#У‌ткинчи_дунё


#No_153

#муаллиф_Қосимова_Нодира


Хуморани оёқлари ўзига бўйсунмай, ерга чўккалаб қолди. Дарахтга суянганча ўтириб, тинмай йиғларди.
Нима қилишни билмас эди.
—Аллоҳим, энди нима қиламан? Қандай йўл тутаман?
Хумора ўзида куч топиб шиддат билан ўрнидан турди.
Ичкарига кириб, қайси уйга кирганини қидира бошлади. Зиналарда қоқиниб кетар, оёқлари чалкашиб, йиқилиб кетарди.
Учунчи қаватга чиқганда, эшик олдидаги таниш оёқ кийимларни кўриб, таққа тўхтади. Эшикни қулфлаш хам ёдидан кўтарилган ошиқ машуқлар, хеч нимани сезишмай, ишқ дарёсида сузишарди.
Хумора эшикни очиб кираркан, ичкаридан келаётган овозлардан, қулоқларини кар бўлиб қолишини Оллоҳдан сўрарди.
—Болажоним, роса кутдирдингку қачон туғиласан?
Сардор Розияни очиқ қорнини силаб эркаларди.
—Дадаси, тезроқ уй олиб қўйинг, ўғлингиз туғилишига хам оз қолди.
Розия Сардорни қучоғида эркаланарди.
—Дадаси... Бошқача эшитиларкан. Энди доим шундай дейишингни хохлайман.
Сардор, Розияни юзларидан ўпарди.
Уларни кузатиб турган Хуморани ичидан иссиқ суюқлик кела бошлади.
Ошхонага кириб, дераза пардалрига гугурт чақди. Пардалар бир бирига илашиб борарди.
Хумора шиддат билан, хонага бостириб кирди.
—Сенга қилган яхшилимга шуми рахматинг.
Хумора, Розияни сочидан ушлаб, Сардорни қучоғидан суғуриб олди.
—Хумор жоним ўзингни бос.
Сардор довдираб қолди
—Йўқол, хорам қўлингни теккизма
Хумора, Розияни сочидан ғижимлаганча, Сардорга бақирди
—Қўйиб юбор сочимни..
Розия куч билан Хуморани итариб юборди
—Қанжиқ, бировни эрига осилишини кўрсатиб қўяман
Хумора ўрнидан туриб, Розияни тўғри келган жойига урарди. Сардор қўрққанидан нима қилишни билмас эди.
Ташқаридаги ўт аланга олиб, секин ичкарига кирарди.
—Нима қилдинг? Эсинг жойидами?
Сардор оловни кўриб, бақириб юборди
—Иккалангни хам ўлдираман.
Яшашга хаққинг йўқ сен, зинокорларни..
Олов тобора кучайиб борарди, Розия тутун захридан, ёки калтак зарбидан ерга еқилиб, хушини йўқотди.
—Ахмоқ, бу хомиладор бўлса..
Сардор, Розияни бошини қучоғига олди
—Менчи? Мени ўйламадингми нокас..
Аламидан бақириб, йиғлаб юборди
Хумора боши айланиб, эшик томон юрди, эшикдан чиқиб зинадан еқилиб думалаб кетди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚