Мардликда эркакдан ўзган аёл
Бомдод намозини адо этиб чиққан Шамсия опа қишлоқдан келаётган йиғи товушини эшитиб, сергакланди. Ким қазо қилибди экан, деган хаёл ўйда маҳалладаги кексаларни бир-бир хаёлдан ўтказди. Дарвозахонадан чиқиб ён-атрофига қулоқ тутиб овоз қайси томондан келаётганини яна бир бор текширган бўлди. Уфқ бўзариб қуёш уйқудан бош кўтариб, борлиқ яна бир кунга пешвоз чиқаркан, қишлоқда ҳам ҳаёт қайнай бошлади. Тонг отганини билдириб бири қўйиб, бири олиб маъраётган қўй-қўзи, сигир-бузоқлар, ким ўзарга мусобақа қилаётгандек қичқираётган хўрозларнинг овози азахонадан таралаётган мотам товушини босиб кетди чоғи, энди айтиб-айтиб йиғлаётганларнинг овози олисдан, элас-элас келаётганди. Шамсия опа, “ҳалироқ қишлоқнинг кайвонилари чиқиб, таъзияга бориб келишни айтади. Бизнинг қишлоқдан эмас, шекилли”, деган ўй уйга кирган ҳам эди, ташқирида укасининг “Илҳом” деб чақиргани эшитилди. Тонг-саҳардан укасининг келиши бежизга бўлмаслигини сезган опанинг кўнгли “шув” этди-ю, кутилмаган меҳмонга хуш чеҳра билан ошиқди: - Шавкат, кел укажон. - Шамсия опа танасидаги енгил титроқни босиш учун кавушини оёғига ила туриб, укасига бир талай гапларни гапириб ташлади. - Ассалому алайкум опа. Яхшимисизлар? Жияним, неваралар омонми?-Шавкат опасига яқинлашди-да, хиёл эгилиб сўрашди. - Ваалайкум салом, укагинам. Шукр, биз соғ-саломатсиз. Ўзларинг, келин- болалар соғ-омонми? Тинч юрибсизларми? Янги келинчак қандай, кўникиб кетдими?- Шамсия опа авваллари бўлса, бирма-бир, номма-ном укасининг ҳамма болаларини сўраб суриштирар, келинининг соғлиги, оёғи оғриётган оғримаётганлиги, қаерда оёқ оғриқни даволайдиган дўхтир ёхуд табиб чиққанини , кимлар бориб шифо топганини албатта айтиб ўтарди. Аммо ҳозир укасининг саҳарда кириб келиши, боз устига кимнингдир қазо қилгани бу одатини батамом хаёлидан чиқариб ташлади. – Тинчликми, Шавкатжон, кимдир қазо қилган кўринади?- Шавкат жавоб ўрнига кўзларини олиб қочди: - Опа... Илҳом кўринмайди?.. - Укасининг саволга жавоб бериш ўрнига ўғлини сўрагани онанинг юрагини чиқариб юборди: - Нимага гапни айлантирасан!? Мен сендан ким вафот этганини сўрадим! Жиянинг ишлари билан сафарга кетганини биласан-ку! Келин оғироёқ,унга пича кечроқ туришни ўзим айтганман. Сен келмасингдан олдин, кириб уни уйғотмоқчи бўлиб турувдим. Ўликнинг юки оғир дейдилар. Сен нимага ҳакка гўнг титмай келдинг?! Гапни айлантирмай, тўғрисини айт қўй-да!- Шамсия опа шу гапларни гапира туриб оғзи қуруқшаб, қўл оёғи титраб кетди. Шавкат опасининг асабий бўлиб қолганини, ҳаётда кўп ноҳақликларга дуч келавериб, аламзада, қўрс ва асабий бўлиб қолганини биларди. Шунинг учун унинг гапини оғир олмади. Фақат ўзи олиб келган хабарни қандай айтишни билмай, саросимада қолди: - Опажон, бир оғиз сўраб ҳам бўлмайдими? Ё манга ўз опамникига азонда келиш, жигарларимнинг аҳволидан хабар олиш мумкин эмасми?- Шамсия опа, “яна мижғовланишни бошладингми?” дегандай укасига ўқрайиб қаради.- Опажон... Дарров ваҳима қилманг-да бундоқ... Айтмоқчи эдимки... - Э, гапир гапирадиган бўлсанг! Латтачайнамай ҳар бало бўлгур!- Энди опанинг ғазаби буткул тошиб кетди. - Илҳомнинг дадаси бандачилик қип қўйипти опа... Шунга Илҳомга қўнғироқ қиласизми, ҳарқалай отаси, сўнгги йўлга кузатишга...- Шавкатнинг гапи оғзида қолди: - Ўлибдими?! Охири ўлибдими у худобехабар?! Мени ҳар куни бепичоқ сўйиб, болаларимнинг кўзларини ёшлаб, тоғасининг эшигида хор қилиб, ўлибдими у?! Ҳа ўларкан, бундай Худонинг манга раҳми келиб эртароқ ўлиб кетса бўлмасмиди?! Ўша бетавфиқнинг касрига қолиб, етти ой бағримда кўтариб юрган, ҳали дунёга келмаган гўдакларим нобуд бўлганди. У ўз фарзандини ўлдирганди, энди ўлибдими?! Лекин мен уни ўлиб қутулсин, демагандим. У узоқ яшасин, узоқ хор-зорликда умр кечирсин, менинг болаларим, ёлғизгина ўғлим, биттагина қизим ўша беоқибат отасининг оғир дамларида керак бўлсин, дегандим. Барибир ўлиб қутулибди-да.- Шамсия опа ҳовли ўртасидаги чорпояга ўтириб қолди. Ёшли кўзларини укасига тикди: - Шавкат, сен бу хабарни менга етказгани келдингми ё Илҳомжонни таъзияга чақиртиришга келдингми?-Ука опасидан кўзларини олиб қочди:- Опа амакилари келишувди.
Давоми 13:10 да
Бомдод намозини адо этиб чиққан Шамсия опа қишлоқдан келаётган йиғи товушини эшитиб, сергакланди. Ким қазо қилибди экан, деган хаёл ўйда маҳалладаги кексаларни бир-бир хаёлдан ўтказди. Дарвозахонадан чиқиб ён-атрофига қулоқ тутиб овоз қайси томондан келаётганини яна бир бор текширган бўлди. Уфқ бўзариб қуёш уйқудан бош кўтариб, борлиқ яна бир кунга пешвоз чиқаркан, қишлоқда ҳам ҳаёт қайнай бошлади. Тонг отганини билдириб бири қўйиб, бири олиб маъраётган қўй-қўзи, сигир-бузоқлар, ким ўзарга мусобақа қилаётгандек қичқираётган хўрозларнинг овози азахонадан таралаётган мотам товушини босиб кетди чоғи, энди айтиб-айтиб йиғлаётганларнинг овози олисдан, элас-элас келаётганди. Шамсия опа, “ҳалироқ қишлоқнинг кайвонилари чиқиб, таъзияга бориб келишни айтади. Бизнинг қишлоқдан эмас, шекилли”, деган ўй уйга кирган ҳам эди, ташқирида укасининг “Илҳом” деб чақиргани эшитилди. Тонг-саҳардан укасининг келиши бежизга бўлмаслигини сезган опанинг кўнгли “шув” этди-ю, кутилмаган меҳмонга хуш чеҳра билан ошиқди: - Шавкат, кел укажон. - Шамсия опа танасидаги енгил титроқни босиш учун кавушини оёғига ила туриб, укасига бир талай гапларни гапириб ташлади. - Ассалому алайкум опа. Яхшимисизлар? Жияним, неваралар омонми?-Шавкат опасига яқинлашди-да, хиёл эгилиб сўрашди. - Ваалайкум салом, укагинам. Шукр, биз соғ-саломатсиз. Ўзларинг, келин- болалар соғ-омонми? Тинч юрибсизларми? Янги келинчак қандай, кўникиб кетдими?- Шамсия опа авваллари бўлса, бирма-бир, номма-ном укасининг ҳамма болаларини сўраб суриштирар, келинининг соғлиги, оёғи оғриётган оғримаётганлиги, қаерда оёқ оғриқни даволайдиган дўхтир ёхуд табиб чиққанини , кимлар бориб шифо топганини албатта айтиб ўтарди. Аммо ҳозир укасининг саҳарда кириб келиши, боз устига кимнингдир қазо қилгани бу одатини батамом хаёлидан чиқариб ташлади. – Тинчликми, Шавкатжон, кимдир қазо қилган кўринади?- Шавкат жавоб ўрнига кўзларини олиб қочди: - Опа... Илҳом кўринмайди?.. - Укасининг саволга жавоб бериш ўрнига ўғлини сўрагани онанинг юрагини чиқариб юборди: - Нимага гапни айлантирасан!? Мен сендан ким вафот этганини сўрадим! Жиянинг ишлари билан сафарга кетганини биласан-ку! Келин оғироёқ,унга пича кечроқ туришни ўзим айтганман. Сен келмасингдан олдин, кириб уни уйғотмоқчи бўлиб турувдим. Ўликнинг юки оғир дейдилар. Сен нимага ҳакка гўнг титмай келдинг?! Гапни айлантирмай, тўғрисини айт қўй-да!- Шамсия опа шу гапларни гапира туриб оғзи қуруқшаб, қўл оёғи титраб кетди. Шавкат опасининг асабий бўлиб қолганини, ҳаётда кўп ноҳақликларга дуч келавериб, аламзада, қўрс ва асабий бўлиб қолганини биларди. Шунинг учун унинг гапини оғир олмади. Фақат ўзи олиб келган хабарни қандай айтишни билмай, саросимада қолди: - Опажон, бир оғиз сўраб ҳам бўлмайдими? Ё манга ўз опамникига азонда келиш, жигарларимнинг аҳволидан хабар олиш мумкин эмасми?- Шамсия опа, “яна мижғовланишни бошладингми?” дегандай укасига ўқрайиб қаради.- Опажон... Дарров ваҳима қилманг-да бундоқ... Айтмоқчи эдимки... - Э, гапир гапирадиган бўлсанг! Латтачайнамай ҳар бало бўлгур!- Энди опанинг ғазаби буткул тошиб кетди. - Илҳомнинг дадаси бандачилик қип қўйипти опа... Шунга Илҳомга қўнғироқ қиласизми, ҳарқалай отаси, сўнгги йўлга кузатишга...- Шавкатнинг гапи оғзида қолди: - Ўлибдими?! Охири ўлибдими у худобехабар?! Мени ҳар куни бепичоқ сўйиб, болаларимнинг кўзларини ёшлаб, тоғасининг эшигида хор қилиб, ўлибдими у?! Ҳа ўларкан, бундай Худонинг манга раҳми келиб эртароқ ўлиб кетса бўлмасмиди?! Ўша бетавфиқнинг касрига қолиб, етти ой бағримда кўтариб юрган, ҳали дунёга келмаган гўдакларим нобуд бўлганди. У ўз фарзандини ўлдирганди, энди ўлибдими?! Лекин мен уни ўлиб қутулсин, демагандим. У узоқ яшасин, узоқ хор-зорликда умр кечирсин, менинг болаларим, ёлғизгина ўғлим, биттагина қизим ўша беоқибат отасининг оғир дамларида керак бўлсин, дегандим. Барибир ўлиб қутулибди-да.- Шамсия опа ҳовли ўртасидаги чорпояга ўтириб қолди. Ёшли кўзларини укасига тикди: - Шавкат, сен бу хабарни менга етказгани келдингми ё Илҳомжонни таъзияга чақиртиришга келдингми?-Ука опасидан кўзларини олиб қочди:- Опа амакилари келишувди.
Давоми 13:10 да
❤23
Нима бўлганда ҳам отаси ахир?... - Ўчир овозингни!- Шамсия опа бақириб юборди.- Қандай ҳаддинг сиғди шу гапни гапиришга?! Болаларимни не азобда улғайтирганимни билмасмидинг?! У бетайин уйидан ҳайдаб солганида болаларимнинг отасилигини билмасмиди?!.. - Опа.. Ўлган одамнинг орқасидан ёмон гап қилиш... - Ўлган одам?! У энди ўлган бўлса, мен аллақачон ўлган эдим! Менинг руҳимни ўлдириб бўлишганди. Менга қара, Шавкат, Илҳомни тинч қўй. Болагинам сафарда юрибди. Уни нотинч қилма! - Опа... - Бўлди, ортиқ гапирма... Шамсия опа кўзларини юмиб унсиз ёш тўка бошлади... Фарҳод муаллим кунда ичиб келиб хотинини дўппослайдиган одат чиқарди. Хотини шўрлик тиш ёриб дардини бировга айтмайди. Кунда кунора моматалоқ бўлиб кетган юз-кўзини рўмолга ўраб далага чиқади. Дўст бор, душман бор. Оқ-қорани таниган, ҳаётни тушунган одам бор-ки, муаллимдан ёзғириб, бояқиш Шамсияга сабр тилашади. Ғаламис, ғийбатчилар эса, аёлнинг устидан кулиб, нега боши ёрилгани, қовоқлари кўкариб, юз-кўзининг “бўялиб” юргани сабаби билан қизиқади. Шамсиягина эрининг калтаклашларини яшириш учун топмаган баҳонаси, ишлатмаган ёлғони қолмади. Ҳали, “боқилаётган ҳўкизнинг олдига ем қўймоқчи бўлганида бошини оғил устунига уриб олади”, ҳали, “бошига куви тушиб кетади”, бир қарасангиз,”кечқурун нон ёпмоқчи бўлиб, депиниб чуқурга тушиб кетади”. Барибир касални яширгани билан иситмаси ошкор қилганидек, бир куни Шамсиянинг сири очилиб қолди. Эри ўзи ўқитаётган бир ўқувчи қиз билан дон олишиб юрган экан. Қизнинг қорни қаппайиб, эл-юртга овоза бўлгач, Фарҳод муаллим хотини билан орани очиқ қилмоқчи бўлди. Икки норасида гўдак, яна қорнида ҳомиласи бор аёл, эридан айрилмаслигини, у уйланса ҳам бир бурчакда болалари билан кириб-чиқиб юришини айтган эди, қилмишлари фош бўлиб ишдан ҳайдалиш арафасида турган эр қутуриб кетди. Хотинининг ҳомиладорлигига, эрта-индин кўзи ёришига ҳам қарамай, аямай уни дўппослашга тушди. Кўзи қонга тўлган эр аёлининг қорнини чангаллаб чинқириб йиғлаётгани ва кийимларидаги қонни кўриб ўзига келди чоғи, қўрққанидан кўчага отилиб чиқди ва икки уй наридаги қўшнисиникидан тез ёрдамга қўнғироқ қилди... Шамсия шу ерда ҳам мардлик қилди. Шифокорларга эри дўппослаб уни шу кўйга солганини айтмади. Қорнидаги ҳомиласи эгизак экан. Ҳам дунёга келмаган гўдакларидан айрилди, бир умр фарзанд кўриш бахтидан маҳрум бўлди. Бир ойча касалхонада ётиб оёққа тургач, қари ота-онаси уни уйларига олиб келишди. Бу ерда нигоҳлари мунгли, чеҳралари маъюсгина ўғилчаси билан қизалоғи уни илҳақ кутаётган эди. Чиққан қиз чиғириқдан нари, дейдилар. Ҳеч бир чиққан қизни ота уйига қайтгулик қилмасинмасин. Шамсиянинг кейинги кўрган кунлари эр уйида тортган азоб уқубатлари олдида ҳеч нима бўлмай қолди. Ота-онаси кекса одамлар, уйларидаги “ҳокимият” оиланинг норасмий хўжайинлари –келинлар қўлига ўтиб бўлган. Шамсия эрта тонгдан қош қорайгунча далада ишлаб, ҳали бозорга мева-чева сотиб рўзғорга пул топиб келар, аммо келинларнинг иддаоси, таъна маломатларидан бош кўтаролмас, ҳатто айрим пайтлари укалари хотинларининг гапига кириб Шамсияга қўл ҳам кўтарар, бундай пайтларда аёл дардини ташига чиқармай, унсиз йиғлашдан ўзга чора топмасди. Кимга нима деб ҳам арзи дод қиларди?! Азалдан турмуши бузилган аёлга ҳамма чап кўз билан қарайди. Гўёки, у ёмон, ахлоқсиз, шаллақи, гап уқмас хотин. Биров, “ахир бу шўрпешона ҳам турмуш қиламан, бола-чақа ортираман, оғир енгил, дардли-қувончли кунимда суянчиғим бўлсин, деб турмуш қурган. Икки бола билан эримдан чиқиб, болалигим ўтган уйга сиғинди бўлиб яшай, деб эрга тегмаганди-ку”, демайди. Ўз укаларидан, келинларидан шикоят қилса, одамлар ўзининг турмушини бузгани етмагандай, энди укаларининг ҳам тинчини ўғирлаяпти, дейишмайдими? Шамсиянинг изтиробларидан фақат Худо бохабар бўлди, дардларига ёстиқ ҳамдард бўлди. Аёл боши билан ҳали у идоранинг, ҳали бу идоранинг остонасини ялаб, бир парча ер олиб, уй тиклашга киришди. Ёш болаларини қабатига олиб, ғишт тўкди, лой тепди, бир амаллаб бошпана қуриб, ичига кирди. Болалари билан кечаю кундуз тинмай меҳнат қилди, бировга зориқмай, муҳтож бўлмай турмушнинг тўрт муштига ёлғиз ўзгинаси елка тутиб келди.
Давоми 14:30 да
Давоми 14:30 да
❤16🔥1
Вақти соати келиб, ўғлини уйлантирди, қизини узатди. Аммо оғзи куйгани эсидан чиқиб, қиз узатаётганда хатога йўл қўйибди. Ўзим эрдан ёлчимай, қўлим қисқаликда, камхаржликда бола боқдим, уй қуриб рўзғор қилдим. Энди қизим рўшнолик кўрсин, яхши жойга узатилсин, деб қассоб тоғасининг ўғлига берди Шавқиясини. Туппа тузук оиласини, хотин-боласини бағрида юрган куёви, шаҳарда қасоблик қиламан, деб кетиб айниб қолди. Аввал қишлоқда куёвининг юриш-туриши, аллақандай шаҳарлик бир аёлга ўралашиб қолгани ҳақида миш-мишлар ўрлаб юрди, сўнг тап тортмай номард куёв бир тавияни бошлаб келди. Бир пайтлари кундош балоси ўзининг бахтига зомин бўлганди, энди қизи ҳам шу изтироб қаршисида забун... Шамсия опа ўзи кўрган қийинчиликлар олдида эсанкирамаган эди, қизининг кўргуликлари уни тамоман қақшатиб юборди. Асаблари толиқиб, сал нарсага жаҳли чиқадиган, ловуллаб ёниб, бақир-чақир қиладиган бўлиб қолди. Шамсия опа бетини сидириб судма-суд юриб, куёви билан етаклашиб келган ҳалиги аёлни уйдан қувиб солди. Айтишларича ҳозир куёви иккинчи хотини билан хорижда ишлаб юрган эмиш. Қизи болалари билан фермер даласида ишлашади, одамларнинг эшигида қўлидан келган юмушларни бажариб кунини ўтказади. Шамсия опа ёлғиз қизининг бахтсизлигини кўриб юрак-бағри эзилиб, ҳаммасига отаси айбдор, деган хаёлга боради. Тоғаси билан ҳам юзкўрмас бўлиб кетди. Отасизликда тишига тишлаб, минг бир қийинчилик билан ўстириб, тарбиялаган қизини ўзимники деб, ишониб берсаю, қуда бўлмиш тоға биргина ўғлини йўлга сололмаса. Дунёнинг ишлари ҳам ғалати-да... Шавкат ноилож ортига қайтди. “Опам ҳақ.- кўнглидан ўтказди, ука.- Шунча пайтгача жиянларимнинг, опамнинг бошидан не кунлар ўтмади. Ота бўлиб лоақал бир бора хабар олмаган одамнинг таъзиясига нима деб боради?! Опам бирор ёмон иш қилмагандилар-ку? Унинг шаъни, иззат-нафсига тегмагандилар-ку!.. Э, барибир бориши керак. Нима бўлганда ҳам ўша одам отаси эди...” Шавкат қарама қарши ўйлар исканжасида йўл ўртасида қаққайиб туриб қолди. У таъзияли уйга боришни ҳам бормасликни ҳам билмасди.... ...- Келин, Илҳомжоннинг телефонини териб беринг. Болагинамнинг овозини эшитгим келди.-Келин эрига қўнғироқ қилиб, салом –алик, ҳол сўрашдан кейин, қайнонасининг гапи борлигини айтиб алоқа воситасини Шамсия опага узатди. - Болам, омонмисан? Тан-жонинг саломатми? Ишларинг битдими ўғлим? - Ҳа, онажон. Битай деб қолди. Эртага йўлга чиқмоқчи эдим. - Болам... Бугуноқ йўлга чиққин. Иложи бўлса ҳозироқ. Ҳалиги енгил машинада йўлга чиқсанг, тезроқ етиб келарсан-а, болам? - Ҳа...Лекин нимага онажон, тинчликми? - Тинчлик болам. Худога шукр, тинчлик...Фақат тезроқ келгин, сен жуда соғиндим ўғлим... - Онажон, мени қўрқитманг, нима бўлди?- Ўғлини хавотирга қўйганини сезган она, кўнглидагини очиқ айтди: - Болам... Ҳалиги... у... отанг қазо қипти... Нима бўлганда ҳам ота деган номи бор, сен ўшанинг зурриёдисан... Таъзиясида қатнашгин, демоқчи эдим... Ҳозир опангга ҳам ўғлингни юбордим. Уни ҳам кўндиришга ҳаракат қиламан... Келасанми?.. ... -Бораман онажон... Сиз нима десангиз шу... - Эҳтиёт бўл болам, йўлда эҳтиёт бўлиб кел. Телефонинг ўчиб қолмасин... - Хўп онажон... – Шамсия опа телефонни келинига узатиб, кўз ёшларини кўрсатмаслик учун ичкари уйга кириб кетди....
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤27
ИККИ ОЙЛИК БАХТ
Улар турмуш курганларига ўн йил булди. 10йил яшаб, аёлини сева олмади. Аёли билан бирга яшасада, уни кўргани кўзи йўқдек эди гўё. Буни ҳаммасини аёли билар эди, аммо сабр билан эрини севишда давом этар эди..
Айникса аёлини сўнгги йилдаги одати ёмон ғашига тегар эди. Ҳар кун тонг отса уйғонибок юзида табассум билан:
-Аллохга шукр, яна бир янги кун келди. Мен бу кунни бахтиёр яшаб утказаман,- дер эди.
Аёлни барча нарсадан хабари бор эди. Эрини ўзга ёш аёл билан яшашини ҳам билар эди, аммо билмасликка олар эди. Барчасига сабр қилиб эрига югуриб елиб хизмат қилар эди. Аммо у эр....
"Энди бас! Мен ортиқ чидай олмайман, ажралишаман. Нимага керак уч инсон кийналиши?!" деди эркак ўз-ўзига..
Бир кун ишдан вақтли уйга қайтган эр ажралиш учун ариза бермоқ ниятида ҳужжатлар турадиган қутини титкилай бошлади. Бироқ аввал ҳеч кўрмаган бир папкага кўзи тушди. Қизиқиши ортиб папкани олиб титкилаб ўқий бошлади..
Аёлини номига ёзилган шифокорлар ташхиси, ҳар хил анализ қоғозлари қалашиб ётарди. Энг қўрқинчлиси энг сўнгги касаллик варақасига "6ойдан... 18 ойгача" деган ташхис ёзилган эди...
Ҳозиргина аёли билан ажрашмоқчи бўлиб турган эркакни бадани музлаб қолди. У бир нарсани ўйлар эди холос...
"Аёлимни қандай сақлаб қолиш чораси бор? Керак бўлса ҳаётимни бераман! Керак булса жонимни тикаман.. фақат уни йўқотишдан қўрқаман.. Эй Аллоҳим уни мендан олиб қўйма!"
Эркак аёлини жонидан ортиқ севишини айнан ўша чоғда англади. Энди унга ҳаёт бошқача эди. Аёлига ғамхўрлик қила бошлади. Ҳар кун ҳар дақиқа аёлини ёнида бўлди, аммо жуда кеч эди..
Атига икки ойгина аёлига бахтиёрлик онларини хадя эта олди холос.
Ўзи ҳам ҳақиқий бахтни икки ой ҳис қилиб яшади..
Аёли ҳаётдан кўз юмди.. Эркак аёли тобутини елкасида кўтариб, шунчалар қадди букилдики... гўёки 100йилга қаригандек.. Энди унга ҳам ҳаёт керак эмасдек..
Уйига келиб, тўйларини ўн йиллик кунида аёлини илтимоси билан ҳар иккиси ўз ниятини ёзиб қоғозларни яширгани ёдига тушди. Шошилиб аёлини ёстиқларини остини тита бошлади ва у қоғозни топди..
Аёлини қоғозига:
"Аллоҳим! Умримни сўнгги дақиқаларини улар билан бахтиёрликда ўтказсам"- деб ёзилган экан..
Эркакни қоғозига эса:
"Аллоҳим! Қачон бу аёлдан қутилиб озод бўламан?"- деб ёзилганди..
Ҳар иккисиниям орзуси ушалди. Аммо эркак энди бошқа инсонга айланган эди.
Қоғозларни парчалаб кўзида ёши билан ҳавога учирар экан ўзига ўзи дер эди:
"Эй вох! Кеч қолдим. Ўз бахтимни ўз қўлларим билан кўмдим. Мен нодон вақтни бой бердим!"...
Қадрлайдиган инсонингизни вақт ўтмасидан қадрига етинг. Зеро умр ўткинчи, вақт бешафқат...
Ўқинг...Фақат йиғламанг!
Гулширин бир муддат унга караб турдию, бир-дан сергакланди. Бу аел унга кимнидир эсла-тиб юборди. Йук, у бу аелни курган, уни таний-ди! Шошиб халатини кийиб, зиналардан шошиб тушди. Гумонлари тугримикан? Бунга узи ишо-нч хосил килиши керак. Нахотки у билган, тани-ган аел бу ерда...Шошиб пастга тушди. Санитар аел хамон жавраб зиналарни артарди.
- Кечирасиз, сиздан бир нимани сурасам май-лими? - Гулширин санитар аелнинг елкасига охиста кул теккизди?
- Нима демокчисиз? Айтинг тезрок? - аел жахл билан ортига бурилди. Кузи Гулшириннинг ку-зига тушди-ю, бирдан ранги окарди, кулидаги пол ювадиган таек тараклаб ерга тушди. Бу аел Гулшириннинг собик овсини Ирода эди.
- Сиз?..- Ирода уни куриб талмовсиради, лабла-ри титраб кетди. Шошиб бошидаги румолни кайта уради. Юзидаги чандикни кафти билан беркитишга уринди.
- Сиз...бу ерда...нима киляпсиз?
- Узингиз-чи, узингиз бу ерда нима киляпсиз? - Ироданинг кузига тикилди Гулширин.
- Мен...мен шу ерда ишлайман.
- Сизни боядан буен кузатаман. Олдинига бош-ка бировни ухшатдим деб уйладим.
Йук, чиндан узингиз экансиз? Сиз бошка жойда ишлардингиз-ку?
Ирода бошини куйи солди, кузидан оккан еш-
ни бармоги билан сидирди. Шундагина Гулши-ринг унинг кафти, буйнида хам куйишдан кол-ан чукур изни курди. Кошлари деярли йук, улар-нинг урни калам билан чизилган. Ироданинг олдинги хусни-тароватидан асар хам колмаган.
Давоми 16:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Улар турмуш курганларига ўн йил булди. 10йил яшаб, аёлини сева олмади. Аёли билан бирга яшасада, уни кўргани кўзи йўқдек эди гўё. Буни ҳаммасини аёли билар эди, аммо сабр билан эрини севишда давом этар эди..
Айникса аёлини сўнгги йилдаги одати ёмон ғашига тегар эди. Ҳар кун тонг отса уйғонибок юзида табассум билан:
-Аллохга шукр, яна бир янги кун келди. Мен бу кунни бахтиёр яшаб утказаман,- дер эди.
Аёлни барча нарсадан хабари бор эди. Эрини ўзга ёш аёл билан яшашини ҳам билар эди, аммо билмасликка олар эди. Барчасига сабр қилиб эрига югуриб елиб хизмат қилар эди. Аммо у эр....
"Энди бас! Мен ортиқ чидай олмайман, ажралишаман. Нимага керак уч инсон кийналиши?!" деди эркак ўз-ўзига..
Бир кун ишдан вақтли уйга қайтган эр ажралиш учун ариза бермоқ ниятида ҳужжатлар турадиган қутини титкилай бошлади. Бироқ аввал ҳеч кўрмаган бир папкага кўзи тушди. Қизиқиши ортиб папкани олиб титкилаб ўқий бошлади..
Аёлини номига ёзилган шифокорлар ташхиси, ҳар хил анализ қоғозлари қалашиб ётарди. Энг қўрқинчлиси энг сўнгги касаллик варақасига "6ойдан... 18 ойгача" деган ташхис ёзилган эди...
Ҳозиргина аёли билан ажрашмоқчи бўлиб турган эркакни бадани музлаб қолди. У бир нарсани ўйлар эди холос...
"Аёлимни қандай сақлаб қолиш чораси бор? Керак бўлса ҳаётимни бераман! Керак булса жонимни тикаман.. фақат уни йўқотишдан қўрқаман.. Эй Аллоҳим уни мендан олиб қўйма!"
Эркак аёлини жонидан ортиқ севишини айнан ўша чоғда англади. Энди унга ҳаёт бошқача эди. Аёлига ғамхўрлик қила бошлади. Ҳар кун ҳар дақиқа аёлини ёнида бўлди, аммо жуда кеч эди..
Атига икки ойгина аёлига бахтиёрлик онларини хадя эта олди холос.
Ўзи ҳам ҳақиқий бахтни икки ой ҳис қилиб яшади..
Аёли ҳаётдан кўз юмди.. Эркак аёли тобутини елкасида кўтариб, шунчалар қадди букилдики... гўёки 100йилга қаригандек.. Энди унга ҳам ҳаёт керак эмасдек..
Уйига келиб, тўйларини ўн йиллик кунида аёлини илтимоси билан ҳар иккиси ўз ниятини ёзиб қоғозларни яширгани ёдига тушди. Шошилиб аёлини ёстиқларини остини тита бошлади ва у қоғозни топди..
Аёлини қоғозига:
"Аллоҳим! Умримни сўнгги дақиқаларини улар билан бахтиёрликда ўтказсам"- деб ёзилган экан..
Эркакни қоғозига эса:
"Аллоҳим! Қачон бу аёлдан қутилиб озод бўламан?"- деб ёзилганди..
Ҳар иккисиниям орзуси ушалди. Аммо эркак энди бошқа инсонга айланган эди.
Қоғозларни парчалаб кўзида ёши билан ҳавога учирар экан ўзига ўзи дер эди:
"Эй вох! Кеч қолдим. Ўз бахтимни ўз қўлларим билан кўмдим. Мен нодон вақтни бой бердим!"...
Қадрлайдиган инсонингизни вақт ўтмасидан қадрига етинг. Зеро умр ўткинчи, вақт бешафқат...
Ўқинг...Фақат йиғламанг!
Гулширин бир муддат унга караб турдию, бир-дан сергакланди. Бу аел унга кимнидир эсла-тиб юборди. Йук, у бу аелни курган, уни таний-ди! Шошиб халатини кийиб, зиналардан шошиб тушди. Гумонлари тугримикан? Бунга узи ишо-нч хосил килиши керак. Нахотки у билган, тани-ган аел бу ерда...Шошиб пастга тушди. Санитар аел хамон жавраб зиналарни артарди.
- Кечирасиз, сиздан бир нимани сурасам май-лими? - Гулширин санитар аелнинг елкасига охиста кул теккизди?
- Нима демокчисиз? Айтинг тезрок? - аел жахл билан ортига бурилди. Кузи Гулшириннинг ку-зига тушди-ю, бирдан ранги окарди, кулидаги пол ювадиган таек тараклаб ерга тушди. Бу аел Гулшириннинг собик овсини Ирода эди.
- Сиз?..- Ирода уни куриб талмовсиради, лабла-ри титраб кетди. Шошиб бошидаги румолни кайта уради. Юзидаги чандикни кафти билан беркитишга уринди.
- Сиз...бу ерда...нима киляпсиз?
- Узингиз-чи, узингиз бу ерда нима киляпсиз? - Ироданинг кузига тикилди Гулширин.
- Мен...мен шу ерда ишлайман.
- Сизни боядан буен кузатаман. Олдинига бош-ка бировни ухшатдим деб уйладим.
Йук, чиндан узингиз экансиз? Сиз бошка жойда ишлардингиз-ку?
Ирода бошини куйи солди, кузидан оккан еш-
ни бармоги билан сидирди. Шундагина Гулши-ринг унинг кафти, буйнида хам куйишдан кол-ан чукур изни курди. Кошлари деярли йук, улар-нинг урни калам билан чизилган. Ироданинг олдинги хусни-тароватидан асар хам колмаган.
Давоми 16:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤19🤔1
- У уша енгиндан кейин акалли бирор марта йуклаб келмади мени. Енгин буйича текширув олиб борилганда "бу аелни ижарага куйгандим" деб кутулибди. Мен эса мана шу ахволга тушиб , кучада колиб кетдим, - Ирода куйган юз-кули-ни, шиша кузини курсатди. Бир муддатлик су-кутдан сунг бирдан жазавага тушди: - Йук, фа-кат мен айбдор эмасман! Эрим бош айбдор! У хаммасини биларди, аммо узини билмаганлик-ка оларди. Унга жарак-жарак пул топишим, тагига машина олиб берганим екарди. Бирор марта оддий котиба булсанг бунча пулни каер-дан топдинг деб сурамаган. Ишдан кеч кайтга-нимда нега кечикдинг деб сурамасди. Бош гу-нохкор у! Хакикий эркак булганида бундай бул-масди.
У яна нималардир деб чинкирди. Аммо энди колган гаплари Гулшириннинг кулогига кирма-ди. Тезрок бу гунохкордан узоклашгиси келди.
Дилфуза Зарипова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
У яна нималардир деб чинкирди. Аммо энди колган гаплари Гулшириннинг кулогига кирма-ди. Тезрок бу гунохкордан узоклашгиси келди.
Дилфуза Зарипова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤6
- Сизга нима булди? Нега бу ахволга тушдин-гиз? Юринг, чеккарокка утайлик, утган-кетган-лар бизга карашяпти.
Улар касалхона четидаги куюк дарахтзор орасидаги уриндиклардан бирига утиришди. Ирода куйган юзи, кулларини каерга яшириш-ни билмасди.
- Ирода, нега бу ахволга тушдингиз? - саволини кайта берди Гулширин.
- Килмишимга яраша жазоимни олдим, - кузи-дан еш думалади Ироданинг. Шундагина Гул-
ширин унинг бир кузи шишидан эканини сезди.
Мен - худонинг гунохкор бандаси ер юзида ти-рик юришга нолойикман. Узимдан узим наф-ратланиб, хар соат, хар дакика узимга улим ти-лайман...
Гулширин унга тикилиб колди.
- Оилада эрка киз эдим. Хамма мени суйиб-эр-калар, огзимдан нимаики чикса бажо этиларди
Мен уйнаб кулишни, беташвиш хает кечириш-ни яхши курардим. Аммо айнан шу мени тубан-ликка тортиши асло хаелимга келмасди, - Иро-данинг соглом кузидан еш думалади.
- Сиз...анави одам билан яшаетган эдингиз ше-килли, - Гулширин "уйнашингиз билан" дея ол-мади.
- Мени худо урди опа, гунохларим урди, - елка-лари силкиниб-силкинб йиглади Ирода. - Унинг ширин суларига, елгон ваьдаларига ишониб-ман. Бир умр ана шундай кайфу сафода яшай-ман деб уйлабман. Аммо харом ишлар жазосиз колмас экан. У сизнинг уйингизни менга олиб берди, деб юрган эканман. Хужжатларни узи-нинг номига расмийлаштирган экан. Хотини бир неча марта гох инсофга чакириб, гох жан-жал килиб келди. Эрингизни узи танласин ким билан яшашни дедим. Эри мени танлашига ишонардим. Ушанда хотини "илохим, икки ду-неда хам дузах утида куйгин. Сен туфайли турт боламнинг кузидан еш окди, сени кузингдан кон, йиринг оксин. Болангга оналик кила олма" деб каргади. Мен уз маишати билан юрган одам уша пайтда бу гапларга парво киларми-дим? Бир куни у одатдагидек келди. ****-ичиб, кайфу сафо килдик. У ярим тунда кетди. Куп ич-ганимдан маст эдим, каттик ухлаб колибман.
Аллапайтда куйиш хидидан, кучли хароратдан уйгониб кетдим. Севинчнинг чинкириб йигла-ган овози эшитиларди. Кузимни очдим-у...бу-тун атрофни аланга ичида курдим. Урнимдан турмокчи булдим, аммо олов мен етган тушак-ни хам ямлашга улгурганди.
Кейин нима булганини билмайман, опа. Кузим-ни очганимда узимни хамма егим боглаб таш-ланган ахволда курдим.
- Севинч! Севинчга нима булди? - юраги кукси-дан чикиб кетгудек суради Гулширин.
- У...у энди йук! - уввос тортиб юборди Ирода куксига уриб. - Уша аелнинг каргиши урди мени
Икки дунеда хам дузах утида енаман энди. Бо-ламнинг овозларини эшитолмайман энди! Энди боламга оналик килолмайман!
Ўқинг...Фақат йиғламанг!
- Йук! Йук - Гулширин чинкириб юборди, карши-сидаги гумрох бандадан тезрок узоклашгиси, каерларгадир бош олиб кетгиси келарди. Куло-кларини беркитиб олди. - Севинч! Севинч...- де-ди инграб. Сунг бирдан Иродага ташланди: - Йукол! Йукол кузимдан! Гунохларинг норасида болага урдими? Севинчимнинг бошини единг-ми?
- У тирик, - надомат билан уввос солди Ирода. - Лекин мурдадан фарки йук. Уша окшомда газ-га чой куйиб, кайф зурлигидан каттик ухлаб ко-либман. Чойнакдаги сув куриб, олов нейлон пардага илашибди. Бутун уй аланга ичида кол-ган. Ут учирувчилар етиб келганда мен бехуш етганман. Севинчимни хам улар куткаришган.
Енма-ен палатада даволандик. Аммо уни менга курсатишмади. Даволаниб чикканимдан кейин борадиган жойим йук эди. Ота-онам, акаларим мени ок килишди. Онам Севинчни узи билан олиб кетди. Куришга борсам уйга киргизишма-йди. Бир гал онам йуклигида келинимга елво-риб кирдим. Болагинам шифтга термилиб етиб-ди. На гапира олади, на кимирлайди.
- Уни даволашнинг иложи бор эканми? - суради Гулширин бир илинж билан.
- Онам, укаларим кулларидан келганча давола-тишган. Лекин бутунлай согайиб кетиши учун хориждаги клиникада даволатиш керак экан. Уларнинг бунга пули етмайди. Жилла курса ер-дам берай деб шу ерда ишлаб юрибман.
- Уйнашингизни пули куп эди-ку, ердам берма-дими? - суради Гулширин ижирганиб.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Улар касалхона четидаги куюк дарахтзор орасидаги уриндиклардан бирига утиришди. Ирода куйган юзи, кулларини каерга яшириш-ни билмасди.
- Ирода, нега бу ахволга тушдингиз? - саволини кайта берди Гулширин.
- Килмишимга яраша жазоимни олдим, - кузи-дан еш думалади Ироданинг. Шундагина Гул-
ширин унинг бир кузи шишидан эканини сезди.
Мен - худонинг гунохкор бандаси ер юзида ти-рик юришга нолойикман. Узимдан узим наф-ратланиб, хар соат, хар дакика узимга улим ти-лайман...
Гулширин унга тикилиб колди.
- Оилада эрка киз эдим. Хамма мени суйиб-эр-калар, огзимдан нимаики чикса бажо этиларди
Мен уйнаб кулишни, беташвиш хает кечириш-ни яхши курардим. Аммо айнан шу мени тубан-ликка тортиши асло хаелимга келмасди, - Иро-данинг соглом кузидан еш думалади.
- Сиз...анави одам билан яшаетган эдингиз ше-килли, - Гулширин "уйнашингиз билан" дея ол-мади.
- Мени худо урди опа, гунохларим урди, - елка-лари силкиниб-силкинб йиглади Ирода. - Унинг ширин суларига, елгон ваьдаларига ишониб-ман. Бир умр ана шундай кайфу сафода яшай-ман деб уйлабман. Аммо харом ишлар жазосиз колмас экан. У сизнинг уйингизни менга олиб берди, деб юрган эканман. Хужжатларни узи-нинг номига расмийлаштирган экан. Хотини бир неча марта гох инсофга чакириб, гох жан-жал килиб келди. Эрингизни узи танласин ким билан яшашни дедим. Эри мени танлашига ишонардим. Ушанда хотини "илохим, икки ду-неда хам дузах утида куйгин. Сен туфайли турт боламнинг кузидан еш окди, сени кузингдан кон, йиринг оксин. Болангга оналик кила олма" деб каргади. Мен уз маишати билан юрган одам уша пайтда бу гапларга парво киларми-дим? Бир куни у одатдагидек келди. ****-ичиб, кайфу сафо килдик. У ярим тунда кетди. Куп ич-ганимдан маст эдим, каттик ухлаб колибман.
Аллапайтда куйиш хидидан, кучли хароратдан уйгониб кетдим. Севинчнинг чинкириб йигла-ган овози эшитиларди. Кузимни очдим-у...бу-тун атрофни аланга ичида курдим. Урнимдан турмокчи булдим, аммо олов мен етган тушак-ни хам ямлашга улгурганди.
Кейин нима булганини билмайман, опа. Кузим-ни очганимда узимни хамма егим боглаб таш-ланган ахволда курдим.
- Севинч! Севинчга нима булди? - юраги кукси-дан чикиб кетгудек суради Гулширин.
- У...у энди йук! - уввос тортиб юборди Ирода куксига уриб. - Уша аелнинг каргиши урди мени
Икки дунеда хам дузах утида енаман энди. Бо-ламнинг овозларини эшитолмайман энди! Энди боламга оналик килолмайман!
Ўқинг...Фақат йиғламанг!
- Йук! Йук - Гулширин чинкириб юборди, карши-сидаги гумрох бандадан тезрок узоклашгиси, каерларгадир бош олиб кетгиси келарди. Куло-кларини беркитиб олди. - Севинч! Севинч...- де-ди инграб. Сунг бирдан Иродага ташланди: - Йукол! Йукол кузимдан! Гунохларинг норасида болага урдими? Севинчимнинг бошини единг-ми?
- У тирик, - надомат билан уввос солди Ирода. - Лекин мурдадан фарки йук. Уша окшомда газ-га чой куйиб, кайф зурлигидан каттик ухлаб ко-либман. Чойнакдаги сув куриб, олов нейлон пардага илашибди. Бутун уй аланга ичида кол-ган. Ут учирувчилар етиб келганда мен бехуш етганман. Севинчимни хам улар куткаришган.
Енма-ен палатада даволандик. Аммо уни менга курсатишмади. Даволаниб чикканимдан кейин борадиган жойим йук эди. Ота-онам, акаларим мени ок килишди. Онам Севинчни узи билан олиб кетди. Куришга борсам уйга киргизишма-йди. Бир гал онам йуклигида келинимга елво-риб кирдим. Болагинам шифтга термилиб етиб-ди. На гапира олади, на кимирлайди.
- Уни даволашнинг иложи бор эканми? - суради Гулширин бир илинж билан.
- Онам, укаларим кулларидан келганча давола-тишган. Лекин бутунлай согайиб кетиши учун хориждаги клиникада даволатиш керак экан. Уларнинг бунга пули етмайди. Жилла курса ер-дам берай деб шу ерда ишлаб юрибман.
- Уйнашингизни пули куп эди-ку, ердам берма-дими? - суради Гулширин ижирганиб.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤13
ҲАЁТИЙ ВОКЕА.
26 йил аввал углим дунёга келди, 2,3 ойида ошганда болам кун сайин нимжонлашиб борарди. 1 ёшга етар етмас ахволи жудаям ёмонлашди...обормаган врачга курсатмаган табиблар колмади, боламда хеч канака харакат, гап суз йук эди. Углимни гунг соков хам деб куришди, она учун фарзандига бундай бахо беришни, бу катта дард менимча.
Хужайиним билан охирги врач куригидан кайтдик, дорилар ёзиб берган эди, дорихонадан дориларини олдик. Уйга якинланиб келганимизда хужайинимни уртокларини куриб колдик, ман уйга кириб кетдим, булар эшик олдида колдила. Анча хаялладила хавотир олиб кучага чикдим, карасам хеч ким йук. Бироздан сунг кулларида бир нарса кутариб келдила. Карасам халтачада 2 дона бедана. Суйиб тозалаб бердила ва шундан углимга шурва пишириб беришимни илтимос килдила. Мен хайрон булдим. Хужайинимми уртоклари углимга 10 кун мобайнида бедана шурва пишириб беришни тавсия килган экан. 2 та бедана 2 кунга етади, лекин бизларга яна 8 та бедана керак эди. Мен 2 тасини кайнатиб бердим, хужайинимга беданани каттан оламиз, 2 та беданани пишириб булдим, дедим. Була амаллаб тутиб келарман, эрта булсинчи, дедила. Эртаси куни бомдод намозидан кейин ховлига сув сепиб супуриш учун чикдим. Ховлимиз узи кичкинагина, шу ховлимизда кичкинагина огородимиз бор эди, райхони орасида бир нима шиппилаганини сезиб колдим. Карасам бедана. Дархол хужайинимни уйготтим. Ишонасизми йукми ховлимизга хар куни эрта тонгда биттадан бедана тушиб турибди-де. Яна учибам кетмийди. Олдига борсангиз индамий турарди, жонивор...
Шу йусинла 8 кун ховлимизга бедана тушди. Ишонсангиз 11чи куни углим юриб кетди, ман буни сизга ёзаяпман, узим титраб кетяпман. Аллохнинг муъжизаси эмасми? Аллохимга беадад шукурлар булсин, шундан сунг углим буткул тузалиб кетди. Хозир Аллохимга бехисоб шукрлар айтаман, углимни куриб кузларим кувонади, МашаАллох дейман. Барваста, келишган йигит булган. Мен сизларга ёзмокчи булганим, Аллохимнинг карами кенг, бизларни хеч качон умидсиз колдирмайди. Балким бу ёзганларимга ишонмайсиз, лекин хакикат. Шу вокеадан сунг ховлимизга бир дона хам бедана тушмаган, кизик а...
Хамиша Аллох биз билан булсин, бизларни яккалатиб куймасин. Хамиша дуодамиз. Кимники мушкули булса мушкуллари осон булсин. Хеч кимнинг фарзанди бетоб булмасин. Барча оналар фарзандини камолини куриб, рохатини рохатда, бахтидан бахраманд булиб юришсин. Ассаламу алайкум ва рохматуллох.
Муаллиф Дилфуза
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
26 йил аввал углим дунёга келди, 2,3 ойида ошганда болам кун сайин нимжонлашиб борарди. 1 ёшга етар етмас ахволи жудаям ёмонлашди...обормаган врачга курсатмаган табиблар колмади, боламда хеч канака харакат, гап суз йук эди. Углимни гунг соков хам деб куришди, она учун фарзандига бундай бахо беришни, бу катта дард менимча.
Хужайиним билан охирги врач куригидан кайтдик, дорилар ёзиб берган эди, дорихонадан дориларини олдик. Уйга якинланиб келганимизда хужайинимни уртокларини куриб колдик, ман уйга кириб кетдим, булар эшик олдида колдила. Анча хаялладила хавотир олиб кучага чикдим, карасам хеч ким йук. Бироздан сунг кулларида бир нарса кутариб келдила. Карасам халтачада 2 дона бедана. Суйиб тозалаб бердила ва шундан углимга шурва пишириб беришимни илтимос килдила. Мен хайрон булдим. Хужайинимми уртоклари углимга 10 кун мобайнида бедана шурва пишириб беришни тавсия килган экан. 2 та бедана 2 кунга етади, лекин бизларга яна 8 та бедана керак эди. Мен 2 тасини кайнатиб бердим, хужайинимга беданани каттан оламиз, 2 та беданани пишириб булдим, дедим. Була амаллаб тутиб келарман, эрта булсинчи, дедила. Эртаси куни бомдод намозидан кейин ховлига сув сепиб супуриш учун чикдим. Ховлимиз узи кичкинагина, шу ховлимизда кичкинагина огородимиз бор эди, райхони орасида бир нима шиппилаганини сезиб колдим. Карасам бедана. Дархол хужайинимни уйготтим. Ишонасизми йукми ховлимизга хар куни эрта тонгда биттадан бедана тушиб турибди-де. Яна учибам кетмийди. Олдига борсангиз индамий турарди, жонивор...
Шу йусинла 8 кун ховлимизга бедана тушди. Ишонсангиз 11чи куни углим юриб кетди, ман буни сизга ёзаяпман, узим титраб кетяпман. Аллохнинг муъжизаси эмасми? Аллохимга беадад шукурлар булсин, шундан сунг углим буткул тузалиб кетди. Хозир Аллохимга бехисоб шукрлар айтаман, углимни куриб кузларим кувонади, МашаАллох дейман. Барваста, келишган йигит булган. Мен сизларга ёзмокчи булганим, Аллохимнинг карами кенг, бизларни хеч качон умидсиз колдирмайди. Балким бу ёзганларимга ишонмайсиз, лекин хакикат. Шу вокеадан сунг ховлимизга бир дона хам бедана тушмаган, кизик а...
Хамиша Аллох биз билан булсин, бизларни яккалатиб куймасин. Хамиша дуодамиз. Кимники мушкули булса мушкуллари осон булсин. Хеч кимнинг фарзанди бетоб булмасин. Барча оналар фарзандини камолини куриб, рохатини рохатда, бахтидан бахраманд булиб юришсин. Ассаламу алайкум ва рохматуллох.
Муаллиф Дилфуза
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤38😢4👍1
ЭРКА ҚИЗНИНГ ТАҚДИРИ...
- Маам, счётимга 10 минг ташаворинг илтимос. Интернетим ўчиб қолди.
- Хўп қизим. Ҳозир беш минутда тушади.
- Спасибо. Янги телефон кўргандим, олиб берасизми?
- Яқинда олиб бергандимку.
- У уже модадан қолди.
- Уфф, майли гаплашармиз...
- Мааам, мана бу кўйлакни олиб беринг.
- Калтаку... Елкалариям очиқ..
- Мааам, ты что, меня не любишь? Ну пожалуйста. Плиз, плииииз!
- Майли, майли. Что ради любимой дочки не сделаешь...
- Мамочка, бугун сал кечроқ борсам майлими? Дугоналарим билан вечеринка бор эди кафеда.
- Нечида келасан?
- Соат ўнларда. Таксида етиб оламан.
- Хўп. Кўп рақсга тушмаларинг...
- Соат неча бўлди?! Нима бало мастмисан??
- Нее, просто немного шампанского...
- Кўйлагинг нега ифлос? Ҳаммаёғи чанг бўлиб ётибди.
- Ну маам, қоқилиб тушдим кўчада..
- Ҳеч қаеринг оғримадими? Майли кириб ухла. Завтра поговорим...
- Маам, эрим ичиб келди яна.
- Алкаш! Сен нима дединг?
- Не знаю что делать... Ҳар куни ичяпти...
- “Нега ичяпсиз” деб сўрамадингми??
- Мани расмларимни кўрганмиш интернетда.
- Тушунмадим. Қанақа расмлар??
- Ну до свадьбы ещё. Дугоналарим билан ҳазиллашиб тушгандим.
- И что?
- Тарқалиб кетибди. Ёмон гаплар билан ёзиб ташлашибди...
- Айтгандим санга “Ҳадеб расмга тушавермагин” деб, аҳмоқ қиз!
- Ну я же не виновата...
- Майли сиқилма, эринг билан ўзим гаплашаман...
- Мааам... Эрим уйланибди яна.
- Ҳмм. Нима қиласан энди. Сўққабош бўлиб юрмайдику.
- Мангаям таклиф қилишди бугун.
- Ким экан? Қаерда ишлайди? Оиласи қандай? Ажрашган эканми?
- Неет... Оиласи бор. Иккинчи хотин бўлиб тегишимни сўраяпти.
- Ты что, совсем дура?
- Он меня любит. И я его тоже. Квартира олиб бераман деди.
- Бошимга бало бўлдинг сан қиз...
- Ойижон, соғиндим сизни...
- Қачон қайтасан? Ер ютсин ўша чет элингни.
- Не могу сейчас. Қизимга уй-жой қилишим керак. Отаси хабар олмаса...
- Мана санга иккинчи хотин бўлиш оқибати. Қизинг ҳам ўзингга ўхшаб қайсар ўсяпти. Чарчадим жудаям...
- Кечиринг мани...
- Аслида айб ўзимда. Тарбиянгга эътибор бермадим. Эркалаб ўстирдим...
- Маам...
- Что золотце. Нима бўлди? Как там бабушка?
- Приезжай срочно. Бабушка...
- Нима бўлди? Юрагимни сиқмагин! Нега йиғлаяпсан?
- Бабушка умерла...
- Нима?? Ойижон!
- Маааа, я сегодня иду на дискотеку. Вернусь поздно.
- Мандан рухсат сўрашчи??? И перестань постоянно говорить на русском. Сан ўзбексан.
- Мне так удобнее. Ну пожалуйста мааам. Я пойду на дискотеку?
- Йўқ! Дарсингни қил. Йиғиштир ўйин кулгуни.
- Ты меня не любишь!..
- Сани яхши кўраман қизим...
- Почему ты плачешь?
- Кўз ёшлар эмас бу. Шунчаки қайтар дунё...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Маам, счётимга 10 минг ташаворинг илтимос. Интернетим ўчиб қолди.
- Хўп қизим. Ҳозир беш минутда тушади.
- Спасибо. Янги телефон кўргандим, олиб берасизми?
- Яқинда олиб бергандимку.
- У уже модадан қолди.
- Уфф, майли гаплашармиз...
- Мааам, мана бу кўйлакни олиб беринг.
- Калтаку... Елкалариям очиқ..
- Мааам, ты что, меня не любишь? Ну пожалуйста. Плиз, плииииз!
- Майли, майли. Что ради любимой дочки не сделаешь...
- Мамочка, бугун сал кечроқ борсам майлими? Дугоналарим билан вечеринка бор эди кафеда.
- Нечида келасан?
- Соат ўнларда. Таксида етиб оламан.
- Хўп. Кўп рақсга тушмаларинг...
- Соат неча бўлди?! Нима бало мастмисан??
- Нее, просто немного шампанского...
- Кўйлагинг нега ифлос? Ҳаммаёғи чанг бўлиб ётибди.
- Ну маам, қоқилиб тушдим кўчада..
- Ҳеч қаеринг оғримадими? Майли кириб ухла. Завтра поговорим...
- Маам, эрим ичиб келди яна.
- Алкаш! Сен нима дединг?
- Не знаю что делать... Ҳар куни ичяпти...
- “Нега ичяпсиз” деб сўрамадингми??
- Мани расмларимни кўрганмиш интернетда.
- Тушунмадим. Қанақа расмлар??
- Ну до свадьбы ещё. Дугоналарим билан ҳазиллашиб тушгандим.
- И что?
- Тарқалиб кетибди. Ёмон гаплар билан ёзиб ташлашибди...
- Айтгандим санга “Ҳадеб расмга тушавермагин” деб, аҳмоқ қиз!
- Ну я же не виновата...
- Майли сиқилма, эринг билан ўзим гаплашаман...
- Мааам... Эрим уйланибди яна.
- Ҳмм. Нима қиласан энди. Сўққабош бўлиб юрмайдику.
- Мангаям таклиф қилишди бугун.
- Ким экан? Қаерда ишлайди? Оиласи қандай? Ажрашган эканми?
- Неет... Оиласи бор. Иккинчи хотин бўлиб тегишимни сўраяпти.
- Ты что, совсем дура?
- Он меня любит. И я его тоже. Квартира олиб бераман деди.
- Бошимга бало бўлдинг сан қиз...
- Ойижон, соғиндим сизни...
- Қачон қайтасан? Ер ютсин ўша чет элингни.
- Не могу сейчас. Қизимга уй-жой қилишим керак. Отаси хабар олмаса...
- Мана санга иккинчи хотин бўлиш оқибати. Қизинг ҳам ўзингга ўхшаб қайсар ўсяпти. Чарчадим жудаям...
- Кечиринг мани...
- Аслида айб ўзимда. Тарбиянгга эътибор бермадим. Эркалаб ўстирдим...
- Маам...
- Что золотце. Нима бўлди? Как там бабушка?
- Приезжай срочно. Бабушка...
- Нима бўлди? Юрагимни сиқмагин! Нега йиғлаяпсан?
- Бабушка умерла...
- Нима?? Ойижон!
- Маааа, я сегодня иду на дискотеку. Вернусь поздно.
- Мандан рухсат сўрашчи??? И перестань постоянно говорить на русском. Сан ўзбексан.
- Мне так удобнее. Ну пожалуйста мааам. Я пойду на дискотеку?
- Йўқ! Дарсингни қил. Йиғиштир ўйин кулгуни.
- Ты меня не любишь!..
- Сани яхши кўраман қизим...
- Почему ты плачешь?
- Кўз ёшлар эмас бу. Шунчаки қайтар дунё...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤31
OʻTKINCHI DUNYO
MUALLIF: NODIRA QOSIMOVA
muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi 🛑
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
MUALLIF: NODIRA QOSIMOVA
muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi 🛑
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤1
#Oʻtkinchi_dunyo
#No_19
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Дадажон...
Муниса эшикдан кирган Содиқни бўйнига осилди.
—Қизалоғим...
Содиқни кўзалари қизариб, яна ёшланди.
—Сизга нима бўлди?
Муниса дадасини ахволини кўриб қўрқиб кетди.
—Хеч нима. Бувинг қани?
Содиқ кўзидаги ёшни артди
—Ичкарида, қани юринг.
Муниса, Содиқни қўлидан ушлаб ичкарига етаклади.
—Бувижон. Дадам келдилар...
Муниса, хурсанд бўлиб гапирди.
—Вой болам...
Малоҳат шошиб ўрнидан турди
—Онажон...
Содиқ йиғлаб юборди
—Сенга нима бўлди болам...
Малоҳат, Содиқни қучган захоти Содиқ кўксини чангаллади.
—Вой, дадажон...
Муниса Содиқни тутиб қола олмади, Содиқ хушини йўқотди.
Тез ёрдам машинасига солиб, шифохонага олиб кетишди.
💫💫💫💫
—Ойи, дадам шифохонага тушиб қолди, тез етиб келинг.
Муниса йиғлаб Латофатга қўнғироқ қилди
—Нима бўлди?
Латофат ховлиқиб гапирди
—Юрак хуружидан, хушини йўқотди.
—Хозир етиб борамиз.
Латофат, телефонни ўчириб Муслимга қўнғироқ қилди
—Эшитаман ойи.
Муслим, уйқусираб гапирди.
—Қайси гўрда юрибсан? Кечаси уйга келмадинг, даданг келди.
—Нима? Дадам келдими?
Муслим ирғиб ўрнидан турди
—Ха келди.
Тез етиб кел...
Латофат бақириб гапирди.
—Хозир етиб бораман.
—Даданг шифохонага тушиб қолибди, келсанг бирга борамиз.
—Хўп, хозир бораман.
Муслим телефонни ўчириб, ёнида ётган Садошни туртди.
—Тур мен кетяпман.
—Ким у?
—Ойим...
Муслим хайрон қаради
—Бунча шаллақи. Шунчалик хам шанғиллайдими?
Ситош қўлини кўксига қўйиб гапирди
—Сенга ўхшайдида. Қайнона келинни тупроғи бир жойдан олинган.
Муслим футболкасини устига кийди.
—Қачон келасиз?
Ситош, Муслимни қўлидан тутди.
—Дадам келибди, вақтим бўлганда келаман. Уйда вазият чатоқ, хабаринг бор бўлган ишлардан.
—Уфф, шу синглингизни ғалвасими яна ..
Ситора, лабини чўчайтирди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_19
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Дадажон...
Муниса эшикдан кирган Содиқни бўйнига осилди.
—Қизалоғим...
Содиқни кўзалари қизариб, яна ёшланди.
—Сизга нима бўлди?
Муниса дадасини ахволини кўриб қўрқиб кетди.
—Хеч нима. Бувинг қани?
Содиқ кўзидаги ёшни артди
—Ичкарида, қани юринг.
Муниса, Содиқни қўлидан ушлаб ичкарига етаклади.
—Бувижон. Дадам келдилар...
Муниса, хурсанд бўлиб гапирди.
—Вой болам...
Малоҳат шошиб ўрнидан турди
—Онажон...
Содиқ йиғлаб юборди
—Сенга нима бўлди болам...
Малоҳат, Содиқни қучган захоти Содиқ кўксини чангаллади.
—Вой, дадажон...
Муниса Содиқни тутиб қола олмади, Содиқ хушини йўқотди.
Тез ёрдам машинасига солиб, шифохонага олиб кетишди.
💫💫💫💫
—Ойи, дадам шифохонага тушиб қолди, тез етиб келинг.
Муниса йиғлаб Латофатга қўнғироқ қилди
—Нима бўлди?
Латофат ховлиқиб гапирди
—Юрак хуружидан, хушини йўқотди.
—Хозир етиб борамиз.
Латофат, телефонни ўчириб Муслимга қўнғироқ қилди
—Эшитаман ойи.
Муслим, уйқусираб гапирди.
—Қайси гўрда юрибсан? Кечаси уйга келмадинг, даданг келди.
—Нима? Дадам келдими?
Муслим ирғиб ўрнидан турди
—Ха келди.
Тез етиб кел...
Латофат бақириб гапирди.
—Хозир етиб бораман.
—Даданг шифохонага тушиб қолибди, келсанг бирга борамиз.
—Хўп, хозир бораман.
Муслим телефонни ўчириб, ёнида ётган Садошни туртди.
—Тур мен кетяпман.
—Ким у?
—Ойим...
Муслим хайрон қаради
—Бунча шаллақи. Шунчалик хам шанғиллайдими?
Ситош қўлини кўксига қўйиб гапирди
—Сенга ўхшайдида. Қайнона келинни тупроғи бир жойдан олинган.
Муслим футболкасини устига кийди.
—Қачон келасиз?
Ситош, Муслимни қўлидан тутди.
—Дадам келибди, вақтим бўлганда келаман. Уйда вазият чатоқ, хабаринг бор бўлган ишлардан.
—Уфф, шу синглингизни ғалвасими яна ..
Ситора, лабини чўчайтирди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤30
#Oʻtkinchi_dunyo
#No_20
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Опа, сиз қачон келгансиз бу ерга?
Мунира, Марямдан секингина сўради.
—Анча бўлди.
Марямни хаёли утмишга кетди
—Ўн олти ёшимда ота онам оламдан ўтди. Кейин амаким мени ўз қарамоғига олди, амаким яхши одам эмас экан. Кунда хар хил одамлар қарзини сўраб келарди.
Бир куни, мен қўрқган нарса содир бўлди.
—Мариям, тез кийиниб чиқ.
Амакимни гапига хайрон бўлдим.
—Нега?
—Бир жойга бориб келамиз.
Амаким шошиб гапирди. Кўчага чиқсак бизни икки эркак кутиб турарди
—Қарзингни, эвазига зўр нарса эканми?
Икки эркак бир бирига қараб тиржайди.
—Манабу сизларга, сизлар билан рачотмиз.
Амакимни гапидан музлаб қолдим.
—Йўқ, амаки жон амаки мени қутқаринг.
Мен тинмай чинқирардим.
Икки эркак мени судраб машинага солиб кетди.
Ташландиқ жойга олиб боришиб мени...
Хаётимни барбод қилган одамни, яни Ботирни кулига топширишди.
Келганимга ўн икки йил бўлди, бошимга итни кунини солишди, қочиб кетсам хам тутиб келган, бошқа мени борадиган жойим, химоя қиладиган одамим йўқ.
Марям, кўзидаги ёшни артди.
—Сизни кўриб, ўзимни ёшлигим эсимга тушди. Мен хам сиздек ёшда эдим.
—Фарзандингиз борми?
Мунира, зимдан қаради.
—Йўқ, тўртта хотиндан бирортасидан боласи йўқ. Фақат ўзи севган инсонидан фарзанд кўрармуш.
—Ё Аллоҳим...
Мунира ёққасини ушлади.
—Бўйимда бўлиб қолганда хам, уйга ҳамшираларни олиб келиб олдириб юборган.
Марямни азобли ўтмиши ёдига тушди.
—Шунчалик хам вахший бўладими?
—Сиз энди келдингиз. Ўзингизга эхтиёт бўлинг. Мендақасидан яна учта сизни кутяпти.
—Нима?
Хаммаси шу уйда, бир ховлида яшайдими?
Мунирани юраги шууввиллаб кетди
—Афсуски ха. Хеч кимни хеч қаёққа чиқармайди.
—Опа, мен нечанчиман?
Мунира энг оғриқли саволни берди.
—Сиз, бешинчи сиз...
Марям, Мунирага ачиниб қаради
—Нахотки...
Мунира, столга ўтириб қолди.
—Йиғламанг, хали хаммаси яхши бўлади. Сиз ўзингизга эхтиёт бўлинг. Мени сизга ёмонлигим йўқ.
Марям Мунирани қучоқлаб қўйди.
💫💫💫💫
—Дада, сизга нима бўлди?
Муслим, Содиқни қўлидан тутди
—Сенга омонат қилиб кетган, синглингни эплай олмадингми?
Содиқ тескари қараб олди. Муслим Латофатга қаради, Латофат кўзини қисиб қўйди
—Дада, ўзим хам билмай қолдим, кечиринг
Муслим сохта ғам чекди.
—Дадаси ўйланманг, қизингиз яхшику мухими.
Латофат гапга аралашди
—Ўлгани яхши эди, менга ундай қиз керак эмас.
Содиқни кўзидан ёш оқди
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_20
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Опа, сиз қачон келгансиз бу ерга?
Мунира, Марямдан секингина сўради.
—Анча бўлди.
Марямни хаёли утмишга кетди
—Ўн олти ёшимда ота онам оламдан ўтди. Кейин амаким мени ўз қарамоғига олди, амаким яхши одам эмас экан. Кунда хар хил одамлар қарзини сўраб келарди.
Бир куни, мен қўрқган нарса содир бўлди.
—Мариям, тез кийиниб чиқ.
Амакимни гапига хайрон бўлдим.
—Нега?
—Бир жойга бориб келамиз.
Амаким шошиб гапирди. Кўчага чиқсак бизни икки эркак кутиб турарди
—Қарзингни, эвазига зўр нарса эканми?
Икки эркак бир бирига қараб тиржайди.
—Манабу сизларга, сизлар билан рачотмиз.
Амакимни гапидан музлаб қолдим.
—Йўқ, амаки жон амаки мени қутқаринг.
Мен тинмай чинқирардим.
Икки эркак мени судраб машинага солиб кетди.
Ташландиқ жойга олиб боришиб мени...
Хаётимни барбод қилган одамни, яни Ботирни кулига топширишди.
Келганимга ўн икки йил бўлди, бошимга итни кунини солишди, қочиб кетсам хам тутиб келган, бошқа мени борадиган жойим, химоя қиладиган одамим йўқ.
Марям, кўзидаги ёшни артди.
—Сизни кўриб, ўзимни ёшлигим эсимга тушди. Мен хам сиздек ёшда эдим.
—Фарзандингиз борми?
Мунира, зимдан қаради.
—Йўқ, тўртта хотиндан бирортасидан боласи йўқ. Фақат ўзи севган инсонидан фарзанд кўрармуш.
—Ё Аллоҳим...
Мунира ёққасини ушлади.
—Бўйимда бўлиб қолганда хам, уйга ҳамшираларни олиб келиб олдириб юборган.
Марямни азобли ўтмиши ёдига тушди.
—Шунчалик хам вахший бўладими?
—Сиз энди келдингиз. Ўзингизга эхтиёт бўлинг. Мендақасидан яна учта сизни кутяпти.
—Нима?
Хаммаси шу уйда, бир ховлида яшайдими?
Мунирани юраги шууввиллаб кетди
—Афсуски ха. Хеч кимни хеч қаёққа чиқармайди.
—Опа, мен нечанчиман?
Мунира энг оғриқли саволни берди.
—Сиз, бешинчи сиз...
Марям, Мунирага ачиниб қаради
—Нахотки...
Мунира, столга ўтириб қолди.
—Йиғламанг, хали хаммаси яхши бўлади. Сиз ўзингизга эхтиёт бўлинг. Мени сизга ёмонлигим йўқ.
Марям Мунирани қучоқлаб қўйди.
💫💫💫💫
—Дада, сизга нима бўлди?
Муслим, Содиқни қўлидан тутди
—Сенга омонат қилиб кетган, синглингни эплай олмадингми?
Содиқ тескари қараб олди. Муслим Латофатга қаради, Латофат кўзини қисиб қўйди
—Дада, ўзим хам билмай қолдим, кечиринг
Муслим сохта ғам чекди.
—Дадаси ўйланманг, қизингиз яхшику мухими.
Латофат гапга аралашди
—Ўлгани яхши эди, менга ундай қиз керак эмас.
Содиқни кўзидан ёш оқди
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤32🤔3👍1
#Oʻtkinchi_dunyo
#No_21
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Муслим, синглингни уйига бориб пул олиб кел. Дадангни касаллигини айтсанг, эридан пул олиб беради, дори дармонларига пулни қаердан оламиз?
Латофат, Муслимни четга тортди
—Сиз дадамни чалғитиб туринг, мен ишни битириб келаман.
Муслим, секингина гапирди.
💫💫💫💫
—Ака, мени олиб кетгани келдингизми?
Мунира, Муслимни кўриб югуриб чиқди.
—Энди сени уйинг, шу ер. Қаёққа олиб кетардим.
—Акажон олиб кетинг, нима десангиз қиламан.
Мунира, Муслимни қучоқлаб олди
—Синглим, дадам касал.
Муслим, Мунирани қўлини олиб, кўзларига термулди.
—Нима? Дадам келдими?
Мунира йиғлаб гапирди
—Ха келди. Хозир шифохонада.
Муслим ерга қаради
—Нима бўлди дадамга?
—Сени қочиб кетганингни эшитиб, юраги хуруж қилиб қолди.
—Мени деб, мени деб шу ахволга тушдими?
Сизларни айбларингизни билмайдида.
—Бас қил. Дадамни хаёти қил устида, пул керак бор эрингдан пул олиб чиқ. Сен билан тортишиб ўтиришга мени вақтим йўқ.
Муслим, Мунирани билагидан ушлаб гапирди.
—Келинг мехмон...
Ичкаридан Ботир чиқиб келди
—Ассалому алайкум, ака яхшимисиз?
Муслим, Мунирани қўйиб юбориб, қўлини кўксига қўйиб гапирди
—Синглингизни тезда соғиниб қолдингизми?
Ботир, Мунирага бошдан оёқ қараб, жилмайиб қўйди
—Дадамни, мазаси бўлмай қолди, шунга айтгани келгандим.
Муслим нима дейишни билмай гапирди.
—Бориб дадангизни кўриб келинг
Ботир, Мунирага қаради
—Ростданми?
Мунира кўзларида ёш билан гапирди
—Албатта, мана бу пулни олинг. Дорисига ишлатасиз, мен хам жон деб борардим. Қайнотам билан, у ерда танишмай, бир пиёла чой устида танишганимиз дуруст.
Ботир кулиб қўйди
—Рахмат.
Мунира, секин пулни олди.
—Қани ундай бўлса, тезроқ машинага ўтирайлик.
Муслим, машинани эшигини очди.
Мунира машинага чиқди
—Мени хотинимни тезроқ олиб келинг, кўп қолиб кетмасин
Ботир, машина ойнасидан гапирди
—Хўп бўлади. Бир соатда ёнингизда бўлади.
Муслим машинани хайдаб кетди
💫💫💫💫
—Кўрдингми қандай мард одам.
Муслим, машина ойнасидан Мунирага қаради.
—Менга гапирманг, сизни овозингизни хам эшитишни хохламайман.
Мунира, ташқарига қараб гапирди.
—Сен қиз хеч миннатдор бўлмадинг. Қўлингдаги пулни бер.
Муслим, қўлини узатди
—Сиз пулга тўймайсиз. Зора шу билан тўйиб қолсангиз.
Мунира қўлидаги, даста пулни Муслимга узатди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_21
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Муслим, синглингни уйига бориб пул олиб кел. Дадангни касаллигини айтсанг, эридан пул олиб беради, дори дармонларига пулни қаердан оламиз?
Латофат, Муслимни четга тортди
—Сиз дадамни чалғитиб туринг, мен ишни битириб келаман.
Муслим, секингина гапирди.
💫💫💫💫
—Ака, мени олиб кетгани келдингизми?
Мунира, Муслимни кўриб югуриб чиқди.
—Энди сени уйинг, шу ер. Қаёққа олиб кетардим.
—Акажон олиб кетинг, нима десангиз қиламан.
Мунира, Муслимни қучоқлаб олди
—Синглим, дадам касал.
Муслим, Мунирани қўлини олиб, кўзларига термулди.
—Нима? Дадам келдими?
Мунира йиғлаб гапирди
—Ха келди. Хозир шифохонада.
Муслим ерга қаради
—Нима бўлди дадамга?
—Сени қочиб кетганингни эшитиб, юраги хуруж қилиб қолди.
—Мени деб, мени деб шу ахволга тушдими?
Сизларни айбларингизни билмайдида.
—Бас қил. Дадамни хаёти қил устида, пул керак бор эрингдан пул олиб чиқ. Сен билан тортишиб ўтиришга мени вақтим йўқ.
Муслим, Мунирани билагидан ушлаб гапирди.
—Келинг мехмон...
Ичкаридан Ботир чиқиб келди
—Ассалому алайкум, ака яхшимисиз?
Муслим, Мунирани қўйиб юбориб, қўлини кўксига қўйиб гапирди
—Синглингизни тезда соғиниб қолдингизми?
Ботир, Мунирага бошдан оёқ қараб, жилмайиб қўйди
—Дадамни, мазаси бўлмай қолди, шунга айтгани келгандим.
Муслим нима дейишни билмай гапирди.
—Бориб дадангизни кўриб келинг
Ботир, Мунирага қаради
—Ростданми?
Мунира кўзларида ёш билан гапирди
—Албатта, мана бу пулни олинг. Дорисига ишлатасиз, мен хам жон деб борардим. Қайнотам билан, у ерда танишмай, бир пиёла чой устида танишганимиз дуруст.
Ботир кулиб қўйди
—Рахмат.
Мунира, секин пулни олди.
—Қани ундай бўлса, тезроқ машинага ўтирайлик.
Муслим, машинани эшигини очди.
Мунира машинага чиқди
—Мени хотинимни тезроқ олиб келинг, кўп қолиб кетмасин
Ботир, машина ойнасидан гапирди
—Хўп бўлади. Бир соатда ёнингизда бўлади.
Муслим машинани хайдаб кетди
💫💫💫💫
—Кўрдингми қандай мард одам.
Муслим, машина ойнасидан Мунирага қаради.
—Менга гапирманг, сизни овозингизни хам эшитишни хохламайман.
Мунира, ташқарига қараб гапирди.
—Сен қиз хеч миннатдор бўлмадинг. Қўлингдаги пулни бер.
Муслим, қўлини узатди
—Сиз пулга тўймайсиз. Зора шу билан тўйиб қолсангиз.
Мунира қўлидаги, даста пулни Муслимга узатди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤29🤔3👍1
🔥 OʻTKINCHI DUNYO 🔥 asari ham sotuvda!
Hikoya narxi endi 15.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin! HIKOYA 234 qismdan iborat
TOʻLOV QILISHDAN AVVAL QAYSI KARTA DEB SOʻRANG!!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Hikoya narxi endi 15.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin! HIKOYA 234 qismdan iborat
TOʻLOV QILISHDAN AVVAL QAYSI KARTA DEB SOʻRANG!!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3🤔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌙Хайрли тун дилга яқиним.
Ҳамма нарса ўткинчи. Уларга аҳамият ва қиймат берадиган ўзимиз.🍃😀🍃
🌙Сўнг ана шу ҳаёлий аҳамият туфайли озорланадиган ва азобланадиган ҳам ўзимиз бўламиз.🍃😀🍃
🌙
🌙Аллоҳни берган ҳар бир кунига шукр. Табассум қилишни унутмадингизми?
🌙
🌙Барчангиз Аллоҳга🍃😀🍃 омонатсиз. Яхши дам олинг.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ҳамма нарса ўткинчи. Уларга аҳамият ва қиймат берадиган ўзимиз.🍃😀🍃
🌙Сўнг ана шу ҳаёлий аҳамият туфайли озорланадиган ва азобланадиган ҳам ўзимиз бўламиз.🍃😀🍃
🌙
🌙Аллоҳни берган ҳар бир кунига шукр. Табассум қилишни унутмадингизми?
🌙
🌙Барчангиз Аллоҳга🍃😀🍃 омонатсиз. Яхши дам олинг.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤2👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
3⃣❤️📍❤️3⃣📍2⃣❤️2⃣6⃣
Ассалому алайкум Душанба
тонги муборак бўлсин азизларим!
🦋Жаннатнинг хушбўйларидан
бўлинг баҳраманд.
🌷Дуодадир сиз учун қалбим
ҳар соат.
🦋Дуоларим Парвардигор
этсин ижобат.
🌷Хонадонни тарк этмасин
файзу-барокат!
🌹Душанба кунингиз хайрли ва
файзли бўлсин қадрдонларим!🌹
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ассалому алайкум Душанба
тонги муборак бўлсин азизларим!
🦋Жаннатнинг хушбўйларидан
бўлинг баҳраманд.
🌷Дуодадир сиз учун қалбим
ҳар соат.
🦋Дуоларим Парвардигор
этсин ижобат.
🌷Хонадонни тарк этмасин
файзу-барокат!
🌹Душанба кунингиз хайрли ва
файзли бўлсин қадрдонларим!🌹
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4
ҚИСМАТНИНГ ҚИНҒИР ХАЗИЛИ
1- Қисм
Самира қизи айтган совчиларни унча хушламади:
- Қўй, қизим, ҳеч кўнглим бўй бермаяпти. Ўзимиз томондан ҳам яхши йигитларга сўрашяпти. Узоқнинг донидан, яқиннинг сомони яхши, дейдилар. Уларингни ҳали бир марта ҳам кўрмаганману, негадир ҳар сафар айтганингда юрагимни алланечук ғашлик қоплайди. Болам, ўшалар келмай қўяверишсин-а?..
- Ойижон, нега унақа дейсиз? Элбек ака жуда ҳам яхши инсон. Шундай яхши йигитнинг оиласи ёмон бўлармиди? Ойижоним, илтимос, йўқ деманг. Улар келишсин, ойилари билан танишинг, кейин бирорта холам билан бориб Элбек акамларнинг маҳалласидан сўраб-суриштиринг, ана ундан кейин бирор гап айтарсиз. Балки, фикрингиз ўзгарар... Ахир мен ҳар қанақа одамни ёқтириб, ҳар қанақа одам билан етаклашиб кетавермайман. Сизнинг, дадамнинг орзулари билан ўйнашишга ҳаққим йўқ менинг, буни яхши биламан.- Самодил онасига илтижоли тикилди. Самира чуқур “уҳ” тортди:
- Майли, қизим, келаверишсин-чи, қолгани бир гап бўлар. Биласан-а, мен сенга мен учун ҳам бахтли бўлишни уқтирганман, мен учун ҳам бахтли бўлишга ваъда бергансан. Шу ваъдангни, қулоғингга қуйганларимни унутмасанг, кимни севсанг ҳам, энг аввало онангни эсингдан чиқармасанг, бўлгани.
- Хавотирланманг, дедим-ку, ойижон. Кўнглингиз тўқ бўлсин, ҳамма айтганларингиз эсимда.- Самира қизининг гапларига ишонишни астойдил истаса-да, кўнглидаги ғуборлар аримас, аллақандай тушуниксиз ҳиссиётлар чангалида қийналар, ҳатто ярим тунда ҳам қизининг ётоғига кириб, унга узоқ термулиб ўтирар, сочларини силаб, бахтини сўраганча дуо қиларди.
Совчилар келадиган куни қизининг елиб-югураётгани, ҳали эшик-деразаларнинг ромларини қайта-қайта артса, бир қараса ойналарни артади. Дам қўли қўли тегмай яхна овқатларни дастурхонга мос ликопчаларга қўйса, дам соатдан кўз узмай ширинликлар пиширар, унинг жонсараклиги бир томондан Самиранинг ғашини келтирса, бир томондан қизининг улғайгани, янги ҳаётга қадам қўйишни астойдил истаётгани, юрагини орзиқтирарди. Қизи улғайибди, турмуш қуришни, оилали бўлишни хоҳлаяпти. Бунинг нимаси ёмон? Ҳар бир қиз вақти келиб оила қуриши, ота уйини тарк этиши керак. Бу- табиат қонуни, ҳаёт ҳақиқати. Бунда ҳеч қанақасига ғайритабиийлик йўқ, инсон бахт учун яратилган. Бахт эса – сени тушунадиган, ардоқлайдиган инсон билан яшаганингда. Бироқ ҳаётнинг ўзига хос мезонлари бўлади. Баъзан сени мени тушунади, деб ўйлаганинг бутунлай бегона, кўнглим талпинади, деганинг юрагингга терс бўлиб чиқиши ҳам мумкин. Шунинг учун, тақдирни тақдир қилган Яратганга таваккал қилганларнинг кўпчилиги бахтли яшайди. Ҳаёт – қарама қаршиликлар майдони, шахмат ўйинига ўхшайди. Бир томонда оқ доналар, бир томонда қора. Баъзан кетма кет қора доналар ўйинига дуч келинади, айримларнинг ҳаётида эса, аввал яхши кунлар нашъу намоси, сўнг эса қора кунларнинг имтиҳони бошланади. Энди Самиранинг қизига бахт кулиб боқсин-да. Бу дунёда уни боғлаб турган ягона инсон- қизи. Ҳамма орзу-умидлари, келажагининг истиқболи шу қизига боғлиқ. Яраланган юрагининг яккаю ягона малҳами. Ғамлардан, дунё ташвишларидан чарчаганида ҳаётга умид, муҳаббат уйғотадиган, уни яхши кунлар олдиндалигига астойдил ишонтирадиган шу- қизи. Мана шу қизи улғайиб, янги ҳаёт остонасида турибди энди. Боланг кўз ўнгингда тез катта бўларкан, билмай, уни бола хаёл қилиб юрар экансан...
- Ая, чиқинг, келишди, шекилли.- Самодил ташқаридан шундай деб овоз берди-ю, лип этиб ичкари уйга кириб яширинди. Самиранинг оёқ-қўли титраб, ҳаяжондан талмовсираган куйи дарвозахонага чиқди. Оппоқ машинани тўлдириб келган совчи хотинлар бирин-кетин тоғорасини қўлтиқлаб тушиб келаверишди. Тамойилига кўра, Самира уларни кўриб ҳайрон бўлгандай бўлди. Аммо... Меҳмонлар яқинлашиб, кўришишга икки-уч қадам қолганида ҳайратдан тош қотди. Аёлнинг боши айланиб, мияси ғувиллар, совчиларнинг бири-ёши кекса кампир Самиранинг ўтмишдан қолган юрак доғларини тирналишига сабаб бўлди. Бир оздан кейин, Самира ҳай-ҳайлашаётган хотинларни ичкарига бошлади-ю, ҳалиги кампирга қарамасликка уриниб тилини аранг калимага келтирди
Давоми 8:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
1- Қисм
Самира қизи айтган совчиларни унча хушламади:
- Қўй, қизим, ҳеч кўнглим бўй бермаяпти. Ўзимиз томондан ҳам яхши йигитларга сўрашяпти. Узоқнинг донидан, яқиннинг сомони яхши, дейдилар. Уларингни ҳали бир марта ҳам кўрмаганману, негадир ҳар сафар айтганингда юрагимни алланечук ғашлик қоплайди. Болам, ўшалар келмай қўяверишсин-а?..
- Ойижон, нега унақа дейсиз? Элбек ака жуда ҳам яхши инсон. Шундай яхши йигитнинг оиласи ёмон бўлармиди? Ойижоним, илтимос, йўқ деманг. Улар келишсин, ойилари билан танишинг, кейин бирорта холам билан бориб Элбек акамларнинг маҳалласидан сўраб-суриштиринг, ана ундан кейин бирор гап айтарсиз. Балки, фикрингиз ўзгарар... Ахир мен ҳар қанақа одамни ёқтириб, ҳар қанақа одам билан етаклашиб кетавермайман. Сизнинг, дадамнинг орзулари билан ўйнашишга ҳаққим йўқ менинг, буни яхши биламан.- Самодил онасига илтижоли тикилди. Самира чуқур “уҳ” тортди:
- Майли, қизим, келаверишсин-чи, қолгани бир гап бўлар. Биласан-а, мен сенга мен учун ҳам бахтли бўлишни уқтирганман, мен учун ҳам бахтли бўлишга ваъда бергансан. Шу ваъдангни, қулоғингга қуйганларимни унутмасанг, кимни севсанг ҳам, энг аввало онангни эсингдан чиқармасанг, бўлгани.
- Хавотирланманг, дедим-ку, ойижон. Кўнглингиз тўқ бўлсин, ҳамма айтганларингиз эсимда.- Самира қизининг гапларига ишонишни астойдил истаса-да, кўнглидаги ғуборлар аримас, аллақандай тушуниксиз ҳиссиётлар чангалида қийналар, ҳатто ярим тунда ҳам қизининг ётоғига кириб, унга узоқ термулиб ўтирар, сочларини силаб, бахтини сўраганча дуо қиларди.
Совчилар келадиган куни қизининг елиб-югураётгани, ҳали эшик-деразаларнинг ромларини қайта-қайта артса, бир қараса ойналарни артади. Дам қўли қўли тегмай яхна овқатларни дастурхонга мос ликопчаларга қўйса, дам соатдан кўз узмай ширинликлар пиширар, унинг жонсараклиги бир томондан Самиранинг ғашини келтирса, бир томондан қизининг улғайгани, янги ҳаётга қадам қўйишни астойдил истаётгани, юрагини орзиқтирарди. Қизи улғайибди, турмуш қуришни, оилали бўлишни хоҳлаяпти. Бунинг нимаси ёмон? Ҳар бир қиз вақти келиб оила қуриши, ота уйини тарк этиши керак. Бу- табиат қонуни, ҳаёт ҳақиқати. Бунда ҳеч қанақасига ғайритабиийлик йўқ, инсон бахт учун яратилган. Бахт эса – сени тушунадиган, ардоқлайдиган инсон билан яшаганингда. Бироқ ҳаётнинг ўзига хос мезонлари бўлади. Баъзан сени мени тушунади, деб ўйлаганинг бутунлай бегона, кўнглим талпинади, деганинг юрагингга терс бўлиб чиқиши ҳам мумкин. Шунинг учун, тақдирни тақдир қилган Яратганга таваккал қилганларнинг кўпчилиги бахтли яшайди. Ҳаёт – қарама қаршиликлар майдони, шахмат ўйинига ўхшайди. Бир томонда оқ доналар, бир томонда қора. Баъзан кетма кет қора доналар ўйинига дуч келинади, айримларнинг ҳаётида эса, аввал яхши кунлар нашъу намоси, сўнг эса қора кунларнинг имтиҳони бошланади. Энди Самиранинг қизига бахт кулиб боқсин-да. Бу дунёда уни боғлаб турган ягона инсон- қизи. Ҳамма орзу-умидлари, келажагининг истиқболи шу қизига боғлиқ. Яраланган юрагининг яккаю ягона малҳами. Ғамлардан, дунё ташвишларидан чарчаганида ҳаётга умид, муҳаббат уйғотадиган, уни яхши кунлар олдиндалигига астойдил ишонтирадиган шу- қизи. Мана шу қизи улғайиб, янги ҳаёт остонасида турибди энди. Боланг кўз ўнгингда тез катта бўларкан, билмай, уни бола хаёл қилиб юрар экансан...
- Ая, чиқинг, келишди, шекилли.- Самодил ташқаридан шундай деб овоз берди-ю, лип этиб ичкари уйга кириб яширинди. Самиранинг оёқ-қўли титраб, ҳаяжондан талмовсираган куйи дарвозахонага чиқди. Оппоқ машинани тўлдириб келган совчи хотинлар бирин-кетин тоғорасини қўлтиқлаб тушиб келаверишди. Тамойилига кўра, Самира уларни кўриб ҳайрон бўлгандай бўлди. Аммо... Меҳмонлар яқинлашиб, кўришишга икки-уч қадам қолганида ҳайратдан тош қотди. Аёлнинг боши айланиб, мияси ғувиллар, совчиларнинг бири-ёши кекса кампир Самиранинг ўтмишдан қолган юрак доғларини тирналишига сабаб бўлди. Бир оздан кейин, Самира ҳай-ҳайлашаётган хотинларни ичкарига бошлади-ю, ҳалиги кампирга қарамасликка уриниб тилини аранг калимага келтирди
Давоми 8:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤48👍6🤔1