#У‌ткинчи_дунё


#No_158


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Қизишма, биласан сени қизғонаман.
—Қизғонишни хам меёри ва чегараси бўлади. Ортиқча рашк, муносабатларга путур етказиши, хаттоки ҳар ёқасига олиб бориши хам мумкин.
—Ўзинг, муштдексан ақлинг қари кампирларникидек.
Ботир, Мунирани олдига келиб пешонасидан ўпди.
—Мен хеч қачон сизга хиёнат қилмайман, кўнглингиз тўқ бўлсин. Мен оллоҳимни ёзган тақдирига ва сизга кўниб бўлдим. Ҳаётимда бошқа эркакга жой йўқ, хаттоки хаёлларимда хам.
Мунира Ботирни кўзларига боқди.
—Рахмат сенга, сенга уйлангач хаётим ранг баранг бўлди, ўзгача ифор, ўзгача шукуҳ бағишладинг.
Ва энг муҳими, шунча йил яшаб ҳис қилмаган туйғуни ҳис қилдирдинг. Яни оталик бахтини.
—Сизга хам рахмат. Мени шу даражага етишимга сизни хиссангиз катта, узр бироз жахлим чиқиб бақириб юбордим.
Бу ерга нега келгандингиз?
Мунира Ботирга жилмайди.
—Болаларимни соғиниб кетиб киргандим. Назо ишга хам чиқмай, шуларни қараб ўткрибдими?
—Ха бораверинг десам, йўқ ўзим қараб тураман. Кечгача соғиниб қоляпман деяпти.
Мунира кулиб қаради.
—Соғинадида, ахир кимни болалари...
Ботир гердайиб қўйди
—Талтайманг, болаларни бериб ишга жўнанг.
—Йўқ хоним, бугун сиз ишдан эртароқ чиқасиз, оилавий бир айланиб келайлик.
—Болалар биланми?
—Албатта, болалар сиз хеч қаёққа бориш йўқ.
—Майли мен Назо опамга айтай, тайёрлансин. Бирга борамиз.
—Сен бир қизғонишни биласанми?
—Нега қизғонаман?
Ахир кўз очиб кўрган аёлингиз бўлса.
—Майли сен ишингни қил, болани бер биз Назо ойисига чиқамиз.
—Шундай қилинг. Мен куйиб келган беморларим борку?
Хамкорингизни ўғли. Шунга қарашим керак, сизни деб қабул қилгандим, лекин аёли жиддий.
Чақалоқ хам вакумда, орқа мийяда шишиш ва лат еган.
Эртага четдаги шифокорлар, амалиётдан қайтишса, ўшаларга болани топшираман.
—Яхши қарашсин, дадасини хабари йўқ экан бу воқеадан. Мени уялтириб қўймайсан деб сенга ишониб, шу ерга жойлагандим.
—Албатта қўлдан келганча қараяпмиз.


💫💫💫💫


—Ойи, бу уйни қандай сотди у қанжиқ?
Муслим асабий гапирди
—Тоғангни алдаб юриб, уйни номига ўтказиб олган экан. Анча олдин бирга келишганди, мен қаршилик қилгандим, индамай кетишганди. Ундан кейин келиб, уйдаги бор нарсаларни сотиб кетди.
—Ерга урса осмонга сабчирдингизку? Нахотки шу аёлдан қўрқиб ўтирган бўлсангиз?
—Мени аввалги шиддатим йўқ, эсингдами ўша аёл билан уйдан чиқиб кетаётганингда?
Мени итариб еқитиб кетганинг?
Ўшандан буён бош оғриғи билан яшайман. Докторлар яхшилаб текширтинг деган, лекин қаердан текширтираман?
Латофатни кўзларидан ёш оқди
—Оббо, ўзи азалдан касалсиз. Бир турткига одам ўлиб қолмайди, энди мени айбдор қилманг.
Муслим энса қотирди.
—Ха майли, мен озроқ дам олай. Кечга ишга чиқишимиз керак.
—Мен чиқмайман. Яна бирор жойдан ризқимиз келиб қолар.
—Ёшлигингдан шундай дангаса бўлдинг.
Отангга ўхшамай ўл.
—Эх қани эди дадамга ўхшасам.
Муслим кулиб қўйди
—Даданг хам худди сендек дангаса иш ёқмас, ичувчи алкаш эди. Сен ўз дадангга тортдинг.
Латофат бошқа гапиришни хохламай, ичкарига кириб кетди.
—Ўз дадам, нима бошқа дадам хам борми?
Муслим ўйланиб қолди

📚 Ibratli Hikoyalar 📚