аламли ўйга ўзи ҳам хайрон қолиб шогирдига юзланди..........................
Давоми бор
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Ассалому алайкум! Уч йил илгари талабаси бўлган хозирда жонлантириш бўлимида ишлаётган собиқ талабаси пешвоз юрди. -Кеча келган бемор бу томонда.
Аёлнинг каровотига яқинлашган Назокат Баҳромовна худди ўзи тасаввур қилгани каби, нозик жуссали, юзларини ёшига мос ажин қоплаган, қорамағиз, нурли чеҳрага тикилиб қолди. Худди мен ўйлаган каби пичирлади. Худди мени тасаввуримдагидек...
-А? Нимадир дедингизми? Кечирасиз Назокат Баҳромовна гапингизни эшитмай қолдим. Қизариб кетган шогирди юзига жовдираб боқди.
-Йўқ. Сизга эмас. Беморни касаллик тарихини сўзлаб бернгчи нега оғирлашган? Нимадан кейин
-Бемор бир неча йилдан бери коррекция қилинмаган юқори қон босимида юрган. Асосий муаммоси юраги. Бемордан аритмия бор. Шунинг фонида..
-Тушунарли. Демак бемор ўз соғлигига эътибор қилмаган.
-Худди шундай! Даволаниш жараёнида тромб кўчиб кетган.
-Кардиолог кўрдими?
Беморнинг бош томонига ўтиб синчиклаб текшириб кўришга киришган Назокат Баҳромовна шогирди томон бош бурди.
-Йўқ. Чақирганман.
-Асрор Комилович, беморга эътиборли бўлинг. Даво режангиз билан мени таништирсангиз. Бемор менинг назоратимда. Агар нимадир муаммога йўлиқсангиз менга мурожат қилишингиз мумкин.
-Хўп бўлади.
-Иложи бўлса, кардиолог келган вақтида мени ҳам чақиринг биргаликда фикрлашармиз. Беморда мия шиши борми?
-Ҳа бор. Шишга қарши даво белгиладик.
-Жуда яхши. Ўзимни қўшимчаларимни ёзиб бераман. Шишга қарши курашамиз деб беморнинг қуритиб қўйманг. Қаранг ўзи жуда озғин экан. Қондаги элементларни назорат қилишни унутманг.
-Хўп бўлади!
-Асроржон,- шогирдини қўлтиғидан олган Назокат Баҳромовна майин жилмайди. -Сизларнинг даво муолажаларингиз бизникига қараганда мукаммалроқ бўлади шундай бўлсада эслатиб қўйдим хафа бўлмайсиз
-Рахмат устоз!
-Ўзингиздан тажрибалироқ устозларингиз билан маслахатлашиб илтимос шу беморга алоҳида ёндашинг!
-Хўп устоз!
-Беморнинг яқинлари билан гаплашдингизми?
-Ҳа. Икки қизи ва бир ўғли шу ерда. Чақирайми?
-Йўқ! Ўзим чиқиб гаплашаман. Мени даво муолажаларингиз билан таништиринг!
Асрор билан беморнинг даволаш режасини таҳлил қилиб чиққунича келиши кутилаётган кардиолог эшикда кўринди. Талабалик вақтиданоқ билимлилиги билан устозлари назарига тушган курсдошига кўзи тушган Назокат Баҳромовнанинг юзига табассум югурди. Худойим насиб қилса тузалиб кетди. Хулкар ўз касбини устаси. Беморни текшириб кўраётган курсдоши билан олисдан бош силкиб аҳволлашган бўлди. У шу ердамикан? Икки қизи ва бир ўғли шу ерда дедими? Нахотки кириш эшиги ёнида тик турган соқоли ўсиқ айиқсифат эркак Хожиакбар бўлса? Унинг ёши неччида эканлигини билмасам, балким чиндан ҳам шу айиқсифат у бўлиши мумкин. Қия очиқ эшикдан ташқарига кўз ташлаган Назокат Баҳромовна тоқатсизланди. Наҳотки мени тасаввурим алдади!? Курсдоши билан узоқ мулоҳазалардан кейин беморлар ётган жойдан шифокорлар хонасига ўтдилар. Аёлнинг даволаш режалари қоғозга туширила бошлаганда Асрор томонидан бемор яқинларидан ўғлини бошлаб киринг дейилишидан чучиб тушган Назокат Баҳромовна ҳалидан буён шогирди ўтиринг деб ундаётган хона тўрида стол ортидаги креслога чўкди.
Орастабон эргаштириб келган Баланд бўйли гавдасидан от хуркийдиган, сариқ ўсиқ соқоли жингалак бўлиб бўйнига туташиб кетган айиқсифат эркакка кўзи тушган Назокат Бахромовна титраб кетаётган кафтини пешонасига тиради.
Баъзида тасаввурлар алдамчи бўлади! Хаёлидан ўтган бир оз аламли ўйга ўзи ҳам хайрон қолиб шогирдига юзланди..........................
Давоми бор
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤37👍10
— Одам учта нарсанинг қадрини доим кечикиб билади. Ёшлик. Соғлиқ. Тинчлик.
— Дўстни хўрлаш – гуноҳ. Умр йўлдошини хўрлаш – юз ҳисса гуноҳ. Ота-онани хўрлаш – минг ҳисса гуноҳ. Гўдакни хўрлаш – чексиз гуноҳ...
— Иш кўплиги-ю, вақт йўқлигидан нолиманг. Вақт кўплиги-ю, иш йўқлигидан қўрқинг. Одамни абгор қиладиган нарса – бекорчилик.
— Ҳатто, булбул ҳам бола очганидан кейин сайрашни бас қилиб, полапонларига емиш ташийди.
— Эрталаб турганингда, кундузи юрганингда, кечаси ухлаганингда ҳеч қаеринг оғримаса шунинг ўзи бахт!
— Ақл билан мансабга эришиш мумкин. Мансаб билан ақлга эришиб бўлмайди.
— Дунёда мукаммал нарса йўқ. Ҳатто Муҳаббат деб аталмиш олий туйғуда ҳам адолатсизлик бор. Ким қаттиқроқ севса, ўша кўпроқ изтироб чекади.
— Инсоннинг баҳоси бу дунёда ўзи олгани билан эмас, ўзидан қолгани билан белгиланади.
Ўткир Ҳошимов
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
— Дўстни хўрлаш – гуноҳ. Умр йўлдошини хўрлаш – юз ҳисса гуноҳ. Ота-онани хўрлаш – минг ҳисса гуноҳ. Гўдакни хўрлаш – чексиз гуноҳ...
— Иш кўплиги-ю, вақт йўқлигидан нолиманг. Вақт кўплиги-ю, иш йўқлигидан қўрқинг. Одамни абгор қиладиган нарса – бекорчилик.
— Ҳатто, булбул ҳам бола очганидан кейин сайрашни бас қилиб, полапонларига емиш ташийди.
— Эрталаб турганингда, кундузи юрганингда, кечаси ухлаганингда ҳеч қаеринг оғримаса шунинг ўзи бахт!
— Ақл билан мансабга эришиш мумкин. Мансаб билан ақлга эришиб бўлмайди.
— Дунёда мукаммал нарса йўқ. Ҳатто Муҳаббат деб аталмиш олий туйғуда ҳам адолатсизлик бор. Ким қаттиқроқ севса, ўша кўпроқ изтироб чекади.
— Инсоннинг баҳоси бу дунёда ўзи олгани билан эмас, ўзидан қолгани билан белгиланади.
Ўткир Ҳошимов
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤8👍3😢1
УШОҚ КАДРИ!
– Ая, нон егим келмаяпти, овқат.
– Ана, қаймоқ билан еб тургин, ҳозир шўрва пишади.
– Қаймоғиз эскириб қопти, емайман. Онамга хижолатомуз қараб қўйиб, энди қизчамни койимоқчи бўлгандим, оғзимни очгани қўймай, дарров янги қаймоқ солдириб келди.
– Қўй, болам, шугинамнинг кўнгли чўкмасин. Ол, момо қизим, оққанддан ҳам сол.
– Бесабр бўлмасин, деб койийманда. Иссиқ чойда қанднинг қум минорадек қулашини берилиб томоша қилаётган неварасининг сочларини силаб, алқар экан, онам бир хўрсиниб қўйди.
– Илоё, биз кўрган кунларни булар кўрмасин, дея кўрпача четидаги нон ушоғини авайлаб олиб оғзига солди. Шу ушоқнинг қадри ҳам олтинга тенг эди бир пайтлар.
Болалигимда эшитганим, мени тарбиялаган, шукр тушунчасини илк бор дилимга солган ҳикоялардан бирини борлиқни унутганча тинглай бошладим.
– Ўшанда очарчилик айни авжига чиққан, дадам қазо қилганига анча йил бўлган пайтлар эди. Яна дегин, синглим бетоб, онам шўрлик азонда ўзи емай бизга едириб, катта акаларим билан далага кетарди. Синглим икковимиз Исмат акам билан қолардик. Онам қайтгунича очиқиб кетар, уйда ушоқ ҳам йўқлигини била туриб дастурхон, қозон-товоқ титкилаб, егулик излайверардик. Шолча ости ёки каваклардан дон-дун, буғдой топиб олсак, қувонишимизни кўр!
Исмат акамнинг зиммасида ҳам энагалик, ҳам рўзғор юмушлари. Устига-устак эрталаб онам Сен каттасан, ўғил боласан, укаларинг тузукроқ емаса бўлмайди, деб бурда ноннинг ҳам бир қисмидан бебаҳра қилиб кетган. Ўша куни очлик унинг ҳам жон-жонидан ўтиб кетди шекилли, ун халтани титкилаб қолди. Кейин хонтахтани суриб, кеч кузнинг совуғи туфайли сандалга солинган чўғни бир жойга тўплади. Аввал ухлаб ётган синглимга, кейин менга қараб ўйланиб қолди.
– Сурма, ҳозир ажина келади, сен сандиққа кириб ётиб тур.
Қўрқиб кетдим.
– Нега келаркан? Синглимчи?
– У ухлаяпти, унга тегмайди. Мен сени ухлаяпти деб айтаман, хўпми?
Юрагим дукурлаб, акам меҳробдаги сандиқни очиши билан ичига кирдиму дадамнинг эски тўни устида мук тушиб ётиб қолдим. Сандиқ ёриқларидан кирган ним шуълаларга термулиб қанча ётдим, билмайман. Ўшандаям ювош эканман, миқ этмабман. Бир маҳал димоғимга иссиқ зоғора ноннинг ҳиди гуп этиб урилди. Энтикиб кетдим, ажинани ҳам унутдим.
– Ака, очинг, акўв!
– Жим тур, ажина кетсин.
Сандиқ ёриғидан қарасам, акам кафтдек хамирни юпқа қилиб капгир устига қўйиб, чўғ тепасида ушлаб турар, бўш қўлидаги зоғора кулчани оғзи куйганча чайнаб-чайнамай ютар эди… Энди йиғини бошладим. Дарров сандиқ очилди. Иккинчи кулчани уччовимиз баҳам кўрдик. Ҳар биримизга чорак кафтчалик, хом-хатала зоғора тегди. Сўнг бечора акам кун бўйи ажина воқеасини онамга айтмаслигимни уқтириб, ялиниб юрди. Албатта, мен айтмадим. Бироқ яқинда акам бир умр бу воқеани унутолмаганини эшитиб, юрагим эзилиб кетди. Чунки ўша йили қишда буғдойсиз қолиб, шолғом қайнатиб еяверганимиздан синглим шишиб кетиб, нобуд бўлган… Акам гўё ўшанда жигаридан яримта кулчани қизғангани учун шундай бўлгандек, армон қилиб юрган экан. Ҳа, болам, шунақа кунлар ҳам бўлган. У пайтлар овқат танлаш қаёқда, ушоққаям шукур қилардик. Онам бирдан тўхтаб, қизчамга термулиб қолди. Янги қаймоқ бузилмай турар, эркатойим кўзларини биздан яширганча, кечаги қаймоққа нон ботириб ер эди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
– Ая, нон егим келмаяпти, овқат.
– Ана, қаймоқ билан еб тургин, ҳозир шўрва пишади.
– Қаймоғиз эскириб қопти, емайман. Онамга хижолатомуз қараб қўйиб, энди қизчамни койимоқчи бўлгандим, оғзимни очгани қўймай, дарров янги қаймоқ солдириб келди.
– Қўй, болам, шугинамнинг кўнгли чўкмасин. Ол, момо қизим, оққанддан ҳам сол.
– Бесабр бўлмасин, деб койийманда. Иссиқ чойда қанднинг қум минорадек қулашини берилиб томоша қилаётган неварасининг сочларини силаб, алқар экан, онам бир хўрсиниб қўйди.
– Илоё, биз кўрган кунларни булар кўрмасин, дея кўрпача четидаги нон ушоғини авайлаб олиб оғзига солди. Шу ушоқнинг қадри ҳам олтинга тенг эди бир пайтлар.
Болалигимда эшитганим, мени тарбиялаган, шукр тушунчасини илк бор дилимга солган ҳикоялардан бирини борлиқни унутганча тинглай бошладим.
– Ўшанда очарчилик айни авжига чиққан, дадам қазо қилганига анча йил бўлган пайтлар эди. Яна дегин, синглим бетоб, онам шўрлик азонда ўзи емай бизга едириб, катта акаларим билан далага кетарди. Синглим икковимиз Исмат акам билан қолардик. Онам қайтгунича очиқиб кетар, уйда ушоқ ҳам йўқлигини била туриб дастурхон, қозон-товоқ титкилаб, егулик излайверардик. Шолча ости ёки каваклардан дон-дун, буғдой топиб олсак, қувонишимизни кўр!
Исмат акамнинг зиммасида ҳам энагалик, ҳам рўзғор юмушлари. Устига-устак эрталаб онам Сен каттасан, ўғил боласан, укаларинг тузукроқ емаса бўлмайди, деб бурда ноннинг ҳам бир қисмидан бебаҳра қилиб кетган. Ўша куни очлик унинг ҳам жон-жонидан ўтиб кетди шекилли, ун халтани титкилаб қолди. Кейин хонтахтани суриб, кеч кузнинг совуғи туфайли сандалга солинган чўғни бир жойга тўплади. Аввал ухлаб ётган синглимга, кейин менга қараб ўйланиб қолди.
– Сурма, ҳозир ажина келади, сен сандиққа кириб ётиб тур.
Қўрқиб кетдим.
– Нега келаркан? Синглимчи?
– У ухлаяпти, унга тегмайди. Мен сени ухлаяпти деб айтаман, хўпми?
Юрагим дукурлаб, акам меҳробдаги сандиқни очиши билан ичига кирдиму дадамнинг эски тўни устида мук тушиб ётиб қолдим. Сандиқ ёриқларидан кирган ним шуълаларга термулиб қанча ётдим, билмайман. Ўшандаям ювош эканман, миқ этмабман. Бир маҳал димоғимга иссиқ зоғора ноннинг ҳиди гуп этиб урилди. Энтикиб кетдим, ажинани ҳам унутдим.
– Ака, очинг, акўв!
– Жим тур, ажина кетсин.
Сандиқ ёриғидан қарасам, акам кафтдек хамирни юпқа қилиб капгир устига қўйиб, чўғ тепасида ушлаб турар, бўш қўлидаги зоғора кулчани оғзи куйганча чайнаб-чайнамай ютар эди… Энди йиғини бошладим. Дарров сандиқ очилди. Иккинчи кулчани уччовимиз баҳам кўрдик. Ҳар биримизга чорак кафтчалик, хом-хатала зоғора тегди. Сўнг бечора акам кун бўйи ажина воқеасини онамга айтмаслигимни уқтириб, ялиниб юрди. Албатта, мен айтмадим. Бироқ яқинда акам бир умр бу воқеани унутолмаганини эшитиб, юрагим эзилиб кетди. Чунки ўша йили қишда буғдойсиз қолиб, шолғом қайнатиб еяверганимиздан синглим шишиб кетиб, нобуд бўлган… Акам гўё ўшанда жигаридан яримта кулчани қизғангани учун шундай бўлгандек, армон қилиб юрган экан. Ҳа, болам, шунақа кунлар ҳам бўлган. У пайтлар овқат танлаш қаёқда, ушоққаям шукур қилардик. Онам бирдан тўхтаб, қизчамга термулиб қолди. Янги қаймоқ бузилмай турар, эркатойим кўзларини биздан яширганча, кечаги қаймоққа нон ботириб ер эди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤22😢7👍2
Ҳикмат.
(бўлган воқеа)
Қизининг юрагида туғма пороги борлигини эшитган Ҳусноранинг ҳуши бошидан учди. Турмуш ўртоғининг доим такрорлайдиган «Қизимизга оғир исм қўйгансан, шунинг учун касал бўляпти»,-деган гаплари кўнглидан ўтди...
Шифокорнинг жарроҳлик амалиёти ўтказиш кераклиги ҳақидаги айтган фикрларидан сўнг интернет саҳифаларини титкилай бошлади. Дунёда яхши одамлар кўп. Шу баҳона Гулбаҳор опа билан танишди. Бу дилбар, меҳрли нигоҳлари юракка етиб борадиган аёл орқали қизалоғи Ҳадичага ўхшаган юраги ҳаста бўлиб , шифо топган болажонлар тақдири билан танишди. Соғайиб, югуриб кетган жажжи фаришталарни кўргач, юрагида умид пайдо бўлди. Энди яхши жарроҳ ва...катта миқдордаги пул керак эди. Кўнгилли одамлар ёрдамида ташкил қилинган жамғарма (фонд) борлиги ва қайси мамлакатда малакали мутахассис мавжудлиги-ю, қай бири нисбатан арзонроқ операция қилиши мумкинлиги ҳақида ҳам Гулбаҳор опа орқали хабар топди. Ариза ёзиб, қизи ҳақидаги маълумотларни жўнатди. Бемор болалар жуда кўп эди , аммо муҳими умид бор... Вақт бешафқат, у кутиб турмайди..
Жарроҳлик учун тўланадиган пул жуда катта миқдорда эди. Ўзида борини қўшди, қолганини қариндош-уруғлари орқали тўплай бошлади...
Турмуш ўртоғи билан митти қизалоғини бағрига босганча Россияга учиб кетди.
Барчаси ортда қолди. Бир маромда нафас олаётган қизалоғини кўргач, Аллоҳга ҳисобсиз шукроналар келтирди. Шундагина жуда катта миқдорда қарз бўлиб қолганлигини, энди уларни эгаларига қайтариши кераклигини ўйлаб қолди. «Аллоҳ тўғри йўлга бошласин, муҳими қизим шифо топди»,- кўнглидан ўтказди у.
-Сизларни бош шифокор чақиряпти! Ҳамширанинг овози фикрларини тўзғитиб юборди. Турмуш ўртоғи билан бирга бош шифокор ҳузурига сал ҳаяжонланиб кириб борди.
- Жамғармага мурожаат қилганмидингиз?
-Ҳа! - баравар жавоб бердилар эр-хотин иккаласи.
-Сизларнинг ҳисоб рақамингизга пул тушибди? Нақд оласизларми?
-Ким пул ўтказганлигини билсак бўладими?-деди Ҳуснора ҳаяжонланиб
-Йўқ, пул ўтказган одам исми сир тутилишини сўраган, - дея жавоб берди шифокор.
-Доктор, охирги саволим. Бу яхши одам шунча бемор боланинг ичидан нимага айнан бизнинг қизалоғимизни танлаган, нима деб ўйлайсиз?
-Бунга аниқ жавоб беришим мумкин!- деди шифокор, - пул ўтказган одам шахсан ўзи илова қилиб ёзиб қўйибди. «Шу қизалоққа ёрдам бермоқчиман. Ҳадича исмининг ҳурмати учун!» деб
Ҳуснора секин қараса турмуш ўртоғи кўзда ёш билан пичирлаб турибди. «Субҳаноллоҳ!»
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
(бўлган воқеа)
Қизининг юрагида туғма пороги борлигини эшитган Ҳусноранинг ҳуши бошидан учди. Турмуш ўртоғининг доим такрорлайдиган «Қизимизга оғир исм қўйгансан, шунинг учун касал бўляпти»,-деган гаплари кўнглидан ўтди...
Шифокорнинг жарроҳлик амалиёти ўтказиш кераклиги ҳақидаги айтган фикрларидан сўнг интернет саҳифаларини титкилай бошлади. Дунёда яхши одамлар кўп. Шу баҳона Гулбаҳор опа билан танишди. Бу дилбар, меҳрли нигоҳлари юракка етиб борадиган аёл орқали қизалоғи Ҳадичага ўхшаган юраги ҳаста бўлиб , шифо топган болажонлар тақдири билан танишди. Соғайиб, югуриб кетган жажжи фаришталарни кўргач, юрагида умид пайдо бўлди. Энди яхши жарроҳ ва...катта миқдордаги пул керак эди. Кўнгилли одамлар ёрдамида ташкил қилинган жамғарма (фонд) борлиги ва қайси мамлакатда малакали мутахассис мавжудлиги-ю, қай бири нисбатан арзонроқ операция қилиши мумкинлиги ҳақида ҳам Гулбаҳор опа орқали хабар топди. Ариза ёзиб, қизи ҳақидаги маълумотларни жўнатди. Бемор болалар жуда кўп эди , аммо муҳими умид бор... Вақт бешафқат, у кутиб турмайди..
Жарроҳлик учун тўланадиган пул жуда катта миқдорда эди. Ўзида борини қўшди, қолганини қариндош-уруғлари орқали тўплай бошлади...
Турмуш ўртоғи билан митти қизалоғини бағрига босганча Россияга учиб кетди.
Барчаси ортда қолди. Бир маромда нафас олаётган қизалоғини кўргач, Аллоҳга ҳисобсиз шукроналар келтирди. Шундагина жуда катта миқдорда қарз бўлиб қолганлигини, энди уларни эгаларига қайтариши кераклигини ўйлаб қолди. «Аллоҳ тўғри йўлга бошласин, муҳими қизим шифо топди»,- кўнглидан ўтказди у.
-Сизларни бош шифокор чақиряпти! Ҳамширанинг овози фикрларини тўзғитиб юборди. Турмуш ўртоғи билан бирга бош шифокор ҳузурига сал ҳаяжонланиб кириб борди.
- Жамғармага мурожаат қилганмидингиз?
-Ҳа! - баравар жавоб бердилар эр-хотин иккаласи.
-Сизларнинг ҳисоб рақамингизга пул тушибди? Нақд оласизларми?
-Ким пул ўтказганлигини билсак бўладими?-деди Ҳуснора ҳаяжонланиб
-Йўқ, пул ўтказган одам исми сир тутилишини сўраган, - дея жавоб берди шифокор.
-Доктор, охирги саволим. Бу яхши одам шунча бемор боланинг ичидан нимага айнан бизнинг қизалоғимизни танлаган, нима деб ўйлайсиз?
-Бунга аниқ жавоб беришим мумкин!- деди шифокор, - пул ўтказган одам шахсан ўзи илова қилиб ёзиб қўйибди. «Шу қизалоққа ёрдам бермоқчиман. Ҳадича исмининг ҳурмати учун!» деб
Ҳуснора секин қараса турмуш ўртоғи кўзда ёш билан пичирлаб турибди. «Субҳаноллоҳ!»
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤18👍8
ҚУНҒИРОҚ
(ОЛТИНЧИ ҚИСМ)
Назокат Баҳромовнанинг ўзига юзланиш сабабини англаган Асрор беморнинг ўғлига илтифот қилиб ўтириш учун жой кўрсатди.
-Ассалому алайкум! Келинг ака! Онангизни текшириб чиқдик.
Сўзсиз бош ирғаган эркакка тикилиб қолганидан хижолат бўлган Назокат Баҳромовна стол устида ётган касаллик тарихларини бир бир варақлаб чиқишга киришди. Асрорнинг овози яқиндан эшитилганда чучиб тушган Назокат Баҳромовна хаёлларидан озод бўлиб шогирдига юзланди.
-Устоз бир оғиз гапирасизми? Назокат Баҳромовнани чучитиб юборганидан хижолат бўлган Асрор жилмайди. Узр деди қизаринқираб.
-Ҳеч қиси йўқ. Хўрсиниб олган Назокат Баҳромовна тик турган эркакка юзланди.
-Аввало танишиб олсак, мени исмим Назокат Баҳромовна невролог шифокорман, онангиз бизда ётганди. Афсуски, ўтказилган муолажаларга қарамай аҳволи тўсатдан оғирлашиб бу ерга тушибди.
-Ҳа. Хабарим бор. Салим ака тушунтиргандилар. "Айиқнинг" деярли пичирлаб сўзлашидан нима деганини зўрға илғаган Назокат Баҳромовна жойида бетоқат қимирлаб олди.
-Ака ўзингизни таништиринг! Устозини табиатини яхши билган Асрор ўртага гап суқди.-Назокат Баҳромовна ўзини таништирдилар сиз ҳам бир оғиз...
-Узр. Хаёл билан бўлиб, онамнинг тўсатдан бу ерга тушиб қолганлигидан хаёлим жойида эмас. Исмим Хушнуд. Бемор Туропова онам бўлади. Узр яна бир бор.
Хушнудга тикилиб қолган Назокат Баҳромовнанинг юзига ўзи истамаса ҳам табассум югурди.
-Узр сўраманг сизнинг вазиятингизни тушуниб турибман. Майин овозда сўз бошлаган Назокат Баҳромовна аёлнинг ўғли деб ўзини таништирган "Айиқполвон"га беморнинг кейинги тақдирида юз бериши мумкин бўлган оқибатлар хақида тушунтириш бериб бўлган Хушнудга нима саволингиз бор дегандек юзланди.
-Акам борлар. Қозоғистонга сафарга кетгандилар. Акам шу ерда вақтларида онамнинг соғликлари бир мунча ўнгланган, эрта индин шифохонадан чиқишлари керак эди. Акам кетдилар.Кетишлари билан аҳволлари оғирлашиб қолдилар. Кетмасдилар сал унгланиб эрта индин жавоб берилади деганликлари учун кетгандилар, акам онамнинг соғлиги хақдаги хабарни эшитиб қайтиб келаяптилар, опа сиз жуда яхши тушунтирар экансиз, балким акамга ҳам бир оғиз...
Айиқполвоннинг сафардаги акаси ким эканлигинэ англаган Назокат Баҳромовнанинг юзига қизиллик югурди. Бош эгиб узоқ вақт сукут сақлаб қолди
-Биласизми нима? Гавда оғирлигини у оёғидан бу оёғига ташлаб тик турган Хушнудга юзланди. Битта беморнинг ортидан ўн ўн беш чоғли одам келади. Биз эса ёлғизмиз, ҳар бирингизга бирма бир тушунтириш бериш бир одам учун такрор такрор бир хил гапни айтиш жуда оғирлик қилади. Илтимос сўзларимнэ малол олди деб ўйламанг. Бизни тўғри тушунинг, акангизга бизнинг сўзларимизни сиз етказинг. Ахир, бемор ва унинг ортидан келган одамларни ҳар бири билан алоҳида суҳбатлашиб вақт ўтказишимиз нотўғри, чунки бошқа беморлар ҳам бор.
-Гапларингиз тўғри. Лекин мен акамга сиздек тушунтириб бера олмайманда. Майли опа, шунчалик онам учун қайғуриб келибсиз, Аллоҳ рози бўлсин сиздан! Рахмат!
Айиқполвоннинг сомейлик билан бош эгиб туриши юрагини алланечук юмшатиб юборди.
-Агар акангиз билан юзлашиб қоладиган бўлсам албатта тушунтириб бераман. Яна ҳам кунглингиз тинч бўлиши учун мен сизга хонам телефон рақамини бераман. Акангизга беринг балким юзма юз эмас телефон орқали тушунтира оларман.
-Рахмат опажон дунё тургунича туринг!
Назокат Баҳромовна узатган қоғозчани гавдасига ярашмаган чаққонлик билан бир вақтда худди ўта ноёб буюмни олгандек авайлабгина қўлига олган Хушнуд жилмайди. Рахмат опажон!
-Саломат бўлинг!
Эркакни нигоҳлари билан кузатиб қўйган Назокат Баҳромовна у кетгач бир оз курсдоши билан гаплашиб ўтирди.
-Сен уни танийсанми? Хулкарнинг саволидан хушёр тортган Назокат Баҳромовна бепарводек бош чайқади.
-Кимни? Туроповани ўғлинми?
-Ҳада!
- Йўқ. Танимайман.
-Менга эса аксидек туюлди.Майли қўй ушани! Қара бир бемор устида кўришиб қолмасак бир биримизни кўришга вақтимиз йўқ! Қалайсан? Шахсий фронда нима гаплар? Хулкарнинг шух саволига жавобан ғамгин жилмайган Назокат Баҳромовна жавоб қайтармади.
-Назош сенга бир гап айтайми? Хафа бўлиш йўқми?
-Айтавер менда кунгил қоптими?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
(ОЛТИНЧИ ҚИСМ)
Назокат Баҳромовнанинг ўзига юзланиш сабабини англаган Асрор беморнинг ўғлига илтифот қилиб ўтириш учун жой кўрсатди.
-Ассалому алайкум! Келинг ака! Онангизни текшириб чиқдик.
Сўзсиз бош ирғаган эркакка тикилиб қолганидан хижолат бўлган Назокат Баҳромовна стол устида ётган касаллик тарихларини бир бир варақлаб чиқишга киришди. Асрорнинг овози яқиндан эшитилганда чучиб тушган Назокат Баҳромовна хаёлларидан озод бўлиб шогирдига юзланди.
-Устоз бир оғиз гапирасизми? Назокат Баҳромовнани чучитиб юборганидан хижолат бўлган Асрор жилмайди. Узр деди қизаринқираб.
-Ҳеч қиси йўқ. Хўрсиниб олган Назокат Баҳромовна тик турган эркакка юзланди.
-Аввало танишиб олсак, мени исмим Назокат Баҳромовна невролог шифокорман, онангиз бизда ётганди. Афсуски, ўтказилган муолажаларга қарамай аҳволи тўсатдан оғирлашиб бу ерга тушибди.
-Ҳа. Хабарим бор. Салим ака тушунтиргандилар. "Айиқнинг" деярли пичирлаб сўзлашидан нима деганини зўрға илғаган Назокат Баҳромовна жойида бетоқат қимирлаб олди.
-Ака ўзингизни таништиринг! Устозини табиатини яхши билган Асрор ўртага гап суқди.-Назокат Баҳромовна ўзини таништирдилар сиз ҳам бир оғиз...
-Узр. Хаёл билан бўлиб, онамнинг тўсатдан бу ерга тушиб қолганлигидан хаёлим жойида эмас. Исмим Хушнуд. Бемор Туропова онам бўлади. Узр яна бир бор.
Хушнудга тикилиб қолган Назокат Баҳромовнанинг юзига ўзи истамаса ҳам табассум югурди.
-Узр сўраманг сизнинг вазиятингизни тушуниб турибман. Майин овозда сўз бошлаган Назокат Баҳромовна аёлнинг ўғли деб ўзини таништирган "Айиқполвон"га беморнинг кейинги тақдирида юз бериши мумкин бўлган оқибатлар хақида тушунтириш бериб бўлган Хушнудга нима саволингиз бор дегандек юзланди.
-Акам борлар. Қозоғистонга сафарга кетгандилар. Акам шу ерда вақтларида онамнинг соғликлари бир мунча ўнгланган, эрта индин шифохонадан чиқишлари керак эди. Акам кетдилар.Кетишлари билан аҳволлари оғирлашиб қолдилар. Кетмасдилар сал унгланиб эрта индин жавоб берилади деганликлари учун кетгандилар, акам онамнинг соғлиги хақдаги хабарни эшитиб қайтиб келаяптилар, опа сиз жуда яхши тушунтирар экансиз, балким акамга ҳам бир оғиз...
Айиқполвоннинг сафардаги акаси ким эканлигинэ англаган Назокат Баҳромовнанинг юзига қизиллик югурди. Бош эгиб узоқ вақт сукут сақлаб қолди
-Биласизми нима? Гавда оғирлигини у оёғидан бу оёғига ташлаб тик турган Хушнудга юзланди. Битта беморнинг ортидан ўн ўн беш чоғли одам келади. Биз эса ёлғизмиз, ҳар бирингизга бирма бир тушунтириш бериш бир одам учун такрор такрор бир хил гапни айтиш жуда оғирлик қилади. Илтимос сўзларимнэ малол олди деб ўйламанг. Бизни тўғри тушунинг, акангизга бизнинг сўзларимизни сиз етказинг. Ахир, бемор ва унинг ортидан келган одамларни ҳар бири билан алоҳида суҳбатлашиб вақт ўтказишимиз нотўғри, чунки бошқа беморлар ҳам бор.
-Гапларингиз тўғри. Лекин мен акамга сиздек тушунтириб бера олмайманда. Майли опа, шунчалик онам учун қайғуриб келибсиз, Аллоҳ рози бўлсин сиздан! Рахмат!
Айиқполвоннинг сомейлик билан бош эгиб туриши юрагини алланечук юмшатиб юборди.
-Агар акангиз билан юзлашиб қоладиган бўлсам албатта тушунтириб бераман. Яна ҳам кунглингиз тинч бўлиши учун мен сизга хонам телефон рақамини бераман. Акангизга беринг балким юзма юз эмас телефон орқали тушунтира оларман.
-Рахмат опажон дунё тургунича туринг!
Назокат Баҳромовна узатган қоғозчани гавдасига ярашмаган чаққонлик билан бир вақтда худди ўта ноёб буюмни олгандек авайлабгина қўлига олган Хушнуд жилмайди. Рахмат опажон!
-Саломат бўлинг!
Эркакни нигоҳлари билан кузатиб қўйган Назокат Баҳромовна у кетгач бир оз курсдоши билан гаплашиб ўтирди.
-Сен уни танийсанми? Хулкарнинг саволидан хушёр тортган Назокат Баҳромовна бепарводек бош чайқади.
-Кимни? Туроповани ўғлинми?
-Ҳада!
- Йўқ. Танимайман.
-Менга эса аксидек туюлди.Майли қўй ушани! Қара бир бемор устида кўришиб қолмасак бир биримизни кўришга вақтимиз йўқ! Қалайсан? Шахсий фронда нима гаплар? Хулкарнинг шух саволига жавобан ғамгин жилмайган Назокат Баҳромовна жавоб қайтармади.
-Назош сенга бир гап айтайми? Хафа бўлиш йўқми?
-Айтавер менда кунгил қоптими?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤29👍4
-Унақа дема! Нега доим шундай дейсан!? Менга оғир тегади шу гапинг! Сен хеч ўзинга ойна орқали боққанмисан!? Ҳусни малоҳатингни баҳолай оласанми? Сен кўрган одам ўттиз беш тугул ўттиз ҳам бермайди.
-Буни ҳозирги суҳбатимизга алоқаси борми? Майин жилмайи олган Назокат Баҳромовна дугонаси билан сухбатлари тезроқ тугашини истаб қаншарига бармоқ урди.
-Борда! Жуда бор! Ҳозир ўзидан кичкинага тегиш мода! Агар сен тегаман десанг, ўзингдан беш ёш эмас, керак бўлса ўн ёш ёши ҳам жон жон деб уйланади. Шарт бирини ушла ўртоқ! Ўтирасанми кунглингга қулоқ солиб!? Битта туғиб ол!
-Кейинчи?Кейин нима бўлади? Дугонасининг доимий мавзусидан юраги зада бўлган Назокат ўрнидан туриб эшик томон юрди.
-Нима кейин!? Ортидан келган Хулкар дугонасини қўлтиқлаб олди. Қарайсан, сенга мослашса омади, мослаша олмаса тепиб соласан!
-Турмуш бир бирига мослашиш, мослаша олишмаса тепиб солиш учун қурилишини билмас эканман,-деди жилмайиб эшикни оча туриб. Жонлантириш эшиги ташқарсида турган “Айиқполвон” га хайрлашиш маъносида енгилгина бош ирғаб олган Назокат Баҳромовна унинг кўзларидаги ҳайрат билан бир вақтда пайдо бўлган ачиниш ҳиссини илғаб юраги шув пастга ташлади. Ҳа. Дастлабки тасаввур алдамчи бўлишига илк марта дуч келган инсон нигоҳи шундай бўлади! Миясини яшин тезлигида ялаб ўтган ўй таъсирида юзига азобли табассум югурган Назокат Баҳромовна ҳали ҳануз пичирлиб гапириб келаётган дугонасининг қўлтиғидан олиб “ Айиқполвон”нинг нигоҳини кўрмасликка олди.
- Битта боланг бўлса етарлида. Салимга ўхшашларни жағини ёпасан! Шундай чирой, шундай ҳусн увол ўртоқ, увол!
-Ҳулкар...деди норози оҳангда. Нима ёқмайди сенга? Нега доим сен билан дилдан суҳбатлашмоқчи бўлганимда, ҳар сафар менинг оилавий аҳволим хақида сўз бошлайсан!? Ўзингни иборанг билан айтсам сен мени даҳлсиз чегарам, шахсий фронтимга огоҳлантиришсиз хужум қиласан!?
-Сенга қараб ичим ёнади! Ҳуснинг бир қизсан! Ақлинг бир олам! Инсонларга нисбатан меҳрибончилигинг хақида сўз очмасам ҳам бўлар!
-Ҳулкааар
-Хўп. Лекин биласанми ногиронлик аравачасида ўтирган аёлларни эри бола чақаси борлигини кўриб сен ёдимга тушиб кетасан
-Демак сенингча мен уларданда хароброқманми?
-Йўқ ўртоқ йўқ мен ундай демоқчи эмасман! Лекин мен бир нарсани биламан. Аёл бир имо билан дунёга эга бўлиши мумкин. Аёл қўл остида минглаб эркаклар унинг биргина амрига маҳтал бўлиб тизилиб туриши мумкин аммо аёлнинг шунча қудратини бир овоз, биттагина миттигина одамча овози йўққа чиқариши мумкин. Бу унинг оналиги. Она бўлиш аёлга дунё тожини кийдириш қудратига эга! Гапимни бўлишга шошилма! Яқин дўстингман сенга жоним ёнади гапираман! Хозирги давлатинг, мансабинг обру эътиборинг ўз фарзандингни бир йиғисига етмайди. Сен буни она бўлганингда ҳис қиласан! -Бўлди қилгин илтимос сендан анчадан бери бугун кўришдик, шу кўришувимизни кимнидир йиғи сиғиси билан якунланишини истайсанми?
-Хўп мени кечир. Гапиргим келмаса ҳам тилимни тия олмай қоламан. Хафа бўлдингми?
-Йўқ. Хафа эмасман. Касалхона ховлисига чиқишгач, йўлида тўхтаб дугонасининг кўзларига тикилди. Бу каби сўзлардан хафа бўлмай кетганимга анча бўлди. Мен нимани истамайман биласанми?
-Йўқ.
-Менга ачиниб боқишларини. Раҳм қилишларини истамайман!
-Жинни! Кимни сенга рахми келар экан? Ким сенга ачиниб боқаркан? Жиннимисан, теварак атрофинга боқчи сени кўрганларнинг барчаси хавас билан боқишиди. Қизини неварасини исмини Назокат деб атаганлар камми!? Булар нега ? Ҳаммаси ҳавасдан-ку! Гапинг қурсин сени! Жаҳлдан юзи буриқиб кетган Хулкар дугонасини ховлига ўрнатилган ўриндиқ томон бошлади. Юр бир оз тоза ҳавода ўтирайлик. Ўриндиққа ўтиргач дугонасига синчков тикилиб қолди.
-Назош соғлигинг жойидами? Нега бундай тушкунсан? Сени илгари ҳеч бу ахволда кўрмагандим тинчликми?
-Сен шундай ўйлайсан, менга қаратилган нигоҳларни пайқамайсан чунки! Ҳозиргина жонлантириш бўлимидан чиқаётган вақтимизда менга ачиниб қараган одамни кўрдингми?
-Ким шундай қаради?
-Ким қаради? Ҳайрон савол дугонасига қараб лаб тишлаб жилмайган Назокат Баҳромовна жавоб беришни истамагандек бошини ўзи ўтирган ўриндиқ суянчиғига ташлаб тиниқ осмонга тикилиб қолди.
-Назооош, нима бўлди?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Буни ҳозирги суҳбатимизга алоқаси борми? Майин жилмайи олган Назокат Баҳромовна дугонаси билан сухбатлари тезроқ тугашини истаб қаншарига бармоқ урди.
-Борда! Жуда бор! Ҳозир ўзидан кичкинага тегиш мода! Агар сен тегаман десанг, ўзингдан беш ёш эмас, керак бўлса ўн ёш ёши ҳам жон жон деб уйланади. Шарт бирини ушла ўртоқ! Ўтирасанми кунглингга қулоқ солиб!? Битта туғиб ол!
-Кейинчи?Кейин нима бўлади? Дугонасининг доимий мавзусидан юраги зада бўлган Назокат ўрнидан туриб эшик томон юрди.
-Нима кейин!? Ортидан келган Хулкар дугонасини қўлтиқлаб олди. Қарайсан, сенга мослашса омади, мослаша олмаса тепиб соласан!
-Турмуш бир бирига мослашиш, мослаша олишмаса тепиб солиш учун қурилишини билмас эканман,-деди жилмайиб эшикни оча туриб. Жонлантириш эшиги ташқарсида турган “Айиқполвон” га хайрлашиш маъносида енгилгина бош ирғаб олган Назокат Баҳромовна унинг кўзларидаги ҳайрат билан бир вақтда пайдо бўлган ачиниш ҳиссини илғаб юраги шув пастга ташлади. Ҳа. Дастлабки тасаввур алдамчи бўлишига илк марта дуч келган инсон нигоҳи шундай бўлади! Миясини яшин тезлигида ялаб ўтган ўй таъсирида юзига азобли табассум югурган Назокат Баҳромовна ҳали ҳануз пичирлиб гапириб келаётган дугонасининг қўлтиғидан олиб “ Айиқполвон”нинг нигоҳини кўрмасликка олди.
- Битта боланг бўлса етарлида. Салимга ўхшашларни жағини ёпасан! Шундай чирой, шундай ҳусн увол ўртоқ, увол!
-Ҳулкар...деди норози оҳангда. Нима ёқмайди сенга? Нега доим сен билан дилдан суҳбатлашмоқчи бўлганимда, ҳар сафар менинг оилавий аҳволим хақида сўз бошлайсан!? Ўзингни иборанг билан айтсам сен мени даҳлсиз чегарам, шахсий фронтимга огоҳлантиришсиз хужум қиласан!?
-Сенга қараб ичим ёнади! Ҳуснинг бир қизсан! Ақлинг бир олам! Инсонларга нисбатан меҳрибончилигинг хақида сўз очмасам ҳам бўлар!
-Ҳулкааар
-Хўп. Лекин биласанми ногиронлик аравачасида ўтирган аёлларни эри бола чақаси борлигини кўриб сен ёдимга тушиб кетасан
-Демак сенингча мен уларданда хароброқманми?
-Йўқ ўртоқ йўқ мен ундай демоқчи эмасман! Лекин мен бир нарсани биламан. Аёл бир имо билан дунёга эга бўлиши мумкин. Аёл қўл остида минглаб эркаклар унинг биргина амрига маҳтал бўлиб тизилиб туриши мумкин аммо аёлнинг шунча қудратини бир овоз, биттагина миттигина одамча овози йўққа чиқариши мумкин. Бу унинг оналиги. Она бўлиш аёлга дунё тожини кийдириш қудратига эга! Гапимни бўлишга шошилма! Яқин дўстингман сенга жоним ёнади гапираман! Хозирги давлатинг, мансабинг обру эътиборинг ўз фарзандингни бир йиғисига етмайди. Сен буни она бўлганингда ҳис қиласан! -Бўлди қилгин илтимос сендан анчадан бери бугун кўришдик, шу кўришувимизни кимнидир йиғи сиғиси билан якунланишини истайсанми?
-Хўп мени кечир. Гапиргим келмаса ҳам тилимни тия олмай қоламан. Хафа бўлдингми?
-Йўқ. Хафа эмасман. Касалхона ховлисига чиқишгач, йўлида тўхтаб дугонасининг кўзларига тикилди. Бу каби сўзлардан хафа бўлмай кетганимга анча бўлди. Мен нимани истамайман биласанми?
-Йўқ.
-Менга ачиниб боқишларини. Раҳм қилишларини истамайман!
-Жинни! Кимни сенга рахми келар экан? Ким сенга ачиниб боқаркан? Жиннимисан, теварак атрофинга боқчи сени кўрганларнинг барчаси хавас билан боқишиди. Қизини неварасини исмини Назокат деб атаганлар камми!? Булар нега ? Ҳаммаси ҳавасдан-ку! Гапинг қурсин сени! Жаҳлдан юзи буриқиб кетган Хулкар дугонасини ховлига ўрнатилган ўриндиқ томон бошлади. Юр бир оз тоза ҳавода ўтирайлик. Ўриндиққа ўтиргач дугонасига синчков тикилиб қолди.
-Назош соғлигинг жойидами? Нега бундай тушкунсан? Сени илгари ҳеч бу ахволда кўрмагандим тинчликми?
-Сен шундай ўйлайсан, менга қаратилган нигоҳларни пайқамайсан чунки! Ҳозиргина жонлантириш бўлимидан чиқаётган вақтимизда менга ачиниб қараган одамни кўрдингми?
-Ким шундай қаради?
-Ким қаради? Ҳайрон савол дугонасига қараб лаб тишлаб жилмайган Назокат Баҳромовна жавоб беришни истамагандек бошини ўзи ўтирган ўриндиқ суянчиғига ташлаб тиниқ осмонга тикилиб қолди.
-Назооош, нима бўлди?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤20
-Ҳеч нарса. Бориб хар биримиз ўз ишимиз билан шуғуллана қолайлик.
-Назош
-Ҳмм
-Кел бугун ишдан кейин бирон жойга борамиз.
-Нима учун? Ҳалиги гапларингдан мени хафа бўлди деб ўйлаб ўзингча мени меҳмон қилиб кунглимни олмоқчимисан?
-Бирам ичи қора ёмонсанеей! Анчадан бери бирга ўтирмаганимиз учун айтаяпман! Сени ўйлаган ўйингни қара! Эрталаб кайфиятинг яхши эди-ку! Нега бирдан тушкунликка берилиб пессимистик фикрлай бошладинг? Шошмачи! Сен шошмада мен бир нарсани сезиб қолдим! Агар тахминим тўғри бўлса, мен адашамаётган бўлсам инкор қилиб оғиз чарчатма. Индама бошқа савол бермайман!
-Уфф! Дугонаси осонликча кетмаслигига ишончи комил бўлган Назокат Баҳромовна қовоқ солди. Гапир нимани сезиб қолдинг!?
-Ҳали ичкарида кўрган беморимизни сенга боғлиқлик жойи борми?
-Ҳулкааар
-Демак у уни онаси
-Ҳулкар дедим!
-Вооой писмиғиеейй демак мени тахминим тўғри, ўзи сени кўриб ҳайрон бўлгандимааа! Қани гапирчи ким у?
-Кимни айтаяпсан?
-Демак гапиришни истамайсан.
-Нимани гапиришимни истаяпсан? Тўғри у аёлни ўғли билан танишмиз. Лекин сен ўйлаган нарса эмас!
-Хўп унда нима? Назокатнинг гап бошлашидан қуршаб ётган танига муздек сув югурган майсадек жонланган Ҳулкар дугонасига тиқилиб ўтириб олди.
-Гапирчи мен нимани кўздан қочирдим.
-Хулкаар
-Уфф минг йилдан бери сен билган Ҳулкарман. Ҳадеб исмим Ҳулкар эканлигини эслатавермада менга бўлган гапларни гапир! Ичимни қизитмасангчи! Уфф ёрилиб кетаман ҳозир!
-Хўп. У йигит билан биз ҳеч қачон кўришмаганмиз. Танишганимизга ҳам кўп бўлмади. Тахминан йигирма кунча бўлиб қолди.
-Хўш хўш давом этчи. Қанқасига таниш бўласану кўришмаган бўласан?
-Бир куни жияним Баҳромжондан хабар олишга эски уйимга борган эдим. У тасодифан қунғироқ қилиб қолди. Мен жавоб бердим. Уша вақтларда унинг бошига бир ташвиш тушиб тушкунликка тушиб қолган экан.
Назокат Баҳромовна дугонасига хаётида рўй берган янгиликни яширмай сўзлаб бераётган бўлса ҳам, негадир Ҳожиакбарннг бошига тушган ташвишнинг асл сабабини сўзлаб бергиси келмади.
Бор йўқ гап шу билан у билан хар куни тунда телефонлаши турдик. Онасининг бетоблигини касалхонада ётганлигини айтиб қолди. Ўзимизни касалхонада ётганлигини, даволовчи доктори Қудратович эканлигини билсам ҳам негадир онасидан хабар олишни истамадим. Истамадим эмас, йўлимда қандайдир тўсиқ бордек, бора олмадим.
-Бу тўсиқнинг исми Салим. У даволаётгани учун келмадингми?
-Йўқ. Иккиланиб бош чайқади. Балким, чиндан ҳам унинг даволовчи доктори эканлиги мени йўлимга тўсиқ бўлгандир. Билмадим. Чуқур хўрсинди.
-Энди бўлса нега унинг қандай доктор эканлигини билиб туриб келмадим деган ўйда ўзингни еб битираяпсанми?
-Ҳммм. Нега ундай қилганимни ўзим ҳам тушуна олмаяпман. Ахир Салим менинг қўл остимдаги ходимим юридик жиҳатдан ҳам унинг ишларини назорат қила олишга, кўрсатмалар беришга тўлақонли ҳақли шахс бўла туриб укунинг менга учирма қиладиган пичингларидан қочиб келмагнаним учун ўзимни кечира олмаяпман.
-Уни шу қадар ёқтирасанми?
-Кимни? Дугонасининг саволидан чучиб тушган Назокат Баҳромовна ялт боқди.
-Уша йигитнида!
-Ҳаа йўғаа. Гап унда эмас. Мен уни қфанчалик ёқтирдим йўқ билмайман. Лекин унинг онаси ҳақидаги гапларидан сунг унинг шахсиятига қизиқишим ортди. Аксарият йигитлар онасини яхши кўради. Онасини идеал аёл сифатида кўради. Аммо унинг онасига нисбатан меҳри бўлакча. Ўзгача ҳурмат эҳтиром, иззатни сезасан. Гап сўзларидан онасига нисбатан фахр ифтихор туясан. Камдан кам фарзандларда кузатиладиган ота онадан қарздорлик ҳисси бор унда. Бундай йигитлар кам учрайди. Аксар йигитлар билан суҳбатлашсанг онаси ҳақида сўзлаб беришни истамайдилар. Мени касбим беморлар илан суҳбат ўтказишга мойил бўлганлиги учунми бу каби йигитларни ноёб инсонлар деб ҳисоблайман. Балким мана шу қарашларим туфайли унга қизиқишим ортгандир.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Назош
-Ҳмм
-Кел бугун ишдан кейин бирон жойга борамиз.
-Нима учун? Ҳалиги гапларингдан мени хафа бўлди деб ўйлаб ўзингча мени меҳмон қилиб кунглимни олмоқчимисан?
-Бирам ичи қора ёмонсанеей! Анчадан бери бирга ўтирмаганимиз учун айтаяпман! Сени ўйлаган ўйингни қара! Эрталаб кайфиятинг яхши эди-ку! Нега бирдан тушкунликка берилиб пессимистик фикрлай бошладинг? Шошмачи! Сен шошмада мен бир нарсани сезиб қолдим! Агар тахминим тўғри бўлса, мен адашамаётган бўлсам инкор қилиб оғиз чарчатма. Индама бошқа савол бермайман!
-Уфф! Дугонаси осонликча кетмаслигига ишончи комил бўлган Назокат Баҳромовна қовоқ солди. Гапир нимани сезиб қолдинг!?
-Ҳали ичкарида кўрган беморимизни сенга боғлиқлик жойи борми?
-Ҳулкааар
-Демак у уни онаси
-Ҳулкар дедим!
-Вооой писмиғиеейй демак мени тахминим тўғри, ўзи сени кўриб ҳайрон бўлгандимааа! Қани гапирчи ким у?
-Кимни айтаяпсан?
-Демак гапиришни истамайсан.
-Нимани гапиришимни истаяпсан? Тўғри у аёлни ўғли билан танишмиз. Лекин сен ўйлаган нарса эмас!
-Хўп унда нима? Назокатнинг гап бошлашидан қуршаб ётган танига муздек сув югурган майсадек жонланган Ҳулкар дугонасига тиқилиб ўтириб олди.
-Гапирчи мен нимани кўздан қочирдим.
-Хулкаар
-Уфф минг йилдан бери сен билган Ҳулкарман. Ҳадеб исмим Ҳулкар эканлигини эслатавермада менга бўлган гапларни гапир! Ичимни қизитмасангчи! Уфф ёрилиб кетаман ҳозир!
-Хўп. У йигит билан биз ҳеч қачон кўришмаганмиз. Танишганимизга ҳам кўп бўлмади. Тахминан йигирма кунча бўлиб қолди.
-Хўш хўш давом этчи. Қанқасига таниш бўласану кўришмаган бўласан?
-Бир куни жияним Баҳромжондан хабар олишга эски уйимга борган эдим. У тасодифан қунғироқ қилиб қолди. Мен жавоб бердим. Уша вақтларда унинг бошига бир ташвиш тушиб тушкунликка тушиб қолган экан.
Назокат Баҳромовна дугонасига хаётида рўй берган янгиликни яширмай сўзлаб бераётган бўлса ҳам, негадир Ҳожиакбарннг бошига тушган ташвишнинг асл сабабини сўзлаб бергиси келмади.
Бор йўқ гап шу билан у билан хар куни тунда телефонлаши турдик. Онасининг бетоблигини касалхонада ётганлигини айтиб қолди. Ўзимизни касалхонада ётганлигини, даволовчи доктори Қудратович эканлигини билсам ҳам негадир онасидан хабар олишни истамадим. Истамадим эмас, йўлимда қандайдир тўсиқ бордек, бора олмадим.
-Бу тўсиқнинг исми Салим. У даволаётгани учун келмадингми?
-Йўқ. Иккиланиб бош чайқади. Балким, чиндан ҳам унинг даволовчи доктори эканлиги мени йўлимга тўсиқ бўлгандир. Билмадим. Чуқур хўрсинди.
-Энди бўлса нега унинг қандай доктор эканлигини билиб туриб келмадим деган ўйда ўзингни еб битираяпсанми?
-Ҳммм. Нега ундай қилганимни ўзим ҳам тушуна олмаяпман. Ахир Салим менинг қўл остимдаги ходимим юридик жиҳатдан ҳам унинг ишларини назорат қила олишга, кўрсатмалар беришга тўлақонли ҳақли шахс бўла туриб укунинг менга учирма қиладиган пичингларидан қочиб келмагнаним учун ўзимни кечира олмаяпман.
-Уни шу қадар ёқтирасанми?
-Кимни? Дугонасининг саволидан чучиб тушган Назокат Баҳромовна ялт боқди.
-Уша йигитнида!
-Ҳаа йўғаа. Гап унда эмас. Мен уни қфанчалик ёқтирдим йўқ билмайман. Лекин унинг онаси ҳақидаги гапларидан сунг унинг шахсиятига қизиқишим ортди. Аксарият йигитлар онасини яхши кўради. Онасини идеал аёл сифатида кўради. Аммо унинг онасига нисбатан меҳри бўлакча. Ўзгача ҳурмат эҳтиром, иззатни сезасан. Гап сўзларидан онасига нисбатан фахр ифтихор туясан. Камдан кам фарзандларда кузатиладиган ота онадан қарздорлик ҳисси бор унда. Бундай йигитлар кам учрайди. Аксар йигитлар билан суҳбатлашсанг онаси ҳақида сўзлаб беришни истамайдилар. Мени касбим беморлар илан суҳбат ўтказишга мойил бўлганлиги учунми бу каби йигитларни ноёб инсонлар деб ҳисоблайман. Балким мана шу қарашларим туфайли унга қизиқишим ортгандир.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤22👍3
-Сени гапларингдан кейин унга сен тугул, менинг ҳам қизиқишим ортиб кетди-ку! Эрим шу гапимни эшитса эртадан ишга келиш таъқиқланса керак. Шўх овозда кулиб юборган Ҳулкар дугонасига тикилиб қолди. Сен уни чиндан ёқтириб қолибсан. Жилмайди. Сени таниган йилларим давомида биринчи маарта сендан бир йигитга қизиқишинг хақида эшитишим. Нега учрашишга харакат қилиб кўрмаяпсан. Ёки у оилалими?
-Йўқ. Оиласи йўқ.
-Ҳалиги сенга қараган ушами а? Ушами у? Хайрат билан савол берган Ҳулкар ўрнидан ирғиб туриб дугонасининг тепасига келди. -У ушами пичирлаб савол берди.
-Йўқ. Ғамгин бош чайқаган Назокат Баҳромовна жилмайди. Унинг акаси . Боя эшитдинг, Қозоғистонда экан йўлда ортига қайтаяпти деди-ку!
-Қачон етиб келаркан? Шумларча савол берган Ҳулкар илжайди. Келиш вақтини биласанми?
-Йўқ! Қизариб кетган Назоркат асабийлашиб жавоб қайтарди. Бир одамга қизиқишни бу тахлит ошкора билдириш уят эмасми!?
-Менга уят эмас!
-Афтини! Тентаксан! Ёшинг қирққа кеткаяпти ҳали ҳам ўн саккиз ёшлилардексан!
-Кунглим ёшда! Шундай қилиб бизнинг Ромео йўлда. Жулеттамизни эса кўзлари нигорон!
-Учир овозингни!
-Бир марта бўлса ҳам кўрмаднгми?
-Йўқ. Айтдим-ку фақат телефон орқали суҳбатлашганмиз.
-Сени фақфатгина телефон орқали суҳбатданоқ кимнигадир ижобий баҳо беришинг....Ростдан кўришмаганмисизлар?
-Ҳулкар саволларинг бачканалишиб кетаётганини ўзинг ҳам сезаяпсанми? Сенга кўришдим деб айтишдан қурқаманми?
-Ҳа хўп бўлди тушундим. Узр. Ҳулкар узоқ вақтга жим тура олмай навбатдаги саволини берди. Шунда халиги сариқ баҳайбатнинг акаси укасидан ҳам йирикроқ дев бўладими? Ҳулкар ўз таъсвиридаги инсонни тасаввур қилдими ўзини тута олмай шарақлаб кулиб юборди. Дугонасининг юз ифодасини кўргач эса кулгуси кесилди.
Аслини олганда кимнидир ташқи қиёфасини ерга уриб кулгулик аҳволим йўқ. Назокатни жаҳлдан лаби пириллаб учиб олди. Кулиш керак бўлса уша куладиган одамларинг руйхати бошига мени ёзиб қўй! Ўрнидан шарт туриб хонаси томон илдам кетаётган дугонасининг ортидан анграйиб қараб қолган Ҳулкарнинг кўзларига ёш қалқиди.
-Тентак пичирлади кўз ёшларини арта туриб мен сени камчилигингни кўрмайман жинни! Сени бахтиёр кўзларингни кўришни қанчалик орзу қилишимни билсанг эди!
Хонаси тмон кетаётган Назокатнинг кўз ёшларини артиб олганини илғаган Хулкар чуқур хўрсиниб ўзи ўтирган ўриндиқ суянчиғига қўл оширдида билагига юз босди. Мен тентакни кечир деди пичирлаб. Баъзида сенинг жисмоний камчилигингни эсимдан чиқариб ўйламай сўзлаб юбораман! Кечир!
Хонасигача буғзига тиқилиб келган йиғисини зўрға тутиб келган Назокат Баҳромовна йўлакда ўзи билан рупара келган хамкасблари билан бош ирғаб чўрашган киши бўлдида хонгасига ўзини урди. Тентак! Ахмоқман телбаман! Унга ҳеч гап гапрмаслигим керак эди! Ўзим шунга лойиқман! Куча кийимини алиштириб иш кийимини киядиган кичкинагига хонада кучдан қолгунча аниқроғи охирги бир ой ичида ичини тўлдириб келаётган аламлари тарқалгунича йиғлаган қиз ўзини енгил ҳис қилгач хоначадан чиқди. Эшикни очиқ қолдирганини фаҳлаб лабини қаттиқ тишлаб турдида бориб хонасини ичкарисидан беркитиб олди. Столи ёнига шунчаки мақсадсиз чуккан Назокат Баҳромовна компютерида иш бошлаб вақт ўтганини сезмай қолди.
-Назокат Баҳромовна тушлик вақти бўлди. Билмаман ичкаридасиз.
Эшик ортидан эшитилган меҳрибон овозга жавобан бош кўтарган Назокат ўрнидан туриб эшикни очди.
-Келинг! Овози йиғи кучиданми хириллаб чиқди.
-*Иии вой нима бўлди. Томоғини бир қўли билан буғиб кўрсатган аёл жилмайди. Оғридими меҳрибонлик билан савол берди.
-Ҳмм. Муздек ичибман шекилли
-Хозирда ўзим сизга сеҳрли дамлама тайёрлаб бераман. Овозингиз илгаригидан ҳам ўктамроқ чиқади. Тушликка юмшоққина қилиб бирон нарса олиб келтириб берайми? Оч қолиб кетдингиз халидан бери қарайман бош кўтармай ишлаяпсиз. Гапира туриб стол учҳстини тартибга келтириб чанг чунгларни артган киши бўлган аёл Назокат Баҳромовна томон угрилди.
-Реанимацияда бир аёл ётган экан. Эрталаб кўрибсиз.
-Хўш? Деди савол назари билан боқиб
-Уша аёлнинг ўғли сиз билан кўришмоқчи бўлиб анчадан буён каридорда кутиб ўтирибди.
-Ўғли? Нега мен билан кўришади? Ахир мен даволовчи доктори бўлмасам?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Йўқ. Оиласи йўқ.
-Ҳалиги сенга қараган ушами а? Ушами у? Хайрат билан савол берган Ҳулкар ўрнидан ирғиб туриб дугонасининг тепасига келди. -У ушами пичирлаб савол берди.
-Йўқ. Ғамгин бош чайқаган Назокат Баҳромовна жилмайди. Унинг акаси . Боя эшитдинг, Қозоғистонда экан йўлда ортига қайтаяпти деди-ку!
-Қачон етиб келаркан? Шумларча савол берган Ҳулкар илжайди. Келиш вақтини биласанми?
-Йўқ! Қизариб кетган Назоркат асабийлашиб жавоб қайтарди. Бир одамга қизиқишни бу тахлит ошкора билдириш уят эмасми!?
-Менга уят эмас!
-Афтини! Тентаксан! Ёшинг қирққа кеткаяпти ҳали ҳам ўн саккиз ёшлилардексан!
-Кунглим ёшда! Шундай қилиб бизнинг Ромео йўлда. Жулеттамизни эса кўзлари нигорон!
-Учир овозингни!
-Бир марта бўлса ҳам кўрмаднгми?
-Йўқ. Айтдим-ку фақат телефон орқали суҳбатлашганмиз.
-Сени фақфатгина телефон орқали суҳбатданоқ кимнигадир ижобий баҳо беришинг....Ростдан кўришмаганмисизлар?
-Ҳулкар саволларинг бачканалишиб кетаётганини ўзинг ҳам сезаяпсанми? Сенга кўришдим деб айтишдан қурқаманми?
-Ҳа хўп бўлди тушундим. Узр. Ҳулкар узоқ вақтга жим тура олмай навбатдаги саволини берди. Шунда халиги сариқ баҳайбатнинг акаси укасидан ҳам йирикроқ дев бўладими? Ҳулкар ўз таъсвиридаги инсонни тасаввур қилдими ўзини тута олмай шарақлаб кулиб юборди. Дугонасининг юз ифодасини кўргач эса кулгуси кесилди.
Аслини олганда кимнидир ташқи қиёфасини ерга уриб кулгулик аҳволим йўқ. Назокатни жаҳлдан лаби пириллаб учиб олди. Кулиш керак бўлса уша куладиган одамларинг руйхати бошига мени ёзиб қўй! Ўрнидан шарт туриб хонаси томон илдам кетаётган дугонасининг ортидан анграйиб қараб қолган Ҳулкарнинг кўзларига ёш қалқиди.
-Тентак пичирлади кўз ёшларини арта туриб мен сени камчилигингни кўрмайман жинни! Сени бахтиёр кўзларингни кўришни қанчалик орзу қилишимни билсанг эди!
Хонаси тмон кетаётган Назокатнинг кўз ёшларини артиб олганини илғаган Хулкар чуқур хўрсиниб ўзи ўтирган ўриндиқ суянчиғига қўл оширдида билагига юз босди. Мен тентакни кечир деди пичирлаб. Баъзида сенинг жисмоний камчилигингни эсимдан чиқариб ўйламай сўзлаб юбораман! Кечир!
Хонасигача буғзига тиқилиб келган йиғисини зўрға тутиб келган Назокат Баҳромовна йўлакда ўзи билан рупара келган хамкасблари билан бош ирғаб чўрашган киши бўлдида хонгасига ўзини урди. Тентак! Ахмоқман телбаман! Унга ҳеч гап гапрмаслигим керак эди! Ўзим шунга лойиқман! Куча кийимини алиштириб иш кийимини киядиган кичкинагига хонада кучдан қолгунча аниқроғи охирги бир ой ичида ичини тўлдириб келаётган аламлари тарқалгунича йиғлаган қиз ўзини енгил ҳис қилгач хоначадан чиқди. Эшикни очиқ қолдирганини фаҳлаб лабини қаттиқ тишлаб турдида бориб хонасини ичкарисидан беркитиб олди. Столи ёнига шунчаки мақсадсиз чуккан Назокат Баҳромовна компютерида иш бошлаб вақт ўтганини сезмай қолди.
-Назокат Баҳромовна тушлик вақти бўлди. Билмаман ичкаридасиз.
Эшик ортидан эшитилган меҳрибон овозга жавобан бош кўтарган Назокат ўрнидан туриб эшикни очди.
-Келинг! Овози йиғи кучиданми хириллаб чиқди.
-*Иии вой нима бўлди. Томоғини бир қўли билан буғиб кўрсатган аёл жилмайди. Оғридими меҳрибонлик билан савол берди.
-Ҳмм. Муздек ичибман шекилли
-Хозирда ўзим сизга сеҳрли дамлама тайёрлаб бераман. Овозингиз илгаригидан ҳам ўктамроқ чиқади. Тушликка юмшоққина қилиб бирон нарса олиб келтириб берайми? Оч қолиб кетдингиз халидан бери қарайман бош кўтармай ишлаяпсиз. Гапира туриб стол учҳстини тартибга келтириб чанг чунгларни артган киши бўлган аёл Назокат Баҳромовна томон угрилди.
-Реанимацияда бир аёл ётган экан. Эрталаб кўрибсиз.
-Хўш? Деди савол назари билан боқиб
-Уша аёлнинг ўғли сиз билан кўришмоқчи бўлиб анчадан буён каридорда кутиб ўтирибди.
-Ўғли? Нега мен билан кўришади? Ахир мен даволовчи доктори бўлмасам?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤21
-Билмасам мен ҳам шундай дедим. Сизда гапи бор эмиш
-Қанақа одам соч соқоли ўсиб кетган гавдали одамми?
-Йўўў. Бош чайқаган аёл иккиланиб сўзидан тўхтаб қолди. Йўқ унақа эмас. Ярашиғлик кийинган соч соқоли ҳам жойида
Демак у етиб келибди. Укасининг сўзларига тушунмай мени излаб келибдида! Салимга онасини олиб борган ҳам ўзи бўлади. Нега у билан гаплашмай энди мени олдимга келибди? Тавба!
-Кирсинми?
Назокат Баҳромовнани жавоб қайтармаганини ўзича тушунган аёл савол берди.
-Киритиб юборайми?
-Шартмикан гаплашишим?
-Воой билмасам истамасангиз гаплашманг
-Майли кира қолсин. Бўшашиб жавоб қайтарди. Барибир хозир йўқ деганингиз билан уйга кетишимгача пойлаб туради.
-Ҳа. Тўғри. Хозир гаплашганингиз маъқул. Унда мен айтиб юбораманда ўзим қатйишимда сизга тушлик олиб келаман. Хозирча мана шу ширинлик билан счекланиб туринг. Уйда келиним пиширган. Бемалол еяверинг атай сиз учун олиб келдим.
Назокат Баҳромовна аёл ишора қилган стол устидаги ширинликка қараб жилмайди. Қачон олиб келган сезмай ҳам қолибман.
-Рахмат каттакон жилмайди. Озода опа бирам меҳрибонсизеей!
-Ош бўлсин мен кетдим унда!
Қанақа инсон бўлса оҳиста ёпилган эшикка термулиб қолган Назокат Баҳромовна чуқур нафас олиб чиқарди. Мени таниб қолса. Ахир овозимдан таниб қолиши табийку! У хаётда қандай инсон экан. Овози жуда меҳрибон ва ширали. Хаётда қандай инсон бўлса? Мен тасаввур қилгандек эканми? Тасаввурим бу сафар алдамасмикан? Таниб қолса? Мен унга ўзимни танитмаслигим керак! Эхтимол камроқ гапирсам танимас. Устига уст томоғим. Лаб тишлаган Назокат Баҳромовна жойига ўтириб олди.
Эшикнинг оҳиста урилишига қулоқ солган қиз жилмайди. Тартибли инсон. Айни пайтда бир оз асабийлашиб турибди.
-Киринг,- овоз берди.
Танидаги титроқ овозига кучган қиз ўзини босиб олиш учун стол устида турган компютер сичқончасни махкам чанглаб эшик томон бош бурди.........................
Давоми бор
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Қанақа одам соч соқоли ўсиб кетган гавдали одамми?
-Йўўў. Бош чайқаган аёл иккиланиб сўзидан тўхтаб қолди. Йўқ унақа эмас. Ярашиғлик кийинган соч соқоли ҳам жойида
Демак у етиб келибди. Укасининг сўзларига тушунмай мени излаб келибдида! Салимга онасини олиб борган ҳам ўзи бўлади. Нега у билан гаплашмай энди мени олдимга келибди? Тавба!
-Кирсинми?
Назокат Баҳромовнани жавоб қайтармаганини ўзича тушунган аёл савол берди.
-Киритиб юборайми?
-Шартмикан гаплашишим?
-Воой билмасам истамасангиз гаплашманг
-Майли кира қолсин. Бўшашиб жавоб қайтарди. Барибир хозир йўқ деганингиз билан уйга кетишимгача пойлаб туради.
-Ҳа. Тўғри. Хозир гаплашганингиз маъқул. Унда мен айтиб юбораманда ўзим қатйишимда сизга тушлик олиб келаман. Хозирча мана шу ширинлик билан счекланиб туринг. Уйда келиним пиширган. Бемалол еяверинг атай сиз учун олиб келдим.
Назокат Баҳромовна аёл ишора қилган стол устидаги ширинликка қараб жилмайди. Қачон олиб келган сезмай ҳам қолибман.
-Рахмат каттакон жилмайди. Озода опа бирам меҳрибонсизеей!
-Ош бўлсин мен кетдим унда!
Қанақа инсон бўлса оҳиста ёпилган эшикка термулиб қолган Назокат Баҳромовна чуқур нафас олиб чиқарди. Мени таниб қолса. Ахир овозимдан таниб қолиши табийку! У хаётда қандай инсон экан. Овози жуда меҳрибон ва ширали. Хаётда қандай инсон бўлса? Мен тасаввур қилгандек эканми? Тасаввурим бу сафар алдамасмикан? Таниб қолса? Мен унга ўзимни танитмаслигим керак! Эхтимол камроқ гапирсам танимас. Устига уст томоғим. Лаб тишлаган Назокат Баҳромовна жойига ўтириб олди.
Эшикнинг оҳиста урилишига қулоқ солган қиз жилмайди. Тартибли инсон. Айни пайтда бир оз асабийлашиб турибди.
-Киринг,- овоз берди.
Танидаги титроқ овозига кучган қиз ўзини босиб олиш учун стол устида турган компютер сичқончасни махкам чанглаб эшик томон бош бурди.........................
Давоми бор
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤20👍8
_Nari_Oriental_Reggaeton_Type_Beat_Instrumental_Prod_by_Ultra_1
<unknown>
Хайрли Тун!!!❤❤❤
👍Ажойиб мусиқа экан сиз хам тинглашингизни истадим.
🎶Шундай мусиқалар борки эшитганингизнинг узида ҳаётда борлигизда хурсанд булиб кетасиз...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
👍Ажойиб мусиқа экан сиз хам тинглашингизни истадим.
🎶Шундай мусиқалар борки эшитганингизнинг узида ҳаётда борлигизда хурсанд булиб кетасиз...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4👍1
🍃Aссалому алайкум 🍁
⛅ Хайрли тонг! Чоршанба тонгги
муборак бўлсин...☀️
☔Аллоҳимга шукр яна бир гўзал
тонгни соғ омонликда ғойибона
бўлсада дийдор кўришиб қарши
олишлик бахтини насиб этди!
💧 Аллоҳдан қалбингиз
сокинлигини,
Юзингиз табассуми ва нурини,
Танангиз соғлигини,
Хонадонингиз тинчлиги давомий
бўлишини,
☔Ўзингиз Ота-онангиз ва сизга
азиз бўлган барча
яқинларингизни мағфират
қилишини сўраб қоламан!
💧Аллоҳ хар бир тонгни саодат
ила қарши олишингизни насиб
айласин🤲
🌸Яхши кайфият сизни асло тарк
этмасин!!🌹
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
⛅ Хайрли тонг! Чоршанба тонгги
муборак бўлсин...☀️
☔Аллоҳимга шукр яна бир гўзал
тонгни соғ омонликда ғойибона
бўлсада дийдор кўришиб қарши
олишлик бахтини насиб этди!
💧 Аллоҳдан қалбингиз
сокинлигини,
Юзингиз табассуми ва нурини,
Танангиз соғлигини,
Хонадонингиз тинчлиги давомий
бўлишини,
☔Ўзингиз Ота-онангиз ва сизга
азиз бўлган барча
яқинларингизни мағфират
қилишини сўраб қоламан!
💧Аллоҳ хар бир тонгни саодат
ила қарши олишингизни насиб
айласин🤲
🌸Яхши кайфият сизни асло тарк
этмасин!!🌹
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3
УХЛАЙ ОЛСАНГ ШУКР ҚИЛ
Бир дўстимнинг айтишича у ухлай олмас, доим докторларга даволанарди, лекин фойдаси бўлмас экан.
Мен унга:
– Имконинг қадар ҳаракат қилавер, – дедим.
У: – Йигирма километрлаб юраман, чарчаб қийналиб кетаман, аммо ухлай олмайман, – деди.
Унинг бу мушкилотини бир неча кун ўйлаб, жавобини топа олмадим. Бу жуда нодир касаллик. (Уйқусизлик). Бу кимса ҳеч қачон ухлай олмайди. Унинг табиий мувозанати бузилиб кетган.
Ким тўшагига ётиб чуқур уйқуга чўма олса ушбу неъмат учун Аллоҳга ҳамдлар айтсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бир дўстимнинг айтишича у ухлай олмас, доим докторларга даволанарди, лекин фойдаси бўлмас экан.
Мен унга:
– Имконинг қадар ҳаракат қилавер, – дедим.
У: – Йигирма километрлаб юраман, чарчаб қийналиб кетаман, аммо ухлай олмайман, – деди.
Унинг бу мушкилотини бир неча кун ўйлаб, жавобини топа олмадим. Бу жуда нодир касаллик. (Уйқусизлик). Бу кимса ҳеч қачон ухлай олмайди. Унинг табиий мувозанати бузилиб кетган.
Ким тўшагига ётиб чуқур уйқуга чўма олса ушбу неъмат учун Аллоҳга ҳамдлар айтсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
👍17❤11
ҚУНҒИРОҚ...
ЕТТИНЧИ ҚИСМ...
Эшик оҳиста очилиб, Жонлантириш бўлими остонасида турган Хушнуднинг буткул тескариси; ўрта бўйли қош кўзи қора, тим қора сочлари калта тарошланган. Ҳафсала билан кийинган, гавда тузилиши ёшига нисбатан нозик, қорачадан келган ўттиз ёшлар атрофидаги йигитни кўрган Назокат Баҳромовна тасаввури алдамаганлигига ишончи комил бўлиб енгил нафас олди.
Худди мен тасаввур қилгандек! Онасига ўхшар эканда. Кунглидан ўтгаг ўй таъсирида майин жилмайди. У тасаввуримдек экан, учи? У мени ҳеч тасаввур қилишга урунганмикан? Ёки мен у учун шунчаки тасодифий дардкашмиканман. Худдики деворга сўзлагандек бўлганмикан?
Лип этиб ўтган хаёлидан юзига жиддийлик энди.
-Келинг,- ўрнидан ярим қўзғалган вақтида йигит шоша пиша бош ирғаб жойига қайта ўтиришга ундади.
-Узр. Шартмас! Турманг ўрнингиздан. Сизни безовта қилмоқчи эмас эдим. Мени кечиринг. Қулоғига урилган таниш, қадрдон овозга ёқимли мусиқа товушини эшитаётгандек қулоқ осган қизнинг юзига табассум югурди.
-Ҳеч қиси йўқ келинг ўтирин! Хонадаги курсилардан бирига имо қилган Назокат Баҳромовна жойига қайтиб ўтирди
-Мен онамни соғлигидан хавотирда олдингизга келувдим. Укам менга ҳаммасини гапириб берди. Шундай бўлади бўлсада ўзим олдингизга келдим. Иш вақтингизни олган бўлсам узр. Илтимос бир оғиз тушунтириш берсангиз дегандим. Бир оз ҳаяжон билан тутилиб тутилиб сўзлаётган йигитга қараб қолган Назокат Баҳромовна жилмайди.
-Онангизни аҳволи бир мунча жиддий. Томоқ қириб олган Назокат Баҳромовна паст овозда сўз бошлади. Овозимдан таниб қолди деган ўйдан юзига қизиллик таралди. Қошларини уюб жим сўзларини тинглаётган йигитнинг юз ифодасидан Назокат Баҳромовнанинг овозидан танимаганлиги ошкор бўлиб турар. Қизнинг назарида қаршисидаги стулда гиламга жим тикилиб ўтирган йигитнинг хаёллари Назокатда эмас ҳаттоки ўзи мавжуд хонада ҳам эмас, унинг хаёллари онаси ётган хонада қолгандек таъсуррот қолдирди.
Исмингизни ким дедингиз? хаёлини ўзига қаратиш мақсадида савол берди.
-А? Исмим Ҳожиакбар. Узр шошилиб ўзимни танитмабман. Сизга бир саволим бор эди
-Эшитаман
- Тузалиб кетадиларми?
Йигитнинг изтироб билан берган саволига дарров жавоб қайтара олмаган Назокат Баҳромовна чуқур хўрсинди.
Саволига жавоб кутиб ўтирган йигит ўрнидан туриб қиз томон юрди.
Менга яширмай очиғини айтинг. Онам, онам бизни катта қилиб вояга еткузгунларича бу ҳаётда нимаки азоб уқубат бўлса таътиб кўрдилар. Эндигина атиги икки уч йилдан буён ўзлари учун яшай бошлаганларида... Ўпкаси тўлиб кетган йигитнинг қароқлари ёшга тўлиб келди. Аммо йиғламади. Чуқур чуқур нафас олиб ўзини босиб олиб жойига қайтиб ўтирди.
-Бизнинг вазифамиз онангизни ҳаётини сақлаб қолиш. Имконимиздан фойдаланиш. Ҳаракат қилаяпмиз.
-Биласизми нима? Касбингизда ўз касбини пул манбаи қилиб олган одамлар ҳақида кўп эшитардим. Аммо ишонмагандим. Онам бетоб бўлиб одамлар бекорга гапирмасликларини тушундим. Шунча кундан буён кетаётган пулни ҳисоблай олмаяпман. Доктоп айтган ёзган дориларни у айтган дорихонадан келтириб бердим. Аммо ўзгариш йўқ. Аҳволи оғирлашдику! Шуни сабабини тушунтириб беринг менга! Озгина тушунча! Бошқа гап сўрамайман!
-Қизишманг! Онагизни ҳеч ким атай шу аҳволга солмаган. Ўтказган касалликлари оқибати бу!
-Мен қизишмаяпман! Тушунча беринг деяпман!
- Хўп. Сиз бир оз ўзингизни босиб олинг. Хотиржам гаплашайлик.
Назокат Баҳромовнани овоз кўтармай сокинлик билан қмзиша бошлаган йигитни тартибга чақириши наф бериб. Юзи буриқиб кетган Ҳожиакбар жим сукутга кетди. Индамай оёқ кийими учига нигрҳ тикиб ўтирган йигитни стол устини тартибга келтириш баҳонасида кузатиб ўтирган Назокат Баҳромовна лаб тишлади.
Ўлар хукиз болтадан қайтмас дейдилар. Мана шу мақол ҳозир бунга тўғри келади. Шахсий ҳаёти бир енгилтак қиз туфайли барбод бўлди. Онаси бошқа болаларига қараганда бунга суянади, купроқ суяди. Гапларидан буни англаш қийинмас. Боласининг бошига тушган иш онанини йиқитган. Онасини касалхонага олиб югурган меҳрибон пулдор ўғил келиб келиб Салимга рўпара бўлган. У инсофсиз бўлса. Бир тийинга қиммат фақат докторни чунтаги учун ишлайдиган Фирма дориларини ёзган кўринади. Уфф!
Давоми 09:29 да
ЕТТИНЧИ ҚИСМ...
Эшик оҳиста очилиб, Жонлантириш бўлими остонасида турган Хушнуднинг буткул тескариси; ўрта бўйли қош кўзи қора, тим қора сочлари калта тарошланган. Ҳафсала билан кийинган, гавда тузилиши ёшига нисбатан нозик, қорачадан келган ўттиз ёшлар атрофидаги йигитни кўрган Назокат Баҳромовна тасаввури алдамаганлигига ишончи комил бўлиб енгил нафас олди.
Худди мен тасаввур қилгандек! Онасига ўхшар эканда. Кунглидан ўтгаг ўй таъсирида майин жилмайди. У тасаввуримдек экан, учи? У мени ҳеч тасаввур қилишга урунганмикан? Ёки мен у учун шунчаки тасодифий дардкашмиканман. Худдики деворга сўзлагандек бўлганмикан?
Лип этиб ўтган хаёлидан юзига жиддийлик энди.
-Келинг,- ўрнидан ярим қўзғалган вақтида йигит шоша пиша бош ирғаб жойига қайта ўтиришга ундади.
-Узр. Шартмас! Турманг ўрнингиздан. Сизни безовта қилмоқчи эмас эдим. Мени кечиринг. Қулоғига урилган таниш, қадрдон овозга ёқимли мусиқа товушини эшитаётгандек қулоқ осган қизнинг юзига табассум югурди.
-Ҳеч қиси йўқ келинг ўтирин! Хонадаги курсилардан бирига имо қилган Назокат Баҳромовна жойига қайтиб ўтирди
-Мен онамни соғлигидан хавотирда олдингизга келувдим. Укам менга ҳаммасини гапириб берди. Шундай бўлади бўлсада ўзим олдингизга келдим. Иш вақтингизни олган бўлсам узр. Илтимос бир оғиз тушунтириш берсангиз дегандим. Бир оз ҳаяжон билан тутилиб тутилиб сўзлаётган йигитга қараб қолган Назокат Баҳромовна жилмайди.
-Онангизни аҳволи бир мунча жиддий. Томоқ қириб олган Назокат Баҳромовна паст овозда сўз бошлади. Овозимдан таниб қолди деган ўйдан юзига қизиллик таралди. Қошларини уюб жим сўзларини тинглаётган йигитнинг юз ифодасидан Назокат Баҳромовнанинг овозидан танимаганлиги ошкор бўлиб турар. Қизнинг назарида қаршисидаги стулда гиламга жим тикилиб ўтирган йигитнинг хаёллари Назокатда эмас ҳаттоки ўзи мавжуд хонада ҳам эмас, унинг хаёллари онаси ётган хонада қолгандек таъсуррот қолдирди.
Исмингизни ким дедингиз? хаёлини ўзига қаратиш мақсадида савол берди.
-А? Исмим Ҳожиакбар. Узр шошилиб ўзимни танитмабман. Сизга бир саволим бор эди
-Эшитаман
- Тузалиб кетадиларми?
Йигитнинг изтироб билан берган саволига дарров жавоб қайтара олмаган Назокат Баҳромовна чуқур хўрсинди.
Саволига жавоб кутиб ўтирган йигит ўрнидан туриб қиз томон юрди.
Менга яширмай очиғини айтинг. Онам, онам бизни катта қилиб вояга еткузгунларича бу ҳаётда нимаки азоб уқубат бўлса таътиб кўрдилар. Эндигина атиги икки уч йилдан буён ўзлари учун яшай бошлаганларида... Ўпкаси тўлиб кетган йигитнинг қароқлари ёшга тўлиб келди. Аммо йиғламади. Чуқур чуқур нафас олиб ўзини босиб олиб жойига қайтиб ўтирди.
-Бизнинг вазифамиз онангизни ҳаётини сақлаб қолиш. Имконимиздан фойдаланиш. Ҳаракат қилаяпмиз.
-Биласизми нима? Касбингизда ўз касбини пул манбаи қилиб олган одамлар ҳақида кўп эшитардим. Аммо ишонмагандим. Онам бетоб бўлиб одамлар бекорга гапирмасликларини тушундим. Шунча кундан буён кетаётган пулни ҳисоблай олмаяпман. Доктоп айтган ёзган дориларни у айтган дорихонадан келтириб бердим. Аммо ўзгариш йўқ. Аҳволи оғирлашдику! Шуни сабабини тушунтириб беринг менга! Озгина тушунча! Бошқа гап сўрамайман!
-Қизишманг! Онагизни ҳеч ким атай шу аҳволга солмаган. Ўтказган касалликлари оқибати бу!
-Мен қизишмаяпман! Тушунча беринг деяпман!
- Хўп. Сиз бир оз ўзингизни босиб олинг. Хотиржам гаплашайлик.
Назокат Баҳромовнани овоз кўтармай сокинлик билан қмзиша бошлаган йигитни тартибга чақириши наф бериб. Юзи буриқиб кетган Ҳожиакбар жим сукутга кетди. Индамай оёқ кийими учига нигрҳ тикиб ўтирган йигитни стол устини тартибга келтириш баҳонасида кузатиб ўтирган Назокат Баҳромовна лаб тишлади.
Ўлар хукиз болтадан қайтмас дейдилар. Мана шу мақол ҳозир бунга тўғри келади. Шахсий ҳаёти бир енгилтак қиз туфайли барбод бўлди. Онаси бошқа болаларига қараганда бунга суянади, купроқ суяди. Гапларидан буни англаш қийинмас. Боласининг бошига тушган иш онанини йиқитган. Онасини касалхонага олиб югурган меҳрибон пулдор ўғил келиб келиб Салимга рўпара бўлган. У инсофсиз бўлса. Бир тийинга қиммат фақат докторни чунтаги учун ишлайдиган Фирма дориларини ёзган кўринади. Уфф!
Давоми 09:29 да
❤15👍7
Яқин инсони касалхонага тушган инсонни кўзига доктор авлиё бўлиб кўринади. Яқиним тузалса бўлди. У айтган барча нарсани муҳаё қилиб беради. Бундан Салим кабилар фойдаланиб фирма вакили чунтагига соладиган пул дардида унинг таъсири исботланмаган дориларини қатор қатор қилиб варақ тўлдириб ёзиб беради. Афсуски бор шундай докторлар бор йўқ деб инкор қила олмайман! Бу йигитга тан ҳам ололмайман. Тан олишим Салим томон олов ёқишим билан баравар. Ўз касбдошимни ёмонлашим унинг хатоларини санаб беришим тиббиётни тушунмайдиган одам олдида менга обруй олиб бермайди. Аксинча қолган ҳалол жонкуяр ўз ишига виждонан ёндашадиган ҳамкасбларим юзига балчиқ чаплаш билан баравар бўлади.
-Онангизда ўтказилган юрак ҳасталигидан асорат сифатида юракнинг нотекис уриши қолган
Бу нарса бизнинг тилимизда аритмия деб аталади. Мана шу аритмия туфайли майда майда тромблар ҳосил бўлади. Қарабсизки қайсидир пайтга келиб у тром кўчиб кетади ва оқибатда онагизда юз берган касалликка сабаб бўлади. Назокат Баҳромовна хаёлидан ўтаётган гапларни эмас тилидан бутунлай ўзга гап учаётганлигидан ғаши кела бошлаган вақтида Ҳожиакбар навбатдаги саволини берди.
-Демак, онамни соғлигига вақтида эътиборли бўлганимда бу нарса бўлмаслиги мумкин эди. Тўғрими?
-Сиз воқеага худди прокуратура органи ходимига ўхшаб ёндашаяпсиз. Рўй берган воқеа ва унга айбдорни излаяпсиз. Келинг бошқача ёндашамиз. Нима рўй бериши керак бўлса у содир бўлди. Энди бизни уни янада ёмонроқ ходисага айланиб кетишини олдини олишга харакат қиламиз. Келишдикми?
-Имконимиз борми?
-Албатта! Тирик жон борки умид ва харакат қилиши керак деб ўйлайман.
-Тузалиб кетадилара? Ишонқирамай савол бериб ўрнидан турган йигитнинг саволига жавобан енгилгина хўрсиниб олган Назокат Бахромовна индамай бош силкиб жавоб қайтарди.
-Майли мен бора қолай. Узр вақтингизни олдим. Хайр!
Хайрлашув жавобини кутмай эшикдан чиқиб кетган йигит ортидан кузатиб қолган Назокат стол устида турган телефонга узалди.
-Асрор, Туроповада ўзгариш борми? Орадан олти соат ўтибди.
-Ҳа устоз. Сийдик миқдори кўпайган. Шишни қайтара олаяпмиз. Эрталардан янгилик бўлса керак. Аритмияси ҳам тикланди. Охирги икки соатда фақат плюсга юраяпмиз.
-Жуда яхши! Шу тахлит давом этинг! Назоратингизни кучайтиринг!
-Хўп устоз. Ҳулкар опа ҳам икки марта келиб кетдилар. Маслаҳатларингиз остида насиб бўлса чиқариб оламиз.
Шогирдининг хабаридан кунгли тинчланган Назокат Баҳромовна тушлик ҳам қилмай институтга шошилди. Мўлжаллаган ишларини битириб уйига қайтганида ҳали Баҳром келмаган экан. Бу ерга келганимни уйимга кетсам бўларкан. Нима бор бу ерда? Тавба. Жиннига ўхшаб шу ерга боғлангандек келиб кетадиган бўлдим. Худдики у қунғироқ қилади. Мен билан гаплашади. Назаримда унинг дардкашларча сўзлашуви ўзига боғлаб олди. Йиллар ўтиб ўзимни ожизадек ҳис қилиб боришим унга мени боғлаб қўйдимикан? У ҳатто мени эсламаса ҳам керак. Мен бўлса яна уни кутиб.... Назокат хаёлларини тугата олмади. Деворда илинган телефон жаранг сочди...
-Эшитаман!
-Ассалому алайкум!. Бу яна менман. Қадрдон овоз эшитилди.
-Ваалейкум ассалом! Телефон жиринглагандаёқ сиз эканлигингизни билгандим. Яхшимисиз?
-Рахмат яхши. Ишлар билан оввора бўлиб кетгандим. Сизга қунғироқ қилгим келади.Лекин мени нотуғри тушунса деган андишада сизга қунғироқ қилишдан ўзимни тийиб юргандим.Ниҳоят бугун уша андишани ҳам четлаб қунғироқ қилдим. Ахволарингиз ишларингиз яхшими?
-Рахмат яхши.
-Сизни исмингизни, ёшингизни,оилалимисиз йўқми билмайман.Менга ўзингизни таништиринг. Биласмзми нима сиз билан гаплашсам қандайдир енгил тортаман. Шу туфайлими қайта қайта гаплашгим келади.Бугун онамни кўргани бордим.Айтмоқчи онамни соғлиги оғирлашиб жонлантириш деган жойга тушиб қолди. Мен укамни сукдим.Онамга қарамагансан деб.Укам бечора ўзини оқдай олмай гавдасига ярашмаса ҳам йиғлади.Укам мендан иккита келади.Уни ёшлигида Биҳем дердим.Кулиб олган Ҳожиакбар жим бўлиб қолди. Исмингизни айтмадингиз? Деди бир оз сукутдан сунг.
-Сиз ичдингизми?
-Ҳмм. Сезилдими? Ҳиди бордими?
Ичса сўзамол бўлиб қоларкан. Демак ўзини ёлғиз ҳис қилган. Лабини қаттиқ тишлаган Назокат секингина бош чайқаб олди.
Давоми 11:30 да
-Онангизда ўтказилган юрак ҳасталигидан асорат сифатида юракнинг нотекис уриши қолган
Бу нарса бизнинг тилимизда аритмия деб аталади. Мана шу аритмия туфайли майда майда тромблар ҳосил бўлади. Қарабсизки қайсидир пайтга келиб у тром кўчиб кетади ва оқибатда онагизда юз берган касалликка сабаб бўлади. Назокат Баҳромовна хаёлидан ўтаётган гапларни эмас тилидан бутунлай ўзга гап учаётганлигидан ғаши кела бошлаган вақтида Ҳожиакбар навбатдаги саволини берди.
-Демак, онамни соғлигига вақтида эътиборли бўлганимда бу нарса бўлмаслиги мумкин эди. Тўғрими?
-Сиз воқеага худди прокуратура органи ходимига ўхшаб ёндашаяпсиз. Рўй берган воқеа ва унга айбдорни излаяпсиз. Келинг бошқача ёндашамиз. Нима рўй бериши керак бўлса у содир бўлди. Энди бизни уни янада ёмонроқ ходисага айланиб кетишини олдини олишга харакат қиламиз. Келишдикми?
-Имконимиз борми?
-Албатта! Тирик жон борки умид ва харакат қилиши керак деб ўйлайман.
-Тузалиб кетадилара? Ишонқирамай савол бериб ўрнидан турган йигитнинг саволига жавобан енгилгина хўрсиниб олган Назокат Бахромовна индамай бош силкиб жавоб қайтарди.
-Майли мен бора қолай. Узр вақтингизни олдим. Хайр!
Хайрлашув жавобини кутмай эшикдан чиқиб кетган йигит ортидан кузатиб қолган Назокат стол устида турган телефонга узалди.
-Асрор, Туроповада ўзгариш борми? Орадан олти соат ўтибди.
-Ҳа устоз. Сийдик миқдори кўпайган. Шишни қайтара олаяпмиз. Эрталардан янгилик бўлса керак. Аритмияси ҳам тикланди. Охирги икки соатда фақат плюсга юраяпмиз.
-Жуда яхши! Шу тахлит давом этинг! Назоратингизни кучайтиринг!
-Хўп устоз. Ҳулкар опа ҳам икки марта келиб кетдилар. Маслаҳатларингиз остида насиб бўлса чиқариб оламиз.
Шогирдининг хабаридан кунгли тинчланган Назокат Баҳромовна тушлик ҳам қилмай институтга шошилди. Мўлжаллаган ишларини битириб уйига қайтганида ҳали Баҳром келмаган экан. Бу ерга келганимни уйимга кетсам бўларкан. Нима бор бу ерда? Тавба. Жиннига ўхшаб шу ерга боғлангандек келиб кетадиган бўлдим. Худдики у қунғироқ қилади. Мен билан гаплашади. Назаримда унинг дардкашларча сўзлашуви ўзига боғлаб олди. Йиллар ўтиб ўзимни ожизадек ҳис қилиб боришим унга мени боғлаб қўйдимикан? У ҳатто мени эсламаса ҳам керак. Мен бўлса яна уни кутиб.... Назокат хаёлларини тугата олмади. Деворда илинган телефон жаранг сочди...
-Эшитаман!
-Ассалому алайкум!. Бу яна менман. Қадрдон овоз эшитилди.
-Ваалейкум ассалом! Телефон жиринглагандаёқ сиз эканлигингизни билгандим. Яхшимисиз?
-Рахмат яхши. Ишлар билан оввора бўлиб кетгандим. Сизга қунғироқ қилгим келади.Лекин мени нотуғри тушунса деган андишада сизга қунғироқ қилишдан ўзимни тийиб юргандим.Ниҳоят бугун уша андишани ҳам четлаб қунғироқ қилдим. Ахволарингиз ишларингиз яхшими?
-Рахмат яхши.
-Сизни исмингизни, ёшингизни,оилалимисиз йўқми билмайман.Менга ўзингизни таништиринг. Биласмзми нима сиз билан гаплашсам қандайдир енгил тортаман. Шу туфайлими қайта қайта гаплашгим келади.Бугун онамни кўргани бордим.Айтмоқчи онамни соғлиги оғирлашиб жонлантириш деган жойга тушиб қолди. Мен укамни сукдим.Онамга қарамагансан деб.Укам бечора ўзини оқдай олмай гавдасига ярашмаса ҳам йиғлади.Укам мендан иккита келади.Уни ёшлигида Биҳем дердим.Кулиб олган Ҳожиакбар жим бўлиб қолди. Исмингизни айтмадингиз? Деди бир оз сукутдан сунг.
-Сиз ичдингизми?
-Ҳмм. Сезилдими? Ҳиди бордими?
Ичса сўзамол бўлиб қоларкан. Демак ўзини ёлғиз ҳис қилган. Лабини қаттиқ тишлаган Назокат секингина бош чайқаб олди.
Давоми 11:30 да
❤27👍3