Дугонажонлар бу гуллар
Сизлар учун😍🌹
Борингизга Шукур🤗
💞💞💞💞💞💞💞💞💞

Яқинларингизга юборинг.


📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Исроф  (Жаннатдаги кундошим)

Қуйилмади ҳеч эрим,
Ичим тўла ўкиниш.
Эллик ёшдан ошса ҳам
Арақ, ишрат, сўкиниш.

Шундай безор бўлдимки
Зириллардим келса ҳам.
Ҳафа бўлмасдим агар
Жавобимни берса ҳам.

Оҳирати не бўлар
Энди Аллоҳ билади.
Наққошликни ташлаб
Судҳўрлик ҳам қилади.

Ялинаман ёшмассиз
Намоз ўқинг дадаси
Жон омонат, ўлим ҳақ,
Десам қотар энсаси.

Бу одамни тек қўйсам
Энди шундоқ ўтади.
Агар бир гап бўлса ҳам
Нақ дўзаҳга кетади.

Вой вой ҳудо сақласин
Қўрқитаман дўзаҳдан,
Парвойи палак бир кун
Гап бошладим ЖАННАТдан.

Дедим дарёсида май,
Тубида лал, дурлар бор.
Дадасичи, жаннатда
15 ёшлик ҳурлар бор.

Қомадлари келишган,
Ҳарирдир кўйлаклари.
Кўриниб турар шундоқ
Болдирин иликлари.

Биқинлари тасмадек,
семизмас манга ўҳшаб.
Роҳат қиласиз нафис
Бармоқларин ушлаб.

Кўзларингиз қамашар
Баданининг нурига.
Фақат пок эркак лойиқ
Жаннатнинг бу ҳурига

Дедиму, Эримнинг
Ловиллади юзлари.,
Ўша ҳурни кўргандай.
Деди ёниб кўзлари:

Ўйлабманки Жаннатда
Мева-чева бор ҳолос.
Унга қандай киради
Ўргатиб қўй илтимос.

Дедим ичишни ташлаб
Ҳалол ҳунар касб қилинг.
Ҳулқингиз бўлсин гўзал,
Судҳўрликни бас қилинг.

Аллоҳга деб дўст бўласиз
Илм ҳунар, санъатга.
Поклигу иймон билан
Кирилади Жаннатга.

Деди: ҳурдан рашқ қилиб
Ҳурпаймайдими патинг?
Дедим: минг бор розимаааан
Илоё қўшақаринг.

Тонгда мани уйготди
Кўзи тўла нур билан.
Бир қўлида жайнамоз,
Бир қўлида гул билан.

Дедим ҳай нима бўлди?
Нега тегдиз гулимга?
Деди: илиниб кетдим
Жаннатдаги ҳуримга.

Аллоҳ Аллоҳ қоилман
Дедим кўксимга уриб.
Шу эрга ҳам бир гапни
Бўлар экана уқтириб?

Тутаган шамчироққа
Қуйган каби мойини.
Вой вой шу қайсарни ҳам
Топдим нозик жойини.

Бошлади янги ҳаёт,
Чизди гўзал нақшлар.
Ҳатто чет элдан келиб
Сотиб олар муҳлислар.

Яшар қалби жисми пок,
Эл юртини севади.
Вақт топиб баъзан ҳатто
Теннис ўйнаб келади.

Энди бизнинг мавлоно
Манга қилар насиҳат
Ҳар сўзида юз маъно,
Ҳар ишида юз ҳикмат .

Ундан безор бўлгандим,
Кулсангиз ҳам айтаман.
Бугун уни шу ёшда севиб
Қолдим қайтадан.

Ҳатто ўша ҳурлардан
Рашк қилиб қолдим андак.
Жаннат эшигидан ҳам
Мўралаб турсам керак.

Дарвозасига ёзиб
Қўяман шу шеримни.
Эй жаннатнинг ҳурлари,
Хафа қилманг эримни.

Сизга лойиқ қилгунча
Ароқҳўр бу кишимни,
Ердан териб олганман
Синган қанча тишимни.

Ёрилди қанча курси,
Қанча эшик ойнаклар,
Учиб ўтган бошимдан
Қанча ликоп, чойнаклар.

Меҳнатини ман кўрдим,
Оқди қанча кўз ёшим.
Роҳатини сиз кўринг
Жаннатдаги кундошим.

Эрим қайта ёшариб
Ёнингизга кирган дам
Дуо қилиб қўйинг бир
Марҳабо шўрликни ҳам.

Сиз ҳақда бир эшитган
Эркак ҳоли шу бўлса,
Нима бўлар экана
Ўзингизни бир кўрса?

✍Марҳабо Каримова

📝ЕТМИШ ИККИ ЙИЛЛИК МУҲАББАТ ЁҲУД ҚЎША ҚАРИШ БАХТИ

Ёшлигимда бувим ёки бобомдан эртак эшитмагунча уйқуга кетмасдим. Ёшим улғайган сари эртаклардан кўра реал ҳаётий воқеаларга қизиқишим ортди. Бувим ва бобом бир-бирини қандай топганию ҳаёт қувончи ҳамда ташвишларини қай тарзда бошдан ўтказганлари ҳақидаги ҳикояларни овозлари титраб, кўзлари ёниб сўзлаб беришарди. Мен ҳам беихтиёр ўша даврларга бориб қолгандек бўлардим…
Бувим бобомга турмушга чиққанида тўққиз, бобом эса ўн икки ёш бўлган экан. «Ёш болаларни ким никоҳлайди? Бу – жаҳолат!» дейишга шошилманг, ўзига яраша сабаблари бўлган. Бувимнинг ота-онаси аллақандай юқумли касалликдан вафот этгач, акаю опалари ўз рўзғори билан бўлиб, унга яхши қарашмаган. Шунда уларга қўшни бўлган бобомнинг отаси раҳми келиб, қизалоқни асраб олишга қарор қилган. Уйида ўн икки яшар, яъни ўша замоннинг меъёрларига кўра вояга етган, ўғли бўлгани учун бу мумкин бўлмаган экан. Шу сабабдан ягона чора сифатида бувимни ўғлига никоҳлаб, уйига олиб кетган. Бобомнинг отасини илмли, заковатли инсон деб тилга олишади. Демак, бу ишни жаҳолат эмас, мажбуриятдан қилган.
«Ҳамон эсимда, қўлимдан бир иш келмасди. Бобонг билан уззукун боғда дарахтма-дарахт сакраб, чангга ботиб келардик-да, кечки овқатни еяр-емас, дуч келган жойда ухлаб қолардик. Кейин кўтариб ўрнимизга олиб бориб ётқизиб қўйишарди. Мен қайнонам билан ухлардим. Даданг эса укалари билан бошқа хонада ётарди».
Хуллас, бувим эл кўзига келин, аслида эса асранди қиз бўлиб бобомникига келган. Аммо бобомнинг ота-онаси уни ўз фарзандлари қатори кўришган, ҳеч камситишмаган. Бу хонадонда бошқа қиз фарзанд бўлмагани учун, жуда асраб-авайлашган экан.
Бувим ўн етти, бобом йигирма бир ёшга тўлганида ҳақиқий эр-хотин сифатида ҳаёт бошлашган. Орадан бир йил ўтгач эса фарзандли бўлишган. Бироқ у пайтда тиббиёт яхши ривожланмагани учун болалар ўлими кўп бўларкан. Бувимнинг тўнғичи уч ойлик пайти ичкетардан нобуд бўлади. Бундан кейин кўрган яна тўққиз фарзандни ҳам тупроққа қўйган бувижонимнинг эси кирарли-чиқарли бўлиб қолган экан.
«Болаларимиз кетма-кет нобуд бўлаверди, — деб хотирлайди бобом. – Бир сафар эгизак қиз кўрдик. Фотимаси бир кун ҳам яшамай, ўлиб қолди. Бироқ Зуҳрамиз пишиқ экан, ҳаёт учун курашди ва ғолиб келди. Аввалгилари турмаганининг сабабини бувингдан кўришди. «Сути заҳарли», дейишди. Зуҳрани эмизиш учун икки маҳалла наридан бир аёлни аравада ҳар куни уч маҳал олиб келардик. Кечалари эса эчки сути берардик. Ниҳоят, қизалоғимиз оёққа туриб, тили ҳам чиқиб қолди. Шодлигимизнинг чеки йўқ эди. Бироқ уч ёшга кириб, тили бурро бўлиб, ҳамманинг ҳавасини келтириб юрган бир пайтда қизамиқдан нобуд бўлди. Бу фожеа бувинг тугул, мени ҳам енгиб, қаддимни букиб қўйди».
Ўшанда бобомнинг овозидаги титроқ ва кўзларидаги ёш менинг ҳам қалбимни титратган, ёстиққа юзимни босиб роса йиғлагандим. Бечораларнинг бошига битилган кулфатлар шу билан тугамабди. Ундан кейин кўрган ўғиллари нақд тўққиз ёшида дарахтдан йиқилиб ўлибди. Шундан кейин бувим ростмана савдойи бўлиб қолган экан.
«Бувинг бизни роса қўрқитган. Кеча демай, кундуз демай қабристонга кетиб қолаверар, ўғлимизнинг қабрини қучоқлаб тонг оттирарди. Менга: «Бу сенга хотинлик қила олмайди энди. Бошқага уйлан. Соғлом аёлга уйлансанг, уйинг болага тўлади», дегувчилар кўп бўлди, аммо Санобар билан ўн икки ёшимдан бери бирга эдим. Ёнимда бошқа аёлни тасаввур ҳам қилолмасдим. Қолаверса, шундай аҳволда уни ёлғиз қолдириш қўлимдан келмасди. Ахир, бир-биримизга эт билан тирноқдай сингиб кетган эдик-да. Хуллас, кекса онам бир дуохон-фолбиннинг олдига бориб, аллақандай иримларнинг дарагини топиб келди. Санобарнинг кўйлагини марҳум ўғлимизнинг қабрига олиб бориб ёпиб, бир кеча ушлаб туриш, кейин келтириб кийдириш керак экан. Ўшанда кўйлак шамолда учиб кетмасин ёки бирон ҳайвон тортқилаб жўнамасин, дея бутун тунни қабристонда ўтказганман. Қўрқувдан ўзимнинг ҳам эсим оғиб қолаёзганди. «Шўрлик хотиним бу ерда қандай тонг оттираркан-а? Фарзанд доғини душманингга ҳам солмасин экан», деб ўйлагандим ўшанда.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

​​Эрталаб ҳорғин ҳолда кириб келсам, ҳовлида бувинг ўқчиб ўтирибди. Аммангга бошқоронғи бўлган экан».
Хуллас, ҳозирда катта шифокор бўлиб кетган аммамнинг дунёга келиши бувимни ҳаётга қайтарган. Икки йил ўтгач эса дадам туғилган. Икки фарзандни етказганига шукур қилиб, уларнинг умрини тилаб бувим ва бобом ҳаётни давом эттиришган.
Бобом Иккинчи жаҳон уруши фахрийси эди. Уни урушга кузатиб, бири тўрт, иккинчиси икки яшар фарзандлари билан қолган бувим эл қатори тирикчилик дарди билан яшаган, эрининг жонини саломат сақлашини Яратгандан сўраб, тўрт йилни ўтказган. Бобом урушнинг бошидан охиригача қатнашиб, чап елкасидан яраланган ҳолда уйга қайтади. Урушга кетгунича саводи аъло бўлгани сабабли босмахонада мусаҳҳиҳ бўлиб ишлаган экан. Аммо қайтиб келса, босмахонани аллақандай фабрикага айлантиришибди. Хуллас, у амакисининг ёнига кириб, янги касб – сувоқчиликни ўрганади. Елкасидан ярадорлиги, ишнинг заҳ ва ноқулайлигига қарамай тирикчилик дардида ишлайверади.
Бироқ бувим ва бобомга аталган ҳаётнинг синовлари ҳали тугамаган экан. Қишнинг қорасовуқ кунлари печкадан учқун сачраб, уйлари ёниб кетади. Бобом шаҳар ташқарисидаги иморатнинг сувоқ ишлари билан машғул бўлиб, уйга ҳафтада бир келаркан. Ўша тунда негадир ҳомиладор хотинидан кўнгли нотинч бўлади ва эрталаб оиласидан хабар олгани келса, уйи келтепа бўлиб ётганини кўради. Қўшниникидан йиғлаб чиққан аёлидан «Болалар омонми? Ўзингга ҳеч нима қилмадими?», деб сўрайди-да, ҳамма соғлигини эшитгач: «Худо бекорга мени қурувчиликка йўналтирмаган экан-да. Куйинма хотин, бир уй бўлса, амаллаймиз», дея бувимни юпатади. Бувим ёнғинда икки фарзандини кўтариб қочган, ҳатто оёғига калиш ҳам киймаган экан. Маҳалла-кўй, қариндош-уруғнинг кўмаги билан амаллаб қишдан чиқишади. Бувим ўшанда оёқ касалига чалинган. Ёзда эса кенжатойи Мансур амаким дунёга келган.
Мансур амакимни яхши хотирлайман. Қад-қомати келишган, ҳарбий одам эди. Шу соҳага бутун умрини бағишлади. Мен ўн ёшларда эдим, чамаси. Амаким Афғонистондаги ҳарбий амалиётларда қатнашар, бувим билан бобом куну-тун унинг дуои жонини қилиб ўтиришарди. Бир куни уйимиз йиғи-сиғи, мотамга тўлди. Амакимнинг ҳалок бўлгани ҳақида хабар келди. Бувимнинг «Бунисини ҳам пешонамга сиғдирмади», дея қилган нолалари ҳамон қулоғимда жаранглайди. Бечора бобом ва бувим шу билан ўнинчи фарзандни тупроққа топширишди…
Бобом бувимни «Санобарим» дерди, олдидан ҳам, орқасидан ҳам. Баъзида бувим атрофдагилардан уялиб «Шунчаки отимни айтиб қўяқолинг, «им»ига бало борми?», деса, бобом: «Хўп» дерди-ю, аммо ўз билганидан қолмасди. Бувим эса бирон марта бобомнинг исмини айтмаган. Ҳарҳолда, мен буни эслолмайман. Нуқул «даданг», «бобонг» деб гапирарди. Эсимда, бувимнинг оёғи қаттиқ оғриб, шифохонага тушиб қолди. Шунда бобом ҳам шифохонага ётиб олди. Анча йиллардан бери елкасидаги оғриқ азобига чидаб, шифокор аммамнинг битта игна санчишига ҳам рухсат бермаган одам (уколдан жуда қўрқарди), шифохонанинг барча шартларига кўниб, даволанишга рози бўлди. Мақсад, бувим билан ёнма-ён бўлиш эди.
Бувимни саксон бир, бобомни эса саксон тўрт ёшида, яъни бир йилда тупроққа топширдик. Бобом бувимдан кейин атиги уч ой яшади. Ҳисоблаб кўрсам, улар етмиш икки йил ёнма-ён бўлишибди. Бу — бир инсон умри дегани. Мен бувим ва бобомнинг ҳаётини сабру қаноат, меҳру муҳаббат, вафою садоқат мактаби дегим келади. Яхшики, шу ҳикояларни тинглаб катта бўлган эканман. Хулосалар асқотаяпти. Юқоридаги воқеаларни эса бугун арзимас баҳоналар билан бузилиб кетаётган оилаларга турмуш қийинчиликларини елкама-елка туриб енгган, бир-бирига бутун умр суянчу таянч бўлиб, оила қўрғонини ардоқлаб келган қадрдонларим ҳаёти ибрат бўлар деган мақсадда қоғозга туширдим.
Шаҳноза СОАТОВА

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Расулуллоҳ ﷺ дедилар:

"Сизларнинг энг яхшиларингиз Қуръонни ўрганган ва уни бошқаларга ўргатганингиздир."

Қуръонни кечиктирманг. Бугундан бошланг!

📖 Онлайн Қуръон ёдлаш курсига қабул давом этмоқда.

👑6 ОЙДА КОРИЯ булиш имконияти ва хотирангизни кучли килиш имконияти

✨БОНУСГА БЕПУЛ МАБДАЛ КИРОАТ ДАРСИ ✅

КУРС 1 МЛН 200 МИНГ ЭМАС❌
" Чегирмада" 500 Минг сум
Улгуриб колинг

📩 Ҳозир ёзилинг, жойлар чекланган.бугун кабулни ОХИРГИ куни

Алокага чикиш @Bat008⬅️

https://t.me/+dxpj9MxnvSlmOTky
https://t.me/+dxpj9MxnvSlmOTky

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#СУБҲИДАМ
-8-

ҳайрон бўлиб Фозилга тикилишди:

- Нима эсимиздан чиқибди ?

- Ҳақиқатдан ҳеч нарсани эслолмаяпсанларми ?!

- Йўўўқққ, ўзинг эслатвор ...

Фозилни авзои бузилди . Уни жаҳли унча-мунчага чиқмасди . Аммо ҳозир ..
- Қойилман , беш баҳо санларга...
Дилафрўз икки кундан бери дарсга келмайди . Бирортамиз унга нима бўлдийкин деб ўйлаб ҳам кўрмадик .

Фозилнинг сўзини Барно шарт бўлди :

- Қизлар дарсдан кейин бирров кириб ўтмоқчийдик , хабар олишга . Бугун . Дарсдан кейин. Шунақа режамиз бор эди ...

- Йигитларчи ? Нима Дилафрўз йигитларга синфдош эмасми ?! Бўлди , ортиқча гапни йиғиштирайлик , отлан ҳамманг ...
Қуёшжон ! Етар, куёв эканман деб тўрда ялпайиб ўтираверма . Ўзинг қўл- оёғи чаққон боласанку, зипиллаб магазинга бориб тўртта нон билан майда - чуйда қиб келсанг.
Фозил чўнтагини кавлашга тушганида синфдаги йигитлар уни тўхтатди :
- Тўхта , пулни ҳаммамиз ташлаймиз .
Фозил жилмайди :
- Гапни сарасини айтганда қутлуғ уйга қуруқ бориш уят . Аммо лекин борганда дастурхонга қўлларингни чўзиб мани уялтирмаларинг . Қизлага ўхшаб "қорним тўўўқ" деб роль ўйнасаларинг яна ҳам яхши.
Гапимни тушундиларингми ?!

- Фозил , чой узатишса ичсак майлими ? ,- Шавкат Фозилга тегишди .

- Майли окаси . Лекин униям ярмини ичма. Бир хўплам ичсанг етади.

- Сан етади десанг демак етади . Аммо бизни Тошкентда ўзи чойни бир хўплам қуйишадику , айниқса меҳмонларга ...

- Шовкат , оғайни , намунча чойсирадинг?! Нима бизлардан беркитиб қази еганмисан ? Бўпти санга шу сафар руҳсат. Қанча чой ичсанг шунча ич. Бўккунингча ич. Ёрилиб ўл ... ма !
Кетдик ... Кўп гап Шовкатга юк бўлмасин .
Хамма эшикка отланди .
Дилноза Суюманинг енгидан тортиб қолди . Улар охирида синфдан чиқадиган бўлишди.

- Суюма "Б" даги Назира сенга Козимдан хат ташлаб кетди .

Суюма Дилнозанинг қўлида бояги дафтарни кўрди. У энсаси қотганини яширмади :

- Эээээ , қўйсанг-чи .

Дилноза гап келса ҳеч кимни аямайдиган хилидан эди :

- Юрагинг тўкилмай қўяқолсин , бу севги мактубимас. Козим сендан кечирим сўраб ёзибди буни .

Суюма бироз ўйланди , Мактубда нималар ёзилгани унга ҳам қизиқ туюлди . Қўлини дафтарга чўзди :

- Майли бер, фақат уйда ўқийман ... Юр боллардан қолиб кетмайлик...

Суюма ва Азиза хонадан илдамлаб чиқиб кетишди .

Дилафрўзнинг синфда ўз ўрни бор эди . У жуда тиришқоқ, зеҳнли ва чиройи бир олам бўлган қиз эди. Аслида бу синфдаги қизларнинг ҳаммаси ҳам атайлаб йиғилгандек гўзал қизлар эдилар. Хаттоки гавдали ва дуркунгина Дилнозанинг ҳам ҳусни ўзига етгунчалик эди .
Машҳур ижодкор " Ўн саккизга кирган қизнинг хунуги бўлмайди" деб хунук қизлар, уларни овутиш ҳақида айтган бўлса керак . Аммо 11-"В" нинг қизлари бундай далдага сира ҳам мужтож эмас эдилар, чунончи Дилафрўз ҳам .
Дилафрўз жуда ёшлигидан шифокор бўламан дер эди. Уларнинг оиласидан эса бирон марта шифокорлар чиқмаган экан. Ўқитувчилар сулоласи бўлмиш бу оиланинг бекаси Салима опа ҳам мактабда меҳнат фанидан дарс берар эдилар. Улар қизлари Дилафрўзни ўзлари каби ўқитувчи бўлишини истаганлари ва шифокорлик жуда ҳам маъсулиятни касб эканлигини ҳис қилганликлари учун қизларини бу орзусидан қайтаришга кўп урингандилар. Аммо Дилафрўз аҳдидан, орзусидан қайтмади . У ўз ниятида қатъий туриб олди :
"Фақат шифокор бўламан!" .
Она ўз номи билан она ! Салима опа Дилафрўзнинг шижоатига , қарорига ахири тан бергач , унга энг яқин кишиси сифатида ёрдам қўлини чўздилар . Улар Дилафрўз ўнинчи синфга ўтганида шаҳар касалхонасида ишлайдиган яқин дугоналаридан илтимос қилиб Дилафрўзни "кўзи пишсин учун" ўша ерга "санитарка" қилиб норасман ишга жойлаб қўйган эдилар. Дилафрўз баъзан тушдан кейин, асосан эса шанба дарс тугаганидан бошлаб, якшанба кун бўйи вақтини касалхонада ўтказарди. У барча ишларни оғринмай қилар, айниқса операциядан чиққан беморларнинг бошида соатлаб парвона бўлар эди. У дастлабки ишга кирган кунлари касалхонада анча қийналганини ўзи яхши эсларди. Айниқса операция хонасидаги , столидаги қонларни ювиб - тозалаганда кўнгли жуда беҳузур бўлар , аммо ортга чекинишни

ХазонРезги

Икки дугона мaшинада сайрга чиқишибди

– "Тушиб қарачи, светафорда қайси ранг ёнди?"

😂😂

#У‌ткинчи_дунё


#No_233


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Гўзалим ишларингни қилиб бўлган бўлсанг.
Низом, Шайдони сочидан силаб қўйди.
—Ха деярли, ошхонани тартиблаб қўйсам бўлгани.
—Тез бўлиб кийиниб чиқ, бир айланиб келамиз.
—Қаёққа борамиз?
Шайдо хурсанд бўлиб кетди
—Бугун сенга қишлоғимизни кўрсатмоқчиман.
—Ростданми?
Шайдо хурсанд бўлиб сакраб, чапак чалди.
—Ёш боласана?
Низом кулиб қўйди.


💫💫💫💫


Орадан кунлар ўтарди, бу орада Мунира хам қайтди, Мунисани ой куни яқинлашиб қолган, Шайдо ўша уйга кўникиб кетди. Қайнонаси хам анча Шайдога мехрибон бўлиб қолди.
—Мунира, битта бемор келган шунга қараб қўясизми?
Кеча кўзи ёриган.
—Ха хозир, озгина ишларим бор.
Ахволи яхшими?
—Ахволи яхши, шунчаки кўздан кечириб қўйишингиз керак.
—Хўп, қани йўл бошланг. Кейин ишларимни қиламан, сиз навбатчиликни топширасизми?
—Ха, мен кетишим керак. Қабул қиладиган хамшира хали келмабди.
—Мен қабул қилақоламан.
Мунира, хамширани ортидан юриб, зал бўйлаб кетишарди.
—Мана бу хонада, кечаси келган бемор.
Эшикни очиб ичкарига киришди.
—Муборак бўлсин.
Мунира чақалоққа қараб, онасига қаради.
—Мунира...
—Опа..
Мунира шошиб олдига борди.
—Сизмисиз?
—Ха мен.
Марям Мунирани қучди.
—Табриклайман опажон. Жуда хурсандман.
Мунира севинчини яширмади.
—Рахмат катта.
—Бу нечанчиси?
Мунира чақалоқни қўлига олди.
—Иккита бор эди, учта бўлганди, энди тўртта бўлишди.
—Сиз учун хурсандман.
—Сиздачи?
—Менда иккита, Назо опамда битта.
Мунира жилмайди
—Назо опам хам фарзандлик бўлдими?
Марям хайрон қаради
—Албатта, ўғил фарзандлик бўлди.
—Зўрку..
—Мунира опа, синглингизни олиб келишди .
Хамшира ховлиқиб ичкарига кирди
—Вой, Мунисаними?
Мунира шошиб ўрнидан турди
—Майли опа мен яна кираман. Яхши докторга топширинг, кейин алохида хонага кўчиринглар.
Мунира югуриб чиқиб кетди.
—Сингилжон..
Мунира югуриб залга келди
—Яхшиям шу ерда экансиз.
Муниса зўрға гапирди.
—Албатта ёнингдаман гўзалим. Ўзингни қўлга олиб, ичкарига кир ахир сен кучли қизсан.
Мунира, Мунисани белларидан силаб, ичкарига олиб кириб кетди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

,, Ўкинчи дунё ,, асарини якунлаб қўямизми ёки эртани кутамизми 🤔

Реаксия ва фикрларингизни кутамиз👍

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

АССАЛОМУ АЛАЙКУМ

Узок,даги дил яқинларим .
Х,амма зўрми .
Буунги кун барчага хайрли ва барокатли бўлсин .

Шунчаки табассум қилинг , бу юкқмли , сизга қараган одам беихтиёр табассум қилади кейин  .

Юрган йўлингизда тиржайиб юринг демаяпман , шунчаки атрофга бахтга тўлиб , очиқ чеҳра билан қаранг .
Юзингиз ўз ўзидан гулдек очилиб кетади , беихтиёр табассум қилаётганизди ўзингиз сезмайсиз ....

Ҳа майли , табассум қилибми , қилмайми , эрталабдан бошланган иссиқдан қош чимирибми , хўмрайибми хуллас калом ҳафтанинг биринчи куни , янги иш кунини бошлаб олдингизми .
Омадингизни берсин .

Манга ҳар доимгидек бугун мазза қилиб ухлаш куни .
Аммо билсангиз аксига олади .
Ишга борадиган куним уйқудан кўз очолмайман .
Бугун эса бомдоддан бери ухлолмайман ....
Ўзимни шунча мажбурладим , Шахи бугун дам олиш кунинг ухла деб , йўқ уйқум эшитмади , миям ҳар доимги ишини рефлексдек такрорлаяпти .
Туриш керак ...

Қани яна бир оз уйқуни бўғиб ётай , бўлмаса туриб ўзимга иш топаманда .

Сизларга эса хотиржамлик ёр бўлсин .
Яхши кунларда куришгунча ....

Тонги саломда сиз билан ШАХЗОДАнгиз бирга булди 😘.

https://t.me/shahzodangizdan

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

,, СУБҲИДАМ ,, сизга ёқдими . Ўқиймизми .
Фикрларингизни кутаман .

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

ОНАЖОНИМНИ ЭСЛАБ ✍

Тўрт килоча , сузма қатиқ олиб келувдим .
Катта тоғорада музхонага қўйилган сув билан айрон қилдим .

Озгинагина сарёғи чиқди .
Олиб қўйдим .
Айронини қалингина сурп - бўздан тикилган халтачага солдим .
Оғзини бақувватгина ипи билан сириб боғладим .

Деразани очқичига илиб , тагига тоғорача қўйиб қўйдим .

Ўхшамади ....

Ниммадир бошқачада ....

Қизим айтиб қолди ,
--- Ойи ҳаммасини тўғри қилаяпсиз .
Аммо бу ерда онангизни , яъни моможонимнинг қўллари йўқ , моможонимнинг мехри йўқ , моможоним қилган сепаратирдан қаймоғи олинмаган қатиқ йўқ , моможоним қатиқ пишадиган куви йўқ , ҳатто айронини солиб осиб қўядиган зардоли дарахти йўқ , энг муҳими моможоним йўқлар ....
Сиз шуларни ҳаммасини қўмсаяпсиз ,-- деди ....😢

Қўмсаш ...
Йўқлар...
Ортга қайтмас дамлар ...

Онажоним эрта салқиндан кувига ҳаракат бошлардилар .
Бир эмас иккита катта халта тўла суви қочган қатиқни сал суюлтиргунларича , ман тоғамни холодилнигида қўйиб музлатиб қўйилган муз сувни олиб келардим .
Музларни челакдаги сувга солиб қўйиб , ўша сувга қатиқни айрон қилиб олардилар .
Кейин маълум миқдорда кувига солиб ургичи билан уриб куви қилардилар .

Ман қидолмасдим , чайқалиб атрофга тўкиларди .
Онам эса бир маромда моҳирона урардилар .
Онам математикани , механикани тушунмасдилар , онам муҳандис эмас эдилар ...

Аммо кувини техник қоидалар асосида шундай аниқликда пишардилар ....
Ғув , ғув деб овоз чиқариб бир маромда айланарди айрон .
Бир қўлда қилсалар ҳам куви ағдарилиб кетмасди , қийшаймасди , атрофга сачрамасди .
Гуп этиб сап сариқ сарёғи чиқарди ....

Ман чиқарган сарёгдай суюқ оппоқ эмас .
Қаттиққина , сап сариқ бўларди ....

Айронларини қозонга солиб туз зиравор солиб , битта қайнатиб яна халтасига солиб осиб қўярдилар .

Суви кетса қуртлар ясаб саватга , патнисларга териб чиқардик .
У қуртларни маззаси жуда бошқача бўларди ....

Бу ишлар анча вақтни оладиган , меҳнат талаб қиладиган ишлар эди .
Онам куви қиладиган куни ман ўртоқларим билан ўйнай олмасдим .

Фойдам тегса тегмаса ўша атрофда айланиб туришим керак эдида .
,, Сувни олиб бер ,, ,
,, халтани оғзини очиб тур ,, ,
,, кувини ушлаб тур ,, ,
,, оловни ёқ ,, .....
Баъзан қочардим ....

Энди ўйласам ахмоқ бўлган эканман . Нега қочаман , мазза қилиб онам билан иш қилмайманми , гапга солиб гапларини эслаб қолмайманми .
Ҳар бир сўзлари олтин эканку Онажонимни ....

Мана энди ўзимни бир сиқим аччиқ қатиқ солинган халтачамга термулииб , ундан томган томчиларга ўхшаб кўз ёшим томиб ўтирибман ....

Онажоним қанчалар меҳнаткаш , билимдон , уйим , болам дейдиган аёл бўлган эканлар ....

Жоним онам -- сизни соғиндим .....

ШАХЗОДА САТТОРОВА ✍

https://t.me/shahzodangizdan