#У‌ткинчи_дунё


#No_121


#муаллиф_Қосимова_Нодира


Орадан кунлар бир бирини қувиб ўтарди.
Мунира яхши бўлиб, шифохонадан чиқди. Болалар нимжон бўлгани сабабли, уйига хамшираларни ёрлашди.
Муниса опасини хамма ишларини ўзи юргизар, кунда келиб Мунирадан хабар олиб кетарди.
—Муни, бугун қолақол кеч бўлиб қолди.
Шом пайти бўлгани учун Мунира Мунисани юборгиси келмасди.
—Опа, дадам ишдан келадиган пайти бўлиб қолди. Бориб бирор нима тайёрлай.
—Шошма, Жама олиб бориб қўяди.
—Майли яхши бўларди.
Муниса сумкасини қўлига олди.
Мунира эшикда турган Жамани чақириб, Мунисани ташлаб қўйишини айтди.
—Кеч бўлганда, кетмасангиз бўлмайдими?
Жама ойнадан ташқарига қаради.
—Дадам келади ишдан, ўзини ёлғиз ташлаб қўйишни хохламайман. Келишига иссиқ овқат бўлса яхшида.
—Ха яхши, мен қараб тураман кириб кетгунизгача. Сиз қўрқмай бораверинг.
Жама етиб боришгач, машинадан тушиб, Муниса кетган томонга қараб турди.
Муниса калит суқмоқчи бўлганда, эшик очилиб кетди.
—Кетаверинг, дадам келибди.
Муниса Жамага қараб гапирди
—Майли, яхши дам олинг.
Жама машинасига ўтириб, хайдаб кетди.
Муниса, уйга кириб ичкаридан қулфлади.
—Дадажон, дадаааа....
Муниса дадасини қидириб бақирди.
—Дада эмас, акааа
Ичкаридан Муслим чиқди
—Сиз бу ерда нима қиляпсиз?
Муниса бироз чўчиб гапирди.
—Сени кўргани келдим ва сенга хам опангни эридек бой эр топиб қўйдим.
Муслим, Мунисага яқинлашиб келаркан, хуник тиржайди
—Яхшиликча бу ердан кетинг йўқса .
—Йўқса, нима бўлади?
Муслим, Мунисани гапини бўлди.
—Хозир дадам келиб, абжағингизни чиқаради.
Муниса ўзини дадил тутишга уринсада, барибир қўрққани билиниб турарди.
—Хе.. ўша дадангни..
Муслим сўкинди.
—Менга ундай гапларни гапирманг. Дадамни эса хорам тилингизга олманг..
—Ўчир овозингни..
Муслим, Мунисани иягидан махкам сиқди
—Қўйиб юбор..
—Жуда очилиб кетибсан.
Муслим Мунисага яқин келди
—Ақлинг жойидами?
Муниса типирчиради
—Жойида эди, сени кўриб ақлдан оздим.
Муслим Мунисани деворга тиради
—Озгина кўрмасам шунча гўзаллик..
Муслим Мунисани тўзғиб кетган сочларини орқага олди.
—Катта қиз бўлиб қолибсан..
Муслим, Мунисани бошдан оёқ текширди
—Ака қўйиб юборинг..
Муниса йиғлаб юборди
—Йиғлама, хеч ким билмайди. Сен ва мен...
Муслим, Мунисани икки қўлини деворга тираб, махкам сиқди
—Сиз мени акамсиз, мен эса ўз синглингиз, сизни орингиз, сизни шанингизман..
Муниса қалтираб гапирди
—Хеч нима қилмайди. Айтяпманку, хеч ким билмайди деб..
Муслим, Мунисани бўйнига лаб босди
—Бас қил..
Муниса, Муслимни оёғи орасига тегди.
Муслим, жахл билан Мунисага қаради.
—Энди мендан яхшилик кутма
Муслим Мунисани даст кўтариб, ичкарига олиб кириб кетди.
Муниса бақириб питирлаганча акасига кучи етмай қолди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_121


#муаллиф_Қосимова_Нодира


Орадан кунлар бир бирини қувиб ўтарди.
Мунира яхши бўлиб, шифохонадан чиқди. Болалар нимжон бўлгани сабабли, уйига хамшираларни ёрлашди.
Муниса опасини хамма ишларини ўзи юргизар, кунда келиб Мунирадан хабар олиб кетарди.
—Муни, бугун қолақол кеч бўлиб қолди.
Шом пайти бўлгани учун Мунира Мунисани юборгиси келмасди.
—Опа, дадам ишдан келадиган пайти бўлиб қолди. Бориб бирор нима тайёрлай.
—Шошма, Жама олиб бориб қўяди.
—Майли яхши бўларди.
Муниса сумкасини қўлига олди.
Мунира эшикда турган Жамани чақириб, Мунисани ташлаб қўйишини айтди.
—Кеч бўлганда, кетмасангиз бўлмайдими?
Жама ойнадан ташқарига қаради.
—Дадам келади ишдан, ўзини ёлғиз ташлаб қўйишни хохламайман. Келишига иссиқ овқат бўлса яхшида.
—Ха яхши, мен қараб тураман кириб кетгунизгача. Сиз қўрқмай бораверинг.
Жама етиб боришгач, машинадан тушиб, Муниса кетган томонга қараб турди.
Муниса калит суқмоқчи бўлганда, эшик очилиб кетди.
—Кетаверинг, дадам келибди.
Муниса Жамага қараб гапирди
—Майли, яхши дам олинг.
Жама машинасига ўтириб, хайдаб кетди.
Муниса, уйга кириб ичкаридан қулфлади.
—Дадажон, дадаааа....
Муниса дадасини қидириб бақирди.
—Дада эмас, акааа
Ичкаридан Муслим чиқди
—Сиз бу ерда нима қиляпсиз?
Муниса бироз чўчиб гапирди.
—Сени кўргани келдим ва сенга хам опангни эридек бой эр топиб қўйдим.
Муслим, Мунисага яқинлашиб келаркан, хуник тиржайди
—Яхшиликча бу ердан кетинг йўқса .
—Йўқса, нима бўлади?
Муслим, Мунисани гапини бўлди.
—Хозир дадам келиб, абжағингизни чиқаради.
Муниса ўзини дадил тутишга уринсада, барибир қўрққани билиниб турарди.
—Хе.. ўша дадангни..
Муслим сўкинди.
—Менга ундай гапларни гапирманг. Дадамни эса хорам тилингизга олманг..
—Ўчир овозингни..
Муслим, Мунисани иягидан махкам сиқди
—Қўйиб юбор..
—Жуда очилиб кетибсан.
Муслим Мунисага яқин келди
—Ақлинг жойидами?
Муниса типирчиради
—Жойида эди, сени кўриб ақлдан оздим.
Муслим Мунисани деворга тиради
—Озгина кўрмасам шунча гўзаллик..
Муслим Мунисани тўзғиб кетган сочларини орқага олди.
—Катта қиз бўлиб қолибсан..
Муслим, Мунисани бошдан оёқ текширди
—Ака қўйиб юборинг..
Муниса йиғлаб юборди
—Йиғлама, хеч ким билмайди. Сен ва мен...
Муслим, Мунисани икки қўлини деворга тираб, махкам сиқди
—Сиз мени акамсиз, мен эса ўз синглингиз, сизни орингиз, сизни шанингизман..
Муниса қалтираб гапирди
—Хеч нима қилмайди. Айтяпманку, хеч ким билмайди деб..
Муслим, Мунисани бўйнига лаб босди
—Бас қил..
Муниса, Муслимни оёғи орасига тегди.
Муслим, жахл билан Мунисага қаради.
—Энди мендан яхшилик кутма
Муслим Мунисани даст кўтариб, ичкарига олиб кириб кетди.
Муниса бақириб питирлаганча акасига кучи етмай қолди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚