#У‌ткинчи_дунё


#No_165


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Қайси дўконга борамиз?
Жама машинага ўтирган Мунирага қаради.
—Жама ака, сиздан бир илтимосим бор.
—Қандай бемалол айтаверинг.
—Мен ойимни кўришим керак, лекин Ботир ака бунга қаршилик қиляпти. Шу бахона кўриб келайлик илтимос Ботир акага айтманг.
Мунира мўлтираб қаради.
—Майли лекин билиб қолса, мени хеч қандай алоқам йўқ.
—Билиб қолса ўзим жавоб бераман. Сизни аралаштирмайман.
—Хўп, хозир қаёққа хайдай?
—Олдин бозорчага кирамиз, ул-бул нарсалардан олиб уйга борамиз, тез қайтамиз.
—Хўп, ундай бўлса қани кетдик.
Ботир акани икки соатдан кейин, учрашуви бор. Улгуришимиз керак.
—Албатта улгурамиз, тез қайтамиз.
Мунирани юраги негадир ғаш эди.


💫💫💫💫


—Нега келдингиз бу ерга?
Муниса , Аббосни кўриб ғаши келди.
—Нима қилибди келсам?
Келсам ўз хотинимни кўргани келдим.
Аббос, Мунисани рўпарасидаги столга жойлашди.
—Нима? Хотиним?
Хали сизни хотинингиз хам борми?
Муниса, асабий кулди.
—Албатта, дунёдаги энг чиройли, дунёдаги илонларни хамма захрини ўзи олган. Тилларидан захар чак-чак томиб туради.
—Ха йўғе. Қайси пешонаси шўр қиз экана?
Муниса, столга астойдил суянди.
—Пешонаси ялтираган денг хоним. Мени пешонам шўр бўлмаса, илонга уйламанми?
—Йўқмаса катта кўча...
Муниса лаб бурди.
—Ёқадида, ёққани учун чидайманда...
Аббос, кулди.
—Бирор жойингиз оғрияптими? Нега келдингиз? Мени ишдан қўйманг, мен сизга ўхшаб бекорчи эмасман.
—Оххоо, ишли хоним. Мен хам иш билан келдим.
Хуллас сизни шифоханангизда, олов ичида қолган аёл ва эркак олиб келинган.
—Ха тинчликми?
—Тинчлик эмас, уларни ёқиб юборган аёлни адвокатиман.
—Воқеа қандай бўлган.
Демоқчиманки у аёл мени тоғамни аёли бўлади.
—Ростданми? Ахир у аёл, мени мижозимни эри билан юрган, ундан хомиладор хам бўлган эканку?
—Нима? Бўлиши мумкин эмас.
Муниса ўрнидан туриб кетди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚