📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#Ҳаётий ҳикоя

ҚУЛОҚСИЗ ҚОЗОН
ёки қайнона эмас, она ҳақида

Қўлингизга келин бўлиб тушганимга ўттиз уч йил бўлибди. Бу орада меҳрингиз булоғидан қизингиздек қонсам, баъзан қаҳрингиз қиличида ҳам кесилгандек бўлдим. Лекин шу кунга келиб, бугун сизнинг ўрнингиз, муҳаббатингиз ва қадрингизни билдим…
Эсингиздами, янги келинчак бўлиб Тошкентга ўқишга кетишимдан бир кун аввал бир сават ёғли кулча ёпиб бергандингиз. Онамнинг олдига бориб мақтандим:
–Бувим менга ёғли, ширин патир-кулча қилиб бердилар. Уч йил Тошкентда ўқибману бирор марта ана шундай нон ёпиб қўлимга бермабсиз-а?
Онам кулиб “Энди у сенинг онанг, яна кўп марта ана шундай патирчалар ёпиб бераверади, патир-кулчаларинг билан ўша ерда тошдек қотгин” дедилар.
* * *
Ўқишдан келганимнинг эртасига ухлаб қолиб, бир оз кечроқ турибман. Ҳовлига чиқсам, ўчоқнинг олдида куймаланяпсиз. Қайнотам раҳматли нега чойни ўчоқда қайнатаётганлигингиз билан қизиқди.
–Бугун бирам ўчоқдаги чойни ичгим келдики…Ўчоқ чойининг таъми бошқача-да,–дедингиз.
Ўчоқнинг чойини маза қилиб ичдик. Ўз уйимни йиғиштиргани кирганимдагина кўзим электр “сувқайнатгич”га тушди. Уни эрталаб жойига олиб чиқиб қўйиш ёдимдан кўтарилган экан. Келини тушмагур ҳали ўрнидан турмаганидан “сувқайнатгич”ни сўролмай, мактабга кетаётган ўғиллари нонуштасига чой кечикмаслиги учун – ўчоқда сув қайнатган экансиз ўшанда. Ўчоқ, ухлаб қолган келинларига дакки бераётган қайноналарни кўрганимда айбимни билдирмаслик учун тутунда кўзларингиз ачишиб чой қайнатган кунингиз кўз ўнгимда гавдаланаверади.
* * *
Олти келинингизнинг бари оилада тўнғич қизлар эди. Келин бўлганида ҳам рўзғор юмушларини эплаб бажара олмайдиган биз ношудларни йўлга солгунча эсингиз кетди. “Олтита жиннини шинни қиламан деб ўзим тугадим” дея гоҳи куйиб, гоҳи кулардингиз. Жинни эмасмиз-ку, дердик биз ҳам ичимизда.
Бир марта саватдаги нонни тандирнинг ёнига олиб кетаётганимда тоғорадаги кул устига барчасини қўлимдан тушириб юборганимни кўриб “кулини қоқиб олаверинг, югуринг, тандир совиб қолади, дарров бошқатдан ясаб чиқинг”, дея кулиб қўйганингизда ўзимни нотавондек сезсам ҳам юзингизда норозилик аломати кўрмаганлигим учун хурсанд бўлиб нонларни бошқатдан ясаб чиқдим.
* * *
Эслайсизми, қаҳратон қиш кунларининг бирида кичик қозончани омборхонадан олиб чиқишни буюрдингиз. Кирсам, ичидаги сув совуқдан музлаб қотиб қолибди. Музини харчанд олай десам, эплолмадим. Қозонни ерга бир урдим. Нимадир учиб тушгандек бўлди. Музи кўчиб тушяпти шекилли, деб ерга қарата қаттиқроқ отдим. Яна “муз” кўчди. Қарасам, учаётган муз бўлакчалари эмас, темир қозончанинг қулоқлари экан. Икки қулоғидан айрилган қозонни қилт этиб ҳам қўймаган музи билан олдингизга шумшайиб олиб кирдим.
–Ие, бунинг қулоқчалари қани?– дедингиз ҳар галгидек ҳушёрлик билан нима бўлганлигини сезиб.
–Учи-и-иб кетди,–дедим ва нима учун “учириб юборганим”ни оқлай бошладим.
–Афанди қиз, уйга олиб кирсангиз, печкадаги оловга қўйсангиз, ўша муз бир дақиқада эрирди-ку,–дея ҳар домгидек яна кулиб овқат қилишга ундадингиз.
Мендан кейин хонадонимизга тушган беш келин ва невараларнинг нега бу қозонча қулоқларининг иккитаси йўқлиги ҳақидаги узлуксиз саволларига тафсилотини латифа қилиб айтиб келдингиз. Қулоқсиз қозон эса мен қулоқсиз келиннинг эпсизлигини ёдга солиб, сизнинг катта қалбингизни намоён қилиб, ҳамон ошхона четида беркингандек бўлиб туради…
* * *
Фарзандли бўлганлигим учун Тошкент Давлат университети журналистика факультетининг кундузги бўлимидан сиртқисига ўтказдим. Қизимни сизга ташлаб имтиҳонларни топширгани ўқишга кетдим. Дилбандимсиз бир ойни қандай ўтказганлигимни ҳозир ҳам айтиб беролмайман. Имтиҳонларни якунладиму Фарғонага чопдим. Уйга келсам, боламни олиб қишлоққа кетган экансиз. Турмуш ўртоғимга тезроқ қизимни кўрмасам юрагим ёрилишини айтиб, қишлоққа қараб йўл олдик.
Менинг ўқишдан қайтадиган кунимни билиб сиз эса Фарғонага отлангансиз. У пайтлар уяли алоқа йўқ, бир-биримиздан бехабар йўлда учрашмай биз сизникига, сиз бизникига келганмиз.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

❤34👍3

6.27K viewsAbdulatif, edited 07:29